{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2955755"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2955755","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Διαχείριση κρίσεων και καταστροφών από το ΝΑΤΟ. Η διαχείριση της παγκόσμιας υγειονομικής κρίσης που προκλήθηκε από τον νέο κορωνοϊό SARS-CoV-2A (COVID-19)","abstract":"Nέες ασύμμετρες και υβριδικές απειλές, που σε πολλές περιπτώσεις οδηγούν στην εκδήλωση τοπικών ή ακόμα και παγκόσμιας εμβέλειας κρίσεων, κάνουν την εμφάνισή τους στο σύγχρονο πολυδιάστατο διεθνές περιβάλλον ασφαλείας. Επιπρόσθετα, η συνεχώς αυξανόμενη εκδήλωση φυσικών και τεχνολογικών καταστροφών επηρεάζουν αποφασιστικά, άμεσα ή έμμεσα, το σύνολο του παγκόσμιου πληθυσμού. Στο περιβάλλον αυτό, το ΝΑΤΟ ως διεθνής περιφερειακός οργανισμός πολιτικοστρατιωτικής συμμαχίας 30 Κρατών/Εθνών οργανώνεται και αναλαμβάνει δράσεις προκειμένου να ανταποκριθεί έγκαιρα και αποτελεσματικά στις κρίσεις και τις καταστροφές. Επεκτείνει δε τη συνεργασία του με άλλους διεθνείς οργανισμούς όπως η ΕΕ και ο ΟΗΕ, με σκοπό αφενός να μεγιστοποιήσει την αποτελεσματικότητά του και αφετέρου να εξασφαλίσει το κύρος και τη νομιμοποίησή του στην παροχή ασφάλειας. Σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι αρχικά να αναλύσει τον μηχανισμό και τα εργαλεία τα οποία ενεργοποιούνται στη Βορειοατλαντική Συμμαχία για την αντιμετώπιση κρίσεων και καταστροφών και στη συνέχεια να εμβαθύνει στην τμηματική διαχείριση της παγκόσμιας υγειονομικής κρίσης που προκλήθηκε από τον νέο κορωνοϊό SARS-CoV-2A (COVID-19), με πολυδιάστατες συνέπειες σε παγκόσμιο επίπεδο. Στο πρώτο κεφάλαιο αναλύονται οι βασικές έννοιες και ορισμοί των κρίσεων και των καταστροφών, εστιάζοντας στα στοιχεία που χαρακτηρίζουν μια κρίση και στη διαδικασία διαχείρισης αυτής. Το δεύτερο κεφάλαιο αναφέρεται στο σκοπό και στη στρατηγική προσέγγιση του Οργανισμού Βορειοατλαντικού Συμφώνου (ΝΑΤΟ), περιλαμβάνοντας τις αρχές και τα βασικά του καθήκοντα. Στο τέλος αυτού του κεφαλαίου γίνεται αναφορά στη διαδικασία λήψης απόφασης που ακολουθείται εντός της Συμμαχίας, η οποία περιλαμβάνει τη διαβούλευση και τη συναίνεση μεταξύ των κρατών-μελών της. Το τρίτο κεφάλαιο εστιάζει στη διαχείριση κρίσεων από το ΝΑΤΟ. Αναλύεται ο ρόλος της Συμμαχίας στη διαχείριση κρίσεων και καταστροφών και πως αυτός επιτυγχάνεται μέσω της επιτροπής πολιτικού σχεδιασμού έκτακτης ανάγκης και του ευρωατλαντικού κέντρου συντονισμού αντιμετώπισης καταστροφών. Στο ίδιο κεφάλαιο περιλαμβάνεται η ανάλυση τόσο του συστήματος αντιμετώπισης κρίσεων του ΝΑΤΟ ανά φάση διαχείρισης, όσο και η επιχειρησιακή εκπαίδευση επί του συστήματος αυτού, η οποία λαμβάνει χώρα περιοδικά με τη συμμετοχή του πολιτικού και στρατιωτικού τομέα της Συμμαχίας. Στο τέταρτο κεφάλαιο της εργασίας αναλύεται διεξοδικά το επιχειρησιακό σχέδιο διαχείρισης από το ΝΑΤΟ της παγκόσμιας υγειονομικής κρίσης που προκλήθηκε από τον νέο κορωνοϊό SARS-CoV-2A (COVID-19), εστιάζοντας στην αντιμετώπιση του δεύτερου κύματος της πανδημίας, το οποίο εξαπλώθηκε στον πλανήτη από το τέλος του φθινοπώρου του 2020. Για τη συγγραφή της ανωτέρω ανάλυσης αξιοποιήθηκε αφενός η κτηθείσα εμπειρία του γράφοντος, ο οποίος την περίοδο των διαβουλεύσεων υπηρετούσε στη Στρατιωτική Αντιπροσωπεία της Ελλάδος στο ΝΑΤΟ και αφετέρου η λήψη συνεντεύξεων από πολιτικό και στρατιωτικό προσωπικό του Αρχηγείου του ΝΑΤΟ στις Βρυξέλλες, το οποίο ενεπλάκη άμεσα με τη διαχείριση της υγειονομικής κρίσης σε όλα τα στάδια αυτής. Σημειώνεται ότι οι πληροφορίες που χρησιμοποιούνται και παρατίθενται στην παρούσα διπλωματική εργασία είναι μη διαβαθμισμένες. Αντί επιλόγου, το πέμπτο κεφάλαιο περιέχει απτά παραδείγματα εμπλοκής του ΝΑΤΟ στη διαχείριση της υγειονομικής κρίσης. Επιπρόσθετα γίνεται αναφορά στην ανάγκη διατήρησης της αμυντικής ικανότητας της Συμμαχίας κατά την περίοδο του κορωνοϊού καθώς και στις προοπτικές επαναχάραξης της πολιτικής της για τα επόμενα χρόνια. Στο τέλος της εργασίας παρατίθενται τρία παραρτήματα τα οποία αναφέρονται στο επιχειρησιακό σχέδιο διαχείρισης της πανδημίας από το ΝΑΤΟ και περιλαμβάνουν τους ενδείκτες ανά φάση διαχείρισης της κρίσης, το νομικό πλαίσιο και την πολιτική των στρατηγικών επικοινωνιών, ήτοι τον τρόπο με τον οποίο η Συμμαχία επικοινωνεί τις δραστηριότητές της με τους πληθυσμούς των κ-μ της αλλά και με πιθανούς αντιπάλους της.","abstract_html":"Nέες ασύμμετρες και υβριδικές απειλές, που σε πολλές περιπτώσεις οδηγούν στην εκδήλωση τοπικών ή ακόμα και παγκόσμιας εμβέλειας κρίσεων, κάνουν την εμφάνισή τους στο σύγχρονο πολυδιάστατο διεθνές περιβάλλον ασφαλείας. Επιπρόσθετα, η συνεχώς αυξανόμενη εκδήλωση φυσικών και τεχνολογικών καταστροφών επηρεάζουν αποφασιστικά, άμεσα ή έμμεσα, το σύνολο του παγκόσμιου πληθυσμού. Στο περιβάλλον αυτό, το ΝΑΤΟ ως διεθνής περιφερειακός οργανισμός πολιτικοστρατιωτικής συμμαχίας 30 Κρατών/Εθνών οργανώνεται και αναλαμβάνει δράσεις προκειμένου να ανταποκριθεί έγκαιρα και αποτελεσματικά στις κρίσεις και τις καταστροφές. Επεκτείνει δε τη συνεργασία του με άλλους διεθνείς οργανισμούς όπως η ΕΕ και ο ΟΗΕ, με σκοπό αφενός να μεγιστοποιήσει την αποτελεσματικότητά του και αφετέρου να εξασφαλίσει το κύρος και τη νομιμοποίησή του στην παροχή ασφάλειας. Σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι αρχικά να αναλύσει τον μηχανισμό και τα εργαλεία τα οποία ενεργοποιούνται στη Βορειοατλαντική Συμμαχία για την αντιμετώπιση κρίσεων και καταστροφών και στη συνέχεια να εμβαθύνει στην τμηματική διαχείριση της παγκόσμιας υγειονομικής κρίσης που προκλήθηκε από τον νέο κορωνοϊό SARS-CoV-2A (COVID-19), με πολυδιάστατες συνέπειες σε παγκόσμιο επίπεδο. Στο πρώτο κεφάλαιο αναλύονται οι βασικές έννοιες και ορισμοί των κρίσεων και των καταστροφών, εστιάζοντας στα στοιχεία που χαρακτηρίζουν μια κρίση και στη διαδικασία διαχείρισης αυτής. Το δεύτερο κεφάλαιο αναφέρεται στο σκοπό και στη στρατηγική προσέγγιση του Οργανισμού Βορειοατλαντικού Συμφώνου (ΝΑΤΟ), περιλαμβάνοντας τις αρχές και τα βασικά του καθήκοντα. Στο τέλος αυτού του κεφαλαίου γίνεται αναφορά στη διαδικασία λήψης απόφασης που ακολουθείται εντός της Συμμαχίας, η οποία περιλαμβάνει τη διαβούλευση και τη συναίνεση μεταξύ των κρατών-μελών της. Το τρίτο κεφάλαιο εστιάζει στη διαχείριση κρίσεων από το ΝΑΤΟ. Αναλύεται ο ρόλος της Συμμαχίας στη διαχείριση κρίσεων και καταστροφών και πως αυτός επιτυγχάνεται μέσω της επιτροπής πολιτικού σχεδιασμού έκτακτης ανάγκης και του ευρωατλαντικού κέντρου συντονισμού αντιμετώπισης καταστροφών. Στο ίδιο κεφάλαιο περιλαμβάνεται η ανάλυση τόσο του συστήματος αντιμετώπισης κρίσεων του ΝΑΤΟ ανά φάση διαχείρισης, όσο και η επιχειρησιακή εκπαίδευση επί του συστήματος αυτού, η οποία λαμβάνει χώρα περιοδικά με τη συμμετοχή του πολιτικού και στρατιωτικού τομέα της Συμμαχίας. Στο τέταρτο κεφάλαιο της εργασίας αναλύεται διεξοδικά το επιχειρησιακό σχέδιο διαχείρισης από το ΝΑΤΟ της παγκόσμιας υγειονομικής κρίσης που προκλήθηκε από τον νέο κορωνοϊό SARS-CoV-2A (COVID-19), εστιάζοντας στην αντιμετώπιση του δεύτερου κύματος της πανδημίας, το οποίο εξαπλώθηκε στον πλανήτη από το τέλος του φθινοπώρου του 2020. Για τη συγγραφή της ανωτέρω ανάλυσης αξιοποιήθηκε αφενός η κτηθείσα εμπειρία του γράφοντος, ο οποίος την περίοδο των διαβουλεύσεων υπηρετούσε στη Στρατιωτική Αντιπροσωπεία της Ελλάδος στο ΝΑΤΟ και αφετέρου η λήψη συνεντεύξεων από πολιτικό και στρατιωτικό προσωπικό του Αρχηγείου του ΝΑΤΟ στις Βρυξέλλες, το οποίο ενεπλάκη άμεσα με τη διαχείριση της υγειονομικής κρίσης σε όλα τα στάδια αυτής. Σημειώνεται ότι οι πληροφορίες που χρησιμοποιούνται και παρατίθενται στην παρούσα διπλωματική εργασία είναι μη διαβαθμισμένες. Αντί επιλόγου, το πέμπτο κεφάλαιο περιέχει απτά παραδείγματα εμπλοκής του ΝΑΤΟ στη διαχείριση της υγειονομικής κρίσης. Επιπρόσθετα γίνεται αναφορά στην ανάγκη διατήρησης της αμυντικής ικανότητας της Συμμαχίας κατά την περίοδο του κορωνοϊού καθώς και στις προοπτικές επαναχάραξης της πολιτικής της για τα επόμενα χρόνια. Στο τέλος της εργασίας παρατίθενται τρία παραρτήματα τα οποία αναφέρονται στο επιχειρησιακό σχέδιο διαχείρισης της πανδημίας από το ΝΑΤΟ και περιλαμβάνουν τους ενδείκτες ανά φάση διαχείρισης της κρίσης, το νομικό πλαίσιο και την πολιτική των στρατηγικών επικοινωνιών, ήτοι τον τρόπο με τον οποίο η Συμμαχία επικοινωνεί τις δραστηριότητές της με τους πληθυσμούς των κ-μ της αλλά και με πιθανούς αντιπάλους της.","abstract_has_math":false,"creators":["Βλαχογιάννης Χρήστος","Vlachogiannis Christos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:43:23Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek","English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2955755"],"render_values":[{"text":"uoadl:2955755","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2955755","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2955755","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2955755","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Βλαχογιάννης Χρήστος","Vlachogiannis Christos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek","English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2955755","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2955755"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Nέες ασύμμετρες και υβριδικές απειλές, που σε πολλές περιπτώσεις οδηγούν στην εκδήλωση τοπικών ή ακόμα και παγκόσμιας εμβέλειας κρίσεων, κάνουν την εμφάνισή τους στο σύγχρονο πολυδιάστατο διεθνές περιβάλλον ασφαλείας. Επιπρόσθετα, η συνεχώς αυξανόμενη εκδήλωση φυσικών και τεχνολογικών καταστροφών επηρεάζουν αποφασιστικά, άμεσα ή έμμεσα, το σύνολο του παγκόσμιου πληθυσμού. Στο περιβάλλον αυτό, το ΝΑΤΟ ως διεθνής περιφερειακός οργανισμός πολιτικοστρατιωτικής συμμαχίας 30 Κρατών/Εθνών οργανώνεται και αναλαμβάνει δράσεις προκειμένου να ανταποκριθεί έγκαιρα και αποτελεσματικά στις κρίσεις και τις καταστροφές. Επεκτείνει δε τη συνεργασία του με άλλους διεθνείς οργανισμούς όπως η ΕΕ και ο ΟΗΕ, με σκοπό αφενός να μεγιστοποιήσει την αποτελεσματικότητά του και αφετέρου να εξασφαλίσει το κύρος και τη νομιμοποίησή του στην παροχή ασφάλειας. Σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι αρχικά να αναλύσει τον μηχανισμό και τα εργαλεία τα οποία ενεργοποιούνται στη Βορειοατλαντική Συμμαχία για την αντιμετώπιση κρίσεων και καταστροφών και στη συνέχεια να εμβαθύνει στην τμηματική διαχείριση της παγκόσμιας υγειονομικής κρίσης που προκλήθηκε από τον νέο κορωνοϊό SARS-CoV-2A (COVID-19), με πολυδιάστατες συνέπειες σε παγκόσμιο επίπεδο. Στο πρώτο κεφάλαιο αναλύονται οι βασικές έννοιες και ορισμοί των κρίσεων και των καταστροφών, εστιάζοντας στα στοιχεία που χαρακτηρίζουν μια κρίση και στη διαδικασία διαχείρισης αυτής. Το δεύτερο κεφάλαιο αναφέρεται στο σκοπό και στη στρατηγική προσέγγιση του Οργανισμού Βορειοατλαντικού Συμφώνου (ΝΑΤΟ), περιλαμβάνοντας τις αρχές και τα βασικά του καθήκοντα. Στο τέλος αυτού του κεφαλαίου γίνεται αναφορά στη διαδικασία λήψης απόφασης που ακολουθείται εντός της Συμμαχίας, η οποία περιλαμβάνει τη διαβούλευση και τη συναίνεση μεταξύ των κρατών-μελών της. Το τρίτο κεφάλαιο εστιάζει στη διαχείριση κρίσεων από το ΝΑΤΟ. Αναλύεται ο ρόλος της Συμμαχίας στη διαχείριση κρίσεων και καταστροφών και πως αυτός επιτυγχάνεται μέσω της επιτροπής πολιτικού σχεδιασμού έκτακτης ανάγκης και του ευρωατλαντικού κέντρου συντονισμού αντιμετώπισης καταστροφών. Στο ίδιο κεφάλαιο περιλαμβάνεται η ανάλυση τόσο του συστήματος αντιμετώπισης κρίσεων του ΝΑΤΟ ανά φάση διαχείρισης, όσο και η επιχειρησιακή εκπαίδευση επί του συστήματος αυτού, η οποία λαμβάνει χώρα περιοδικά με τη συμμετοχή του πολιτικού και στρατιωτικού τομέα της Συμμαχίας. Στο τέταρτο κεφάλαιο της εργασίας αναλύεται διεξοδικά το επιχειρησιακό σχέδιο διαχείρισης από το ΝΑΤΟ της παγκόσμιας υγειονομικής κρίσης που προκλήθηκε από τον νέο κορωνοϊό SARS-CoV-2A (COVID-19), εστιάζοντας στην αντιμετώπιση του δεύτερου κύματος της πανδημίας, το οποίο εξαπλώθηκε στον πλανήτη από το τέλος του φθινοπώρου του 2020. Για τη συγγραφή της ανωτέρω ανάλυσης αξιοποιήθηκε αφενός η κτηθείσα εμπειρία του γράφοντος, ο οποίος την περίοδο των διαβουλεύσεων υπηρετούσε στη Στρατιωτική Αντιπροσωπεία της Ελλάδος στο ΝΑΤΟ και αφετέρου η λήψη συνεντεύξεων από πολιτικό και στρατιωτικό προσωπικό του Αρχηγείου του ΝΑΤΟ στις Βρυξέλλες, το οποίο ενεπλάκη άμεσα με τη διαχείριση της υγειονομικής κρίσης σε όλα τα στάδια αυτής. Σημειώνεται ότι οι πληροφορίες που χρησιμοποιούνται και παρατίθενται στην παρούσα διπλωματική εργασία είναι μη διαβαθμισμένες. Αντί επιλόγου, το πέμπτο κεφάλαιο περιέχει απτά παραδείγματα εμπλοκής του ΝΑΤΟ στη διαχείριση της υγειονομικής κρίσης. Επιπρόσθετα γίνεται αναφορά στην ανάγκη διατήρησης της αμυντικής ικανότητας της Συμμαχίας κατά την περίοδο του κορωνοϊού καθώς και στις προοπτικές επαναχάραξης της πολιτικής της για τα επόμενα χρόνια. Στο τέλος της εργασίας παρατίθενται τρία παραρτήματα τα οποία αναφέρονται στο επιχειρησιακό σχέδιο διαχείρισης της πανδημίας από το ΝΑΤΟ και περιλαμβάνουν τους ενδείκτες ανά φάση διαχείρισης της κρίσης, το νομικό πλαίσιο και την πολιτική των στρατηγικών επικοινωνιών, ήτοι τον τρόπο με τον οποίο η Συμμαχία επικοινωνεί τις δραστηριότητές της με τους πληθυσμούς των κ-μ της αλλά και με πιθανούς αντιπάλους της.","New asymmetric and hybrid threats, which in many cases lead to the manifestation of local or even global crises, make their appearance in the modern multidimensional international security environment. In addition, the increasing occurrence of natural and technological disasters directly or indirectly affects the entire world population. In this environment, NATO, as an international regional organization of a civil-military alliance of 30 States / Nations, organizes and undertakes actions in order to respond in a timely and effective manner to crises and disasters. It expands its cooperation with other international organizations such as the EU and the UN, with the aim of maximizing its effectiveness and ensuring its prestige and legitimacy in the provision of security. The purpose of this master thesis is to first analyze the mechanism and tools that are activated in the North Atlantic Alliance for dealing with crises and disasters and then to deepen the partial management of the global health crisis caused by the new coronavirus SARS-CoV-2A (COVID-19), with multidimensional implications worldwide. The first chapter analyzes the basic concepts and definitions of crises and disasters, focusing on the elements that characterize a crisis and the process of managing it. The crisis is a situation that includes the threat of essential elements and values to man, such as security, prosperity, health and justice. Moreover, a global health threat, such as that of the new coronavirus, in addition to the direct consequences it may have on the health of citizens, has negative implications for many areas of human activity such as economy and security, but also for the mental balance of the general population. The concept of crisis management concerns the way of dealing with the threat, which is an omen of a possible crisis and a systematic effort to prevent and deter it. This implies the need for a quick and effective response to unforeseen events that threaten the proper functioning of an organization, and possibly its viability. Therefore, crisis management is called the thorough study and forecasting of risks that may threaten a community, organization or business in order to reduce uncertainty and take all necessary measures, actions and procedures before, during and after the crisis, to protect people, the environment, workers and the economy. (Glaesser 2006, Henderson 2007). The second chapter addresses the purpose and strategic approach of the North Atlantic Treaty Organization (NATO), including its principles and core tasks. NATO seeks to ensure lasting peace in Europe, based on the common values of individual freedom, democracy, human rights and the rule of law. Seeing that outbreaks of crises and conflicts across Allied borders may jeopardize this goal, the Alliance also contributes to peace and stability through crisis management operations and partnerships. In essence, NATO not only helps to defend the territory of its members, but also commits itself where possible and when necessary, to promote its values further, prevent and manage crises, stabilize post-conflict situations and support reconstruction. At the end of this chapter reference is made to the decision-making process followed within the Alliance, which includes consultation and consensus among its Member States. Consultation between member states is at the heart of NATO, as the Allies are able to exchange views and information and discuss issues before reaching an agreement and taking decisions. Consultation takes many forms as at the most basic level it simply involves the exchange of information and views while at another level it covers the announcement of actions or decisions that governments have already taken or may take. On the other hand, Consensus in decision-making is a fundamental principle that has been accepted as the only basis for decision-making in NATO since the creation of the Alliance in 1949. Consensus in decision-making means that there is no vote in NATO and therefore consultation carried out until a decision acceptable to all is taken. In general, this negotiation process is quick, as members consult with each other regularly and therefore often know and possibly understand their positions in advance. The third chapter focuses on crisis management by NATO. The role of the Alliance in crisis and disaster management is analyzed and how this is achieved through the Emergency Political Planning Committee and the Euro-Atlantic Disaster Management Coordination Center. The same chapter includes the analysis of both the NATO crisis management system by management phase and the operational training on this system, which takes place periodically with the participation of the political and military sector of the Alliance. How to deal with a crisis depends on its nature, scale and severity. In some cases, crises can be averted through diplomacy or other measures, while other situations may require stronger measures, including the use of military force. In this regard, NATO has a holistic approach to crisis management, envisioning participation at all stages and using a wide range of effective tools, which are constantly adapting to the evolving security framework to ensure their effectiveness and resilience. The 2010 Strategic Approach broadened NATO's involvement in crisis management, providing for its involvement at all stages. In particular, it is intended to participate, where possible and where necessary, in crisis prevention, crisis management, situation stabilization and reconstruction support. More generally, an integrated and comprehensive crisis management approach has been adopted, based on enhanced politico-military planning and interaction and greater interoperability between NATO and its partners. The fourth chapter of the paper analyzes in detail the NATO operational management plan for the global health crisis caused by the new coronavirus SARS-CoV-2A (COVID-19), focusing on the possible second wave of the pandemic. For the writing of the above analysis, the acquired experience of the writer was used, who during the consultation served in the Greek Military Delegation to NATO and the interviewing of political and military personnel of the NATO Headquarters in Brussels, which was directly involved with the health crisis at all stages. It is stressed out that the information used and presented in this master thesis is not classified. The infection COVID-19 caused by a new coronavirus (SARS-CoV-2A) quickly spread around the world in early 2020, and was declared a pandemic by the World Health Organization (WHO) on 11 March 2020. The pandemic has had great social and economic consequences on Allies' populations and societies. The suddenness, scale, severity, unpredictability, and uncertainty it brought, resulted in a global public health crisis. In response, governments were forced to implement prudent measures to reduce the speed at which the virus spread. The COVID-19 crisis overstretched healthcare systems, disrupted social functioning, and brought grief to many. It also showed how Allies stand together in solidarity. Instead of an epilogue, the fifth chapter contains concrete examples of NATO involvement in managing the health crisis. In addition, reference is made to the need to maintain the Alliance's defense capability during the coronavirus period, as well as to the prospects of redrawing its policy for the coming years. At the end of the thesis, there are three annexes to NATO's operational plan for managing the pandemic, including indicators for the crisis management phase, the legal framework and strategic communications policy, ie how the Alliance communicates its activities with the populations of its member-states, but also with its potential rivals."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Διαχείριση κρίσεων και καταστροφών από το ΝΑΤΟ. Η διαχείριση της παγκόσμιας υγειονομικής κρίσης που προκλήθηκε από τον νέο κορωνοϊό SARS-CoV-2A (COVID-19)"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Βλαχογιάννης Χρήστος","Vlachogiannis Christos"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Nέες ασύμμετρες και υβριδικές απειλές, που σε πολλές περιπτώσεις οδηγούν στην εκδήλωση τοπικών ή ακόμα και παγκόσμιας εμβέλειας κρίσεων, κάνουν την εμφάνισή τους στο σύγχρονο πολυδιάστατο διεθνές περιβάλλον ασφαλείας. Επιπρόσθετα, η συνεχώς αυξανόμενη εκδήλωση φυσικών και τεχνολογικών καταστροφών επηρεάζουν αποφασιστικά, άμεσα ή έμμεσα, το σύνολο του παγκόσμιου πληθυσμού. Στο περιβάλλον αυτό, το ΝΑΤΟ ως διεθνής περιφερειακός οργανισμός πολιτικοστρατιωτικής συμμαχίας 30 Κρατών/Εθνών οργανώνεται και αναλαμβάνει δράσεις προκειμένου να ανταποκριθεί έγκαιρα και αποτελεσματικά στις κρίσεις και τις καταστροφές. Επεκτείνει δε τη συνεργασία του με άλλους διεθνείς οργανισμούς όπως η ΕΕ και ο ΟΗΕ, με σκοπό αφενός να μεγιστοποιήσει την αποτελεσματικότητά του και αφετέρου να εξασφαλίσει το κύρος και τη νομιμοποίησή του στην παροχή ασφάλειας. Σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι αρχικά να αναλύσει τον μηχανισμό και τα εργαλεία τα οποία ενεργοποιούνται στη Βορειοατλαντική Συμμαχία για την αντιμετώπιση κρίσεων και καταστροφών και στη συνέχεια να εμβαθύνει στην τμηματική διαχείριση της παγκόσμιας υγειονομικής κρίσης που προκλήθηκε από τον νέο κορωνοϊό SARS-CoV-2A (COVID-19), με πολυδιάστατες συνέπειες σε παγκόσμιο επίπεδο. Στο πρώτο κεφάλαιο αναλύονται οι βασικές έννοιες και ορισμοί των κρίσεων και των καταστροφών, εστιάζοντας στα στοιχεία που χαρακτηρίζουν μια κρίση και στη διαδικασία διαχείρισης αυτής. Το δεύτερο κεφάλαιο αναφέρεται στο σκοπό και στη στρατηγική προσέγγιση του Οργανισμού Βορειοατλαντικού Συμφώνου (ΝΑΤΟ), περιλαμβάνοντας τις αρχές και τα βασικά του καθήκοντα. Στο τέλος αυτού του κεφαλαίου γίνεται αναφορά στη διαδικασία λήψης απόφασης που ακολουθείται εντός της Συμμαχίας, η οποία περιλαμβάνει τη διαβούλευση και τη συναίνεση μεταξύ των κρατών-μελών της. Το τρίτο κεφάλαιο εστιάζει στη διαχείριση κρίσεων από το ΝΑΤΟ. Αναλύεται ο ρόλος της Συμμαχίας στη διαχείριση κρίσεων και καταστροφών και πως αυτός επιτυγχάνεται μέσω της επιτροπής πολιτικού σχεδιασμού έκτακτης ανάγκης και του ευρωατλαντικού κέντρου συντονισμού αντιμετώπισης καταστροφών. Στο ίδιο κεφάλαιο περιλαμβάνεται η ανάλυση τόσο του συστήματος αντιμετώπισης κρίσεων του ΝΑΤΟ ανά φάση διαχείρισης, όσο και η επιχειρησιακή εκπαίδευση επί του συστήματος αυτού, η οποία λαμβάνει χώρα περιοδικά με τη συμμετοχή του πολιτικού και στρατιωτικού τομέα της Συμμαχίας. Στο τέταρτο κεφάλαιο της εργασίας αναλύεται διεξοδικά το επιχειρησιακό σχέδιο διαχείρισης από το ΝΑΤΟ της παγκόσμιας υγειονομικής κρίσης που προκλήθηκε από τον νέο κορωνοϊό SARS-CoV-2A (COVID-19), εστιάζοντας στην αντιμετώπιση του δεύτερου κύματος της πανδημίας, το οποίο εξαπλώθηκε στον πλανήτη από το τέλος του φθινοπώρου του 2020. Για τη συγγραφή της ανωτέρω ανάλυσης αξιοποιήθηκε αφενός η κτηθείσα εμπειρία του γράφοντος, ο οποίος την περίοδο των διαβουλεύσεων υπηρετούσε στη Στρατιωτική Αντιπροσωπεία της Ελλάδος στο ΝΑΤΟ και αφετέρου η λήψη συνεντεύξεων από πολιτικό και στρατιωτικό προσωπικό του Αρχηγείου του ΝΑΤΟ στις Βρυξέλλες, το οποίο ενεπλάκη άμεσα με τη διαχείριση της υγειονομικής κρίσης σε όλα τα στάδια αυτής. Σημειώνεται ότι οι πληροφορίες που χρησιμοποιούνται και παρατίθενται στην παρούσα διπλωματική εργασία είναι μη διαβαθμισμένες. Αντί επιλόγου, το πέμπτο κεφάλαιο περιέχει απτά παραδείγματα εμπλοκής του ΝΑΤΟ στη διαχείριση της υγειονομικής κρίσης. Επιπρόσθετα γίνεται αναφορά στην ανάγκη διατήρησης της αμυντικής ικανότητας της Συμμαχίας κατά την περίοδο του κορωνοϊού καθώς και στις προοπτικές επαναχάραξης της πολιτικής της για τα επόμενα χρόνια. Στο τέλος της εργασίας παρατίθενται τρία παραρτήματα τα οποία αναφέρονται στο επιχειρησιακό σχέδιο διαχείρισης της πανδημίας από το ΝΑΤΟ και περιλαμβάνουν τους ενδείκτες ανά φάση διαχείρισης της κρίσης, το νομικό πλαίσιο και την πολιτική των στρατηγικών επικοινωνιών, ήτοι τον τρόπο με τον οποίο η Συμμαχία επικοινωνεί τις δραστηριότητές της με τους πληθυσμούς των κ-μ της αλλά και με πιθανούς αντιπάλους της.","New asymmetric and hybrid threats, which in many cases lead to the manifestation of local or even global crises, make their appearance in the modern multidimensional international security environment. In addition, the increasing occurrence of natural and technological disasters directly or indirectly affects the entire world population. In this environment, NATO, as an international regional organization of a civil-military alliance of 30 States / Nations, organizes and undertakes actions in order to respond in a timely and effective manner to crises and disasters. It expands its cooperation with other international organizations such as the EU and the UN, with the aim of maximizing its effectiveness and ensuring its prestige and legitimacy in the provision of security. The purpose of this master thesis is to first analyze the mechanism and tools that are activated in the North Atlantic Alliance for dealing with crises and disasters and then to deepen the partial management of the global health crisis caused by the new coronavirus SARS-CoV-2A (COVID-19), with multidimensional implications worldwide. The first chapter analyzes the basic concepts and definitions of crises and disasters, focusing on the elements that characterize a crisis and the process of managing it. The crisis is a situation that includes the threat of essential elements and values to man, such as security, prosperity, health and justice. Moreover, a global health threat, such as that of the new coronavirus, in addition to the direct consequences it may have on the health of citizens, has negative implications for many areas of human activity such as economy and security, but also for the mental balance of the general population. The concept of crisis management concerns the way of dealing with the threat, which is an omen of a possible crisis and a systematic effort to prevent and deter it. This implies the need for a quick and effective response to unforeseen events that threaten the proper functioning of an organization, and possibly its viability. Therefore, crisis management is called the thorough study and forecasting of risks that may threaten a community, organization or business in order to reduce uncertainty and take all necessary measures, actions and procedures before, during and after the crisis, to protect people, the environment, workers and the economy. (Glaesser 2006, Henderson 2007). The second chapter addresses the purpose and strategic approach of the North Atlantic Treaty Organization (NATO), including its principles and core tasks. NATO seeks to ensure lasting peace in Europe, based on the common values of individual freedom, democracy, human rights and the rule of law. Seeing that outbreaks of crises and conflicts across Allied borders may jeopardize this goal, the Alliance also contributes to peace and stability through crisis management operations and partnerships. In essence, NATO not only helps to defend the territory of its members, but also commits itself where possible and when necessary, to promote its values further, prevent and manage crises, stabilize post-conflict situations and support reconstruction. At the end of this chapter reference is made to the decision-making process followed within the Alliance, which includes consultation and consensus among its Member States. Consultation between member states is at the heart of NATO, as the Allies are able to exchange views and information and discuss issues before reaching an agreement and taking decisions. Consultation takes many forms as at the most basic level it simply involves the exchange of information and views while at another level it covers the announcement of actions or decisions that governments have already taken or may take. On the other hand, Consensus in decision-making is a fundamental principle that has been accepted as the only basis for decision-making in NATO since the creation of the Alliance in 1949. Consensus in decision-making means that there is no vote in NATO and therefore consultation carried out until a decision acceptable to all is taken. In general, this negotiation process is quick, as members consult with each other regularly and therefore often know and possibly understand their positions in advance. The third chapter focuses on crisis management by NATO. The role of the Alliance in crisis and disaster management is analyzed and how this is achieved through the Emergency Political Planning Committee and the Euro-Atlantic Disaster Management Coordination Center. The same chapter includes the analysis of both the NATO crisis management system by management phase and the operational training on this system, which takes place periodically with the participation of the political and military sector of the Alliance. How to deal with a crisis depends on its nature, scale and severity. In some cases, crises can be averted through diplomacy or other measures, while other situations may require stronger measures, including the use of military force. In this regard, NATO has a holistic approach to crisis management, envisioning participation at all stages and using a wide range of effective tools, which are constantly adapting to the evolving security framework to ensure their effectiveness and resilience. The 2010 Strategic Approach broadened NATO's involvement in crisis management, providing for its involvement at all stages. In particular, it is intended to participate, where possible and where necessary, in crisis prevention, crisis management, situation stabilization and reconstruction support. More generally, an integrated and comprehensive crisis management approach has been adopted, based on enhanced politico-military planning and interaction and greater interoperability between NATO and its partners. The fourth chapter of the paper analyzes in detail the NATO operational management plan for the global health crisis caused by the new coronavirus SARS-CoV-2A (COVID-19), focusing on the possible second wave of the pandemic. For the writing of the above analysis, the acquired experience of the writer was used, who during the consultation served in the Greek Military Delegation to NATO and the interviewing of political and military personnel of the NATO Headquarters in Brussels, which was directly involved with the health crisis at all stages. It is stressed out that the information used and presented in this master thesis is not classified. The infection COVID-19 caused by a new coronavirus (SARS-CoV-2A) quickly spread around the world in early 2020, and was declared a pandemic by the World Health Organization (WHO) on 11 March 2020. The pandemic has had great social and economic consequences on Allies' populations and societies. The suddenness, scale, severity, unpredictability, and uncertainty it brought, resulted in a global public health crisis. In response, governments were forced to implement prudent measures to reduce the speed at which the virus spread. The COVID-19 crisis overstretched healthcare systems, disrupted social functioning, and brought grief to many. It also showed how Allies stand together in solidarity. Instead of an epilogue, the fifth chapter contains concrete examples of NATO involvement in managing the health crisis. In addition, reference is made to the need to maintain the Alliance's defense capability during the coronavirus period, as well as to the prospects of redrawing its policy for the coming years. At the end of the thesis, there are three annexes to NATO's operational plan for managing the pandemic, including indicators for the crisis management phase, the legal framework and strategic communications policy, ie how the Alliance communicates its activities with the populations of its member-states, but also with its potential rivals."],"dc:identifier":["uoadl:2955755","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2955755"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek","English"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Διαχείριση κρίσεων και καταστροφών από το ΝΑΤΟ. Η διαχείριση της παγκόσμιας υγειονομικής κρίσης που προκλήθηκε από τον νέο κορωνοϊό SARS-CoV-2A (COVID-19)"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:43:23Z"}