{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2955892"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2955892","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"COVID-19: θεραπευτική προσέγγιση με τη χρήση κλαριθρομυκίνης","abstract":"Η ανθρωπότητα από τον Δεκέμβριο του 2019 βιώνει μία νέα πανδημία από τον ιό SARS-CoV-2. Έως και τις 18 Μαΐου του 2021, έχουν καταγραφεί 163.212.543 περιστατικά και 3.383.979 ασθενείς απεβίωσαν. Η ανάλυση των κλινικών χαρακτηριστικών αυτών των ασθενών έδειξε ότι η φυσική πορεία της νόσου, γνωστή με το ακρωνύμιο Covid-19, είναι πολλές φορές απρόβλεπτη. Οι περισσότεροι ασθενείς που αναπτύσσουν πνευμονία δεν εμφανίζουν ανησυχητικά συμπτώματα, παρά το γεγονός ότι η ακτινογραφία τους ή η αξονική τομογραφία μπορεί να απεικονίζει διάχυτα διηθήματα. Ξαφνικά, ένα συγκεκριμένο ποσοστό αυτών των ασθενών επιδεινώνονται κλινικά και εμφανίζουν σοβαρή αναπνευστική ανεπάρκεια. Αυτό συνήθως συμβαίνει μεταξύ της 5ης και της 10ης ημέρας της νόσου και εμφανίζεται χωρίς να προηγηθούν προειδοποιητικά συμπτώματα. Τα δημοσιευμένα δεδομένα προτείνουν ότι αυτό οφείλεται στην οξεία προ-φλεγμονώδη αντίδραση του ξενιστή. Έχοντας αυτό υπόψιν, είναι λογικό να υποθέσουμε ότι η πρόωρη θεραπεία με ένα φάρμακο που μπορεί να τροποποιήσει αποτελεσματικά την απάντηση του ξενιστή και να προλάβει την ξαφνική υπερ-φλεγμονώδη αντίδραση πιθανώς να αποτρέψει την εκδήλωση σοβαρής αναπνευστικής ανεπάρκειας. Βασιζόμενοι στην αντιφλεγμονώδη και ανοσοτροποιητική δράση της κλαριθρομυκίνης, είναι πιθανό ότι η θεραπεία ασθενών με COVID-19 με από του στόματος κλαροθρομυκίνη θα μειώσει τις πιθανότητες εκδήλωσης σοβαρής αναπνευστικής ανεπάρκειας. Με σκοπό να μελετήσουμε την αποτελεσματικότητα της από του στόματος κλαριθρομυκίνης στην μέτριας βαρύτητας COVID-19 λοίμωξη, πραγματοποιήσαμε μια ανοικτού τύπου, μη τυχαιοποιημένη μελέτη σε 90 ασθενείς με μέτριας βαρύτητας COVID-19 λοίμωξη μεταξύ Μαΐου και Οκτωβρίου του 2020. Το πρωτογενές καταληκτικό σημείο ορίστηκε στο τέλος της θεραπείας ως απουσία ανάγκης επανεισαγωγής στο Νοσοκομείο και εξέλιξης σε λοίμωξη κατώτερου αναπνευστικού για τους ασθενείς με λοίμωξη ανώτερου αναπνευστικού. Για τους ασθενείς με λοίμωξη κατώτερου αναπνευστικού ορίστηκε ως τουλάχιστον 50% μείωση της βαθμολογίας συμπτωμάτων του αναπνευστικού χωρίς εμφάνιση σοβαρής αναπνευστικής ανεπάρκειας. Παράλληλα, αξιολογήθηκαν το ιικό φορτίο, οι βιοδείκτες, η λειτουργεία των μονοκυττάρων και η ασφάλεια. Το πρωτογενές καταληκτικό σημείο επιτεύχθηκε στο 86.7% των ασθενών που έλαβαν κλαριθρομυκίνη (95% CIs 78.1-92.2%), στο 91.7% των ασθενών που έλαβαν κλαριθρομυκίνη εντός 5 ημερών από την έναρξη των συμπτωμάτων και 81.4% των ασθενών που έλαβαν αργότερα (odds ratio μετά από πολυπαραγοντική ανάλυση 6.62, p: 0.030). Η χρήση κλαριθρομυκίνης συσχετίστηκε με μείωση της CRP, του TNF-a, της ιντερλευκίνης (IL)-6 και του ιικού φορτίου, καθώς και από αύξηση της Th1 και Τh2 απόκρισης των μονοκυττάρων. Δεν προέκυψαν προβληματισμοί ως αναφορά τα δεδομένα ασφαλείας. Συμπερασματικά, η πρώιμη χορήγηση κλαριθρομυκίνης συμβάλλει σημαντικά στην κλινική βελτίωση της μέτριας βαρύτητας COVID-19 λοίμωξης.","abstract_html":"Η ανθρωπότητα από τον Δεκέμβριο του 2019 βιώνει μία νέα πανδημία από τον ιό SARS-CoV-2. Έως και τις 18 Μαΐου του 2021, έχουν καταγραφεί 163.212.543 περιστατικά και 3.383.979 ασθενείς απεβίωσαν. Η ανάλυση των κλινικών χαρακτηριστικών αυτών των ασθενών έδειξε ότι η φυσική πορεία της νόσου, γνωστή με το ακρωνύμιο Covid-19, είναι πολλές φορές απρόβλεπτη. Οι περισσότεροι ασθενείς που αναπτύσσουν πνευμονία δεν εμφανίζουν ανησυχητικά συμπτώματα, παρά το γεγονός ότι η ακτινογραφία τους ή η αξονική τομογραφία μπορεί να απεικονίζει διάχυτα διηθήματα. Ξαφνικά, ένα συγκεκριμένο ποσοστό αυτών των ασθενών επιδεινώνονται κλινικά και εμφανίζουν σοβαρή αναπνευστική ανεπάρκεια. Αυτό συνήθως συμβαίνει μεταξύ της 5ης και της 10ης ημέρας της νόσου και εμφανίζεται χωρίς να προηγηθούν προειδοποιητικά συμπτώματα. Τα δημοσιευμένα δεδομένα προτείνουν ότι αυτό οφείλεται στην οξεία προ-φλεγμονώδη αντίδραση του ξενιστή. Έχοντας αυτό υπόψιν, είναι λογικό να υποθέσουμε ότι η πρόωρη θεραπεία με ένα φάρμακο που μπορεί να τροποποιήσει αποτελεσματικά την απάντηση του ξενιστή και να προλάβει την ξαφνική υπερ-φλεγμονώδη αντίδραση πιθανώς να αποτρέψει την εκδήλωση σοβαρής αναπνευστικής ανεπάρκειας. Βασιζόμενοι στην αντιφλεγμονώδη και ανοσοτροποιητική δράση της κλαριθρομυκίνης, είναι πιθανό ότι η θεραπεία ασθενών με COVID-19 με από του στόματος κλαροθρομυκίνη θα μειώσει τις πιθανότητες εκδήλωσης σοβαρής αναπνευστικής ανεπάρκειας. Με σκοπό να μελετήσουμε την αποτελεσματικότητα της από του στόματος κλαριθρομυκίνης στην μέτριας βαρύτητας COVID-19 λοίμωξη, πραγματοποιήσαμε μια ανοικτού τύπου, μη τυχαιοποιημένη μελέτη σε 90 ασθενείς με μέτριας βαρύτητας COVID-19 λοίμωξη μεταξύ Μαΐου και Οκτωβρίου του 2020. Το πρωτογενές καταληκτικό σημείο ορίστηκε στο τέλος της θεραπείας ως απουσία ανάγκης επανεισαγωγής στο Νοσοκομείο και εξέλιξης σε λοίμωξη κατώτερου αναπνευστικού για τους ασθενείς με λοίμωξη ανώτερου αναπνευστικού. Για τους ασθενείς με λοίμωξη κατώτερου αναπνευστικού ορίστηκε ως τουλάχιστον 50% μείωση της βαθμολογίας συμπτωμάτων του αναπνευστικού χωρίς εμφάνιση σοβαρής αναπνευστικής ανεπάρκειας. Παράλληλα, αξιολογήθηκαν το ιικό φορτίο, οι βιοδείκτες, η λειτουργεία των μονοκυττάρων και η ασφάλεια. Το πρωτογενές καταληκτικό σημείο επιτεύχθηκε στο 86.7% των ασθενών που έλαβαν κλαριθρομυκίνη (95% CIs 78.1-92.2%), στο 91.7% των ασθενών που έλαβαν κλαριθρομυκίνη εντός 5 ημερών από την έναρξη των συμπτωμάτων και 81.4% των ασθενών που έλαβαν αργότερα (odds ratio μετά από πολυπαραγοντική ανάλυση 6.62, p: 0.030). Η χρήση κλαριθρομυκίνης συσχετίστηκε με μείωση της CRP, του TNF-a, της ιντερλευκίνης (IL)-6 και του ιικού φορτίου, καθώς και από αύξηση της Th1 και Τh2 απόκρισης των μονοκυττάρων. Δεν προέκυψαν προβληματισμοί ως αναφορά τα δεδομένα ασφαλείας. Συμπερασματικά, η πρώιμη χορήγηση κλαριθρομυκίνης συμβάλλει σημαντικά στην κλινική βελτίωση της μέτριας βαρύτητας COVID-19 λοίμωξης.","abstract_has_math":false,"creators":["Τσιάκος Κωνσταντίνος","Tsiakos Konstantinos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:43:23Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2955892"],"render_values":[{"text":"uoadl:2955892","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2955892","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2955892","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2955892","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Τσιάκος Κωνσταντίνος","Tsiakos Konstantinos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2955892","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2955892"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η ανθρωπότητα από τον Δεκέμβριο του 2019 βιώνει μία νέα πανδημία από τον ιό SARS-CoV-2. Έως και τις 18 Μαΐου του 2021, έχουν καταγραφεί 163.212.543 περιστατικά και 3.383.979 ασθενείς απεβίωσαν. Η ανάλυση των κλινικών χαρακτηριστικών αυτών των ασθενών έδειξε ότι η φυσική πορεία της νόσου, γνωστή με το ακρωνύμιο Covid-19, είναι πολλές φορές απρόβλεπτη. Οι περισσότεροι ασθενείς που αναπτύσσουν πνευμονία δεν εμφανίζουν ανησυχητικά συμπτώματα, παρά το γεγονός ότι η ακτινογραφία τους ή η αξονική τομογραφία μπορεί να απεικονίζει διάχυτα διηθήματα. Ξαφνικά, ένα συγκεκριμένο ποσοστό αυτών των ασθενών επιδεινώνονται κλινικά και εμφανίζουν σοβαρή αναπνευστική ανεπάρκεια. Αυτό συνήθως συμβαίνει μεταξύ της 5ης και της 10ης ημέρας της νόσου και εμφανίζεται χωρίς να προηγηθούν προειδοποιητικά συμπτώματα. Τα δημοσιευμένα δεδομένα προτείνουν ότι αυτό οφείλεται στην οξεία προ-φλεγμονώδη αντίδραση του ξενιστή. Έχοντας αυτό υπόψιν, είναι λογικό να υποθέσουμε ότι η πρόωρη θεραπεία με ένα φάρμακο που μπορεί να τροποποιήσει αποτελεσματικά την απάντηση του ξενιστή και να προλάβει την ξαφνική υπερ-φλεγμονώδη αντίδραση πιθανώς να αποτρέψει την εκδήλωση σοβαρής αναπνευστικής ανεπάρκειας. Βασιζόμενοι στην αντιφλεγμονώδη και ανοσοτροποιητική δράση της κλαριθρομυκίνης, είναι πιθανό ότι η θεραπεία ασθενών με COVID-19 με από του στόματος κλαροθρομυκίνη θα μειώσει τις πιθανότητες εκδήλωσης σοβαρής αναπνευστικής ανεπάρκειας. Με σκοπό να μελετήσουμε την αποτελεσματικότητα της από του στόματος κλαριθρομυκίνης στην μέτριας βαρύτητας COVID-19 λοίμωξη, πραγματοποιήσαμε μια ανοικτού τύπου, μη τυχαιοποιημένη μελέτη σε 90 ασθενείς με μέτριας βαρύτητας COVID-19 λοίμωξη μεταξύ Μαΐου και Οκτωβρίου του 2020. Το πρωτογενές καταληκτικό σημείο ορίστηκε στο τέλος της θεραπείας ως απουσία ανάγκης επανεισαγωγής στο Νοσοκομείο και εξέλιξης σε λοίμωξη κατώτερου αναπνευστικού για τους ασθενείς με λοίμωξη ανώτερου αναπνευστικού. Για τους ασθενείς με λοίμωξη κατώτερου αναπνευστικού ορίστηκε ως τουλάχιστον 50% μείωση της βαθμολογίας συμπτωμάτων του αναπνευστικού χωρίς εμφάνιση σοβαρής αναπνευστικής ανεπάρκειας. Παράλληλα, αξιολογήθηκαν το ιικό φορτίο, οι βιοδείκτες, η λειτουργεία των μονοκυττάρων και η ασφάλεια. Το πρωτογενές καταληκτικό σημείο επιτεύχθηκε στο 86.7% των ασθενών που έλαβαν κλαριθρομυκίνη (95% CIs 78.1-92.2%), στο 91.7% των ασθενών που έλαβαν κλαριθρομυκίνη εντός 5 ημερών από την έναρξη των συμπτωμάτων και 81.4% των ασθενών που έλαβαν αργότερα (odds ratio μετά από πολυπαραγοντική ανάλυση 6.62, p: 0.030). Η χρήση κλαριθρομυκίνης συσχετίστηκε με μείωση της CRP, του TNF-a, της ιντερλευκίνης (IL)-6 και του ιικού φορτίου, καθώς και από αύξηση της Th1 και Τh2 απόκρισης των μονοκυττάρων. Δεν προέκυψαν προβληματισμοί ως αναφορά τα δεδομένα ασφαλείας. Συμπερασματικά, η πρώιμη χορήγηση κλαριθρομυκίνης συμβάλλει σημαντικά στην κλινική βελτίωση της μέτριας βαρύτητας COVID-19 λοίμωξης.","Humanity is experiencing since December 2019 a new pandemic by the novel SARS Coronavirus-19 (SARS-CoV-2). As of May 18 2021, 163.212.543 documented case were reported worldwide and 3.383.979 patients died. The analysis of the clinical characteristics of these patients showed that the natural course of this disease, known with the acronym Covid-19, is several times unpredictable. Most patients who develop pneumonia do not have worrying symptoms although their chest X-ray or chest computed tomography may be positive for diffuse infiltrates. Suddenly a certain proportion of these patients deteriorate into severe respiratory failure; this usually takes place between the 5th and the 10th day of illness and arrives without any preceding symptom. Published evidence suggests that this is due to the sudden arrival of an acute pro-inflammatory reaction of the host. With this in mind, it is reasonable to make the assumption than the early treatment with an agent that can efficiently modulate the host response and prevent sudden hyper-inflammatory reaction may prevent the development of severe respiratory failure. Based on the anti-inflammatory and immunomodulatory properties of clarithromycin, it seems likely that treatment of patients with Covid-19 with oral clarithromycin will substantially decrease the chances for development of severe respiratory failure. To study the efficacy of oral clarithromycin in moderate COVID-19, we conducted an open-label non-randomized trial in 90 patients with COVID-19 of moderate severity between May and October 2020. The primary endpoint was defined at the end-of-treatment (EOT) as no need for hospital readmission and no progression into lower respiratory tract infection (LRTI) for patients with upper respiratory tract infection; and as at least 50% decrease of the respiratory symptoms score the without progression into severe respiratory failure (SRF) for patients with LRTI. Viral load, biomarkers, the function of mononuclear cells, and safety were assessed. The primary endpoint was attained in 86.7% of patients treated with clarithromycin (95% CIs 78.1-92.2%); this was 91.7% and 81.4% among patients starting clarithromycin the first 5 days from symptoms onset or later (odds ratio after multivariate analysis 6.62; p: 0.030). Clarithromycin use was associated with decreases in circulating Creactive protein, tumour necrosis factor-alpha and interleukin (IL)-6; by increase of Th1 to Τh2 mononuclear responses; and by suppression of SARS-CoV-2 viral load. No safety concerns were reported. In conclusion, early clarithromycin treatment provides most of clinical improvement in moderate COVID-19."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["COVID-19: θεραπευτική προσέγγιση με τη χρήση κλαριθρομυκίνης"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Τσιάκος Κωνσταντίνος","Tsiakos Konstantinos"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Η ανθρωπότητα από τον Δεκέμβριο του 2019 βιώνει μία νέα πανδημία από τον ιό SARS-CoV-2. Έως και τις 18 Μαΐου του 2021, έχουν καταγραφεί 163.212.543 περιστατικά και 3.383.979 ασθενείς απεβίωσαν. Η ανάλυση των κλινικών χαρακτηριστικών αυτών των ασθενών έδειξε ότι η φυσική πορεία της νόσου, γνωστή με το ακρωνύμιο Covid-19, είναι πολλές φορές απρόβλεπτη. Οι περισσότεροι ασθενείς που αναπτύσσουν πνευμονία δεν εμφανίζουν ανησυχητικά συμπτώματα, παρά το γεγονός ότι η ακτινογραφία τους ή η αξονική τομογραφία μπορεί να απεικονίζει διάχυτα διηθήματα. Ξαφνικά, ένα συγκεκριμένο ποσοστό αυτών των ασθενών επιδεινώνονται κλινικά και εμφανίζουν σοβαρή αναπνευστική ανεπάρκεια. Αυτό συνήθως συμβαίνει μεταξύ της 5ης και της 10ης ημέρας της νόσου και εμφανίζεται χωρίς να προηγηθούν προειδοποιητικά συμπτώματα. Τα δημοσιευμένα δεδομένα προτείνουν ότι αυτό οφείλεται στην οξεία προ-φλεγμονώδη αντίδραση του ξενιστή. Έχοντας αυτό υπόψιν, είναι λογικό να υποθέσουμε ότι η πρόωρη θεραπεία με ένα φάρμακο που μπορεί να τροποποιήσει αποτελεσματικά την απάντηση του ξενιστή και να προλάβει την ξαφνική υπερ-φλεγμονώδη αντίδραση πιθανώς να αποτρέψει την εκδήλωση σοβαρής αναπνευστικής ανεπάρκειας. Βασιζόμενοι στην αντιφλεγμονώδη και ανοσοτροποιητική δράση της κλαριθρομυκίνης, είναι πιθανό ότι η θεραπεία ασθενών με COVID-19 με από του στόματος κλαροθρομυκίνη θα μειώσει τις πιθανότητες εκδήλωσης σοβαρής αναπνευστικής ανεπάρκειας. Με σκοπό να μελετήσουμε την αποτελεσματικότητα της από του στόματος κλαριθρομυκίνης στην μέτριας βαρύτητας COVID-19 λοίμωξη, πραγματοποιήσαμε μια ανοικτού τύπου, μη τυχαιοποιημένη μελέτη σε 90 ασθενείς με μέτριας βαρύτητας COVID-19 λοίμωξη μεταξύ Μαΐου και Οκτωβρίου του 2020. Το πρωτογενές καταληκτικό σημείο ορίστηκε στο τέλος της θεραπείας ως απουσία ανάγκης επανεισαγωγής στο Νοσοκομείο και εξέλιξης σε λοίμωξη κατώτερου αναπνευστικού για τους ασθενείς με λοίμωξη ανώτερου αναπνευστικού. Για τους ασθενείς με λοίμωξη κατώτερου αναπνευστικού ορίστηκε ως τουλάχιστον 50% μείωση της βαθμολογίας συμπτωμάτων του αναπνευστικού χωρίς εμφάνιση σοβαρής αναπνευστικής ανεπάρκειας. Παράλληλα, αξιολογήθηκαν το ιικό φορτίο, οι βιοδείκτες, η λειτουργεία των μονοκυττάρων και η ασφάλεια. Το πρωτογενές καταληκτικό σημείο επιτεύχθηκε στο 86.7% των ασθενών που έλαβαν κλαριθρομυκίνη (95% CIs 78.1-92.2%), στο 91.7% των ασθενών που έλαβαν κλαριθρομυκίνη εντός 5 ημερών από την έναρξη των συμπτωμάτων και 81.4% των ασθενών που έλαβαν αργότερα (odds ratio μετά από πολυπαραγοντική ανάλυση 6.62, p: 0.030). Η χρήση κλαριθρομυκίνης συσχετίστηκε με μείωση της CRP, του TNF-a, της ιντερλευκίνης (IL)-6 και του ιικού φορτίου, καθώς και από αύξηση της Th1 και Τh2 απόκρισης των μονοκυττάρων. Δεν προέκυψαν προβληματισμοί ως αναφορά τα δεδομένα ασφαλείας. Συμπερασματικά, η πρώιμη χορήγηση κλαριθρομυκίνης συμβάλλει σημαντικά στην κλινική βελτίωση της μέτριας βαρύτητας COVID-19 λοίμωξης.","Humanity is experiencing since December 2019 a new pandemic by the novel SARS Coronavirus-19 (SARS-CoV-2). As of May 18 2021, 163.212.543 documented case were reported worldwide and 3.383.979 patients died. The analysis of the clinical characteristics of these patients showed that the natural course of this disease, known with the acronym Covid-19, is several times unpredictable. Most patients who develop pneumonia do not have worrying symptoms although their chest X-ray or chest computed tomography may be positive for diffuse infiltrates. Suddenly a certain proportion of these patients deteriorate into severe respiratory failure; this usually takes place between the 5th and the 10th day of illness and arrives without any preceding symptom. Published evidence suggests that this is due to the sudden arrival of an acute pro-inflammatory reaction of the host. With this in mind, it is reasonable to make the assumption than the early treatment with an agent that can efficiently modulate the host response and prevent sudden hyper-inflammatory reaction may prevent the development of severe respiratory failure. Based on the anti-inflammatory and immunomodulatory properties of clarithromycin, it seems likely that treatment of patients with Covid-19 with oral clarithromycin will substantially decrease the chances for development of severe respiratory failure. To study the efficacy of oral clarithromycin in moderate COVID-19, we conducted an open-label non-randomized trial in 90 patients with COVID-19 of moderate severity between May and October 2020. The primary endpoint was defined at the end-of-treatment (EOT) as no need for hospital readmission and no progression into lower respiratory tract infection (LRTI) for patients with upper respiratory tract infection; and as at least 50% decrease of the respiratory symptoms score the without progression into severe respiratory failure (SRF) for patients with LRTI. Viral load, biomarkers, the function of mononuclear cells, and safety were assessed. The primary endpoint was attained in 86.7% of patients treated with clarithromycin (95% CIs 78.1-92.2%); this was 91.7% and 81.4% among patients starting clarithromycin the first 5 days from symptoms onset or later (odds ratio after multivariate analysis 6.62; p: 0.030). Clarithromycin use was associated with decreases in circulating Creactive protein, tumour necrosis factor-alpha and interleukin (IL)-6; by increase of Th1 to Τh2 mononuclear responses; and by suppression of SARS-CoV-2 viral load. No safety concerns were reported. In conclusion, early clarithromycin treatment provides most of clinical improvement in moderate COVID-19."],"dc:identifier":["uoadl:2955892","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2955892"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["COVID-19: θεραπευτική προσέγγιση με τη χρήση κλαριθρομυκίνης"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:43:23Z"}