{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2956098"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2956098","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Υπολογιστική μελέτη της μοριακής πρόσδεσης αναλόγων της χοληστερόλης στα ένζυμα Shadow, Shroud, Shade και Spookier της εκδυστεροειδογένεσης - Μελέτη της αλληληεπίδρασης του αντιυπερτασικού φαρμάκου καντεσαρτάνη με την 2-υδροξυ-προπυλο-β-κυκλοδεξτρίνη, με χρήση της φασματοσκοπίας Πυρηνικού Μαγνητικού Συντονισμού (NMR)","abstract":"Στην παρούσα ερευνητική εργασία εξετάζονται δύο ερευνητικά θέματα. Στο πρώτο, μελετάται η in silico μοριακή πρόσδεση μιας βιβλιοθήκης 2623 στεροειδών στα ένζυμα Shadow, Shroud, Shade και Spookier, που μεταξύ άλλων, ελέγχουν τη βιοσύνθεση των εκδυστεροειδών στα έντομα. Το φυσικό υπόστρωμα με το οποίο εκκινεί η πορεία της εκδυστεροειδογένεσης είναι η χοληστερόλη. Για τον λόγο αυτό τα μόρια που εξετάστηκαν αποτελούν δομικά ανάλογά της, τα οποία φέρουν υποκαταστάτες τόσο στον στεροειδή δακτύλιο, όσο και στο αλκυλικό τους τμήμα. Αρχικά, πραγματοποιήθηκαν πειράματα εικονικής σάρωσης στο σύνολο των 2623 μορίων, με στόχο την εύρεση αυτών που προσδένονται με τη χαμηλότερη ενέργεια πρόσδεσης (ΔGπρόσδεσης) σε κάθε υποδοχέα. Στη συνέχεια, οι ισχυρότεροι προσδέτες διερευνήθηκαν περαιτέρω με πειράματα μοριακής πρόσδεσης “επαγόμενης προσαρμογής” (IFD). Όπως απεδείχθη πειραματικά, οι ισχυρότεροι προσδέτες προσδέθηκαν ανεξαιρέτως στην ίδια περιοχή του εκάστοτε ενζύμου, γεγονός που υπέδειξε ότι η περιοχή αυτή αποτελεί το ενεργό του κέντρο. Τέλος, για τον προσδέτη που παρουσίασε την ευνοϊκότερη τιμή ΔGπρόσδεσης αλλά και για το θεωρητικά αναμενόμενο φυσικό υπόστρωμα κάθε ενζύμου, έλαβαν χώρα ενδεικτικά in silico πειράματα προσομοίωσης της μοριακής δυναμικής του συστήματος “ένζυμο-προσδέτης”, προκειμένου να διαπιστωθεί η σταθερότητά του εξελίξει του χρόνου. Στο δεύτερο ερευνητικό θέμα, μελετάται η αλληλεπίδραση του αντιυπερτασικού φαρμάκου καντεσαρτάνη (CAN) με την 2-υδροξυπροπυλο-β-κυκλοδεξτρίνη (2-hp-β-CD) σε υδάτινο περιβάλλον και σε θερμοκρασία δωματίου (25oC), χρησιμοποιώντας μεθόδους φασματοσκοπίας NMR. Η CAN αποτελεί εμπορικά διαθέσιμο φάρμακο που δρα ως μη ανταγωνιστικός παρεμποδιστής της πρόσδεσης της αγγειοτασίνης-ΙΙ (φυσικός προσδέτης) στον ΑΤ1 υποδοχέα και χορηγείται στη θεραπεία κατά της υπέρτασης. Η 2-hp-β-CD αποτελεί ένα από τα πιο γνωστά, μη τοξικά παράγωγα της β-κυκλοδεξτρίνης και χρησιμοποιείται ευρέως στη Φαρμακευτική Χημεία ως σύστημα μεταφοράς μικρότερων μορίων (φαρμάκων) στο εσωτερικό της υδρόφοβης κοιλότητάς της. Η δομή της 2-hp-β-CD ταυτοποιήθηκε αντλώντας δεδομένα από ομοπυρηνικά φάσματα 1H-NMR και 13C-NMR μιας διάστασης αλλά και από ομοπυρηνικά φάσματα COSY, NOESY/ROESY και ετεροπυρηνικά φάσματα HMBC και HSQC δύο διαστάσεων. Η μικρή διαλυτότητα της CAN σε ελεύθερη μορφή στις συγκεκριμένες πειραματικές συνθήκες, απέτρεψε τη λήψη ικανοποιητικών φασμάτων του φαρμάκου. Τέλος, διεξήχθησαν πειράματα εφησυχασμού spin-πλέγματος (T1) των πρωτονίων της 2-hp-β-CD σε ελεύθερη και συμπλοκοποιημένη με την CAN μορφή. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι το φάρμακο εμφανίζει σημαντική βελτίωση της διαλυτότητάς του στο νερό ως 1:1 σύμπλοκο με την 2-hp-β-CD, ενώ η κυκλοδεξτρίνη παρουσίασε μεταβολές στις τιμές χημικών μετατοπίσεων αλλά και χρόνων εφησυχασμού των πρωτονίων της. Τα δεδομένα αυτά υποδηλώνουν ότι η αλληλεπίδραση της καντεσαρτάνης με την 2-hp-β-CD πραγματοποιείται με τρόπο που όχι μόνο βελτιώνει σημαντικα τις φυσικοχημικές και κατ’ επέκταση φαρμακολογικές ιδιότητες της αλλά επιτρέπει εύκολα την επακόλουθη απελευθέρωση του φαρμάκου από το εσωτερικό της κοιλότητας, όταν αυτό προσεγγίσει τον βιολογικό του στόχο. Τα αποτελέσματα αυτά βρίσκονται σε πλήρη συμφωνία με τα αντίστοιχα δημοσιευμένα in vitro, που αποδεικνύουν ότι η ανασταλτική δράση της καντεσαρτάνης είναι ισχυρότερη σε συμπλοκοποιημένη μορφή με την 2-hp-β-CD απ’ ότι σε μη συμπλοκοποιημένη.","abstract_html":"Στην παρούσα ερευνητική εργασία εξετάζονται δύο ερευνητικά θέματα. Στο πρώτο, μελετάται η in silico μοριακή πρόσδεση μιας βιβλιοθήκης 2623 στεροειδών στα ένζυμα Shadow, Shroud, Shade και Spookier, που μεταξύ άλλων, ελέγχουν τη βιοσύνθεση των εκδυστεροειδών στα έντομα. Το φυσικό υπόστρωμα με το οποίο εκκινεί η πορεία της εκδυστεροειδογένεσης είναι η χοληστερόλη. Για τον λόγο αυτό τα μόρια που εξετάστηκαν αποτελούν δομικά ανάλογά της, τα οποία φέρουν υποκαταστάτες τόσο στον στεροειδή δακτύλιο, όσο και στο αλκυλικό τους τμήμα. Αρχικά, πραγματοποιήθηκαν πειράματα εικονικής σάρωσης στο σύνολο των 2623 μορίων, με στόχο την εύρεση αυτών που προσδένονται με τη χαμηλότερη ενέργεια πρόσδεσης (ΔGπρόσδεσης) σε κάθε υποδοχέα. Στη συνέχεια, οι ισχυρότεροι προσδέτες διερευνήθηκαν περαιτέρω με πειράματα μοριακής πρόσδεσης “επαγόμενης προσαρμογής” (IFD). Όπως απεδείχθη πειραματικά, οι ισχυρότεροι προσδέτες προσδέθηκαν ανεξαιρέτως στην ίδια περιοχή του εκάστοτε ενζύμου, γεγονός που υπέδειξε ότι η περιοχή αυτή αποτελεί το ενεργό του κέντρο. Τέλος, για τον προσδέτη που παρουσίασε την ευνοϊκότερη τιμή ΔGπρόσδεσης αλλά και για το θεωρητικά αναμενόμενο φυσικό υπόστρωμα κάθε ενζύμου, έλαβαν χώρα ενδεικτικά in silico πειράματα προσομοίωσης της μοριακής δυναμικής του συστήματος “ένζυμο-προσδέτης”, προκειμένου να διαπιστωθεί η σταθερότητά του εξελίξει του χρόνου. Στο δεύτερο ερευνητικό θέμα, μελετάται η αλληλεπίδραση του αντιυπερτασικού φαρμάκου καντεσαρτάνη (CAN) με την 2-υδροξυπροπυλο-β-κυκλοδεξτρίνη (2-hp-β-CD) σε υδάτινο περιβάλλον και σε θερμοκρασία δωματίου (25oC), χρησιμοποιώντας μεθόδους φασματοσκοπίας NMR. Η CAN αποτελεί εμπορικά διαθέσιμο φάρμακο που δρα ως μη ανταγωνιστικός παρεμποδιστής της πρόσδεσης της αγγειοτασίνης-ΙΙ (φυσικός προσδέτης) στον ΑΤ1 υποδοχέα και χορηγείται στη θεραπεία κατά της υπέρτασης. Η 2-hp-β-CD αποτελεί ένα από τα πιο γνωστά, μη τοξικά παράγωγα της β-κυκλοδεξτρίνης και χρησιμοποιείται ευρέως στη Φαρμακευτική Χημεία ως σύστημα μεταφοράς μικρότερων μορίων (φαρμάκων) στο εσωτερικό της υδρόφοβης κοιλότητάς της. Η δομή της 2-hp-β-CD ταυτοποιήθηκε αντλώντας δεδομένα από ομοπυρηνικά φάσματα 1H-NMR και 13C-NMR μιας διάστασης αλλά και από ομοπυρηνικά φάσματα COSY, NOESY/ROESY και ετεροπυρηνικά φάσματα HMBC και HSQC δύο διαστάσεων. Η μικρή διαλυτότητα της CAN σε ελεύθερη μορφή στις συγκεκριμένες πειραματικές συνθήκες, απέτρεψε τη λήψη ικανοποιητικών φασμάτων του φαρμάκου. Τέλος, διεξήχθησαν πειράματα εφησυχασμού spin-πλέγματος (T1) των πρωτονίων της 2-hp-β-CD σε ελεύθερη και συμπλοκοποιημένη με την CAN μορφή. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι το φάρμακο εμφανίζει σημαντική βελτίωση της διαλυτότητάς του στο νερό ως 1:1 σύμπλοκο με την 2-hp-β-CD, ενώ η κυκλοδεξτρίνη παρουσίασε μεταβολές στις τιμές χημικών μετατοπίσεων αλλά και χρόνων εφησυχασμού των πρωτονίων της. Τα δεδομένα αυτά υποδηλώνουν ότι η αλληλεπίδραση της καντεσαρτάνης με την 2-hp-β-CD πραγματοποιείται με τρόπο που όχι μόνο βελτιώνει σημαντικα τις φυσικοχημικές και κατ’ επέκταση φαρμακολογικές ιδιότητες της αλλά επιτρέπει εύκολα την επακόλουθη απελευθέρωση του φαρμάκου από το εσωτερικό της κοιλότητας, όταν αυτό προσεγγίσει τον βιολογικό του στόχο. Τα αποτελέσματα αυτά βρίσκονται σε πλήρη συμφωνία με τα αντίστοιχα δημοσιευμένα in vitro, που αποδεικνύουν ότι η ανασταλτική δράση της καντεσαρτάνης είναι ισχυρότερη σε συμπλοκοποιημένη μορφή με την 2-hp-β-CD απ’ ότι σε μη συμπλοκοποιημένη.","abstract_has_math":false,"creators":["Κοτζαστράτη Χριστίνα","Kotzastrati Christina"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:43:25Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2956098"],"render_values":[{"text":"uoadl:2956098","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2956098","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2956098","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2956098","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κοτζαστράτη Χριστίνα","Kotzastrati Christina"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2956098","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2956098"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Στην παρούσα ερευνητική εργασία εξετάζονται δύο ερευνητικά θέματα. Στο πρώτο, μελετάται η in silico μοριακή πρόσδεση μιας βιβλιοθήκης 2623 στεροειδών στα ένζυμα Shadow, Shroud, Shade και Spookier, που μεταξύ άλλων, ελέγχουν τη βιοσύνθεση των εκδυστεροειδών στα έντομα. Το φυσικό υπόστρωμα με το οποίο εκκινεί η πορεία της εκδυστεροειδογένεσης είναι η χοληστερόλη. Για τον λόγο αυτό τα μόρια που εξετάστηκαν αποτελούν δομικά ανάλογά της, τα οποία φέρουν υποκαταστάτες τόσο στον στεροειδή δακτύλιο, όσο και στο αλκυλικό τους τμήμα. Αρχικά, πραγματοποιήθηκαν πειράματα εικονικής σάρωσης στο σύνολο των 2623 μορίων, με στόχο την εύρεση αυτών που προσδένονται με τη χαμηλότερη ενέργεια πρόσδεσης (ΔGπρόσδεσης) σε κάθε υποδοχέα. Στη συνέχεια, οι ισχυρότεροι προσδέτες διερευνήθηκαν περαιτέρω με πειράματα μοριακής πρόσδεσης “επαγόμενης προσαρμογής” (IFD). Όπως απεδείχθη πειραματικά, οι ισχυρότεροι προσδέτες προσδέθηκαν ανεξαιρέτως στην ίδια περιοχή του εκάστοτε ενζύμου, γεγονός που υπέδειξε ότι η περιοχή αυτή αποτελεί το ενεργό του κέντρο. Τέλος, για τον προσδέτη που παρουσίασε την ευνοϊκότερη τιμή ΔGπρόσδεσης αλλά και για το θεωρητικά αναμενόμενο φυσικό υπόστρωμα κάθε ενζύμου, έλαβαν χώρα ενδεικτικά in silico πειράματα προσομοίωσης της μοριακής δυναμικής του συστήματος “ένζυμο-προσδέτης”, προκειμένου να διαπιστωθεί η σταθερότητά του εξελίξει του χρόνου. Στο δεύτερο ερευνητικό θέμα, μελετάται η αλληλεπίδραση του αντιυπερτασικού φαρμάκου καντεσαρτάνη (CAN) με την 2-υδροξυπροπυλο-β-κυκλοδεξτρίνη (2-hp-β-CD) σε υδάτινο περιβάλλον και σε θερμοκρασία δωματίου (25oC), χρησιμοποιώντας μεθόδους φασματοσκοπίας NMR. Η CAN αποτελεί εμπορικά διαθέσιμο φάρμακο που δρα ως μη ανταγωνιστικός παρεμποδιστής της πρόσδεσης της αγγειοτασίνης-ΙΙ (φυσικός προσδέτης) στον ΑΤ1 υποδοχέα και χορηγείται στη θεραπεία κατά της υπέρτασης. Η 2-hp-β-CD αποτελεί ένα από τα πιο γνωστά, μη τοξικά παράγωγα της β-κυκλοδεξτρίνης και χρησιμοποιείται ευρέως στη Φαρμακευτική Χημεία ως σύστημα μεταφοράς μικρότερων μορίων (φαρμάκων) στο εσωτερικό της υδρόφοβης κοιλότητάς της. Η δομή της 2-hp-β-CD ταυτοποιήθηκε αντλώντας δεδομένα από ομοπυρηνικά φάσματα 1H-NMR και 13C-NMR μιας διάστασης αλλά και από ομοπυρηνικά φάσματα COSY, NOESY/ROESY και ετεροπυρηνικά φάσματα HMBC και HSQC δύο διαστάσεων. Η μικρή διαλυτότητα της CAN σε ελεύθερη μορφή στις συγκεκριμένες πειραματικές συνθήκες, απέτρεψε τη λήψη ικανοποιητικών φασμάτων του φαρμάκου. Τέλος, διεξήχθησαν πειράματα εφησυχασμού spin-πλέγματος (T1) των πρωτονίων της 2-hp-β-CD σε ελεύθερη και συμπλοκοποιημένη με την CAN μορφή. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι το φάρμακο εμφανίζει σημαντική βελτίωση της διαλυτότητάς του στο νερό ως 1:1 σύμπλοκο με την 2-hp-β-CD, ενώ η κυκλοδεξτρίνη παρουσίασε μεταβολές στις τιμές χημικών μετατοπίσεων αλλά και χρόνων εφησυχασμού των πρωτονίων της. Τα δεδομένα αυτά υποδηλώνουν ότι η αλληλεπίδραση της καντεσαρτάνης με την 2-hp-β-CD πραγματοποιείται με τρόπο που όχι μόνο βελτιώνει σημαντικα τις φυσικοχημικές και κατ’ επέκταση φαρμακολογικές ιδιότητες της αλλά επιτρέπει εύκολα την επακόλουθη απελευθέρωση του φαρμάκου από το εσωτερικό της κοιλότητας, όταν αυτό προσεγγίσει τον βιολογικό του στόχο. Τα αποτελέσματα αυτά βρίσκονται σε πλήρη συμφωνία με τα αντίστοιχα δημοσιευμένα in vitro, που αποδεικνύουν ότι η ανασταλτική δράση της καντεσαρτάνης είναι ισχυρότερη σε συμπλοκοποιημένη μορφή με την 2-hp-β-CD απ’ ότι σε μη συμπλοκοποιημένη.","In this thesis two research objectives are studied. In the first one, an in silico molecular docking of a 2623-molecule library is applied to Shadow, Shroud, Shade and Spookier enzymes, which, among others, control the biosynthesis of ecdysteroids in insts. Cholesterol is considered to be the natural substrate of the biosynthetic pathway, for this reason the molecules studied herein are its structural analogues possesing various substituents at the steroid and alkyl chain. Initially, virtual screening experiments were conducted on all 2623 ligand-molecules, with a view to finding those that present the lowest binding energy (ΔGbinding) to each receptor. Ligands with the strongest binding affinities were further investigated by \"induced fit\" molecular docking experiments (IFD). As demonstrated experimentally, the best-scoring ligands were attached to the same region of each enzyme, pointing out that this cavity may represent the active site of the receptor. Finally, in silico molecular dynamics simulations were carried out, in order to examine the stability-over-time of the best-scoring “enzyme-ligand” poses. In the second research objective of this work, a study on the interaction of the antihypertensive drug candesartan (CAN) with the non-toxic 2-hydroxypropyl-beta-cyclodextrin (2-hp-β-CD) was carried out in aqueous environment and at room temperature (298K), using NMR spectroscopy methods. CAN is a commercially avaiable drug that acts as a non-competitive angiotensin-II blocking agent to the AT1 receptor. 2-hp-beta-CD is one of the most well-known beta-cyclodextrin derivatives and is widely used in Pharmaceutical Chemistry as a drug-delivery system for smaller bioactive molecules within its hydrophobic cavity. The structure of 2-hp-β-CD has been identified by analyzing data from homonuclear 1H-NMR, 13C-NMR, 2D-COSY NMR, 2D-NOESY/ROESY NMR and heteronuclear 2D-HMBC NMR and 2D-HSQC NMR spectra. On the contrary, in non-complex form, CAN appeared to be practically insoluble in these experimental conditions, thus acquiring proper NMR spectra of it was impossible. Finally, spin-lattice relaxation experiments (T1) were carried out. Results showed that the drug’s solubility in water significantly improved while in 1:1 complex with 2-hp-β-CD, while cyclodextrin’s chemical shifts and relaxation times of its protons were altered after the complexation with CAN. These results indicate that the drug-cyclodextrin interaction takes place in a way that not only improves drug’s physical chemical and, subsequently, pharmaceutical and biological properties -without altering its structure- but also that its likely to allow its release from 2-hp-β-CD’s interior hydrophobic cavity easily, when it reaches its biological target. These results are also in complete agreement with the corresponding published in vitro ones, which prove that the inhibitory effect of candesartan is stronger while in complex form with 2-hp-β-CD than while in non-complex form."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Υπολογιστική μελέτη της μοριακής πρόσδεσης αναλόγων της χοληστερόλης στα ένζυμα Shadow, Shroud, Shade και Spookier της εκδυστεροειδογένεσης - Μελέτη της αλληληεπίδρασης του αντιυπερτασικού φαρμάκου καντεσαρτάνη με την 2-υδροξυ-προπυλο-β-κυκλοδεξτρίνη, με χρήση της φασματοσκοπίας Πυρηνικού Μαγνητικού Συντονισμού (NMR)"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κοτζαστράτη Χριστίνα","Kotzastrati Christina"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Στην παρούσα ερευνητική εργασία εξετάζονται δύο ερευνητικά θέματα. Στο πρώτο, μελετάται η in silico μοριακή πρόσδεση μιας βιβλιοθήκης 2623 στεροειδών στα ένζυμα Shadow, Shroud, Shade και Spookier, που μεταξύ άλλων, ελέγχουν τη βιοσύνθεση των εκδυστεροειδών στα έντομα. Το φυσικό υπόστρωμα με το οποίο εκκινεί η πορεία της εκδυστεροειδογένεσης είναι η χοληστερόλη. Για τον λόγο αυτό τα μόρια που εξετάστηκαν αποτελούν δομικά ανάλογά της, τα οποία φέρουν υποκαταστάτες τόσο στον στεροειδή δακτύλιο, όσο και στο αλκυλικό τους τμήμα. Αρχικά, πραγματοποιήθηκαν πειράματα εικονικής σάρωσης στο σύνολο των 2623 μορίων, με στόχο την εύρεση αυτών που προσδένονται με τη χαμηλότερη ενέργεια πρόσδεσης (ΔGπρόσδεσης) σε κάθε υποδοχέα. Στη συνέχεια, οι ισχυρότεροι προσδέτες διερευνήθηκαν περαιτέρω με πειράματα μοριακής πρόσδεσης “επαγόμενης προσαρμογής” (IFD). Όπως απεδείχθη πειραματικά, οι ισχυρότεροι προσδέτες προσδέθηκαν ανεξαιρέτως στην ίδια περιοχή του εκάστοτε ενζύμου, γεγονός που υπέδειξε ότι η περιοχή αυτή αποτελεί το ενεργό του κέντρο. Τέλος, για τον προσδέτη που παρουσίασε την ευνοϊκότερη τιμή ΔGπρόσδεσης αλλά και για το θεωρητικά αναμενόμενο φυσικό υπόστρωμα κάθε ενζύμου, έλαβαν χώρα ενδεικτικά in silico πειράματα προσομοίωσης της μοριακής δυναμικής του συστήματος “ένζυμο-προσδέτης”, προκειμένου να διαπιστωθεί η σταθερότητά του εξελίξει του χρόνου. Στο δεύτερο ερευνητικό θέμα, μελετάται η αλληλεπίδραση του αντιυπερτασικού φαρμάκου καντεσαρτάνη (CAN) με την 2-υδροξυπροπυλο-β-κυκλοδεξτρίνη (2-hp-β-CD) σε υδάτινο περιβάλλον και σε θερμοκρασία δωματίου (25oC), χρησιμοποιώντας μεθόδους φασματοσκοπίας NMR. Η CAN αποτελεί εμπορικά διαθέσιμο φάρμακο που δρα ως μη ανταγωνιστικός παρεμποδιστής της πρόσδεσης της αγγειοτασίνης-ΙΙ (φυσικός προσδέτης) στον ΑΤ1 υποδοχέα και χορηγείται στη θεραπεία κατά της υπέρτασης. Η 2-hp-β-CD αποτελεί ένα από τα πιο γνωστά, μη τοξικά παράγωγα της β-κυκλοδεξτρίνης και χρησιμοποιείται ευρέως στη Φαρμακευτική Χημεία ως σύστημα μεταφοράς μικρότερων μορίων (φαρμάκων) στο εσωτερικό της υδρόφοβης κοιλότητάς της. Η δομή της 2-hp-β-CD ταυτοποιήθηκε αντλώντας δεδομένα από ομοπυρηνικά φάσματα 1H-NMR και 13C-NMR μιας διάστασης αλλά και από ομοπυρηνικά φάσματα COSY, NOESY/ROESY και ετεροπυρηνικά φάσματα HMBC και HSQC δύο διαστάσεων. Η μικρή διαλυτότητα της CAN σε ελεύθερη μορφή στις συγκεκριμένες πειραματικές συνθήκες, απέτρεψε τη λήψη ικανοποιητικών φασμάτων του φαρμάκου. Τέλος, διεξήχθησαν πειράματα εφησυχασμού spin-πλέγματος (T1) των πρωτονίων της 2-hp-β-CD σε ελεύθερη και συμπλοκοποιημένη με την CAN μορφή. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι το φάρμακο εμφανίζει σημαντική βελτίωση της διαλυτότητάς του στο νερό ως 1:1 σύμπλοκο με την 2-hp-β-CD, ενώ η κυκλοδεξτρίνη παρουσίασε μεταβολές στις τιμές χημικών μετατοπίσεων αλλά και χρόνων εφησυχασμού των πρωτονίων της. Τα δεδομένα αυτά υποδηλώνουν ότι η αλληλεπίδραση της καντεσαρτάνης με την 2-hp-β-CD πραγματοποιείται με τρόπο που όχι μόνο βελτιώνει σημαντικα τις φυσικοχημικές και κατ’ επέκταση φαρμακολογικές ιδιότητες της αλλά επιτρέπει εύκολα την επακόλουθη απελευθέρωση του φαρμάκου από το εσωτερικό της κοιλότητας, όταν αυτό προσεγγίσει τον βιολογικό του στόχο. Τα αποτελέσματα αυτά βρίσκονται σε πλήρη συμφωνία με τα αντίστοιχα δημοσιευμένα in vitro, που αποδεικνύουν ότι η ανασταλτική δράση της καντεσαρτάνης είναι ισχυρότερη σε συμπλοκοποιημένη μορφή με την 2-hp-β-CD απ’ ότι σε μη συμπλοκοποιημένη.","In this thesis two research objectives are studied. In the first one, an in silico molecular docking of a 2623-molecule library is applied to Shadow, Shroud, Shade and Spookier enzymes, which, among others, control the biosynthesis of ecdysteroids in insts. Cholesterol is considered to be the natural substrate of the biosynthetic pathway, for this reason the molecules studied herein are its structural analogues possesing various substituents at the steroid and alkyl chain. Initially, virtual screening experiments were conducted on all 2623 ligand-molecules, with a view to finding those that present the lowest binding energy (ΔGbinding) to each receptor. Ligands with the strongest binding affinities were further investigated by \"induced fit\" molecular docking experiments (IFD). As demonstrated experimentally, the best-scoring ligands were attached to the same region of each enzyme, pointing out that this cavity may represent the active site of the receptor. Finally, in silico molecular dynamics simulations were carried out, in order to examine the stability-over-time of the best-scoring “enzyme-ligand” poses. In the second research objective of this work, a study on the interaction of the antihypertensive drug candesartan (CAN) with the non-toxic 2-hydroxypropyl-beta-cyclodextrin (2-hp-β-CD) was carried out in aqueous environment and at room temperature (298K), using NMR spectroscopy methods. CAN is a commercially avaiable drug that acts as a non-competitive angiotensin-II blocking agent to the AT1 receptor. 2-hp-beta-CD is one of the most well-known beta-cyclodextrin derivatives and is widely used in Pharmaceutical Chemistry as a drug-delivery system for smaller bioactive molecules within its hydrophobic cavity. The structure of 2-hp-β-CD has been identified by analyzing data from homonuclear 1H-NMR, 13C-NMR, 2D-COSY NMR, 2D-NOESY/ROESY NMR and heteronuclear 2D-HMBC NMR and 2D-HSQC NMR spectra. On the contrary, in non-complex form, CAN appeared to be practically insoluble in these experimental conditions, thus acquiring proper NMR spectra of it was impossible. Finally, spin-lattice relaxation experiments (T1) were carried out. Results showed that the drug’s solubility in water significantly improved while in 1:1 complex with 2-hp-β-CD, while cyclodextrin’s chemical shifts and relaxation times of its protons were altered after the complexation with CAN. These results indicate that the drug-cyclodextrin interaction takes place in a way that not only improves drug’s physical chemical and, subsequently, pharmaceutical and biological properties -without altering its structure- but also that its likely to allow its release from 2-hp-β-CD’s interior hydrophobic cavity easily, when it reaches its biological target. These results are also in complete agreement with the corresponding published in vitro ones, which prove that the inhibitory effect of candesartan is stronger while in complex form with 2-hp-β-CD than while in non-complex form."],"dc:identifier":["uoadl:2956098","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2956098"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Υπολογιστική μελέτη της μοριακής πρόσδεσης αναλόγων της χοληστερόλης στα ένζυμα Shadow, Shroud, Shade και Spookier της εκδυστεροειδογένεσης - Μελέτη της αλληληεπίδρασης του αντιυπερτασικού φαρμάκου καντεσαρτάνη με την 2-υδροξυ-προπυλο-β-κυκλοδεξτρίνη, με χρήση της φασματοσκοπίας Πυρηνικού Μαγνητικού Συντονισμού (NMR)"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:43:25Z"}