{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2956157"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2956157","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Νεφρική Ανεπάρκεια στη νόσο Covid-19","abstract":"Πρόκειται για μία εργασία σε δύο μέρη΄ ένα γενικό, θέμα του οποίου είναι η μελέτη της οξείας νεφρικής βλάβης σε ασθενείς με covid 19 και ένα ειδικό, θέμα του οποίου είναι η συσχέτιση του MVS score με τη βαρύτητα των ιογενών λοιμώξεων του ανώτερου αναπνευστικού. Όσο αφορά το γενικό μέρος πραγματοποιήθηκε μελέτη της βιβλιογραφίας σχετικά με το ζήτημα της επίπτωσης της οξείας νεφρικής βλάβης σε ασθενείς με Covid 19. Αρχικά διαπιστώθηκε ότι η νεφρική βλάβη σχετίζεται συχνά με ιογενείς λοιμωξείς όπως η ηπατίτιδα Β, η ηπατίτιδα C, ο HIV, ο Η1Ν1 και ο Sars Cov 1 παίρνοντας μεγάλη ποικιλία μορφών και με τη διαμεσολάβηση μεγάλης ποικιλίας μηχανισμών. Αντίστοιχα, στο Sars-Cov2 η νεφρική βλάβη είναι μία συχνή επιπλοκή. Σε διάφορες επιδημιολογικές μελέτες φαίνεται ότι η νεφρική βλάβη σε όσους πάσχουν από Covid 19 κυμαίνεται από 20 μέχρι 50% των ασθενών και συσχετίζεται με αυξημένη ηλικία, βαρύτερη κλινική εικόνα καθώς και με την ύπαρξη συννοσηροτήτων (υπέρταση, διαβήτης, χρόνια νεφρική νόσος). Στους ασθενείς που νοσηλεύονται σε μονάδες εντατικής θεραπείας το ποσοστό της νεφρικής βλάβης αγγίζει το 60% και ένα 60% αυτών των ασθενών χρειάζονται συνεδρίες εξωνεφρικής κάθαρσης. Υπάρχει ποικιλία παθοφυσιολογικών μηχανισμών που συσχετίζονται με τη νεφρική βλάβη. Σε κάποιες περιπτώσεις αποδίδεται στην διαταραχή του ισοζυγίου των υγρών, σε κάποιες στην παραγωγή κυτταροκινών και στην κινητοποίηση των ανοσιακών κυττάρων και το πως δρουν στα ποδοκύτταρα, σε κάποιες περιπτώσεις στην απευθείας δράση του ιού στα ποδοκύτταρα. Ιστολογικά η μεγάλη πλειοψηφία των ασθενών παρουσιάζει οξεία σωληναριακή νέκρωση και σε μικρό αριθμό ασθενών παρουσιάζεται μεγάλη ποικιλία ιστολογικών εικόνων (για παράδειγμα θρομβωτική μικροαγγειοπάθεια, ανοσοπενική σπειραματονεφρίτιδα, καταρρέουσα εστιακή τμηματική σπειραματοσκλήρυνση και άλλα). Όσο αφορά την αντιμετώπιση της νεφρικής βλάβης μέχρι στιγμής δεν υπάρχει ειδική αγωγή για τους ασθενείς με νεφρική βλάβη στα πλαίσια του covid 19, ακολουθούνται τα συντηρητικά μέτρα προστασίας της νεφρικής λειτουργίας και αν δεν ανταποκρίνεται ο ασθενής τίθεται σε θεραπεία υποκατάστασης. Η θεραπεία υποκατάστασης πρέπει να ξεκινάει άμεσα σε ασθενείς που δεν μπορούν να διαχειριστούν τον όγκο των υγρών. Αν οι ασθενείς διαχειρίζονται τον όγκο των υγρών χωρίς πρόβλημα, η έναρξη της θεραπείας υποκατάστασης μπορεί να περιμένει. Η νεφρική βλάβη σε ασθενείς με Covid 19 συσχετίζεται με δυσμενή πρόγνωση και θεωρείται ανεξάρτητος παράγοντας κινδύνου τόσο εντός όσο και εκτός της μονάδος εντατικής θεραπείας. Στο ειδικό μέρος περιγράφεται η μελέτη της συσχέτισης της διατηρημένης απάντησης του ξενιστή στις ιογενείς λοιμώξεις όπως εκφράζεται από την Μετα ιική υπογραφή (Meta-virus signature - MVS) με τη βαρύτητα της λοίμωξης. Συλλέχθηκαν δείγματα περιφερικού αίματος από δημόσιες συλλογές δειγμάτων, ταξινομήθηκαν σε διαφορετικές κατηγορίες βαρύτητας και μελετήθηκε το μεταγραφικό προφίλ τους. Αναδείχτηκε ότι το MVS score συσχετίζεται με τη βαρύτητα της νόσου.","abstract_html":"Πρόκειται για μία εργασία σε δύο μέρη΄ ένα γενικό, θέμα του οποίου είναι η μελέτη της οξείας νεφρικής βλάβης σε ασθενείς με covid 19 και ένα ειδικό, θέμα του οποίου είναι η συσχέτιση του MVS score με τη βαρύτητα των ιογενών λοιμώξεων του ανώτερου αναπνευστικού. Όσο αφορά το γενικό μέρος πραγματοποιήθηκε μελέτη της βιβλιογραφίας σχετικά με το ζήτημα της επίπτωσης της οξείας νεφρικής βλάβης σε ασθενείς με Covid 19. Αρχικά διαπιστώθηκε ότι η νεφρική βλάβη σχετίζεται συχνά με ιογενείς λοιμωξείς όπως η ηπατίτιδα Β, η ηπατίτιδα C, ο HIV, ο Η1Ν1 και ο Sars Cov 1 παίρνοντας μεγάλη ποικιλία μορφών και με τη διαμεσολάβηση μεγάλης ποικιλίας μηχανισμών. Αντίστοιχα, στο Sars-Cov2 η νεφρική βλάβη είναι μία συχνή επιπλοκή. Σε διάφορες επιδημιολογικές μελέτες φαίνεται ότι η νεφρική βλάβη σε όσους πάσχουν από Covid 19 κυμαίνεται από 20 μέχρι 50% των ασθενών και συσχετίζεται με αυξημένη ηλικία, βαρύτερη κλινική εικόνα καθώς και με την ύπαρξη συννοσηροτήτων (υπέρταση, διαβήτης, χρόνια νεφρική νόσος). Στους ασθενείς που νοσηλεύονται σε μονάδες εντατικής θεραπείας το ποσοστό της νεφρικής βλάβης αγγίζει το 60% και ένα 60% αυτών των ασθενών χρειάζονται συνεδρίες εξωνεφρικής κάθαρσης. Υπάρχει ποικιλία παθοφυσιολογικών μηχανισμών που συσχετίζονται με τη νεφρική βλάβη. Σε κάποιες περιπτώσεις αποδίδεται στην διαταραχή του ισοζυγίου των υγρών, σε κάποιες στην παραγωγή κυτταροκινών και στην κινητοποίηση των ανοσιακών κυττάρων και το πως δρουν στα ποδοκύτταρα, σε κάποιες περιπτώσεις στην απευθείας δράση του ιού στα ποδοκύτταρα. Ιστολογικά η μεγάλη πλειοψηφία των ασθενών παρουσιάζει οξεία σωληναριακή νέκρωση και σε μικρό αριθμό ασθενών παρουσιάζεται μεγάλη ποικιλία ιστολογικών εικόνων (για παράδειγμα θρομβωτική μικροαγγειοπάθεια, ανοσοπενική σπειραματονεφρίτιδα, καταρρέουσα εστιακή τμηματική σπειραματοσκλήρυνση και άλλα). Όσο αφορά την αντιμετώπιση της νεφρικής βλάβης μέχρι στιγμής δεν υπάρχει ειδική αγωγή για τους ασθενείς με νεφρική βλάβη στα πλαίσια του covid 19, ακολουθούνται τα συντηρητικά μέτρα προστασίας της νεφρικής λειτουργίας και αν δεν ανταποκρίνεται ο ασθενής τίθεται σε θεραπεία υποκατάστασης. Η θεραπεία υποκατάστασης πρέπει να ξεκινάει άμεσα σε ασθενείς που δεν μπορούν να διαχειριστούν τον όγκο των υγρών. Αν οι ασθενείς διαχειρίζονται τον όγκο των υγρών χωρίς πρόβλημα, η έναρξη της θεραπείας υποκατάστασης μπορεί να περιμένει. Η νεφρική βλάβη σε ασθενείς με Covid 19 συσχετίζεται με δυσμενή πρόγνωση και θεωρείται ανεξάρτητος παράγοντας κινδύνου τόσο εντός όσο και εκτός της μονάδος εντατικής θεραπείας. Στο ειδικό μέρος περιγράφεται η μελέτη της συσχέτισης της διατηρημένης απάντησης του ξενιστή στις ιογενείς λοιμώξεις όπως εκφράζεται από την Μετα ιική υπογραφή (Meta-virus signature - MVS) με τη βαρύτητα της λοίμωξης. Συλλέχθηκαν δείγματα περιφερικού αίματος από δημόσιες συλλογές δειγμάτων, ταξινομήθηκαν σε διαφορετικές κατηγορίες βαρύτητας και μελετήθηκε το μεταγραφικό προφίλ τους. Αναδείχτηκε ότι το MVS score συσχετίζεται με τη βαρύτητα της νόσου.","abstract_has_math":false,"creators":["Καραγιάννης Μηνάς","Karagiannis Minas"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:43:25Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2956157"],"render_values":[{"text":"uoadl:2956157","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2956157","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2956157","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2956157","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Καραγιάννης Μηνάς","Karagiannis Minas"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2956157","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2956157"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Πρόκειται για μία εργασία σε δύο μέρη΄ ένα γενικό, θέμα του οποίου είναι η μελέτη της οξείας νεφρικής βλάβης σε ασθενείς με covid 19 και ένα ειδικό, θέμα του οποίου είναι η συσχέτιση του MVS score με τη βαρύτητα των ιογενών λοιμώξεων του ανώτερου αναπνευστικού. Όσο αφορά το γενικό μέρος πραγματοποιήθηκε μελέτη της βιβλιογραφίας σχετικά με το ζήτημα της επίπτωσης της οξείας νεφρικής βλάβης σε ασθενείς με Covid 19. Αρχικά διαπιστώθηκε ότι η νεφρική βλάβη σχετίζεται συχνά με ιογενείς λοιμωξείς όπως η ηπατίτιδα Β, η ηπατίτιδα C, ο HIV, ο Η1Ν1 και ο Sars Cov 1 παίρνοντας μεγάλη ποικιλία μορφών και με τη διαμεσολάβηση μεγάλης ποικιλίας μηχανισμών. Αντίστοιχα, στο Sars-Cov2 η νεφρική βλάβη είναι μία συχνή επιπλοκή. Σε διάφορες επιδημιολογικές μελέτες φαίνεται ότι η νεφρική βλάβη σε όσους πάσχουν από Covid 19 κυμαίνεται από 20 μέχρι 50% των ασθενών και συσχετίζεται με αυξημένη ηλικία, βαρύτερη κλινική εικόνα καθώς και με την ύπαρξη συννοσηροτήτων (υπέρταση, διαβήτης, χρόνια νεφρική νόσος). Στους ασθενείς που νοσηλεύονται σε μονάδες εντατικής θεραπείας το ποσοστό της νεφρικής βλάβης αγγίζει το 60% και ένα 60% αυτών των ασθενών χρειάζονται συνεδρίες εξωνεφρικής κάθαρσης. Υπάρχει ποικιλία παθοφυσιολογικών μηχανισμών που συσχετίζονται με τη νεφρική βλάβη. Σε κάποιες περιπτώσεις αποδίδεται στην διαταραχή του ισοζυγίου των υγρών, σε κάποιες στην παραγωγή κυτταροκινών και στην κινητοποίηση των ανοσιακών κυττάρων και το πως δρουν στα ποδοκύτταρα, σε κάποιες περιπτώσεις στην απευθείας δράση του ιού στα ποδοκύτταρα. Ιστολογικά η μεγάλη πλειοψηφία των ασθενών παρουσιάζει οξεία σωληναριακή νέκρωση και σε μικρό αριθμό ασθενών παρουσιάζεται μεγάλη ποικιλία ιστολογικών εικόνων (για παράδειγμα θρομβωτική μικροαγγειοπάθεια, ανοσοπενική σπειραματονεφρίτιδα, καταρρέουσα εστιακή τμηματική σπειραματοσκλήρυνση και άλλα). Όσο αφορά την αντιμετώπιση της νεφρικής βλάβης μέχρι στιγμής δεν υπάρχει ειδική αγωγή για τους ασθενείς με νεφρική βλάβη στα πλαίσια του covid 19, ακολουθούνται τα συντηρητικά μέτρα προστασίας της νεφρικής λειτουργίας και αν δεν ανταποκρίνεται ο ασθενής τίθεται σε θεραπεία υποκατάστασης. Η θεραπεία υποκατάστασης πρέπει να ξεκινάει άμεσα σε ασθενείς που δεν μπορούν να διαχειριστούν τον όγκο των υγρών. Αν οι ασθενείς διαχειρίζονται τον όγκο των υγρών χωρίς πρόβλημα, η έναρξη της θεραπείας υποκατάστασης μπορεί να περιμένει. Η νεφρική βλάβη σε ασθενείς με Covid 19 συσχετίζεται με δυσμενή πρόγνωση και θεωρείται ανεξάρτητος παράγοντας κινδύνου τόσο εντός όσο και εκτός της μονάδος εντατικής θεραπείας. Στο ειδικό μέρος περιγράφεται η μελέτη της συσχέτισης της διατηρημένης απάντησης του ξενιστή στις ιογενείς λοιμώξεις όπως εκφράζεται από την Μετα ιική υπογραφή (Meta-virus signature - MVS) με τη βαρύτητα της λοίμωξης. Συλλέχθηκαν δείγματα περιφερικού αίματος από δημόσιες συλλογές δειγμάτων, ταξινομήθηκαν σε διαφορετικές κατηγορίες βαρύτητας και μελετήθηκε το μεταγραφικό προφίλ τους. Αναδείχτηκε ότι το MVS score συσχετίζεται με τη βαρύτητα της νόσου.","This study is composed of two parts. In the first part acute kidney injury is studied in patients with covid-19. In the second part the correlation between MVS score and viral diseases' severity is studied. In the first part, literature regarding the incidence of acute kidney injury in covid 19 patients is studied. At first, acute kidney injury's common relation with HBV, HCV, HIV, H1N1 and Sars Cov 1 infection was shown. This relation takes many different forms and is mediated through many different pathogenetic mechanisms. Regarding Sars-Cov-2, acute kidney injury is a fairly common complication. It is shown that acute kidney injury in patients with covid-19 acute kidney injury is observed at 20 to 50% of total patients and is related to age, more severe disease and certain comorbidities (hypertension, diabetes, chronic kidney disease). Acute kidney injury is developed in 60% of patients in the intensive care unit. Out of these patients, 60% need dialysis. Acute kidney injury is related to a variety of pathogenetic mechanisms. Occasionally it is related to fluid imbalance. On other occasions it is related to cytokines production and immune cells mobilization and their influence to podocytes while sometimes virus acts directly on podocytes. Histologically, the majority of patients display acute tubular necrosis. The rest of patients display a large variety of histological finds (for example thrombotic microangiopathy, pauci-immune glomerulonephritis, collpapsing focal segmental glomerulosclerosis and others). Regarding the treatment of kidney injury there is no special treatment for covid 19 patients with acute kidney injury. Conservative measures for protection of kidney function are applied and when a patient does not respond dialysis is started. At patients unable to manage fluid's volume, dialysis should start immediately. At patients who manage efficiently fluid's volume there is no need to hurry. Kidney injury in covid 19 patients is related to bad prognosis and is considered an independent risk factor for patients in intensive care units as well as the general ward. In the second part we studied the relation between conserved host response to viral diseases, as expressed by Meta-Virus Signature (MVS) and disease severity. Peripheral blood samples were collected by public collections, they were classified to different severity categories and their transcriptome profile was studied. MVS score was related to disease severity."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Νεφρική Ανεπάρκεια στη νόσο Covid-19"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Καραγιάννης Μηνάς","Karagiannis Minas"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Πρόκειται για μία εργασία σε δύο μέρη΄ ένα γενικό, θέμα του οποίου είναι η μελέτη της οξείας νεφρικής βλάβης σε ασθενείς με covid 19 και ένα ειδικό, θέμα του οποίου είναι η συσχέτιση του MVS score με τη βαρύτητα των ιογενών λοιμώξεων του ανώτερου αναπνευστικού. Όσο αφορά το γενικό μέρος πραγματοποιήθηκε μελέτη της βιβλιογραφίας σχετικά με το ζήτημα της επίπτωσης της οξείας νεφρικής βλάβης σε ασθενείς με Covid 19. Αρχικά διαπιστώθηκε ότι η νεφρική βλάβη σχετίζεται συχνά με ιογενείς λοιμωξείς όπως η ηπατίτιδα Β, η ηπατίτιδα C, ο HIV, ο Η1Ν1 και ο Sars Cov 1 παίρνοντας μεγάλη ποικιλία μορφών και με τη διαμεσολάβηση μεγάλης ποικιλίας μηχανισμών. Αντίστοιχα, στο Sars-Cov2 η νεφρική βλάβη είναι μία συχνή επιπλοκή. Σε διάφορες επιδημιολογικές μελέτες φαίνεται ότι η νεφρική βλάβη σε όσους πάσχουν από Covid 19 κυμαίνεται από 20 μέχρι 50% των ασθενών και συσχετίζεται με αυξημένη ηλικία, βαρύτερη κλινική εικόνα καθώς και με την ύπαρξη συννοσηροτήτων (υπέρταση, διαβήτης, χρόνια νεφρική νόσος). Στους ασθενείς που νοσηλεύονται σε μονάδες εντατικής θεραπείας το ποσοστό της νεφρικής βλάβης αγγίζει το 60% και ένα 60% αυτών των ασθενών χρειάζονται συνεδρίες εξωνεφρικής κάθαρσης. Υπάρχει ποικιλία παθοφυσιολογικών μηχανισμών που συσχετίζονται με τη νεφρική βλάβη. Σε κάποιες περιπτώσεις αποδίδεται στην διαταραχή του ισοζυγίου των υγρών, σε κάποιες στην παραγωγή κυτταροκινών και στην κινητοποίηση των ανοσιακών κυττάρων και το πως δρουν στα ποδοκύτταρα, σε κάποιες περιπτώσεις στην απευθείας δράση του ιού στα ποδοκύτταρα. Ιστολογικά η μεγάλη πλειοψηφία των ασθενών παρουσιάζει οξεία σωληναριακή νέκρωση και σε μικρό αριθμό ασθενών παρουσιάζεται μεγάλη ποικιλία ιστολογικών εικόνων (για παράδειγμα θρομβωτική μικροαγγειοπάθεια, ανοσοπενική σπειραματονεφρίτιδα, καταρρέουσα εστιακή τμηματική σπειραματοσκλήρυνση και άλλα). Όσο αφορά την αντιμετώπιση της νεφρικής βλάβης μέχρι στιγμής δεν υπάρχει ειδική αγωγή για τους ασθενείς με νεφρική βλάβη στα πλαίσια του covid 19, ακολουθούνται τα συντηρητικά μέτρα προστασίας της νεφρικής λειτουργίας και αν δεν ανταποκρίνεται ο ασθενής τίθεται σε θεραπεία υποκατάστασης. Η θεραπεία υποκατάστασης πρέπει να ξεκινάει άμεσα σε ασθενείς που δεν μπορούν να διαχειριστούν τον όγκο των υγρών. Αν οι ασθενείς διαχειρίζονται τον όγκο των υγρών χωρίς πρόβλημα, η έναρξη της θεραπείας υποκατάστασης μπορεί να περιμένει. Η νεφρική βλάβη σε ασθενείς με Covid 19 συσχετίζεται με δυσμενή πρόγνωση και θεωρείται ανεξάρτητος παράγοντας κινδύνου τόσο εντός όσο και εκτός της μονάδος εντατικής θεραπείας. Στο ειδικό μέρος περιγράφεται η μελέτη της συσχέτισης της διατηρημένης απάντησης του ξενιστή στις ιογενείς λοιμώξεις όπως εκφράζεται από την Μετα ιική υπογραφή (Meta-virus signature - MVS) με τη βαρύτητα της λοίμωξης. Συλλέχθηκαν δείγματα περιφερικού αίματος από δημόσιες συλλογές δειγμάτων, ταξινομήθηκαν σε διαφορετικές κατηγορίες βαρύτητας και μελετήθηκε το μεταγραφικό προφίλ τους. Αναδείχτηκε ότι το MVS score συσχετίζεται με τη βαρύτητα της νόσου.","This study is composed of two parts. In the first part acute kidney injury is studied in patients with covid-19. In the second part the correlation between MVS score and viral diseases' severity is studied. In the first part, literature regarding the incidence of acute kidney injury in covid 19 patients is studied. At first, acute kidney injury's common relation with HBV, HCV, HIV, H1N1 and Sars Cov 1 infection was shown. This relation takes many different forms and is mediated through many different pathogenetic mechanisms. Regarding Sars-Cov-2, acute kidney injury is a fairly common complication. It is shown that acute kidney injury in patients with covid-19 acute kidney injury is observed at 20 to 50% of total patients and is related to age, more severe disease and certain comorbidities (hypertension, diabetes, chronic kidney disease). Acute kidney injury is developed in 60% of patients in the intensive care unit. Out of these patients, 60% need dialysis. Acute kidney injury is related to a variety of pathogenetic mechanisms. Occasionally it is related to fluid imbalance. On other occasions it is related to cytokines production and immune cells mobilization and their influence to podocytes while sometimes virus acts directly on podocytes. Histologically, the majority of patients display acute tubular necrosis. The rest of patients display a large variety of histological finds (for example thrombotic microangiopathy, pauci-immune glomerulonephritis, collpapsing focal segmental glomerulosclerosis and others). Regarding the treatment of kidney injury there is no special treatment for covid 19 patients with acute kidney injury. Conservative measures for protection of kidney function are applied and when a patient does not respond dialysis is started. At patients unable to manage fluid's volume, dialysis should start immediately. At patients who manage efficiently fluid's volume there is no need to hurry. Kidney injury in covid 19 patients is related to bad prognosis and is considered an independent risk factor for patients in intensive care units as well as the general ward. In the second part we studied the relation between conserved host response to viral diseases, as expressed by Meta-Virus Signature (MVS) and disease severity. Peripheral blood samples were collected by public collections, they were classified to different severity categories and their transcriptome profile was studied. MVS score was related to disease severity."],"dc:identifier":["uoadl:2956157","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2956157"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Νεφρική Ανεπάρκεια στη νόσο Covid-19"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:43:25Z"}