{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2956203"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2956203","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Παράγοντες επίδρασης στο άγχος και την κατάθλιψη ασθενών που λαμβάνουν ογκολογική θεραπεία","abstract":"Εισαγωγή: Το άγχος και η κατάθλιψη παρατηρούνται συχνά στους ογκολογικούς ασθενείς και συνδέονται με αρνητικές επιπτώσεις στην ποιότητα ζωής, στη συμμόρφωση με τη θεραπεία ακόμη και στην επιβίωση. Η αποθάρρυνση ως κλινική οντότητα περιλαμβάνει αισθήματα απελπισίας, απώλειας νοήματος και υπαρξιακής δυσφορίας και μπορεί να παρατηρηθεί στους ογκολογικούς ασθενείς. Η ικανοποίηση από την παρεχόμενη φροντίδα τείνει να θεωρείται παράγοντας αξιολόγησης των υπηρεσιών υγείας. Η διερεύνηση παραγόντων που σχετίζονται με την εμφάνιση συμπτωμάτων άγχους και κατάθλιψης σε ασθενείς με καρκίνο θα συμβάλει στη βελτίωση της ποιότητας ζωής των ασθενών αλλά και της ποιότητας της παρεχόμενης φροντίδας. Σκοπός: H εξέταση της σχέσης της αποθάρρυνσης και της ικανοποίησης από την φροντίδα με το άγχος και την κατάθλιψη ασθενών που λαμβάνουν ογκολογική θεραπεία καθώς και η ανίχνευση δημογραφικών και κλινικών παραγόντων συσχέτισης με τα συμπτώματα αυτά. Μέθοδοι: Ένα δείγμα ευκολίας νοσηλευόμενων και εξωτερικών ασθενών δύο ογκολογικών τμημάτων, με διάφορους τύπους καρκίνου συμμετείχε σε προοπτική μελέτη παρατήρησης εγκάρσιας τομής. Τα ψυχομετρικά εργαλεία που χρησιμοποιήθηκαν ήταν η Νοσοκομειακή Κλίμακα Άγχους και Κατάθλιψης (ΝΚΑΝ), η Κλίμακα Αποθάρρυνσης (DEMORALIZATION SCALE II,DS-II) και η Κλίμακα Ικανοποίησης Ασθενή σχετικά με την παροχή Ανακουφιστικής Φροντίδας (FAMCARESCALE). Αποτελέσματα: Στο δείγμα των 150 ασθενών που συμμετείχαν, η μέση ηλικία ήταν τα 62 έτη (20-85 έτη), οι 89 (59,3%) ήταν γυναίκες. Το 33% είχε εντόπιση νόσου στο μαστό, το 24% στο γαστρεντερικό και το 15% στον πνεύμονα. Στη μονοπαραγοντική ανάλυση, βρέθηκε ότι οι γυναίκες παρουσίαζαν υψηλότερα επίπεδα άγχους με στατιστικά σημαντική διαφορά (p=0,054 ). Επίσης το άγχος παρουσίαζε στατιστικά σημαντική θετική συσχέτιση με την ηλικία (p=0,043) και την διάρκεια νόσου (p=0,076). Στατιστικά σημαντική διαφορά βρέθηκε ανάμεσα στους έγγαμους και στους μη έγγαμους (p=0,026 ), οι άγαμοι παρουσίαζαν υψηλότερους δείκτες κατάθλιψης. Η πολλαπλή γραμμική παλινδρόμηση ανέδειξε στατιστικά σημαντική επίδραση του παράγοντα Νόημα και Σκοπός της ζωής της Κλίμακας Αποθάρρυνσης στο άγχος ( p<0,001 , R2=36,3% ) και την κατάθλιψη ( p<0,001 , R2=49%). Ακόμη, έδειξε ότι υψηλότερο επίπεδο εκπαίδευσης σχετίζεται με αύξηση (p=0,038, R2=3,1%) του άγχους, ενώ η αύξηση του παράγοντα Πληροφόρηση/αλληλεπίδραση με επαγγελματίες υγείας της Κλίμακας Ικανοποίησης Ασθενή σχετικά με την παροχή Ανακουφιστικής Φροντίδας (FAMCARESCALE) (p=0,008, R2=2,7%) σχετίζεται με μείωση της κατάθλιψης. Συμπεράσματα: Τα αποτελέσματα επισημαίνουν τη σημαντική επίδραση της αποθάρρυνσης στο άγχος και την κατάθλιψη ογκολογικών ασθενών. Η έγκαιρη αναγνώριση αισθημάτων απελπισίας, αποκαρδίωσης και απώλειας νοήματος καθώς και η έγκαιρη παραπομπή σε ειδικούς ψυχικής υγείας θα συμβάλει στη μείωση του φορτίου της ψυχικής επιβάρυνσης των ασθενών με καρκίνο.","abstract_html":"Εισαγωγή: Το άγχος και η κατάθλιψη παρατηρούνται συχνά στους ογκολογικούς ασθενείς και συνδέονται με αρνητικές επιπτώσεις στην ποιότητα ζωής, στη συμμόρφωση με τη θεραπεία ακόμη και στην επιβίωση. Η αποθάρρυνση ως κλινική οντότητα περιλαμβάνει αισθήματα απελπισίας, απώλειας νοήματος και υπαρξιακής δυσφορίας και μπορεί να παρατηρηθεί στους ογκολογικούς ασθενείς. Η ικανοποίηση από την παρεχόμενη φροντίδα τείνει να θεωρείται παράγοντας αξιολόγησης των υπηρεσιών υγείας. Η διερεύνηση παραγόντων που σχετίζονται με την εμφάνιση συμπτωμάτων άγχους και κατάθλιψης σε ασθενείς με καρκίνο θα συμβάλει στη βελτίωση της ποιότητας ζωής των ασθενών αλλά και της ποιότητας της παρεχόμενης φροντίδας. Σκοπός: H εξέταση της σχέσης της αποθάρρυνσης και της ικανοποίησης από την φροντίδα με το άγχος και την κατάθλιψη ασθενών που λαμβάνουν ογκολογική θεραπεία καθώς και η ανίχνευση δημογραφικών και κλινικών παραγόντων συσχέτισης με τα συμπτώματα αυτά. Μέθοδοι: Ένα δείγμα ευκολίας νοσηλευόμενων και εξωτερικών ασθενών δύο ογκολογικών τμημάτων, με διάφορους τύπους καρκίνου συμμετείχε σε προοπτική μελέτη παρατήρησης εγκάρσιας τομής. Τα ψυχομετρικά εργαλεία που χρησιμοποιήθηκαν ήταν η Νοσοκομειακή Κλίμακα Άγχους και Κατάθλιψης (ΝΚΑΝ), η Κλίμακα Αποθάρρυνσης (DEMORALIZATION SCALE II,DS-II) και η Κλίμακα Ικανοποίησης Ασθενή σχετικά με την παροχή Ανακουφιστικής Φροντίδας (FAMCARESCALE). Αποτελέσματα: Στο δείγμα των 150 ασθενών που συμμετείχαν, η μέση ηλικία ήταν τα 62 έτη (20-85 έτη), οι 89 (59,3%) ήταν γυναίκες. Το 33% είχε εντόπιση νόσου στο μαστό, το 24% στο γαστρεντερικό και το 15% στον πνεύμονα. Στη μονοπαραγοντική ανάλυση, βρέθηκε ότι οι γυναίκες παρουσίαζαν υψηλότερα επίπεδα άγχους με στατιστικά σημαντική διαφορά (p=0,054 ). Επίσης το άγχος παρουσίαζε στατιστικά σημαντική θετική συσχέτιση με την ηλικία (p=0,043) και την διάρκεια νόσου (p=0,076). Στατιστικά σημαντική διαφορά βρέθηκε ανάμεσα στους έγγαμους και στους μη έγγαμους (p=0,026 ), οι άγαμοι παρουσίαζαν υψηλότερους δείκτες κατάθλιψης. Η πολλαπλή γραμμική παλινδρόμηση ανέδειξε στατιστικά σημαντική επίδραση του παράγοντα Νόημα και Σκοπός της ζωής της Κλίμακας Αποθάρρυνσης στο άγχος ( p&lt;0,001 , R2=36,3% ) και την κατάθλιψη ( p&lt;0,001 , R2=49%). Ακόμη, έδειξε ότι υψηλότερο επίπεδο εκπαίδευσης σχετίζεται με αύξηση (p=0,038, R2=3,1%) του άγχους, ενώ η αύξηση του παράγοντα Πληροφόρηση/αλληλεπίδραση με επαγγελματίες υγείας της Κλίμακας Ικανοποίησης Ασθενή σχετικά με την παροχή Ανακουφιστικής Φροντίδας (FAMCARESCALE) (p=0,008, R2=2,7%) σχετίζεται με μείωση της κατάθλιψης. Συμπεράσματα: Τα αποτελέσματα επισημαίνουν τη σημαντική επίδραση της αποθάρρυνσης στο άγχος και την κατάθλιψη ογκολογικών ασθενών. Η έγκαιρη αναγνώριση αισθημάτων απελπισίας, αποκαρδίωσης και απώλειας νοήματος καθώς και η έγκαιρη παραπομπή σε ειδικούς ψυχικής υγείας θα συμβάλει στη μείωση του φορτίου της ψυχικής επιβάρυνσης των ασθενών με καρκίνο.","abstract_has_math":false,"creators":["Αρβανίτου Ελένη","Arvanitou Eleni"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:43:25Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2956203"],"render_values":[{"text":"uoadl:2956203","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2956203","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2956203","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2956203","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Αρβανίτου Ελένη","Arvanitou Eleni"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2956203","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2956203"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Το άγχος και η κατάθλιψη παρατηρούνται συχνά στους ογκολογικούς ασθενείς και συνδέονται με αρνητικές επιπτώσεις στην ποιότητα ζωής, στη συμμόρφωση με τη θεραπεία ακόμη και στην επιβίωση. Η αποθάρρυνση ως κλινική οντότητα περιλαμβάνει αισθήματα απελπισίας, απώλειας νοήματος και υπαρξιακής δυσφορίας και μπορεί να παρατηρηθεί στους ογκολογικούς ασθενείς. Η ικανοποίηση από την παρεχόμενη φροντίδα τείνει να θεωρείται παράγοντας αξιολόγησης των υπηρεσιών υγείας. Η διερεύνηση παραγόντων που σχετίζονται με την εμφάνιση συμπτωμάτων άγχους και κατάθλιψης σε ασθενείς με καρκίνο θα συμβάλει στη βελτίωση της ποιότητας ζωής των ασθενών αλλά και της ποιότητας της παρεχόμενης φροντίδας. Σκοπός: H εξέταση της σχέσης της αποθάρρυνσης και της ικανοποίησης από την φροντίδα με το άγχος και την κατάθλιψη ασθενών που λαμβάνουν ογκολογική θεραπεία καθώς και η ανίχνευση δημογραφικών και κλινικών παραγόντων συσχέτισης με τα συμπτώματα αυτά. Μέθοδοι: Ένα δείγμα ευκολίας νοσηλευόμενων και εξωτερικών ασθενών δύο ογκολογικών τμημάτων, με διάφορους τύπους καρκίνου συμμετείχε σε προοπτική μελέτη παρατήρησης εγκάρσιας τομής. Τα ψυχομετρικά εργαλεία που χρησιμοποιήθηκαν ήταν η Νοσοκομειακή Κλίμακα Άγχους και Κατάθλιψης (ΝΚΑΝ), η Κλίμακα Αποθάρρυνσης (DEMORALIZATION SCALE II,DS-II) και η Κλίμακα Ικανοποίησης Ασθενή σχετικά με την παροχή Ανακουφιστικής Φροντίδας (FAMCARESCALE). Αποτελέσματα: Στο δείγμα των 150 ασθενών που συμμετείχαν, η μέση ηλικία ήταν τα 62 έτη (20-85 έτη), οι 89 (59,3%) ήταν γυναίκες. Το 33% είχε εντόπιση νόσου στο μαστό, το 24% στο γαστρεντερικό και το 15% στον πνεύμονα. Στη μονοπαραγοντική ανάλυση, βρέθηκε ότι οι γυναίκες παρουσίαζαν υψηλότερα επίπεδα άγχους με στατιστικά σημαντική διαφορά (p=0,054 ). Επίσης το άγχος παρουσίαζε στατιστικά σημαντική θετική συσχέτιση με την ηλικία (p=0,043) και την διάρκεια νόσου (p=0,076). Στατιστικά σημαντική διαφορά βρέθηκε ανάμεσα στους έγγαμους και στους μη έγγαμους (p=0,026 ), οι άγαμοι παρουσίαζαν υψηλότερους δείκτες κατάθλιψης. Η πολλαπλή γραμμική παλινδρόμηση ανέδειξε στατιστικά σημαντική επίδραση του παράγοντα Νόημα και Σκοπός της ζωής της Κλίμακας Αποθάρρυνσης στο άγχος ( p<0,001 , R2=36,3% ) και την κατάθλιψη ( p<0,001 , R2=49%). Ακόμη, έδειξε ότι υψηλότερο επίπεδο εκπαίδευσης σχετίζεται με αύξηση (p=0,038, R2=3,1%) του άγχους, ενώ η αύξηση του παράγοντα Πληροφόρηση/αλληλεπίδραση με επαγγελματίες υγείας της Κλίμακας Ικανοποίησης Ασθενή σχετικά με την παροχή Ανακουφιστικής Φροντίδας (FAMCARESCALE) (p=0,008, R2=2,7%) σχετίζεται με μείωση της κατάθλιψης. Συμπεράσματα: Τα αποτελέσματα επισημαίνουν τη σημαντική επίδραση της αποθάρρυνσης στο άγχος και την κατάθλιψη ογκολογικών ασθενών. Η έγκαιρη αναγνώριση αισθημάτων απελπισίας, αποκαρδίωσης και απώλειας νοήματος καθώς και η έγκαιρη παραπομπή σε ειδικούς ψυχικής υγείας θα συμβάλει στη μείωση του φορτίου της ψυχικής επιβάρυνσης των ασθενών με καρκίνο.","Backround: Anxiety and depression are common in cancer patients and seem to affect quality of life, treatment compliance and even survival. Demoralization, that encompass feelings of despair, loss of meaning and spiritual distress, can occur in patients with cancer. Patient satisfaction with care tends to be considered as an important factor in assessing health services. Defining factors related to anxiety and depression will contribute to the improvement of patients’ quality of life and quality of health services as well. Aim: To investigate the relationship between demoralization, satisfaction with care, anxiety, and depression in cancer patients and to examine demographic and clinical factors associated with anxiety and depression. Methods: A convenience sample of 150 cancer inpatients and outpatients from two oncology centers, with various types of solid tumors, receiving oncology treatment, participated in a prospective cross-sectional observational study. The psychometric tools used were the Greek version of the Hospital Anxiety and Depression Scale (HADS), the Greek version of FAMCARE-Patient Scale and Oncology Palliative Care (FAMCARESCALE) and the Demoralization Scale (DEMORALIZATION SCALE II, DS-II). The study was approved by the ethical committee or related boards of each hospital. Each patient was informed about the aims of the study and gave his/her written consent to participate. Results: Patients mean age was 62 years (20-85 years) and 89 patients (59.3%) were women. Among patients, 33% had breast, 24% gastrointestinal and 15% lung cancer. Eighty-two patients (54.7%) had metastatic disease. Women showed higher rates of anxiety (p = 0.054). Anxiety was inversely related to age (p = 0.043) and positively correlated with time since diagnosis (p = 0.076). Unmarried patients presented higher rates of depression (p=0.026). Multiple linear regression showed a statistically significant impact of Demoralization factor “Meaning and Purpose” on anxiety (p <0.001, R2 = 36.3%) and depression (p <0.001, R2 = 49%). Moreover, it showed that higher educational level (p = 0.038, R2 = 3.1%) is related to higher levels of anxiety and that higher scores of FAMCARESCALE factor Information/interaction with the health care professionals is related to lower levels of depression (p=0.008, R2=2.7%). Conclusions: The results highlight the significant impact of demoralization on anxiety and depression in cancer patients. Early recognition of feelings of hopelessness, despair, and loss of meaning as well as early referral to mental health professionals will contribute to a reduction of the mental burden of cancer patients."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Παράγοντες επίδρασης στο άγχος και την κατάθλιψη ασθενών που λαμβάνουν ογκολογική θεραπεία"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Αρβανίτου Ελένη","Arvanitou Eleni"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Εισαγωγή: Το άγχος και η κατάθλιψη παρατηρούνται συχνά στους ογκολογικούς ασθενείς και συνδέονται με αρνητικές επιπτώσεις στην ποιότητα ζωής, στη συμμόρφωση με τη θεραπεία ακόμη και στην επιβίωση. Η αποθάρρυνση ως κλινική οντότητα περιλαμβάνει αισθήματα απελπισίας, απώλειας νοήματος και υπαρξιακής δυσφορίας και μπορεί να παρατηρηθεί στους ογκολογικούς ασθενείς. Η ικανοποίηση από την παρεχόμενη φροντίδα τείνει να θεωρείται παράγοντας αξιολόγησης των υπηρεσιών υγείας. Η διερεύνηση παραγόντων που σχετίζονται με την εμφάνιση συμπτωμάτων άγχους και κατάθλιψης σε ασθενείς με καρκίνο θα συμβάλει στη βελτίωση της ποιότητας ζωής των ασθενών αλλά και της ποιότητας της παρεχόμενης φροντίδας. Σκοπός: H εξέταση της σχέσης της αποθάρρυνσης και της ικανοποίησης από την φροντίδα με το άγχος και την κατάθλιψη ασθενών που λαμβάνουν ογκολογική θεραπεία καθώς και η ανίχνευση δημογραφικών και κλινικών παραγόντων συσχέτισης με τα συμπτώματα αυτά. Μέθοδοι: Ένα δείγμα ευκολίας νοσηλευόμενων και εξωτερικών ασθενών δύο ογκολογικών τμημάτων, με διάφορους τύπους καρκίνου συμμετείχε σε προοπτική μελέτη παρατήρησης εγκάρσιας τομής. Τα ψυχομετρικά εργαλεία που χρησιμοποιήθηκαν ήταν η Νοσοκομειακή Κλίμακα Άγχους και Κατάθλιψης (ΝΚΑΝ), η Κλίμακα Αποθάρρυνσης (DEMORALIZATION SCALE II,DS-II) και η Κλίμακα Ικανοποίησης Ασθενή σχετικά με την παροχή Ανακουφιστικής Φροντίδας (FAMCARESCALE). Αποτελέσματα: Στο δείγμα των 150 ασθενών που συμμετείχαν, η μέση ηλικία ήταν τα 62 έτη (20-85 έτη), οι 89 (59,3%) ήταν γυναίκες. Το 33% είχε εντόπιση νόσου στο μαστό, το 24% στο γαστρεντερικό και το 15% στον πνεύμονα. Στη μονοπαραγοντική ανάλυση, βρέθηκε ότι οι γυναίκες παρουσίαζαν υψηλότερα επίπεδα άγχους με στατιστικά σημαντική διαφορά (p=0,054 ). Επίσης το άγχος παρουσίαζε στατιστικά σημαντική θετική συσχέτιση με την ηλικία (p=0,043) και την διάρκεια νόσου (p=0,076). Στατιστικά σημαντική διαφορά βρέθηκε ανάμεσα στους έγγαμους και στους μη έγγαμους (p=0,026 ), οι άγαμοι παρουσίαζαν υψηλότερους δείκτες κατάθλιψης. Η πολλαπλή γραμμική παλινδρόμηση ανέδειξε στατιστικά σημαντική επίδραση του παράγοντα Νόημα και Σκοπός της ζωής της Κλίμακας Αποθάρρυνσης στο άγχος ( p<0,001 , R2=36,3% ) και την κατάθλιψη ( p<0,001 , R2=49%). Ακόμη, έδειξε ότι υψηλότερο επίπεδο εκπαίδευσης σχετίζεται με αύξηση (p=0,038, R2=3,1%) του άγχους, ενώ η αύξηση του παράγοντα Πληροφόρηση/αλληλεπίδραση με επαγγελματίες υγείας της Κλίμακας Ικανοποίησης Ασθενή σχετικά με την παροχή Ανακουφιστικής Φροντίδας (FAMCARESCALE) (p=0,008, R2=2,7%) σχετίζεται με μείωση της κατάθλιψης. Συμπεράσματα: Τα αποτελέσματα επισημαίνουν τη σημαντική επίδραση της αποθάρρυνσης στο άγχος και την κατάθλιψη ογκολογικών ασθενών. Η έγκαιρη αναγνώριση αισθημάτων απελπισίας, αποκαρδίωσης και απώλειας νοήματος καθώς και η έγκαιρη παραπομπή σε ειδικούς ψυχικής υγείας θα συμβάλει στη μείωση του φορτίου της ψυχικής επιβάρυνσης των ασθενών με καρκίνο.","Backround: Anxiety and depression are common in cancer patients and seem to affect quality of life, treatment compliance and even survival. Demoralization, that encompass feelings of despair, loss of meaning and spiritual distress, can occur in patients with cancer. Patient satisfaction with care tends to be considered as an important factor in assessing health services. Defining factors related to anxiety and depression will contribute to the improvement of patients’ quality of life and quality of health services as well. Aim: To investigate the relationship between demoralization, satisfaction with care, anxiety, and depression in cancer patients and to examine demographic and clinical factors associated with anxiety and depression. Methods: A convenience sample of 150 cancer inpatients and outpatients from two oncology centers, with various types of solid tumors, receiving oncology treatment, participated in a prospective cross-sectional observational study. The psychometric tools used were the Greek version of the Hospital Anxiety and Depression Scale (HADS), the Greek version of FAMCARE-Patient Scale and Oncology Palliative Care (FAMCARESCALE) and the Demoralization Scale (DEMORALIZATION SCALE II, DS-II). The study was approved by the ethical committee or related boards of each hospital. Each patient was informed about the aims of the study and gave his/her written consent to participate. Results: Patients mean age was 62 years (20-85 years) and 89 patients (59.3%) were women. Among patients, 33% had breast, 24% gastrointestinal and 15% lung cancer. Eighty-two patients (54.7%) had metastatic disease. Women showed higher rates of anxiety (p = 0.054). Anxiety was inversely related to age (p = 0.043) and positively correlated with time since diagnosis (p = 0.076). Unmarried patients presented higher rates of depression (p=0.026). Multiple linear regression showed a statistically significant impact of Demoralization factor “Meaning and Purpose” on anxiety (p <0.001, R2 = 36.3%) and depression (p <0.001, R2 = 49%). Moreover, it showed that higher educational level (p = 0.038, R2 = 3.1%) is related to higher levels of anxiety and that higher scores of FAMCARESCALE factor Information/interaction with the health care professionals is related to lower levels of depression (p=0.008, R2=2.7%). Conclusions: The results highlight the significant impact of demoralization on anxiety and depression in cancer patients. Early recognition of feelings of hopelessness, despair, and loss of meaning as well as early referral to mental health professionals will contribute to a reduction of the mental burden of cancer patients."],"dc:identifier":["uoadl:2956203","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2956203"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Παράγοντες επίδρασης στο άγχος και την κατάθλιψη ασθενών που λαμβάνουν ογκολογική θεραπεία"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:43:25Z"}