{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2956462"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2956462","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Διατήρηση γονιμότητας σε ασθενείς με καρκίνο ενδομήτριου","abstract":"Ο καρκίνος του ενδομητρίου είναι η πιο κοινή κακοήθεια του γυναικείου γεννητικού συστήματος. Περίπου το 25% των περιπτώσεων συμβαίνουν σε προεμμηνοπαυσιακές γυναίκες και έως και 5% των περιπτώσεων συμβαίνουν σε γυναίκες ηλικίας κάτω των 40 ετών. Το ποσοστό επιβίωσης σε αυτές τις περιπτώσεις είναι 99%. Ως εκ τούτου, η διαχείριση της γονιμότητας θα μπορούσε να εξεταστεί υπό αυστηρή επιλογή ασθενών και λαμβάνοντας υπόψη την έντονη επιθυμία της γυναίκας να διατηρήσει τη γονιμότητά της. Η διάγνωση του καρκίνου του ενδομητρίου θα πρέπει να πραγματοποιείται μετά από υστεροσκοπική βιοψία και κλασματική απόξεση. Το υψηλότερο ποσοστό ύφεσης επιτεύχθηκε μετά το συνδυασμό υστεροσκοπικής εκτομής της βλάβης με ορμονική θεραπεία σε σύγκριση με την απλή ορμονική θεραπεία. Τα πιο συνηθισμένα σχήματα είναι τα ακόλουθα προγεσταγόνα: οξική μεγεστρόλη (ΜΑ) και οξική μεδροξυπρογεστερόνη (MPA) που λαμβάνονται από το στόμα σε ημερήσια δόση 160 mg – 320 mg για MA και 250 mg – 600 mg για MPΑ. Η επανεξέταση πρέπει να γίνει σε τρεις και έξι μήνες με κλασματική απόξεση, και σε περιπτώσεις επιβεβαίωσης της ύφεσης της νόσου, θα πρέπει να γίνει είτε μια προσπάθεια για εγκυμοσύνη είτε μια θεραπεία συντήρησης. Μετά την τεκνοποίηση, συνιστάται υστερεκτομή με αμφοτερόπλευρη εξαρτηματεκτομή, ενώ η διατήρηση των ωοθηκών μπορεί να εξεταστεί ανάλογα με την ηλικία του ασθενούς και εάν πληροί την αυστηρή επιλογή κριτηρίων.","abstract_html":"Ο καρκίνος του ενδομητρίου είναι η πιο κοινή κακοήθεια του γυναικείου γεννητικού συστήματος. Περίπου το 25% των περιπτώσεων συμβαίνουν σε προεμμηνοπαυσιακές γυναίκες και έως και 5% των περιπτώσεων συμβαίνουν σε γυναίκες ηλικίας κάτω των 40 ετών. Το ποσοστό επιβίωσης σε αυτές τις περιπτώσεις είναι 99%. Ως εκ τούτου, η διαχείριση της γονιμότητας θα μπορούσε να εξεταστεί υπό αυστηρή επιλογή ασθενών και λαμβάνοντας υπόψη την έντονη επιθυμία της γυναίκας να διατηρήσει τη γονιμότητά της. Η διάγνωση του καρκίνου του ενδομητρίου θα πρέπει να πραγματοποιείται μετά από υστεροσκοπική βιοψία και κλασματική απόξεση. Το υψηλότερο ποσοστό ύφεσης επιτεύχθηκε μετά το συνδυασμό υστεροσκοπικής εκτομής της βλάβης με ορμονική θεραπεία σε σύγκριση με την απλή ορμονική θεραπεία. Τα πιο συνηθισμένα σχήματα είναι τα ακόλουθα προγεσταγόνα: οξική μεγεστρόλη (ΜΑ) και οξική μεδροξυπρογεστερόνη (MPA) που λαμβάνονται από το στόμα σε ημερήσια δόση 160 mg – 320 mg για MA και 250 mg – 600 mg για MPΑ. Η επανεξέταση πρέπει να γίνει σε τρεις και έξι μήνες με κλασματική απόξεση, και σε περιπτώσεις επιβεβαίωσης της ύφεσης της νόσου, θα πρέπει να γίνει είτε μια προσπάθεια για εγκυμοσύνη είτε μια θεραπεία συντήρησης. Μετά την τεκνοποίηση, συνιστάται υστερεκτομή με αμφοτερόπλευρη εξαρτηματεκτομή, ενώ η διατήρηση των ωοθηκών μπορεί να εξεταστεί ανάλογα με την ηλικία του ασθενούς και εάν πληροί την αυστηρή επιλογή κριτηρίων.","abstract_has_math":false,"creators":["Ζήση Μαρία","Zisi Maria"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:43:26Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2956462"],"render_values":[{"text":"uoadl:2956462","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2956462","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2956462","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2956462","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ζήση Μαρία","Zisi Maria"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2956462","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2956462"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ο καρκίνος του ενδομητρίου είναι η πιο κοινή κακοήθεια του γυναικείου γεννητικού συστήματος. Περίπου το 25% των περιπτώσεων συμβαίνουν σε προεμμηνοπαυσιακές γυναίκες και έως και 5% των περιπτώσεων συμβαίνουν σε γυναίκες ηλικίας κάτω των 40 ετών. Το ποσοστό επιβίωσης σε αυτές τις περιπτώσεις είναι 99%. Ως εκ τούτου, η διαχείριση της γονιμότητας θα μπορούσε να εξεταστεί υπό αυστηρή επιλογή ασθενών και λαμβάνοντας υπόψη την έντονη επιθυμία της γυναίκας να διατηρήσει τη γονιμότητά της. Η διάγνωση του καρκίνου του ενδομητρίου θα πρέπει να πραγματοποιείται μετά από υστεροσκοπική βιοψία και κλασματική απόξεση. Το υψηλότερο ποσοστό ύφεσης επιτεύχθηκε μετά το συνδυασμό υστεροσκοπικής εκτομής της βλάβης με ορμονική θεραπεία σε σύγκριση με την απλή ορμονική θεραπεία. Τα πιο συνηθισμένα σχήματα είναι τα ακόλουθα προγεσταγόνα: οξική μεγεστρόλη (ΜΑ) και οξική μεδροξυπρογεστερόνη (MPA) που λαμβάνονται από το στόμα σε ημερήσια δόση 160 mg – 320 mg για MA και 250 mg – 600 mg για MPΑ. Η επανεξέταση πρέπει να γίνει σε τρεις και έξι μήνες με κλασματική απόξεση, και σε περιπτώσεις επιβεβαίωσης της ύφεσης της νόσου, θα πρέπει να γίνει είτε μια προσπάθεια για εγκυμοσύνη είτε μια θεραπεία συντήρησης. Μετά την τεκνοποίηση, συνιστάται υστερεκτομή με αμφοτερόπλευρη εξαρτηματεκτομή, ενώ η διατήρηση των ωοθηκών μπορεί να εξεταστεί ανάλογα με την ηλικία του ασθενούς και εάν πληροί την αυστηρή επιλογή κριτηρίων.","Endometrial cancer (EC) is the most common malignancy of the female genital tract. Approximately 25% of cases occur in premenopausal women, and up to 5% of cases occur in women who are younger than 40 years old. The survival rate in these cases is 99%; therefore, fertility-sparing management could be considered under strict criteria selection and the strong desire of the woman to preserve fertility. Diagnosis of endometrial cancer should be performed after a hysteroscopic biopsy with dilatation and curettage. The highest remission rate was achieved after combining a hysteroscopic resection with hormonal therapy compared to single hormonal treatment. The most common regiments are the following progestins: megestrol acetate (MA) and medroxyprogesterone acetate (MPA) taken orally with a daily dosage of 160 mg–320 mg for MA and 250 mg–600 mg for MP. Evaluations at three and six months could be performed with dilation and curettage, and in cases of remission, either a pregnancy attempt or maintenance therapy should be considered. After childbearing, a hysterectomy with a bilateral salpingo–oophorectomy is recommended, whereas ovarian preservation could be considered depending on the patient’s age and whether they fulfil the strict criteria selection."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Διατήρηση γονιμότητας σε ασθενείς με καρκίνο ενδομήτριου"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ζήση Μαρία","Zisi Maria"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Ο καρκίνος του ενδομητρίου είναι η πιο κοινή κακοήθεια του γυναικείου γεννητικού συστήματος. Περίπου το 25% των περιπτώσεων συμβαίνουν σε προεμμηνοπαυσιακές γυναίκες και έως και 5% των περιπτώσεων συμβαίνουν σε γυναίκες ηλικίας κάτω των 40 ετών. Το ποσοστό επιβίωσης σε αυτές τις περιπτώσεις είναι 99%. Ως εκ τούτου, η διαχείριση της γονιμότητας θα μπορούσε να εξεταστεί υπό αυστηρή επιλογή ασθενών και λαμβάνοντας υπόψη την έντονη επιθυμία της γυναίκας να διατηρήσει τη γονιμότητά της. Η διάγνωση του καρκίνου του ενδομητρίου θα πρέπει να πραγματοποιείται μετά από υστεροσκοπική βιοψία και κλασματική απόξεση. Το υψηλότερο ποσοστό ύφεσης επιτεύχθηκε μετά το συνδυασμό υστεροσκοπικής εκτομής της βλάβης με ορμονική θεραπεία σε σύγκριση με την απλή ορμονική θεραπεία. Τα πιο συνηθισμένα σχήματα είναι τα ακόλουθα προγεσταγόνα: οξική μεγεστρόλη (ΜΑ) και οξική μεδροξυπρογεστερόνη (MPA) που λαμβάνονται από το στόμα σε ημερήσια δόση 160 mg – 320 mg για MA και 250 mg – 600 mg για MPΑ. Η επανεξέταση πρέπει να γίνει σε τρεις και έξι μήνες με κλασματική απόξεση, και σε περιπτώσεις επιβεβαίωσης της ύφεσης της νόσου, θα πρέπει να γίνει είτε μια προσπάθεια για εγκυμοσύνη είτε μια θεραπεία συντήρησης. Μετά την τεκνοποίηση, συνιστάται υστερεκτομή με αμφοτερόπλευρη εξαρτηματεκτομή, ενώ η διατήρηση των ωοθηκών μπορεί να εξεταστεί ανάλογα με την ηλικία του ασθενούς και εάν πληροί την αυστηρή επιλογή κριτηρίων.","Endometrial cancer (EC) is the most common malignancy of the female genital tract. Approximately 25% of cases occur in premenopausal women, and up to 5% of cases occur in women who are younger than 40 years old. The survival rate in these cases is 99%; therefore, fertility-sparing management could be considered under strict criteria selection and the strong desire of the woman to preserve fertility. Diagnosis of endometrial cancer should be performed after a hysteroscopic biopsy with dilatation and curettage. The highest remission rate was achieved after combining a hysteroscopic resection with hormonal therapy compared to single hormonal treatment. The most common regiments are the following progestins: megestrol acetate (MA) and medroxyprogesterone acetate (MPA) taken orally with a daily dosage of 160 mg–320 mg for MA and 250 mg–600 mg for MP. Evaluations at three and six months could be performed with dilation and curettage, and in cases of remission, either a pregnancy attempt or maintenance therapy should be considered. After childbearing, a hysterectomy with a bilateral salpingo–oophorectomy is recommended, whereas ovarian preservation could be considered depending on the patient’s age and whether they fulfil the strict criteria selection."],"dc:identifier":["uoadl:2956462","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2956462"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Διατήρηση γονιμότητας σε ασθενείς με καρκίνο ενδομήτριου"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:43:26Z"}