{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2956732"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2956732","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η γονιδιακή έκφραση στην πρόβλεψη της θεραπευτικής στρατηγικής στη νόσο COVID-19","abstract":"Η παγκόσμια εξάπλωση του ιού SARS-CoV-2 οδήγησε στην πανδημία της νόσου COVID-19 που ήδη μετρά εκατομμύρια κρουσμάτων και θανάτων ανά τον κόσμο. Η μεγάλη ποικιλία στις εκδηλώσεις και τη βαρύτητα της νόσου σε συνδυασμό με την αναγνώριση ομάδων ατόμων με μεγαλύτερη ευπάθεια τόσο στη μόλυνση από τον ιό, όσο και στη βαρύτητα της νόσου, έστρεψε το ερευνητικό ενδιαφέρον στην αναζήτηση γενετικών παραγόντων που πιθανά συνδέονται με τη ποικιλομορφία αυτή. Οι πρωτεΐνες του ιού (δομικές και μη δομικές) παίζουν σημαντικό ρόλο στη μόλυνση και τις μετέπειτα διαδικασίες που καθορίζουν την εξέλιξη της λοίμωξης. Για τις σοβαρότερες μορφές της νόσου ενοχοποιείται η διαταραγμένη λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος (τόσο της φυσικής, όσο και της επίκτητης ανοσίας), που οδηγεί σε καταιγίδα κυτταροκινών, με συνέπεια την εκτεταμένη ιστική βλάβη, το ARDS, την καταπληξία και την πολυοργανική ανεπάρκεια με συχνή τελική κατάληξη το θάνατο. Ιδιαίτερη σημασία έχει, λοιπόν, η γονιδιακή έκφραση τόσο του ιού και των πρωτεΐνών του, όσο και του ανθρώπου-ξενιστή, ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά τα γονίδια που σχετίζονται με το ανοσοποιητικό σύστημα και τις κυτταροκίνες. Η βασική επιδίωξη είναι η αναγνώριση πιθανών στόχων που να μπορούν να χρησιμοποιηθούν στη θεραπευτική στρατηγική εναντίον του ιού. Το ειδικό μέρος της εργασίας αυτής, αποτελεί τμήμα της δημοσίευσης Aschenbrenner et al Genome Med . 2021 Jan 13;13(1):7. doi: 10.1186/s13073-020-00823-5 και εστιάζει στη διαφορετική έκφραση γονιδίων μεταξύ ασθενών με νόσο COVID-19 και ατόμων μαρτύρων, αλλά και μεταξύ ασθενών με ήπια ή σοβαρή νόσο COVID-19, όπως αποτυπώθηκε μέσα από ανάλυση μεταγραφωμάτων ολικού αίματος με αλληλούχιση RNA.","abstract_html":"Η παγκόσμια εξάπλωση του ιού SARS-CoV-2 οδήγησε στην πανδημία της νόσου COVID-19 που ήδη μετρά εκατομμύρια κρουσμάτων και θανάτων ανά τον κόσμο. Η μεγάλη ποικιλία στις εκδηλώσεις και τη βαρύτητα της νόσου σε συνδυασμό με την αναγνώριση ομάδων ατόμων με μεγαλύτερη ευπάθεια τόσο στη μόλυνση από τον ιό, όσο και στη βαρύτητα της νόσου, έστρεψε το ερευνητικό ενδιαφέρον στην αναζήτηση γενετικών παραγόντων που πιθανά συνδέονται με τη ποικιλομορφία αυτή. Οι πρωτεΐνες του ιού (δομικές και μη δομικές) παίζουν σημαντικό ρόλο στη μόλυνση και τις μετέπειτα διαδικασίες που καθορίζουν την εξέλιξη της λοίμωξης. Για τις σοβαρότερες μορφές της νόσου ενοχοποιείται η διαταραγμένη λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος (τόσο της φυσικής, όσο και της επίκτητης ανοσίας), που οδηγεί σε καταιγίδα κυτταροκινών, με συνέπεια την εκτεταμένη ιστική βλάβη, το ARDS, την καταπληξία και την πολυοργανική ανεπάρκεια με συχνή τελική κατάληξη το θάνατο. Ιδιαίτερη σημασία έχει, λοιπόν, η γονιδιακή έκφραση τόσο του ιού και των πρωτεΐνών του, όσο και του ανθρώπου-ξενιστή, ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά τα γονίδια που σχετίζονται με το ανοσοποιητικό σύστημα και τις κυτταροκίνες. Η βασική επιδίωξη είναι η αναγνώριση πιθανών στόχων που να μπορούν να χρησιμοποιηθούν στη θεραπευτική στρατηγική εναντίον του ιού. Το ειδικό μέρος της εργασίας αυτής, αποτελεί τμήμα της δημοσίευσης Aschenbrenner et al Genome Med . 2021 Jan 13;13(1):7. doi: 10.1186/s13073-020-00823-5 και εστιάζει στη διαφορετική έκφραση γονιδίων μεταξύ ασθενών με νόσο COVID-19 και ατόμων μαρτύρων, αλλά και μεταξύ ασθενών με ήπια ή σοβαρή νόσο COVID-19, όπως αποτυπώθηκε μέσα από ανάλυση μεταγραφωμάτων ολικού αίματος με αλληλούχιση RNA.","abstract_has_math":false,"creators":["Γκιζελή Κωνσταντίνα"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:43:28Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2956732"],"render_values":[{"text":"uoadl:2956732","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2956732","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2956732","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2956732","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Γκιζελή Κωνσταντίνα"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2956732","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2956732"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παγκόσμια εξάπλωση του ιού SARS-CoV-2 οδήγησε στην πανδημία της νόσου COVID-19 που ήδη μετρά εκατομμύρια κρουσμάτων και θανάτων ανά τον κόσμο. Η μεγάλη ποικιλία στις εκδηλώσεις και τη βαρύτητα της νόσου σε συνδυασμό με την αναγνώριση ομάδων ατόμων με μεγαλύτερη ευπάθεια τόσο στη μόλυνση από τον ιό, όσο και στη βαρύτητα της νόσου, έστρεψε το ερευνητικό ενδιαφέρον στην αναζήτηση γενετικών παραγόντων που πιθανά συνδέονται με τη ποικιλομορφία αυτή. Οι πρωτεΐνες του ιού (δομικές και μη δομικές) παίζουν σημαντικό ρόλο στη μόλυνση και τις μετέπειτα διαδικασίες που καθορίζουν την εξέλιξη της λοίμωξης. Για τις σοβαρότερες μορφές της νόσου ενοχοποιείται η διαταραγμένη λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος (τόσο της φυσικής, όσο και της επίκτητης ανοσίας), που οδηγεί σε καταιγίδα κυτταροκινών, με συνέπεια την εκτεταμένη ιστική βλάβη, το ARDS, την καταπληξία και την πολυοργανική ανεπάρκεια με συχνή τελική κατάληξη το θάνατο. Ιδιαίτερη σημασία έχει, λοιπόν, η γονιδιακή έκφραση τόσο του ιού και των πρωτεΐνών του, όσο και του ανθρώπου-ξενιστή, ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά τα γονίδια που σχετίζονται με το ανοσοποιητικό σύστημα και τις κυτταροκίνες. Η βασική επιδίωξη είναι η αναγνώριση πιθανών στόχων που να μπορούν να χρησιμοποιηθούν στη θεραπευτική στρατηγική εναντίον του ιού. Το ειδικό μέρος της εργασίας αυτής, αποτελεί τμήμα της δημοσίευσης Aschenbrenner et al Genome Med . 2021 Jan 13;13(1):7. doi: 10.1186/s13073-020-00823-5 και εστιάζει στη διαφορετική έκφραση γονιδίων μεταξύ ασθενών με νόσο COVID-19 και ατόμων μαρτύρων, αλλά και μεταξύ ασθενών με ήπια ή σοβαρή νόσο COVID-19, όπως αποτυπώθηκε μέσα από ανάλυση μεταγραφωμάτων ολικού αίματος με αλληλούχιση RNA.","The worldwide spread of the SARS-CoV-2 virus has led to the COVID-19 disease pandemic, which already accounts for millions of cases and deaths worldwide. The wide variety in the manifestations and severity of the disease combined with the identification of groups of individuals more susceptible to both virus infection and the severity of the disease, has turned the research interest to the search for genetic factors possibly associated with this diversity. Virus proteins (structural and non-structural) play an important role in infection and the subsequent processes that determine the course of infection. The dysfunction of the immune system (of both innate and adaptive immunity) is the main factor that causes the most severe forms of the disease, leading to a storm of cytokines which results in extensive tissue damage, ARDS, shock and multiorgan failure that is frequently fatal. The gene expression of both the virus and its proteins and of the human host -particularly with regard to genes related to the immune system and cytokines- is, then of particular importance. The main goal is to identify possible targets that can be used in the treatment strategy against the virus. The research part of this assay is part of the publication Aschenbrenner et al Genome Med. 2021 Jan 13; 13 (1): 7. doi: 10.1186 / s13073-020-00823-5 and focuses on the different expression of genes between patients with COVID-19 disease and controls, but also between patients with mild or severe COVID-19 disease, as captured by whole blood transcriptome analysis with RNA sequencing."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η γονιδιακή έκφραση στην πρόβλεψη της θεραπευτικής στρατηγικής στη νόσο COVID-19"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Γκιζελή Κωνσταντίνα"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Η παγκόσμια εξάπλωση του ιού SARS-CoV-2 οδήγησε στην πανδημία της νόσου COVID-19 που ήδη μετρά εκατομμύρια κρουσμάτων και θανάτων ανά τον κόσμο. Η μεγάλη ποικιλία στις εκδηλώσεις και τη βαρύτητα της νόσου σε συνδυασμό με την αναγνώριση ομάδων ατόμων με μεγαλύτερη ευπάθεια τόσο στη μόλυνση από τον ιό, όσο και στη βαρύτητα της νόσου, έστρεψε το ερευνητικό ενδιαφέρον στην αναζήτηση γενετικών παραγόντων που πιθανά συνδέονται με τη ποικιλομορφία αυτή. Οι πρωτεΐνες του ιού (δομικές και μη δομικές) παίζουν σημαντικό ρόλο στη μόλυνση και τις μετέπειτα διαδικασίες που καθορίζουν την εξέλιξη της λοίμωξης. Για τις σοβαρότερες μορφές της νόσου ενοχοποιείται η διαταραγμένη λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος (τόσο της φυσικής, όσο και της επίκτητης ανοσίας), που οδηγεί σε καταιγίδα κυτταροκινών, με συνέπεια την εκτεταμένη ιστική βλάβη, το ARDS, την καταπληξία και την πολυοργανική ανεπάρκεια με συχνή τελική κατάληξη το θάνατο. Ιδιαίτερη σημασία έχει, λοιπόν, η γονιδιακή έκφραση τόσο του ιού και των πρωτεΐνών του, όσο και του ανθρώπου-ξενιστή, ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά τα γονίδια που σχετίζονται με το ανοσοποιητικό σύστημα και τις κυτταροκίνες. Η βασική επιδίωξη είναι η αναγνώριση πιθανών στόχων που να μπορούν να χρησιμοποιηθούν στη θεραπευτική στρατηγική εναντίον του ιού. Το ειδικό μέρος της εργασίας αυτής, αποτελεί τμήμα της δημοσίευσης Aschenbrenner et al Genome Med . 2021 Jan 13;13(1):7. doi: 10.1186/s13073-020-00823-5 και εστιάζει στη διαφορετική έκφραση γονιδίων μεταξύ ασθενών με νόσο COVID-19 και ατόμων μαρτύρων, αλλά και μεταξύ ασθενών με ήπια ή σοβαρή νόσο COVID-19, όπως αποτυπώθηκε μέσα από ανάλυση μεταγραφωμάτων ολικού αίματος με αλληλούχιση RNA.","The worldwide spread of the SARS-CoV-2 virus has led to the COVID-19 disease pandemic, which already accounts for millions of cases and deaths worldwide. The wide variety in the manifestations and severity of the disease combined with the identification of groups of individuals more susceptible to both virus infection and the severity of the disease, has turned the research interest to the search for genetic factors possibly associated with this diversity. Virus proteins (structural and non-structural) play an important role in infection and the subsequent processes that determine the course of infection. The dysfunction of the immune system (of both innate and adaptive immunity) is the main factor that causes the most severe forms of the disease, leading to a storm of cytokines which results in extensive tissue damage, ARDS, shock and multiorgan failure that is frequently fatal. The gene expression of both the virus and its proteins and of the human host -particularly with regard to genes related to the immune system and cytokines- is, then of particular importance. The main goal is to identify possible targets that can be used in the treatment strategy against the virus. The research part of this assay is part of the publication Aschenbrenner et al Genome Med. 2021 Jan 13; 13 (1): 7. doi: 10.1186 / s13073-020-00823-5 and focuses on the different expression of genes between patients with COVID-19 disease and controls, but also between patients with mild or severe COVID-19 disease, as captured by whole blood transcriptome analysis with RNA sequencing."],"dc:identifier":["uoadl:2956732","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2956732"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Η γονιδιακή έκφραση στην πρόβλεψη της θεραπευτικής στρατηγικής στη νόσο COVID-19"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:43:28Z"}