{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2956931"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2956931","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η θέση των αναστολέων SGLT σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια: Χορήγηση σε μη διαβητικούς ασθενείς","abstract":"Η καρδιακή ανεπάρκεια είναι ένα πολυπαραγοντικό και ετερογενές κλινικό σύνδρομο, το οποίο αφορά περίπου 64 εκατομμύρια ανθρώπων. Με κριτήριο το κλάσμα εξώθησης, ταξινομείται σε καρδιακή ανεπάρκεια με μειωμένο (HFrEF), ενδιάμεσο και διατηρημένο κλάσμα εξώθησης (HFpEF) αντίστοιχα. Το παθοφυσιολογικό υπόβαθρο φαίνεται να είναι διαφορετικό ανάμεσα στην HFrEF και στην HFpEF και για τον λόγο αυτό τόσο η διάγνωση όσο και η θεραπευτική προσέγγιση διαφέρουν σημαντικά. Παρά την πρόοδο στη θεραπευτική αντιμετώπιση, η πρόγνωση συνεχίζει να είναι πτωχή στις μέρες μας, γεγονός που καθιστά αναγκαία την ανακάλυψη νέων φαρμάκων, τα οποία θα συνεισφέρουν στην βελτίωση των συμπτωμάτων του ασθενή και στην αύξηση της επιβίωσης. Οι αναστολείς των SGLT-2 υποδοχέων αποτελούν μια νέα κατηγορία αντιδιαβητικών φαρμάκων, με μοναδικό μηχανισμό δράσης, καθώς αναστέλλουν τη νεφρική επαναρρόφηση γλυκόζης στο εγγύς εσπειραμένο σωληνάριο, προκαλώντας γλυκοζουρία. Πρόκειται για φάρμακα με πλειοτρόπο δράση, γεγονός που αποτέλεσε εφαλτήριο για τη μελέτη τους και στην καρδιακή ανεπάρκεια. Αποτελέσματα μεγάλων μελετών κατέδειξαν την ευεργετική επίδραση των φαρμάκων αυτής της κατηγορίας σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια με μειωμένο κλάσμα εξώθησης (HFrEF), ακόμα και σε μη διαβητικούς ασθενείς, ενώ αναμένονται τα αποτελέσματα των μελετών που αφορούν ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια με διατηρημένη συστολική απόδοση της αριστερής κοιλίας (HFpEF). Αν και οι προτεινόμενοι μηχανισμοί καρδιοπροστασίας και νεφροπροστασίας από τη χορήγηση των αναστολέων SGLT είναι πολυάριθμοι, παραμένει ασαφές το πώς επιδρούν και παρουσιάζουν αυτά τα εντυπωσιακά αποτελέσματα. Σε κάθε περίπτωση φαίνεται να αποτελούν μια πολλά υποσχόμενη φαρμακευτική επιλογή στην καρδιακή ανεπάρκεια, διευρύνοντας τις δυνατότητες θεραπευτικής αντιμετώπισης των ασθενών αυτών.","abstract_html":"Η καρδιακή ανεπάρκεια είναι ένα πολυπαραγοντικό και ετερογενές κλινικό σύνδρομο, το οποίο αφορά περίπου 64 εκατομμύρια ανθρώπων. Με κριτήριο το κλάσμα εξώθησης, ταξινομείται σε καρδιακή ανεπάρκεια με μειωμένο (HFrEF), ενδιάμεσο και διατηρημένο κλάσμα εξώθησης (HFpEF) αντίστοιχα. Το παθοφυσιολογικό υπόβαθρο φαίνεται να είναι διαφορετικό ανάμεσα στην HFrEF και στην HFpEF και για τον λόγο αυτό τόσο η διάγνωση όσο και η θεραπευτική προσέγγιση διαφέρουν σημαντικά. Παρά την πρόοδο στη θεραπευτική αντιμετώπιση, η πρόγνωση συνεχίζει να είναι πτωχή στις μέρες μας, γεγονός που καθιστά αναγκαία την ανακάλυψη νέων φαρμάκων, τα οποία θα συνεισφέρουν στην βελτίωση των συμπτωμάτων του ασθενή και στην αύξηση της επιβίωσης. Οι αναστολείς των SGLT-2 υποδοχέων αποτελούν μια νέα κατηγορία αντιδιαβητικών φαρμάκων, με μοναδικό μηχανισμό δράσης, καθώς αναστέλλουν τη νεφρική επαναρρόφηση γλυκόζης στο εγγύς εσπειραμένο σωληνάριο, προκαλώντας γλυκοζουρία. Πρόκειται για φάρμακα με πλειοτρόπο δράση, γεγονός που αποτέλεσε εφαλτήριο για τη μελέτη τους και στην καρδιακή ανεπάρκεια. Αποτελέσματα μεγάλων μελετών κατέδειξαν την ευεργετική επίδραση των φαρμάκων αυτής της κατηγορίας σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια με μειωμένο κλάσμα εξώθησης (HFrEF), ακόμα και σε μη διαβητικούς ασθενείς, ενώ αναμένονται τα αποτελέσματα των μελετών που αφορούν ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια με διατηρημένη συστολική απόδοση της αριστερής κοιλίας (HFpEF). Αν και οι προτεινόμενοι μηχανισμοί καρδιοπροστασίας και νεφροπροστασίας από τη χορήγηση των αναστολέων SGLT είναι πολυάριθμοι, παραμένει ασαφές το πώς επιδρούν και παρουσιάζουν αυτά τα εντυπωσιακά αποτελέσματα. Σε κάθε περίπτωση φαίνεται να αποτελούν μια πολλά υποσχόμενη φαρμακευτική επιλογή στην καρδιακή ανεπάρκεια, διευρύνοντας τις δυνατότητες θεραπευτικής αντιμετώπισης των ασθενών αυτών.","abstract_has_math":false,"creators":["Κουνατίδης Δημήτριος","Kounatidis Dimitrios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:43:28Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek","English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2956931"],"render_values":[{"text":"uoadl:2956931","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2956931","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2956931","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2956931","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κουνατίδης Δημήτριος","Kounatidis Dimitrios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek","English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2956931","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2956931"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η καρδιακή ανεπάρκεια είναι ένα πολυπαραγοντικό και ετερογενές κλινικό σύνδρομο, το οποίο αφορά περίπου 64 εκατομμύρια ανθρώπων. Με κριτήριο το κλάσμα εξώθησης, ταξινομείται σε καρδιακή ανεπάρκεια με μειωμένο (HFrEF), ενδιάμεσο και διατηρημένο κλάσμα εξώθησης (HFpEF) αντίστοιχα. Το παθοφυσιολογικό υπόβαθρο φαίνεται να είναι διαφορετικό ανάμεσα στην HFrEF και στην HFpEF και για τον λόγο αυτό τόσο η διάγνωση όσο και η θεραπευτική προσέγγιση διαφέρουν σημαντικά. Παρά την πρόοδο στη θεραπευτική αντιμετώπιση, η πρόγνωση συνεχίζει να είναι πτωχή στις μέρες μας, γεγονός που καθιστά αναγκαία την ανακάλυψη νέων φαρμάκων, τα οποία θα συνεισφέρουν στην βελτίωση των συμπτωμάτων του ασθενή και στην αύξηση της επιβίωσης. Οι αναστολείς των SGLT-2 υποδοχέων αποτελούν μια νέα κατηγορία αντιδιαβητικών φαρμάκων, με μοναδικό μηχανισμό δράσης, καθώς αναστέλλουν τη νεφρική επαναρρόφηση γλυκόζης στο εγγύς εσπειραμένο σωληνάριο, προκαλώντας γλυκοζουρία. Πρόκειται για φάρμακα με πλειοτρόπο δράση, γεγονός που αποτέλεσε εφαλτήριο για τη μελέτη τους και στην καρδιακή ανεπάρκεια. Αποτελέσματα μεγάλων μελετών κατέδειξαν την ευεργετική επίδραση των φαρμάκων αυτής της κατηγορίας σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια με μειωμένο κλάσμα εξώθησης (HFrEF), ακόμα και σε μη διαβητικούς ασθενείς, ενώ αναμένονται τα αποτελέσματα των μελετών που αφορούν ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια με διατηρημένη συστολική απόδοση της αριστερής κοιλίας (HFpEF). Αν και οι προτεινόμενοι μηχανισμοί καρδιοπροστασίας και νεφροπροστασίας από τη χορήγηση των αναστολέων SGLT είναι πολυάριθμοι, παραμένει ασαφές το πώς επιδρούν και παρουσιάζουν αυτά τα εντυπωσιακά αποτελέσματα. Σε κάθε περίπτωση φαίνεται να αποτελούν μια πολλά υποσχόμενη φαρμακευτική επιλογή στην καρδιακή ανεπάρκεια, διευρύνοντας τις δυνατότητες θεραπευτικής αντιμετώπισης των ασθενών αυτών.","Heart failure is a multifactorial and heterogeneous clinical syndrome, which affects about 64 million people worldwide. It is classified as heart failure with reduced (HFrEF), intermediate and preserved (HFpEF) ejection fraction respectively. The pathophysiological background seems to be different between HFrEF and HFpEF and as a consequence both diagnosis and treatment differ significantly. Despite progress in treatment, the prognosis continues to be poor, which makes it necessary to discover new drugs, which will contribute to the improvement of the symptoms with a simultaneous increase in survival. SLGT-2 inhibitors are a new class of antidiabetic drugs, with a unique mechanism of action, as they act through inhibition of glucose reabsorption in the proximal renal tube, causing glycosuria. They demonstrate pleiotropic effects, a fact that was the springboard to their use in heart failure. Results of multiple large studies showed the beneficial effect of these drugs in patients with heart failure with reduced ejection fraction (HFrEF), even in patients without diabetes mellitus. Multiple mechanisms have been proposed in an attempt to explain the protective effects of SGLT inhibitors on the heart and kidney, although it remains unclear how these drugs present these significant results. In any case, SGLT inhibitors seem to be a promising treatment in heart failure, expanding the therapeutic quiver in these patients."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η θέση των αναστολέων SGLT σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια: Χορήγηση σε μη διαβητικούς ασθενείς"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κουνατίδης Δημήτριος","Kounatidis Dimitrios"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Η καρδιακή ανεπάρκεια είναι ένα πολυπαραγοντικό και ετερογενές κλινικό σύνδρομο, το οποίο αφορά περίπου 64 εκατομμύρια ανθρώπων. Με κριτήριο το κλάσμα εξώθησης, ταξινομείται σε καρδιακή ανεπάρκεια με μειωμένο (HFrEF), ενδιάμεσο και διατηρημένο κλάσμα εξώθησης (HFpEF) αντίστοιχα. Το παθοφυσιολογικό υπόβαθρο φαίνεται να είναι διαφορετικό ανάμεσα στην HFrEF και στην HFpEF και για τον λόγο αυτό τόσο η διάγνωση όσο και η θεραπευτική προσέγγιση διαφέρουν σημαντικά. Παρά την πρόοδο στη θεραπευτική αντιμετώπιση, η πρόγνωση συνεχίζει να είναι πτωχή στις μέρες μας, γεγονός που καθιστά αναγκαία την ανακάλυψη νέων φαρμάκων, τα οποία θα συνεισφέρουν στην βελτίωση των συμπτωμάτων του ασθενή και στην αύξηση της επιβίωσης. Οι αναστολείς των SGLT-2 υποδοχέων αποτελούν μια νέα κατηγορία αντιδιαβητικών φαρμάκων, με μοναδικό μηχανισμό δράσης, καθώς αναστέλλουν τη νεφρική επαναρρόφηση γλυκόζης στο εγγύς εσπειραμένο σωληνάριο, προκαλώντας γλυκοζουρία. Πρόκειται για φάρμακα με πλειοτρόπο δράση, γεγονός που αποτέλεσε εφαλτήριο για τη μελέτη τους και στην καρδιακή ανεπάρκεια. Αποτελέσματα μεγάλων μελετών κατέδειξαν την ευεργετική επίδραση των φαρμάκων αυτής της κατηγορίας σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια με μειωμένο κλάσμα εξώθησης (HFrEF), ακόμα και σε μη διαβητικούς ασθενείς, ενώ αναμένονται τα αποτελέσματα των μελετών που αφορούν ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια με διατηρημένη συστολική απόδοση της αριστερής κοιλίας (HFpEF). Αν και οι προτεινόμενοι μηχανισμοί καρδιοπροστασίας και νεφροπροστασίας από τη χορήγηση των αναστολέων SGLT είναι πολυάριθμοι, παραμένει ασαφές το πώς επιδρούν και παρουσιάζουν αυτά τα εντυπωσιακά αποτελέσματα. Σε κάθε περίπτωση φαίνεται να αποτελούν μια πολλά υποσχόμενη φαρμακευτική επιλογή στην καρδιακή ανεπάρκεια, διευρύνοντας τις δυνατότητες θεραπευτικής αντιμετώπισης των ασθενών αυτών.","Heart failure is a multifactorial and heterogeneous clinical syndrome, which affects about 64 million people worldwide. It is classified as heart failure with reduced (HFrEF), intermediate and preserved (HFpEF) ejection fraction respectively. The pathophysiological background seems to be different between HFrEF and HFpEF and as a consequence both diagnosis and treatment differ significantly. Despite progress in treatment, the prognosis continues to be poor, which makes it necessary to discover new drugs, which will contribute to the improvement of the symptoms with a simultaneous increase in survival. SLGT-2 inhibitors are a new class of antidiabetic drugs, with a unique mechanism of action, as they act through inhibition of glucose reabsorption in the proximal renal tube, causing glycosuria. They demonstrate pleiotropic effects, a fact that was the springboard to their use in heart failure. Results of multiple large studies showed the beneficial effect of these drugs in patients with heart failure with reduced ejection fraction (HFrEF), even in patients without diabetes mellitus. Multiple mechanisms have been proposed in an attempt to explain the protective effects of SGLT inhibitors on the heart and kidney, although it remains unclear how these drugs present these significant results. In any case, SGLT inhibitors seem to be a promising treatment in heart failure, expanding the therapeutic quiver in these patients."],"dc:identifier":["uoadl:2956931","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2956931"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek","English"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Η θέση των αναστολέων SGLT σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια: Χορήγηση σε μη διαβητικούς ασθενείς"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:43:28Z"}