{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2956988"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2956988","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Αίτια, διερεύνηση και αντιμετώπιση χαμηλού αναστήματος σε παιδιά και εφήβους","abstract":"Η αύξηση είναι μία από τις σημαντικότερες βιολογικές διεργασίες κατά την παιδική αλλά και την εφηβική ηλικία. Η ανά τακτά χρονικά διαστήματα εκτίμηση του παιδιού και η συστηματική καταγραφή των δεδομένων αύξησης και ανάπτυξης επιτρέπουν τη συγκριτική αξιολόγηση της σωματομετρικής εξέλιξης του παιδιού. Η παρακολούθηση αυτή επιτρέπει την έγκαιρη αναγνώριση πιθανών διαταραχών αύξησης. Μία από τις παραμέτρους αύξησης που εξετάζονται σχολαστικά είναι το ύψος. Η επίτευξη του μέγιστου δυνητικού ύψους για κάθε παιδί αποτελεί στόχο του θεράποντος Παιδιάτρου και ταυτόχρονα επιθυμία, αλλά και πηγή ανησυχίας για κάθε γονέα. Το χαμηλό ανάστημα αποτελεί έναν από τους συχνότερους λόγους παραπομπής σε Παιδοενδοκρινολόγο. Ως χαμηλό ανάστημα ορίζεται το ανάστημα που βρίσκεται 2 σταθερές αποκλίσεις (-2 SD) κάτω από τη μέση τιμή του αναστήματος για το φύλο και τη χρονολογική ηλικία ενός συγκεκριμένου πληθυσμού (-2SD = 2,3η ΕΘ ≅ 3η ΕΘ). Δεδομένου ότι η αύξηση εξαρτάται από την αλληλεπίδραση πληθώρας παραγόντων (γενετικών, ορμονικών, διατροφικών, κοινωνικοοικονομικών) το χαμηλό ανάστημα μπορεί να αποτελεί φυσιολογική παραλλαγή, ή να είναι αποτέλεσμα κάποιου υποκείμενου νοσήματος. Κατά την αξιολόγηση παιδιών με χαμηλό ανάστημα, πρωταρχικός στόχος είναι η εντόπιση εκείνου του υποσυνόλου στο οποίο το χαμηλό ανάστημα υποκρύπτει κάποιο υποκείμενο νόσημα. Μέχρι πρόσφατα αυτό γινόταν δυνατό με τη χρήση γνωστών διαγνωστικών μέσων, όμως τα τελευταία χρόνια η ανάπτυξη νέων μεθόδων γενετικού ελέγχου ήρθε να συνεισφέρει στη διάγνωση. Οι εξελίξεις στον τομέα της μοριακής τεχνολογίας έχουν συμβάλλει σημαντικά στην καλύτερη και βαθύτερη κατανόηση των μηχανισμών διαμόρφωσης του τελικού αναστήματος και κατ’επέκταση στην θεραπευτική προσέγγιση των παιδιών με χαμηλό ανάστημα. Η έγκαιρη αναγνώριση και η κατάλληλη διαχείριση των παιδιών με χαμηλό ανάστημα ανάλογα με το υποκείμενο αίτιο έχει ως στόχο την επίτευξη του μέγιστου δυνατού αναστήματος στην ενήλικο ζωή.","abstract_html":"Η αύξηση είναι μία από τις σημαντικότερες βιολογικές διεργασίες κατά την παιδική αλλά και την εφηβική ηλικία. Η ανά τακτά χρονικά διαστήματα εκτίμηση του παιδιού και η συστηματική καταγραφή των δεδομένων αύξησης και ανάπτυξης επιτρέπουν τη συγκριτική αξιολόγηση της σωματομετρικής εξέλιξης του παιδιού. Η παρακολούθηση αυτή επιτρέπει την έγκαιρη αναγνώριση πιθανών διαταραχών αύξησης. Μία από τις παραμέτρους αύξησης που εξετάζονται σχολαστικά είναι το ύψος. Η επίτευξη του μέγιστου δυνητικού ύψους για κάθε παιδί αποτελεί στόχο του θεράποντος Παιδιάτρου και ταυτόχρονα επιθυμία, αλλά και πηγή ανησυχίας για κάθε γονέα. Το χαμηλό ανάστημα αποτελεί έναν από τους συχνότερους λόγους παραπομπής σε Παιδοενδοκρινολόγο. Ως χαμηλό ανάστημα ορίζεται το ανάστημα που βρίσκεται 2 σταθερές αποκλίσεις (-2 SD) κάτω από τη μέση τιμή του αναστήματος για το φύλο και τη χρονολογική ηλικία ενός συγκεκριμένου πληθυσμού (-2SD = 2,3η ΕΘ ≅ 3η ΕΘ). Δεδομένου ότι η αύξηση εξαρτάται από την αλληλεπίδραση πληθώρας παραγόντων (γενετικών, ορμονικών, διατροφικών, κοινωνικοοικονομικών) το χαμηλό ανάστημα μπορεί να αποτελεί φυσιολογική παραλλαγή, ή να είναι αποτέλεσμα κάποιου υποκείμενου νοσήματος. Κατά την αξιολόγηση παιδιών με χαμηλό ανάστημα, πρωταρχικός στόχος είναι η εντόπιση εκείνου του υποσυνόλου στο οποίο το χαμηλό ανάστημα υποκρύπτει κάποιο υποκείμενο νόσημα. Μέχρι πρόσφατα αυτό γινόταν δυνατό με τη χρήση γνωστών διαγνωστικών μέσων, όμως τα τελευταία χρόνια η ανάπτυξη νέων μεθόδων γενετικού ελέγχου ήρθε να συνεισφέρει στη διάγνωση. Οι εξελίξεις στον τομέα της μοριακής τεχνολογίας έχουν συμβάλλει σημαντικά στην καλύτερη και βαθύτερη κατανόηση των μηχανισμών διαμόρφωσης του τελικού αναστήματος και κατ’επέκταση στην θεραπευτική προσέγγιση των παιδιών με χαμηλό ανάστημα. Η έγκαιρη αναγνώριση και η κατάλληλη διαχείριση των παιδιών με χαμηλό ανάστημα ανάλογα με το υποκείμενο αίτιο έχει ως στόχο την επίτευξη του μέγιστου δυνατού αναστήματος στην ενήλικο ζωή.","abstract_has_math":false,"creators":["Καλλιώρα Βασιλική-Μαρία","Kalliora Vasiliki-Maria"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:43:28Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2956988"],"render_values":[{"text":"uoadl:2956988","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2956988","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2956988","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2956988","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Καλλιώρα Βασιλική-Μαρία","Kalliora Vasiliki-Maria"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2956988","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2956988"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η αύξηση είναι μία από τις σημαντικότερες βιολογικές διεργασίες κατά την παιδική αλλά και την εφηβική ηλικία. Η ανά τακτά χρονικά διαστήματα εκτίμηση του παιδιού και η συστηματική καταγραφή των δεδομένων αύξησης και ανάπτυξης επιτρέπουν τη συγκριτική αξιολόγηση της σωματομετρικής εξέλιξης του παιδιού. Η παρακολούθηση αυτή επιτρέπει την έγκαιρη αναγνώριση πιθανών διαταραχών αύξησης. Μία από τις παραμέτρους αύξησης που εξετάζονται σχολαστικά είναι το ύψος. Η επίτευξη του μέγιστου δυνητικού ύψους για κάθε παιδί αποτελεί στόχο του θεράποντος Παιδιάτρου και ταυτόχρονα επιθυμία, αλλά και πηγή ανησυχίας για κάθε γονέα. Το χαμηλό ανάστημα αποτελεί έναν από τους συχνότερους λόγους παραπομπής σε Παιδοενδοκρινολόγο. Ως χαμηλό ανάστημα ορίζεται το ανάστημα που βρίσκεται 2 σταθερές αποκλίσεις (-2 SD) κάτω από τη μέση τιμή του αναστήματος για το φύλο και τη χρονολογική ηλικία ενός συγκεκριμένου πληθυσμού (-2SD = 2,3η ΕΘ ≅ 3η ΕΘ). Δεδομένου ότι η αύξηση εξαρτάται από την αλληλεπίδραση πληθώρας παραγόντων (γενετικών, ορμονικών, διατροφικών, κοινωνικοοικονομικών) το χαμηλό ανάστημα μπορεί να αποτελεί φυσιολογική παραλλαγή, ή να είναι αποτέλεσμα κάποιου υποκείμενου νοσήματος. Κατά την αξιολόγηση παιδιών με χαμηλό ανάστημα, πρωταρχικός στόχος είναι η εντόπιση εκείνου του υποσυνόλου στο οποίο το χαμηλό ανάστημα υποκρύπτει κάποιο υποκείμενο νόσημα. Μέχρι πρόσφατα αυτό γινόταν δυνατό με τη χρήση γνωστών διαγνωστικών μέσων, όμως τα τελευταία χρόνια η ανάπτυξη νέων μεθόδων γενετικού ελέγχου ήρθε να συνεισφέρει στη διάγνωση. Οι εξελίξεις στον τομέα της μοριακής τεχνολογίας έχουν συμβάλλει σημαντικά στην καλύτερη και βαθύτερη κατανόηση των μηχανισμών διαμόρφωσης του τελικού αναστήματος και κατ’επέκταση στην θεραπευτική προσέγγιση των παιδιών με χαμηλό ανάστημα. Η έγκαιρη αναγνώριση και η κατάλληλη διαχείριση των παιδιών με χαμηλό ανάστημα ανάλογα με το υποκείμενο αίτιο έχει ως στόχο την επίτευξη του μέγιστου δυνατού αναστήματος στην ενήλικο ζωή.","Growth is one of the most important tasks of childhood and adolescent development. One of the parameters of growth that is closely monitored is height. A child achieving its optimal height is one of the major goals of a Paediatrician. Short stature is one of the leading causes of referral to a Paediatric Endocrinologist. Short stature in children is defined as a height below 2 standard deviations (-2SD), or under the third percentile for age, gender and appropriate population reference from pubertal stage. Short stature may be either a variant of normal growth or caused by a disease. The early detection of the cause of short stature is crucial for the application of the appropriate treatment. New developments on the field of genetics provide the tools for new diagnostic methods and more individualized therapies."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Αίτια, διερεύνηση και αντιμετώπιση χαμηλού αναστήματος σε παιδιά και εφήβους"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Καλλιώρα Βασιλική-Μαρία","Kalliora Vasiliki-Maria"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Η αύξηση είναι μία από τις σημαντικότερες βιολογικές διεργασίες κατά την παιδική αλλά και την εφηβική ηλικία. Η ανά τακτά χρονικά διαστήματα εκτίμηση του παιδιού και η συστηματική καταγραφή των δεδομένων αύξησης και ανάπτυξης επιτρέπουν τη συγκριτική αξιολόγηση της σωματομετρικής εξέλιξης του παιδιού. Η παρακολούθηση αυτή επιτρέπει την έγκαιρη αναγνώριση πιθανών διαταραχών αύξησης. Μία από τις παραμέτρους αύξησης που εξετάζονται σχολαστικά είναι το ύψος. Η επίτευξη του μέγιστου δυνητικού ύψους για κάθε παιδί αποτελεί στόχο του θεράποντος Παιδιάτρου και ταυτόχρονα επιθυμία, αλλά και πηγή ανησυχίας για κάθε γονέα. Το χαμηλό ανάστημα αποτελεί έναν από τους συχνότερους λόγους παραπομπής σε Παιδοενδοκρινολόγο. Ως χαμηλό ανάστημα ορίζεται το ανάστημα που βρίσκεται 2 σταθερές αποκλίσεις (-2 SD) κάτω από τη μέση τιμή του αναστήματος για το φύλο και τη χρονολογική ηλικία ενός συγκεκριμένου πληθυσμού (-2SD = 2,3η ΕΘ ≅ 3η ΕΘ). Δεδομένου ότι η αύξηση εξαρτάται από την αλληλεπίδραση πληθώρας παραγόντων (γενετικών, ορμονικών, διατροφικών, κοινωνικοοικονομικών) το χαμηλό ανάστημα μπορεί να αποτελεί φυσιολογική παραλλαγή, ή να είναι αποτέλεσμα κάποιου υποκείμενου νοσήματος. Κατά την αξιολόγηση παιδιών με χαμηλό ανάστημα, πρωταρχικός στόχος είναι η εντόπιση εκείνου του υποσυνόλου στο οποίο το χαμηλό ανάστημα υποκρύπτει κάποιο υποκείμενο νόσημα. Μέχρι πρόσφατα αυτό γινόταν δυνατό με τη χρήση γνωστών διαγνωστικών μέσων, όμως τα τελευταία χρόνια η ανάπτυξη νέων μεθόδων γενετικού ελέγχου ήρθε να συνεισφέρει στη διάγνωση. Οι εξελίξεις στον τομέα της μοριακής τεχνολογίας έχουν συμβάλλει σημαντικά στην καλύτερη και βαθύτερη κατανόηση των μηχανισμών διαμόρφωσης του τελικού αναστήματος και κατ’επέκταση στην θεραπευτική προσέγγιση των παιδιών με χαμηλό ανάστημα. Η έγκαιρη αναγνώριση και η κατάλληλη διαχείριση των παιδιών με χαμηλό ανάστημα ανάλογα με το υποκείμενο αίτιο έχει ως στόχο την επίτευξη του μέγιστου δυνατού αναστήματος στην ενήλικο ζωή.","Growth is one of the most important tasks of childhood and adolescent development. One of the parameters of growth that is closely monitored is height. A child achieving its optimal height is one of the major goals of a Paediatrician. Short stature is one of the leading causes of referral to a Paediatric Endocrinologist. Short stature in children is defined as a height below 2 standard deviations (-2SD), or under the third percentile for age, gender and appropriate population reference from pubertal stage. Short stature may be either a variant of normal growth or caused by a disease. The early detection of the cause of short stature is crucial for the application of the appropriate treatment. New developments on the field of genetics provide the tools for new diagnostic methods and more individualized therapies."],"dc:identifier":["uoadl:2956988","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2956988"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Αίτια, διερεύνηση και αντιμετώπιση χαμηλού αναστήματος σε παιδιά και εφήβους"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:43:28Z"}