{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2957131"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2957131","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η συμβολή των Ενόπλων Δυνάμεων σε συνεργασία με την Πολιτική Προστασία στην αντιμετώπιση εκτάκτων καταστάσεων και καταστροφών.","abstract":"Από την πρώτη στιγμή της εμφάνισης του ανθρώπινου γένους στην επιφάνεια της γης, αλλά και κατόπιν τούτου, με την οργάνωση του σε κοινωνίες, σε πόλεις-κράτη και μετέπειτα σε έθνη-κράτη , η αντιμετώπιση των φυσικών- ανθρωπογενών καταστροφών αναδύθηκε ως μία εκ των ων ουκ άνευ προϋποθέσεων επιβίωσης και ευδαιμονίας του έμβιου όντος, που ονομάζεται άνθρωπος. Θεωρούμε εξ’αρχής δέον να τονίσουμε ότι ο όρος «αντιμετώπιση» συναρτάται αδιάρρηκτα με την ανάπτυξη κατάλληλων και επαρκών μηχανισμών, οι οποίοι εξελίχθηκαν συν τω χρόνω από απλά και πρωτόλεια σχέδια σε σύνθετα, σαφή και πιο λεπτομερή, έχοντας ως κύρια σκοποθεσία τους την συνδρομή και την ανακούφιση της κοινωνίας στο σύνολό της. Επισημαίνεται δε, ότι οι κίνδυνοι αναλόγως της προελεύσεως τους διακρίνονται σε: Φυσικούς, Βιολογικούς, Τεχνολογικούς και Πολιτικούς (Κοινωνικούς). Αυτοί είναι πιθανόν, να προκαλέσουν Φυσικές και Ανθρωπογενείς Καταστροφές σε τέτοιο βαθμό και έκταση, που μπορούν να θέσουν μείζονα προσκόμματα στην εύρυθμη λειτουργία της κοινωνίας ή ακόμα και να θέσουν εν αμφιβόλω την ίδια την ύπαρξη των μελών της. Το αναγκαίο ανάχωμα έναντι των ανωτέρω κινδύνων είναι η επιβεβλημένη ύπαρξη του «Κύκλου Διαχείρισης» τους, ήτοι της κατάλληλης και έγκαιρης πρόνοιας και προπαρασκευής, η οποία μεταξύ των άλλων περιλαμβάνει την πρόβλεψη της φάσης των επιπτώσεων και της ανθρωπιστικής απόκρισης και δράσης , και ακολουθεί μετά το πέρας της εκάστοτε τεκταινόμενης θεομηνίας. Αξίζει να σημειωθεί ότι τις τελευταίες δεκαετίες, σε ευρωπαϊκό και παγκόσμιο επίπεδο, καταγράφονται συστηματικές δράσεις Πολιτικής Προστασίας, που αποσκοπούν στην αποτελεσματική διαχείριση των καταστροφικών αποτελεσμάτων, που προκαλούνται από την εκδήλωση ακραίων φυσικών φαινομένων, αλλά και τεχνολογικών ατυχημάτων. Άλλοις λόγοις, οι δράσεις αυτές λογίζονται ως ένα «όλον», ως ένα σύνολο δηλαδή δραστηριοτήτων, που στοχεύουν στην προστασία της ζωής και της περιουσίας των πολιτών, καθώς επίσης και στην περιστολή της έντασης και της έκτασης των δυσμενών επιπτώσεων των εν λόγω καταστροφών. Η χώρα μας κατά το τελευταίο τέταρτο του εικοστού αιώνα ήρθε πολλάκις αντιμέτωπη με μείζονες φυσικές καταστροφές (επί παραδείγματι με σεισμούς , πυρκαγιές, πλημμύρες αλλά και με βιομηχανικά ατυχήματα). Σημειώνεται δε, ότι η αντιμετώπιση τους έχρηζε και χρήζει της αγαστής και διεπιστημονικής συνεργασίας, πληθώρας θεσμοθετημένων φορέων και υπηρεσιών, καθώς επίσης και της εφαρμογής των δεουσών στρατηγικών, οι οποίες βασίζονται στο διεπιστημονικό σχεδιασμό, την προληπτική οργάνωση και τον κρατικό συντονισμό. Εν ενί λόγω, προϋποθέτει την άψογη επιχειρησιακή οργάνωση του κρατικού μηχανισμού, που συνιστά καθοριστικό παράγοντα διαχείρισης εκτάκτων αναγκών στοχεύοντας παράλληλα στην απομείωση των βραχυπρόθεσμων αλλά και μακροπρόθεσμων καταστροφικών τους συνεπειών. Το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας (ΥΠΕΘΑ) μέσω του Γενικού Επιτελείου Εθνικής Άμυνας (ΓΕΕΘΑ) υπό τον συντονισμό της Πολιτικής Προστασίας έχουν δημιουργήσει ένα μηχανισμό αντιμετώπισης φυσικών καταστροφών μέσω της εκπόνησης μιας σειράς επιχειρησιακών σχεδίων. Αυτά προβλέπουν και μεριμνούν για την θωράκιση της πολιτείας έναντι κάθε είδους φυσικών ή τεχνολογικών καταστροφών. Επιπρόσθετα δε, προσανατολίζονται στην ελαχιστοποίηση και την αποτροπή των αναφυόμενων κινδύνων και των επιχείρων των θεομηνιών, καθώς επίσης και στην οργανωμένη, ταχεία και αποτελεσματική επέμβαση των αρμόδιων φορέων και κρατικών οργάνων, κατά την εκδήλωση τους. Εκτός αυτού, τα επιχειρησιακά σχέδια των Ενόπλων Δυνάμεων σχετίζονται με την προστασία του έμψυχου και του άψυχου δυναμικού, με την αποκατάσταση των ζημιών, με την προστασία του φυσικού περιβάλλοντος, καθώς επίσης και με την περιφρούρηση της πολιτιστικής κληρονομιάς του τόπου.","abstract_html":"Από την πρώτη στιγμή της εμφάνισης του ανθρώπινου γένους στην επιφάνεια της γης, αλλά και κατόπιν τούτου, με την οργάνωση του σε κοινωνίες, σε πόλεις-κράτη και μετέπειτα σε έθνη-κράτη , η αντιμετώπιση των φυσικών- ανθρωπογενών καταστροφών αναδύθηκε ως μία εκ των ων ουκ άνευ προϋποθέσεων επιβίωσης και ευδαιμονίας του έμβιου όντος, που ονομάζεται άνθρωπος. Θεωρούμε εξ’αρχής δέον να τονίσουμε ότι ο όρος «αντιμετώπιση» συναρτάται αδιάρρηκτα με την ανάπτυξη κατάλληλων και επαρκών μηχανισμών, οι οποίοι εξελίχθηκαν συν τω χρόνω από απλά και πρωτόλεια σχέδια σε σύνθετα, σαφή και πιο λεπτομερή, έχοντας ως κύρια σκοποθεσία τους την συνδρομή και την ανακούφιση της κοινωνίας στο σύνολό της. Επισημαίνεται δε, ότι οι κίνδυνοι αναλόγως της προελεύσεως τους διακρίνονται σε: Φυσικούς, Βιολογικούς, Τεχνολογικούς και Πολιτικούς (Κοινωνικούς). Αυτοί είναι πιθανόν, να προκαλέσουν Φυσικές και Ανθρωπογενείς Καταστροφές σε τέτοιο βαθμό και έκταση, που μπορούν να θέσουν μείζονα προσκόμματα στην εύρυθμη λειτουργία της κοινωνίας ή ακόμα και να θέσουν εν αμφιβόλω την ίδια την ύπαρξη των μελών της. Το αναγκαίο ανάχωμα έναντι των ανωτέρω κινδύνων είναι η επιβεβλημένη ύπαρξη του «Κύκλου Διαχείρισης» τους, ήτοι της κατάλληλης και έγκαιρης πρόνοιας και προπαρασκευής, η οποία μεταξύ των άλλων περιλαμβάνει την πρόβλεψη της φάσης των επιπτώσεων και της ανθρωπιστικής απόκρισης και δράσης , και ακολουθεί μετά το πέρας της εκάστοτε τεκταινόμενης θεομηνίας. Αξίζει να σημειωθεί ότι τις τελευταίες δεκαετίες, σε ευρωπαϊκό και παγκόσμιο επίπεδο, καταγράφονται συστηματικές δράσεις Πολιτικής Προστασίας, που αποσκοπούν στην αποτελεσματική διαχείριση των καταστροφικών αποτελεσμάτων, που προκαλούνται από την εκδήλωση ακραίων φυσικών φαινομένων, αλλά και τεχνολογικών ατυχημάτων. Άλλοις λόγοις, οι δράσεις αυτές λογίζονται ως ένα «όλον», ως ένα σύνολο δηλαδή δραστηριοτήτων, που στοχεύουν στην προστασία της ζωής και της περιουσίας των πολιτών, καθώς επίσης και στην περιστολή της έντασης και της έκτασης των δυσμενών επιπτώσεων των εν λόγω καταστροφών. Η χώρα μας κατά το τελευταίο τέταρτο του εικοστού αιώνα ήρθε πολλάκις αντιμέτωπη με μείζονες φυσικές καταστροφές (επί παραδείγματι με σεισμούς , πυρκαγιές, πλημμύρες αλλά και με βιομηχανικά ατυχήματα). Σημειώνεται δε, ότι η αντιμετώπιση τους έχρηζε και χρήζει της αγαστής και διεπιστημονικής συνεργασίας, πληθώρας θεσμοθετημένων φορέων και υπηρεσιών, καθώς επίσης και της εφαρμογής των δεουσών στρατηγικών, οι οποίες βασίζονται στο διεπιστημονικό σχεδιασμό, την προληπτική οργάνωση και τον κρατικό συντονισμό. Εν ενί λόγω, προϋποθέτει την άψογη επιχειρησιακή οργάνωση του κρατικού μηχανισμού, που συνιστά καθοριστικό παράγοντα διαχείρισης εκτάκτων αναγκών στοχεύοντας παράλληλα στην απομείωση των βραχυπρόθεσμων αλλά και μακροπρόθεσμων καταστροφικών τους συνεπειών. Το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας (ΥΠΕΘΑ) μέσω του Γενικού Επιτελείου Εθνικής Άμυνας (ΓΕΕΘΑ) υπό τον συντονισμό της Πολιτικής Προστασίας έχουν δημιουργήσει ένα μηχανισμό αντιμετώπισης φυσικών καταστροφών μέσω της εκπόνησης μιας σειράς επιχειρησιακών σχεδίων. Αυτά προβλέπουν και μεριμνούν για την θωράκιση της πολιτείας έναντι κάθε είδους φυσικών ή τεχνολογικών καταστροφών. Επιπρόσθετα δε, προσανατολίζονται στην ελαχιστοποίηση και την αποτροπή των αναφυόμενων κινδύνων και των επιχείρων των θεομηνιών, καθώς επίσης και στην οργανωμένη, ταχεία και αποτελεσματική επέμβαση των αρμόδιων φορέων και κρατικών οργάνων, κατά την εκδήλωση τους. Εκτός αυτού, τα επιχειρησιακά σχέδια των Ενόπλων Δυνάμεων σχετίζονται με την προστασία του έμψυχου και του άψυχου δυναμικού, με την αποκατάσταση των ζημιών, με την προστασία του φυσικού περιβάλλοντος, καθώς επίσης και με την περιφρούρηση της πολιτιστικής κληρονομιάς του τόπου.","abstract_has_math":false,"creators":["Πικάσης Μιχαήλ","Pikasis Michalis"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:43:28Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2957131"],"render_values":[{"text":"uoadl:2957131","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2957131","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2957131","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2957131","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Πικάσης Μιχαήλ","Pikasis Michalis"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2957131","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2957131"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Από την πρώτη στιγμή της εμφάνισης του ανθρώπινου γένους στην επιφάνεια της γης, αλλά και κατόπιν τούτου, με την οργάνωση του σε κοινωνίες, σε πόλεις-κράτη και μετέπειτα σε έθνη-κράτη , η αντιμετώπιση των φυσικών- ανθρωπογενών καταστροφών αναδύθηκε ως μία εκ των ων ουκ άνευ προϋποθέσεων επιβίωσης και ευδαιμονίας του έμβιου όντος, που ονομάζεται άνθρωπος. Θεωρούμε εξ’αρχής δέον να τονίσουμε ότι ο όρος «αντιμετώπιση» συναρτάται αδιάρρηκτα με την ανάπτυξη κατάλληλων και επαρκών μηχανισμών, οι οποίοι εξελίχθηκαν συν τω χρόνω από απλά και πρωτόλεια σχέδια σε σύνθετα, σαφή και πιο λεπτομερή, έχοντας ως κύρια σκοποθεσία τους την συνδρομή και την ανακούφιση της κοινωνίας στο σύνολό της. Επισημαίνεται δε, ότι οι κίνδυνοι αναλόγως της προελεύσεως τους διακρίνονται σε: Φυσικούς, Βιολογικούς, Τεχνολογικούς και Πολιτικούς (Κοινωνικούς). Αυτοί είναι πιθανόν, να προκαλέσουν Φυσικές και Ανθρωπογενείς Καταστροφές σε τέτοιο βαθμό και έκταση, που μπορούν να θέσουν μείζονα προσκόμματα στην εύρυθμη λειτουργία της κοινωνίας ή ακόμα και να θέσουν εν αμφιβόλω την ίδια την ύπαρξη των μελών της. Το αναγκαίο ανάχωμα έναντι των ανωτέρω κινδύνων είναι η επιβεβλημένη ύπαρξη του «Κύκλου Διαχείρισης» τους, ήτοι της κατάλληλης και έγκαιρης πρόνοιας και προπαρασκευής, η οποία μεταξύ των άλλων περιλαμβάνει την πρόβλεψη της φάσης των επιπτώσεων και της ανθρωπιστικής απόκρισης και δράσης , και ακολουθεί μετά το πέρας της εκάστοτε τεκταινόμενης θεομηνίας. Αξίζει να σημειωθεί ότι τις τελευταίες δεκαετίες, σε ευρωπαϊκό και παγκόσμιο επίπεδο, καταγράφονται συστηματικές δράσεις Πολιτικής Προστασίας, που αποσκοπούν στην αποτελεσματική διαχείριση των καταστροφικών αποτελεσμάτων, που προκαλούνται από την εκδήλωση ακραίων φυσικών φαινομένων, αλλά και τεχνολογικών ατυχημάτων. Άλλοις λόγοις, οι δράσεις αυτές λογίζονται ως ένα «όλον», ως ένα σύνολο δηλαδή δραστηριοτήτων, που στοχεύουν στην προστασία της ζωής και της περιουσίας των πολιτών, καθώς επίσης και στην περιστολή της έντασης και της έκτασης των δυσμενών επιπτώσεων των εν λόγω καταστροφών. Η χώρα μας κατά το τελευταίο τέταρτο του εικοστού αιώνα ήρθε πολλάκις αντιμέτωπη με μείζονες φυσικές καταστροφές (επί παραδείγματι με σεισμούς , πυρκαγιές, πλημμύρες αλλά και με βιομηχανικά ατυχήματα). Σημειώνεται δε, ότι η αντιμετώπιση τους έχρηζε και χρήζει της αγαστής και διεπιστημονικής συνεργασίας, πληθώρας θεσμοθετημένων φορέων και υπηρεσιών, καθώς επίσης και της εφαρμογής των δεουσών στρατηγικών, οι οποίες βασίζονται στο διεπιστημονικό σχεδιασμό, την προληπτική οργάνωση και τον κρατικό συντονισμό. Εν ενί λόγω, προϋποθέτει την άψογη επιχειρησιακή οργάνωση του κρατικού μηχανισμού, που συνιστά καθοριστικό παράγοντα διαχείρισης εκτάκτων αναγκών στοχεύοντας παράλληλα στην απομείωση των βραχυπρόθεσμων αλλά και μακροπρόθεσμων καταστροφικών τους συνεπειών. Το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας (ΥΠΕΘΑ) μέσω του Γενικού Επιτελείου Εθνικής Άμυνας (ΓΕΕΘΑ) υπό τον συντονισμό της Πολιτικής Προστασίας έχουν δημιουργήσει ένα μηχανισμό αντιμετώπισης φυσικών καταστροφών μέσω της εκπόνησης μιας σειράς επιχειρησιακών σχεδίων. Αυτά προβλέπουν και μεριμνούν για την θωράκιση της πολιτείας έναντι κάθε είδους φυσικών ή τεχνολογικών καταστροφών. Επιπρόσθετα δε, προσανατολίζονται στην ελαχιστοποίηση και την αποτροπή των αναφυόμενων κινδύνων και των επιχείρων των θεομηνιών, καθώς επίσης και στην οργανωμένη, ταχεία και αποτελεσματική επέμβαση των αρμόδιων φορέων και κρατικών οργάνων, κατά την εκδήλωση τους. Εκτός αυτού, τα επιχειρησιακά σχέδια των Ενόπλων Δυνάμεων σχετίζονται με την προστασία του έμψυχου και του άψυχου δυναμικού, με την αποκατάσταση των ζημιών, με την προστασία του φυσικού περιβάλλοντος, καθώς επίσης και με την περιφρούρηση της πολιτιστικής κληρονομιάς του τόπου.","From the very first moment of the human species’ appearance on earth, but also thereafter, with his organization in societies, in city-states and afterwards in nation-states1, confrontation of natural- man-made disasters has become a prerequisite for survival and bliss of the living creature, called human. It is properly considered to emphasize that the term “confrontation” is inextricably depending on the development of suitable and adequate mechanisms, that have been transformed through time, from simple and primitive designs to more complex, clear and more comprehensive ones, mainly aiming to the positive contribution and the relief of society as a whole. It is highlighted that the danger scan be distinguished into: Natural, Biological, Technological and Civil (Social), accordingly to their origins. These are capable of causing Natural and Man-made Disasters to a such a degree and extend that could possibly set major obstacles to the proper functioning of society or even question the existence of its own members. The necessary bulwark against the dangers mentioned above, is the imposed existence of their “Management Cycle”, that is, the proper and early attention and preparation, which among others, includes the provision of the impact phase and human response and action2, following the end of each ongoing disaster. It should be noticed that in the last decades, at European and global level, Civil Protection systemic actions are recorded, intending to the effective management of the devastative results, caused not only by outbreaks of extreme natural conditions, but also by technological accidents. Furthermore, these actions are considered as a “whole”, meaning a total of activities, aiming at the protection of citizens’ life and properties, and also at the reduction of the intensity and extent of the adverse effects of these disasters. Our country, in the last quarter of the twentieth century, dealt many times with major natural disasters (for example with earthquakes, fires, flooding and industrial accidents, too). It is noted that, their response has been and is requesting for full and interdisciplinary cooperation, multiple institutionalised operators and services, as well as the application of appropriate strategies, which are based on interdisciplinary design, preventive organisation and state coordination. In fact, it premises the excellent operational organisation of the state apparatus, which is a determining factor of emergency management, while simultaneously aims at the reduction of their short and long-term impacts. The Ministry of National Defence with the General Staff of National Defence under the coordination of the Civil Protection have constructed a mechanism to deal with natural disasters through the development of a series of operational plans. These predict and take care of the state strengthening against every kind of natural or technological disaster. Moreover, they are oriented towards minimizing and preventing from the rising dangers and the disaster attempters, as well as towards the planned, rapid and effective intervention of the competent institution and public body, during their outbreak. In addition, the operational plans of the Armed Forces are related to the protection of animate and inanimate resource, to the damage restoration, to the protection of the natural environment, as well as to the safeguard of the cultural heritage of the place."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η συμβολή των Ενόπλων Δυνάμεων σε συνεργασία με την Πολιτική Προστασία στην αντιμετώπιση εκτάκτων καταστάσεων και καταστροφών."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Πικάσης Μιχαήλ","Pikasis Michalis"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Από την πρώτη στιγμή της εμφάνισης του ανθρώπινου γένους στην επιφάνεια της γης, αλλά και κατόπιν τούτου, με την οργάνωση του σε κοινωνίες, σε πόλεις-κράτη και μετέπειτα σε έθνη-κράτη , η αντιμετώπιση των φυσικών- ανθρωπογενών καταστροφών αναδύθηκε ως μία εκ των ων ουκ άνευ προϋποθέσεων επιβίωσης και ευδαιμονίας του έμβιου όντος, που ονομάζεται άνθρωπος. Θεωρούμε εξ’αρχής δέον να τονίσουμε ότι ο όρος «αντιμετώπιση» συναρτάται αδιάρρηκτα με την ανάπτυξη κατάλληλων και επαρκών μηχανισμών, οι οποίοι εξελίχθηκαν συν τω χρόνω από απλά και πρωτόλεια σχέδια σε σύνθετα, σαφή και πιο λεπτομερή, έχοντας ως κύρια σκοποθεσία τους την συνδρομή και την ανακούφιση της κοινωνίας στο σύνολό της. Επισημαίνεται δε, ότι οι κίνδυνοι αναλόγως της προελεύσεως τους διακρίνονται σε: Φυσικούς, Βιολογικούς, Τεχνολογικούς και Πολιτικούς (Κοινωνικούς). Αυτοί είναι πιθανόν, να προκαλέσουν Φυσικές και Ανθρωπογενείς Καταστροφές σε τέτοιο βαθμό και έκταση, που μπορούν να θέσουν μείζονα προσκόμματα στην εύρυθμη λειτουργία της κοινωνίας ή ακόμα και να θέσουν εν αμφιβόλω την ίδια την ύπαρξη των μελών της. Το αναγκαίο ανάχωμα έναντι των ανωτέρω κινδύνων είναι η επιβεβλημένη ύπαρξη του «Κύκλου Διαχείρισης» τους, ήτοι της κατάλληλης και έγκαιρης πρόνοιας και προπαρασκευής, η οποία μεταξύ των άλλων περιλαμβάνει την πρόβλεψη της φάσης των επιπτώσεων και της ανθρωπιστικής απόκρισης και δράσης , και ακολουθεί μετά το πέρας της εκάστοτε τεκταινόμενης θεομηνίας. Αξίζει να σημειωθεί ότι τις τελευταίες δεκαετίες, σε ευρωπαϊκό και παγκόσμιο επίπεδο, καταγράφονται συστηματικές δράσεις Πολιτικής Προστασίας, που αποσκοπούν στην αποτελεσματική διαχείριση των καταστροφικών αποτελεσμάτων, που προκαλούνται από την εκδήλωση ακραίων φυσικών φαινομένων, αλλά και τεχνολογικών ατυχημάτων. Άλλοις λόγοις, οι δράσεις αυτές λογίζονται ως ένα «όλον», ως ένα σύνολο δηλαδή δραστηριοτήτων, που στοχεύουν στην προστασία της ζωής και της περιουσίας των πολιτών, καθώς επίσης και στην περιστολή της έντασης και της έκτασης των δυσμενών επιπτώσεων των εν λόγω καταστροφών. Η χώρα μας κατά το τελευταίο τέταρτο του εικοστού αιώνα ήρθε πολλάκις αντιμέτωπη με μείζονες φυσικές καταστροφές (επί παραδείγματι με σεισμούς , πυρκαγιές, πλημμύρες αλλά και με βιομηχανικά ατυχήματα). Σημειώνεται δε, ότι η αντιμετώπιση τους έχρηζε και χρήζει της αγαστής και διεπιστημονικής συνεργασίας, πληθώρας θεσμοθετημένων φορέων και υπηρεσιών, καθώς επίσης και της εφαρμογής των δεουσών στρατηγικών, οι οποίες βασίζονται στο διεπιστημονικό σχεδιασμό, την προληπτική οργάνωση και τον κρατικό συντονισμό. Εν ενί λόγω, προϋποθέτει την άψογη επιχειρησιακή οργάνωση του κρατικού μηχανισμού, που συνιστά καθοριστικό παράγοντα διαχείρισης εκτάκτων αναγκών στοχεύοντας παράλληλα στην απομείωση των βραχυπρόθεσμων αλλά και μακροπρόθεσμων καταστροφικών τους συνεπειών. Το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας (ΥΠΕΘΑ) μέσω του Γενικού Επιτελείου Εθνικής Άμυνας (ΓΕΕΘΑ) υπό τον συντονισμό της Πολιτικής Προστασίας έχουν δημιουργήσει ένα μηχανισμό αντιμετώπισης φυσικών καταστροφών μέσω της εκπόνησης μιας σειράς επιχειρησιακών σχεδίων. Αυτά προβλέπουν και μεριμνούν για την θωράκιση της πολιτείας έναντι κάθε είδους φυσικών ή τεχνολογικών καταστροφών. Επιπρόσθετα δε, προσανατολίζονται στην ελαχιστοποίηση και την αποτροπή των αναφυόμενων κινδύνων και των επιχείρων των θεομηνιών, καθώς επίσης και στην οργανωμένη, ταχεία και αποτελεσματική επέμβαση των αρμόδιων φορέων και κρατικών οργάνων, κατά την εκδήλωση τους. Εκτός αυτού, τα επιχειρησιακά σχέδια των Ενόπλων Δυνάμεων σχετίζονται με την προστασία του έμψυχου και του άψυχου δυναμικού, με την αποκατάσταση των ζημιών, με την προστασία του φυσικού περιβάλλοντος, καθώς επίσης και με την περιφρούρηση της πολιτιστικής κληρονομιάς του τόπου.","From the very first moment of the human species’ appearance on earth, but also thereafter, with his organization in societies, in city-states and afterwards in nation-states1, confrontation of natural- man-made disasters has become a prerequisite for survival and bliss of the living creature, called human. It is properly considered to emphasize that the term “confrontation” is inextricably depending on the development of suitable and adequate mechanisms, that have been transformed through time, from simple and primitive designs to more complex, clear and more comprehensive ones, mainly aiming to the positive contribution and the relief of society as a whole. It is highlighted that the danger scan be distinguished into: Natural, Biological, Technological and Civil (Social), accordingly to their origins. These are capable of causing Natural and Man-made Disasters to a such a degree and extend that could possibly set major obstacles to the proper functioning of society or even question the existence of its own members. The necessary bulwark against the dangers mentioned above, is the imposed existence of their “Management Cycle”, that is, the proper and early attention and preparation, which among others, includes the provision of the impact phase and human response and action2, following the end of each ongoing disaster. It should be noticed that in the last decades, at European and global level, Civil Protection systemic actions are recorded, intending to the effective management of the devastative results, caused not only by outbreaks of extreme natural conditions, but also by technological accidents. Furthermore, these actions are considered as a “whole”, meaning a total of activities, aiming at the protection of citizens’ life and properties, and also at the reduction of the intensity and extent of the adverse effects of these disasters. Our country, in the last quarter of the twentieth century, dealt many times with major natural disasters (for example with earthquakes, fires, flooding and industrial accidents, too). It is noted that, their response has been and is requesting for full and interdisciplinary cooperation, multiple institutionalised operators and services, as well as the application of appropriate strategies, which are based on interdisciplinary design, preventive organisation and state coordination. In fact, it premises the excellent operational organisation of the state apparatus, which is a determining factor of emergency management, while simultaneously aims at the reduction of their short and long-term impacts. The Ministry of National Defence with the General Staff of National Defence under the coordination of the Civil Protection have constructed a mechanism to deal with natural disasters through the development of a series of operational plans. These predict and take care of the state strengthening against every kind of natural or technological disaster. Moreover, they are oriented towards minimizing and preventing from the rising dangers and the disaster attempters, as well as towards the planned, rapid and effective intervention of the competent institution and public body, during their outbreak. In addition, the operational plans of the Armed Forces are related to the protection of animate and inanimate resource, to the damage restoration, to the protection of the natural environment, as well as to the safeguard of the cultural heritage of the place."],"dc:identifier":["uoadl:2957131","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2957131"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Η συμβολή των Ενόπλων Δυνάμεων σε συνεργασία με την Πολιτική Προστασία στην αντιμετώπιση εκτάκτων καταστάσεων και καταστροφών."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:43:28Z"}