{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2957371"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2957371","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Direct pulp capping in primary molars using a new MTA-resembling material. A prospective clinical trial.","abstract":"Εισαγωγή: Η άμεση κάλυψη του πολφού που περιγράφεται ως η τοποθέτηση ενός υλικού στο σημείο αποκάλυψης του πολφού για να διατηρήσουμε τη ζωτικότητά του και να επάγουμε τη δημιουργία επανορθωτικής οδοντίνης, είναι μια εναλλακτική μέθοδος θεραπείας του πολφού για ζωντανά νεογιλά δόντια. Το ιδανικό υλικό άμεσης κάλυψης του πολφού θα πρέπει να διεγείρει βιολογικά τους οδοντινοβλάστες ή τα κύτταρα του πολφού και να προάγει το σχηματισμό ενός νέου σκληρού οδοντικού ιστού γύρω από τον εκτεθειμένο πολφό. Το ταχείας πήξης υδροξείδιο του ασβεστίου αποτελούσε το υλικό εκλογής για την άμεση κάλυψη του πολφού στα μόνιμα δόντια. Παρόλα αυτά, παρουσιάζει αρκετά μειονεκτήματα, όπως χαμηλά ποσοστά επιτυχίας, σχηματισμό χαμηλής ποιότητας γέφυρας οδοντίνης, διαλυτότητα στο στοματικό περιβάλλον, χαμηλή ικανότητα ερμητικής έμφραξης, τα οποία προκαλούν ερωτηματικά για τη χρήση του στην κλινική πράξη. Το ΜΤΑ παρουσιάστηκε για να ξεπεράσει αρκετούς από τους περιορισμούς του υδροξειδίου του ασβεστίου. Τα τελευταία χρόνια, έχουν κατασκευαστεί νέα υλικά τύπου ΜΤΑ και παρουσιάζουν βελτιωμένα χαρακτηριστικά σε σύγκριση με το ΜΤΑ. Το neo MTA αποτελεί ένα νέο υλικό με εξαιρετική βιοσυμβατότητα, παρόμοια με το ΜΤΑ και μακράς διάρκειας ικανότητα ερμητικής έμφραξης, σχηματισμό καλής ποιότητας γέφυρας οδοντίνης και επαγωγή σχηματισμού σκληρού ιστού. Επιπρόσθετα, συγκριτικά με το ΜΤΑ, έχει βελτιωμένες ιδιότητες ανάμειξης και χειρισμού, μικρότερο χρόνο πήξης και προκαλεί σε μικρότερο βαθμό δυσχρωμία της μύλης. Σκοπός: Ο στόχος της παρούσας κλινικής μελέτης ήταν να αξιολογηθεί το κλινικό αποτέλεσμα της άμεσης κάλυψης του πολφού σε νεογιλούς γομφίους με αποκάλυψη μετά από αφαίρεση της τερηδόνας, σε διάστημα παρακολούθησης 12 μηνών. Ένα νέο υλικό τύπου ΜΤΑ (το neo MTA) χρησιμοποιήθηκε ως υλικό κάλυψης του πολφού. Υλικά και μέθοδοι: Ήταν μια προοπτική κλινική μελέτη, η οποία περιελάμβανε: α. πλήρες ιατρικό και οδοντιατρικό ιστορικό και γραπτή συγκατάθεση από τους γονείς, β. αρχική κλινική και ακτινογραφική εξέταση και αξιολόγηση των νεογιλών γομφίων που ήταν υποψήφιοι για τη μελέτη, με βάση τα κριτήρια επιλογής, γ. αφαίρεση της τερηδόνας, άμεση κάλυψη του εκτεθειμένου πολφού και τελική αποκατάσταση, δ. κλινική και ακτινογραφική αξιολόγηση σε 3,6 και 12 μήνες και ε. στατιστική ανάλυση των αποτελεσμάτων. Πριν από την κλινική εξέταση, συμπληρώθηκε από τους γονείς λεπτομερές ιατρικό και οδοντιατρικό ιστορικό καθώς και γραπτή συγκατάθεση. Το δείγμα της μελέτης αποτελούνταν από υγιείς ασθενείς ηλικίας 4-11 ετών που προσήλθαν στη μεταπτυχιακή κλινική της Παιδοδοντιατρικής στην Οδοντιατρική σχολή του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, αναζητώντας οδοντιατρική περίθαλψη. Σε όλα τα συμμετέχοντα παιδιά πραγματοποιήθηκε πλήρες προληπτικό πρόγραμμα και αποκατάσταση όλων των τερηδονικών βλαβών. Οι ασθενείς συμπεριλήφθηκαν στη μελέτη εάν πληρούσαν τα ακόλουθα κριτήρια: είχαν ελεύθερο ιατρικό ιστορικό, πρώτους και δεύτερους νεογιλούς γομφίους με βαθιές τερηδονικές βλάβες που θα οδηγούσαν σε αποκάλυψη του πολφού μετά την αφαίρεση της τερηδόνας, απουσία πόνου και σημείων και συμπτωμάτων μη αντιστρεπτής φλεγμονής του πολφού καθώς επίσης τα δόντια θα πρέπει να ήταν αποκαταστάσιμα με σύνθετη ρητίνη. Πιο συγκεκριμένα θα έπρεπε να πληρούνται τα ακόλουθα κλινικά κριτήρια: απουσία ιστορικού πόνου, υγιείς περιοδοντικοί ιστοί χωρίς απόστημα ή συρίγγιο και έλλειψη κινητικότητας και ευαισθησίας στην επίκρουση. Κατά τη διάρκεια της κλινικής διαδικασίας, η αποκάλυψη του πολφού δεν θα έπρεπε να ξεπερνάει τα 1-2mm και η αιμορραγία θα έπρεπε να ελέγχεται με ήπια πίεση στεγνού βύσματος βάμβακος. Ακτινογραφικά, θα έπρεπε να απουσιάζουν παθολογικά σημεία στο μόνιμο διάδοχο, περιακρορριζική ή μεσορριζική αλλοίωση, εσωτερική ή εξωτερική απορρόφηση και ενασβεστίωση. Η lamina dura θα έπρεπε να είναι συνεχής και άθικτη και το μήκος της ρίζας τουλάχιστον ίσο με το μισό του αρχικού μήκους. Οι νεογιλοί γομφίοι, που ήταν υποψήφιοι για συμμετοχή στη μελέτη, εξετάστηκαν κλινικά και ακτινογραφικά από έναν παιδοδοντίατρο για να αξιολογηθεί εάν πληρούσαν τα απαραίτητα κλινικά και ακτινογραφικά κριτήρια που προαναφέρθηκαν. Η αρχική ακτινογραφική εξέταση περιελάμβανε μια περιακρορριζική ακτινογραφία. Σαν υλικό κάλυψης του πολφού χρησιμοποιήθηκε το neo MTΑ. Όλες οι διαδικασίες άμεσης κάλυψης του πολφού πραγματοποιήθηκαν από τον ίδιο παιδοδοντίατρο. Μετά την κλινική και ακτινογραφική εξέταση (περιακρορριζική ακτινογραφία), έγινε τοπική αναισθησία στην περιοχή χρησιμοποιώντας αρτικαϊνη 4% με επινεφρίνη 1/200000 και ελαστικό απομονωτήρα. Ακολούθησε αφαίρεση της τερηδόνας από την αδαμαντίνη και την οδοντίνη. Τα δόντια με αποκάλυψη πολφού μικρότερη των 2mm, σε όρια υγιούς οδοντίνης, ήταν υποψήφια για άμεση κάλυψη του πολφού. Πραγματοποιήθηκε πλύση της κοιλότητας με υποχλωριώδες νάτριο (NaOCl) για απολύμανση και ακολούθησε τοποθέτηση στεγνών αποστειρωμένων βυσμάτων βάμβακος για έλεγχο της αιμορραγίας και απομάκρυνση της περίσσειας υγρασίας. Το neoMTA τοποθετήθηκε στον εκτεθειμένο πολφό. Έπειτα από την ανάμειξή του σύμφωνα με τις οδηγίες του κατασκευαστή, αφέθηκε για να πήξει, καλύφθηκε με φωτοπολυμεριζόμενη υαλοϊονομερή κονία και ακολούθησε η τελική αποκατάσταση του δοντιού με σύνθετη ρητίνη. Αμέσως μετά το τέλος της θεραπείας έγινε λήψη μιας ακόμα περιακρορριζικής ακτινογραφίας. Πραγματοποιήθηκε επανεξέταση των ασθενών στους 3, 6 και 12 μήνες μετά τη θεραπεία. Η επανεξέταση περιελάμβανε κλινική και ακτινογραφική αξιολόγηση των διαγνωστικών κριτηρίων. Οι κλινικές παράμετροι που χρησιμοποιήθηκαν για την αξιολόγηση περιελάμβαναν την παρουσία ή απουσία συμπτωμάτων πόνου όπως αναφέρθηκε από το παιδί και το γονέα, ευαισθησία στην επίκρουση και την ψηλάφηση, συρίγγιο, απόστημα και κινητικότητα (που δεν σχετιζόταν με τη φυσιολογική απόπτωση του δοντιού). Όλες οι ακτινογραφίες αξιολογήθηκαν για ευρήματα ένδειξης νέκρωσης του πολφού, παθολογικής εσωτερικής και εξωτερικής απορρόφησης, μεσορριζικής ή περιακρορριζικής αλλοίωσης και διαταραχής της lamina dura. Πραγματοποιήθηκε περιγραφική στατιστική με πίνακες διπλής εισόδου. Αποτελέσματα: Στη μελέτη συμμετείχαν συνολικά 41 ασθενείς, 21 κορίτσια και 20 αγόρια με μέση ηλικία τα 7 έτη (με διαβάθμιση από 4 έως 11 ετών). Πιο συγκεκριμένα η μέση ηλικία ήταν 7 και 7,1 έτη για τα κορίτσια και τα αγόρια αντίστοιχα. Ο συνολικός αριθμός των νεογιλών γομφίων που συμπεριλήφθηκαν στη μελέτη και αντιμετωπίσθηκαν με άμεση κάλυψη πολφού ήταν 47. Από αυτά, 19 ήταν πρώτοι νεογιλοί γομφίοι, 28 δεύτεροι, 20 άνω , 27 κάτω, 18 αριστερά και 29 δεξιά. Αποκατάσταση 2ης ομάδας με σύνθετη ρητίνη πραγματοποιήθηκε σε 39 δόντια , ενώ σε μόλις 8 δόντια πραγματοποιήθηκε αποκατάσταση 1ης ομάδας. Από τα αρχικά 47 δόντια που συμμετείχαν στη μελέτη, 8 ασθενείς με 8 δόντια (3 πρώτοι νεογιλοί γομφίοι, 5 δεύτεροι, 4 άνω , 4 κάτω, 2 δεξιά και 6 αριστερά) στα οποία πραγματοποιήθηκε άμεση κάλυψη του πολφού, δεν εμφανίστηκαν στις επανεξετάσεις. Επομένως, διαθέσιμα για επανεξέταση ήταν 39 δόντια. Το συνολικό ποσοστό αποτυχίας για την άμεση κάλυψη ήταν 10,3%. Όσον αφορά τον τύπο της αποτυχίας, από τα 4 δόντια που οδηγήθηκαν σε αποτυχία, 3 από αυτά εμφανίστηκαν με απόστημα και πόνο και 1 με μεσορριζική αλλοίωση. Η αποτυχία , και για τα 4 δόντια, συνέβη μέσα στους πρώτους 6 μήνες μετά τη θεραπεία. Συμπεράσματα: Η άμεση κάλυψη του πολφού σε ασυμπτωματικούς νεογιλούς γομφίους με αποκάλυψη πολφού λόγω τερηδόνας, χρησιμοποιώντας το neoMTA σαν υλικό άμεσης κάλυψης του πολφού, παρουσίασε συνολικό ποσοστό επιτυχίας 89,7% με βάση κλινικά και ακτινογραφικά διαγνωστικά κριτήρια, μετά από χρονικό διάστημα παρακολούθησης 12 μηνών. Οι αποτυχίες διαγνώστηκαν εντός των πρώτων 6 μηνών μετά τη θεραπεία.","abstract_html":"Εισαγωγή: Η άμεση κάλυψη του πολφού που περιγράφεται ως η τοποθέτηση ενός υλικού στο σημείο αποκάλυψης του πολφού για να διατηρήσουμε τη ζωτικότητά του και να επάγουμε τη δημιουργία επανορθωτικής οδοντίνης, είναι μια εναλλακτική μέθοδος θεραπείας του πολφού για ζωντανά νεογιλά δόντια. Το ιδανικό υλικό άμεσης κάλυψης του πολφού θα πρέπει να διεγείρει βιολογικά τους οδοντινοβλάστες ή τα κύτταρα του πολφού και να προάγει το σχηματισμό ενός νέου σκληρού οδοντικού ιστού γύρω από τον εκτεθειμένο πολφό. Το ταχείας πήξης υδροξείδιο του ασβεστίου αποτελούσε το υλικό εκλογής για την άμεση κάλυψη του πολφού στα μόνιμα δόντια. Παρόλα αυτά, παρουσιάζει αρκετά μειονεκτήματα, όπως χαμηλά ποσοστά επιτυχίας, σχηματισμό χαμηλής ποιότητας γέφυρας οδοντίνης, διαλυτότητα στο στοματικό περιβάλλον, χαμηλή ικανότητα ερμητικής έμφραξης, τα οποία προκαλούν ερωτηματικά για τη χρήση του στην κλινική πράξη. Το ΜΤΑ παρουσιάστηκε για να ξεπεράσει αρκετούς από τους περιορισμούς του υδροξειδίου του ασβεστίου. Τα τελευταία χρόνια, έχουν κατασκευαστεί νέα υλικά τύπου ΜΤΑ και παρουσιάζουν βελτιωμένα χαρακτηριστικά σε σύγκριση με το ΜΤΑ. Το neo MTA αποτελεί ένα νέο υλικό με εξαιρετική βιοσυμβατότητα, παρόμοια με το ΜΤΑ και μακράς διάρκειας ικανότητα ερμητικής έμφραξης, σχηματισμό καλής ποιότητας γέφυρας οδοντίνης και επαγωγή σχηματισμού σκληρού ιστού. Επιπρόσθετα, συγκριτικά με το ΜΤΑ, έχει βελτιωμένες ιδιότητες ανάμειξης και χειρισμού, μικρότερο χρόνο πήξης και προκαλεί σε μικρότερο βαθμό δυσχρωμία της μύλης. Σκοπός: Ο στόχος της παρούσας κλινικής μελέτης ήταν να αξιολογηθεί το κλινικό αποτέλεσμα της άμεσης κάλυψης του πολφού σε νεογιλούς γομφίους με αποκάλυψη μετά από αφαίρεση της τερηδόνας, σε διάστημα παρακολούθησης 12 μηνών. Ένα νέο υλικό τύπου ΜΤΑ (το neo MTA) χρησιμοποιήθηκε ως υλικό κάλυψης του πολφού. Υλικά και μέθοδοι: Ήταν μια προοπτική κλινική μελέτη, η οποία περιελάμβανε: α. πλήρες ιατρικό και οδοντιατρικό ιστορικό και γραπτή συγκατάθεση από τους γονείς, β. αρχική κλινική και ακτινογραφική εξέταση και αξιολόγηση των νεογιλών γομφίων που ήταν υποψήφιοι για τη μελέτη, με βάση τα κριτήρια επιλογής, γ. αφαίρεση της τερηδόνας, άμεση κάλυψη του εκτεθειμένου πολφού και τελική αποκατάσταση, δ. κλινική και ακτινογραφική αξιολόγηση σε 3,6 και 12 μήνες και ε. στατιστική ανάλυση των αποτελεσμάτων. Πριν από την κλινική εξέταση, συμπληρώθηκε από τους γονείς λεπτομερές ιατρικό και οδοντιατρικό ιστορικό καθώς και γραπτή συγκατάθεση. Το δείγμα της μελέτης αποτελούνταν από υγιείς ασθενείς ηλικίας 4-11 ετών που προσήλθαν στη μεταπτυχιακή κλινική της Παιδοδοντιατρικής στην Οδοντιατρική σχολή του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, αναζητώντας οδοντιατρική περίθαλψη. Σε όλα τα συμμετέχοντα παιδιά πραγματοποιήθηκε πλήρες προληπτικό πρόγραμμα και αποκατάσταση όλων των τερηδονικών βλαβών. Οι ασθενείς συμπεριλήφθηκαν στη μελέτη εάν πληρούσαν τα ακόλουθα κριτήρια: είχαν ελεύθερο ιατρικό ιστορικό, πρώτους και δεύτερους νεογιλούς γομφίους με βαθιές τερηδονικές βλάβες που θα οδηγούσαν σε αποκάλυψη του πολφού μετά την αφαίρεση της τερηδόνας, απουσία πόνου και σημείων και συμπτωμάτων μη αντιστρεπτής φλεγμονής του πολφού καθώς επίσης τα δόντια θα πρέπει να ήταν αποκαταστάσιμα με σύνθετη ρητίνη. Πιο συγκεκριμένα θα έπρεπε να πληρούνται τα ακόλουθα κλινικά κριτήρια: απουσία ιστορικού πόνου, υγιείς περιοδοντικοί ιστοί χωρίς απόστημα ή συρίγγιο και έλλειψη κινητικότητας και ευαισθησίας στην επίκρουση. Κατά τη διάρκεια της κλινικής διαδικασίας, η αποκάλυψη του πολφού δεν θα έπρεπε να ξεπερνάει τα 1-2mm και η αιμορραγία θα έπρεπε να ελέγχεται με ήπια πίεση στεγνού βύσματος βάμβακος. Ακτινογραφικά, θα έπρεπε να απουσιάζουν παθολογικά σημεία στο μόνιμο διάδοχο, περιακρορριζική ή μεσορριζική αλλοίωση, εσωτερική ή εξωτερική απορρόφηση και ενασβεστίωση. Η lamina dura θα έπρεπε να είναι συνεχής και άθικτη και το μήκος της ρίζας τουλάχιστον ίσο με το μισό του αρχικού μήκους. Οι νεογιλοί γομφίοι, που ήταν υποψήφιοι για συμμετοχή στη μελέτη, εξετάστηκαν κλινικά και ακτινογραφικά από έναν παιδοδοντίατρο για να αξιολογηθεί εάν πληρούσαν τα απαραίτητα κλινικά και ακτινογραφικά κριτήρια που προαναφέρθηκαν. Η αρχική ακτινογραφική εξέταση περιελάμβανε μια περιακρορριζική ακτινογραφία. Σαν υλικό κάλυψης του πολφού χρησιμοποιήθηκε το neo MTΑ. Όλες οι διαδικασίες άμεσης κάλυψης του πολφού πραγματοποιήθηκαν από τον ίδιο παιδοδοντίατρο. Μετά την κλινική και ακτινογραφική εξέταση (περιακρορριζική ακτινογραφία), έγινε τοπική αναισθησία στην περιοχή χρησιμοποιώντας αρτικαϊνη 4% με επινεφρίνη 1/200000 και ελαστικό απομονωτήρα. Ακολούθησε αφαίρεση της τερηδόνας από την αδαμαντίνη και την οδοντίνη. Τα δόντια με αποκάλυψη πολφού μικρότερη των 2mm, σε όρια υγιούς οδοντίνης, ήταν υποψήφια για άμεση κάλυψη του πολφού. Πραγματοποιήθηκε πλύση της κοιλότητας με υποχλωριώδες νάτριο (NaOCl) για απολύμανση και ακολούθησε τοποθέτηση στεγνών αποστειρωμένων βυσμάτων βάμβακος για έλεγχο της αιμορραγίας και απομάκρυνση της περίσσειας υγρασίας. Το neoMTA τοποθετήθηκε στον εκτεθειμένο πολφό. Έπειτα από την ανάμειξή του σύμφωνα με τις οδηγίες του κατασκευαστή, αφέθηκε για να πήξει, καλύφθηκε με φωτοπολυμεριζόμενη υαλοϊονομερή κονία και ακολούθησε η τελική αποκατάσταση του δοντιού με σύνθετη ρητίνη. Αμέσως μετά το τέλος της θεραπείας έγινε λήψη μιας ακόμα περιακρορριζικής ακτινογραφίας. Πραγματοποιήθηκε επανεξέταση των ασθενών στους 3, 6 και 12 μήνες μετά τη θεραπεία. Η επανεξέταση περιελάμβανε κλινική και ακτινογραφική αξιολόγηση των διαγνωστικών κριτηρίων. Οι κλινικές παράμετροι που χρησιμοποιήθηκαν για την αξιολόγηση περιελάμβαναν την παρουσία ή απουσία συμπτωμάτων πόνου όπως αναφέρθηκε από το παιδί και το γονέα, ευαισθησία στην επίκρουση και την ψηλάφηση, συρίγγιο, απόστημα και κινητικότητα (που δεν σχετιζόταν με τη φυσιολογική απόπτωση του δοντιού). Όλες οι ακτινογραφίες αξιολογήθηκαν για ευρήματα ένδειξης νέκρωσης του πολφού, παθολογικής εσωτερικής και εξωτερικής απορρόφησης, μεσορριζικής ή περιακρορριζικής αλλοίωσης και διαταραχής της lamina dura. Πραγματοποιήθηκε περιγραφική στατιστική με πίνακες διπλής εισόδου. Αποτελέσματα: Στη μελέτη συμμετείχαν συνολικά 41 ασθενείς, 21 κορίτσια και 20 αγόρια με μέση ηλικία τα 7 έτη (με διαβάθμιση από 4 έως 11 ετών). Πιο συγκεκριμένα η μέση ηλικία ήταν 7 και 7,1 έτη για τα κορίτσια και τα αγόρια αντίστοιχα. Ο συνολικός αριθμός των νεογιλών γομφίων που συμπεριλήφθηκαν στη μελέτη και αντιμετωπίσθηκαν με άμεση κάλυψη πολφού ήταν 47. Από αυτά, 19 ήταν πρώτοι νεογιλοί γομφίοι, 28 δεύτεροι, 20 άνω , 27 κάτω, 18 αριστερά και 29 δεξιά. Αποκατάσταση 2ης ομάδας με σύνθετη ρητίνη πραγματοποιήθηκε σε 39 δόντια , ενώ σε μόλις 8 δόντια πραγματοποιήθηκε αποκατάσταση 1ης ομάδας. Από τα αρχικά 47 δόντια που συμμετείχαν στη μελέτη, 8 ασθενείς με 8 δόντια (3 πρώτοι νεογιλοί γομφίοι, 5 δεύτεροι, 4 άνω , 4 κάτω, 2 δεξιά και 6 αριστερά) στα οποία πραγματοποιήθηκε άμεση κάλυψη του πολφού, δεν εμφανίστηκαν στις επανεξετάσεις. Επομένως, διαθέσιμα για επανεξέταση ήταν 39 δόντια. Το συνολικό ποσοστό αποτυχίας για την άμεση κάλυψη ήταν 10,3%. Όσον αφορά τον τύπο της αποτυχίας, από τα 4 δόντια που οδηγήθηκαν σε αποτυχία, 3 από αυτά εμφανίστηκαν με απόστημα και πόνο και 1 με μεσορριζική αλλοίωση. Η αποτυχία , και για τα 4 δόντια, συνέβη μέσα στους πρώτους 6 μήνες μετά τη θεραπεία. Συμπεράσματα: Η άμεση κάλυψη του πολφού σε ασυμπτωματικούς νεογιλούς γομφίους με αποκάλυψη πολφού λόγω τερηδόνας, χρησιμοποιώντας το neoMTA σαν υλικό άμεσης κάλυψης του πολφού, παρουσίασε συνολικό ποσοστό επιτυχίας 89,7% με βάση κλινικά και ακτινογραφικά διαγνωστικά κριτήρια, μετά από χρονικό διάστημα παρακολούθησης 12 μηνών. Οι αποτυχίες διαγνώστηκαν εντός των πρώτων 6 μηνών μετά τη θεραπεία.","abstract_has_math":false,"creators":["Κρέτση Μαρία","Kretsi Maria"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:43:30Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2957371"],"render_values":[{"text":"uoadl:2957371","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2957371","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2957371","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2957371","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κρέτση Μαρία","Kretsi Maria"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2957371","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2957371"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η άμεση κάλυψη του πολφού που περιγράφεται ως η τοποθέτηση ενός υλικού στο σημείο αποκάλυψης του πολφού για να διατηρήσουμε τη ζωτικότητά του και να επάγουμε τη δημιουργία επανορθωτικής οδοντίνης, είναι μια εναλλακτική μέθοδος θεραπείας του πολφού για ζωντανά νεογιλά δόντια. Το ιδανικό υλικό άμεσης κάλυψης του πολφού θα πρέπει να διεγείρει βιολογικά τους οδοντινοβλάστες ή τα κύτταρα του πολφού και να προάγει το σχηματισμό ενός νέου σκληρού οδοντικού ιστού γύρω από τον εκτεθειμένο πολφό. Το ταχείας πήξης υδροξείδιο του ασβεστίου αποτελούσε το υλικό εκλογής για την άμεση κάλυψη του πολφού στα μόνιμα δόντια. Παρόλα αυτά, παρουσιάζει αρκετά μειονεκτήματα, όπως χαμηλά ποσοστά επιτυχίας, σχηματισμό χαμηλής ποιότητας γέφυρας οδοντίνης, διαλυτότητα στο στοματικό περιβάλλον, χαμηλή ικανότητα ερμητικής έμφραξης, τα οποία προκαλούν ερωτηματικά για τη χρήση του στην κλινική πράξη. Το ΜΤΑ παρουσιάστηκε για να ξεπεράσει αρκετούς από τους περιορισμούς του υδροξειδίου του ασβεστίου. Τα τελευταία χρόνια, έχουν κατασκευαστεί νέα υλικά τύπου ΜΤΑ και παρουσιάζουν βελτιωμένα χαρακτηριστικά σε σύγκριση με το ΜΤΑ. Το neo MTA αποτελεί ένα νέο υλικό με εξαιρετική βιοσυμβατότητα, παρόμοια με το ΜΤΑ και μακράς διάρκειας ικανότητα ερμητικής έμφραξης, σχηματισμό καλής ποιότητας γέφυρας οδοντίνης και επαγωγή σχηματισμού σκληρού ιστού. Επιπρόσθετα, συγκριτικά με το ΜΤΑ, έχει βελτιωμένες ιδιότητες ανάμειξης και χειρισμού, μικρότερο χρόνο πήξης και προκαλεί σε μικρότερο βαθμό δυσχρωμία της μύλης. Σκοπός: Ο στόχος της παρούσας κλινικής μελέτης ήταν να αξιολογηθεί το κλινικό αποτέλεσμα της άμεσης κάλυψης του πολφού σε νεογιλούς γομφίους με αποκάλυψη μετά από αφαίρεση της τερηδόνας, σε διάστημα παρακολούθησης 12 μηνών. Ένα νέο υλικό τύπου ΜΤΑ (το neo MTA) χρησιμοποιήθηκε ως υλικό κάλυψης του πολφού. Υλικά και μέθοδοι: Ήταν μια προοπτική κλινική μελέτη, η οποία περιελάμβανε: α. πλήρες ιατρικό και οδοντιατρικό ιστορικό και γραπτή συγκατάθεση από τους γονείς, β. αρχική κλινική και ακτινογραφική εξέταση και αξιολόγηση των νεογιλών γομφίων που ήταν υποψήφιοι για τη μελέτη, με βάση τα κριτήρια επιλογής, γ. αφαίρεση της τερηδόνας, άμεση κάλυψη του εκτεθειμένου πολφού και τελική αποκατάσταση, δ. κλινική και ακτινογραφική αξιολόγηση σε 3,6 και 12 μήνες και ε. στατιστική ανάλυση των αποτελεσμάτων. Πριν από την κλινική εξέταση, συμπληρώθηκε από τους γονείς λεπτομερές ιατρικό και οδοντιατρικό ιστορικό καθώς και γραπτή συγκατάθεση. Το δείγμα της μελέτης αποτελούνταν από υγιείς ασθενείς ηλικίας 4-11 ετών που προσήλθαν στη μεταπτυχιακή κλινική της Παιδοδοντιατρικής στην Οδοντιατρική σχολή του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, αναζητώντας οδοντιατρική περίθαλψη. Σε όλα τα συμμετέχοντα παιδιά πραγματοποιήθηκε πλήρες προληπτικό πρόγραμμα και αποκατάσταση όλων των τερηδονικών βλαβών. Οι ασθενείς συμπεριλήφθηκαν στη μελέτη εάν πληρούσαν τα ακόλουθα κριτήρια: είχαν ελεύθερο ιατρικό ιστορικό, πρώτους και δεύτερους νεογιλούς γομφίους με βαθιές τερηδονικές βλάβες που θα οδηγούσαν σε αποκάλυψη του πολφού μετά την αφαίρεση της τερηδόνας, απουσία πόνου και σημείων και συμπτωμάτων μη αντιστρεπτής φλεγμονής του πολφού καθώς επίσης τα δόντια θα πρέπει να ήταν αποκαταστάσιμα με σύνθετη ρητίνη. Πιο συγκεκριμένα θα έπρεπε να πληρούνται τα ακόλουθα κλινικά κριτήρια: απουσία ιστορικού πόνου, υγιείς περιοδοντικοί ιστοί χωρίς απόστημα ή συρίγγιο και έλλειψη κινητικότητας και ευαισθησίας στην επίκρουση. Κατά τη διάρκεια της κλινικής διαδικασίας, η αποκάλυψη του πολφού δεν θα έπρεπε να ξεπερνάει τα 1-2mm και η αιμορραγία θα έπρεπε να ελέγχεται με ήπια πίεση στεγνού βύσματος βάμβακος. Ακτινογραφικά, θα έπρεπε να απουσιάζουν παθολογικά σημεία στο μόνιμο διάδοχο, περιακρορριζική ή μεσορριζική αλλοίωση, εσωτερική ή εξωτερική απορρόφηση και ενασβεστίωση. Η lamina dura θα έπρεπε να είναι συνεχής και άθικτη και το μήκος της ρίζας τουλάχιστον ίσο με το μισό του αρχικού μήκους. Οι νεογιλοί γομφίοι, που ήταν υποψήφιοι για συμμετοχή στη μελέτη, εξετάστηκαν κλινικά και ακτινογραφικά από έναν παιδοδοντίατρο για να αξιολογηθεί εάν πληρούσαν τα απαραίτητα κλινικά και ακτινογραφικά κριτήρια που προαναφέρθηκαν. Η αρχική ακτινογραφική εξέταση περιελάμβανε μια περιακρορριζική ακτινογραφία. Σαν υλικό κάλυψης του πολφού χρησιμοποιήθηκε το neo MTΑ. Όλες οι διαδικασίες άμεσης κάλυψης του πολφού πραγματοποιήθηκαν από τον ίδιο παιδοδοντίατρο. Μετά την κλινική και ακτινογραφική εξέταση (περιακρορριζική ακτινογραφία), έγινε τοπική αναισθησία στην περιοχή χρησιμοποιώντας αρτικαϊνη 4% με επινεφρίνη 1/200000 και ελαστικό απομονωτήρα. Ακολούθησε αφαίρεση της τερηδόνας από την αδαμαντίνη και την οδοντίνη. Τα δόντια με αποκάλυψη πολφού μικρότερη των 2mm, σε όρια υγιούς οδοντίνης, ήταν υποψήφια για άμεση κάλυψη του πολφού. Πραγματοποιήθηκε πλύση της κοιλότητας με υποχλωριώδες νάτριο (NaOCl) για απολύμανση και ακολούθησε τοποθέτηση στεγνών αποστειρωμένων βυσμάτων βάμβακος για έλεγχο της αιμορραγίας και απομάκρυνση της περίσσειας υγρασίας. Το neoMTA τοποθετήθηκε στον εκτεθειμένο πολφό. Έπειτα από την ανάμειξή του σύμφωνα με τις οδηγίες του κατασκευαστή, αφέθηκε για να πήξει, καλύφθηκε με φωτοπολυμεριζόμενη υαλοϊονομερή κονία και ακολούθησε η τελική αποκατάσταση του δοντιού με σύνθετη ρητίνη. Αμέσως μετά το τέλος της θεραπείας έγινε λήψη μιας ακόμα περιακρορριζικής ακτινογραφίας. Πραγματοποιήθηκε επανεξέταση των ασθενών στους 3, 6 και 12 μήνες μετά τη θεραπεία. Η επανεξέταση περιελάμβανε κλινική και ακτινογραφική αξιολόγηση των διαγνωστικών κριτηρίων. Οι κλινικές παράμετροι που χρησιμοποιήθηκαν για την αξιολόγηση περιελάμβαναν την παρουσία ή απουσία συμπτωμάτων πόνου όπως αναφέρθηκε από το παιδί και το γονέα, ευαισθησία στην επίκρουση και την ψηλάφηση, συρίγγιο, απόστημα και κινητικότητα (που δεν σχετιζόταν με τη φυσιολογική απόπτωση του δοντιού). Όλες οι ακτινογραφίες αξιολογήθηκαν για ευρήματα ένδειξης νέκρωσης του πολφού, παθολογικής εσωτερικής και εξωτερικής απορρόφησης, μεσορριζικής ή περιακρορριζικής αλλοίωσης και διαταραχής της lamina dura. Πραγματοποιήθηκε περιγραφική στατιστική με πίνακες διπλής εισόδου. Αποτελέσματα: Στη μελέτη συμμετείχαν συνολικά 41 ασθενείς, 21 κορίτσια και 20 αγόρια με μέση ηλικία τα 7 έτη (με διαβάθμιση από 4 έως 11 ετών). Πιο συγκεκριμένα η μέση ηλικία ήταν 7 και 7,1 έτη για τα κορίτσια και τα αγόρια αντίστοιχα. Ο συνολικός αριθμός των νεογιλών γομφίων που συμπεριλήφθηκαν στη μελέτη και αντιμετωπίσθηκαν με άμεση κάλυψη πολφού ήταν 47. Από αυτά, 19 ήταν πρώτοι νεογιλοί γομφίοι, 28 δεύτεροι, 20 άνω , 27 κάτω, 18 αριστερά και 29 δεξιά. Αποκατάσταση 2ης ομάδας με σύνθετη ρητίνη πραγματοποιήθηκε σε 39 δόντια , ενώ σε μόλις 8 δόντια πραγματοποιήθηκε αποκατάσταση 1ης ομάδας. Από τα αρχικά 47 δόντια που συμμετείχαν στη μελέτη, 8 ασθενείς με 8 δόντια (3 πρώτοι νεογιλοί γομφίοι, 5 δεύτεροι, 4 άνω , 4 κάτω, 2 δεξιά και 6 αριστερά) στα οποία πραγματοποιήθηκε άμεση κάλυψη του πολφού, δεν εμφανίστηκαν στις επανεξετάσεις. Επομένως, διαθέσιμα για επανεξέταση ήταν 39 δόντια. Το συνολικό ποσοστό αποτυχίας για την άμεση κάλυψη ήταν 10,3%. Όσον αφορά τον τύπο της αποτυχίας, από τα 4 δόντια που οδηγήθηκαν σε αποτυχία, 3 από αυτά εμφανίστηκαν με απόστημα και πόνο και 1 με μεσορριζική αλλοίωση. Η αποτυχία , και για τα 4 δόντια, συνέβη μέσα στους πρώτους 6 μήνες μετά τη θεραπεία. Συμπεράσματα: Η άμεση κάλυψη του πολφού σε ασυμπτωματικούς νεογιλούς γομφίους με αποκάλυψη πολφού λόγω τερηδόνας, χρησιμοποιώντας το neoMTA σαν υλικό άμεσης κάλυψης του πολφού, παρουσίασε συνολικό ποσοστό επιτυχίας 89,7% με βάση κλινικά και ακτινογραφικά διαγνωστικά κριτήρια, μετά από χρονικό διάστημα παρακολούθησης 12 μηνών. Οι αποτυχίες διαγνώστηκαν εντός των πρώτων 6 μηνών μετά τη θεραπεία.","Introduction: Direct Pulp Capping (DPC) described as the application of a material to an exposed pulp to maintain its vitality and induce the formation of reparative dentine, is an alternative pulp treatment method for vital primary teeth. The ideal direct pulp capping material should biologically stimulate odontoblasts or pulp cells and induce the formation of new hard dental tissue around the exposed pulp. The fast setting Ca(OH)2 has been traditionally the material of choice for DPC in permanent teeth. Nevertheless, it exhibits a number of shortcomings that question its use in clinical praxis. MTA was introduced to overcome several of calcium hydroxide’s limitations. Over the last few years, a new set of ΜΤΑ-resembling materials have been manufactured and demonstrate improved characteristics when compared to MTA. Neo MTA is a new material that has excellent biocompatibility, similar to MTA sealing ability and long term seal. It offers dentin bridge formation and hard tissue induction. In addition, it has better mixing and handling properties, shorter setting time and less coronal discoloration, compared to MTA. Aim: Τhe aim of the present clinical study was to investigate the clinical outcome of direct pulp capping in carious primary molars with pulp exposure, following caries removal, after 12 months of follow-up. A new MTA-resembling material (neoMTA) was used as a pulp capping agent. Materials and Methods: This is a clinical trial, which includes: a) a complete medical and dental history and written consent from the parents, b) initial clinical and radiographic examination and assessment of the primary molars that are candidates for the study, based on the selection criteria, c) caries removal, direct capping of the exposed pulp and final restoration of the primary molars, d) clinical and radiographic evaluation at 3, 6 and 12 months and e) statistical analysis of the results. Prior to the examination, a detailed medical and dental history of the child and a written consent regarding the treatment was taken from the parents (Ethics committee, Dental School, National and Kapodistrian University of Athens). The study sample consisted of healthy patients aged 4-11 years old that presented in the Postgraduate clinic of Paediatric Dentistry of National and Kapodistrian University of Athens, seeking for dental treatment. All participating children received a full preventive treatment and restoration of all carious teeth. Teeth were included in the study if they met the following eligibility criteria: first and second primary molars with deep caries lesions, leading to pulp exposure after caries removal, negative history of pain and free of signs and symptoms indicative of irreversible pulp inflammation, while the teeth had to be restorable with composite resin. More specifically, all included teeth presented with lack of mobility and percussion sensitivity and healthy periodontal tissues, in the absence of fistula or swelling. Radiographically, the presence of periapical or furcal radiolucency, internal or external resorption, calcification and pathological sign in the permanent successor were all findings for exclusion. The lamina dura should be continuous and intact and the remaining root length at least half of the original. Caries should extent to the inner half of the dentine approaching the pulp. Pulp exposure as a result of caries removal should not exceed 1-2 mm, while bleeding should be controlled by using a dry cotton pellet under light pressure, within 2-3 min. If haemorrhage control was unsuccessful, the tooth was excluded from the study and followed a different treatment approach. Primary molars, that were candidates for the participation into the study were examined clinically and radiographically by a paediatric dentist, to determine whether they met all the inclusion clinical and radiographic criteria mentioned above. The initial radiographic examination included a periapical radiograph. neoMTA was used as pulp capping material. All direct pulp capping procedures were performed by the same paediatric dentist. Following clinical and radiographic examination (periapical radiograph), the teeth were anaesthetized locally with articaine 4% with epinephrine 1/200.000 and isolated by rubber dam. Enamel and dentine caries were removed. Teeth with an exposure less than 2 mm, surrounded by sound dentine were candidates of direct pulp capping. The cavity was washed with 0.5% NaOCl for disinfection followed by application of dry sterile cotton pellets to achieve hemostasis and remove the excess moisture. neoMTA was placed on the exposed pulp. After its mixture according to the manufacturer's instructions, the material was left to set, a light-cured glass ionomer cement was placed on top of the pulp capping material and the tooth was restored with composite resin. A periapical radiograph was taken immediately post-treatment. Patients were re-examined at 3, 6 and 12 months after treatment. The recall examination comprised a clinical and radiographic examination of the treated teeth, to assess pulp vitality. The clinical parameters used for assessment included the presence/absence of pain symptoms as reported by the child and the parent, sensitivity to percussion and palpation, fistula, swelling and mobility (not related to natural exfoliation). All radiographs were assessed for findings indicative of pulp necrosis, including the presence of pathological internal and external resorption, furcal or periapical radiolucency and disruption of lamina dura. Statistical analysis: Descriptive statistics with cross tabulations were performed. Results: A total of 41 patients, 21 girls and 20 boys with a mean age of 7,5 years , mean age 7.1 years for girls and 7.1 years for boys and range from 4 to 11 years old participated in the study. The total number of primary molars included in the study and treated with DPC was 47. Of them 19 were first primary molars, 28 were second, 27 lower and 20 upper, 29 right and 18 left. Class II composite resin restorations were placed in 39 teeth, while only 8 teeth were restored with a Class I restoration. Available for examination at 3,6 and 12 months were 39 teeth, since 8 patients with 8 teeth (3 first primary molars, 5 second primary molars, 4 upper, 4 lower, 2 right and 6 left)treated with DPC failed to attend the follow-up visits. The overall failure for direct pulp capping was 10.3%. With regard to the type of failure, of the 4 teeth failed, 3 appeared with swelling and 1 with a furcal radiolucency. The event of failure, for all the failed teeth, occurred within the first 6 months, post-treatment.  Conclusions: Direct pulp capping in asymptomatic primary molars with a cariously exposed pulp, using neoMTA as a pulp capping material, exhibited an overall success rate of 89.7% based on clinical and/or radiographic diagnostic criteria, after a follow-up period of 12 months. The event of a failed pulp treatment was diagnosed within the first 6 months, post-treatment. Longer follow-up periods are needed to further assess the long-term clinical and radiographic effectiveness of direct pulp capping after application of the material studied."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Direct pulp capping in primary molars using a new MTA-resembling material. A prospective clinical trial."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κρέτση Μαρία","Kretsi Maria"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η άμεση κάλυψη του πολφού που περιγράφεται ως η τοποθέτηση ενός υλικού στο σημείο αποκάλυψης του πολφού για να διατηρήσουμε τη ζωτικότητά του και να επάγουμε τη δημιουργία επανορθωτικής οδοντίνης, είναι μια εναλλακτική μέθοδος θεραπείας του πολφού για ζωντανά νεογιλά δόντια. Το ιδανικό υλικό άμεσης κάλυψης του πολφού θα πρέπει να διεγείρει βιολογικά τους οδοντινοβλάστες ή τα κύτταρα του πολφού και να προάγει το σχηματισμό ενός νέου σκληρού οδοντικού ιστού γύρω από τον εκτεθειμένο πολφό. Το ταχείας πήξης υδροξείδιο του ασβεστίου αποτελούσε το υλικό εκλογής για την άμεση κάλυψη του πολφού στα μόνιμα δόντια. Παρόλα αυτά, παρουσιάζει αρκετά μειονεκτήματα, όπως χαμηλά ποσοστά επιτυχίας, σχηματισμό χαμηλής ποιότητας γέφυρας οδοντίνης, διαλυτότητα στο στοματικό περιβάλλον, χαμηλή ικανότητα ερμητικής έμφραξης, τα οποία προκαλούν ερωτηματικά για τη χρήση του στην κλινική πράξη. Το ΜΤΑ παρουσιάστηκε για να ξεπεράσει αρκετούς από τους περιορισμούς του υδροξειδίου του ασβεστίου. Τα τελευταία χρόνια, έχουν κατασκευαστεί νέα υλικά τύπου ΜΤΑ και παρουσιάζουν βελτιωμένα χαρακτηριστικά σε σύγκριση με το ΜΤΑ. Το neo MTA αποτελεί ένα νέο υλικό με εξαιρετική βιοσυμβατότητα, παρόμοια με το ΜΤΑ και μακράς διάρκειας ικανότητα ερμητικής έμφραξης, σχηματισμό καλής ποιότητας γέφυρας οδοντίνης και επαγωγή σχηματισμού σκληρού ιστού. Επιπρόσθετα, συγκριτικά με το ΜΤΑ, έχει βελτιωμένες ιδιότητες ανάμειξης και χειρισμού, μικρότερο χρόνο πήξης και προκαλεί σε μικρότερο βαθμό δυσχρωμία της μύλης. Σκοπός: Ο στόχος της παρούσας κλινικής μελέτης ήταν να αξιολογηθεί το κλινικό αποτέλεσμα της άμεσης κάλυψης του πολφού σε νεογιλούς γομφίους με αποκάλυψη μετά από αφαίρεση της τερηδόνας, σε διάστημα παρακολούθησης 12 μηνών. Ένα νέο υλικό τύπου ΜΤΑ (το neo MTA) χρησιμοποιήθηκε ως υλικό κάλυψης του πολφού. Υλικά και μέθοδοι: Ήταν μια προοπτική κλινική μελέτη, η οποία περιελάμβανε: α. πλήρες ιατρικό και οδοντιατρικό ιστορικό και γραπτή συγκατάθεση από τους γονείς, β. αρχική κλινική και ακτινογραφική εξέταση και αξιολόγηση των νεογιλών γομφίων που ήταν υποψήφιοι για τη μελέτη, με βάση τα κριτήρια επιλογής, γ. αφαίρεση της τερηδόνας, άμεση κάλυψη του εκτεθειμένου πολφού και τελική αποκατάσταση, δ. κλινική και ακτινογραφική αξιολόγηση σε 3,6 και 12 μήνες και ε. στατιστική ανάλυση των αποτελεσμάτων. Πριν από την κλινική εξέταση, συμπληρώθηκε από τους γονείς λεπτομερές ιατρικό και οδοντιατρικό ιστορικό καθώς και γραπτή συγκατάθεση. Το δείγμα της μελέτης αποτελούνταν από υγιείς ασθενείς ηλικίας 4-11 ετών που προσήλθαν στη μεταπτυχιακή κλινική της Παιδοδοντιατρικής στην Οδοντιατρική σχολή του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, αναζητώντας οδοντιατρική περίθαλψη. Σε όλα τα συμμετέχοντα παιδιά πραγματοποιήθηκε πλήρες προληπτικό πρόγραμμα και αποκατάσταση όλων των τερηδονικών βλαβών. Οι ασθενείς συμπεριλήφθηκαν στη μελέτη εάν πληρούσαν τα ακόλουθα κριτήρια: είχαν ελεύθερο ιατρικό ιστορικό, πρώτους και δεύτερους νεογιλούς γομφίους με βαθιές τερηδονικές βλάβες που θα οδηγούσαν σε αποκάλυψη του πολφού μετά την αφαίρεση της τερηδόνας, απουσία πόνου και σημείων και συμπτωμάτων μη αντιστρεπτής φλεγμονής του πολφού καθώς επίσης τα δόντια θα πρέπει να ήταν αποκαταστάσιμα με σύνθετη ρητίνη. Πιο συγκεκριμένα θα έπρεπε να πληρούνται τα ακόλουθα κλινικά κριτήρια: απουσία ιστορικού πόνου, υγιείς περιοδοντικοί ιστοί χωρίς απόστημα ή συρίγγιο και έλλειψη κινητικότητας και ευαισθησίας στην επίκρουση. Κατά τη διάρκεια της κλινικής διαδικασίας, η αποκάλυψη του πολφού δεν θα έπρεπε να ξεπερνάει τα 1-2mm και η αιμορραγία θα έπρεπε να ελέγχεται με ήπια πίεση στεγνού βύσματος βάμβακος. Ακτινογραφικά, θα έπρεπε να απουσιάζουν παθολογικά σημεία στο μόνιμο διάδοχο, περιακρορριζική ή μεσορριζική αλλοίωση, εσωτερική ή εξωτερική απορρόφηση και ενασβεστίωση. Η lamina dura θα έπρεπε να είναι συνεχής και άθικτη και το μήκος της ρίζας τουλάχιστον ίσο με το μισό του αρχικού μήκους. Οι νεογιλοί γομφίοι, που ήταν υποψήφιοι για συμμετοχή στη μελέτη, εξετάστηκαν κλινικά και ακτινογραφικά από έναν παιδοδοντίατρο για να αξιολογηθεί εάν πληρούσαν τα απαραίτητα κλινικά και ακτινογραφικά κριτήρια που προαναφέρθηκαν. Η αρχική ακτινογραφική εξέταση περιελάμβανε μια περιακρορριζική ακτινογραφία. Σαν υλικό κάλυψης του πολφού χρησιμοποιήθηκε το neo MTΑ. Όλες οι διαδικασίες άμεσης κάλυψης του πολφού πραγματοποιήθηκαν από τον ίδιο παιδοδοντίατρο. Μετά την κλινική και ακτινογραφική εξέταση (περιακρορριζική ακτινογραφία), έγινε τοπική αναισθησία στην περιοχή χρησιμοποιώντας αρτικαϊνη 4% με επινεφρίνη 1/200000 και ελαστικό απομονωτήρα. Ακολούθησε αφαίρεση της τερηδόνας από την αδαμαντίνη και την οδοντίνη. Τα δόντια με αποκάλυψη πολφού μικρότερη των 2mm, σε όρια υγιούς οδοντίνης, ήταν υποψήφια για άμεση κάλυψη του πολφού. Πραγματοποιήθηκε πλύση της κοιλότητας με υποχλωριώδες νάτριο (NaOCl) για απολύμανση και ακολούθησε τοποθέτηση στεγνών αποστειρωμένων βυσμάτων βάμβακος για έλεγχο της αιμορραγίας και απομάκρυνση της περίσσειας υγρασίας. Το neoMTA τοποθετήθηκε στον εκτεθειμένο πολφό. Έπειτα από την ανάμειξή του σύμφωνα με τις οδηγίες του κατασκευαστή, αφέθηκε για να πήξει, καλύφθηκε με φωτοπολυμεριζόμενη υαλοϊονομερή κονία και ακολούθησε η τελική αποκατάσταση του δοντιού με σύνθετη ρητίνη. Αμέσως μετά το τέλος της θεραπείας έγινε λήψη μιας ακόμα περιακρορριζικής ακτινογραφίας. Πραγματοποιήθηκε επανεξέταση των ασθενών στους 3, 6 και 12 μήνες μετά τη θεραπεία. Η επανεξέταση περιελάμβανε κλινική και ακτινογραφική αξιολόγηση των διαγνωστικών κριτηρίων. Οι κλινικές παράμετροι που χρησιμοποιήθηκαν για την αξιολόγηση περιελάμβαναν την παρουσία ή απουσία συμπτωμάτων πόνου όπως αναφέρθηκε από το παιδί και το γονέα, ευαισθησία στην επίκρουση και την ψηλάφηση, συρίγγιο, απόστημα και κινητικότητα (που δεν σχετιζόταν με τη φυσιολογική απόπτωση του δοντιού). Όλες οι ακτινογραφίες αξιολογήθηκαν για ευρήματα ένδειξης νέκρωσης του πολφού, παθολογικής εσωτερικής και εξωτερικής απορρόφησης, μεσορριζικής ή περιακρορριζικής αλλοίωσης και διαταραχής της lamina dura. Πραγματοποιήθηκε περιγραφική στατιστική με πίνακες διπλής εισόδου. Αποτελέσματα: Στη μελέτη συμμετείχαν συνολικά 41 ασθενείς, 21 κορίτσια και 20 αγόρια με μέση ηλικία τα 7 έτη (με διαβάθμιση από 4 έως 11 ετών). Πιο συγκεκριμένα η μέση ηλικία ήταν 7 και 7,1 έτη για τα κορίτσια και τα αγόρια αντίστοιχα. Ο συνολικός αριθμός των νεογιλών γομφίων που συμπεριλήφθηκαν στη μελέτη και αντιμετωπίσθηκαν με άμεση κάλυψη πολφού ήταν 47. Από αυτά, 19 ήταν πρώτοι νεογιλοί γομφίοι, 28 δεύτεροι, 20 άνω , 27 κάτω, 18 αριστερά και 29 δεξιά. Αποκατάσταση 2ης ομάδας με σύνθετη ρητίνη πραγματοποιήθηκε σε 39 δόντια , ενώ σε μόλις 8 δόντια πραγματοποιήθηκε αποκατάσταση 1ης ομάδας. Από τα αρχικά 47 δόντια που συμμετείχαν στη μελέτη, 8 ασθενείς με 8 δόντια (3 πρώτοι νεογιλοί γομφίοι, 5 δεύτεροι, 4 άνω , 4 κάτω, 2 δεξιά και 6 αριστερά) στα οποία πραγματοποιήθηκε άμεση κάλυψη του πολφού, δεν εμφανίστηκαν στις επανεξετάσεις. Επομένως, διαθέσιμα για επανεξέταση ήταν 39 δόντια. Το συνολικό ποσοστό αποτυχίας για την άμεση κάλυψη ήταν 10,3%. Όσον αφορά τον τύπο της αποτυχίας, από τα 4 δόντια που οδηγήθηκαν σε αποτυχία, 3 από αυτά εμφανίστηκαν με απόστημα και πόνο και 1 με μεσορριζική αλλοίωση. Η αποτυχία , και για τα 4 δόντια, συνέβη μέσα στους πρώτους 6 μήνες μετά τη θεραπεία. Συμπεράσματα: Η άμεση κάλυψη του πολφού σε ασυμπτωματικούς νεογιλούς γομφίους με αποκάλυψη πολφού λόγω τερηδόνας, χρησιμοποιώντας το neoMTA σαν υλικό άμεσης κάλυψης του πολφού, παρουσίασε συνολικό ποσοστό επιτυχίας 89,7% με βάση κλινικά και ακτινογραφικά διαγνωστικά κριτήρια, μετά από χρονικό διάστημα παρακολούθησης 12 μηνών. Οι αποτυχίες διαγνώστηκαν εντός των πρώτων 6 μηνών μετά τη θεραπεία.","Introduction: Direct Pulp Capping (DPC) described as the application of a material to an exposed pulp to maintain its vitality and induce the formation of reparative dentine, is an alternative pulp treatment method for vital primary teeth. The ideal direct pulp capping material should biologically stimulate odontoblasts or pulp cells and induce the formation of new hard dental tissue around the exposed pulp. The fast setting Ca(OH)2 has been traditionally the material of choice for DPC in permanent teeth. Nevertheless, it exhibits a number of shortcomings that question its use in clinical praxis. MTA was introduced to overcome several of calcium hydroxide’s limitations. Over the last few years, a new set of ΜΤΑ-resembling materials have been manufactured and demonstrate improved characteristics when compared to MTA. Neo MTA is a new material that has excellent biocompatibility, similar to MTA sealing ability and long term seal. It offers dentin bridge formation and hard tissue induction. In addition, it has better mixing and handling properties, shorter setting time and less coronal discoloration, compared to MTA. Aim: Τhe aim of the present clinical study was to investigate the clinical outcome of direct pulp capping in carious primary molars with pulp exposure, following caries removal, after 12 months of follow-up. A new MTA-resembling material (neoMTA) was used as a pulp capping agent. Materials and Methods: This is a clinical trial, which includes: a) a complete medical and dental history and written consent from the parents, b) initial clinical and radiographic examination and assessment of the primary molars that are candidates for the study, based on the selection criteria, c) caries removal, direct capping of the exposed pulp and final restoration of the primary molars, d) clinical and radiographic evaluation at 3, 6 and 12 months and e) statistical analysis of the results. Prior to the examination, a detailed medical and dental history of the child and a written consent regarding the treatment was taken from the parents (Ethics committee, Dental School, National and Kapodistrian University of Athens). The study sample consisted of healthy patients aged 4-11 years old that presented in the Postgraduate clinic of Paediatric Dentistry of National and Kapodistrian University of Athens, seeking for dental treatment. All participating children received a full preventive treatment and restoration of all carious teeth. Teeth were included in the study if they met the following eligibility criteria: first and second primary molars with deep caries lesions, leading to pulp exposure after caries removal, negative history of pain and free of signs and symptoms indicative of irreversible pulp inflammation, while the teeth had to be restorable with composite resin. More specifically, all included teeth presented with lack of mobility and percussion sensitivity and healthy periodontal tissues, in the absence of fistula or swelling. Radiographically, the presence of periapical or furcal radiolucency, internal or external resorption, calcification and pathological sign in the permanent successor were all findings for exclusion. The lamina dura should be continuous and intact and the remaining root length at least half of the original. Caries should extent to the inner half of the dentine approaching the pulp. Pulp exposure as a result of caries removal should not exceed 1-2 mm, while bleeding should be controlled by using a dry cotton pellet under light pressure, within 2-3 min. If haemorrhage control was unsuccessful, the tooth was excluded from the study and followed a different treatment approach. Primary molars, that were candidates for the participation into the study were examined clinically and radiographically by a paediatric dentist, to determine whether they met all the inclusion clinical and radiographic criteria mentioned above. The initial radiographic examination included a periapical radiograph. neoMTA was used as pulp capping material. All direct pulp capping procedures were performed by the same paediatric dentist. Following clinical and radiographic examination (periapical radiograph), the teeth were anaesthetized locally with articaine 4% with epinephrine 1/200.000 and isolated by rubber dam. Enamel and dentine caries were removed. Teeth with an exposure less than 2 mm, surrounded by sound dentine were candidates of direct pulp capping. The cavity was washed with 0.5% NaOCl for disinfection followed by application of dry sterile cotton pellets to achieve hemostasis and remove the excess moisture. neoMTA was placed on the exposed pulp. After its mixture according to the manufacturer's instructions, the material was left to set, a light-cured glass ionomer cement was placed on top of the pulp capping material and the tooth was restored with composite resin. A periapical radiograph was taken immediately post-treatment. Patients were re-examined at 3, 6 and 12 months after treatment. The recall examination comprised a clinical and radiographic examination of the treated teeth, to assess pulp vitality. The clinical parameters used for assessment included the presence/absence of pain symptoms as reported by the child and the parent, sensitivity to percussion and palpation, fistula, swelling and mobility (not related to natural exfoliation). All radiographs were assessed for findings indicative of pulp necrosis, including the presence of pathological internal and external resorption, furcal or periapical radiolucency and disruption of lamina dura. Statistical analysis: Descriptive statistics with cross tabulations were performed. Results: A total of 41 patients, 21 girls and 20 boys with a mean age of 7,5 years , mean age 7.1 years for girls and 7.1 years for boys and range from 4 to 11 years old participated in the study. The total number of primary molars included in the study and treated with DPC was 47. Of them 19 were first primary molars, 28 were second, 27 lower and 20 upper, 29 right and 18 left. Class II composite resin restorations were placed in 39 teeth, while only 8 teeth were restored with a Class I restoration. Available for examination at 3,6 and 12 months were 39 teeth, since 8 patients with 8 teeth (3 first primary molars, 5 second primary molars, 4 upper, 4 lower, 2 right and 6 left)treated with DPC failed to attend the follow-up visits. The overall failure for direct pulp capping was 10.3%. With regard to the type of failure, of the 4 teeth failed, 3 appeared with swelling and 1 with a furcal radiolucency. The event of failure, for all the failed teeth, occurred within the first 6 months, post-treatment.  Conclusions: Direct pulp capping in asymptomatic primary molars with a cariously exposed pulp, using neoMTA as a pulp capping material, exhibited an overall success rate of 89.7% based on clinical and/or radiographic diagnostic criteria, after a follow-up period of 12 months. The event of a failed pulp treatment was diagnosed within the first 6 months, post-treatment. Longer follow-up periods are needed to further assess the long-term clinical and radiographic effectiveness of direct pulp capping after application of the material studied."],"dc:identifier":["uoadl:2957371","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2957371"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Direct pulp capping in primary molars using a new MTA-resembling material. A prospective clinical trial."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:43:30Z"}