{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2957671"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2957671","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μορφολογική εξέλιξη του Κεντρικού Κυπαρισσιακού Κόλπου","abstract":"Ο Κυπαρισσιακός κόλπος τοποθετείται στη Δυτική Πελοπόννησο (Ελλάδα) και είναι εκτεθειμένος στο Ιόνιο Πέλαγος. Το συνολικό μήκος του είναι περίπου 75km και εκτείνεται από το ακρωτήριο Κατάκολο στα βόρεια έως το ακρωτήριο Κούνελο στα νότια. Η παράκτια ζώνη χαρακτηρίζεται από ένα εκτεταμένο πεδίο θινών και αποτελείται κυρίως από αμμώδες υλικό. Η παραλιακή ζώνη του Κυπαρισσιακού χαρακτηρίζεται από ποικιλία ρυθμικών γεωμορφών, όπως υποθαλάσσιες ράχες και beach cusps (ημισεληνοειδείς σχηματισμοί), όπως επίσης και από μεταβολές της θέσης της ακτογραμμής. Ο σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η μελέτη της μορφολογικής εξέλιξης του Κεντρικού Κυπαρισσιακού κόλπου. Πραγματοποιήθηκαν εργασίες πεδίου που περιλαμβάνουν αποτυπώσεις προφίλ του υποθαλάσσιου τμήματος της παράκτιας ζώνης μέσω τομών και του χερσαίου τμήματος με τη χρήση εξοπλισμού RTK - GPS, μελετήθηκαν τα μορφοδυναμικά χαρακτηριστικά της περιοχής και λήφθηκαν δείγματα, στα οποία έγινε κοκκομετρική ανάλυση. Το υλικό της περιοχής μελέτης κοκκομετρικά χαρακτηρίζεται ως αμμώδες. Επίσης, μελετήθηκε το κυματικό καθεστώς της περιοχής μελέτης. Βρέθηκε πως στον Κεντρικό Κυπαρισσιακό τα μεγαλύτερα κύματα που προκαλούνται από ΝΔ ανέμους έχουν ύψος H=6m και περίοδο T=12sec, από Δ ανέμους έχουν ύψος H=6,02m και περίοδο Τ=11,99sec και από ΒΔ ανέμους έχουν ύψος H=2,31m και περίοδο T=6,37sec. Τα συνήθη κύματα που προκαλούνται από ΝΔ ανέμους έχουν ύψος H=0,12m και περίοδο T=1,82sec, από Δ ανέμους έχουν ύψος H=0,27m και T=2,75sec και από ΒΔ ανέμους έχουν ύψος H=0,98m και περίοδο T=4,81sec. Η ετήσια στερεοπαροχή είναι +177.789m3/year στη Θέση 1 – Νότια και +165.181m3/year στη Θέση 2 – Βόρεια. Και στις 2 περιοχές μελέτης η φορά της μεταφοράς φερτών γίνεται από ΒΔ προς ΝΑ. Οι μεταβολές της ακτογραμμής μελετήθηκαν μέσω της χρήσης αεροφωτογραφιών των περιόδων 1996, 2010, 2013, 2017, 2018 και 2019 και το εργαλείο DSAS v.5.0 (Digital Shoreline Analysis System) και έδειξαν πως στο νότιο τμήμα της περιοχής κυριαρχεί η υποχώρηση της ακτογραμμής, στο κεντρικό τμήμα υπάρχουν εναλλαγές, ενώ στο βόρειο τμήμα επικρατεί η υποχώρηση της ακτογραμμής. Παρόλα αυτά, δεν μπορεί να εξαχθεί ασφαλές συμπέρασμα για το κατά πόσο τα υπό διερεύνηση τμήματα του Κεντρικού Κυπαρισσιακού κόλπου βρίσκονται υπό καθεστώς διάβρωσης. Επιπλέον, έγινε εκτίμηση της οπισθοχώρησης της ακτογραμμής του Κεντρικού Κυπαρισσιακού κόλπου μέχρι το έτος 2100 (μοντέλα Bruun (1962), Dean (1991), Edelman (1972) και Kriebel & Dean (1993)) και βρέθηκε ότι για το συντηρητικό RCP4.5 (άνοδος θαλάσσιας στάθμης α=0,38m) η οπισθοχώρηση είναι της τάξης των 21m, για το δυσμενές RCP8.5 (άνοδος θαλάσσιας στάθμης α=0,82m) είναι της τάξης των 40m.","abstract_html":"Ο Κυπαρισσιακός κόλπος τοποθετείται στη Δυτική Πελοπόννησο (Ελλάδα) και είναι εκτεθειμένος στο Ιόνιο Πέλαγος. Το συνολικό μήκος του είναι περίπου 75km και εκτείνεται από το ακρωτήριο Κατάκολο στα βόρεια έως το ακρωτήριο Κούνελο στα νότια. Η παράκτια ζώνη χαρακτηρίζεται από ένα εκτεταμένο πεδίο θινών και αποτελείται κυρίως από αμμώδες υλικό. Η παραλιακή ζώνη του Κυπαρισσιακού χαρακτηρίζεται από ποικιλία ρυθμικών γεωμορφών, όπως υποθαλάσσιες ράχες και beach cusps (ημισεληνοειδείς σχηματισμοί), όπως επίσης και από μεταβολές της θέσης της ακτογραμμής. Ο σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η μελέτη της μορφολογικής εξέλιξης του Κεντρικού Κυπαρισσιακού κόλπου. Πραγματοποιήθηκαν εργασίες πεδίου που περιλαμβάνουν αποτυπώσεις προφίλ του υποθαλάσσιου τμήματος της παράκτιας ζώνης μέσω τομών και του χερσαίου τμήματος με τη χρήση εξοπλισμού RTK - GPS, μελετήθηκαν τα μορφοδυναμικά χαρακτηριστικά της περιοχής και λήφθηκαν δείγματα, στα οποία έγινε κοκκομετρική ανάλυση. Το υλικό της περιοχής μελέτης κοκκομετρικά χαρακτηρίζεται ως αμμώδες. Επίσης, μελετήθηκε το κυματικό καθεστώς της περιοχής μελέτης. Βρέθηκε πως στον Κεντρικό Κυπαρισσιακό τα μεγαλύτερα κύματα που προκαλούνται από ΝΔ ανέμους έχουν ύψος H=6m και περίοδο T=12sec, από Δ ανέμους έχουν ύψος H=6,02m και περίοδο Τ=11,99sec και από ΒΔ ανέμους έχουν ύψος H=2,31m και περίοδο T=6,37sec. Τα συνήθη κύματα που προκαλούνται από ΝΔ ανέμους έχουν ύψος H=0,12m και περίοδο T=1,82sec, από Δ ανέμους έχουν ύψος H=0,27m και T=2,75sec και από ΒΔ ανέμους έχουν ύψος H=0,98m και περίοδο T=4,81sec. Η ετήσια στερεοπαροχή είναι +177.789m3/year στη Θέση 1 – Νότια και +165.181m3/year στη Θέση 2 – Βόρεια. Και στις 2 περιοχές μελέτης η φορά της μεταφοράς φερτών γίνεται από ΒΔ προς ΝΑ. Οι μεταβολές της ακτογραμμής μελετήθηκαν μέσω της χρήσης αεροφωτογραφιών των περιόδων 1996, 2010, 2013, 2017, 2018 και 2019 και το εργαλείο DSAS v.5.0 (Digital Shoreline Analysis System) και έδειξαν πως στο νότιο τμήμα της περιοχής κυριαρχεί η υποχώρηση της ακτογραμμής, στο κεντρικό τμήμα υπάρχουν εναλλαγές, ενώ στο βόρειο τμήμα επικρατεί η υποχώρηση της ακτογραμμής. Παρόλα αυτά, δεν μπορεί να εξαχθεί ασφαλές συμπέρασμα για το κατά πόσο τα υπό διερεύνηση τμήματα του Κεντρικού Κυπαρισσιακού κόλπου βρίσκονται υπό καθεστώς διάβρωσης. Επιπλέον, έγινε εκτίμηση της οπισθοχώρησης της ακτογραμμής του Κεντρικού Κυπαρισσιακού κόλπου μέχρι το έτος 2100 (μοντέλα Bruun (1962), Dean (1991), Edelman (1972) και Kriebel &amp; Dean (1993)) και βρέθηκε ότι για το συντηρητικό RCP4.5 (άνοδος θαλάσσιας στάθμης α=0,38m) η οπισθοχώρηση είναι της τάξης των 21m, για το δυσμενές RCP8.5 (άνοδος θαλάσσιας στάθμης α=0,82m) είναι της τάξης των 40m.","abstract_has_math":false,"creators":["Παπακώστας Παναγιώτης","Papakostas Panagiotis"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:43:30Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2957671"],"render_values":[{"text":"uoadl:2957671","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2957671","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2957671","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2957671","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Παπακώστας Παναγιώτης","Papakostas Panagiotis"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2957671","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2957671"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ο Κυπαρισσιακός κόλπος τοποθετείται στη Δυτική Πελοπόννησο (Ελλάδα) και είναι εκτεθειμένος στο Ιόνιο Πέλαγος. Το συνολικό μήκος του είναι περίπου 75km και εκτείνεται από το ακρωτήριο Κατάκολο στα βόρεια έως το ακρωτήριο Κούνελο στα νότια. Η παράκτια ζώνη χαρακτηρίζεται από ένα εκτεταμένο πεδίο θινών και αποτελείται κυρίως από αμμώδες υλικό. Η παραλιακή ζώνη του Κυπαρισσιακού χαρακτηρίζεται από ποικιλία ρυθμικών γεωμορφών, όπως υποθαλάσσιες ράχες και beach cusps (ημισεληνοειδείς σχηματισμοί), όπως επίσης και από μεταβολές της θέσης της ακτογραμμής. Ο σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η μελέτη της μορφολογικής εξέλιξης του Κεντρικού Κυπαρισσιακού κόλπου. Πραγματοποιήθηκαν εργασίες πεδίου που περιλαμβάνουν αποτυπώσεις προφίλ του υποθαλάσσιου τμήματος της παράκτιας ζώνης μέσω τομών και του χερσαίου τμήματος με τη χρήση εξοπλισμού RTK - GPS, μελετήθηκαν τα μορφοδυναμικά χαρακτηριστικά της περιοχής και λήφθηκαν δείγματα, στα οποία έγινε κοκκομετρική ανάλυση. Το υλικό της περιοχής μελέτης κοκκομετρικά χαρακτηρίζεται ως αμμώδες. Επίσης, μελετήθηκε το κυματικό καθεστώς της περιοχής μελέτης. Βρέθηκε πως στον Κεντρικό Κυπαρισσιακό τα μεγαλύτερα κύματα που προκαλούνται από ΝΔ ανέμους έχουν ύψος H=6m και περίοδο T=12sec, από Δ ανέμους έχουν ύψος H=6,02m και περίοδο Τ=11,99sec και από ΒΔ ανέμους έχουν ύψος H=2,31m και περίοδο T=6,37sec. Τα συνήθη κύματα που προκαλούνται από ΝΔ ανέμους έχουν ύψος H=0,12m και περίοδο T=1,82sec, από Δ ανέμους έχουν ύψος H=0,27m και T=2,75sec και από ΒΔ ανέμους έχουν ύψος H=0,98m και περίοδο T=4,81sec. Η ετήσια στερεοπαροχή είναι +177.789m3/year στη Θέση 1 – Νότια και +165.181m3/year στη Θέση 2 – Βόρεια. Και στις 2 περιοχές μελέτης η φορά της μεταφοράς φερτών γίνεται από ΒΔ προς ΝΑ. Οι μεταβολές της ακτογραμμής μελετήθηκαν μέσω της χρήσης αεροφωτογραφιών των περιόδων 1996, 2010, 2013, 2017, 2018 και 2019 και το εργαλείο DSAS v.5.0 (Digital Shoreline Analysis System) και έδειξαν πως στο νότιο τμήμα της περιοχής κυριαρχεί η υποχώρηση της ακτογραμμής, στο κεντρικό τμήμα υπάρχουν εναλλαγές, ενώ στο βόρειο τμήμα επικρατεί η υποχώρηση της ακτογραμμής. Παρόλα αυτά, δεν μπορεί να εξαχθεί ασφαλές συμπέρασμα για το κατά πόσο τα υπό διερεύνηση τμήματα του Κεντρικού Κυπαρισσιακού κόλπου βρίσκονται υπό καθεστώς διάβρωσης. Επιπλέον, έγινε εκτίμηση της οπισθοχώρησης της ακτογραμμής του Κεντρικού Κυπαρισσιακού κόλπου μέχρι το έτος 2100 (μοντέλα Bruun (1962), Dean (1991), Edelman (1972) και Kriebel & Dean (1993)) και βρέθηκε ότι για το συντηρητικό RCP4.5 (άνοδος θαλάσσιας στάθμης α=0,38m) η οπισθοχώρηση είναι της τάξης των 21m, για το δυσμενές RCP8.5 (άνοδος θαλάσσιας στάθμης α=0,82m) είναι της τάξης των 40m.","The Kyparissiakos Gulf is located in the Western Peloponnese (Greece), facing the Ionian Sea. Its total length is about 75km and stretches from cape Katakolo in the north to cape Kounelo in the south. Its coastal zone is associated with an extensive field of sand dunes and is generally characterized as sandy. The beach zone of Kyparissiakos Gulf is characterized by a large variety of rhythmic shoreline featυres, ranging from underwater bars and beach cusps along with changes in the position of the shoreline. The scope of the present thesis is to study the morphological evolution of the Central Kyparissiakos Gulf. Fieldwork includes profile surveying of the subaerial and subaqeous part of the coastal zone along shore-normal transects with the use of RTK – GPS equipment and the HODEX echsounder. The morphodynamic characteristics of the area were studied and samples were collected, on which granulometric analysis was performed. The analysis showed that the study area is characterized as sandy. The wave regime of the area was examined. In the Central Kyparissiakos Gulf the highest waves that are caused by SW winds have a height of 6m and a period of 12sec, those caused by W winds have a height of 6.0m and a period of 12sec and those caused by NW winds have a height of 2.31m and a period of 6.37sec. The average waves caused by SW winds have a height of 0.12m and a period of 1.82sec, those caused by W winds have a height of 0.27m and a period of 2.75sec and those caused by NW winds have a height of 0.98m and a period of 4.81sec. The annual sediment supply is +177,789m3/year in Position 1 – South and +165,181m3/year in Position 2 – North. In both study areas, the direction of the sediment transport is from the NW to the SE. The changes of the shoreline were studied with the use of aerophotographs of the years 1996, 2010, 2013, 2017, 2018 and 2019 and the application of the tool DSAS v.5.0 (Digital Shoreline Analysis System). The analysis showed that that in the southern and northern parts of the area the retreat of the shoreline is dominant, while in the central part there are alternations. However, a safe conclusion whether or not the Central Kyparissiakos Gulf is under erosion cannot be concluded safe. In addition, the retreat of the shoreline of the Central Kyparissiakos Gulf until the year 2100 was estimated using the models provided by Bruun (1962), Dean (1991), Edelman (1972) and Kriebel & Dean (1993). The shoreline retreat for the conservative RCP4.5 (sea level rise α=0.38m) and the unfavourable RCP8.5 (sea level rise α=0.82m) found to be in the order of 21 and 40 m, respectively."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μορφολογική εξέλιξη του Κεντρικού Κυπαρισσιακού Κόλπου"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Παπακώστας Παναγιώτης","Papakostas Panagiotis"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Ο Κυπαρισσιακός κόλπος τοποθετείται στη Δυτική Πελοπόννησο (Ελλάδα) και είναι εκτεθειμένος στο Ιόνιο Πέλαγος. Το συνολικό μήκος του είναι περίπου 75km και εκτείνεται από το ακρωτήριο Κατάκολο στα βόρεια έως το ακρωτήριο Κούνελο στα νότια. Η παράκτια ζώνη χαρακτηρίζεται από ένα εκτεταμένο πεδίο θινών και αποτελείται κυρίως από αμμώδες υλικό. Η παραλιακή ζώνη του Κυπαρισσιακού χαρακτηρίζεται από ποικιλία ρυθμικών γεωμορφών, όπως υποθαλάσσιες ράχες και beach cusps (ημισεληνοειδείς σχηματισμοί), όπως επίσης και από μεταβολές της θέσης της ακτογραμμής. Ο σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η μελέτη της μορφολογικής εξέλιξης του Κεντρικού Κυπαρισσιακού κόλπου. Πραγματοποιήθηκαν εργασίες πεδίου που περιλαμβάνουν αποτυπώσεις προφίλ του υποθαλάσσιου τμήματος της παράκτιας ζώνης μέσω τομών και του χερσαίου τμήματος με τη χρήση εξοπλισμού RTK - GPS, μελετήθηκαν τα μορφοδυναμικά χαρακτηριστικά της περιοχής και λήφθηκαν δείγματα, στα οποία έγινε κοκκομετρική ανάλυση. Το υλικό της περιοχής μελέτης κοκκομετρικά χαρακτηρίζεται ως αμμώδες. Επίσης, μελετήθηκε το κυματικό καθεστώς της περιοχής μελέτης. Βρέθηκε πως στον Κεντρικό Κυπαρισσιακό τα μεγαλύτερα κύματα που προκαλούνται από ΝΔ ανέμους έχουν ύψος H=6m και περίοδο T=12sec, από Δ ανέμους έχουν ύψος H=6,02m και περίοδο Τ=11,99sec και από ΒΔ ανέμους έχουν ύψος H=2,31m και περίοδο T=6,37sec. Τα συνήθη κύματα που προκαλούνται από ΝΔ ανέμους έχουν ύψος H=0,12m και περίοδο T=1,82sec, από Δ ανέμους έχουν ύψος H=0,27m και T=2,75sec και από ΒΔ ανέμους έχουν ύψος H=0,98m και περίοδο T=4,81sec. Η ετήσια στερεοπαροχή είναι +177.789m3/year στη Θέση 1 – Νότια και +165.181m3/year στη Θέση 2 – Βόρεια. Και στις 2 περιοχές μελέτης η φορά της μεταφοράς φερτών γίνεται από ΒΔ προς ΝΑ. Οι μεταβολές της ακτογραμμής μελετήθηκαν μέσω της χρήσης αεροφωτογραφιών των περιόδων 1996, 2010, 2013, 2017, 2018 και 2019 και το εργαλείο DSAS v.5.0 (Digital Shoreline Analysis System) και έδειξαν πως στο νότιο τμήμα της περιοχής κυριαρχεί η υποχώρηση της ακτογραμμής, στο κεντρικό τμήμα υπάρχουν εναλλαγές, ενώ στο βόρειο τμήμα επικρατεί η υποχώρηση της ακτογραμμής. Παρόλα αυτά, δεν μπορεί να εξαχθεί ασφαλές συμπέρασμα για το κατά πόσο τα υπό διερεύνηση τμήματα του Κεντρικού Κυπαρισσιακού κόλπου βρίσκονται υπό καθεστώς διάβρωσης. Επιπλέον, έγινε εκτίμηση της οπισθοχώρησης της ακτογραμμής του Κεντρικού Κυπαρισσιακού κόλπου μέχρι το έτος 2100 (μοντέλα Bruun (1962), Dean (1991), Edelman (1972) και Kriebel & Dean (1993)) και βρέθηκε ότι για το συντηρητικό RCP4.5 (άνοδος θαλάσσιας στάθμης α=0,38m) η οπισθοχώρηση είναι της τάξης των 21m, για το δυσμενές RCP8.5 (άνοδος θαλάσσιας στάθμης α=0,82m) είναι της τάξης των 40m.","The Kyparissiakos Gulf is located in the Western Peloponnese (Greece), facing the Ionian Sea. Its total length is about 75km and stretches from cape Katakolo in the north to cape Kounelo in the south. Its coastal zone is associated with an extensive field of sand dunes and is generally characterized as sandy. The beach zone of Kyparissiakos Gulf is characterized by a large variety of rhythmic shoreline featυres, ranging from underwater bars and beach cusps along with changes in the position of the shoreline. The scope of the present thesis is to study the morphological evolution of the Central Kyparissiakos Gulf. Fieldwork includes profile surveying of the subaerial and subaqeous part of the coastal zone along shore-normal transects with the use of RTK – GPS equipment and the HODEX echsounder. The morphodynamic characteristics of the area were studied and samples were collected, on which granulometric analysis was performed. The analysis showed that the study area is characterized as sandy. The wave regime of the area was examined. In the Central Kyparissiakos Gulf the highest waves that are caused by SW winds have a height of 6m and a period of 12sec, those caused by W winds have a height of 6.0m and a period of 12sec and those caused by NW winds have a height of 2.31m and a period of 6.37sec. The average waves caused by SW winds have a height of 0.12m and a period of 1.82sec, those caused by W winds have a height of 0.27m and a period of 2.75sec and those caused by NW winds have a height of 0.98m and a period of 4.81sec. The annual sediment supply is +177,789m3/year in Position 1 – South and +165,181m3/year in Position 2 – North. In both study areas, the direction of the sediment transport is from the NW to the SE. The changes of the shoreline were studied with the use of aerophotographs of the years 1996, 2010, 2013, 2017, 2018 and 2019 and the application of the tool DSAS v.5.0 (Digital Shoreline Analysis System). The analysis showed that that in the southern and northern parts of the area the retreat of the shoreline is dominant, while in the central part there are alternations. However, a safe conclusion whether or not the Central Kyparissiakos Gulf is under erosion cannot be concluded safe. In addition, the retreat of the shoreline of the Central Kyparissiakos Gulf until the year 2100 was estimated using the models provided by Bruun (1962), Dean (1991), Edelman (1972) and Kriebel & Dean (1993). The shoreline retreat for the conservative RCP4.5 (sea level rise α=0.38m) and the unfavourable RCP8.5 (sea level rise α=0.82m) found to be in the order of 21 and 40 m, respectively."],"dc:identifier":["uoadl:2957671","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2957671"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Μορφολογική εξέλιξη του Κεντρικού Κυπαρισσιακού Κόλπου"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:43:30Z"}