{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2958061"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2958061","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Συστήματα καταγραφής καρδιακού ρυθμού για την ανίχνευση της κολπικής μαρμαρυγής μετά από Παροδικό Εγκεφαλικό Επεισόδιο και Ισχαιμικό Εγκεφαλικό Επεισόδιο σε ασθενείς άνω των 60 ετών : Συστηματική ανασκόπηση και Μετα-ανάλυση","abstract":"Τα Ισχαιμικά Αγγειακά Εγκεφαλικά Επεισόδια αποτελούν μία από τις κύριες αιτίες αναπηρίας και θανάτου παγκοσμίως και η επίπτωσή τους αυξάνεται με την ηλικία. Ωστόσο παρά τη σημαντική πρόοδο που έχει σημειωθεί στη διαγνωστική τους προσπέλαση, περίπου σε ένα 20%-25% το υποκείμενο αίτιο δεν βρίσκεται και σε κάποιες απο αυτές τις περιπτώσεις πιθανολογείται ως υποκείμενο αίτιο η κολπική μαρμαρυγή, η οποία όμως συχνά λόγω της βραχείας διάρκειας, του παροξυσμικού χαρακτήρα και της απουσίας συμπτωμάτων είναι δύσκολο να διαγνωσθεί. Οι ισχύουσες κατευθυντήριες οδηγίες συστήνουν την 24ωρη καταγραφή με Holter ρυθμού για την ανίχνευση της παροξυσμικής κολπικής μαρμαρυγής όταν υπάρχει υποψία και δεν έχει βρεθεί άλλη αιτία για το παροδικό ή το ισχαιμικό αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο. Ωστόσο ο ιδανικός χρόνος μετά το εγκεφαλικό, η διάρκεια και η μέθοδος καταγραφής ή αν θα πρέπει να γίνεται σε ενδονοσοκομειακή ή εξωνοσοκομειακή βάση, προκειμένω να αυξήσουμε τις πιθανότητες ανίχνευσης, είναι ακόμα ασαφή στοιχεία ειδικά στον πληθυσμό άνω των 60 ετών. Διενεργήσαμε λοιπόν μετα-ανάλυση που συμπεριέλαβε επτά τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες μελέτες ή προοπτικές μελέτες κοορτής με 3270 ασθενείς άνω των 60 ετών μετά απο Ισχαιμικό ή Παροδικό Αγγειακό Εγκεφαλικό Επεισόδιο, χωρίς γνωστό ιστορικό κολπικής μαρμαρυγής. Στους ασθενείς πραγματοποιήθηκε καρδιακή καταγραφή (επεμβατική ή μη-επεμβατική) για την ανίχνευση επεισοδίων κολπικής μαρμαρυγής >30 δευτερολέπτων και με ελάχιστη διάρκεια καταγραφής τις 12 ώρες. Το συνολικό ποσοστό νεοδιαγνωσθείσας ΚΜ σε ασθενείς με Ισχαιμικό ΑΕΕ ή Παροδικό ΑΕΕ υπολογίστηκε 9,52% (95% ΔΕ= 7,01%- 12,03%). Το ποσοστό των ασθενών που διαγνώσθηκαν με κολπική μαρμαρυγή όταν η διάρκεια παρακολούθησης ήταν μικρότερη ή ίση με 24 ώρες ισούται με 4,67% (95% ΔΕ= 2,07%- 7,27%), με 10,56% (95% ΔΕ= 7,16%- 13,95%) όταν η διάρκεια παρακολούθησης κυμαινόταν μεταξύ 48 ώρών-7 ημέρών, και με 16,53% (95% ΔΕ= 9,24%- 23,83%) στην περίπτωση που η διάρκεια παρακολούθησης ξεπερνούσε τις 7 ημέρες. Συμπερασματικά στην περίπτωση που η διάρκεια παρακολούθησης ήταν μικρότερη ή ίση με 24 ώρες, το ποσοστό των ασθενών που διαγνώσθηκαν με κολπική μαρμαρυγή ήταν στατιστικά σημαντικά μικρότερο σε σύγκριση με τις άλλες δύο κατηγορίες, ενώ αυξάνεται όσο αυξάνουμε τον χρόνο καταγραφής. Περισσότερες μελέτες θα ήταν απαραίτητο να σχεδιαστούν προκειμένου να καθοριστεί η ιδανική διαγνωστική μέθοδος για την κολπική μαρμαρυγή στον ηλικιωμένο πληθυσμό μετά απο Ισχαιμικό Αγγειακό Εγκεφαλικό Επεισόδιο.","abstract_html":"Τα Ισχαιμικά Αγγειακά Εγκεφαλικά Επεισόδια αποτελούν μία από τις κύριες αιτίες αναπηρίας και θανάτου παγκοσμίως και η επίπτωσή τους αυξάνεται με την ηλικία. Ωστόσο παρά τη σημαντική πρόοδο που έχει σημειωθεί στη διαγνωστική τους προσπέλαση, περίπου σε ένα 20%-25% το υποκείμενο αίτιο δεν βρίσκεται και σε κάποιες απο αυτές τις περιπτώσεις πιθανολογείται ως υποκείμενο αίτιο η κολπική μαρμαρυγή, η οποία όμως συχνά λόγω της βραχείας διάρκειας, του παροξυσμικού χαρακτήρα και της απουσίας συμπτωμάτων είναι δύσκολο να διαγνωσθεί. Οι ισχύουσες κατευθυντήριες οδηγίες συστήνουν την 24ωρη καταγραφή με Holter ρυθμού για την ανίχνευση της παροξυσμικής κολπικής μαρμαρυγής όταν υπάρχει υποψία και δεν έχει βρεθεί άλλη αιτία για το παροδικό ή το ισχαιμικό αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο. Ωστόσο ο ιδανικός χρόνος μετά το εγκεφαλικό, η διάρκεια και η μέθοδος καταγραφής ή αν θα πρέπει να γίνεται σε ενδονοσοκομειακή ή εξωνοσοκομειακή βάση, προκειμένω να αυξήσουμε τις πιθανότητες ανίχνευσης, είναι ακόμα ασαφή στοιχεία ειδικά στον πληθυσμό άνω των 60 ετών. Διενεργήσαμε λοιπόν μετα-ανάλυση που συμπεριέλαβε επτά τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες μελέτες ή προοπτικές μελέτες κοορτής με 3270 ασθενείς άνω των 60 ετών μετά απο Ισχαιμικό ή Παροδικό Αγγειακό Εγκεφαλικό Επεισόδιο, χωρίς γνωστό ιστορικό κολπικής μαρμαρυγής. Στους ασθενείς πραγματοποιήθηκε καρδιακή καταγραφή (επεμβατική ή μη-επεμβατική) για την ανίχνευση επεισοδίων κολπικής μαρμαρυγής &gt;30 δευτερολέπτων και με ελάχιστη διάρκεια καταγραφής τις 12 ώρες. Το συνολικό ποσοστό νεοδιαγνωσθείσας ΚΜ σε ασθενείς με Ισχαιμικό ΑΕΕ ή Παροδικό ΑΕΕ υπολογίστηκε 9,52% (95% ΔΕ= 7,01%- 12,03%). Το ποσοστό των ασθενών που διαγνώσθηκαν με κολπική μαρμαρυγή όταν η διάρκεια παρακολούθησης ήταν μικρότερη ή ίση με 24 ώρες ισούται με 4,67% (95% ΔΕ= 2,07%- 7,27%), με 10,56% (95% ΔΕ= 7,16%- 13,95%) όταν η διάρκεια παρακολούθησης κυμαινόταν μεταξύ 48 ώρών-7 ημέρών, και με 16,53% (95% ΔΕ= 9,24%- 23,83%) στην περίπτωση που η διάρκεια παρακολούθησης ξεπερνούσε τις 7 ημέρες. Συμπερασματικά στην περίπτωση που η διάρκεια παρακολούθησης ήταν μικρότερη ή ίση με 24 ώρες, το ποσοστό των ασθενών που διαγνώσθηκαν με κολπική μαρμαρυγή ήταν στατιστικά σημαντικά μικρότερο σε σύγκριση με τις άλλες δύο κατηγορίες, ενώ αυξάνεται όσο αυξάνουμε τον χρόνο καταγραφής. Περισσότερες μελέτες θα ήταν απαραίτητο να σχεδιαστούν προκειμένου να καθοριστεί η ιδανική διαγνωστική μέθοδος για την κολπική μαρμαρυγή στον ηλικιωμένο πληθυσμό μετά απο Ισχαιμικό Αγγειακό Εγκεφαλικό Επεισόδιο.","abstract_has_math":false,"creators":["Κατσιφώτη Κωνσταντίνα","Katsifoti Konstantina"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:43:33Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2958061"],"render_values":[{"text":"uoadl:2958061","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2958061","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2958061","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2958061","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κατσιφώτη Κωνσταντίνα","Katsifoti Konstantina"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2958061","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2958061"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Τα Ισχαιμικά Αγγειακά Εγκεφαλικά Επεισόδια αποτελούν μία από τις κύριες αιτίες αναπηρίας και θανάτου παγκοσμίως και η επίπτωσή τους αυξάνεται με την ηλικία. Ωστόσο παρά τη σημαντική πρόοδο που έχει σημειωθεί στη διαγνωστική τους προσπέλαση, περίπου σε ένα 20%-25% το υποκείμενο αίτιο δεν βρίσκεται και σε κάποιες απο αυτές τις περιπτώσεις πιθανολογείται ως υποκείμενο αίτιο η κολπική μαρμαρυγή, η οποία όμως συχνά λόγω της βραχείας διάρκειας, του παροξυσμικού χαρακτήρα και της απουσίας συμπτωμάτων είναι δύσκολο να διαγνωσθεί. Οι ισχύουσες κατευθυντήριες οδηγίες συστήνουν την 24ωρη καταγραφή με Holter ρυθμού για την ανίχνευση της παροξυσμικής κολπικής μαρμαρυγής όταν υπάρχει υποψία και δεν έχει βρεθεί άλλη αιτία για το παροδικό ή το ισχαιμικό αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο. Ωστόσο ο ιδανικός χρόνος μετά το εγκεφαλικό, η διάρκεια και η μέθοδος καταγραφής ή αν θα πρέπει να γίνεται σε ενδονοσοκομειακή ή εξωνοσοκομειακή βάση, προκειμένω να αυξήσουμε τις πιθανότητες ανίχνευσης, είναι ακόμα ασαφή στοιχεία ειδικά στον πληθυσμό άνω των 60 ετών. Διενεργήσαμε λοιπόν μετα-ανάλυση που συμπεριέλαβε επτά τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες μελέτες ή προοπτικές μελέτες κοορτής με 3270 ασθενείς άνω των 60 ετών μετά απο Ισχαιμικό ή Παροδικό Αγγειακό Εγκεφαλικό Επεισόδιο, χωρίς γνωστό ιστορικό κολπικής μαρμαρυγής. Στους ασθενείς πραγματοποιήθηκε καρδιακή καταγραφή (επεμβατική ή μη-επεμβατική) για την ανίχνευση επεισοδίων κολπικής μαρμαρυγής >30 δευτερολέπτων και με ελάχιστη διάρκεια καταγραφής τις 12 ώρες. Το συνολικό ποσοστό νεοδιαγνωσθείσας ΚΜ σε ασθενείς με Ισχαιμικό ΑΕΕ ή Παροδικό ΑΕΕ υπολογίστηκε 9,52% (95% ΔΕ= 7,01%- 12,03%). Το ποσοστό των ασθενών που διαγνώσθηκαν με κολπική μαρμαρυγή όταν η διάρκεια παρακολούθησης ήταν μικρότερη ή ίση με 24 ώρες ισούται με 4,67% (95% ΔΕ= 2,07%- 7,27%), με 10,56% (95% ΔΕ= 7,16%- 13,95%) όταν η διάρκεια παρακολούθησης κυμαινόταν μεταξύ 48 ώρών-7 ημέρών, και με 16,53% (95% ΔΕ= 9,24%- 23,83%) στην περίπτωση που η διάρκεια παρακολούθησης ξεπερνούσε τις 7 ημέρες. Συμπερασματικά στην περίπτωση που η διάρκεια παρακολούθησης ήταν μικρότερη ή ίση με 24 ώρες, το ποσοστό των ασθενών που διαγνώσθηκαν με κολπική μαρμαρυγή ήταν στατιστικά σημαντικά μικρότερο σε σύγκριση με τις άλλες δύο κατηγορίες, ενώ αυξάνεται όσο αυξάνουμε τον χρόνο καταγραφής. Περισσότερες μελέτες θα ήταν απαραίτητο να σχεδιαστούν προκειμένου να καθοριστεί η ιδανική διαγνωστική μέθοδος για την κολπική μαρμαρυγή στον ηλικιωμένο πληθυσμό μετά απο Ισχαιμικό Αγγειακό Εγκεφαλικό Επεισόδιο.","Strokes are considered as one of the major causes of disability and deaths worldwide and their incidence increases with age. Despite the significant progress in strokes’ diagnostic procedures there is about 20%-25% of them lacking possible cause. In these cases, atrial fibrillation is considered as the probable cause which is often undetected because characteristics such as short duration, episodic, and frequently asymptomatic nature make it challenging to diagnose. Current guidelines recommend that 24-hour Holter monitoring is used to detect PAF when suspected, and no other cause for TIA or stroke is found. However, the optimum timing after stroke, duration, method of monitoring and setting (outpatient or inpatient), to maximize the detection of PAF after stroke/ TIA are unclear, specially for pοpulation above 60 years old. We performed a meta-analysis which included 8 randomized controlled trials and prospective observational studies that enrolled 3270 ischemic stroke or TIA patients aged ≥ 60, with no history of AF during screening, who underwent a cardiac monitoring method (invasive or non-invasive) for at least 12 hours for the detection of AF episodes lasting ≥ 30 sec. The overall rate of newly detected AF in ischemic stroke or TIA patients was 9,52% (95% CI: 7,01%- 12,03%). The AF detection rates in subgroups relative with monitoring duration time was 4,67% (95% CI: 2,07%- 7,27%) (≤ 24 hours), 10,56% (95% CI: 7,16%- 13,95%) (48hours- 7 days), and 16,53% (95% CI: 9,24%- 23,83%) (≥7days). In conclusion, in case of monitoring time ≤ 24hours detection rate was statistically significant smaller comparing with the other two groups while the rate is increased by the increase of the monitoring time. Prospective studies are needed to determine the “Gold standard” diagnostic procedure for AF detection in the elderly population after stroke."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Συστήματα καταγραφής καρδιακού ρυθμού για την ανίχνευση της κολπικής μαρμαρυγής μετά από Παροδικό Εγκεφαλικό Επεισόδιο και Ισχαιμικό Εγκεφαλικό Επεισόδιο σε ασθενείς άνω των 60 ετών : Συστηματική ανασκόπηση και Μετα-ανάλυση"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κατσιφώτη Κωνσταντίνα","Katsifoti Konstantina"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Τα Ισχαιμικά Αγγειακά Εγκεφαλικά Επεισόδια αποτελούν μία από τις κύριες αιτίες αναπηρίας και θανάτου παγκοσμίως και η επίπτωσή τους αυξάνεται με την ηλικία. Ωστόσο παρά τη σημαντική πρόοδο που έχει σημειωθεί στη διαγνωστική τους προσπέλαση, περίπου σε ένα 20%-25% το υποκείμενο αίτιο δεν βρίσκεται και σε κάποιες απο αυτές τις περιπτώσεις πιθανολογείται ως υποκείμενο αίτιο η κολπική μαρμαρυγή, η οποία όμως συχνά λόγω της βραχείας διάρκειας, του παροξυσμικού χαρακτήρα και της απουσίας συμπτωμάτων είναι δύσκολο να διαγνωσθεί. Οι ισχύουσες κατευθυντήριες οδηγίες συστήνουν την 24ωρη καταγραφή με Holter ρυθμού για την ανίχνευση της παροξυσμικής κολπικής μαρμαρυγής όταν υπάρχει υποψία και δεν έχει βρεθεί άλλη αιτία για το παροδικό ή το ισχαιμικό αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο. Ωστόσο ο ιδανικός χρόνος μετά το εγκεφαλικό, η διάρκεια και η μέθοδος καταγραφής ή αν θα πρέπει να γίνεται σε ενδονοσοκομειακή ή εξωνοσοκομειακή βάση, προκειμένω να αυξήσουμε τις πιθανότητες ανίχνευσης, είναι ακόμα ασαφή στοιχεία ειδικά στον πληθυσμό άνω των 60 ετών. Διενεργήσαμε λοιπόν μετα-ανάλυση που συμπεριέλαβε επτά τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες μελέτες ή προοπτικές μελέτες κοορτής με 3270 ασθενείς άνω των 60 ετών μετά απο Ισχαιμικό ή Παροδικό Αγγειακό Εγκεφαλικό Επεισόδιο, χωρίς γνωστό ιστορικό κολπικής μαρμαρυγής. Στους ασθενείς πραγματοποιήθηκε καρδιακή καταγραφή (επεμβατική ή μη-επεμβατική) για την ανίχνευση επεισοδίων κολπικής μαρμαρυγής >30 δευτερολέπτων και με ελάχιστη διάρκεια καταγραφής τις 12 ώρες. Το συνολικό ποσοστό νεοδιαγνωσθείσας ΚΜ σε ασθενείς με Ισχαιμικό ΑΕΕ ή Παροδικό ΑΕΕ υπολογίστηκε 9,52% (95% ΔΕ= 7,01%- 12,03%). Το ποσοστό των ασθενών που διαγνώσθηκαν με κολπική μαρμαρυγή όταν η διάρκεια παρακολούθησης ήταν μικρότερη ή ίση με 24 ώρες ισούται με 4,67% (95% ΔΕ= 2,07%- 7,27%), με 10,56% (95% ΔΕ= 7,16%- 13,95%) όταν η διάρκεια παρακολούθησης κυμαινόταν μεταξύ 48 ώρών-7 ημέρών, και με 16,53% (95% ΔΕ= 9,24%- 23,83%) στην περίπτωση που η διάρκεια παρακολούθησης ξεπερνούσε τις 7 ημέρες. Συμπερασματικά στην περίπτωση που η διάρκεια παρακολούθησης ήταν μικρότερη ή ίση με 24 ώρες, το ποσοστό των ασθενών που διαγνώσθηκαν με κολπική μαρμαρυγή ήταν στατιστικά σημαντικά μικρότερο σε σύγκριση με τις άλλες δύο κατηγορίες, ενώ αυξάνεται όσο αυξάνουμε τον χρόνο καταγραφής. Περισσότερες μελέτες θα ήταν απαραίτητο να σχεδιαστούν προκειμένου να καθοριστεί η ιδανική διαγνωστική μέθοδος για την κολπική μαρμαρυγή στον ηλικιωμένο πληθυσμό μετά απο Ισχαιμικό Αγγειακό Εγκεφαλικό Επεισόδιο.","Strokes are considered as one of the major causes of disability and deaths worldwide and their incidence increases with age. Despite the significant progress in strokes’ diagnostic procedures there is about 20%-25% of them lacking possible cause. In these cases, atrial fibrillation is considered as the probable cause which is often undetected because characteristics such as short duration, episodic, and frequently asymptomatic nature make it challenging to diagnose. Current guidelines recommend that 24-hour Holter monitoring is used to detect PAF when suspected, and no other cause for TIA or stroke is found. However, the optimum timing after stroke, duration, method of monitoring and setting (outpatient or inpatient), to maximize the detection of PAF after stroke/ TIA are unclear, specially for pοpulation above 60 years old. We performed a meta-analysis which included 8 randomized controlled trials and prospective observational studies that enrolled 3270 ischemic stroke or TIA patients aged ≥ 60, with no history of AF during screening, who underwent a cardiac monitoring method (invasive or non-invasive) for at least 12 hours for the detection of AF episodes lasting ≥ 30 sec. The overall rate of newly detected AF in ischemic stroke or TIA patients was 9,52% (95% CI: 7,01%- 12,03%). The AF detection rates in subgroups relative with monitoring duration time was 4,67% (95% CI: 2,07%- 7,27%) (≤ 24 hours), 10,56% (95% CI: 7,16%- 13,95%) (48hours- 7 days), and 16,53% (95% CI: 9,24%- 23,83%) (≥7days). In conclusion, in case of monitoring time ≤ 24hours detection rate was statistically significant smaller comparing with the other two groups while the rate is increased by the increase of the monitoring time. Prospective studies are needed to determine the “Gold standard” diagnostic procedure for AF detection in the elderly population after stroke."],"dc:identifier":["uoadl:2958061","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2958061"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Συστήματα καταγραφής καρδιακού ρυθμού για την ανίχνευση της κολπικής μαρμαρυγής μετά από Παροδικό Εγκεφαλικό Επεισόδιο και Ισχαιμικό Εγκεφαλικό Επεισόδιο σε ασθενείς άνω των 60 ετών : Συστηματική ανασκόπηση και Μετα-ανάλυση"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:43:33Z"}