{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2958327"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2958327","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Συγκριτική μελέτη του αιμοστατικού μηχανισμού με σφαιρικές δοκιμασίες αιμόστασης σε ασθενείς υπό αντιπηκτική αγωγή που υποβάλλονται σε ολική αρθροπλαστική γόνατος","abstract":"Η παρούσα εργασία έχει στόχο να μελετήσει την αναγκαιότητα της χρήσης αντιπηκτικής αγωγής σε ασθενείς που έχουν υποβληθεί σε ολική αρθροπλαστική γόνατος για την πρόληψη της θρομβοεμβολικής νόσου. Ένα πολύ σημαντικό ποσοστό μετεγχειρητικών επιπλοκών και θανάτου έχουν ως κύρια αιτία την εν τω βάθει φλεβοθρόμβωση για αυτό κρίνεται απαραίτητη η πρόληψη της, ιδιαίτερα σε ασθενείς που υποβάλλονται σε ολική αρθροπλαστική γόνατος. Οι ορθοπαιδικοί ασθενείς εμφανίζουν υψηλό ποσοστό ανάπτυξης θρομβοεμβολικής νόσου μετεγχειρητικά στο φλεβικό δίκτυο. Τα αντιθρομβωτικά φάρμακα που χρησιμοποιούνται ως προφύλαξη έναντι της θρομβοεμβολικής νόσου είναι τα αντιπηκτικά φάρμακα και οι αντιαιμοπεταλιακοί παράγοντες. Οι αντιπηκτικοί παράγοντες αναστέλλουν μία ή περισσότερες πρωτείνες στον καταρράκτη πήξης του αίματος. Πιθανές παρενέργειες από την χρήση των αντιπηκτικών είναι η αιμορραγία και η θρομβοπενία. Για αυτό το λόγο κρίνεται αναγκαία η συμμόρφωση με τις κατευθυντήριες οδηγίες για την ορθή χρήση των αντιπηκτικών σκευασμάτων και η τήρηση τους από τους ασθενείς. Ιδιαίτερη προσοχή και περιορισμούς στην χρήση τους, στην αναγκαία χρονική διάρκεια χορήγησης τους απαιτείται σε ορισμένες περιπτώσεις όπως π.χ. με νεφρική ανεπάρκεια ή σε περίπτωση θηλασμού ή κύησης. Η εργασία στηρίχθηκε σε έρευνα που πραγματοποιήθηκε σε ασθενείς που υποβλήθηκαν σε ολική αρθροπλαστική γόνατος και έλαβαν αντιπηκτική αγωγή. Στη μελέτη συμμετείχαν 15 ασθενείς ηλικίας 55-90 ετών και των δύο φύλων, φυσιολογικού βάρους, με οστεοαρθρίτιδα γόνατος. Από τους 15 ασθενείς , οι 9 ήταν γυναίκες και οι 6 ήταν άντρες .Οι ασθενείς δεν έφεραν επιπλέον παθήσεις που σχετίζονται με την αντιπηκτική αγωγή που έλαβαν. Πραγματοποιήθηκε συγκριτική μελέτη της αντιπηκτικής αγωγής που έλαβαν με την μέθοδο της θρομβοελαστογραφίας. Οι ασθενείς υποβλήθηκαν σε αιματολογικό έλεγχο για την μέτρηση του αιματοκρίτη και της αιμοσφαιρίνης προεγχειρητικά, 8 ώρες μετά το χειρουργείο και την πρώτη μετεγχειρητική ημέρα. Οι 5 ασθενείς έλαβαν Xarelto ως αντιπηκτική αγωγή μετεγχειρητικά, ενώ οι 10 έλαβαν Ivor ως αντιπηκτική αγωγή μετεγχειρητικά. Επιπλέον η εργασία στηρίχθηκε στη συλλογή δευτερογενών δεδομένων μέσα από βιβλία και άρθρα σε περιοδικά. Το βασικό συμπέρασμα της εργασίας είναι πως αναδεικνύει την αποτελεσματικότητα της χρήσης αντιπηκτικής αγωγής σε ασθενείς που υποβλήθηκαν σε ολική αρθροπλαστική γόνατος καθώς και πιθανές επιπλοκές.","abstract_html":"Η παρούσα εργασία έχει στόχο να μελετήσει την αναγκαιότητα της χρήσης αντιπηκτικής αγωγής σε ασθενείς που έχουν υποβληθεί σε ολική αρθροπλαστική γόνατος για την πρόληψη της θρομβοεμβολικής νόσου. Ένα πολύ σημαντικό ποσοστό μετεγχειρητικών επιπλοκών και θανάτου έχουν ως κύρια αιτία την εν τω βάθει φλεβοθρόμβωση για αυτό κρίνεται απαραίτητη η πρόληψη της, ιδιαίτερα σε ασθενείς που υποβάλλονται σε ολική αρθροπλαστική γόνατος. Οι ορθοπαιδικοί ασθενείς εμφανίζουν υψηλό ποσοστό ανάπτυξης θρομβοεμβολικής νόσου μετεγχειρητικά στο φλεβικό δίκτυο. Τα αντιθρομβωτικά φάρμακα που χρησιμοποιούνται ως προφύλαξη έναντι της θρομβοεμβολικής νόσου είναι τα αντιπηκτικά φάρμακα και οι αντιαιμοπεταλιακοί παράγοντες. Οι αντιπηκτικοί παράγοντες αναστέλλουν μία ή περισσότερες πρωτείνες στον καταρράκτη πήξης του αίματος. Πιθανές παρενέργειες από την χρήση των αντιπηκτικών είναι η αιμορραγία και η θρομβοπενία. Για αυτό το λόγο κρίνεται αναγκαία η συμμόρφωση με τις κατευθυντήριες οδηγίες για την ορθή χρήση των αντιπηκτικών σκευασμάτων και η τήρηση τους από τους ασθενείς. Ιδιαίτερη προσοχή και περιορισμούς στην χρήση τους, στην αναγκαία χρονική διάρκεια χορήγησης τους απαιτείται σε ορισμένες περιπτώσεις όπως π.χ. με νεφρική ανεπάρκεια ή σε περίπτωση θηλασμού ή κύησης. Η εργασία στηρίχθηκε σε έρευνα που πραγματοποιήθηκε σε ασθενείς που υποβλήθηκαν σε ολική αρθροπλαστική γόνατος και έλαβαν αντιπηκτική αγωγή. Στη μελέτη συμμετείχαν 15 ασθενείς ηλικίας 55-90 ετών και των δύο φύλων, φυσιολογικού βάρους, με οστεοαρθρίτιδα γόνατος. Από τους 15 ασθενείς , οι 9 ήταν γυναίκες και οι 6 ήταν άντρες .Οι ασθενείς δεν έφεραν επιπλέον παθήσεις που σχετίζονται με την αντιπηκτική αγωγή που έλαβαν. Πραγματοποιήθηκε συγκριτική μελέτη της αντιπηκτικής αγωγής που έλαβαν με την μέθοδο της θρομβοελαστογραφίας. Οι ασθενείς υποβλήθηκαν σε αιματολογικό έλεγχο για την μέτρηση του αιματοκρίτη και της αιμοσφαιρίνης προεγχειρητικά, 8 ώρες μετά το χειρουργείο και την πρώτη μετεγχειρητική ημέρα. Οι 5 ασθενείς έλαβαν Xarelto ως αντιπηκτική αγωγή μετεγχειρητικά, ενώ οι 10 έλαβαν Ivor ως αντιπηκτική αγωγή μετεγχειρητικά. Επιπλέον η εργασία στηρίχθηκε στη συλλογή δευτερογενών δεδομένων μέσα από βιβλία και άρθρα σε περιοδικά. Το βασικό συμπέρασμα της εργασίας είναι πως αναδεικνύει την αποτελεσματικότητα της χρήσης αντιπηκτικής αγωγής σε ασθενείς που υποβλήθηκαν σε ολική αρθροπλαστική γόνατος καθώς και πιθανές επιπλοκές.","abstract_has_math":false,"creators":["Λέλες Σωτήριος","Leles Sotirios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:43:33Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2958327"],"render_values":[{"text":"uoadl:2958327","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2958327","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2958327","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2958327","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Λέλες Σωτήριος","Leles Sotirios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2958327","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2958327"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα εργασία έχει στόχο να μελετήσει την αναγκαιότητα της χρήσης αντιπηκτικής αγωγής σε ασθενείς που έχουν υποβληθεί σε ολική αρθροπλαστική γόνατος για την πρόληψη της θρομβοεμβολικής νόσου. Ένα πολύ σημαντικό ποσοστό μετεγχειρητικών επιπλοκών και θανάτου έχουν ως κύρια αιτία την εν τω βάθει φλεβοθρόμβωση για αυτό κρίνεται απαραίτητη η πρόληψη της, ιδιαίτερα σε ασθενείς που υποβάλλονται σε ολική αρθροπλαστική γόνατος. Οι ορθοπαιδικοί ασθενείς εμφανίζουν υψηλό ποσοστό ανάπτυξης θρομβοεμβολικής νόσου μετεγχειρητικά στο φλεβικό δίκτυο. Τα αντιθρομβωτικά φάρμακα που χρησιμοποιούνται ως προφύλαξη έναντι της θρομβοεμβολικής νόσου είναι τα αντιπηκτικά φάρμακα και οι αντιαιμοπεταλιακοί παράγοντες. Οι αντιπηκτικοί παράγοντες αναστέλλουν μία ή περισσότερες πρωτείνες στον καταρράκτη πήξης του αίματος. Πιθανές παρενέργειες από την χρήση των αντιπηκτικών είναι η αιμορραγία και η θρομβοπενία. Για αυτό το λόγο κρίνεται αναγκαία η συμμόρφωση με τις κατευθυντήριες οδηγίες για την ορθή χρήση των αντιπηκτικών σκευασμάτων και η τήρηση τους από τους ασθενείς. Ιδιαίτερη προσοχή και περιορισμούς στην χρήση τους, στην αναγκαία χρονική διάρκεια χορήγησης τους απαιτείται σε ορισμένες περιπτώσεις όπως π.χ. με νεφρική ανεπάρκεια ή σε περίπτωση θηλασμού ή κύησης. Η εργασία στηρίχθηκε σε έρευνα που πραγματοποιήθηκε σε ασθενείς που υποβλήθηκαν σε ολική αρθροπλαστική γόνατος και έλαβαν αντιπηκτική αγωγή. Στη μελέτη συμμετείχαν 15 ασθενείς ηλικίας 55-90 ετών και των δύο φύλων, φυσιολογικού βάρους, με οστεοαρθρίτιδα γόνατος. Από τους 15 ασθενείς , οι 9 ήταν γυναίκες και οι 6 ήταν άντρες .Οι ασθενείς δεν έφεραν επιπλέον παθήσεις που σχετίζονται με την αντιπηκτική αγωγή που έλαβαν. Πραγματοποιήθηκε συγκριτική μελέτη της αντιπηκτικής αγωγής που έλαβαν με την μέθοδο της θρομβοελαστογραφίας. Οι ασθενείς υποβλήθηκαν σε αιματολογικό έλεγχο για την μέτρηση του αιματοκρίτη και της αιμοσφαιρίνης προεγχειρητικά, 8 ώρες μετά το χειρουργείο και την πρώτη μετεγχειρητική ημέρα. Οι 5 ασθενείς έλαβαν Xarelto ως αντιπηκτική αγωγή μετεγχειρητικά, ενώ οι 10 έλαβαν Ivor ως αντιπηκτική αγωγή μετεγχειρητικά. Επιπλέον η εργασία στηρίχθηκε στη συλλογή δευτερογενών δεδομένων μέσα από βιβλία και άρθρα σε περιοδικά. Το βασικό συμπέρασμα της εργασίας είναι πως αναδεικνύει την αποτελεσματικότητα της χρήσης αντιπηκτικής αγωγής σε ασθενείς που υποβλήθηκαν σε ολική αρθροπλαστική γόνατος καθώς και πιθανές επιπλοκές.","The present study aims to study the necessity of using anticoagulant therapy in patients who have undergone total knee arthroplasty to prevent thromboembolic disease. A very significant percentage of postoperative complications and death are due to deep vein thrombosis, so it is necessary to prevent it, especially in patients undergoing total knee arthroplasty. Orthopedic patients show a high rate of development of thromboembolic disease postoperatively in the venous network. The anticoagulants used as a prophylaxis against thromboembolic disease are anticoagulants and antiplatelet agents. Anticoagulants inhibit one or more proteins in the blood clotting fluid. Possible side effects from the use of anticoagulants are bleeding and thrombocytopenia. For this reason, it is necessary to comply with the guidelines for the proper use of anticoagulants and their observance by patients. Special care and restrictions in their use, in the necessary duration of their administration is required in some cases such as e.g. with renal insufficiency or in case of breast-feeding or pregnancy. The study was based on research conducted on patients who underwent total knee arthroplasty and received anticoagulant therapy. The study involved 15 patients aged 55-90 years of both sexes, of normal weight, with osteoarthritis of the knee. Of the 15 patients, 9 were women and 6 were men. The patients did not have any additional anticoagulant-related conditions. A comparative study of the anticoagulant treatment received by the method of thromboelastography was performed. Patients underwent a blood test to measure hematocrit and hemoglobin preoperatively, 8 hours after surgery and the first postoperative day. 5 patients received Xarelto as anticoagulant postoperatively, while 10 patients received Ivor as anticoagulant treatment postoperatively. In addition, the work was based on the collection of secondary data through books and articles in magazines. The main conclusion of the work is that it highlights the effectiveness of the use of anticoagulant therapy in patients who have undergone total knee arthroplasty as well as possible complications."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Συγκριτική μελέτη του αιμοστατικού μηχανισμού με σφαιρικές δοκιμασίες αιμόστασης σε ασθενείς υπό αντιπηκτική αγωγή που υποβάλλονται σε ολική αρθροπλαστική γόνατος"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Λέλες Σωτήριος","Leles Sotirios"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Η παρούσα εργασία έχει στόχο να μελετήσει την αναγκαιότητα της χρήσης αντιπηκτικής αγωγής σε ασθενείς που έχουν υποβληθεί σε ολική αρθροπλαστική γόνατος για την πρόληψη της θρομβοεμβολικής νόσου. Ένα πολύ σημαντικό ποσοστό μετεγχειρητικών επιπλοκών και θανάτου έχουν ως κύρια αιτία την εν τω βάθει φλεβοθρόμβωση για αυτό κρίνεται απαραίτητη η πρόληψη της, ιδιαίτερα σε ασθενείς που υποβάλλονται σε ολική αρθροπλαστική γόνατος. Οι ορθοπαιδικοί ασθενείς εμφανίζουν υψηλό ποσοστό ανάπτυξης θρομβοεμβολικής νόσου μετεγχειρητικά στο φλεβικό δίκτυο. Τα αντιθρομβωτικά φάρμακα που χρησιμοποιούνται ως προφύλαξη έναντι της θρομβοεμβολικής νόσου είναι τα αντιπηκτικά φάρμακα και οι αντιαιμοπεταλιακοί παράγοντες. Οι αντιπηκτικοί παράγοντες αναστέλλουν μία ή περισσότερες πρωτείνες στον καταρράκτη πήξης του αίματος. Πιθανές παρενέργειες από την χρήση των αντιπηκτικών είναι η αιμορραγία και η θρομβοπενία. Για αυτό το λόγο κρίνεται αναγκαία η συμμόρφωση με τις κατευθυντήριες οδηγίες για την ορθή χρήση των αντιπηκτικών σκευασμάτων και η τήρηση τους από τους ασθενείς. Ιδιαίτερη προσοχή και περιορισμούς στην χρήση τους, στην αναγκαία χρονική διάρκεια χορήγησης τους απαιτείται σε ορισμένες περιπτώσεις όπως π.χ. με νεφρική ανεπάρκεια ή σε περίπτωση θηλασμού ή κύησης. Η εργασία στηρίχθηκε σε έρευνα που πραγματοποιήθηκε σε ασθενείς που υποβλήθηκαν σε ολική αρθροπλαστική γόνατος και έλαβαν αντιπηκτική αγωγή. Στη μελέτη συμμετείχαν 15 ασθενείς ηλικίας 55-90 ετών και των δύο φύλων, φυσιολογικού βάρους, με οστεοαρθρίτιδα γόνατος. Από τους 15 ασθενείς , οι 9 ήταν γυναίκες και οι 6 ήταν άντρες .Οι ασθενείς δεν έφεραν επιπλέον παθήσεις που σχετίζονται με την αντιπηκτική αγωγή που έλαβαν. Πραγματοποιήθηκε συγκριτική μελέτη της αντιπηκτικής αγωγής που έλαβαν με την μέθοδο της θρομβοελαστογραφίας. Οι ασθενείς υποβλήθηκαν σε αιματολογικό έλεγχο για την μέτρηση του αιματοκρίτη και της αιμοσφαιρίνης προεγχειρητικά, 8 ώρες μετά το χειρουργείο και την πρώτη μετεγχειρητική ημέρα. Οι 5 ασθενείς έλαβαν Xarelto ως αντιπηκτική αγωγή μετεγχειρητικά, ενώ οι 10 έλαβαν Ivor ως αντιπηκτική αγωγή μετεγχειρητικά. Επιπλέον η εργασία στηρίχθηκε στη συλλογή δευτερογενών δεδομένων μέσα από βιβλία και άρθρα σε περιοδικά. Το βασικό συμπέρασμα της εργασίας είναι πως αναδεικνύει την αποτελεσματικότητα της χρήσης αντιπηκτικής αγωγής σε ασθενείς που υποβλήθηκαν σε ολική αρθροπλαστική γόνατος καθώς και πιθανές επιπλοκές.","The present study aims to study the necessity of using anticoagulant therapy in patients who have undergone total knee arthroplasty to prevent thromboembolic disease. A very significant percentage of postoperative complications and death are due to deep vein thrombosis, so it is necessary to prevent it, especially in patients undergoing total knee arthroplasty. Orthopedic patients show a high rate of development of thromboembolic disease postoperatively in the venous network. The anticoagulants used as a prophylaxis against thromboembolic disease are anticoagulants and antiplatelet agents. Anticoagulants inhibit one or more proteins in the blood clotting fluid. Possible side effects from the use of anticoagulants are bleeding and thrombocytopenia. For this reason, it is necessary to comply with the guidelines for the proper use of anticoagulants and their observance by patients. Special care and restrictions in their use, in the necessary duration of their administration is required in some cases such as e.g. with renal insufficiency or in case of breast-feeding or pregnancy. The study was based on research conducted on patients who underwent total knee arthroplasty and received anticoagulant therapy. The study involved 15 patients aged 55-90 years of both sexes, of normal weight, with osteoarthritis of the knee. Of the 15 patients, 9 were women and 6 were men. The patients did not have any additional anticoagulant-related conditions. A comparative study of the anticoagulant treatment received by the method of thromboelastography was performed. Patients underwent a blood test to measure hematocrit and hemoglobin preoperatively, 8 hours after surgery and the first postoperative day. 5 patients received Xarelto as anticoagulant postoperatively, while 10 patients received Ivor as anticoagulant treatment postoperatively. In addition, the work was based on the collection of secondary data through books and articles in magazines. The main conclusion of the work is that it highlights the effectiveness of the use of anticoagulant therapy in patients who have undergone total knee arthroplasty as well as possible complications."],"dc:identifier":["uoadl:2958327","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2958327"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Συγκριτική μελέτη του αιμοστατικού μηχανισμού με σφαιρικές δοκιμασίες αιμόστασης σε ασθενείς υπό αντιπηκτική αγωγή που υποβάλλονται σε ολική αρθροπλαστική γόνατος"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:43:33Z"}