{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2958425"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2958425","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Φροντίδα ασθενούς υπό ενδοαορτική αντλία αντιώθησης","abstract":"Εισαγωγή: Στις σύγχρονες κατευθυντήριες οδηγίες, η χρήση Ενδοαορτικής Αντλίας Αντιώθησης (IABP) συγκαταλέγεται στις θεραπείες εκλογής σε ασθενείς με βαριά καρδιακή ανεπάρκεια σε έδαφος καρδιογενούς καρδιοπληξίας. Ωστόσο, το εύρος των μελετών είναι αρκετά περιορισμένο, και κυρίως βασίζεται σε δεδομένα εισαγωγής στο νοσοκομείο κι όχι τόσο σε τυχαιοποιημένες κλινικές δοκιμές. Σκοπός: Στόχος αυτής της ανασκόπησης είναι η διερεύνηση της αποτελεσματικότητας της χρήσης ενδοαορτικής αντλίας τόσο προεγχειρητικά όσο και διεγχειρητικά ή μετεγχειρητικά στο περιβάλλον της ΜΕΘ. Δευτερευόντως, μελετάται η σημασία της συμβολής του νοσηλευτικού κλάδου στην διαχείρηση ασθενών υπό ενδοαορτική αντλία αντιώθησης. Μέθοδοι: Στην παρούσα συστηματική ανασκόπηση συμπεριλήφθηκαν δεδομένα από 9 μελέτες οι οποίες ήταν είτε τυχαιοποιημένες κλινικές δοκιμές είτε follow-ups τέτοιων μελετών, ή μελέτες ανασκόπησης με μεγάλο δείγμα μελετούμενου πληθυσμού. Κριτήρια επιλογής αυτών των μελετών αποτέλεσαν το έτος δημοσίευσης (>2010) και το περιεχόμενο αυτό να αφορά ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια στους οποίους τοποθετείται ενδοαορτική αντλία αντιώθησης (IABP). Αποτελέσματα: Στις περισσότερες από τις μελέτες που συμπεριλήφθησαν παρατηρήθηκε πως, αν και η ενδοαορτική αντλία υποβοηθά στην αιμοδυναμική σταθεροποίηση των ασθενών που παρουσιάζουν καρδιογενές σοκ, δεν συνεισφέρει στην μακροπρόθεσμη βελτίωση του ασθενούς. Αντιθέτως, φαίνεται να συμβάλλει στην εμφάνιση επιπλοκών (όπως αιμορραγία, ισχαιμία κάτω άκρου κλπ) καθώς επίσης και στην αύξηση της θνητότητας τόσο σε βάθος 30 ημερών, όσο και πιο μακροπρόθεσμα (52% έναντι 51%, Thiele, 2013). Επίσης, παρατηρήθηκε ότι η χρήση της ενδοαορτικής αντλίας αυξάνει την θνητότητα όταν χρησιμοποιείται παράλληλα με ινότροπα φάρμακα όπως η λεβοσιμεντάνη, ακόμα και σε σχέση με την χρήση λεβοσιμεντάνης αποκλειστικά (Lomitovorov, 2012). Συμπέρασμα: Τα αποτελέσματα των μελετών δεν υπέδειξαν κάποιο κοινό ασφαλές συμπέρασμα ως προς την αποτελεσματικότητα της ενδοαορτικής αντλίας παρά την αποδεδειγμένη βραχυπρόθεσμη προσφορά της στο μυοκάρδιο.","abstract_html":"Εισαγωγή: Στις σύγχρονες κατευθυντήριες οδηγίες, η χρήση Ενδοαορτικής Αντλίας Αντιώθησης (IABP) συγκαταλέγεται στις θεραπείες εκλογής σε ασθενείς με βαριά καρδιακή ανεπάρκεια σε έδαφος καρδιογενούς καρδιοπληξίας. Ωστόσο, το εύρος των μελετών είναι αρκετά περιορισμένο, και κυρίως βασίζεται σε δεδομένα εισαγωγής στο νοσοκομείο κι όχι τόσο σε τυχαιοποιημένες κλινικές δοκιμές. Σκοπός: Στόχος αυτής της ανασκόπησης είναι η διερεύνηση της αποτελεσματικότητας της χρήσης ενδοαορτικής αντλίας τόσο προεγχειρητικά όσο και διεγχειρητικά ή μετεγχειρητικά στο περιβάλλον της ΜΕΘ. Δευτερευόντως, μελετάται η σημασία της συμβολής του νοσηλευτικού κλάδου στην διαχείρηση ασθενών υπό ενδοαορτική αντλία αντιώθησης. Μέθοδοι: Στην παρούσα συστηματική ανασκόπηση συμπεριλήφθηκαν δεδομένα από 9 μελέτες οι οποίες ήταν είτε τυχαιοποιημένες κλινικές δοκιμές είτε follow-ups τέτοιων μελετών, ή μελέτες ανασκόπησης με μεγάλο δείγμα μελετούμενου πληθυσμού. Κριτήρια επιλογής αυτών των μελετών αποτέλεσαν το έτος δημοσίευσης (&gt;2010) και το περιεχόμενο αυτό να αφορά ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια στους οποίους τοποθετείται ενδοαορτική αντλία αντιώθησης (IABP). Αποτελέσματα: Στις περισσότερες από τις μελέτες που συμπεριλήφθησαν παρατηρήθηκε πως, αν και η ενδοαορτική αντλία υποβοηθά στην αιμοδυναμική σταθεροποίηση των ασθενών που παρουσιάζουν καρδιογενές σοκ, δεν συνεισφέρει στην μακροπρόθεσμη βελτίωση του ασθενούς. Αντιθέτως, φαίνεται να συμβάλλει στην εμφάνιση επιπλοκών (όπως αιμορραγία, ισχαιμία κάτω άκρου κλπ) καθώς επίσης και στην αύξηση της θνητότητας τόσο σε βάθος 30 ημερών, όσο και πιο μακροπρόθεσμα (52% έναντι 51%, Thiele, 2013). Επίσης, παρατηρήθηκε ότι η χρήση της ενδοαορτικής αντλίας αυξάνει την θνητότητα όταν χρησιμοποιείται παράλληλα με ινότροπα φάρμακα όπως η λεβοσιμεντάνη, ακόμα και σε σχέση με την χρήση λεβοσιμεντάνης αποκλειστικά (Lomitovorov, 2012). Συμπέρασμα: Τα αποτελέσματα των μελετών δεν υπέδειξαν κάποιο κοινό ασφαλές συμπέρασμα ως προς την αποτελεσματικότητα της ενδοαορτικής αντλίας παρά την αποδεδειγμένη βραχυπρόθεσμη προσφορά της στο μυοκάρδιο.","abstract_has_math":false,"creators":["Ταπραντζής Γεώργιος","Taprantzis Georgios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:43:33Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2958425"],"render_values":[{"text":"uoadl:2958425","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2958425","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2958425","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2958425","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ταπραντζής Γεώργιος","Taprantzis Georgios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2958425","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2958425"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Στις σύγχρονες κατευθυντήριες οδηγίες, η χρήση Ενδοαορτικής Αντλίας Αντιώθησης (IABP) συγκαταλέγεται στις θεραπείες εκλογής σε ασθενείς με βαριά καρδιακή ανεπάρκεια σε έδαφος καρδιογενούς καρδιοπληξίας. Ωστόσο, το εύρος των μελετών είναι αρκετά περιορισμένο, και κυρίως βασίζεται σε δεδομένα εισαγωγής στο νοσοκομείο κι όχι τόσο σε τυχαιοποιημένες κλινικές δοκιμές. Σκοπός: Στόχος αυτής της ανασκόπησης είναι η διερεύνηση της αποτελεσματικότητας της χρήσης ενδοαορτικής αντλίας τόσο προεγχειρητικά όσο και διεγχειρητικά ή μετεγχειρητικά στο περιβάλλον της ΜΕΘ. Δευτερευόντως, μελετάται η σημασία της συμβολής του νοσηλευτικού κλάδου στην διαχείρηση ασθενών υπό ενδοαορτική αντλία αντιώθησης. Μέθοδοι: Στην παρούσα συστηματική ανασκόπηση συμπεριλήφθηκαν δεδομένα από 9 μελέτες οι οποίες ήταν είτε τυχαιοποιημένες κλινικές δοκιμές είτε follow-ups τέτοιων μελετών, ή μελέτες ανασκόπησης με μεγάλο δείγμα μελετούμενου πληθυσμού. Κριτήρια επιλογής αυτών των μελετών αποτέλεσαν το έτος δημοσίευσης (>2010) και το περιεχόμενο αυτό να αφορά ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια στους οποίους τοποθετείται ενδοαορτική αντλία αντιώθησης (IABP). Αποτελέσματα: Στις περισσότερες από τις μελέτες που συμπεριλήφθησαν παρατηρήθηκε πως, αν και η ενδοαορτική αντλία υποβοηθά στην αιμοδυναμική σταθεροποίηση των ασθενών που παρουσιάζουν καρδιογενές σοκ, δεν συνεισφέρει στην μακροπρόθεσμη βελτίωση του ασθενούς. Αντιθέτως, φαίνεται να συμβάλλει στην εμφάνιση επιπλοκών (όπως αιμορραγία, ισχαιμία κάτω άκρου κλπ) καθώς επίσης και στην αύξηση της θνητότητας τόσο σε βάθος 30 ημερών, όσο και πιο μακροπρόθεσμα (52% έναντι 51%, Thiele, 2013). Επίσης, παρατηρήθηκε ότι η χρήση της ενδοαορτικής αντλίας αυξάνει την θνητότητα όταν χρησιμοποιείται παράλληλα με ινότροπα φάρμακα όπως η λεβοσιμεντάνη, ακόμα και σε σχέση με την χρήση λεβοσιμεντάνης αποκλειστικά (Lomitovorov, 2012). Συμπέρασμα: Τα αποτελέσματα των μελετών δεν υπέδειξαν κάποιο κοινό ασφαλές συμπέρασμα ως προς την αποτελεσματικότητα της ενδοαορτικής αντλίας παρά την αποδεδειγμένη βραχυπρόθεσμη προσφορά της στο μυοκάρδιο.","Introduction: The use of Intra-aortic Balloon Pump (IABP) is considered an essential treatment for patients with heart failure complicated by cardiogenic shock. However, the studies’ range is quite limited and is mostly based in hospital admission data and not in clinical random trials. Aim: The aim of this review is to evaluate the efficacy of the Intra-aortic Balloon Pump preoperatively, perioperatively and postoperatively during the admission to ICU. Secondly, to investigate the importance of the contribution of the nursing staff in the management of patients under IABP treatment. Methods: In the current literature review data from nine studies have been included. Most of them were either randomized clinical trials or follow-ups of such studies, or systematic reviews with large population being studied. Inclusion criteria of these studies were the publication date (>2010) and their content being relevant to patients with heart failure who are being treated with Intra-aortic Balloon Pump (IABP). Results: In most of the included studies it was observed that, even if Intra-aortic Balloon Pump assists in haemodynamic stabilization of the patient being in cargiogenic shock, it does not contribute to the short-term improvement of the patient. In contrast, it seems to concur to the appearance of complications (e.g. bleeding, limb ischemia) as well as to the increase of 30-day mortality, and longer term mortality (52% vs 51%, Thiele et al., 2013). Also, it was noticed that the use of IABP increases the mortality when it is used simultaneously with inotropic agents such as levosimendane, even compared to the infusion of levosimendane only (Lomivorotov et al., 2012). Conclusion: The results of these studies do not lead to a common safe conclusion related to the efficacy of the Intra-aortic Balloon Pump despite its proven short-term contribution to the myocardium."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Φροντίδα ασθενούς υπό ενδοαορτική αντλία αντιώθησης"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ταπραντζής Γεώργιος","Taprantzis Georgios"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Εισαγωγή: Στις σύγχρονες κατευθυντήριες οδηγίες, η χρήση Ενδοαορτικής Αντλίας Αντιώθησης (IABP) συγκαταλέγεται στις θεραπείες εκλογής σε ασθενείς με βαριά καρδιακή ανεπάρκεια σε έδαφος καρδιογενούς καρδιοπληξίας. Ωστόσο, το εύρος των μελετών είναι αρκετά περιορισμένο, και κυρίως βασίζεται σε δεδομένα εισαγωγής στο νοσοκομείο κι όχι τόσο σε τυχαιοποιημένες κλινικές δοκιμές. Σκοπός: Στόχος αυτής της ανασκόπησης είναι η διερεύνηση της αποτελεσματικότητας της χρήσης ενδοαορτικής αντλίας τόσο προεγχειρητικά όσο και διεγχειρητικά ή μετεγχειρητικά στο περιβάλλον της ΜΕΘ. Δευτερευόντως, μελετάται η σημασία της συμβολής του νοσηλευτικού κλάδου στην διαχείρηση ασθενών υπό ενδοαορτική αντλία αντιώθησης. Μέθοδοι: Στην παρούσα συστηματική ανασκόπηση συμπεριλήφθηκαν δεδομένα από 9 μελέτες οι οποίες ήταν είτε τυχαιοποιημένες κλινικές δοκιμές είτε follow-ups τέτοιων μελετών, ή μελέτες ανασκόπησης με μεγάλο δείγμα μελετούμενου πληθυσμού. Κριτήρια επιλογής αυτών των μελετών αποτέλεσαν το έτος δημοσίευσης (>2010) και το περιεχόμενο αυτό να αφορά ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια στους οποίους τοποθετείται ενδοαορτική αντλία αντιώθησης (IABP). Αποτελέσματα: Στις περισσότερες από τις μελέτες που συμπεριλήφθησαν παρατηρήθηκε πως, αν και η ενδοαορτική αντλία υποβοηθά στην αιμοδυναμική σταθεροποίηση των ασθενών που παρουσιάζουν καρδιογενές σοκ, δεν συνεισφέρει στην μακροπρόθεσμη βελτίωση του ασθενούς. Αντιθέτως, φαίνεται να συμβάλλει στην εμφάνιση επιπλοκών (όπως αιμορραγία, ισχαιμία κάτω άκρου κλπ) καθώς επίσης και στην αύξηση της θνητότητας τόσο σε βάθος 30 ημερών, όσο και πιο μακροπρόθεσμα (52% έναντι 51%, Thiele, 2013). Επίσης, παρατηρήθηκε ότι η χρήση της ενδοαορτικής αντλίας αυξάνει την θνητότητα όταν χρησιμοποιείται παράλληλα με ινότροπα φάρμακα όπως η λεβοσιμεντάνη, ακόμα και σε σχέση με την χρήση λεβοσιμεντάνης αποκλειστικά (Lomitovorov, 2012). Συμπέρασμα: Τα αποτελέσματα των μελετών δεν υπέδειξαν κάποιο κοινό ασφαλές συμπέρασμα ως προς την αποτελεσματικότητα της ενδοαορτικής αντλίας παρά την αποδεδειγμένη βραχυπρόθεσμη προσφορά της στο μυοκάρδιο.","Introduction: The use of Intra-aortic Balloon Pump (IABP) is considered an essential treatment for patients with heart failure complicated by cardiogenic shock. However, the studies’ range is quite limited and is mostly based in hospital admission data and not in clinical random trials. Aim: The aim of this review is to evaluate the efficacy of the Intra-aortic Balloon Pump preoperatively, perioperatively and postoperatively during the admission to ICU. Secondly, to investigate the importance of the contribution of the nursing staff in the management of patients under IABP treatment. Methods: In the current literature review data from nine studies have been included. Most of them were either randomized clinical trials or follow-ups of such studies, or systematic reviews with large population being studied. Inclusion criteria of these studies were the publication date (>2010) and their content being relevant to patients with heart failure who are being treated with Intra-aortic Balloon Pump (IABP). Results: In most of the included studies it was observed that, even if Intra-aortic Balloon Pump assists in haemodynamic stabilization of the patient being in cargiogenic shock, it does not contribute to the short-term improvement of the patient. In contrast, it seems to concur to the appearance of complications (e.g. bleeding, limb ischemia) as well as to the increase of 30-day mortality, and longer term mortality (52% vs 51%, Thiele et al., 2013). Also, it was noticed that the use of IABP increases the mortality when it is used simultaneously with inotropic agents such as levosimendane, even compared to the infusion of levosimendane only (Lomivorotov et al., 2012). Conclusion: The results of these studies do not lead to a common safe conclusion related to the efficacy of the Intra-aortic Balloon Pump despite its proven short-term contribution to the myocardium."],"dc:identifier":["uoadl:2958425","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2958425"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Φροντίδα ασθενούς υπό ενδοαορτική αντλία αντιώθησης"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:43:33Z"}