{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2958509"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2958509","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Oral health status of children with osteogenesis imperfecta","abstract":"Η ατελής οστεογένεση (ΑΟ) είναι μια μεταβολική νόσος των οστών που επηρεάζει το συνδετικό ιστό και συγκεκριμένα το κολλαγόνο και αποτελεί την πιο κοινή μορφή πρώιμης οστεοπόρωσης. Οι ασθενείς με ατελή οστεογένεση εμφανίζουν σκελετικές δυσμορφίες, αυξημένο κίνδυνο καταγμάτων, μυϊκή αδυναμία, απώλεια ακοής και μια ποικίλα οδοντοστοματικά ευρήματα. Στόχος της παρούσας μελέτης είναι η καταγραφή της κατάστασης της στοματικής υγείας παιδιών με ΑΟ και η σύγκριση των οδοντικών ευρημάτων με υγιή παιδιά ίδιας ηλικίας και φύλου. Μεθοδολογία Το δείγμα αποτελείτο από 40 παιδιά με ΑΟ και 38 υγιή παιδιά ίδιας ηλικιακής ομάδας και φύλου. Τα παιδιά με ΑΟ ήταν ασθενείς της κλινικής Μεταβολισμού Οστών και μετάλλων του Ινστιτούτου Υγείας του Παιδιού στο νοσοκομείο παίδων Αγία Σοφία και τα υγιή παιδιά ήταν ασθενείς της μεταπτυχιακής Κλινικής παιδοδοντιατρικής της Οδοντιατρικής Σχολής Αθηνών. Κριτήρια αποκλεισμού και για τις δύο ομάδες ήταν η έλλειψη συνεργασίας των ασθενών και η έλλειψη συγκατάθεσης από τον γονέα και για την ομάδα ελέγχου η παρουσία γενικών προβλημάτων υγείας. Οι γονείς συμπλήρωσαν ένα ερωτηματολόγιο σχετικά με δημογραφικά δεδομένα, το οδοντιατρικό ιστορικό των παιδιών, τις συνήθειες στοματικής υγιεινής και τις διατροφικές τους συνήθειες. Πραγματοποιήθηκε κλινική εξέταση στη μεταπτυχιακή κλινική από έναν εξεταστή και καταγράφηκαν πληροφορίες σχετικά με την περιοδοντική υγεία, την οδοντική τερηδόνα, τη σύγκλειση, οδοντικές ανωμαλίες και την ΚΓΔ. Επίσης αξιολογήθηκαν πανοραμικές ακτινογραφίες για πιθανές ανωμαλίες που σχετίζονται με τη νόσο και τον υπολογισμό της οδοντικής ηλικίας. Τα δεδομένα αναλύθηκαν περιγραφικά και πραγματοποιήθηκε ανάλυση διμεταβλητών και πολλαπλών μεταβλητών. Το επίπεδο στατιστικής σημαντικότητας ορίστηκε στο 5%. Αποτελέσματα Η μέση ηλικία στα παιδιά με ΑΟ ήταν τα 9.5 (SD: 4.55) έτη ενώ στην υγιή ομάδα τα 9.04 (SD: 2.43) έτη. Τα περισσότερα παιδιά και στις δύο ομάδες ζούσαν σε αστικές περιοχές και οι γονείς τους είχαν βασικό έως ανώτερο επίπεδο εκπαίδευσης. Δεν υπήρχαν στατιστικά σημαντικές διαφορές μεταξύ των ομάδων για όλα τα δημογραφικά δεδομένα. Περίπου το ένα πέμπτο των παιδιών και στις δύο ομάδες δεν είχε πάει ποτέ στον οδοντίατρο. Τα παιδιά και στις δύο ομάδες βούρτσιζαν κυρίως μία ή δύο φορές την ημέρα και μόνο ένα παιδί με ΑΟ και δύο υγιή χρησιμοποιούσαν οδοντικό νήμα. Οι συμμετέχοντες και στις δύο ομάδες κατανάλωναν ζαχαρούχα σνακ μεταξύ των γευμάτων, αλλά οι περισσότεροι δεν έπιναν ζαχαρούχα ποτά καθημερινά. Τα υγιή παιδιά ωστόσο λάμβαναν καθημερινά σημαντικά περισσότερα ζαχαρούχα σνακ (p=0.007) και θεωρούσαν ότι η υγεία του στόματος τους είναι καλύτερη συγκριτικά με τα ΑΟ παιδιά (p= 0.01). Η περιοδοντική κατάσταση ήταν παρόμοια στις δύο ομάδες, αλλά σημαντικά περισσότερα παιδιά στην ΑΟ ομάδα είχαν τερηδόνα στα μόνιμα δόντια (p=0.05) και υψηλότερο DMFT σκορ (p<0.001). Στα νεογιλά δόντια η κατανομή (p=0.9) και η σοβαρότητα της τερηδόνας (p=0.75) ήταν παρόμοια και στις δύο ομάδες. Στα παιδιά με ΑΟ το 25% είχε υποπλασία της αδαμαντίνης και ένα 10% ατελή οδοντινογένεση. Στην υγιή ομάδα το 18.4% είχε υποπλασίες. Ακτινογραφικά ευρήματα βρέθηκαν στο 45% των ΑΟ παιδιών και ήταν κυρίως ο ταυροδοντισμός και η στένωση στην αδαμαντινοοστεϊνική ένωση, ενώ στην υγιή ομάδα το 31.6% παρουσίασε ευρήματα που ήταν κυρίως ο ταυροδοντισμός και τα έγκλειστα δόντια. Τη στιγμή της κλινικής εξέτασης, 6 παιδιά με ΑΟ και 4 υγιή έκαναν ορθοδοντική θεραπεία ή είχαν ολοκληρώσει τη θεραπεία στο παρελθόν. Παρόλα αυτά, σημαντικά περισσότερα παιδιά με ΑΟ είχαν οπίσθια σταυροειδή σύγκλειση (p=0.04), λιγότερη αυξημένη κατακόρυφη πρόταξη (p=0.03) και μεγαλύτερη ανάγκη για ορθοδοντική θεραπεία (p=0.03). Τα παιδιά με ΑΟ είχαν ελαφρώς υψηλότερα σκορ TMD Pain (p=0.01), αλλά κανένα δεν είχε clicking. Η μέση ηλικία από τις πανοραμικές ήταν 11.13 (SD: 3.55) στα ΑΟ παιδιά και 9.86 (SD: 2.15) στα υγιή, που δεν ήταν στατιστικά σημαντική διαφορά. Τέλος, βρέθηκε ότι η ηλικία (rho = 0.379, p=.002), η ύπαρξη νόσου (rho=0.524, p<0.001), η αστική κατοικία (rho = -0.265, p=0.03), η κατανάλωση ζάχαρης μεταξύ των γευμάτων (rho = 0.269, p= 0.028), η ύπαρξη αιμορραγίας/ τρυγίας (rho= 0.331, p=0.006) και η ανάγκη ορθοδοντικής θεραπείας (rho = 0.364, p=0.003), συσχετίζονται σημαντικά με τον δείκτη DMFT. Συμπεράσματα Στην παρούσα μελέτη, οι ασθενείς με ΑΟ είχαν περισσότερες τερηδονικές βλάβες στα μόνιμα δόντια από τα υγιή παιδιά και η διατροφή είναι πιθανόν σημαντικός παράγοντας κινδύνου. Επιπλέον, τα παιδιά με ΑΟ είχαν περισσότερα ορθοδοντικά προβλήματα και οδοντικές ανωμαλίες, ευρήματα που συμβαδίζουν με αυτά της διεθνούς βιβλιογραφίας. Η ατελής οδοντινογένεση, που θεωρείται το πιο κοινό οδοντικό εύρημα σε ασθενείς με ΑΟ, παρατηρήθηκε σε μόνο το 10% της ομάδας μελέτης μας. Τα αποτελέσματα της παρούσας μελέτης δείχνουν ότι οι ασθενείς με ΑΟ χρήζουν προσεκτικής οδοντιατρικής εξέτασης η οποία θα ξεκινά σε μικρή ηλικία και θα στοχεύει στο σχεδιασμό ενός στοχευμένου προληπτικού προγράμματος, ώστε τα παιδιά αυτά να έχουν καλή στοματική υγεία και ποιότητα ζωής.","abstract_html":"Η ατελής οστεογένεση (ΑΟ) είναι μια μεταβολική νόσος των οστών που επηρεάζει το συνδετικό ιστό και συγκεκριμένα το κολλαγόνο και αποτελεί την πιο κοινή μορφή πρώιμης οστεοπόρωσης. Οι ασθενείς με ατελή οστεογένεση εμφανίζουν σκελετικές δυσμορφίες, αυξημένο κίνδυνο καταγμάτων, μυϊκή αδυναμία, απώλεια ακοής και μια ποικίλα οδοντοστοματικά ευρήματα. Στόχος της παρούσας μελέτης είναι η καταγραφή της κατάστασης της στοματικής υγείας παιδιών με ΑΟ και η σύγκριση των οδοντικών ευρημάτων με υγιή παιδιά ίδιας ηλικίας και φύλου. Μεθοδολογία Το δείγμα αποτελείτο από 40 παιδιά με ΑΟ και 38 υγιή παιδιά ίδιας ηλικιακής ομάδας και φύλου. Τα παιδιά με ΑΟ ήταν ασθενείς της κλινικής Μεταβολισμού Οστών και μετάλλων του Ινστιτούτου Υγείας του Παιδιού στο νοσοκομείο παίδων Αγία Σοφία και τα υγιή παιδιά ήταν ασθενείς της μεταπτυχιακής Κλινικής παιδοδοντιατρικής της Οδοντιατρικής Σχολής Αθηνών. Κριτήρια αποκλεισμού και για τις δύο ομάδες ήταν η έλλειψη συνεργασίας των ασθενών και η έλλειψη συγκατάθεσης από τον γονέα και για την ομάδα ελέγχου η παρουσία γενικών προβλημάτων υγείας. Οι γονείς συμπλήρωσαν ένα ερωτηματολόγιο σχετικά με δημογραφικά δεδομένα, το οδοντιατρικό ιστορικό των παιδιών, τις συνήθειες στοματικής υγιεινής και τις διατροφικές τους συνήθειες. Πραγματοποιήθηκε κλινική εξέταση στη μεταπτυχιακή κλινική από έναν εξεταστή και καταγράφηκαν πληροφορίες σχετικά με την περιοδοντική υγεία, την οδοντική τερηδόνα, τη σύγκλειση, οδοντικές ανωμαλίες και την ΚΓΔ. Επίσης αξιολογήθηκαν πανοραμικές ακτινογραφίες για πιθανές ανωμαλίες που σχετίζονται με τη νόσο και τον υπολογισμό της οδοντικής ηλικίας. Τα δεδομένα αναλύθηκαν περιγραφικά και πραγματοποιήθηκε ανάλυση διμεταβλητών και πολλαπλών μεταβλητών. Το επίπεδο στατιστικής σημαντικότητας ορίστηκε στο 5%. Αποτελέσματα Η μέση ηλικία στα παιδιά με ΑΟ ήταν τα 9.5 (SD: 4.55) έτη ενώ στην υγιή ομάδα τα 9.04 (SD: 2.43) έτη. Τα περισσότερα παιδιά και στις δύο ομάδες ζούσαν σε αστικές περιοχές και οι γονείς τους είχαν βασικό έως ανώτερο επίπεδο εκπαίδευσης. Δεν υπήρχαν στατιστικά σημαντικές διαφορές μεταξύ των ομάδων για όλα τα δημογραφικά δεδομένα. Περίπου το ένα πέμπτο των παιδιών και στις δύο ομάδες δεν είχε πάει ποτέ στον οδοντίατρο. Τα παιδιά και στις δύο ομάδες βούρτσιζαν κυρίως μία ή δύο φορές την ημέρα και μόνο ένα παιδί με ΑΟ και δύο υγιή χρησιμοποιούσαν οδοντικό νήμα. Οι συμμετέχοντες και στις δύο ομάδες κατανάλωναν ζαχαρούχα σνακ μεταξύ των γευμάτων, αλλά οι περισσότεροι δεν έπιναν ζαχαρούχα ποτά καθημερινά. Τα υγιή παιδιά ωστόσο λάμβαναν καθημερινά σημαντικά περισσότερα ζαχαρούχα σνακ (p=0.007) και θεωρούσαν ότι η υγεία του στόματος τους είναι καλύτερη συγκριτικά με τα ΑΟ παιδιά (p= 0.01). Η περιοδοντική κατάσταση ήταν παρόμοια στις δύο ομάδες, αλλά σημαντικά περισσότερα παιδιά στην ΑΟ ομάδα είχαν τερηδόνα στα μόνιμα δόντια (p=0.05) και υψηλότερο DMFT σκορ (p&lt;0.001). Στα νεογιλά δόντια η κατανομή (p=0.9) και η σοβαρότητα της τερηδόνας (p=0.75) ήταν παρόμοια και στις δύο ομάδες. Στα παιδιά με ΑΟ το 25% είχε υποπλασία της αδαμαντίνης και ένα 10% ατελή οδοντινογένεση. Στην υγιή ομάδα το 18.4% είχε υποπλασίες. Ακτινογραφικά ευρήματα βρέθηκαν στο 45% των ΑΟ παιδιών και ήταν κυρίως ο ταυροδοντισμός και η στένωση στην αδαμαντινοοστεϊνική ένωση, ενώ στην υγιή ομάδα το 31.6% παρουσίασε ευρήματα που ήταν κυρίως ο ταυροδοντισμός και τα έγκλειστα δόντια. Τη στιγμή της κλινικής εξέτασης, 6 παιδιά με ΑΟ και 4 υγιή έκαναν ορθοδοντική θεραπεία ή είχαν ολοκληρώσει τη θεραπεία στο παρελθόν. Παρόλα αυτά, σημαντικά περισσότερα παιδιά με ΑΟ είχαν οπίσθια σταυροειδή σύγκλειση (p=0.04), λιγότερη αυξημένη κατακόρυφη πρόταξη (p=0.03) και μεγαλύτερη ανάγκη για ορθοδοντική θεραπεία (p=0.03). Τα παιδιά με ΑΟ είχαν ελαφρώς υψηλότερα σκορ TMD Pain (p=0.01), αλλά κανένα δεν είχε clicking. Η μέση ηλικία από τις πανοραμικές ήταν 11.13 (SD: 3.55) στα ΑΟ παιδιά και 9.86 (SD: 2.15) στα υγιή, που δεν ήταν στατιστικά σημαντική διαφορά. Τέλος, βρέθηκε ότι η ηλικία (rho = 0.379, p=.002), η ύπαρξη νόσου (rho=0.524, p&lt;0.001), η αστική κατοικία (rho = -0.265, p=0.03), η κατανάλωση ζάχαρης μεταξύ των γευμάτων (rho = 0.269, p= 0.028), η ύπαρξη αιμορραγίας/ τρυγίας (rho= 0.331, p=0.006) και η ανάγκη ορθοδοντικής θεραπείας (rho = 0.364, p=0.003), συσχετίζονται σημαντικά με τον δείκτη DMFT. Συμπεράσματα Στην παρούσα μελέτη, οι ασθενείς με ΑΟ είχαν περισσότερες τερηδονικές βλάβες στα μόνιμα δόντια από τα υγιή παιδιά και η διατροφή είναι πιθανόν σημαντικός παράγοντας κινδύνου. Επιπλέον, τα παιδιά με ΑΟ είχαν περισσότερα ορθοδοντικά προβλήματα και οδοντικές ανωμαλίες, ευρήματα που συμβαδίζουν με αυτά της διεθνούς βιβλιογραφίας. Η ατελής οδοντινογένεση, που θεωρείται το πιο κοινό οδοντικό εύρημα σε ασθενείς με ΑΟ, παρατηρήθηκε σε μόνο το 10% της ομάδας μελέτης μας. Τα αποτελέσματα της παρούσας μελέτης δείχνουν ότι οι ασθενείς με ΑΟ χρήζουν προσεκτικής οδοντιατρικής εξέτασης η οποία θα ξεκινά σε μικρή ηλικία και θα στοχεύει στο σχεδιασμό ενός στοχευμένου προληπτικού προγράμματος, ώστε τα παιδιά αυτά να έχουν καλή στοματική υγεία και ποιότητα ζωής.","abstract_has_math":false,"creators":["Γκατζογιάννη Μαργαρίτα","Gkatzogianni Margarita"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:43:34Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2958509"],"render_values":[{"text":"uoadl:2958509","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2958509","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2958509","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2958509","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Γκατζογιάννη Μαργαρίτα","Gkatzogianni Margarita"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2958509","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2958509"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η ατελής οστεογένεση (ΑΟ) είναι μια μεταβολική νόσος των οστών που επηρεάζει το συνδετικό ιστό και συγκεκριμένα το κολλαγόνο και αποτελεί την πιο κοινή μορφή πρώιμης οστεοπόρωσης. Οι ασθενείς με ατελή οστεογένεση εμφανίζουν σκελετικές δυσμορφίες, αυξημένο κίνδυνο καταγμάτων, μυϊκή αδυναμία, απώλεια ακοής και μια ποικίλα οδοντοστοματικά ευρήματα. Στόχος της παρούσας μελέτης είναι η καταγραφή της κατάστασης της στοματικής υγείας παιδιών με ΑΟ και η σύγκριση των οδοντικών ευρημάτων με υγιή παιδιά ίδιας ηλικίας και φύλου. Μεθοδολογία Το δείγμα αποτελείτο από 40 παιδιά με ΑΟ και 38 υγιή παιδιά ίδιας ηλικιακής ομάδας και φύλου. Τα παιδιά με ΑΟ ήταν ασθενείς της κλινικής Μεταβολισμού Οστών και μετάλλων του Ινστιτούτου Υγείας του Παιδιού στο νοσοκομείο παίδων Αγία Σοφία και τα υγιή παιδιά ήταν ασθενείς της μεταπτυχιακής Κλινικής παιδοδοντιατρικής της Οδοντιατρικής Σχολής Αθηνών. Κριτήρια αποκλεισμού και για τις δύο ομάδες ήταν η έλλειψη συνεργασίας των ασθενών και η έλλειψη συγκατάθεσης από τον γονέα και για την ομάδα ελέγχου η παρουσία γενικών προβλημάτων υγείας. Οι γονείς συμπλήρωσαν ένα ερωτηματολόγιο σχετικά με δημογραφικά δεδομένα, το οδοντιατρικό ιστορικό των παιδιών, τις συνήθειες στοματικής υγιεινής και τις διατροφικές τους συνήθειες. Πραγματοποιήθηκε κλινική εξέταση στη μεταπτυχιακή κλινική από έναν εξεταστή και καταγράφηκαν πληροφορίες σχετικά με την περιοδοντική υγεία, την οδοντική τερηδόνα, τη σύγκλειση, οδοντικές ανωμαλίες και την ΚΓΔ. Επίσης αξιολογήθηκαν πανοραμικές ακτινογραφίες για πιθανές ανωμαλίες που σχετίζονται με τη νόσο και τον υπολογισμό της οδοντικής ηλικίας. Τα δεδομένα αναλύθηκαν περιγραφικά και πραγματοποιήθηκε ανάλυση διμεταβλητών και πολλαπλών μεταβλητών. Το επίπεδο στατιστικής σημαντικότητας ορίστηκε στο 5%. Αποτελέσματα Η μέση ηλικία στα παιδιά με ΑΟ ήταν τα 9.5 (SD: 4.55) έτη ενώ στην υγιή ομάδα τα 9.04 (SD: 2.43) έτη. Τα περισσότερα παιδιά και στις δύο ομάδες ζούσαν σε αστικές περιοχές και οι γονείς τους είχαν βασικό έως ανώτερο επίπεδο εκπαίδευσης. Δεν υπήρχαν στατιστικά σημαντικές διαφορές μεταξύ των ομάδων για όλα τα δημογραφικά δεδομένα. Περίπου το ένα πέμπτο των παιδιών και στις δύο ομάδες δεν είχε πάει ποτέ στον οδοντίατρο. Τα παιδιά και στις δύο ομάδες βούρτσιζαν κυρίως μία ή δύο φορές την ημέρα και μόνο ένα παιδί με ΑΟ και δύο υγιή χρησιμοποιούσαν οδοντικό νήμα. Οι συμμετέχοντες και στις δύο ομάδες κατανάλωναν ζαχαρούχα σνακ μεταξύ των γευμάτων, αλλά οι περισσότεροι δεν έπιναν ζαχαρούχα ποτά καθημερινά. Τα υγιή παιδιά ωστόσο λάμβαναν καθημερινά σημαντικά περισσότερα ζαχαρούχα σνακ (p=0.007) και θεωρούσαν ότι η υγεία του στόματος τους είναι καλύτερη συγκριτικά με τα ΑΟ παιδιά (p= 0.01). Η περιοδοντική κατάσταση ήταν παρόμοια στις δύο ομάδες, αλλά σημαντικά περισσότερα παιδιά στην ΑΟ ομάδα είχαν τερηδόνα στα μόνιμα δόντια (p=0.05) και υψηλότερο DMFT σκορ (p<0.001). Στα νεογιλά δόντια η κατανομή (p=0.9) και η σοβαρότητα της τερηδόνας (p=0.75) ήταν παρόμοια και στις δύο ομάδες. Στα παιδιά με ΑΟ το 25% είχε υποπλασία της αδαμαντίνης και ένα 10% ατελή οδοντινογένεση. Στην υγιή ομάδα το 18.4% είχε υποπλασίες. Ακτινογραφικά ευρήματα βρέθηκαν στο 45% των ΑΟ παιδιών και ήταν κυρίως ο ταυροδοντισμός και η στένωση στην αδαμαντινοοστεϊνική ένωση, ενώ στην υγιή ομάδα το 31.6% παρουσίασε ευρήματα που ήταν κυρίως ο ταυροδοντισμός και τα έγκλειστα δόντια. Τη στιγμή της κλινικής εξέτασης, 6 παιδιά με ΑΟ και 4 υγιή έκαναν ορθοδοντική θεραπεία ή είχαν ολοκληρώσει τη θεραπεία στο παρελθόν. Παρόλα αυτά, σημαντικά περισσότερα παιδιά με ΑΟ είχαν οπίσθια σταυροειδή σύγκλειση (p=0.04), λιγότερη αυξημένη κατακόρυφη πρόταξη (p=0.03) και μεγαλύτερη ανάγκη για ορθοδοντική θεραπεία (p=0.03). Τα παιδιά με ΑΟ είχαν ελαφρώς υψηλότερα σκορ TMD Pain (p=0.01), αλλά κανένα δεν είχε clicking. Η μέση ηλικία από τις πανοραμικές ήταν 11.13 (SD: 3.55) στα ΑΟ παιδιά και 9.86 (SD: 2.15) στα υγιή, που δεν ήταν στατιστικά σημαντική διαφορά. Τέλος, βρέθηκε ότι η ηλικία (rho = 0.379, p=.002), η ύπαρξη νόσου (rho=0.524, p<0.001), η αστική κατοικία (rho = -0.265, p=0.03), η κατανάλωση ζάχαρης μεταξύ των γευμάτων (rho = 0.269, p= 0.028), η ύπαρξη αιμορραγίας/ τρυγίας (rho= 0.331, p=0.006) και η ανάγκη ορθοδοντικής θεραπείας (rho = 0.364, p=0.003), συσχετίζονται σημαντικά με τον δείκτη DMFT. Συμπεράσματα Στην παρούσα μελέτη, οι ασθενείς με ΑΟ είχαν περισσότερες τερηδονικές βλάβες στα μόνιμα δόντια από τα υγιή παιδιά και η διατροφή είναι πιθανόν σημαντικός παράγοντας κινδύνου. Επιπλέον, τα παιδιά με ΑΟ είχαν περισσότερα ορθοδοντικά προβλήματα και οδοντικές ανωμαλίες, ευρήματα που συμβαδίζουν με αυτά της διεθνούς βιβλιογραφίας. Η ατελής οδοντινογένεση, που θεωρείται το πιο κοινό οδοντικό εύρημα σε ασθενείς με ΑΟ, παρατηρήθηκε σε μόνο το 10% της ομάδας μελέτης μας. Τα αποτελέσματα της παρούσας μελέτης δείχνουν ότι οι ασθενείς με ΑΟ χρήζουν προσεκτικής οδοντιατρικής εξέτασης η οποία θα ξεκινά σε μικρή ηλικία και θα στοχεύει στο σχεδιασμό ενός στοχευμένου προληπτικού προγράμματος, ώστε τα παιδιά αυτά να έχουν καλή στοματική υγεία και ποιότητα ζωής.","Osteogenesis imperfecta (OI) is a metabolic bone disease that affects the connective tissue and specifically the collagen; it is the most common form of primary osteoporosis. Patients with osteogenesis imperfecta present with skeletal abnormalities, increased risk of fractures, muscle weakness, hearing loss, and a variety of oral findings. The aim of the study is to record the oral health status of children with OI and compare the dental findings with those of healthy individuals of the same age and gender. Methodology The sample of this comparative cross-sectional study consisted of 40 children in the OI group and 38 in the healthy children’s group. The children of the OI group were patients of the Department of Bone and Mineral Metabolism, Institute of Child Health, Athens, Greece, whereas the healthy children were selected from the Postgraduate Paediatric Dental Clinic, Dental School NKUA, matched for age and gender. Exclusion criteria for both groups were uncooperative patients and lack of parental consent and for the control group wasthe absence of general health problems. Demographic data, children’s dental history, brushing frequency and dietary habits were collected from the parents, using self-administered questionnaires. Dental examination was carried out at the Postgraduate Paediatric Dental Clinic, NKUA and information was collected on periodontal health, dental caries, occlusion, dental anomalies and TMJ. Panoramic radiographs were also evaluated for possible tooth anomalies related to the disease and estimation of dental age. Descriptive statistics, Student’s t-test, x2, Spearman correlation coefficient rho and hierarchical multivariate regression analysis were used to analyze the data. Level of significance was set to P ≤ 0.05. Results The mean age of the children in the OI group was 9.5 (SD: 4.55) years and in the healthy children group was 9.04 (SD: 2.43) years. Most children in both groups, lived in urban areas and their parents had basic to higher education level (αυτό είναι πολύ γενικό, αφού περιγράφει όλο το φάσμα του μορφωτικού επιπέδου.....). There were no statistically significant differences between the groups for all the demographic variables. About one fifth of the children in both groups had never been to the dentist before. Children in both groups brushed mostly once or twice per day with no difference between groups, while only one child in the OI group and two in the healthy group used dental floss. Participants in both groups consumed sugary snacks mainly between meals, while most did not have sugary drinks on daily basis. Nevertheless, healthy children consumed daily, significantly more sugary snacks (p=0.007) and believed that their oral hygiene routines were better compared to their counterparts in the OI group (p= 0.01). Periodontal status was similar between the groups, but significantly more children in the OI group had caries on permanent teeth (p=0.05) and higher DMFT scores (p<0.001). In primary teeth, the distribution (p=0.9) and severity of dental caries (p=0.75) was similar in the two groups. Twenty five percent of the OI children had enamel dental defects and 10% had dentinogenesis imperfecta. In the healthy group, 18.4% had enamel defects. Radiographic defects were found in 45% of the OI children and they were mainly taurodontism and cervical constriction while in the healthy group 31.6% presented defects and they were mainly taurodontism and impaction. At the time of the examination, 6 children in the OI and 4 in the healthy group were under orthodontic treatment or they had completed treatment in the past. Nevertheless, significantly more OI children had posterior crossbites (p=0.04), less overbite (p=0.03) and more need of orthodontic treatment (p=0.03). Finally, OI children had slightly higher TMD Pain scores (p=0.01), but none of the children in both groups had clicking. The mean estimated age from the orthopantomograms was 11.13 (SD: 3.55) in the OI and 9.86 (SD: 2.15) in the healthy group which was not statistically different. Bivariate correlations indicated that age (rho = 0.379, p=.002), having OI (rho=0.524, p<0.001), urban residency (rho = -0.265, p=0.03), between meals sugar consumption (rho = 0.269, p= 0.028), presence of bleeding/calculus (rho= 0.331, p=0.006) and need for orthodontic treatment (rho = 0.364, p=0.003), significantly correlated with DMFT. When entered in multiple regression models, having OI and between meals sugar consumption significantly predicted the DMFT, after controlling for age. There were no significant correlations between dmft and the examined parameters. Conclusion In this study, patients with OI had more caries on permanent teeth and higher DMFT scores than healthy children and diet is probably an important risk factor. Furthermore, OI children had more orthodontic problems and dental defects, findings that are in accordance with the international literature. Nevertheless, dentinogenesis imperfecta, which is reported as the most common dental finding in patients with OI, was observed in only 10% of our study group. Results of this study indicate that OI patients need careful dental examination starting at an early age and targeted oral health preventive programs to ensure good oral health for a better quality of life."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Oral health status of children with osteogenesis imperfecta"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Γκατζογιάννη Μαργαρίτα","Gkatzogianni Margarita"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Η ατελής οστεογένεση (ΑΟ) είναι μια μεταβολική νόσος των οστών που επηρεάζει το συνδετικό ιστό και συγκεκριμένα το κολλαγόνο και αποτελεί την πιο κοινή μορφή πρώιμης οστεοπόρωσης. Οι ασθενείς με ατελή οστεογένεση εμφανίζουν σκελετικές δυσμορφίες, αυξημένο κίνδυνο καταγμάτων, μυϊκή αδυναμία, απώλεια ακοής και μια ποικίλα οδοντοστοματικά ευρήματα. Στόχος της παρούσας μελέτης είναι η καταγραφή της κατάστασης της στοματικής υγείας παιδιών με ΑΟ και η σύγκριση των οδοντικών ευρημάτων με υγιή παιδιά ίδιας ηλικίας και φύλου. Μεθοδολογία Το δείγμα αποτελείτο από 40 παιδιά με ΑΟ και 38 υγιή παιδιά ίδιας ηλικιακής ομάδας και φύλου. Τα παιδιά με ΑΟ ήταν ασθενείς της κλινικής Μεταβολισμού Οστών και μετάλλων του Ινστιτούτου Υγείας του Παιδιού στο νοσοκομείο παίδων Αγία Σοφία και τα υγιή παιδιά ήταν ασθενείς της μεταπτυχιακής Κλινικής παιδοδοντιατρικής της Οδοντιατρικής Σχολής Αθηνών. Κριτήρια αποκλεισμού και για τις δύο ομάδες ήταν η έλλειψη συνεργασίας των ασθενών και η έλλειψη συγκατάθεσης από τον γονέα και για την ομάδα ελέγχου η παρουσία γενικών προβλημάτων υγείας. Οι γονείς συμπλήρωσαν ένα ερωτηματολόγιο σχετικά με δημογραφικά δεδομένα, το οδοντιατρικό ιστορικό των παιδιών, τις συνήθειες στοματικής υγιεινής και τις διατροφικές τους συνήθειες. Πραγματοποιήθηκε κλινική εξέταση στη μεταπτυχιακή κλινική από έναν εξεταστή και καταγράφηκαν πληροφορίες σχετικά με την περιοδοντική υγεία, την οδοντική τερηδόνα, τη σύγκλειση, οδοντικές ανωμαλίες και την ΚΓΔ. Επίσης αξιολογήθηκαν πανοραμικές ακτινογραφίες για πιθανές ανωμαλίες που σχετίζονται με τη νόσο και τον υπολογισμό της οδοντικής ηλικίας. Τα δεδομένα αναλύθηκαν περιγραφικά και πραγματοποιήθηκε ανάλυση διμεταβλητών και πολλαπλών μεταβλητών. Το επίπεδο στατιστικής σημαντικότητας ορίστηκε στο 5%. Αποτελέσματα Η μέση ηλικία στα παιδιά με ΑΟ ήταν τα 9.5 (SD: 4.55) έτη ενώ στην υγιή ομάδα τα 9.04 (SD: 2.43) έτη. Τα περισσότερα παιδιά και στις δύο ομάδες ζούσαν σε αστικές περιοχές και οι γονείς τους είχαν βασικό έως ανώτερο επίπεδο εκπαίδευσης. Δεν υπήρχαν στατιστικά σημαντικές διαφορές μεταξύ των ομάδων για όλα τα δημογραφικά δεδομένα. Περίπου το ένα πέμπτο των παιδιών και στις δύο ομάδες δεν είχε πάει ποτέ στον οδοντίατρο. Τα παιδιά και στις δύο ομάδες βούρτσιζαν κυρίως μία ή δύο φορές την ημέρα και μόνο ένα παιδί με ΑΟ και δύο υγιή χρησιμοποιούσαν οδοντικό νήμα. Οι συμμετέχοντες και στις δύο ομάδες κατανάλωναν ζαχαρούχα σνακ μεταξύ των γευμάτων, αλλά οι περισσότεροι δεν έπιναν ζαχαρούχα ποτά καθημερινά. Τα υγιή παιδιά ωστόσο λάμβαναν καθημερινά σημαντικά περισσότερα ζαχαρούχα σνακ (p=0.007) και θεωρούσαν ότι η υγεία του στόματος τους είναι καλύτερη συγκριτικά με τα ΑΟ παιδιά (p= 0.01). Η περιοδοντική κατάσταση ήταν παρόμοια στις δύο ομάδες, αλλά σημαντικά περισσότερα παιδιά στην ΑΟ ομάδα είχαν τερηδόνα στα μόνιμα δόντια (p=0.05) και υψηλότερο DMFT σκορ (p<0.001). Στα νεογιλά δόντια η κατανομή (p=0.9) και η σοβαρότητα της τερηδόνας (p=0.75) ήταν παρόμοια και στις δύο ομάδες. Στα παιδιά με ΑΟ το 25% είχε υποπλασία της αδαμαντίνης και ένα 10% ατελή οδοντινογένεση. Στην υγιή ομάδα το 18.4% είχε υποπλασίες. Ακτινογραφικά ευρήματα βρέθηκαν στο 45% των ΑΟ παιδιών και ήταν κυρίως ο ταυροδοντισμός και η στένωση στην αδαμαντινοοστεϊνική ένωση, ενώ στην υγιή ομάδα το 31.6% παρουσίασε ευρήματα που ήταν κυρίως ο ταυροδοντισμός και τα έγκλειστα δόντια. Τη στιγμή της κλινικής εξέτασης, 6 παιδιά με ΑΟ και 4 υγιή έκαναν ορθοδοντική θεραπεία ή είχαν ολοκληρώσει τη θεραπεία στο παρελθόν. Παρόλα αυτά, σημαντικά περισσότερα παιδιά με ΑΟ είχαν οπίσθια σταυροειδή σύγκλειση (p=0.04), λιγότερη αυξημένη κατακόρυφη πρόταξη (p=0.03) και μεγαλύτερη ανάγκη για ορθοδοντική θεραπεία (p=0.03). Τα παιδιά με ΑΟ είχαν ελαφρώς υψηλότερα σκορ TMD Pain (p=0.01), αλλά κανένα δεν είχε clicking. Η μέση ηλικία από τις πανοραμικές ήταν 11.13 (SD: 3.55) στα ΑΟ παιδιά και 9.86 (SD: 2.15) στα υγιή, που δεν ήταν στατιστικά σημαντική διαφορά. Τέλος, βρέθηκε ότι η ηλικία (rho = 0.379, p=.002), η ύπαρξη νόσου (rho=0.524, p<0.001), η αστική κατοικία (rho = -0.265, p=0.03), η κατανάλωση ζάχαρης μεταξύ των γευμάτων (rho = 0.269, p= 0.028), η ύπαρξη αιμορραγίας/ τρυγίας (rho= 0.331, p=0.006) και η ανάγκη ορθοδοντικής θεραπείας (rho = 0.364, p=0.003), συσχετίζονται σημαντικά με τον δείκτη DMFT. Συμπεράσματα Στην παρούσα μελέτη, οι ασθενείς με ΑΟ είχαν περισσότερες τερηδονικές βλάβες στα μόνιμα δόντια από τα υγιή παιδιά και η διατροφή είναι πιθανόν σημαντικός παράγοντας κινδύνου. Επιπλέον, τα παιδιά με ΑΟ είχαν περισσότερα ορθοδοντικά προβλήματα και οδοντικές ανωμαλίες, ευρήματα που συμβαδίζουν με αυτά της διεθνούς βιβλιογραφίας. Η ατελής οδοντινογένεση, που θεωρείται το πιο κοινό οδοντικό εύρημα σε ασθενείς με ΑΟ, παρατηρήθηκε σε μόνο το 10% της ομάδας μελέτης μας. Τα αποτελέσματα της παρούσας μελέτης δείχνουν ότι οι ασθενείς με ΑΟ χρήζουν προσεκτικής οδοντιατρικής εξέτασης η οποία θα ξεκινά σε μικρή ηλικία και θα στοχεύει στο σχεδιασμό ενός στοχευμένου προληπτικού προγράμματος, ώστε τα παιδιά αυτά να έχουν καλή στοματική υγεία και ποιότητα ζωής.","Osteogenesis imperfecta (OI) is a metabolic bone disease that affects the connective tissue and specifically the collagen; it is the most common form of primary osteoporosis. Patients with osteogenesis imperfecta present with skeletal abnormalities, increased risk of fractures, muscle weakness, hearing loss, and a variety of oral findings. The aim of the study is to record the oral health status of children with OI and compare the dental findings with those of healthy individuals of the same age and gender. Methodology The sample of this comparative cross-sectional study consisted of 40 children in the OI group and 38 in the healthy children’s group. The children of the OI group were patients of the Department of Bone and Mineral Metabolism, Institute of Child Health, Athens, Greece, whereas the healthy children were selected from the Postgraduate Paediatric Dental Clinic, Dental School NKUA, matched for age and gender. Exclusion criteria for both groups were uncooperative patients and lack of parental consent and for the control group wasthe absence of general health problems. Demographic data, children’s dental history, brushing frequency and dietary habits were collected from the parents, using self-administered questionnaires. Dental examination was carried out at the Postgraduate Paediatric Dental Clinic, NKUA and information was collected on periodontal health, dental caries, occlusion, dental anomalies and TMJ. Panoramic radiographs were also evaluated for possible tooth anomalies related to the disease and estimation of dental age. Descriptive statistics, Student’s t-test, x2, Spearman correlation coefficient rho and hierarchical multivariate regression analysis were used to analyze the data. Level of significance was set to P ≤ 0.05. Results The mean age of the children in the OI group was 9.5 (SD: 4.55) years and in the healthy children group was 9.04 (SD: 2.43) years. Most children in both groups, lived in urban areas and their parents had basic to higher education level (αυτό είναι πολύ γενικό, αφού περιγράφει όλο το φάσμα του μορφωτικού επιπέδου.....). There were no statistically significant differences between the groups for all the demographic variables. About one fifth of the children in both groups had never been to the dentist before. Children in both groups brushed mostly once or twice per day with no difference between groups, while only one child in the OI group and two in the healthy group used dental floss. Participants in both groups consumed sugary snacks mainly between meals, while most did not have sugary drinks on daily basis. Nevertheless, healthy children consumed daily, significantly more sugary snacks (p=0.007) and believed that their oral hygiene routines were better compared to their counterparts in the OI group (p= 0.01). Periodontal status was similar between the groups, but significantly more children in the OI group had caries on permanent teeth (p=0.05) and higher DMFT scores (p<0.001). In primary teeth, the distribution (p=0.9) and severity of dental caries (p=0.75) was similar in the two groups. Twenty five percent of the OI children had enamel dental defects and 10% had dentinogenesis imperfecta. In the healthy group, 18.4% had enamel defects. Radiographic defects were found in 45% of the OI children and they were mainly taurodontism and cervical constriction while in the healthy group 31.6% presented defects and they were mainly taurodontism and impaction. At the time of the examination, 6 children in the OI and 4 in the healthy group were under orthodontic treatment or they had completed treatment in the past. Nevertheless, significantly more OI children had posterior crossbites (p=0.04), less overbite (p=0.03) and more need of orthodontic treatment (p=0.03). Finally, OI children had slightly higher TMD Pain scores (p=0.01), but none of the children in both groups had clicking. The mean estimated age from the orthopantomograms was 11.13 (SD: 3.55) in the OI and 9.86 (SD: 2.15) in the healthy group which was not statistically different. Bivariate correlations indicated that age (rho = 0.379, p=.002), having OI (rho=0.524, p<0.001), urban residency (rho = -0.265, p=0.03), between meals sugar consumption (rho = 0.269, p= 0.028), presence of bleeding/calculus (rho= 0.331, p=0.006) and need for orthodontic treatment (rho = 0.364, p=0.003), significantly correlated with DMFT. When entered in multiple regression models, having OI and between meals sugar consumption significantly predicted the DMFT, after controlling for age. There were no significant correlations between dmft and the examined parameters. Conclusion In this study, patients with OI had more caries on permanent teeth and higher DMFT scores than healthy children and diet is probably an important risk factor. Furthermore, OI children had more orthodontic problems and dental defects, findings that are in accordance with the international literature. Nevertheless, dentinogenesis imperfecta, which is reported as the most common dental finding in patients with OI, was observed in only 10% of our study group. Results of this study indicate that OI patients need careful dental examination starting at an early age and targeted oral health preventive programs to ensure good oral health for a better quality of life."],"dc:identifier":["uoadl:2958509","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2958509"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Oral health status of children with osteogenesis imperfecta"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:43:34Z"}