{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2959322"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2959322","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Coupling between mineral replacement reactions and co-precipitation of invisible gold and arsenic in the Piavitsa carbonate-replacement gold deposit, Kassandra Mining District, N. Greece","abstract":"Η Μεταλλευτική Περιοχή της Κασσάνδρας, η οποία βρίσκεται στην Α. Χαλκιδική, στη Β. Ελλάδα, αποτελεί μία από τις πιο σημαντικές οικονομικά μεταλλευτικές περιοχές της Σερβο-Μακεδονικής Μεταλλογενετικής επαρχίας της Μεταλλογενετικής Ζώνης της Τηθύος-Ευρασίας. Η Μεταλλευτική Περιοχή της Κασσάνδρας περιλαμβάνει συνολικά αποθέματα χρυσού ύψους ~12 εκ. ουγκιές (340.2 εκ. τόνοι) χρυσού που βρίσκεται στα Μειοκαινικά πορφυρικά κοιτάσματα Au-Cu των Σκουριών και στα Τεταρτογενή πολυμεταλλικά (Au-Ag-Pb-Zn) κοιτάσματα αντικατάστασης ανθρακικών της Ολυμπιάδας, του Μαντέμ Λάκκου και των Μαύρων Πετρών. Τα κοιτάσματα αυτά σχετίζονται με Ολιγο-Μειοκαινικές διεισδύσεις του μεταμορφικού υποβάθρου της ενότητας Κερδυλίων και της ενότητας Βερτίσκου. Οι μεταλλοφορίες από αντικατάσταση ανθρακικών ελέγχονται από τα ρήγματα της Κασσάνδρας και του Στρατωνίου. Η περιοχή της Πιάβιτσας βρίσκεται στο δυτικό άκρο του ρήγματος Στρατωνίου και απέχει από τις Μαύρες Πέτρες 3 χλμ, οι οποίες αποτελούν ενεργό μεταλλείο που λειτουργεί η εταιρεία Ελληνικός Χρυσός ΑΕ. Η Πιάβιτσα φιλοξενεί μεταλλοφορία αντικατάστασης ανθρακικών πλούσια σε χρυσό (Au), που φιλοξενείται σε πετρώματα που είναι πυριτιωμένα και εμπλουτισμένα σε Mn, καθώς και σχετιζόμενες φλέβες. Στο παρελθόν, λειτούργησε ενεργό μεταλλείο εξόρυξης μαγγανίου (Μn) στην περιοχή της Πιάβιτσας. Τα σημερινά αποθέματα χρυσού εκτιμώνται στα 10.54 Mt με περιεκτικότητα 5.7 g/t Au και 57 g/t Ag. Η μεταλλοφορία της Πιάβιτσας (ηλικίας 24.0±0.6 Ma, μέθοδος 40Ar/39Ar) έχει ερμηνευτεί ως ένα κοίτασμα αντικατάστασης ανθρακικών πλούσιο σε Au μέσα σε πετρώματα πυριτιωμένα και εμπλουτισμένα σε Mn, το οποίο σχηματίζεται σε ένα πλαίσιο μεταλλοφοριών και κοιτασμάτων που αναπτύσσονται γύρω από αβαθή μαγματικά κέντρα. Ωστόσο, αυτή η ταξινόμηση βασίζεται σε αποσπασματικά δεδομένα. Έτσι, ο τύπος της μεταλλοφορίας, ο μηχανισμός απόθεσης Au και η μορφή του Αu, π.χ. υπομικροσκοπικός (δυσκατέργαστος) ή ελεύθερος μεταλλικός, παραμένουν αναπάντητα. Η παρούσα διατριβή συνδυάζει: (i) Δειγματοληψία από καρότα (πυρήνες) γεωτρήσεων της μεταλλοφορίας Au (ii) Inductively Coupled Plasma Atomic Emission Spectroscopy (ICP-AES), Atomic Absorption Spectroscopy (AAS), and Fire Assay; (iii) petrography, X-ray diffraction (XRD), και SEM-EDS ανάλυση, με σκοπό τον προσδιορισμό κύριων και δευτερευόντων στοιχείων, και ιχνοστοιχείων, στην μεταλλοφορία, τον προσδιορισμό των κύριων εξαλλοιώσεων και των ορυκτών φάσεων των σουλφιδίων και των θειοαλάτων, , και την τελική αξιολόγηση της ποικιλία των υφών και ιστών των ορυκτών φάσεων των εξαλλοιώσεων και της μεταλλοφοριας, και τη σχέση μεταξύ μεταλλοφορίας και των ανθρακικών πετρωμάτων-ξενιστών, και τέλος ένα πιθανό μοντέλο απόθεσης Au στο κοίτασμα της Πιάβιτσας. Τα συμπεράσματα αυτής της διατριβής σχετικά με τα βασικά χαρακτηριστικά της μεταλλοφορίας Au από αντικατάσταση ανθρακικών στην περιοχή της Πιάβιτσας, είναι: (1) Η μεταλλοφορία είναι κυρίως στρωματοπεριορισμένη σε μάρμαρα με προσμίξεις, στα οποια επικρατεί ο ασβεστίτης που είναι πλούσιος σε Mn, Fe, και Mg, (2) Η Πιάβιτσα είναι ένα οικονομικό κοίτασμα πλούσιο σε Au (και Ag), με χαμηλή περιεκτικότητα σε βασικά μέταλλα, (3) Το κύρια θειούχα ορυκτά και ορυκτά θειοάλατα είναι ο αρσενικούχος σιδηροπυρίτης και ο αρσενοπυρίτης, ο σφαλερίτης, ο γαληνίτης, ο χαλκοπυρίτης, θειοάλατα Cu-Pb-Sb και της σειράς τενναντίτη – τετραεδρίτη., (4) Το κοίτασμα χαρακτηρίζεται γεωχημικά από την σειρά χημικών στοιχείωνAu-As-Sb-Mn-Ag και παρουσιάζει χαμηλή περιεκτικότητα σε βασικά μέταλλα. Επίσης, η μεταλλοφορία της Πιάβιτσας φιλοξενεί δευτερογενή υδροθερμικά ανθρακικά ορυκτά του Mn, όπως ροδοχρωσίτη και κουτνοχορίτη (ΧΗΜΙΚΟΣ ΤΥΠΟΣ?), (5) Οι δευτερογενείς υδροθερμικές εξαλλοιώσεις συμπεριλαμβάνουν: (i) απανθράκωση (carbonatization) (διάλυση ανθρακικών), η οποία ακολουθείται από: (ii) πυριτίωση με ιασπεροειδή (jasperoid) χαλαζία, που χαρακτηρίζεται από την αντικατάσταση ανθρακικών ορυκτών από χαλαζία; (iii) ανθράκωση (carbonatization), η οποία αποτελείται από δευτερογενή υδροθερμικά ανθρακικά ορυκτά του Mn, π.χ., ροδοχρωσίτης και κουτνοχορίτης; (iv) αργιλλική εξαλλοιωση, η οποία αποτελείται από διάσπαρτο ιλλίτη, και, (v) θείωση (sulfidation), η οποία έχει ως αποτέλεσμα την απόθεση διάσπαρτου σιδηροπυρίτη, αρσενικούχου σιδηροπυρίτη, και αρσενοπυρίτη στον ιασπεροειδή χαλαζία. Άλλα ορυκτά εξαλλοίωσης είναι ο απατίτης και το ρουτίλιο; (6) Ως επι το πλείστον η μεταλλοφορία Au στην Πιάβιτσα βρίσκεται με την μορφή υπομικροσκοπικού η δυσκατέργαστου Au ή και φιλοξενείται σχεδόν αποκλειστικά στον αρσενοπυρίτη και στον αρσενικούχο σιδηροπυρίτη; ωστόσο, αυτό χρειάζεται να αποδειχθεί με περαιτέρω έρευνα (see “Areas for Future Research”). Ο σχηματισμός του αρσενικούχου σιδηροπυρίτη και του αρσενοπυρίτη που φέρουν Au, σχετίζεται με τη διάλυση ανθρακικών ορυκτών, την ανθράκωση και την πυριτίωση ανθρακικών ορυκτών, την αργιλική εξαλλοίωση πυριτικών πρυκτών, και την σουλφιδίωση του Fe, στο πέτρωμα-ξενιστής. Η σπάνια παρουσία ελεύθερου μεταλλικού Au δεν μπορεί να αποκλειστεί; ωστόσο, χρειάζεται να αποδειχθεί με περαιτέρω έρευνα (see “Areas for Future Research”). (7) Ο αρσενικούχος σιδηροπυρίτης και ο αρσενοπυρίτης αποτέθηκαν κατά τη διάρκεια της σουλφιδίωσης του Fe, ο οποίος απελευθερώθηκε από το πέτρωμα και/ή την εξαλλοίωση των Fe-ούχων ανθρακικών ορυκτών μέσω αντιδράσεων διάλυσης-επαναπόθεσης (Coupled Dissolution-Reprecipitation (CDR) reactions) κατά τη διάρκεια αντικατάστασης ορυκτών. Προτείνεται ότι οι διεργασίες της θείωσης έχουν προκαλέσει απόθεση Au μαζί με αρσενικούχο σιδηροπυρίτη και αρσενοπυρίτη. Οι διεργασίες διάλυσης – απόθεσης μπορούν να αναβαθμίσουν την περιεκτικότητα σε Au, ωστόσο αυτό χρειάζεται να διερευνηθεί περαιτέρω (see “Areas for Future Research”), και (8) για το μοντέλο γένεσης του κοιτάσματος της Πιάβιτσας, μπορούν να χρησιμοποιηθούν συγκριτικά στοιχεία με κοιτάσματα τύπου “distal Au-rich carbonate-replacement deposits” (Sillitoe, 1990) και “Carlin-type Au deposits” (Cline et al., 2001).","abstract_html":"Η Μεταλλευτική Περιοχή της Κασσάνδρας, η οποία βρίσκεται στην Α. Χαλκιδική, στη Β. Ελλάδα, αποτελεί μία από τις πιο σημαντικές οικονομικά μεταλλευτικές περιοχές της Σερβο-Μακεδονικής Μεταλλογενετικής επαρχίας της Μεταλλογενετικής Ζώνης της Τηθύος-Ευρασίας. Η Μεταλλευτική Περιοχή της Κασσάνδρας περιλαμβάνει συνολικά αποθέματα χρυσού ύψους ~12 εκ. ουγκιές (340.2 εκ. τόνοι) χρυσού που βρίσκεται στα Μειοκαινικά πορφυρικά κοιτάσματα Au-Cu των Σκουριών και στα Τεταρτογενή πολυμεταλλικά (Au-Ag-Pb-Zn) κοιτάσματα αντικατάστασης ανθρακικών της Ολυμπιάδας, του Μαντέμ Λάκκου και των Μαύρων Πετρών. Τα κοιτάσματα αυτά σχετίζονται με Ολιγο-Μειοκαινικές διεισδύσεις του μεταμορφικού υποβάθρου της ενότητας Κερδυλίων και της ενότητας Βερτίσκου. Οι μεταλλοφορίες από αντικατάσταση ανθρακικών ελέγχονται από τα ρήγματα της Κασσάνδρας και του Στρατωνίου. Η περιοχή της Πιάβιτσας βρίσκεται στο δυτικό άκρο του ρήγματος Στρατωνίου και απέχει από τις Μαύρες Πέτρες 3 χλμ, οι οποίες αποτελούν ενεργό μεταλλείο που λειτουργεί η εταιρεία Ελληνικός Χρυσός ΑΕ. Η Πιάβιτσα φιλοξενεί μεταλλοφορία αντικατάστασης ανθρακικών πλούσια σε χρυσό (Au), που φιλοξενείται σε πετρώματα που είναι πυριτιωμένα και εμπλουτισμένα σε Mn, καθώς και σχετιζόμενες φλέβες. Στο παρελθόν, λειτούργησε ενεργό μεταλλείο εξόρυξης μαγγανίου (Μn) στην περιοχή της Πιάβιτσας. Τα σημερινά αποθέματα χρυσού εκτιμώνται στα 10.54 Mt με περιεκτικότητα 5.7 g/t Au και 57 g/t Ag. Η μεταλλοφορία της Πιάβιτσας (ηλικίας 24.0±0.6 Ma, μέθοδος 40Ar/39Ar) έχει ερμηνευτεί ως ένα κοίτασμα αντικατάστασης ανθρακικών πλούσιο σε Au μέσα σε πετρώματα πυριτιωμένα και εμπλουτισμένα σε Mn, το οποίο σχηματίζεται σε ένα πλαίσιο μεταλλοφοριών και κοιτασμάτων που αναπτύσσονται γύρω από αβαθή μαγματικά κέντρα. Ωστόσο, αυτή η ταξινόμηση βασίζεται σε αποσπασματικά δεδομένα. Έτσι, ο τύπος της μεταλλοφορίας, ο μηχανισμός απόθεσης Au και η μορφή του Αu, π.χ. υπομικροσκοπικός (δυσκατέργαστος) ή ελεύθερος μεταλλικός, παραμένουν αναπάντητα. Η παρούσα διατριβή συνδυάζει: (i) Δειγματοληψία από καρότα (πυρήνες) γεωτρήσεων της μεταλλοφορίας Au (ii) Inductively Coupled Plasma Atomic Emission Spectroscopy (ICP-AES), Atomic Absorption Spectroscopy (AAS), and Fire Assay; (iii) petrography, X-ray diffraction (XRD), και SEM-EDS ανάλυση, με σκοπό τον προσδιορισμό κύριων και δευτερευόντων στοιχείων, και ιχνοστοιχείων, στην μεταλλοφορία, τον προσδιορισμό των κύριων εξαλλοιώσεων και των ορυκτών φάσεων των σουλφιδίων και των θειοαλάτων, , και την τελική αξιολόγηση της ποικιλία των υφών και ιστών των ορυκτών φάσεων των εξαλλοιώσεων και της μεταλλοφοριας, και τη σχέση μεταξύ μεταλλοφορίας και των ανθρακικών πετρωμάτων-ξενιστών, και τέλος ένα πιθανό μοντέλο απόθεσης Au στο κοίτασμα της Πιάβιτσας. Τα συμπεράσματα αυτής της διατριβής σχετικά με τα βασικά χαρακτηριστικά της μεταλλοφορίας Au από αντικατάσταση ανθρακικών στην περιοχή της Πιάβιτσας, είναι: (1) Η μεταλλοφορία είναι κυρίως στρωματοπεριορισμένη σε μάρμαρα με προσμίξεις, στα οποια επικρατεί ο ασβεστίτης που είναι πλούσιος σε Mn, Fe, και Mg, (2) Η Πιάβιτσα είναι ένα οικονομικό κοίτασμα πλούσιο σε Au (και Ag), με χαμηλή περιεκτικότητα σε βασικά μέταλλα, (3) Το κύρια θειούχα ορυκτά και ορυκτά θειοάλατα είναι ο αρσενικούχος σιδηροπυρίτης και ο αρσενοπυρίτης, ο σφαλερίτης, ο γαληνίτης, ο χαλκοπυρίτης, θειοάλατα Cu-Pb-Sb και της σειράς τενναντίτη – τετραεδρίτη., (4) Το κοίτασμα χαρακτηρίζεται γεωχημικά από την σειρά χημικών στοιχείωνAu-As-Sb-Mn-Ag και παρουσιάζει χαμηλή περιεκτικότητα σε βασικά μέταλλα. Επίσης, η μεταλλοφορία της Πιάβιτσας φιλοξενεί δευτερογενή υδροθερμικά ανθρακικά ορυκτά του Mn, όπως ροδοχρωσίτη και κουτνοχορίτη (ΧΗΜΙΚΟΣ ΤΥΠΟΣ?), (5) Οι δευτερογενείς υδροθερμικές εξαλλοιώσεις συμπεριλαμβάνουν: (i) απανθράκωση (carbonatization) (διάλυση ανθρακικών), η οποία ακολουθείται από: (ii) πυριτίωση με ιασπεροειδή (jasperoid) χαλαζία, που χαρακτηρίζεται από την αντικατάσταση ανθρακικών ορυκτών από χαλαζία; (iii) ανθράκωση (carbonatization), η οποία αποτελείται από δευτερογενή υδροθερμικά ανθρακικά ορυκτά του Mn, π.χ., ροδοχρωσίτης και κουτνοχορίτης; (iv) αργιλλική εξαλλοιωση, η οποία αποτελείται από διάσπαρτο ιλλίτη, και, (v) θείωση (sulfidation), η οποία έχει ως αποτέλεσμα την απόθεση διάσπαρτου σιδηροπυρίτη, αρσενικούχου σιδηροπυρίτη, και αρσενοπυρίτη στον ιασπεροειδή χαλαζία. Άλλα ορυκτά εξαλλοίωσης είναι ο απατίτης και το ρουτίλιο; (6) Ως επι το πλείστον η μεταλλοφορία Au στην Πιάβιτσα βρίσκεται με την μορφή υπομικροσκοπικού η δυσκατέργαστου Au ή και φιλοξενείται σχεδόν αποκλειστικά στον αρσενοπυρίτη και στον αρσενικούχο σιδηροπυρίτη; ωστόσο, αυτό χρειάζεται να αποδειχθεί με περαιτέρω έρευνα (see “Areas for Future Research”). Ο σχηματισμός του αρσενικούχου σιδηροπυρίτη και του αρσενοπυρίτη που φέρουν Au, σχετίζεται με τη διάλυση ανθρακικών ορυκτών, την ανθράκωση και την πυριτίωση ανθρακικών ορυκτών, την αργιλική εξαλλοίωση πυριτικών πρυκτών, και την σουλφιδίωση του Fe, στο πέτρωμα-ξενιστής. Η σπάνια παρουσία ελεύθερου μεταλλικού Au δεν μπορεί να αποκλειστεί; ωστόσο, χρειάζεται να αποδειχθεί με περαιτέρω έρευνα (see “Areas for Future Research”). (7) Ο αρσενικούχος σιδηροπυρίτης και ο αρσενοπυρίτης αποτέθηκαν κατά τη διάρκεια της σουλφιδίωσης του Fe, ο οποίος απελευθερώθηκε από το πέτρωμα και/ή την εξαλλοίωση των Fe-ούχων ανθρακικών ορυκτών μέσω αντιδράσεων διάλυσης-επαναπόθεσης (Coupled Dissolution-Reprecipitation (CDR) reactions) κατά τη διάρκεια αντικατάστασης ορυκτών. Προτείνεται ότι οι διεργασίες της θείωσης έχουν προκαλέσει απόθεση Au μαζί με αρσενικούχο σιδηροπυρίτη και αρσενοπυρίτη. Οι διεργασίες διάλυσης – απόθεσης μπορούν να αναβαθμίσουν την περιεκτικότητα σε Au, ωστόσο αυτό χρειάζεται να διερευνηθεί περαιτέρω (see “Areas for Future Research”), και (8) για το μοντέλο γένεσης του κοιτάσματος της Πιάβιτσας, μπορούν να χρησιμοποιηθούν συγκριτικά στοιχεία με κοιτάσματα τύπου “distal Au-rich carbonate-replacement deposits” (Sillitoe, 1990) και “Carlin-type Au deposits” (Cline et al., 2001).","abstract_has_math":false,"creators":["Τζανή Μαρίνα","Tzani Marina"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:43:36Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2959322"],"render_values":[{"text":"uoadl:2959322","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2959322","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2959322","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2959322","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Τζανή Μαρίνα","Tzani Marina"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2959322","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2959322"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η Μεταλλευτική Περιοχή της Κασσάνδρας, η οποία βρίσκεται στην Α. Χαλκιδική, στη Β. Ελλάδα, αποτελεί μία από τις πιο σημαντικές οικονομικά μεταλλευτικές περιοχές της Σερβο-Μακεδονικής Μεταλλογενετικής επαρχίας της Μεταλλογενετικής Ζώνης της Τηθύος-Ευρασίας. Η Μεταλλευτική Περιοχή της Κασσάνδρας περιλαμβάνει συνολικά αποθέματα χρυσού ύψους ~12 εκ. ουγκιές (340.2 εκ. τόνοι) χρυσού που βρίσκεται στα Μειοκαινικά πορφυρικά κοιτάσματα Au-Cu των Σκουριών και στα Τεταρτογενή πολυμεταλλικά (Au-Ag-Pb-Zn) κοιτάσματα αντικατάστασης ανθρακικών της Ολυμπιάδας, του Μαντέμ Λάκκου και των Μαύρων Πετρών. Τα κοιτάσματα αυτά σχετίζονται με Ολιγο-Μειοκαινικές διεισδύσεις του μεταμορφικού υποβάθρου της ενότητας Κερδυλίων και της ενότητας Βερτίσκου. Οι μεταλλοφορίες από αντικατάσταση ανθρακικών ελέγχονται από τα ρήγματα της Κασσάνδρας και του Στρατωνίου. Η περιοχή της Πιάβιτσας βρίσκεται στο δυτικό άκρο του ρήγματος Στρατωνίου και απέχει από τις Μαύρες Πέτρες 3 χλμ, οι οποίες αποτελούν ενεργό μεταλλείο που λειτουργεί η εταιρεία Ελληνικός Χρυσός ΑΕ. Η Πιάβιτσα φιλοξενεί μεταλλοφορία αντικατάστασης ανθρακικών πλούσια σε χρυσό (Au), που φιλοξενείται σε πετρώματα που είναι πυριτιωμένα και εμπλουτισμένα σε Mn, καθώς και σχετιζόμενες φλέβες. Στο παρελθόν, λειτούργησε ενεργό μεταλλείο εξόρυξης μαγγανίου (Μn) στην περιοχή της Πιάβιτσας. Τα σημερινά αποθέματα χρυσού εκτιμώνται στα 10.54 Mt με περιεκτικότητα 5.7 g/t Au και 57 g/t Ag. Η μεταλλοφορία της Πιάβιτσας (ηλικίας 24.0±0.6 Ma, μέθοδος 40Ar/39Ar) έχει ερμηνευτεί ως ένα κοίτασμα αντικατάστασης ανθρακικών πλούσιο σε Au μέσα σε πετρώματα πυριτιωμένα και εμπλουτισμένα σε Mn, το οποίο σχηματίζεται σε ένα πλαίσιο μεταλλοφοριών και κοιτασμάτων που αναπτύσσονται γύρω από αβαθή μαγματικά κέντρα. Ωστόσο, αυτή η ταξινόμηση βασίζεται σε αποσπασματικά δεδομένα. Έτσι, ο τύπος της μεταλλοφορίας, ο μηχανισμός απόθεσης Au και η μορφή του Αu, π.χ. υπομικροσκοπικός (δυσκατέργαστος) ή ελεύθερος μεταλλικός, παραμένουν αναπάντητα. Η παρούσα διατριβή συνδυάζει: (i) Δειγματοληψία από καρότα (πυρήνες) γεωτρήσεων της μεταλλοφορίας Au (ii) Inductively Coupled Plasma Atomic Emission Spectroscopy (ICP-AES), Atomic Absorption Spectroscopy (AAS), and Fire Assay; (iii) petrography, X-ray diffraction (XRD), και SEM-EDS ανάλυση, με σκοπό τον προσδιορισμό κύριων και δευτερευόντων στοιχείων, και ιχνοστοιχείων, στην μεταλλοφορία, τον προσδιορισμό των κύριων εξαλλοιώσεων και των ορυκτών φάσεων των σουλφιδίων και των θειοαλάτων, , και την τελική αξιολόγηση της ποικιλία των υφών και ιστών των ορυκτών φάσεων των εξαλλοιώσεων και της μεταλλοφοριας, και τη σχέση μεταξύ μεταλλοφορίας και των ανθρακικών πετρωμάτων-ξενιστών, και τέλος ένα πιθανό μοντέλο απόθεσης Au στο κοίτασμα της Πιάβιτσας. Τα συμπεράσματα αυτής της διατριβής σχετικά με τα βασικά χαρακτηριστικά της μεταλλοφορίας Au από αντικατάσταση ανθρακικών στην περιοχή της Πιάβιτσας, είναι: (1) Η μεταλλοφορία είναι κυρίως στρωματοπεριορισμένη σε μάρμαρα με προσμίξεις, στα οποια επικρατεί ο ασβεστίτης που είναι πλούσιος σε Mn, Fe, και Mg, (2) Η Πιάβιτσα είναι ένα οικονομικό κοίτασμα πλούσιο σε Au (και Ag), με χαμηλή περιεκτικότητα σε βασικά μέταλλα, (3) Το κύρια θειούχα ορυκτά και ορυκτά θειοάλατα είναι ο αρσενικούχος σιδηροπυρίτης και ο αρσενοπυρίτης, ο σφαλερίτης, ο γαληνίτης, ο χαλκοπυρίτης, θειοάλατα Cu-Pb-Sb και της σειράς τενναντίτη – τετραεδρίτη., (4) Το κοίτασμα χαρακτηρίζεται γεωχημικά από την σειρά χημικών στοιχείωνAu-As-Sb-Mn-Ag και παρουσιάζει χαμηλή περιεκτικότητα σε βασικά μέταλλα. Επίσης, η μεταλλοφορία της Πιάβιτσας φιλοξενεί δευτερογενή υδροθερμικά ανθρακικά ορυκτά του Mn, όπως ροδοχρωσίτη και κουτνοχορίτη (ΧΗΜΙΚΟΣ ΤΥΠΟΣ?), (5) Οι δευτερογενείς υδροθερμικές εξαλλοιώσεις συμπεριλαμβάνουν: (i) απανθράκωση (carbonatization) (διάλυση ανθρακικών), η οποία ακολουθείται από: (ii) πυριτίωση με ιασπεροειδή (jasperoid) χαλαζία, που χαρακτηρίζεται από την αντικατάσταση ανθρακικών ορυκτών από χαλαζία; (iii) ανθράκωση (carbonatization), η οποία αποτελείται από δευτερογενή υδροθερμικά ανθρακικά ορυκτά του Mn, π.χ., ροδοχρωσίτης και κουτνοχορίτης; (iv) αργιλλική εξαλλοιωση, η οποία αποτελείται από διάσπαρτο ιλλίτη, και, (v) θείωση (sulfidation), η οποία έχει ως αποτέλεσμα την απόθεση διάσπαρτου σιδηροπυρίτη, αρσενικούχου σιδηροπυρίτη, και αρσενοπυρίτη στον ιασπεροειδή χαλαζία. Άλλα ορυκτά εξαλλοίωσης είναι ο απατίτης και το ρουτίλιο; (6) Ως επι το πλείστον η μεταλλοφορία Au στην Πιάβιτσα βρίσκεται με την μορφή υπομικροσκοπικού η δυσκατέργαστου Au ή και φιλοξενείται σχεδόν αποκλειστικά στον αρσενοπυρίτη και στον αρσενικούχο σιδηροπυρίτη; ωστόσο, αυτό χρειάζεται να αποδειχθεί με περαιτέρω έρευνα (see “Areas for Future Research”). Ο σχηματισμός του αρσενικούχου σιδηροπυρίτη και του αρσενοπυρίτη που φέρουν Au, σχετίζεται με τη διάλυση ανθρακικών ορυκτών, την ανθράκωση και την πυριτίωση ανθρακικών ορυκτών, την αργιλική εξαλλοίωση πυριτικών πρυκτών, και την σουλφιδίωση του Fe, στο πέτρωμα-ξενιστής. Η σπάνια παρουσία ελεύθερου μεταλλικού Au δεν μπορεί να αποκλειστεί; ωστόσο, χρειάζεται να αποδειχθεί με περαιτέρω έρευνα (see “Areas for Future Research”). (7) Ο αρσενικούχος σιδηροπυρίτης και ο αρσενοπυρίτης αποτέθηκαν κατά τη διάρκεια της σουλφιδίωσης του Fe, ο οποίος απελευθερώθηκε από το πέτρωμα και/ή την εξαλλοίωση των Fe-ούχων ανθρακικών ορυκτών μέσω αντιδράσεων διάλυσης-επαναπόθεσης (Coupled Dissolution-Reprecipitation (CDR) reactions) κατά τη διάρκεια αντικατάστασης ορυκτών. Προτείνεται ότι οι διεργασίες της θείωσης έχουν προκαλέσει απόθεση Au μαζί με αρσενικούχο σιδηροπυρίτη και αρσενοπυρίτη. Οι διεργασίες διάλυσης – απόθεσης μπορούν να αναβαθμίσουν την περιεκτικότητα σε Au, ωστόσο αυτό χρειάζεται να διερευνηθεί περαιτέρω (see “Areas for Future Research”), και (8) για το μοντέλο γένεσης του κοιτάσματος της Πιάβιτσας, μπορούν να χρησιμοποιηθούν συγκριτικά στοιχεία με κοιτάσματα τύπου “distal Au-rich carbonate-replacement deposits” (Sillitoe, 1990) και “Carlin-type Au deposits” (Cline et al., 2001).","The Kassandra Mining District (KMD), located in the Chalkidiki peninsula, N. Greece, is one of the most economically significant mining camps in the Serbo-Macedonian metallogenic province of the Tethyan-Eurasian metallogenic belt. The KMD contains a cumulative gold endowment, ~12 million ounces (Moz) (340.2 metric tons) Au in Early Miocene Au-Cu porphyry-style ores at Skouries, and Tertiary polymetallic (Au-Ag-Pb-Zn) carbonate-replacement ores at Olympias, Madem Lakkos, and Mavres Petres. Ore deposits are associated with Oligocene-Miocene intrusions emplaced into metamorphic basement rocks belonging to the Permo-Carboniferous to Late Jurassic Kerdilion unit and the Ordovician-Silurian Vertiskos unit. Carbonate-hosted replacement orebodies are controlled by the Kassandra fault and Stratoni fault zones (SFZ). The Piavitsa prospect, is located at the western end of the SFZ, occurs 3 km west of the Mavres Petres mine that is operated by Hellas Gold SA, and hosts siliceous-manganese Au-rich carbonate replacement mineralization and associated Au-rich veins. Piavitsa was exploited by open-pit mining for Mn in the past, whereas today has an estimated resource of 10.54 Mt at 5.7 g/t Au and 57 g/t Ag. The mineralization (24.0±0.6 Ma, 40Ar/39Ar age) has been interpreted as a siliceous-manganese Au-rich carbonate-replacement deposit that form in the distal parts of zoned intrusion-centered, magmatic-hydrothermal systems. However, this classification was based on purely circumstantial evidence, and the style of mineralization in the Piavitsa deposit, the major controls on Au mineralization, and the deportment of Au, i.e., invisible versus free, still remain in question. To address this, this thesis combined: (i) Detailed sampling and logging of diamond drill intercepts of Au-rich ore-mineralization; (ii) Inductively Coupled Plasma Atomic Emission Spectroscopy (ICP-AES), Atomic Absorption Spectroscopy (AAS), and Fire Assay; (iii) petrography, X-ray diffraction (XRD), and SEM-EDS analysis, in order to analyze whole rock samples for major and trace elements, identify the main alteration and sulfide-sulfosalt ore minerals, determine the concentrations of major and minor elements in the ore, asses the textural variety of alteration minerals and the relationship to host carbonate lithology and ore mineralization, and propose a possible deposition process for Au in the Piavitsa deposit. The conclusions of this thesis concerning the critical features that define mineralization at the Piavitsa carbonate-replacement Au deposit, include: (1) ore-mineralization is largely restricted to impure marble lenses dominated by (Mn, Fe)-Mg-rich calcite; (2) it is Au (and Ag) rich, and possesses only minor base metal enrichment; (3) the dominant sulfide and sulfosalt mineral suite consists of (arsenian) pyrite and arsenopyrite, with minor sphalerite, galena, chalcopyrite, Cu-Pb-Sb sulfosalts, and sulfosalts of the fahlore-group (tennantite, tetrahedrite), with a geochemical signature that consists of Au-As-Sb-Mn-Ag with low base metals. Piavitsa ore zone hosts hypogene hydrothermal Mn carbonate mineralization dominated by rhodochrosite and kutnohorite; (4) Hypogene hydrothermal alteration processes involved (i) decarbonatization followed by: (ii) pervasive, replacement-style silicification, in the form of jasperoid, which results from carbonate replacement by quartz; (iii) carbonatization, consisting of secondary hydrothermal Mn carbonate, i.e., rhodochrosite and kutnohorite; (iv) argillization, consisting of illite as widespread disseminations, and, (v) sulfidation, resulting in the precipitation of disseminated pyrite, arsenian pyrite, and arsenopyrite in the jasperoid quartz matrix. Other common alteration minerals include apatite and rutile; (5) The majority of Au in the Piavitsa ore zone is invisible and almost exclusively hosted in arsenopyrite and As-pyrite; however it needs to be verified by further research (see “Areas for Future Research”). The formation of Au-bearing arsenian pyrite and arsenopyrite, is closely associated with decarbonatization (dissolution), carbonatization, and silicification of carbonate, argillization of silicates, and sulfidation of Fe in the rock. The scarce presence of free Au cannot be excluded; however, it needs to be verified by further research (see “Areas for Future Research”). (6) Arsenian pyrite and arsenopyrite were deposited during sulfidation (sulfur metasomatism) of reactive Fe, which was released from wall rock and/or alteration Fe-carbonate minerals by fluid-induced coupled dissolution-reprecipitation (CDR) mineral replacement reactions. Most importantly sulfidation processes are suggested to have caused coupled precipitation of Au with As-pyrite and arsenopyrite. Coupled dissolution–reprecipitation processes may have contributed to upgrading Au grades, however this needs to be verified by further research (see “Areas for Future Research”); and (7) Distal Au-rich carbonate-hosted deposits and Carlin-type deposits could be called upon to further decipher the processes that caused gold deposition in the Piavitsa deposit."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Coupling between mineral replacement reactions and co-precipitation of invisible gold and arsenic in the Piavitsa carbonate-replacement gold deposit, Kassandra Mining District, N. Greece"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Τζανή Μαρίνα","Tzani Marina"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Η Μεταλλευτική Περιοχή της Κασσάνδρας, η οποία βρίσκεται στην Α. Χαλκιδική, στη Β. Ελλάδα, αποτελεί μία από τις πιο σημαντικές οικονομικά μεταλλευτικές περιοχές της Σερβο-Μακεδονικής Μεταλλογενετικής επαρχίας της Μεταλλογενετικής Ζώνης της Τηθύος-Ευρασίας. Η Μεταλλευτική Περιοχή της Κασσάνδρας περιλαμβάνει συνολικά αποθέματα χρυσού ύψους ~12 εκ. ουγκιές (340.2 εκ. τόνοι) χρυσού που βρίσκεται στα Μειοκαινικά πορφυρικά κοιτάσματα Au-Cu των Σκουριών και στα Τεταρτογενή πολυμεταλλικά (Au-Ag-Pb-Zn) κοιτάσματα αντικατάστασης ανθρακικών της Ολυμπιάδας, του Μαντέμ Λάκκου και των Μαύρων Πετρών. Τα κοιτάσματα αυτά σχετίζονται με Ολιγο-Μειοκαινικές διεισδύσεις του μεταμορφικού υποβάθρου της ενότητας Κερδυλίων και της ενότητας Βερτίσκου. Οι μεταλλοφορίες από αντικατάσταση ανθρακικών ελέγχονται από τα ρήγματα της Κασσάνδρας και του Στρατωνίου. Η περιοχή της Πιάβιτσας βρίσκεται στο δυτικό άκρο του ρήγματος Στρατωνίου και απέχει από τις Μαύρες Πέτρες 3 χλμ, οι οποίες αποτελούν ενεργό μεταλλείο που λειτουργεί η εταιρεία Ελληνικός Χρυσός ΑΕ. Η Πιάβιτσα φιλοξενεί μεταλλοφορία αντικατάστασης ανθρακικών πλούσια σε χρυσό (Au), που φιλοξενείται σε πετρώματα που είναι πυριτιωμένα και εμπλουτισμένα σε Mn, καθώς και σχετιζόμενες φλέβες. Στο παρελθόν, λειτούργησε ενεργό μεταλλείο εξόρυξης μαγγανίου (Μn) στην περιοχή της Πιάβιτσας. Τα σημερινά αποθέματα χρυσού εκτιμώνται στα 10.54 Mt με περιεκτικότητα 5.7 g/t Au και 57 g/t Ag. Η μεταλλοφορία της Πιάβιτσας (ηλικίας 24.0±0.6 Ma, μέθοδος 40Ar/39Ar) έχει ερμηνευτεί ως ένα κοίτασμα αντικατάστασης ανθρακικών πλούσιο σε Au μέσα σε πετρώματα πυριτιωμένα και εμπλουτισμένα σε Mn, το οποίο σχηματίζεται σε ένα πλαίσιο μεταλλοφοριών και κοιτασμάτων που αναπτύσσονται γύρω από αβαθή μαγματικά κέντρα. Ωστόσο, αυτή η ταξινόμηση βασίζεται σε αποσπασματικά δεδομένα. Έτσι, ο τύπος της μεταλλοφορίας, ο μηχανισμός απόθεσης Au και η μορφή του Αu, π.χ. υπομικροσκοπικός (δυσκατέργαστος) ή ελεύθερος μεταλλικός, παραμένουν αναπάντητα. Η παρούσα διατριβή συνδυάζει: (i) Δειγματοληψία από καρότα (πυρήνες) γεωτρήσεων της μεταλλοφορίας Au (ii) Inductively Coupled Plasma Atomic Emission Spectroscopy (ICP-AES), Atomic Absorption Spectroscopy (AAS), and Fire Assay; (iii) petrography, X-ray diffraction (XRD), και SEM-EDS ανάλυση, με σκοπό τον προσδιορισμό κύριων και δευτερευόντων στοιχείων, και ιχνοστοιχείων, στην μεταλλοφορία, τον προσδιορισμό των κύριων εξαλλοιώσεων και των ορυκτών φάσεων των σουλφιδίων και των θειοαλάτων, , και την τελική αξιολόγηση της ποικιλία των υφών και ιστών των ορυκτών φάσεων των εξαλλοιώσεων και της μεταλλοφοριας, και τη σχέση μεταξύ μεταλλοφορίας και των ανθρακικών πετρωμάτων-ξενιστών, και τέλος ένα πιθανό μοντέλο απόθεσης Au στο κοίτασμα της Πιάβιτσας. Τα συμπεράσματα αυτής της διατριβής σχετικά με τα βασικά χαρακτηριστικά της μεταλλοφορίας Au από αντικατάσταση ανθρακικών στην περιοχή της Πιάβιτσας, είναι: (1) Η μεταλλοφορία είναι κυρίως στρωματοπεριορισμένη σε μάρμαρα με προσμίξεις, στα οποια επικρατεί ο ασβεστίτης που είναι πλούσιος σε Mn, Fe, και Mg, (2) Η Πιάβιτσα είναι ένα οικονομικό κοίτασμα πλούσιο σε Au (και Ag), με χαμηλή περιεκτικότητα σε βασικά μέταλλα, (3) Το κύρια θειούχα ορυκτά και ορυκτά θειοάλατα είναι ο αρσενικούχος σιδηροπυρίτης και ο αρσενοπυρίτης, ο σφαλερίτης, ο γαληνίτης, ο χαλκοπυρίτης, θειοάλατα Cu-Pb-Sb και της σειράς τενναντίτη – τετραεδρίτη., (4) Το κοίτασμα χαρακτηρίζεται γεωχημικά από την σειρά χημικών στοιχείωνAu-As-Sb-Mn-Ag και παρουσιάζει χαμηλή περιεκτικότητα σε βασικά μέταλλα. Επίσης, η μεταλλοφορία της Πιάβιτσας φιλοξενεί δευτερογενή υδροθερμικά ανθρακικά ορυκτά του Mn, όπως ροδοχρωσίτη και κουτνοχορίτη (ΧΗΜΙΚΟΣ ΤΥΠΟΣ?), (5) Οι δευτερογενείς υδροθερμικές εξαλλοιώσεις συμπεριλαμβάνουν: (i) απανθράκωση (carbonatization) (διάλυση ανθρακικών), η οποία ακολουθείται από: (ii) πυριτίωση με ιασπεροειδή (jasperoid) χαλαζία, που χαρακτηρίζεται από την αντικατάσταση ανθρακικών ορυκτών από χαλαζία; (iii) ανθράκωση (carbonatization), η οποία αποτελείται από δευτερογενή υδροθερμικά ανθρακικά ορυκτά του Mn, π.χ., ροδοχρωσίτης και κουτνοχορίτης; (iv) αργιλλική εξαλλοιωση, η οποία αποτελείται από διάσπαρτο ιλλίτη, και, (v) θείωση (sulfidation), η οποία έχει ως αποτέλεσμα την απόθεση διάσπαρτου σιδηροπυρίτη, αρσενικούχου σιδηροπυρίτη, και αρσενοπυρίτη στον ιασπεροειδή χαλαζία. Άλλα ορυκτά εξαλλοίωσης είναι ο απατίτης και το ρουτίλιο; (6) Ως επι το πλείστον η μεταλλοφορία Au στην Πιάβιτσα βρίσκεται με την μορφή υπομικροσκοπικού η δυσκατέργαστου Au ή και φιλοξενείται σχεδόν αποκλειστικά στον αρσενοπυρίτη και στον αρσενικούχο σιδηροπυρίτη; ωστόσο, αυτό χρειάζεται να αποδειχθεί με περαιτέρω έρευνα (see “Areas for Future Research”). Ο σχηματισμός του αρσενικούχου σιδηροπυρίτη και του αρσενοπυρίτη που φέρουν Au, σχετίζεται με τη διάλυση ανθρακικών ορυκτών, την ανθράκωση και την πυριτίωση ανθρακικών ορυκτών, την αργιλική εξαλλοίωση πυριτικών πρυκτών, και την σουλφιδίωση του Fe, στο πέτρωμα-ξενιστής. Η σπάνια παρουσία ελεύθερου μεταλλικού Au δεν μπορεί να αποκλειστεί; ωστόσο, χρειάζεται να αποδειχθεί με περαιτέρω έρευνα (see “Areas for Future Research”). (7) Ο αρσενικούχος σιδηροπυρίτης και ο αρσενοπυρίτης αποτέθηκαν κατά τη διάρκεια της σουλφιδίωσης του Fe, ο οποίος απελευθερώθηκε από το πέτρωμα και/ή την εξαλλοίωση των Fe-ούχων ανθρακικών ορυκτών μέσω αντιδράσεων διάλυσης-επαναπόθεσης (Coupled Dissolution-Reprecipitation (CDR) reactions) κατά τη διάρκεια αντικατάστασης ορυκτών. Προτείνεται ότι οι διεργασίες της θείωσης έχουν προκαλέσει απόθεση Au μαζί με αρσενικούχο σιδηροπυρίτη και αρσενοπυρίτη. Οι διεργασίες διάλυσης – απόθεσης μπορούν να αναβαθμίσουν την περιεκτικότητα σε Au, ωστόσο αυτό χρειάζεται να διερευνηθεί περαιτέρω (see “Areas for Future Research”), και (8) για το μοντέλο γένεσης του κοιτάσματος της Πιάβιτσας, μπορούν να χρησιμοποιηθούν συγκριτικά στοιχεία με κοιτάσματα τύπου “distal Au-rich carbonate-replacement deposits” (Sillitoe, 1990) και “Carlin-type Au deposits” (Cline et al., 2001).","The Kassandra Mining District (KMD), located in the Chalkidiki peninsula, N. Greece, is one of the most economically significant mining camps in the Serbo-Macedonian metallogenic province of the Tethyan-Eurasian metallogenic belt. The KMD contains a cumulative gold endowment, ~12 million ounces (Moz) (340.2 metric tons) Au in Early Miocene Au-Cu porphyry-style ores at Skouries, and Tertiary polymetallic (Au-Ag-Pb-Zn) carbonate-replacement ores at Olympias, Madem Lakkos, and Mavres Petres. Ore deposits are associated with Oligocene-Miocene intrusions emplaced into metamorphic basement rocks belonging to the Permo-Carboniferous to Late Jurassic Kerdilion unit and the Ordovician-Silurian Vertiskos unit. Carbonate-hosted replacement orebodies are controlled by the Kassandra fault and Stratoni fault zones (SFZ). The Piavitsa prospect, is located at the western end of the SFZ, occurs 3 km west of the Mavres Petres mine that is operated by Hellas Gold SA, and hosts siliceous-manganese Au-rich carbonate replacement mineralization and associated Au-rich veins. Piavitsa was exploited by open-pit mining for Mn in the past, whereas today has an estimated resource of 10.54 Mt at 5.7 g/t Au and 57 g/t Ag. The mineralization (24.0±0.6 Ma, 40Ar/39Ar age) has been interpreted as a siliceous-manganese Au-rich carbonate-replacement deposit that form in the distal parts of zoned intrusion-centered, magmatic-hydrothermal systems. However, this classification was based on purely circumstantial evidence, and the style of mineralization in the Piavitsa deposit, the major controls on Au mineralization, and the deportment of Au, i.e., invisible versus free, still remain in question. To address this, this thesis combined: (i) Detailed sampling and logging of diamond drill intercepts of Au-rich ore-mineralization; (ii) Inductively Coupled Plasma Atomic Emission Spectroscopy (ICP-AES), Atomic Absorption Spectroscopy (AAS), and Fire Assay; (iii) petrography, X-ray diffraction (XRD), and SEM-EDS analysis, in order to analyze whole rock samples for major and trace elements, identify the main alteration and sulfide-sulfosalt ore minerals, determine the concentrations of major and minor elements in the ore, asses the textural variety of alteration minerals and the relationship to host carbonate lithology and ore mineralization, and propose a possible deposition process for Au in the Piavitsa deposit. The conclusions of this thesis concerning the critical features that define mineralization at the Piavitsa carbonate-replacement Au deposit, include: (1) ore-mineralization is largely restricted to impure marble lenses dominated by (Mn, Fe)-Mg-rich calcite; (2) it is Au (and Ag) rich, and possesses only minor base metal enrichment; (3) the dominant sulfide and sulfosalt mineral suite consists of (arsenian) pyrite and arsenopyrite, with minor sphalerite, galena, chalcopyrite, Cu-Pb-Sb sulfosalts, and sulfosalts of the fahlore-group (tennantite, tetrahedrite), with a geochemical signature that consists of Au-As-Sb-Mn-Ag with low base metals. Piavitsa ore zone hosts hypogene hydrothermal Mn carbonate mineralization dominated by rhodochrosite and kutnohorite; (4) Hypogene hydrothermal alteration processes involved (i) decarbonatization followed by: (ii) pervasive, replacement-style silicification, in the form of jasperoid, which results from carbonate replacement by quartz; (iii) carbonatization, consisting of secondary hydrothermal Mn carbonate, i.e., rhodochrosite and kutnohorite; (iv) argillization, consisting of illite as widespread disseminations, and, (v) sulfidation, resulting in the precipitation of disseminated pyrite, arsenian pyrite, and arsenopyrite in the jasperoid quartz matrix. Other common alteration minerals include apatite and rutile; (5) The majority of Au in the Piavitsa ore zone is invisible and almost exclusively hosted in arsenopyrite and As-pyrite; however it needs to be verified by further research (see “Areas for Future Research”). The formation of Au-bearing arsenian pyrite and arsenopyrite, is closely associated with decarbonatization (dissolution), carbonatization, and silicification of carbonate, argillization of silicates, and sulfidation of Fe in the rock. The scarce presence of free Au cannot be excluded; however, it needs to be verified by further research (see “Areas for Future Research”). (6) Arsenian pyrite and arsenopyrite were deposited during sulfidation (sulfur metasomatism) of reactive Fe, which was released from wall rock and/or alteration Fe-carbonate minerals by fluid-induced coupled dissolution-reprecipitation (CDR) mineral replacement reactions. Most importantly sulfidation processes are suggested to have caused coupled precipitation of Au with As-pyrite and arsenopyrite. Coupled dissolution–reprecipitation processes may have contributed to upgrading Au grades, however this needs to be verified by further research (see “Areas for Future Research”); and (7) Distal Au-rich carbonate-hosted deposits and Carlin-type deposits could be called upon to further decipher the processes that caused gold deposition in the Piavitsa deposit."],"dc:identifier":["uoadl:2959322","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2959322"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Coupling between mineral replacement reactions and co-precipitation of invisible gold and arsenic in the Piavitsa carbonate-replacement gold deposit, Kassandra Mining District, N. Greece"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:43:36Z"}