{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2959349"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2959349","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η χρήση της εικονικής πραγματικότητας στην αιθουσαία αποκατάσταση","abstract":"Θεωρητικό Υπόβαθρο: Η αποκατάσταση του αιθουσαίου συστήματος που περιλαμβάνει εξισορρόπηση, προσαρμογή, ισορροπία και ασκήσεις βάδισης θεωρείται σήμερα το πρότυπο θεραπείας για ασθενείς με περιφερικές αιθουσαίες διαταραχές, ανεξάρτητα από την ηλικία και τη διάρκεια των συμπτωμάτων τους. Πολλές μελέτες δείχνουν σημαντικές βελτιώσεις στα υποκειμενικά συμπτώματα, το βάδισμα και την σταθερότητα στην όρθια θέση. Ωστόσο, τα συμπτώματα του οπτικού ιλίγγου (visual vertigo) ή η ζάλη βελτιώνονται μόνο όταν η αποκατάσταση του αιθουσαίου συστήματος συνδυάζεται με πρόσθετη έκθεση σε οπτικοκινητική διέγερση. Η εικονική πραγματικότητα είναι μια πολλά υποσχόμενη μέθοδος που καλείται να καλύψει τα κενά που προκύπτουν από τη δημιουργία τέτοιων εύκολων και διαδραστικών οπτικών περιβαλλόντων. Στόχος: Η διερεύνηση της χρήσης της εικονικής πραγματικότητας (Virtual Reality) στην αιθουσαία αποκατάσταση σε διάφορες παθήσεις του αιθουσαίου συστήματος (νόσος Meniere, Καλοήθης Παροξυσμικός Ίλιγγος Θέσης ) καθώς και αναφορικά με τα συχνότερα συμπτώματα που εμφανίζουν τα άτομα με αιθουσαίες διαταραχές ( Ίλιγγος προκαλούμενος από οπτικά ερεθίσματα, ζάλη, μονόπλευρη/αμφίπλευρη αιθουσαία δυσλειτουργία). Μέθοδος: Για την συστηματική ανασκόπηση, η οποία βασίστηκε στη λίστα ελέγχου PRISMA, έγινε αναζήτηση μελετών στη μηχανή αναζήτησης Pubmed για άρθρα που δημοσιεύθηκαν την περίοδο 2011-2021. Στην έρευνα συμπεριλήφθηκαν όλες οι μελέτες που αφορούσαν τη χρήση της εικονικής πραγματικότητας σε παθήσεις του αιθουσαίου συστήματος. Συμπεριλήφθηκαν έρευνες που ήταν γραμμένες στην Αγγλική γλώσσα και ανήκαν στην τελευταία δεκαετία, δηλαδή όσες είχαν δημοσιευθεί από το 2011 και μετά, καθώς και έρευνες για τις οποίες ήταν διαθέσιμο το πλήρες κείμενο. Δεν τέθηκαν περιορισμοί σχετικά με την ηλικία των ατόμων, την ύπαρξη άλλων υποκείμενων παθήσεων ούτε περιορισμοί σε σχέση με άλλα δημογραφικά χαρακτηριστικά. Επίσης δεν τέθηκαν περιορισμοί σχετικά με το είδος και τα χαρακτηριστικά των παρεμβάσεων πρόληψης ούτε σχετικά με την ακολουθούμενη μεθοδολογία των ερευνών, δηλαδή συμπεριλήφθηκαν κλινικές δοκιμές, μετα-αναλύσεις, τυχαιοποιημέμη ελεγχόμενη κλινική μελέτη, ανασκοπήσεις και συστηματικές ανασκοπήσεις. Αποκλείστηκαν τα άρθρα τα οποία αφορούσαν τις παθολογίες του κεντρικού νευρικού συστήματος, όπως είναι το αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο, οι κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις, η πολλαπλή σκλήρυνση και η νόσος Parkinson καθώς και τις παθήσεις του μυοσκελετικού συστήματος οι οποίες έχουν ως αποτέλεσμα διαταραχές στην ισορροπία. Αποτελέσματα: Κατά την αναζήτηση άρθρων σχετικά με τη χρήση της εικονικής πραγματικότητας στην αιθουσαία αποκατάσταση, πραγματοποιήθηκαν αναζητήσεις, με τις λέξεις κλειδιά ‘vestibular rehabilitation and virtual reality’, ‘balance disorders and virtual reality’, ‘virtual reality rehabilitation and vestibular system’, ‘virtual reality and vestibular dysfunction’, ‘visual vertigo and virtual reality treatment’, ‘Meniere disease and virtual reality treatment’ και ‘virtual reality and peripheral vestibular disorders’ . Οι διπλοτυπίες καθώς και εργασίες που δεν περιλάμβαναν τις λέξεις κλειδιά στον τίτλο αφαιρέθηκαν. Στην συνέχεια για κάθε μια από τις μελέτες, ελέγχθηκε ο τίτλος και η περίληψη, και όσες μελέτες δεν πληρούσαν τα κριτήρια συμπερίληψης, αποκλείστηκαν. Μετά την εξέταση των συγκεκριμένων εργασιών παρέμειναν 7 άρθρα. Συμπεράσματα: Τα συμπτώματα VV βελτιώνονται σημαντικά μετά από ένα πρόγραμμα αποκατάστασης που συνδυάζει ασκήσεις αιθουσαίας αποκατάστασης με έκθεση σε ένα δυναμικό περιβάλλον εικονικής πραγματικότητας. Απαιτούνται περαιτέρω μελέτες με μεγαλύτερο αριθμό συμμετεχόντων για τη διερεύνηση της πραγματικής αποτελεσματικότητας των συσκευών εικονικής πραγματικότητας στην αιθουσαία αποκατάσταση σε σχέση με το αποτέλεσμα της θεραπείας, τη μακροπρόθεσμη αποτελεσματικότητα και το κόστος. Οι οπτικές, αιθουσαίες και ιδιοδεκτικές συγκρούσεις που δημιουργούνται από τη διέγερση της εικονικής πραγματικότητας με το BRUTM συνέβαλαν σημαντικά στην επίτευξη βελτιώσεων στη ζάλη, την ποιότητα ζωής και τον έλεγχο της στάσης σε ασθενείς με νόσο του Ménière . H έκθεση των ασθενών με μονόπλευρη αιθουσαία δυσλειτουργία σε ένα δυναμικό περιβάλλον εικονικής πραγματικότητας έδειξε θετική συσχέτιση αναφορικά με τα συμπτώματα ζάλης, αστάθειας και ρυθμούς ταλάντωσης του σώματος των ασθενών κατά την κίνηση. Επιπλέον παρουσιάστηκαν βελτιώσεις στη μέτρηση των ορίων σταθερότητας και στα αιθουσαία-οφθαλμικά αντανακλαστικά των ατόμων. Ωστόσο όμως είναι απαραίτητες περαιτέρω μελέτες.","abstract_html":"Θεωρητικό Υπόβαθρο: Η αποκατάσταση του αιθουσαίου συστήματος που περιλαμβάνει εξισορρόπηση, προσαρμογή, ισορροπία και ασκήσεις βάδισης θεωρείται σήμερα το πρότυπο θεραπείας για ασθενείς με περιφερικές αιθουσαίες διαταραχές, ανεξάρτητα από την ηλικία και τη διάρκεια των συμπτωμάτων τους. Πολλές μελέτες δείχνουν σημαντικές βελτιώσεις στα υποκειμενικά συμπτώματα, το βάδισμα και την σταθερότητα στην όρθια θέση. Ωστόσο, τα συμπτώματα του οπτικού ιλίγγου (visual vertigo) ή η ζάλη βελτιώνονται μόνο όταν η αποκατάσταση του αιθουσαίου συστήματος συνδυάζεται με πρόσθετη έκθεση σε οπτικοκινητική διέγερση. Η εικονική πραγματικότητα είναι μια πολλά υποσχόμενη μέθοδος που καλείται να καλύψει τα κενά που προκύπτουν από τη δημιουργία τέτοιων εύκολων και διαδραστικών οπτικών περιβαλλόντων. Στόχος: Η διερεύνηση της χρήσης της εικονικής πραγματικότητας (Virtual Reality) στην αιθουσαία αποκατάσταση σε διάφορες παθήσεις του αιθουσαίου συστήματος (νόσος Meniere, Καλοήθης Παροξυσμικός Ίλιγγος Θέσης ) καθώς και αναφορικά με τα συχνότερα συμπτώματα που εμφανίζουν τα άτομα με αιθουσαίες διαταραχές ( Ίλιγγος προκαλούμενος από οπτικά ερεθίσματα, ζάλη, μονόπλευρη/αμφίπλευρη αιθουσαία δυσλειτουργία). Μέθοδος: Για την συστηματική ανασκόπηση, η οποία βασίστηκε στη λίστα ελέγχου PRISMA, έγινε αναζήτηση μελετών στη μηχανή αναζήτησης Pubmed για άρθρα που δημοσιεύθηκαν την περίοδο 2011-2021. Στην έρευνα συμπεριλήφθηκαν όλες οι μελέτες που αφορούσαν τη χρήση της εικονικής πραγματικότητας σε παθήσεις του αιθουσαίου συστήματος. Συμπεριλήφθηκαν έρευνες που ήταν γραμμένες στην Αγγλική γλώσσα και ανήκαν στην τελευταία δεκαετία, δηλαδή όσες είχαν δημοσιευθεί από το 2011 και μετά, καθώς και έρευνες για τις οποίες ήταν διαθέσιμο το πλήρες κείμενο. Δεν τέθηκαν περιορισμοί σχετικά με την ηλικία των ατόμων, την ύπαρξη άλλων υποκείμενων παθήσεων ούτε περιορισμοί σε σχέση με άλλα δημογραφικά χαρακτηριστικά. Επίσης δεν τέθηκαν περιορισμοί σχετικά με το είδος και τα χαρακτηριστικά των παρεμβάσεων πρόληψης ούτε σχετικά με την ακολουθούμενη μεθοδολογία των ερευνών, δηλαδή συμπεριλήφθηκαν κλινικές δοκιμές, μετα-αναλύσεις, τυχαιοποιημέμη ελεγχόμενη κλινική μελέτη, ανασκοπήσεις και συστηματικές ανασκοπήσεις. Αποκλείστηκαν τα άρθρα τα οποία αφορούσαν τις παθολογίες του κεντρικού νευρικού συστήματος, όπως είναι το αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο, οι κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις, η πολλαπλή σκλήρυνση και η νόσος Parkinson καθώς και τις παθήσεις του μυοσκελετικού συστήματος οι οποίες έχουν ως αποτέλεσμα διαταραχές στην ισορροπία. Αποτελέσματα: Κατά την αναζήτηση άρθρων σχετικά με τη χρήση της εικονικής πραγματικότητας στην αιθουσαία αποκατάσταση, πραγματοποιήθηκαν αναζητήσεις, με τις λέξεις κλειδιά ‘vestibular rehabilitation and virtual reality’, ‘balance disorders and virtual reality’, ‘virtual reality rehabilitation and vestibular system’, ‘virtual reality and vestibular dysfunction’, ‘visual vertigo and virtual reality treatment’, ‘Meniere disease and virtual reality treatment’ και ‘virtual reality and peripheral vestibular disorders’ . Οι διπλοτυπίες καθώς και εργασίες που δεν περιλάμβαναν τις λέξεις κλειδιά στον τίτλο αφαιρέθηκαν. Στην συνέχεια για κάθε μια από τις μελέτες, ελέγχθηκε ο τίτλος και η περίληψη, και όσες μελέτες δεν πληρούσαν τα κριτήρια συμπερίληψης, αποκλείστηκαν. Μετά την εξέταση των συγκεκριμένων εργασιών παρέμειναν 7 άρθρα. Συμπεράσματα: Τα συμπτώματα VV βελτιώνονται σημαντικά μετά από ένα πρόγραμμα αποκατάστασης που συνδυάζει ασκήσεις αιθουσαίας αποκατάστασης με έκθεση σε ένα δυναμικό περιβάλλον εικονικής πραγματικότητας. Απαιτούνται περαιτέρω μελέτες με μεγαλύτερο αριθμό συμμετεχόντων για τη διερεύνηση της πραγματικής αποτελεσματικότητας των συσκευών εικονικής πραγματικότητας στην αιθουσαία αποκατάσταση σε σχέση με το αποτέλεσμα της θεραπείας, τη μακροπρόθεσμη αποτελεσματικότητα και το κόστος. Οι οπτικές, αιθουσαίες και ιδιοδεκτικές συγκρούσεις που δημιουργούνται από τη διέγερση της εικονικής πραγματικότητας με το BRUTM συνέβαλαν σημαντικά στην επίτευξη βελτιώσεων στη ζάλη, την ποιότητα ζωής και τον έλεγχο της στάσης σε ασθενείς με νόσο του Ménière . H έκθεση των ασθενών με μονόπλευρη αιθουσαία δυσλειτουργία σε ένα δυναμικό περιβάλλον εικονικής πραγματικότητας έδειξε θετική συσχέτιση αναφορικά με τα συμπτώματα ζάλης, αστάθειας και ρυθμούς ταλάντωσης του σώματος των ασθενών κατά την κίνηση. Επιπλέον παρουσιάστηκαν βελτιώσεις στη μέτρηση των ορίων σταθερότητας και στα αιθουσαία-οφθαλμικά αντανακλαστικά των ατόμων. Ωστόσο όμως είναι απαραίτητες περαιτέρω μελέτες.","abstract_has_math":false,"creators":["Τριανταφύλλου Αικατερίνη","Triantafyllou Aikaterini"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:43:36Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2959349"],"render_values":[{"text":"uoadl:2959349","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2959349","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2959349","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2959349","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Τριανταφύλλου Αικατερίνη","Triantafyllou Aikaterini"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2959349","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2959349"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Θεωρητικό Υπόβαθρο: Η αποκατάσταση του αιθουσαίου συστήματος που περιλαμβάνει εξισορρόπηση, προσαρμογή, ισορροπία και ασκήσεις βάδισης θεωρείται σήμερα το πρότυπο θεραπείας για ασθενείς με περιφερικές αιθουσαίες διαταραχές, ανεξάρτητα από την ηλικία και τη διάρκεια των συμπτωμάτων τους. Πολλές μελέτες δείχνουν σημαντικές βελτιώσεις στα υποκειμενικά συμπτώματα, το βάδισμα και την σταθερότητα στην όρθια θέση. Ωστόσο, τα συμπτώματα του οπτικού ιλίγγου (visual vertigo) ή η ζάλη βελτιώνονται μόνο όταν η αποκατάσταση του αιθουσαίου συστήματος συνδυάζεται με πρόσθετη έκθεση σε οπτικοκινητική διέγερση. Η εικονική πραγματικότητα είναι μια πολλά υποσχόμενη μέθοδος που καλείται να καλύψει τα κενά που προκύπτουν από τη δημιουργία τέτοιων εύκολων και διαδραστικών οπτικών περιβαλλόντων. Στόχος: Η διερεύνηση της χρήσης της εικονικής πραγματικότητας (Virtual Reality) στην αιθουσαία αποκατάσταση σε διάφορες παθήσεις του αιθουσαίου συστήματος (νόσος Meniere, Καλοήθης Παροξυσμικός Ίλιγγος Θέσης ) καθώς και αναφορικά με τα συχνότερα συμπτώματα που εμφανίζουν τα άτομα με αιθουσαίες διαταραχές ( Ίλιγγος προκαλούμενος από οπτικά ερεθίσματα, ζάλη, μονόπλευρη/αμφίπλευρη αιθουσαία δυσλειτουργία). Μέθοδος: Για την συστηματική ανασκόπηση, η οποία βασίστηκε στη λίστα ελέγχου PRISMA, έγινε αναζήτηση μελετών στη μηχανή αναζήτησης Pubmed για άρθρα που δημοσιεύθηκαν την περίοδο 2011-2021. Στην έρευνα συμπεριλήφθηκαν όλες οι μελέτες που αφορούσαν τη χρήση της εικονικής πραγματικότητας σε παθήσεις του αιθουσαίου συστήματος. Συμπεριλήφθηκαν έρευνες που ήταν γραμμένες στην Αγγλική γλώσσα και ανήκαν στην τελευταία δεκαετία, δηλαδή όσες είχαν δημοσιευθεί από το 2011 και μετά, καθώς και έρευνες για τις οποίες ήταν διαθέσιμο το πλήρες κείμενο. Δεν τέθηκαν περιορισμοί σχετικά με την ηλικία των ατόμων, την ύπαρξη άλλων υποκείμενων παθήσεων ούτε περιορισμοί σε σχέση με άλλα δημογραφικά χαρακτηριστικά. Επίσης δεν τέθηκαν περιορισμοί σχετικά με το είδος και τα χαρακτηριστικά των παρεμβάσεων πρόληψης ούτε σχετικά με την ακολουθούμενη μεθοδολογία των ερευνών, δηλαδή συμπεριλήφθηκαν κλινικές δοκιμές, μετα-αναλύσεις, τυχαιοποιημέμη ελεγχόμενη κλινική μελέτη, ανασκοπήσεις και συστηματικές ανασκοπήσεις. Αποκλείστηκαν τα άρθρα τα οποία αφορούσαν τις παθολογίες του κεντρικού νευρικού συστήματος, όπως είναι το αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο, οι κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις, η πολλαπλή σκλήρυνση και η νόσος Parkinson καθώς και τις παθήσεις του μυοσκελετικού συστήματος οι οποίες έχουν ως αποτέλεσμα διαταραχές στην ισορροπία. Αποτελέσματα: Κατά την αναζήτηση άρθρων σχετικά με τη χρήση της εικονικής πραγματικότητας στην αιθουσαία αποκατάσταση, πραγματοποιήθηκαν αναζητήσεις, με τις λέξεις κλειδιά ‘vestibular rehabilitation and virtual reality’, ‘balance disorders and virtual reality’, ‘virtual reality rehabilitation and vestibular system’, ‘virtual reality and vestibular dysfunction’, ‘visual vertigo and virtual reality treatment’, ‘Meniere disease and virtual reality treatment’ και ‘virtual reality and peripheral vestibular disorders’ . Οι διπλοτυπίες καθώς και εργασίες που δεν περιλάμβαναν τις λέξεις κλειδιά στον τίτλο αφαιρέθηκαν. Στην συνέχεια για κάθε μια από τις μελέτες, ελέγχθηκε ο τίτλος και η περίληψη, και όσες μελέτες δεν πληρούσαν τα κριτήρια συμπερίληψης, αποκλείστηκαν. Μετά την εξέταση των συγκεκριμένων εργασιών παρέμειναν 7 άρθρα. Συμπεράσματα: Τα συμπτώματα VV βελτιώνονται σημαντικά μετά από ένα πρόγραμμα αποκατάστασης που συνδυάζει ασκήσεις αιθουσαίας αποκατάστασης με έκθεση σε ένα δυναμικό περιβάλλον εικονικής πραγματικότητας. Απαιτούνται περαιτέρω μελέτες με μεγαλύτερο αριθμό συμμετεχόντων για τη διερεύνηση της πραγματικής αποτελεσματικότητας των συσκευών εικονικής πραγματικότητας στην αιθουσαία αποκατάσταση σε σχέση με το αποτέλεσμα της θεραπείας, τη μακροπρόθεσμη αποτελεσματικότητα και το κόστος. Οι οπτικές, αιθουσαίες και ιδιοδεκτικές συγκρούσεις που δημιουργούνται από τη διέγερση της εικονικής πραγματικότητας με το BRUTM συνέβαλαν σημαντικά στην επίτευξη βελτιώσεων στη ζάλη, την ποιότητα ζωής και τον έλεγχο της στάσης σε ασθενείς με νόσο του Ménière . H έκθεση των ασθενών με μονόπλευρη αιθουσαία δυσλειτουργία σε ένα δυναμικό περιβάλλον εικονικής πραγματικότητας έδειξε θετική συσχέτιση αναφορικά με τα συμπτώματα ζάλης, αστάθειας και ρυθμούς ταλάντωσης του σώματος των ασθενών κατά την κίνηση. Επιπλέον παρουσιάστηκαν βελτιώσεις στη μέτρηση των ορίων σταθερότητας και στα αιθουσαία-οφθαλμικά αντανακλαστικά των ατόμων. Ωστόσο όμως είναι απαραίτητες περαιτέρω μελέτες.","Theoretical Background: Vestibular rehabilitation incorporating habituation, adaptation, balance and gait exercises is currently considered the standard of care for patients with peripheral vestibular disorders regardless of age and symptom duration. Numerous studies show significant improvements in subjective symptoms, dynamic visual acuity, gait and postural stability. However visual vertigo (VV) symptoms or visually induced dizziness only improve when vestibular rehabilitation is combined with additional exposure to optokinetic stimulation . Virtual reality is a promising method that is called upon to fill the gaps in creating such easy and interactive visual environments. Objective: To investigate the use of virtual reality (Virtual Reality) in vestibular rehabilitation in various diseases of the vestibular system (Meniere's disease, Benign Positive Paroxysmal Vertigo) as well as regarding the most common symptoms of people with vestibular disorders (Visual Vertigo, dizziness, unilateral / bilateral vestibular dysfunction). Method: For the systematic review, which was based on the PRISMA checklist, studies were searched in the search engines Pubmed for articles published in the period 2011-2021. The study included all studies on the use of virtual reality in diseases of the vestibular system. Included surveys written in English and belonging to the last decade, ie those published from 2011 onwards, as well as surveys for which the full text was available. There were no restrictions on the age of individuals, the existence of other underlying diseases or restrictions in relation to other demographic characteristics. There were also no restrictions on the type and characteristics of prevention interventions or on the research methodology followed, ie Clinical Trials, Meta-Analysis, Randomized Controlled Trials, Reviews and Systemic reviews were included. Articles on central nervous system pathologies as well as musculoskeletal disorders resulting in balance disorders were excluded. In addition, articles with central nervous system diseases such as stroke, Craniocerebral Injuries, Multiple Sclerosis and Parkinson's disease were not included. Results: When searching for articles on the use of virtual reality in vestibular rehabilitation, the search were performed with the keywords ‘vestibular rehabilitation and virtual reality’, ‘balance disorders and virtual reality’, ‘virtual reality rehabilitation and vestibular system’, ‘virtual reality and vestibular dysfunction’, ‘visual vertigo and virtual reality treatment’, ‘Meniere disease and virtual reality treatment’ και ‘virtual reality and peripheral vestibular disorders’. Duplicates as well as papers that did not include the keywords in the title were removed. Finally and papers in scientific journals and conferences were left, then for each of the studies, the title and abstract were checed, and those studies that did not meet the inclusion criteria were excluded. After the examination of the specific works, 7 articles remained. Conclusions: VV symptoms improve significantly after a rehabilitation program that combines vestibular rehabilitation exercises with exposure to a dynamic virtual reality environment. Further studies with a larger number of participants are needed to investigate the true effectiveness of virtual reality devices in vestibular rehabilitation in terms of treatment outcome, long-term effectiveness, and cost. Visual, vestibular, and receptive conflicts created by virtual reality stimulation with BRUTM have significantly contributed to improvements in dizziness, quality of life, and orthostatic control in patients with Ménière disease. Exposure of patients with unilateral vestibular disorder to a dynamic virtual reality environment showed a positive correlation regarding the symptoms of dizziness, instability, and oscillation rates of patient’s body during movement. In addition, there were improvements in the measurement of stability limits and in the vestibular-optical reflex of the individuals."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η χρήση της εικονικής πραγματικότητας στην αιθουσαία αποκατάσταση"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Τριανταφύλλου Αικατερίνη","Triantafyllou Aikaterini"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Θεωρητικό Υπόβαθρο: Η αποκατάσταση του αιθουσαίου συστήματος που περιλαμβάνει εξισορρόπηση, προσαρμογή, ισορροπία και ασκήσεις βάδισης θεωρείται σήμερα το πρότυπο θεραπείας για ασθενείς με περιφερικές αιθουσαίες διαταραχές, ανεξάρτητα από την ηλικία και τη διάρκεια των συμπτωμάτων τους. Πολλές μελέτες δείχνουν σημαντικές βελτιώσεις στα υποκειμενικά συμπτώματα, το βάδισμα και την σταθερότητα στην όρθια θέση. Ωστόσο, τα συμπτώματα του οπτικού ιλίγγου (visual vertigo) ή η ζάλη βελτιώνονται μόνο όταν η αποκατάσταση του αιθουσαίου συστήματος συνδυάζεται με πρόσθετη έκθεση σε οπτικοκινητική διέγερση. Η εικονική πραγματικότητα είναι μια πολλά υποσχόμενη μέθοδος που καλείται να καλύψει τα κενά που προκύπτουν από τη δημιουργία τέτοιων εύκολων και διαδραστικών οπτικών περιβαλλόντων. Στόχος: Η διερεύνηση της χρήσης της εικονικής πραγματικότητας (Virtual Reality) στην αιθουσαία αποκατάσταση σε διάφορες παθήσεις του αιθουσαίου συστήματος (νόσος Meniere, Καλοήθης Παροξυσμικός Ίλιγγος Θέσης ) καθώς και αναφορικά με τα συχνότερα συμπτώματα που εμφανίζουν τα άτομα με αιθουσαίες διαταραχές ( Ίλιγγος προκαλούμενος από οπτικά ερεθίσματα, ζάλη, μονόπλευρη/αμφίπλευρη αιθουσαία δυσλειτουργία). Μέθοδος: Για την συστηματική ανασκόπηση, η οποία βασίστηκε στη λίστα ελέγχου PRISMA, έγινε αναζήτηση μελετών στη μηχανή αναζήτησης Pubmed για άρθρα που δημοσιεύθηκαν την περίοδο 2011-2021. Στην έρευνα συμπεριλήφθηκαν όλες οι μελέτες που αφορούσαν τη χρήση της εικονικής πραγματικότητας σε παθήσεις του αιθουσαίου συστήματος. Συμπεριλήφθηκαν έρευνες που ήταν γραμμένες στην Αγγλική γλώσσα και ανήκαν στην τελευταία δεκαετία, δηλαδή όσες είχαν δημοσιευθεί από το 2011 και μετά, καθώς και έρευνες για τις οποίες ήταν διαθέσιμο το πλήρες κείμενο. Δεν τέθηκαν περιορισμοί σχετικά με την ηλικία των ατόμων, την ύπαρξη άλλων υποκείμενων παθήσεων ούτε περιορισμοί σε σχέση με άλλα δημογραφικά χαρακτηριστικά. Επίσης δεν τέθηκαν περιορισμοί σχετικά με το είδος και τα χαρακτηριστικά των παρεμβάσεων πρόληψης ούτε σχετικά με την ακολουθούμενη μεθοδολογία των ερευνών, δηλαδή συμπεριλήφθηκαν κλινικές δοκιμές, μετα-αναλύσεις, τυχαιοποιημέμη ελεγχόμενη κλινική μελέτη, ανασκοπήσεις και συστηματικές ανασκοπήσεις. Αποκλείστηκαν τα άρθρα τα οποία αφορούσαν τις παθολογίες του κεντρικού νευρικού συστήματος, όπως είναι το αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο, οι κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις, η πολλαπλή σκλήρυνση και η νόσος Parkinson καθώς και τις παθήσεις του μυοσκελετικού συστήματος οι οποίες έχουν ως αποτέλεσμα διαταραχές στην ισορροπία. Αποτελέσματα: Κατά την αναζήτηση άρθρων σχετικά με τη χρήση της εικονικής πραγματικότητας στην αιθουσαία αποκατάσταση, πραγματοποιήθηκαν αναζητήσεις, με τις λέξεις κλειδιά ‘vestibular rehabilitation and virtual reality’, ‘balance disorders and virtual reality’, ‘virtual reality rehabilitation and vestibular system’, ‘virtual reality and vestibular dysfunction’, ‘visual vertigo and virtual reality treatment’, ‘Meniere disease and virtual reality treatment’ και ‘virtual reality and peripheral vestibular disorders’ . Οι διπλοτυπίες καθώς και εργασίες που δεν περιλάμβαναν τις λέξεις κλειδιά στον τίτλο αφαιρέθηκαν. Στην συνέχεια για κάθε μια από τις μελέτες, ελέγχθηκε ο τίτλος και η περίληψη, και όσες μελέτες δεν πληρούσαν τα κριτήρια συμπερίληψης, αποκλείστηκαν. Μετά την εξέταση των συγκεκριμένων εργασιών παρέμειναν 7 άρθρα. Συμπεράσματα: Τα συμπτώματα VV βελτιώνονται σημαντικά μετά από ένα πρόγραμμα αποκατάστασης που συνδυάζει ασκήσεις αιθουσαίας αποκατάστασης με έκθεση σε ένα δυναμικό περιβάλλον εικονικής πραγματικότητας. Απαιτούνται περαιτέρω μελέτες με μεγαλύτερο αριθμό συμμετεχόντων για τη διερεύνηση της πραγματικής αποτελεσματικότητας των συσκευών εικονικής πραγματικότητας στην αιθουσαία αποκατάσταση σε σχέση με το αποτέλεσμα της θεραπείας, τη μακροπρόθεσμη αποτελεσματικότητα και το κόστος. Οι οπτικές, αιθουσαίες και ιδιοδεκτικές συγκρούσεις που δημιουργούνται από τη διέγερση της εικονικής πραγματικότητας με το BRUTM συνέβαλαν σημαντικά στην επίτευξη βελτιώσεων στη ζάλη, την ποιότητα ζωής και τον έλεγχο της στάσης σε ασθενείς με νόσο του Ménière . H έκθεση των ασθενών με μονόπλευρη αιθουσαία δυσλειτουργία σε ένα δυναμικό περιβάλλον εικονικής πραγματικότητας έδειξε θετική συσχέτιση αναφορικά με τα συμπτώματα ζάλης, αστάθειας και ρυθμούς ταλάντωσης του σώματος των ασθενών κατά την κίνηση. Επιπλέον παρουσιάστηκαν βελτιώσεις στη μέτρηση των ορίων σταθερότητας και στα αιθουσαία-οφθαλμικά αντανακλαστικά των ατόμων. Ωστόσο όμως είναι απαραίτητες περαιτέρω μελέτες.","Theoretical Background: Vestibular rehabilitation incorporating habituation, adaptation, balance and gait exercises is currently considered the standard of care for patients with peripheral vestibular disorders regardless of age and symptom duration. Numerous studies show significant improvements in subjective symptoms, dynamic visual acuity, gait and postural stability. However visual vertigo (VV) symptoms or visually induced dizziness only improve when vestibular rehabilitation is combined with additional exposure to optokinetic stimulation . Virtual reality is a promising method that is called upon to fill the gaps in creating such easy and interactive visual environments. Objective: To investigate the use of virtual reality (Virtual Reality) in vestibular rehabilitation in various diseases of the vestibular system (Meniere's disease, Benign Positive Paroxysmal Vertigo) as well as regarding the most common symptoms of people with vestibular disorders (Visual Vertigo, dizziness, unilateral / bilateral vestibular dysfunction). Method: For the systematic review, which was based on the PRISMA checklist, studies were searched in the search engines Pubmed for articles published in the period 2011-2021. The study included all studies on the use of virtual reality in diseases of the vestibular system. Included surveys written in English and belonging to the last decade, ie those published from 2011 onwards, as well as surveys for which the full text was available. There were no restrictions on the age of individuals, the existence of other underlying diseases or restrictions in relation to other demographic characteristics. There were also no restrictions on the type and characteristics of prevention interventions or on the research methodology followed, ie Clinical Trials, Meta-Analysis, Randomized Controlled Trials, Reviews and Systemic reviews were included. Articles on central nervous system pathologies as well as musculoskeletal disorders resulting in balance disorders were excluded. In addition, articles with central nervous system diseases such as stroke, Craniocerebral Injuries, Multiple Sclerosis and Parkinson's disease were not included. Results: When searching for articles on the use of virtual reality in vestibular rehabilitation, the search were performed with the keywords ‘vestibular rehabilitation and virtual reality’, ‘balance disorders and virtual reality’, ‘virtual reality rehabilitation and vestibular system’, ‘virtual reality and vestibular dysfunction’, ‘visual vertigo and virtual reality treatment’, ‘Meniere disease and virtual reality treatment’ και ‘virtual reality and peripheral vestibular disorders’. Duplicates as well as papers that did not include the keywords in the title were removed. Finally and papers in scientific journals and conferences were left, then for each of the studies, the title and abstract were checed, and those studies that did not meet the inclusion criteria were excluded. After the examination of the specific works, 7 articles remained. Conclusions: VV symptoms improve significantly after a rehabilitation program that combines vestibular rehabilitation exercises with exposure to a dynamic virtual reality environment. Further studies with a larger number of participants are needed to investigate the true effectiveness of virtual reality devices in vestibular rehabilitation in terms of treatment outcome, long-term effectiveness, and cost. Visual, vestibular, and receptive conflicts created by virtual reality stimulation with BRUTM have significantly contributed to improvements in dizziness, quality of life, and orthostatic control in patients with Ménière disease. Exposure of patients with unilateral vestibular disorder to a dynamic virtual reality environment showed a positive correlation regarding the symptoms of dizziness, instability, and oscillation rates of patient’s body during movement. In addition, there were improvements in the measurement of stability limits and in the vestibular-optical reflex of the individuals."],"dc:identifier":["uoadl:2959349","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2959349"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Η χρήση της εικονικής πραγματικότητας στην αιθουσαία αποκατάσταση"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:43:36Z"}