{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2959353"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2959353","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Θρομβωτική Θρομβοπενική Πορφύρα: Αναδρομική καταγραφή ασθενών από την Ελληνική Επικράτεια","abstract":"Η θρομβωτική θρομβοπενική πορφύρα (ΘΘΠ) είναι μία σπάνια και απειλητική για τη ζωή θρομβωτική μικροαγγειοπάθεια, η οποία χαρακτηρίζεται από μικροαγγειοπαθητική αιμολυτική αναιμία, θρομβοπενία, πυρετό,νευρολογικές διαταραχές και νεφρική βλάβη. Η ΘΘΠ οφείλεται σε σε ανεπάρκεια της μεταλλοπρωτεάσης ADAMTS13η οποία διασπά τα πολύ μεγάλα πολυμερή του παράγοντα vonWillebrandσε μικρότερα τμήματα.Συχνότερα οφείλεται στην ανεπάρκεια λόγω της παρουσίας αυτοαντισωμάτων έναντι της ADAMTS13 και σπανιότερα κληρονομείται μέσω μεταλλάξεων του ίδιου του γονιδίου της ADAMTS13. Πραγματοποιήσαμε μία αναδρομική ανάλυση της εποχιακής κατανομής, του φύλου, των αιματολογικών παραμέτρων στη διάγνωση σε σύγκριση με την υποτροπή, τις αιτίες θανάτου, της έκβασης της θεραπείας και της πρόγνωσης 62 ασθενών, που διαγνώσθηκαν και υποβλήθηκαν σε θεραπεία στο Γ.Ν.Α. «Ο Ευαγγελισμός» κατά τη διάρκεια μιας περιόδου 32 ετών. Από τους ασθενείς μας, παρτηρήθηκε υπεροχή των θηλέωνσε σχέση με τους άρρενες της τάξης του 3:1, με διάμεση ηλικία διάγνωσης τα 40 έτη. Διεπιστώθη αυξημένη εποχιακή κατανομή κατά τη διάρκεια των χειμερινών μηνών και της άνοιξης. Όλοι οι ασθενείς έλαβαν ως πρώτη γραμμή θεραπείας πλασμαφαίρεση σε συνδυασμό με κορτικοστεροειδή και 21 από αυτούς χρειάστηκαν συνεπικουρική θεραπεία με Rituximab, βινκριστίνη, κυκλοφωσφαμίδη, γ-σφαιρίνη και κυκλοσπορίνη. Από τους 62 ασθενείς, 54 πέτυχαν πλήρη ύφεση και 8 δεν είχαν καμία ανταπόκριση και απεβίωσαν λόγω ανθεκτικής νόσου. Ένας άρρεν ασθενής 42 ετών, απεβίωσε 2 έτη μετά τη διάγνωση του συνδρόμου από στεφανιαία νόσο. Σε μια μέση περίοδο παρακολούθησης 44,6 μηνών, 24 από τους 53 ασθενείς που πέτυχαν ύφεση, υποτροπιάσαν, οι περισσότεροι από τους οποίους τους εντός των πρώτων 2 ετών και ανταποκρίθηκαν άμεσα στην πλασμαφαίρεση. Η ανάλυση των προγνωστικών παραγόντων αποκάλυψε την τιμή της LDHκατά τη διάγνωση του συνδρόμου ως την μόνη παράμετρο που είχε γραμμική συσχέτιση με την συνολική επιβίωση αν και δεν ήταν αρκετά στατιστικά σημαντική. Κανένα από τα χαρακτηριστικά που αναλύθηκαν δεν αποδείχθηκε στατιστικά σημαντικής προγνωστικής αξίας όσον αφορά την πιθανότητα υποτροπής. Συμπερασματικά, η ΘΘΠ είναι ένα σύνδρομο με ένα ευρύ φάσμα κλινικών εκδηλώσεων και επιθετικότητας. Στην παρούσα μελέτη, η χρήση της πλασμαφαίρεσης σε συνδυασμό με κορτικοστεροειδή παρήγαγε ένα υψηλό ποσοστό ανταπόκρισης. Περισσότερες μελέτες παρατήρησης, πολυκεντρικές με μεγαλύτερο αριθμό ασθενών απαιτούνται προκειμένου να διερευνηθούν οι προγνωστικοί παράγοντες εκείνοι που επηρεάζουν ή αντανακλούν την πιθανότητα της υποτροπής και την επιβίωση των ασθενών αυτών καθως επίσης και την ανταπόκρισή τους στα διάφορα θεραπευτικά σχήματα. Η διελεύκανση του τοπίου αυτού θα οδηγήσει στον καλύτερο σχεδιασμό και την εξατομίκευση του θεραπευτικού χειρισμού των ασθενών αυτών για όσο το δυνατόν καλύτερα αποτελέσματα στην επιβίωσή τους και γενικότερα στην ποιότητα ζωή τους.","abstract_html":"Η θρομβωτική θρομβοπενική πορφύρα (ΘΘΠ) είναι μία σπάνια και απειλητική για τη ζωή θρομβωτική μικροαγγειοπάθεια, η οποία χαρακτηρίζεται από μικροαγγειοπαθητική αιμολυτική αναιμία, θρομβοπενία, πυρετό,νευρολογικές διαταραχές και νεφρική βλάβη. Η ΘΘΠ οφείλεται σε σε ανεπάρκεια της μεταλλοπρωτεάσης ADAMTS13η οποία διασπά τα πολύ μεγάλα πολυμερή του παράγοντα vonWillebrandσε μικρότερα τμήματα.Συχνότερα οφείλεται στην ανεπάρκεια λόγω της παρουσίας αυτοαντισωμάτων έναντι της ADAMTS13 και σπανιότερα κληρονομείται μέσω μεταλλάξεων του ίδιου του γονιδίου της ADAMTS13. Πραγματοποιήσαμε μία αναδρομική ανάλυση της εποχιακής κατανομής, του φύλου, των αιματολογικών παραμέτρων στη διάγνωση σε σύγκριση με την υποτροπή, τις αιτίες θανάτου, της έκβασης της θεραπείας και της πρόγνωσης 62 ασθενών, που διαγνώσθηκαν και υποβλήθηκαν σε θεραπεία στο Γ.Ν.Α. «Ο Ευαγγελισμός» κατά τη διάρκεια μιας περιόδου 32 ετών. Από τους ασθενείς μας, παρτηρήθηκε υπεροχή των θηλέωνσε σχέση με τους άρρενες της τάξης του 3:1, με διάμεση ηλικία διάγνωσης τα 40 έτη. Διεπιστώθη αυξημένη εποχιακή κατανομή κατά τη διάρκεια των χειμερινών μηνών και της άνοιξης. Όλοι οι ασθενείς έλαβαν ως πρώτη γραμμή θεραπείας πλασμαφαίρεση σε συνδυασμό με κορτικοστεροειδή και 21 από αυτούς χρειάστηκαν συνεπικουρική θεραπεία με Rituximab, βινκριστίνη, κυκλοφωσφαμίδη, γ-σφαιρίνη και κυκλοσπορίνη. Από τους 62 ασθενείς, 54 πέτυχαν πλήρη ύφεση και 8 δεν είχαν καμία ανταπόκριση και απεβίωσαν λόγω ανθεκτικής νόσου. Ένας άρρεν ασθενής 42 ετών, απεβίωσε 2 έτη μετά τη διάγνωση του συνδρόμου από στεφανιαία νόσο. Σε μια μέση περίοδο παρακολούθησης 44,6 μηνών, 24 από τους 53 ασθενείς που πέτυχαν ύφεση, υποτροπιάσαν, οι περισσότεροι από τους οποίους τους εντός των πρώτων 2 ετών και ανταποκρίθηκαν άμεσα στην πλασμαφαίρεση. Η ανάλυση των προγνωστικών παραγόντων αποκάλυψε την τιμή της LDHκατά τη διάγνωση του συνδρόμου ως την μόνη παράμετρο που είχε γραμμική συσχέτιση με την συνολική επιβίωση αν και δεν ήταν αρκετά στατιστικά σημαντική. Κανένα από τα χαρακτηριστικά που αναλύθηκαν δεν αποδείχθηκε στατιστικά σημαντικής προγνωστικής αξίας όσον αφορά την πιθανότητα υποτροπής. Συμπερασματικά, η ΘΘΠ είναι ένα σύνδρομο με ένα ευρύ φάσμα κλινικών εκδηλώσεων και επιθετικότητας. Στην παρούσα μελέτη, η χρήση της πλασμαφαίρεσης σε συνδυασμό με κορτικοστεροειδή παρήγαγε ένα υψηλό ποσοστό ανταπόκρισης. Περισσότερες μελέτες παρατήρησης, πολυκεντρικές με μεγαλύτερο αριθμό ασθενών απαιτούνται προκειμένου να διερευνηθούν οι προγνωστικοί παράγοντες εκείνοι που επηρεάζουν ή αντανακλούν την πιθανότητα της υποτροπής και την επιβίωση των ασθενών αυτών καθως επίσης και την ανταπόκρισή τους στα διάφορα θεραπευτικά σχήματα. Η διελεύκανση του τοπίου αυτού θα οδηγήσει στον καλύτερο σχεδιασμό και την εξατομίκευση του θεραπευτικού χειρισμού των ασθενών αυτών για όσο το δυνατόν καλύτερα αποτελέσματα στην επιβίωσή τους και γενικότερα στην ποιότητα ζωή τους.","abstract_has_math":false,"creators":["Λουτσίδη Νατάσα-Ελένη","Loutsidi Natasa-Eleni"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:43:36Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2959353"],"render_values":[{"text":"uoadl:2959353","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2959353","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2959353","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2959353","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Λουτσίδη Νατάσα-Ελένη","Loutsidi Natasa-Eleni"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2959353","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2959353"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η θρομβωτική θρομβοπενική πορφύρα (ΘΘΠ) είναι μία σπάνια και απειλητική για τη ζωή θρομβωτική μικροαγγειοπάθεια, η οποία χαρακτηρίζεται από μικροαγγειοπαθητική αιμολυτική αναιμία, θρομβοπενία, πυρετό,νευρολογικές διαταραχές και νεφρική βλάβη. Η ΘΘΠ οφείλεται σε σε ανεπάρκεια της μεταλλοπρωτεάσης ADAMTS13η οποία διασπά τα πολύ μεγάλα πολυμερή του παράγοντα vonWillebrandσε μικρότερα τμήματα.Συχνότερα οφείλεται στην ανεπάρκεια λόγω της παρουσίας αυτοαντισωμάτων έναντι της ADAMTS13 και σπανιότερα κληρονομείται μέσω μεταλλάξεων του ίδιου του γονιδίου της ADAMTS13. Πραγματοποιήσαμε μία αναδρομική ανάλυση της εποχιακής κατανομής, του φύλου, των αιματολογικών παραμέτρων στη διάγνωση σε σύγκριση με την υποτροπή, τις αιτίες θανάτου, της έκβασης της θεραπείας και της πρόγνωσης 62 ασθενών, που διαγνώσθηκαν και υποβλήθηκαν σε θεραπεία στο Γ.Ν.Α. «Ο Ευαγγελισμός» κατά τη διάρκεια μιας περιόδου 32 ετών. Από τους ασθενείς μας, παρτηρήθηκε υπεροχή των θηλέωνσε σχέση με τους άρρενες της τάξης του 3:1, με διάμεση ηλικία διάγνωσης τα 40 έτη. Διεπιστώθη αυξημένη εποχιακή κατανομή κατά τη διάρκεια των χειμερινών μηνών και της άνοιξης. Όλοι οι ασθενείς έλαβαν ως πρώτη γραμμή θεραπείας πλασμαφαίρεση σε συνδυασμό με κορτικοστεροειδή και 21 από αυτούς χρειάστηκαν συνεπικουρική θεραπεία με Rituximab, βινκριστίνη, κυκλοφωσφαμίδη, γ-σφαιρίνη και κυκλοσπορίνη. Από τους 62 ασθενείς, 54 πέτυχαν πλήρη ύφεση και 8 δεν είχαν καμία ανταπόκριση και απεβίωσαν λόγω ανθεκτικής νόσου. Ένας άρρεν ασθενής 42 ετών, απεβίωσε 2 έτη μετά τη διάγνωση του συνδρόμου από στεφανιαία νόσο. Σε μια μέση περίοδο παρακολούθησης 44,6 μηνών, 24 από τους 53 ασθενείς που πέτυχαν ύφεση, υποτροπιάσαν, οι περισσότεροι από τους οποίους τους εντός των πρώτων 2 ετών και ανταποκρίθηκαν άμεσα στην πλασμαφαίρεση. Η ανάλυση των προγνωστικών παραγόντων αποκάλυψε την τιμή της LDHκατά τη διάγνωση του συνδρόμου ως την μόνη παράμετρο που είχε γραμμική συσχέτιση με την συνολική επιβίωση αν και δεν ήταν αρκετά στατιστικά σημαντική. Κανένα από τα χαρακτηριστικά που αναλύθηκαν δεν αποδείχθηκε στατιστικά σημαντικής προγνωστικής αξίας όσον αφορά την πιθανότητα υποτροπής. Συμπερασματικά, η ΘΘΠ είναι ένα σύνδρομο με ένα ευρύ φάσμα κλινικών εκδηλώσεων και επιθετικότητας. Στην παρούσα μελέτη, η χρήση της πλασμαφαίρεσης σε συνδυασμό με κορτικοστεροειδή παρήγαγε ένα υψηλό ποσοστό ανταπόκρισης. Περισσότερες μελέτες παρατήρησης, πολυκεντρικές με μεγαλύτερο αριθμό ασθενών απαιτούνται προκειμένου να διερευνηθούν οι προγνωστικοί παράγοντες εκείνοι που επηρεάζουν ή αντανακλούν την πιθανότητα της υποτροπής και την επιβίωση των ασθενών αυτών καθως επίσης και την ανταπόκρισή τους στα διάφορα θεραπευτικά σχήματα. Η διελεύκανση του τοπίου αυτού θα οδηγήσει στον καλύτερο σχεδιασμό και την εξατομίκευση του θεραπευτικού χειρισμού των ασθενών αυτών για όσο το δυνατόν καλύτερα αποτελέσματα στην επιβίωσή τους και γενικότερα στην ποιότητα ζωή τους.","Thrombotic thrombocytopenic purpura (TTP) is a rare and a life-threatening thrombotic microangiopathy characterized by microangiopathic hemolytic anemia, thrombocytopenia, fever, neurological symptoms and renal manifestations. It is defined by a severe deficiency of ADAMTS13, a metalloprotease, which is responsible for cleaving, or breaking, Ultra Large Vwf polymers into smaller units. ADAMTS13 deficiency is most frequently acquired via ADAMTS13 autoantibodies but rarely, it is inherited via mutations of ADAMTS13 gene. We performed a retrospective analysis of the seasonal distribution, sex, hematological parameters in the diagnosis in comparison with the relapse, causes of death, outcome of treatment and prognosis of 62 patients, who were diagnosed and treated at the General Hospital of Athens \"Evangelismos\" during a 32-year period. Among our patients, female were 46 and male were 16 was, with a median age of diagnosis of 40 years. Increased seasonal distribution was observed during the winter and spring months. All patients were treated with plasmapheresis in combination with corticosteroids as the first line of treatment and 21 of them required adjunctive therapy with Rituximab, vincristine, cyclophosphamide, γ-globulin and cyclosporine. Of the 62 patients, 54 achieved complete remission and 8 had no response and died due to refractory disease. A 42-year-old male patient died 2 years after being diagnosed with coronary heart disease syndrome. With a median follow- up period of 44.6 months, 24 of the 53 patients, who had achieved remission, relapsed, most of them within the first 2 years after the initial diagnosis and all of them responded immediately to plasmapheresis. Prognostic factor analysis revealed the value of LDH at the diagnosis of the syndrome, as the only parameter that had a linear correlation with overall survival, although was not statistically significant enough. None of the features that were processed, proved to be predictive of the likelihood of relapse. In conclusion, TTP is a syndrome with different ranges of clinical manifestations and aggressiveness. In our study, the use of plasmapheresis in combination with corticosteroids produced a high response rate. However, more observational, multicenter studies with a larger number of patients are needed to investigate the prognostic factors that influence or reflect the likelihood of recurrence and survival of these patients as well as their response to various treatment regimens. The clarification of this landscape will lead to the better planning and personalization of the therapeutic treatment of these patients for the best possible results in their survival and in general in their quality of life."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Θρομβωτική Θρομβοπενική Πορφύρα: Αναδρομική καταγραφή ασθενών από την Ελληνική Επικράτεια"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Λουτσίδη Νατάσα-Ελένη","Loutsidi Natasa-Eleni"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Η θρομβωτική θρομβοπενική πορφύρα (ΘΘΠ) είναι μία σπάνια και απειλητική για τη ζωή θρομβωτική μικροαγγειοπάθεια, η οποία χαρακτηρίζεται από μικροαγγειοπαθητική αιμολυτική αναιμία, θρομβοπενία, πυρετό,νευρολογικές διαταραχές και νεφρική βλάβη. Η ΘΘΠ οφείλεται σε σε ανεπάρκεια της μεταλλοπρωτεάσης ADAMTS13η οποία διασπά τα πολύ μεγάλα πολυμερή του παράγοντα vonWillebrandσε μικρότερα τμήματα.Συχνότερα οφείλεται στην ανεπάρκεια λόγω της παρουσίας αυτοαντισωμάτων έναντι της ADAMTS13 και σπανιότερα κληρονομείται μέσω μεταλλάξεων του ίδιου του γονιδίου της ADAMTS13. Πραγματοποιήσαμε μία αναδρομική ανάλυση της εποχιακής κατανομής, του φύλου, των αιματολογικών παραμέτρων στη διάγνωση σε σύγκριση με την υποτροπή, τις αιτίες θανάτου, της έκβασης της θεραπείας και της πρόγνωσης 62 ασθενών, που διαγνώσθηκαν και υποβλήθηκαν σε θεραπεία στο Γ.Ν.Α. «Ο Ευαγγελισμός» κατά τη διάρκεια μιας περιόδου 32 ετών. Από τους ασθενείς μας, παρτηρήθηκε υπεροχή των θηλέωνσε σχέση με τους άρρενες της τάξης του 3:1, με διάμεση ηλικία διάγνωσης τα 40 έτη. Διεπιστώθη αυξημένη εποχιακή κατανομή κατά τη διάρκεια των χειμερινών μηνών και της άνοιξης. Όλοι οι ασθενείς έλαβαν ως πρώτη γραμμή θεραπείας πλασμαφαίρεση σε συνδυασμό με κορτικοστεροειδή και 21 από αυτούς χρειάστηκαν συνεπικουρική θεραπεία με Rituximab, βινκριστίνη, κυκλοφωσφαμίδη, γ-σφαιρίνη και κυκλοσπορίνη. Από τους 62 ασθενείς, 54 πέτυχαν πλήρη ύφεση και 8 δεν είχαν καμία ανταπόκριση και απεβίωσαν λόγω ανθεκτικής νόσου. Ένας άρρεν ασθενής 42 ετών, απεβίωσε 2 έτη μετά τη διάγνωση του συνδρόμου από στεφανιαία νόσο. Σε μια μέση περίοδο παρακολούθησης 44,6 μηνών, 24 από τους 53 ασθενείς που πέτυχαν ύφεση, υποτροπιάσαν, οι περισσότεροι από τους οποίους τους εντός των πρώτων 2 ετών και ανταποκρίθηκαν άμεσα στην πλασμαφαίρεση. Η ανάλυση των προγνωστικών παραγόντων αποκάλυψε την τιμή της LDHκατά τη διάγνωση του συνδρόμου ως την μόνη παράμετρο που είχε γραμμική συσχέτιση με την συνολική επιβίωση αν και δεν ήταν αρκετά στατιστικά σημαντική. Κανένα από τα χαρακτηριστικά που αναλύθηκαν δεν αποδείχθηκε στατιστικά σημαντικής προγνωστικής αξίας όσον αφορά την πιθανότητα υποτροπής. Συμπερασματικά, η ΘΘΠ είναι ένα σύνδρομο με ένα ευρύ φάσμα κλινικών εκδηλώσεων και επιθετικότητας. Στην παρούσα μελέτη, η χρήση της πλασμαφαίρεσης σε συνδυασμό με κορτικοστεροειδή παρήγαγε ένα υψηλό ποσοστό ανταπόκρισης. Περισσότερες μελέτες παρατήρησης, πολυκεντρικές με μεγαλύτερο αριθμό ασθενών απαιτούνται προκειμένου να διερευνηθούν οι προγνωστικοί παράγοντες εκείνοι που επηρεάζουν ή αντανακλούν την πιθανότητα της υποτροπής και την επιβίωση των ασθενών αυτών καθως επίσης και την ανταπόκρισή τους στα διάφορα θεραπευτικά σχήματα. Η διελεύκανση του τοπίου αυτού θα οδηγήσει στον καλύτερο σχεδιασμό και την εξατομίκευση του θεραπευτικού χειρισμού των ασθενών αυτών για όσο το δυνατόν καλύτερα αποτελέσματα στην επιβίωσή τους και γενικότερα στην ποιότητα ζωή τους.","Thrombotic thrombocytopenic purpura (TTP) is a rare and a life-threatening thrombotic microangiopathy characterized by microangiopathic hemolytic anemia, thrombocytopenia, fever, neurological symptoms and renal manifestations. It is defined by a severe deficiency of ADAMTS13, a metalloprotease, which is responsible for cleaving, or breaking, Ultra Large Vwf polymers into smaller units. ADAMTS13 deficiency is most frequently acquired via ADAMTS13 autoantibodies but rarely, it is inherited via mutations of ADAMTS13 gene. We performed a retrospective analysis of the seasonal distribution, sex, hematological parameters in the diagnosis in comparison with the relapse, causes of death, outcome of treatment and prognosis of 62 patients, who were diagnosed and treated at the General Hospital of Athens \"Evangelismos\" during a 32-year period. Among our patients, female were 46 and male were 16 was, with a median age of diagnosis of 40 years. Increased seasonal distribution was observed during the winter and spring months. All patients were treated with plasmapheresis in combination with corticosteroids as the first line of treatment and 21 of them required adjunctive therapy with Rituximab, vincristine, cyclophosphamide, γ-globulin and cyclosporine. Of the 62 patients, 54 achieved complete remission and 8 had no response and died due to refractory disease. A 42-year-old male patient died 2 years after being diagnosed with coronary heart disease syndrome. With a median follow- up period of 44.6 months, 24 of the 53 patients, who had achieved remission, relapsed, most of them within the first 2 years after the initial diagnosis and all of them responded immediately to plasmapheresis. Prognostic factor analysis revealed the value of LDH at the diagnosis of the syndrome, as the only parameter that had a linear correlation with overall survival, although was not statistically significant enough. None of the features that were processed, proved to be predictive of the likelihood of relapse. In conclusion, TTP is a syndrome with different ranges of clinical manifestations and aggressiveness. In our study, the use of plasmapheresis in combination with corticosteroids produced a high response rate. However, more observational, multicenter studies with a larger number of patients are needed to investigate the prognostic factors that influence or reflect the likelihood of recurrence and survival of these patients as well as their response to various treatment regimens. The clarification of this landscape will lead to the better planning and personalization of the therapeutic treatment of these patients for the best possible results in their survival and in general in their quality of life."],"dc:identifier":["uoadl:2959353","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2959353"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Θρομβωτική Θρομβοπενική Πορφύρα: Αναδρομική καταγραφή ασθενών από την Ελληνική Επικράτεια"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:43:36Z"}