{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2959511"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2959511","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η σχέση του γονικού στυλ και των γονικών πρακτικών με την ανάπτυξη και ρύθμιση των συμπτωμάτων της ΔΕΠ-Υ.","abstract":"Το οικογενειακό περιβάλλον φαίνεται να έχει επίδραση στον βαθμό με τον οποίο τα παιδιά με ΔΕΠ-Υ μπορούν να μάθουν να ρυθμίζουν τη συμπεριφορά τους και να περιορίζουν τις αρνητικές συνέπειες στην καθημερινή τους λειτουργικότητα αλλά και στις σχέσεις τους με τους συνομηλίκους τους. Παρά το γεγονός ότι η ερευνητική κοινότητα έχει δείξει αυξημένο ενδιαφέρον στη μελέτη της σχέση που υπάρχει μεταξύ των γονικών πρακτικών και της συμπεριφοράς των παιδιών τυπικής ανάπτυξης, το ενδιαφέρον για τη σχέση που έχει το γονικό στυλ με την έκφραση των συμπτωμάτων στα παιδιά με ΔΕΠ-Υ είναι συγκριτικά μικρότερο. H παρούσα έρευνα αποσκοπούσε στη διερεύνηση της επίδρασης του γονικού στυλ και των πρακτικών των γονέων στην ανάπτυξη και ρύθμιση των συμπτωμάτων της ΔΕΠ-Υ. Επιπλέον, από όσο γνωρίζουμε, η παρούσα έρευνα αποτελεί μια από τις ελάχιστες διεθνώς και την πρώτη που διεξάγεται στην Ελλάδα, που αξιοποιεί ποιοτική μεθοδολογία για τον έλεγχο της σχέσης του γονικού στυλ και τη ρύθμιση των συμπτωμάτων της ΔΕΠ-Υ από την πλευρά του παιδιού. Το δείγμα της έρευνας αποτελείτο από δέκα 10 ζευγάρια γονέων που έχουν παιδί διαγνωσμένο με ΔΕΠ-Υ, ηλικίας από 7 έως 15 ετών. Η έρευνα διεξήχθη μέσω ημιδομημένων συνεντεύξεων και τα ερευνητικά δεδομένα που προέκυψαν, αναλύθηκαν και οργανώθηκαν με βάση τις αρχές της θεματικής ανάλυσης. Συγκεκριμένα, η ανάλυση των αποτελεσμάτων έδειξε ότι τα παιδιά με ΔΕΠ-Υ που απολαμβάνουν γονικές πρακτικές, όπως η γονική τρυφερότητα, η επικοινωνία και η ενίσχυση της αυτονομίας, μπορούν να προσαρμοστούν καλύτερα και να διαχειριστούν τις προκλήσεις της διαταραχής, περιορίζοντας πιθανές αρνητικές συνέπειες στην καθημερινότητά τους και στις κοινωνικές τους σχέσεις.","abstract_html":"Το οικογενειακό περιβάλλον φαίνεται να έχει επίδραση στον βαθμό με τον οποίο τα παιδιά με ΔΕΠ-Υ μπορούν να μάθουν να ρυθμίζουν τη συμπεριφορά τους και να περιορίζουν τις αρνητικές συνέπειες στην καθημερινή τους λειτουργικότητα αλλά και στις σχέσεις τους με τους συνομηλίκους τους. Παρά το γεγονός ότι η ερευνητική κοινότητα έχει δείξει αυξημένο ενδιαφέρον στη μελέτη της σχέση που υπάρχει μεταξύ των γονικών πρακτικών και της συμπεριφοράς των παιδιών τυπικής ανάπτυξης, το ενδιαφέρον για τη σχέση που έχει το γονικό στυλ με την έκφραση των συμπτωμάτων στα παιδιά με ΔΕΠ-Υ είναι συγκριτικά μικρότερο. H παρούσα έρευνα αποσκοπούσε στη διερεύνηση της επίδρασης του γονικού στυλ και των πρακτικών των γονέων στην ανάπτυξη και ρύθμιση των συμπτωμάτων της ΔΕΠ-Υ. Επιπλέον, από όσο γνωρίζουμε, η παρούσα έρευνα αποτελεί μια από τις ελάχιστες διεθνώς και την πρώτη που διεξάγεται στην Ελλάδα, που αξιοποιεί ποιοτική μεθοδολογία για τον έλεγχο της σχέσης του γονικού στυλ και τη ρύθμιση των συμπτωμάτων της ΔΕΠ-Υ από την πλευρά του παιδιού. Το δείγμα της έρευνας αποτελείτο από δέκα 10 ζευγάρια γονέων που έχουν παιδί διαγνωσμένο με ΔΕΠ-Υ, ηλικίας από 7 έως 15 ετών. Η έρευνα διεξήχθη μέσω ημιδομημένων συνεντεύξεων και τα ερευνητικά δεδομένα που προέκυψαν, αναλύθηκαν και οργανώθηκαν με βάση τις αρχές της θεματικής ανάλυσης. Συγκεκριμένα, η ανάλυση των αποτελεσμάτων έδειξε ότι τα παιδιά με ΔΕΠ-Υ που απολαμβάνουν γονικές πρακτικές, όπως η γονική τρυφερότητα, η επικοινωνία και η ενίσχυση της αυτονομίας, μπορούν να προσαρμοστούν καλύτερα και να διαχειριστούν τις προκλήσεις της διαταραχής, περιορίζοντας πιθανές αρνητικές συνέπειες στην καθημερινότητά τους και στις κοινωνικές τους σχέσεις.","abstract_has_math":false,"creators":["Βάκα Θεοδώρα","Vaka Theodora"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:43:36Z","subjects":["Φιλοσοφία- Ψυχολογία","Philosophy - Psychology"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2959511"],"render_values":[{"text":"uoadl:2959511","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2959511","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2959511","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2959511","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Βάκα Θεοδώρα","Vaka Theodora"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Φιλοσοφία- Ψυχολογία","Philosophy - Psychology"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2959511","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2959511"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Το οικογενειακό περιβάλλον φαίνεται να έχει επίδραση στον βαθμό με τον οποίο τα παιδιά με ΔΕΠ-Υ μπορούν να μάθουν να ρυθμίζουν τη συμπεριφορά τους και να περιορίζουν τις αρνητικές συνέπειες στην καθημερινή τους λειτουργικότητα αλλά και στις σχέσεις τους με τους συνομηλίκους τους. Παρά το γεγονός ότι η ερευνητική κοινότητα έχει δείξει αυξημένο ενδιαφέρον στη μελέτη της σχέση που υπάρχει μεταξύ των γονικών πρακτικών και της συμπεριφοράς των παιδιών τυπικής ανάπτυξης, το ενδιαφέρον για τη σχέση που έχει το γονικό στυλ με την έκφραση των συμπτωμάτων στα παιδιά με ΔΕΠ-Υ είναι συγκριτικά μικρότερο. H παρούσα έρευνα αποσκοπούσε στη διερεύνηση της επίδρασης του γονικού στυλ και των πρακτικών των γονέων στην ανάπτυξη και ρύθμιση των συμπτωμάτων της ΔΕΠ-Υ. Επιπλέον, από όσο γνωρίζουμε, η παρούσα έρευνα αποτελεί μια από τις ελάχιστες διεθνώς και την πρώτη που διεξάγεται στην Ελλάδα, που αξιοποιεί ποιοτική μεθοδολογία για τον έλεγχο της σχέσης του γονικού στυλ και τη ρύθμιση των συμπτωμάτων της ΔΕΠ-Υ από την πλευρά του παιδιού. Το δείγμα της έρευνας αποτελείτο από δέκα 10 ζευγάρια γονέων που έχουν παιδί διαγνωσμένο με ΔΕΠ-Υ, ηλικίας από 7 έως 15 ετών. Η έρευνα διεξήχθη μέσω ημιδομημένων συνεντεύξεων και τα ερευνητικά δεδομένα που προέκυψαν, αναλύθηκαν και οργανώθηκαν με βάση τις αρχές της θεματικής ανάλυσης. Συγκεκριμένα, η ανάλυση των αποτελεσμάτων έδειξε ότι τα παιδιά με ΔΕΠ-Υ που απολαμβάνουν γονικές πρακτικές, όπως η γονική τρυφερότητα, η επικοινωνία και η ενίσχυση της αυτονομίας, μπορούν να προσαρμοστούν καλύτερα και να διαχειριστούν τις προκλήσεις της διαταραχής, περιορίζοντας πιθανές αρνητικές συνέπειες στην καθημερινότητά τους και στις κοινωνικές τους σχέσεις.","The family environment seems to have an association on the extent to which children with ADHD can learn to regulate their behavior and limit the negative effects on their daily functioning and peer relations. Although previous researchers have shown high interest in studying the relationship between parenting practices and the behavior of children with typical development, the interest in the relationship between parenting style and the expression of symptoms in children with ADHD is relatively smaller. The present study aimed to investigate the effect of parental style and parental practices on the development and regulation of ADHD symptoms. In addition, as far as we know, this research is one of the few internationally and the first conducted in Greece, which utilizes a quality methodology to investigate the association between parental style and self regulation in children with ADHD. The sample included 10 families having a child aged 7 to15 years with a diagnosis of ADHD. The research was conducted through semi-structured interviews and the research data that emerged were analyzed and organized based on the principles of thematic analysis. In particular, the analysis of the results showed that children with ADHD who enjoy parenting practices, such as parental warmth, communication and enhanced autonomy, are able to effectively adapt and regulate the challenges of the disorder and also reduce potentially negative effects in daily life and their social relationships."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η σχέση του γονικού στυλ και των γονικών πρακτικών με την ανάπτυξη και ρύθμιση των συμπτωμάτων της ΔΕΠ-Υ."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Βάκα Θεοδώρα","Vaka Theodora"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Το οικογενειακό περιβάλλον φαίνεται να έχει επίδραση στον βαθμό με τον οποίο τα παιδιά με ΔΕΠ-Υ μπορούν να μάθουν να ρυθμίζουν τη συμπεριφορά τους και να περιορίζουν τις αρνητικές συνέπειες στην καθημερινή τους λειτουργικότητα αλλά και στις σχέσεις τους με τους συνομηλίκους τους. Παρά το γεγονός ότι η ερευνητική κοινότητα έχει δείξει αυξημένο ενδιαφέρον στη μελέτη της σχέση που υπάρχει μεταξύ των γονικών πρακτικών και της συμπεριφοράς των παιδιών τυπικής ανάπτυξης, το ενδιαφέρον για τη σχέση που έχει το γονικό στυλ με την έκφραση των συμπτωμάτων στα παιδιά με ΔΕΠ-Υ είναι συγκριτικά μικρότερο. H παρούσα έρευνα αποσκοπούσε στη διερεύνηση της επίδρασης του γονικού στυλ και των πρακτικών των γονέων στην ανάπτυξη και ρύθμιση των συμπτωμάτων της ΔΕΠ-Υ. Επιπλέον, από όσο γνωρίζουμε, η παρούσα έρευνα αποτελεί μια από τις ελάχιστες διεθνώς και την πρώτη που διεξάγεται στην Ελλάδα, που αξιοποιεί ποιοτική μεθοδολογία για τον έλεγχο της σχέσης του γονικού στυλ και τη ρύθμιση των συμπτωμάτων της ΔΕΠ-Υ από την πλευρά του παιδιού. Το δείγμα της έρευνας αποτελείτο από δέκα 10 ζευγάρια γονέων που έχουν παιδί διαγνωσμένο με ΔΕΠ-Υ, ηλικίας από 7 έως 15 ετών. Η έρευνα διεξήχθη μέσω ημιδομημένων συνεντεύξεων και τα ερευνητικά δεδομένα που προέκυψαν, αναλύθηκαν και οργανώθηκαν με βάση τις αρχές της θεματικής ανάλυσης. Συγκεκριμένα, η ανάλυση των αποτελεσμάτων έδειξε ότι τα παιδιά με ΔΕΠ-Υ που απολαμβάνουν γονικές πρακτικές, όπως η γονική τρυφερότητα, η επικοινωνία και η ενίσχυση της αυτονομίας, μπορούν να προσαρμοστούν καλύτερα και να διαχειριστούν τις προκλήσεις της διαταραχής, περιορίζοντας πιθανές αρνητικές συνέπειες στην καθημερινότητά τους και στις κοινωνικές τους σχέσεις.","The family environment seems to have an association on the extent to which children with ADHD can learn to regulate their behavior and limit the negative effects on their daily functioning and peer relations. Although previous researchers have shown high interest in studying the relationship between parenting practices and the behavior of children with typical development, the interest in the relationship between parenting style and the expression of symptoms in children with ADHD is relatively smaller. The present study aimed to investigate the effect of parental style and parental practices on the development and regulation of ADHD symptoms. In addition, as far as we know, this research is one of the few internationally and the first conducted in Greece, which utilizes a quality methodology to investigate the association between parental style and self regulation in children with ADHD. The sample included 10 families having a child aged 7 to15 years with a diagnosis of ADHD. The research was conducted through semi-structured interviews and the research data that emerged were analyzed and organized based on the principles of thematic analysis. In particular, the analysis of the results showed that children with ADHD who enjoy parenting practices, such as parental warmth, communication and enhanced autonomy, are able to effectively adapt and regulate the challenges of the disorder and also reduce potentially negative effects in daily life and their social relationships."],"dc:identifier":["uoadl:2959511","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2959511"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Φιλοσοφία- Ψυχολογία","Philosophy - Psychology"],"dc:title":["Η σχέση του γονικού στυλ και των γονικών πρακτικών με την ανάπτυξη και ρύθμιση των συμπτωμάτων της ΔΕΠ-Υ."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:43:36Z"}