{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2959636"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2959636","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Σύγκριση ασφάλειας και αποτελεσματικότητας των αναστολέων σημείων ελέγχου μετά την αποτυχία της χημειοθεραπείας στον μη μικροκυτταρικό καρκίνο πνεύμονα","abstract":"Εισαγωγή Τα pembrolizumab και nivolumab έχουν καθιερωθεί στη θεραπεία 2ης και επόμενης γραμμής του μη μικροκυτταρικού καρκίνου πνεύμονα, παρ’ότι δεν έχουν συγκριθεί ποτέ απευθείας σε τυχαιοποιημένη κλινική μελέτη. Σκοπός της μελέτης αυτής ήταν να εξετάσει πιθανές διαφορές στην αποτελεσματικότητα και την ασφάλειά τους σε αυτή την ομάδα ασθενών. Μέθοδος Έγινε αναδρομική ανάλυση των ασθενών με μη μικροκυτταρικό καρκίνο πνεύμονα που έλαβαν ανοσοθεραπεία 2ης ή επόμενης γραμμής με pembrolizumab ή nivolumab στο νοσοκομείο μας από 01/2017 – 01/2020. Καταγράφηκαν τα δημογραφικά χαρακτηριστικά, η συνολική ανταπόκριση, το διάστημα ελεύθερο πρόοδου νόσου, η διάρκεια ανταπόκρισης και η τοξικότητα σχετιζόμενη με την ανοσοθεραπεία. Κατά την ανάλυση των δεδομένων έγινε σύγκριση των δύο ανοσοθεραπευτικών και προσδιορισμός των παραγόντων που σχετίζονται με την πρόγνωση. Αποτελέσματα Το δείγμα αποτελείται από 196 ασθενείς με μέση ηλικία τα 66,6 έτη. Από αυτούς, 46 (23,5%) έλαβαν pembrolizumab και 150 (76,5%) nivolumab. Τα βασικά χαρακτηριστικά των ασθενών ήταν παρόμοια (p>0,05), με εξαίρεση το PD-L1, το οποίο ήταν υψηλότερο στην ομάδα του pembrolizumab (p<0,001). Δεν παρατηρήθηκαν διαφορές στο ποσοστό συνολικής ανταπόκρισης ή το ποσοστό ελέγχου της νόσου (18,2 vs. 22,6% και 54,3 vs. 49,4% αντίστοιχα, p=0,252), το διάστημα ελεύθερο πρόοδου νόσου (5,0 vs. 4,0 μήνες, p=0,520), τη διάρκεια ανταπόκρισης (not estimated vs. 11,0 μήνες, p=0,662) και την τοξικότητα (34,8 vs. 31,3%, p=0,549) ανάμεσα στις δύο ομάδες. Στην πολυπαραγοντική ανάλυση φάνηκε ότι οι μόνοι παράγοντες που συνδέονται με πρόοδο νόσου είναι η εμφάνιση τοξικότητας (HR 0,35, 95% CI 0,23 ─ 0,52, p<0,001) και η λειτουργική κατάσταση ≥ 2 (HR 1,86, 95% CI 1,30 ─ 2,65, p<0,001). Η εμφάνιση τοξικότητας συνδέεται επίσης με μεγαλύτερη διάρκεια ανταπόκρισης (HR 0,44, 95% CI 0,25 ─ 0,79). Συμπεράσματα Σύμφωνα με τα ευρήματά μας, τα pembrolizumab και nivolumab παρουσιάζουν παρόμοια αποτελεσματικότητα και ασφάλεια στη 2η ή σε επόμενη γραμμή θεραπείας. Η τοξικότητα σχετιζόμενη με την ανοσοθεραπεία και η λειτουργική κατάσταση των ασθενών είναι παράγοντες που επηρεάζουν ανεξάρτητα την πρόγνωση.","abstract_html":"Εισαγωγή Τα pembrolizumab και nivolumab έχουν καθιερωθεί στη θεραπεία 2ης και επόμενης γραμμής του μη μικροκυτταρικού καρκίνου πνεύμονα, παρ’ότι δεν έχουν συγκριθεί ποτέ απευθείας σε τυχαιοποιημένη κλινική μελέτη. Σκοπός της μελέτης αυτής ήταν να εξετάσει πιθανές διαφορές στην αποτελεσματικότητα και την ασφάλειά τους σε αυτή την ομάδα ασθενών. Μέθοδος Έγινε αναδρομική ανάλυση των ασθενών με μη μικροκυτταρικό καρκίνο πνεύμονα που έλαβαν ανοσοθεραπεία 2ης ή επόμενης γραμμής με pembrolizumab ή nivolumab στο νοσοκομείο μας από 01/2017 – 01/2020. Καταγράφηκαν τα δημογραφικά χαρακτηριστικά, η συνολική ανταπόκριση, το διάστημα ελεύθερο πρόοδου νόσου, η διάρκεια ανταπόκρισης και η τοξικότητα σχετιζόμενη με την ανοσοθεραπεία. Κατά την ανάλυση των δεδομένων έγινε σύγκριση των δύο ανοσοθεραπευτικών και προσδιορισμός των παραγόντων που σχετίζονται με την πρόγνωση. Αποτελέσματα Το δείγμα αποτελείται από 196 ασθενείς με μέση ηλικία τα 66,6 έτη. Από αυτούς, 46 (23,5%) έλαβαν pembrolizumab και 150 (76,5%) nivolumab. Τα βασικά χαρακτηριστικά των ασθενών ήταν παρόμοια (p&gt;0,05), με εξαίρεση το PD-L1, το οποίο ήταν υψηλότερο στην ομάδα του pembrolizumab (p&lt;0,001). Δεν παρατηρήθηκαν διαφορές στο ποσοστό συνολικής ανταπόκρισης ή το ποσοστό ελέγχου της νόσου (18,2 vs. 22,6% και 54,3 vs. 49,4% αντίστοιχα, p=0,252), το διάστημα ελεύθερο πρόοδου νόσου (5,0 vs. 4,0 μήνες, p=0,520), τη διάρκεια ανταπόκρισης (not estimated vs. 11,0 μήνες, p=0,662) και την τοξικότητα (34,8 vs. 31,3%, p=0,549) ανάμεσα στις δύο ομάδες. Στην πολυπαραγοντική ανάλυση φάνηκε ότι οι μόνοι παράγοντες που συνδέονται με πρόοδο νόσου είναι η εμφάνιση τοξικότητας (HR 0,35, 95% CI 0,23 ─ 0,52, p&lt;0,001) και η λειτουργική κατάσταση ≥ 2 (HR 1,86, 95% CI 1,30 ─ 2,65, p&lt;0,001). Η εμφάνιση τοξικότητας συνδέεται επίσης με μεγαλύτερη διάρκεια ανταπόκρισης (HR 0,44, 95% CI 0,25 ─ 0,79). Συμπεράσματα Σύμφωνα με τα ευρήματά μας, τα pembrolizumab και nivolumab παρουσιάζουν παρόμοια αποτελεσματικότητα και ασφάλεια στη 2η ή σε επόμενη γραμμή θεραπείας. Η τοξικότητα σχετιζόμενη με την ανοσοθεραπεία και η λειτουργική κατάσταση των ασθενών είναι παράγοντες που επηρεάζουν ανεξάρτητα την πρόγνωση.","abstract_has_math":false,"creators":["Μητσογιάννη Μαρία","Mitsogianni Maria"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:43:38Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2959636"],"render_values":[{"text":"uoadl:2959636","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2959636","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2959636","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2959636","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μητσογιάννη Μαρία","Mitsogianni Maria"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2959636","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2959636"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή Τα pembrolizumab και nivolumab έχουν καθιερωθεί στη θεραπεία 2ης και επόμενης γραμμής του μη μικροκυτταρικού καρκίνου πνεύμονα, παρ’ότι δεν έχουν συγκριθεί ποτέ απευθείας σε τυχαιοποιημένη κλινική μελέτη. Σκοπός της μελέτης αυτής ήταν να εξετάσει πιθανές διαφορές στην αποτελεσματικότητα και την ασφάλειά τους σε αυτή την ομάδα ασθενών. Μέθοδος Έγινε αναδρομική ανάλυση των ασθενών με μη μικροκυτταρικό καρκίνο πνεύμονα που έλαβαν ανοσοθεραπεία 2ης ή επόμενης γραμμής με pembrolizumab ή nivolumab στο νοσοκομείο μας από 01/2017 – 01/2020. Καταγράφηκαν τα δημογραφικά χαρακτηριστικά, η συνολική ανταπόκριση, το διάστημα ελεύθερο πρόοδου νόσου, η διάρκεια ανταπόκρισης και η τοξικότητα σχετιζόμενη με την ανοσοθεραπεία. Κατά την ανάλυση των δεδομένων έγινε σύγκριση των δύο ανοσοθεραπευτικών και προσδιορισμός των παραγόντων που σχετίζονται με την πρόγνωση. Αποτελέσματα Το δείγμα αποτελείται από 196 ασθενείς με μέση ηλικία τα 66,6 έτη. Από αυτούς, 46 (23,5%) έλαβαν pembrolizumab και 150 (76,5%) nivolumab. Τα βασικά χαρακτηριστικά των ασθενών ήταν παρόμοια (p>0,05), με εξαίρεση το PD-L1, το οποίο ήταν υψηλότερο στην ομάδα του pembrolizumab (p<0,001). Δεν παρατηρήθηκαν διαφορές στο ποσοστό συνολικής ανταπόκρισης ή το ποσοστό ελέγχου της νόσου (18,2 vs. 22,6% και 54,3 vs. 49,4% αντίστοιχα, p=0,252), το διάστημα ελεύθερο πρόοδου νόσου (5,0 vs. 4,0 μήνες, p=0,520), τη διάρκεια ανταπόκρισης (not estimated vs. 11,0 μήνες, p=0,662) και την τοξικότητα (34,8 vs. 31,3%, p=0,549) ανάμεσα στις δύο ομάδες. Στην πολυπαραγοντική ανάλυση φάνηκε ότι οι μόνοι παράγοντες που συνδέονται με πρόοδο νόσου είναι η εμφάνιση τοξικότητας (HR 0,35, 95% CI 0,23 ─ 0,52, p<0,001) και η λειτουργική κατάσταση ≥ 2 (HR 1,86, 95% CI 1,30 ─ 2,65, p<0,001). Η εμφάνιση τοξικότητας συνδέεται επίσης με μεγαλύτερη διάρκεια ανταπόκρισης (HR 0,44, 95% CI 0,25 ─ 0,79). Συμπεράσματα Σύμφωνα με τα ευρήματά μας, τα pembrolizumab και nivolumab παρουσιάζουν παρόμοια αποτελεσματικότητα και ασφάλεια στη 2η ή σε επόμενη γραμμή θεραπείας. Η τοξικότητα σχετιζόμενη με την ανοσοθεραπεία και η λειτουργική κατάσταση των ασθενών είναι παράγοντες που επηρεάζουν ανεξάρτητα την πρόγνωση.","Introduction Both pembrolizumab and nivolumab have been established as valid options in second and further-line treatment of non-small cell lung cancer, despite the lack of direct comparison in a randomized clinical trial. The aim of this study was to examine possible differences of efficacy and safety between pembrolizumab and nivolumab in this group of patients. Methods Patients with non-small cell lung cancer receiving second and further-line immunotherapy with either pembrolizumab or nivolumab in our hospital from 01/2017 – 01/2020 were retrospectively analysed. We collected data on demographics, overall response rate (ORR), progression-free survival (PFS), duration of response (DOR) and immune-related toxicity. Analysis included comparison of the two immunotherapeutics and determination of factors associated with prognosis. Results Sample consisted of 196 patients with a mean age of 66.6 years. 46 patients (23.5%) were treated with pembrolizumab and 150 (76.5%) with nivolumab. Baseline characteristics were similar (p>0.05), except for PD-L1 expression, which was higher in the pembrolizumab group (p<0.001). There were no differences regarding ORR and DCR (18.2 vs. 22.6% and 54.3 vs. 49.4% respectively, p=0.252), PFS (5.0 vs. 4.0 months, p=0.520), DOR (not estimated vs. 11.0 months, p=0.662) and immune-related toxicity (34.8 vs. 31.3%, p=0.549) between the two groups. Multivariate analysis revealed immune-relate toxicity (HR 0.35, 95% CI 0.23 ─ 0.52, p<0.001) and performance status ≥ 2 (HR 1.86, 95% CI 1.30 ─ 2.65, p<0.001) as the only predictive factors for disease progression. Immune-related toxicity was associated with longer DOR as well (HR 0.44, 95% CI 0.25 ─ 0.79). Conclusions Our findings support that pembrolizumab and nivolumab present similar efficacy and safety in second and further-line setting. Immune-related toxicity and performance status are factors independently affecting prognosis."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Σύγκριση ασφάλειας και αποτελεσματικότητας των αναστολέων σημείων ελέγχου μετά την αποτυχία της χημειοθεραπείας στον μη μικροκυτταρικό καρκίνο πνεύμονα"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μητσογιάννη Μαρία","Mitsogianni Maria"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Εισαγωγή Τα pembrolizumab και nivolumab έχουν καθιερωθεί στη θεραπεία 2ης και επόμενης γραμμής του μη μικροκυτταρικού καρκίνου πνεύμονα, παρ’ότι δεν έχουν συγκριθεί ποτέ απευθείας σε τυχαιοποιημένη κλινική μελέτη. Σκοπός της μελέτης αυτής ήταν να εξετάσει πιθανές διαφορές στην αποτελεσματικότητα και την ασφάλειά τους σε αυτή την ομάδα ασθενών. Μέθοδος Έγινε αναδρομική ανάλυση των ασθενών με μη μικροκυτταρικό καρκίνο πνεύμονα που έλαβαν ανοσοθεραπεία 2ης ή επόμενης γραμμής με pembrolizumab ή nivolumab στο νοσοκομείο μας από 01/2017 – 01/2020. Καταγράφηκαν τα δημογραφικά χαρακτηριστικά, η συνολική ανταπόκριση, το διάστημα ελεύθερο πρόοδου νόσου, η διάρκεια ανταπόκρισης και η τοξικότητα σχετιζόμενη με την ανοσοθεραπεία. Κατά την ανάλυση των δεδομένων έγινε σύγκριση των δύο ανοσοθεραπευτικών και προσδιορισμός των παραγόντων που σχετίζονται με την πρόγνωση. Αποτελέσματα Το δείγμα αποτελείται από 196 ασθενείς με μέση ηλικία τα 66,6 έτη. Από αυτούς, 46 (23,5%) έλαβαν pembrolizumab και 150 (76,5%) nivolumab. Τα βασικά χαρακτηριστικά των ασθενών ήταν παρόμοια (p>0,05), με εξαίρεση το PD-L1, το οποίο ήταν υψηλότερο στην ομάδα του pembrolizumab (p<0,001). Δεν παρατηρήθηκαν διαφορές στο ποσοστό συνολικής ανταπόκρισης ή το ποσοστό ελέγχου της νόσου (18,2 vs. 22,6% και 54,3 vs. 49,4% αντίστοιχα, p=0,252), το διάστημα ελεύθερο πρόοδου νόσου (5,0 vs. 4,0 μήνες, p=0,520), τη διάρκεια ανταπόκρισης (not estimated vs. 11,0 μήνες, p=0,662) και την τοξικότητα (34,8 vs. 31,3%, p=0,549) ανάμεσα στις δύο ομάδες. Στην πολυπαραγοντική ανάλυση φάνηκε ότι οι μόνοι παράγοντες που συνδέονται με πρόοδο νόσου είναι η εμφάνιση τοξικότητας (HR 0,35, 95% CI 0,23 ─ 0,52, p<0,001) και η λειτουργική κατάσταση ≥ 2 (HR 1,86, 95% CI 1,30 ─ 2,65, p<0,001). Η εμφάνιση τοξικότητας συνδέεται επίσης με μεγαλύτερη διάρκεια ανταπόκρισης (HR 0,44, 95% CI 0,25 ─ 0,79). Συμπεράσματα Σύμφωνα με τα ευρήματά μας, τα pembrolizumab και nivolumab παρουσιάζουν παρόμοια αποτελεσματικότητα και ασφάλεια στη 2η ή σε επόμενη γραμμή θεραπείας. Η τοξικότητα σχετιζόμενη με την ανοσοθεραπεία και η λειτουργική κατάσταση των ασθενών είναι παράγοντες που επηρεάζουν ανεξάρτητα την πρόγνωση.","Introduction Both pembrolizumab and nivolumab have been established as valid options in second and further-line treatment of non-small cell lung cancer, despite the lack of direct comparison in a randomized clinical trial. The aim of this study was to examine possible differences of efficacy and safety between pembrolizumab and nivolumab in this group of patients. Methods Patients with non-small cell lung cancer receiving second and further-line immunotherapy with either pembrolizumab or nivolumab in our hospital from 01/2017 – 01/2020 were retrospectively analysed. We collected data on demographics, overall response rate (ORR), progression-free survival (PFS), duration of response (DOR) and immune-related toxicity. Analysis included comparison of the two immunotherapeutics and determination of factors associated with prognosis. Results Sample consisted of 196 patients with a mean age of 66.6 years. 46 patients (23.5%) were treated with pembrolizumab and 150 (76.5%) with nivolumab. Baseline characteristics were similar (p>0.05), except for PD-L1 expression, which was higher in the pembrolizumab group (p<0.001). There were no differences regarding ORR and DCR (18.2 vs. 22.6% and 54.3 vs. 49.4% respectively, p=0.252), PFS (5.0 vs. 4.0 months, p=0.520), DOR (not estimated vs. 11.0 months, p=0.662) and immune-related toxicity (34.8 vs. 31.3%, p=0.549) between the two groups. Multivariate analysis revealed immune-relate toxicity (HR 0.35, 95% CI 0.23 ─ 0.52, p<0.001) and performance status ≥ 2 (HR 1.86, 95% CI 1.30 ─ 2.65, p<0.001) as the only predictive factors for disease progression. Immune-related toxicity was associated with longer DOR as well (HR 0.44, 95% CI 0.25 ─ 0.79). Conclusions Our findings support that pembrolizumab and nivolumab present similar efficacy and safety in second and further-line setting. Immune-related toxicity and performance status are factors independently affecting prognosis."],"dc:identifier":["uoadl:2959636","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2959636"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Σύγκριση ασφάλειας και αποτελεσματικότητας των αναστολέων σημείων ελέγχου μετά την αποτυχία της χημειοθεραπείας στον μη μικροκυτταρικό καρκίνο πνεύμονα"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:43:38Z"}