{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2959654"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2959654","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Επιτάφιος του Περικλή: Ρητορική ανάλυση","abstract":"Η παρούσα εργασία εκπονήθηκε στο πλαίσιο του Διαπανεπιστημιακού- Διατμηματικού Π.Μ.Σ. «Ρητορική, Επιστήμες του Ανθρώπου και Εκπαίδευση» του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών . Αντικείμενο της προκειμένης εργασίας καθίσταται η ρητορική μελέτη και ανάλυση του Θουκυδίδου «Περικλέους Επιτάφιος» (Θουκυδίδης, Ιστορίαι, 2.35-2.46). Βασικοί σκοποί είναι να καταδείξουμε τις θεμέλιες τεχνικές πειθούς του λόγου, να εντοπίσουμε και εν συνεχεία να κατονομάσουμε τα επιχειρηματολογικά σχήματα που αξιοποιεί ο ομιλητής με στόχο να πείσει το ακροατήριο και, τέλος, να αναγνωρίσουμε και να επισημάνουμε τον σχηματικό λόγο με τον οποίο κοσμεί τον Επιτάφιο. Με τον τρόπο αυτό, επιδίωξή μας αποτελεί να καταδειχτεί ο ρόλος του ρήτορα και η δύναμη της ρητορικής του τέχνης, η οποία στηρίζεται σε κανόνες και τεχνάσματα που τυγχάνουν διαχρονικής εφαρμογής σε κάθε κείμενο, το οποίο προσπαθεί να πείσει για την αλήθεια των λεγομένων του. Ο Επιτάφιος λόγος του Περικλή δεν είναι ένας παραδοσιακός επιτάφιος λόγος. Η εξεταζόμενη δημηγορία διαφοροποιείται από άλλες δημηγορίες των Ιστοριών καθώς ο ομιλητής δεν επικεντρώνεται στα ηρωικά κατορθώματα των προκείμενων νεκρών ενώ συγχρόνως απουσιάζει και ο θρήνος για τους πεσόντες. Αντίθετα, σκιαγραφείται η διαφορά ανάμεσα στην δημοκρατική Αθήνα και την ολιγαρχική Σπάρτη, επαινείται η υπέρτατη εικόνα ακμής και μεγαλείου της Αθήνας και του υποδειγματικού της ηγέτη, εντυπωσιάζουν οι προτροπές προς τους επιζώντες και προβάλλονται οι υψηλές πολιτικές και ηθικές αξίες της πριν αυτή να αμαυρωθεί από τις πολλές συμφορές, με πρώτη εκείνη του λοιμού. Η δομή του, ακόμη, είναι τόσο συγκροτημένη και η προβολή των ιδεωδών τού αθηναϊκού τρόπου ζωής τόσο επιτυχημένη που αυτόματα αντιπαραβάλλονται με τα αντίστοιχα σπαρτιατικά, τα οποία καταδεικνύουν τον λακωνικό συντηρητισμό και την αδράνεια της πελοποννησιακής συμμαχίας. Εξάλλου, αδιαμφισβήτητα ο εξεταζόμενος Επιτάφιος δομεί και αντικατοπτρίζει την προσωπογραφία του Αθηναίου πολίτη. Επί της ουσίας, ο υπό εξέταση λόγος αφιερώνεται στην αθηναϊκή δύναμη με σκοπό να την εξυμνήσει, ενώ συγχρόνως βρίθει από ευγενή συναισθήματα για τη δημοκρατία, τις υποχρεώσεις των πολιτών, την ποιότητα των ηγετών, την αξία της παρρησίας και τις ευθύνες των γυναικών απέναντι στην πολιτεία συγκροτώντας, έτσι, τη μεγαλειωδέστερη δήλωση δημοκρατικής θεωρίας που διαθέτουμε μέχρι τις μέρες μας.","abstract_html":"Η παρούσα εργασία εκπονήθηκε στο πλαίσιο του Διαπανεπιστημιακού- Διατμηματικού Π.Μ.Σ. «Ρητορική, Επιστήμες του Ανθρώπου και Εκπαίδευση» του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών . Αντικείμενο της προκειμένης εργασίας καθίσταται η ρητορική μελέτη και ανάλυση του Θουκυδίδου «Περικλέους Επιτάφιος» (Θουκυδίδης, Ιστορίαι, 2.35-2.46). Βασικοί σκοποί είναι να καταδείξουμε τις θεμέλιες τεχνικές πειθούς του λόγου, να εντοπίσουμε και εν συνεχεία να κατονομάσουμε τα επιχειρηματολογικά σχήματα που αξιοποιεί ο ομιλητής με στόχο να πείσει το ακροατήριο και, τέλος, να αναγνωρίσουμε και να επισημάνουμε τον σχηματικό λόγο με τον οποίο κοσμεί τον Επιτάφιο. Με τον τρόπο αυτό, επιδίωξή μας αποτελεί να καταδειχτεί ο ρόλος του ρήτορα και η δύναμη της ρητορικής του τέχνης, η οποία στηρίζεται σε κανόνες και τεχνάσματα που τυγχάνουν διαχρονικής εφαρμογής σε κάθε κείμενο, το οποίο προσπαθεί να πείσει για την αλήθεια των λεγομένων του. Ο Επιτάφιος λόγος του Περικλή δεν είναι ένας παραδοσιακός επιτάφιος λόγος. Η εξεταζόμενη δημηγορία διαφοροποιείται από άλλες δημηγορίες των Ιστοριών καθώς ο ομιλητής δεν επικεντρώνεται στα ηρωικά κατορθώματα των προκείμενων νεκρών ενώ συγχρόνως απουσιάζει και ο θρήνος για τους πεσόντες. Αντίθετα, σκιαγραφείται η διαφορά ανάμεσα στην δημοκρατική Αθήνα και την ολιγαρχική Σπάρτη, επαινείται η υπέρτατη εικόνα ακμής και μεγαλείου της Αθήνας και του υποδειγματικού της ηγέτη, εντυπωσιάζουν οι προτροπές προς τους επιζώντες και προβάλλονται οι υψηλές πολιτικές και ηθικές αξίες της πριν αυτή να αμαυρωθεί από τις πολλές συμφορές, με πρώτη εκείνη του λοιμού. Η δομή του, ακόμη, είναι τόσο συγκροτημένη και η προβολή των ιδεωδών τού αθηναϊκού τρόπου ζωής τόσο επιτυχημένη που αυτόματα αντιπαραβάλλονται με τα αντίστοιχα σπαρτιατικά, τα οποία καταδεικνύουν τον λακωνικό συντηρητισμό και την αδράνεια της πελοποννησιακής συμμαχίας. Εξάλλου, αδιαμφισβήτητα ο εξεταζόμενος Επιτάφιος δομεί και αντικατοπτρίζει την προσωπογραφία του Αθηναίου πολίτη. Επί της ουσίας, ο υπό εξέταση λόγος αφιερώνεται στην αθηναϊκή δύναμη με σκοπό να την εξυμνήσει, ενώ συγχρόνως βρίθει από ευγενή συναισθήματα για τη δημοκρατία, τις υποχρεώσεις των πολιτών, την ποιότητα των ηγετών, την αξία της παρρησίας και τις ευθύνες των γυναικών απέναντι στην πολιτεία συγκροτώντας, έτσι, τη μεγαλειωδέστερη δήλωση δημοκρατικής θεωρίας που διαθέτουμε μέχρι τις μέρες μας.","abstract_has_math":false,"creators":["Θανοπούλου Αγγελική","Thanopoulou Angeliki"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:43:38Z","subjects":["Γλώσσα – Λογοτεχνία","Language – Literature"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2959654"],"render_values":[{"text":"uoadl:2959654","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2959654","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2959654","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2959654","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Θανοπούλου Αγγελική","Thanopoulou Angeliki"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Γλώσσα – Λογοτεχνία","Language – Literature"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2959654","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2959654"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα εργασία εκπονήθηκε στο πλαίσιο του Διαπανεπιστημιακού- Διατμηματικού Π.Μ.Σ. «Ρητορική, Επιστήμες του Ανθρώπου και Εκπαίδευση» του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών . Αντικείμενο της προκειμένης εργασίας καθίσταται η ρητορική μελέτη και ανάλυση του Θουκυδίδου «Περικλέους Επιτάφιος» (Θουκυδίδης, Ιστορίαι, 2.35-2.46). Βασικοί σκοποί είναι να καταδείξουμε τις θεμέλιες τεχνικές πειθούς του λόγου, να εντοπίσουμε και εν συνεχεία να κατονομάσουμε τα επιχειρηματολογικά σχήματα που αξιοποιεί ο ομιλητής με στόχο να πείσει το ακροατήριο και, τέλος, να αναγνωρίσουμε και να επισημάνουμε τον σχηματικό λόγο με τον οποίο κοσμεί τον Επιτάφιο. Με τον τρόπο αυτό, επιδίωξή μας αποτελεί να καταδειχτεί ο ρόλος του ρήτορα και η δύναμη της ρητορικής του τέχνης, η οποία στηρίζεται σε κανόνες και τεχνάσματα που τυγχάνουν διαχρονικής εφαρμογής σε κάθε κείμενο, το οποίο προσπαθεί να πείσει για την αλήθεια των λεγομένων του. Ο Επιτάφιος λόγος του Περικλή δεν είναι ένας παραδοσιακός επιτάφιος λόγος. Η εξεταζόμενη δημηγορία διαφοροποιείται από άλλες δημηγορίες των Ιστοριών καθώς ο ομιλητής δεν επικεντρώνεται στα ηρωικά κατορθώματα των προκείμενων νεκρών ενώ συγχρόνως απουσιάζει και ο θρήνος για τους πεσόντες. Αντίθετα, σκιαγραφείται η διαφορά ανάμεσα στην δημοκρατική Αθήνα και την ολιγαρχική Σπάρτη, επαινείται η υπέρτατη εικόνα ακμής και μεγαλείου της Αθήνας και του υποδειγματικού της ηγέτη, εντυπωσιάζουν οι προτροπές προς τους επιζώντες και προβάλλονται οι υψηλές πολιτικές και ηθικές αξίες της πριν αυτή να αμαυρωθεί από τις πολλές συμφορές, με πρώτη εκείνη του λοιμού. Η δομή του, ακόμη, είναι τόσο συγκροτημένη και η προβολή των ιδεωδών τού αθηναϊκού τρόπου ζωής τόσο επιτυχημένη που αυτόματα αντιπαραβάλλονται με τα αντίστοιχα σπαρτιατικά, τα οποία καταδεικνύουν τον λακωνικό συντηρητισμό και την αδράνεια της πελοποννησιακής συμμαχίας. Εξάλλου, αδιαμφισβήτητα ο εξεταζόμενος Επιτάφιος δομεί και αντικατοπτρίζει την προσωπογραφία του Αθηναίου πολίτη. Επί της ουσίας, ο υπό εξέταση λόγος αφιερώνεται στην αθηναϊκή δύναμη με σκοπό να την εξυμνήσει, ενώ συγχρόνως βρίθει από ευγενή συναισθήματα για τη δημοκρατία, τις υποχρεώσεις των πολιτών, την ποιότητα των ηγετών, την αξία της παρρησίας και τις ευθύνες των γυναικών απέναντι στην πολιτεία συγκροτώντας, έτσι, τη μεγαλειωδέστερη δήλωση δημοκρατικής θεωρίας που διαθέτουμε μέχρι τις μέρες μας.","This essay was prepared in the context of the inter-university master’s degree «Rhetoric, Human Sciences and Education» of National and Kapodistrian University of Athens. The subject of the present work is the study of « Pericle’ s funeral oration » regarding its structure as a rhetorical text. Basic aims are to demonstrate the main techniques of persuasion, to identify and then named the arguments that the orator exploits in order to persuade the audience and finally recognise and highlight the figures of speech with which adorns the declamation. In this way, our pursuit is to demonstrate the role of the orator and the power of rhetorical art, which is based on rules and tricks that are over time treated in each script that is trying to persuade for the truth. Pericle’ s epitaph ratio is not a traditional epitaph. The considered peroration is different from other similar ones as the orator does not focus on the dead’s heroic achievements while at the same time lacking the lament for the fallen. In contrast, the difference between democratic Athens and oligarchic Sparta is outlined, Athens’ and its exemplary leader’ s paramount picture of development and greatness is being commended, impresses the incitement to the survivors and Athens’ high political and moral values are highlighted before it is tarnished by the many woes, with the first of the plague. In addition, speech’s construction is so structured and the ideals’ projection of the Athenian lifestyle as successful that automatically contrasts with the respective Spartan ideals demonstrating the Laconian conservatism and the inertia of the Peloponnesian alliance. Nonetheless, undeniably the funeral oration under consideration structures and reflects the Athenian citizen’s portrait. In the substance, the speech under examination is devoted to the Athenian force in order to praise it while at the same time, it is rife with lofty sentiments for democracy, citizens’ obligations, the quality of leaders, the value of the courage and the responsibilities of women towards state. In this way, it is composed the most monumental declaration of democratic theory that we dispose today."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Επιτάφιος του Περικλή: Ρητορική ανάλυση"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Θανοπούλου Αγγελική","Thanopoulou Angeliki"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Η παρούσα εργασία εκπονήθηκε στο πλαίσιο του Διαπανεπιστημιακού- Διατμηματικού Π.Μ.Σ. «Ρητορική, Επιστήμες του Ανθρώπου και Εκπαίδευση» του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών . Αντικείμενο της προκειμένης εργασίας καθίσταται η ρητορική μελέτη και ανάλυση του Θουκυδίδου «Περικλέους Επιτάφιος» (Θουκυδίδης, Ιστορίαι, 2.35-2.46). Βασικοί σκοποί είναι να καταδείξουμε τις θεμέλιες τεχνικές πειθούς του λόγου, να εντοπίσουμε και εν συνεχεία να κατονομάσουμε τα επιχειρηματολογικά σχήματα που αξιοποιεί ο ομιλητής με στόχο να πείσει το ακροατήριο και, τέλος, να αναγνωρίσουμε και να επισημάνουμε τον σχηματικό λόγο με τον οποίο κοσμεί τον Επιτάφιο. Με τον τρόπο αυτό, επιδίωξή μας αποτελεί να καταδειχτεί ο ρόλος του ρήτορα και η δύναμη της ρητορικής του τέχνης, η οποία στηρίζεται σε κανόνες και τεχνάσματα που τυγχάνουν διαχρονικής εφαρμογής σε κάθε κείμενο, το οποίο προσπαθεί να πείσει για την αλήθεια των λεγομένων του. Ο Επιτάφιος λόγος του Περικλή δεν είναι ένας παραδοσιακός επιτάφιος λόγος. Η εξεταζόμενη δημηγορία διαφοροποιείται από άλλες δημηγορίες των Ιστοριών καθώς ο ομιλητής δεν επικεντρώνεται στα ηρωικά κατορθώματα των προκείμενων νεκρών ενώ συγχρόνως απουσιάζει και ο θρήνος για τους πεσόντες. Αντίθετα, σκιαγραφείται η διαφορά ανάμεσα στην δημοκρατική Αθήνα και την ολιγαρχική Σπάρτη, επαινείται η υπέρτατη εικόνα ακμής και μεγαλείου της Αθήνας και του υποδειγματικού της ηγέτη, εντυπωσιάζουν οι προτροπές προς τους επιζώντες και προβάλλονται οι υψηλές πολιτικές και ηθικές αξίες της πριν αυτή να αμαυρωθεί από τις πολλές συμφορές, με πρώτη εκείνη του λοιμού. Η δομή του, ακόμη, είναι τόσο συγκροτημένη και η προβολή των ιδεωδών τού αθηναϊκού τρόπου ζωής τόσο επιτυχημένη που αυτόματα αντιπαραβάλλονται με τα αντίστοιχα σπαρτιατικά, τα οποία καταδεικνύουν τον λακωνικό συντηρητισμό και την αδράνεια της πελοποννησιακής συμμαχίας. Εξάλλου, αδιαμφισβήτητα ο εξεταζόμενος Επιτάφιος δομεί και αντικατοπτρίζει την προσωπογραφία του Αθηναίου πολίτη. Επί της ουσίας, ο υπό εξέταση λόγος αφιερώνεται στην αθηναϊκή δύναμη με σκοπό να την εξυμνήσει, ενώ συγχρόνως βρίθει από ευγενή συναισθήματα για τη δημοκρατία, τις υποχρεώσεις των πολιτών, την ποιότητα των ηγετών, την αξία της παρρησίας και τις ευθύνες των γυναικών απέναντι στην πολιτεία συγκροτώντας, έτσι, τη μεγαλειωδέστερη δήλωση δημοκρατικής θεωρίας που διαθέτουμε μέχρι τις μέρες μας.","This essay was prepared in the context of the inter-university master’s degree «Rhetoric, Human Sciences and Education» of National and Kapodistrian University of Athens. The subject of the present work is the study of « Pericle’ s funeral oration » regarding its structure as a rhetorical text. Basic aims are to demonstrate the main techniques of persuasion, to identify and then named the arguments that the orator exploits in order to persuade the audience and finally recognise and highlight the figures of speech with which adorns the declamation. In this way, our pursuit is to demonstrate the role of the orator and the power of rhetorical art, which is based on rules and tricks that are over time treated in each script that is trying to persuade for the truth. Pericle’ s epitaph ratio is not a traditional epitaph. The considered peroration is different from other similar ones as the orator does not focus on the dead’s heroic achievements while at the same time lacking the lament for the fallen. In contrast, the difference between democratic Athens and oligarchic Sparta is outlined, Athens’ and its exemplary leader’ s paramount picture of development and greatness is being commended, impresses the incitement to the survivors and Athens’ high political and moral values are highlighted before it is tarnished by the many woes, with the first of the plague. In addition, speech’s construction is so structured and the ideals’ projection of the Athenian lifestyle as successful that automatically contrasts with the respective Spartan ideals demonstrating the Laconian conservatism and the inertia of the Peloponnesian alliance. Nonetheless, undeniably the funeral oration under consideration structures and reflects the Athenian citizen’s portrait. In the substance, the speech under examination is devoted to the Athenian force in order to praise it while at the same time, it is rife with lofty sentiments for democracy, citizens’ obligations, the quality of leaders, the value of the courage and the responsibilities of women towards state. In this way, it is composed the most monumental declaration of democratic theory that we dispose today."],"dc:identifier":["uoadl:2959654","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2959654"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Γλώσσα – Λογοτεχνία","Language – Literature"],"dc:title":["Επιτάφιος του Περικλή: Ρητορική ανάλυση"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:43:38Z"}