{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2959727"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2959727","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μοντελοποίηση και προσομοιώσεις για την βελτιστοποίηση σχημάτων δειγματοληψίας σε μελέτες ΒιοΪσοδυναμίας","abstract":"Οι μελέτες βιοϊσοδυναμίας είναι μελέτες συγκριτικής βιοδιαθεσιμότητας που βασίζονται στο γεγονός ότι το θεραπευτικό προφίλ ενός φαρμακευτικού προϊόντος είναι συνάρτηση της συγκέντρωσης του δραστικού συστατικού στη θέση δράσης του. Οι μελέτες Βιοϊσοδυναμίας συνιστούν νομοθετική απαίτηση για την έγκριση γενόσημων προϊόντων. Η αξιοπιστία των αποτελεσμάτων μιας μελέτης Βιοϊσοδυναμίας εξαρτάται από τον σχεδιασμό της. Μεταξύ άλλων παραγόντων, η σημασία του σχήματος δειγματοληψίας είναι ευρέως αναγνωρισμένη καθώς ένα ανεπαρκές σχήμα δειγματοληψίας μπορεί να αυξήσει την ανακρίβεια και την αβεβαιότητα των αποτελεσμάτων ενώ ένα υπερβολικά πυκνό σχήμα δειγματοληψίας μπορεί να αυξήσει την απαιτούμενη εργασία, το κόστος της μελέτης και κυριότερα την επιβάρυνση των συμμετεχόντων. Τις τελευταίες δεκαετίες, έχει παρατηρηθεί μία αυξανόμενη εφαρμογή μοντελοποίησης και προσομοιώσεων στον τομέα των μελετών βιοϊσοδυναμίας. Οι in silico κλινικές μελέτες έχουν αποδειχτεί χρήσιμο εργαλείο σε ποικίλα επίπεδα του σχεδιασμού των μελετών βιοϊσοδυναμίας συμπεριλαμβανομένου του προσδιορισμού του σχήματος δειγματοληψίας. Ο σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η αξιολόγηση της επίδρασης μεταβολών του δειγματοληπτικού σχήματος στο αποτέλεσμα της μελέτης βιοϊσοδυναμίας, με τη χρήση μοντελοποίησης και προσομοιώσεων. Για το σκοπό αυτό, χρησιμοποιήθηκε ο σχεδιασμός μιας in vivo μελέτης βιοϊσοδυναμίας και δημιουργήθηκαν διαφορετικά σενάρια με αλλαγές στο μέγεθος του δείγματος, στο σχήμα δειγματοληψίας, στην δια-ατομική μεταβλητότητα και στην διαφορά στον ρυθμό απορρόφησης του υπό έλεγχο προϊόντος και του προϊόντος αναφοράς. Στην συνέχεια πραγματοποιήθηκαν προσομοιώσεις σε υπολογιστικό εργαλείο που έχει αναπτυχθεί σε γλώσσα Matlab® 2018b. Έπειτα, αξιολογήθηκε η επίδραση των αλλαγών στην ισχύ της μελέτης και στο GMR για τις φαρμακοκινητικές παραμέτρους Cmax και AUC. Τα αποτελέσματα των προσομοιώσεων έδειξαν ότι λιγότερο πυκνά και μικρότερης διάρκειας σχήματα δειγματοληψίας δεν επηρεάζουν το αποτέλεσμα της μελέτης βιοϊσοδυναμίας. Επιπλέον οι in silico κλινικές μελέτες αποδείχθηκαν χρήσιμο εργαλείο στην αξιολόγηση και στον προσδιορισμό των παραμέτρων του κλινικού σχεδιασμού των μελετών βιοϊσοδυναμίας.","abstract_html":"Οι μελέτες βιοϊσοδυναμίας είναι μελέτες συγκριτικής βιοδιαθεσιμότητας που βασίζονται στο γεγονός ότι το θεραπευτικό προφίλ ενός φαρμακευτικού προϊόντος είναι συνάρτηση της συγκέντρωσης του δραστικού συστατικού στη θέση δράσης του. Οι μελέτες Βιοϊσοδυναμίας συνιστούν νομοθετική απαίτηση για την έγκριση γενόσημων προϊόντων. Η αξιοπιστία των αποτελεσμάτων μιας μελέτης Βιοϊσοδυναμίας εξαρτάται από τον σχεδιασμό της. Μεταξύ άλλων παραγόντων, η σημασία του σχήματος δειγματοληψίας είναι ευρέως αναγνωρισμένη καθώς ένα ανεπαρκές σχήμα δειγματοληψίας μπορεί να αυξήσει την ανακρίβεια και την αβεβαιότητα των αποτελεσμάτων ενώ ένα υπερβολικά πυκνό σχήμα δειγματοληψίας μπορεί να αυξήσει την απαιτούμενη εργασία, το κόστος της μελέτης και κυριότερα την επιβάρυνση των συμμετεχόντων. Τις τελευταίες δεκαετίες, έχει παρατηρηθεί μία αυξανόμενη εφαρμογή μοντελοποίησης και προσομοιώσεων στον τομέα των μελετών βιοϊσοδυναμίας. Οι in silico κλινικές μελέτες έχουν αποδειχτεί χρήσιμο εργαλείο σε ποικίλα επίπεδα του σχεδιασμού των μελετών βιοϊσοδυναμίας συμπεριλαμβανομένου του προσδιορισμού του σχήματος δειγματοληψίας. Ο σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η αξιολόγηση της επίδρασης μεταβολών του δειγματοληπτικού σχήματος στο αποτέλεσμα της μελέτης βιοϊσοδυναμίας, με τη χρήση μοντελοποίησης και προσομοιώσεων. Για το σκοπό αυτό, χρησιμοποιήθηκε ο σχεδιασμός μιας in vivo μελέτης βιοϊσοδυναμίας και δημιουργήθηκαν διαφορετικά σενάρια με αλλαγές στο μέγεθος του δείγματος, στο σχήμα δειγματοληψίας, στην δια-ατομική μεταβλητότητα και στην διαφορά στον ρυθμό απορρόφησης του υπό έλεγχο προϊόντος και του προϊόντος αναφοράς. Στην συνέχεια πραγματοποιήθηκαν προσομοιώσεις σε υπολογιστικό εργαλείο που έχει αναπτυχθεί σε γλώσσα Matlab® 2018b. Έπειτα, αξιολογήθηκε η επίδραση των αλλαγών στην ισχύ της μελέτης και στο GMR για τις φαρμακοκινητικές παραμέτρους Cmax και AUC. Τα αποτελέσματα των προσομοιώσεων έδειξαν ότι λιγότερο πυκνά και μικρότερης διάρκειας σχήματα δειγματοληψίας δεν επηρεάζουν το αποτέλεσμα της μελέτης βιοϊσοδυναμίας. Επιπλέον οι in silico κλινικές μελέτες αποδείχθηκαν χρήσιμο εργαλείο στην αξιολόγηση και στον προσδιορισμό των παραμέτρων του κλινικού σχεδιασμού των μελετών βιοϊσοδυναμίας.","abstract_has_math":false,"creators":["Ρουμανά Ευαγγελία","Roumana Evangelia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:43:38Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2959727"],"render_values":[{"text":"uoadl:2959727","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2959727","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2959727","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2959727","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ρουμανά Ευαγγελία","Roumana Evangelia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2959727","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2959727"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Οι μελέτες βιοϊσοδυναμίας είναι μελέτες συγκριτικής βιοδιαθεσιμότητας που βασίζονται στο γεγονός ότι το θεραπευτικό προφίλ ενός φαρμακευτικού προϊόντος είναι συνάρτηση της συγκέντρωσης του δραστικού συστατικού στη θέση δράσης του. Οι μελέτες Βιοϊσοδυναμίας συνιστούν νομοθετική απαίτηση για την έγκριση γενόσημων προϊόντων. Η αξιοπιστία των αποτελεσμάτων μιας μελέτης Βιοϊσοδυναμίας εξαρτάται από τον σχεδιασμό της. Μεταξύ άλλων παραγόντων, η σημασία του σχήματος δειγματοληψίας είναι ευρέως αναγνωρισμένη καθώς ένα ανεπαρκές σχήμα δειγματοληψίας μπορεί να αυξήσει την ανακρίβεια και την αβεβαιότητα των αποτελεσμάτων ενώ ένα υπερβολικά πυκνό σχήμα δειγματοληψίας μπορεί να αυξήσει την απαιτούμενη εργασία, το κόστος της μελέτης και κυριότερα την επιβάρυνση των συμμετεχόντων. Τις τελευταίες δεκαετίες, έχει παρατηρηθεί μία αυξανόμενη εφαρμογή μοντελοποίησης και προσομοιώσεων στον τομέα των μελετών βιοϊσοδυναμίας. Οι in silico κλινικές μελέτες έχουν αποδειχτεί χρήσιμο εργαλείο σε ποικίλα επίπεδα του σχεδιασμού των μελετών βιοϊσοδυναμίας συμπεριλαμβανομένου του προσδιορισμού του σχήματος δειγματοληψίας. Ο σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η αξιολόγηση της επίδρασης μεταβολών του δειγματοληπτικού σχήματος στο αποτέλεσμα της μελέτης βιοϊσοδυναμίας, με τη χρήση μοντελοποίησης και προσομοιώσεων. Για το σκοπό αυτό, χρησιμοποιήθηκε ο σχεδιασμός μιας in vivo μελέτης βιοϊσοδυναμίας και δημιουργήθηκαν διαφορετικά σενάρια με αλλαγές στο μέγεθος του δείγματος, στο σχήμα δειγματοληψίας, στην δια-ατομική μεταβλητότητα και στην διαφορά στον ρυθμό απορρόφησης του υπό έλεγχο προϊόντος και του προϊόντος αναφοράς. Στην συνέχεια πραγματοποιήθηκαν προσομοιώσεις σε υπολογιστικό εργαλείο που έχει αναπτυχθεί σε γλώσσα Matlab® 2018b. Έπειτα, αξιολογήθηκε η επίδραση των αλλαγών στην ισχύ της μελέτης και στο GMR για τις φαρμακοκινητικές παραμέτρους Cmax και AUC. Τα αποτελέσματα των προσομοιώσεων έδειξαν ότι λιγότερο πυκνά και μικρότερης διάρκειας σχήματα δειγματοληψίας δεν επηρεάζουν το αποτέλεσμα της μελέτης βιοϊσοδυναμίας. Επιπλέον οι in silico κλινικές μελέτες αποδείχθηκαν χρήσιμο εργαλείο στην αξιολόγηση και στον προσδιορισμό των παραμέτρων του κλινικού σχεδιασμού των μελετών βιοϊσοδυναμίας.","Bioequivalence (BE) studies are comparative bioavailability studies based on the fact that the therapeutic profile of a product is a function of the concentration of the active pharmaceutical ingredient at the site of action. BE studies form the required basis for regulatory approval of generic drugs. The reliability of the results of a BE study is influenced by the design of the study. Among other factors, the importance of the sampling design of a BE study is widely recognized, as inadequate sampling designs can lead to study inaccuracies and uncertain results, while a very dense sampling design can increase the workload, the cost of the study, and most importantly, the inconvenience to participants. In recent decades, there has been an increasing use of modeling and simulation in the field of bioequivalence. In Silico Clinical Trials (ISCT) have proven to be very useful for various aspects of bioequivalence assessment, including determining the sampling design. The aim of the present work is to evaluate the impact of differences in sampling schedule on bioequivalence outcome using modeling and simulation, i.e., in silico clinical trials. For this purpose, the design of a bioequivalence study performed in vivo is used as a target scenario. Several scenarios are created by changing the sample size, sampling design, Between-Subject Variability (BSV) and similarity of absorption rate of test and reference product. The simulations are performed in a computer program developed in Matlab® 2018b and the power of the study and GMR for the pharmacokinetic parameters Cmax and AUC are evaluated for each scenario. The results of the simulations showed that less dense and shorter sampling schedules did not significantly affect the power of the study and the GMR for the two pharmacokinetic parameters. In addition, the ISCTs proved to be very helpful in investigating and determining the clinical design parameters in a BE study."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μοντελοποίηση και προσομοιώσεις για την βελτιστοποίηση σχημάτων δειγματοληψίας σε μελέτες ΒιοΪσοδυναμίας"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ρουμανά Ευαγγελία","Roumana Evangelia"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Οι μελέτες βιοϊσοδυναμίας είναι μελέτες συγκριτικής βιοδιαθεσιμότητας που βασίζονται στο γεγονός ότι το θεραπευτικό προφίλ ενός φαρμακευτικού προϊόντος είναι συνάρτηση της συγκέντρωσης του δραστικού συστατικού στη θέση δράσης του. Οι μελέτες Βιοϊσοδυναμίας συνιστούν νομοθετική απαίτηση για την έγκριση γενόσημων προϊόντων. Η αξιοπιστία των αποτελεσμάτων μιας μελέτης Βιοϊσοδυναμίας εξαρτάται από τον σχεδιασμό της. Μεταξύ άλλων παραγόντων, η σημασία του σχήματος δειγματοληψίας είναι ευρέως αναγνωρισμένη καθώς ένα ανεπαρκές σχήμα δειγματοληψίας μπορεί να αυξήσει την ανακρίβεια και την αβεβαιότητα των αποτελεσμάτων ενώ ένα υπερβολικά πυκνό σχήμα δειγματοληψίας μπορεί να αυξήσει την απαιτούμενη εργασία, το κόστος της μελέτης και κυριότερα την επιβάρυνση των συμμετεχόντων. Τις τελευταίες δεκαετίες, έχει παρατηρηθεί μία αυξανόμενη εφαρμογή μοντελοποίησης και προσομοιώσεων στον τομέα των μελετών βιοϊσοδυναμίας. Οι in silico κλινικές μελέτες έχουν αποδειχτεί χρήσιμο εργαλείο σε ποικίλα επίπεδα του σχεδιασμού των μελετών βιοϊσοδυναμίας συμπεριλαμβανομένου του προσδιορισμού του σχήματος δειγματοληψίας. Ο σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η αξιολόγηση της επίδρασης μεταβολών του δειγματοληπτικού σχήματος στο αποτέλεσμα της μελέτης βιοϊσοδυναμίας, με τη χρήση μοντελοποίησης και προσομοιώσεων. Για το σκοπό αυτό, χρησιμοποιήθηκε ο σχεδιασμός μιας in vivo μελέτης βιοϊσοδυναμίας και δημιουργήθηκαν διαφορετικά σενάρια με αλλαγές στο μέγεθος του δείγματος, στο σχήμα δειγματοληψίας, στην δια-ατομική μεταβλητότητα και στην διαφορά στον ρυθμό απορρόφησης του υπό έλεγχο προϊόντος και του προϊόντος αναφοράς. Στην συνέχεια πραγματοποιήθηκαν προσομοιώσεις σε υπολογιστικό εργαλείο που έχει αναπτυχθεί σε γλώσσα Matlab® 2018b. Έπειτα, αξιολογήθηκε η επίδραση των αλλαγών στην ισχύ της μελέτης και στο GMR για τις φαρμακοκινητικές παραμέτρους Cmax και AUC. Τα αποτελέσματα των προσομοιώσεων έδειξαν ότι λιγότερο πυκνά και μικρότερης διάρκειας σχήματα δειγματοληψίας δεν επηρεάζουν το αποτέλεσμα της μελέτης βιοϊσοδυναμίας. Επιπλέον οι in silico κλινικές μελέτες αποδείχθηκαν χρήσιμο εργαλείο στην αξιολόγηση και στον προσδιορισμό των παραμέτρων του κλινικού σχεδιασμού των μελετών βιοϊσοδυναμίας.","Bioequivalence (BE) studies are comparative bioavailability studies based on the fact that the therapeutic profile of a product is a function of the concentration of the active pharmaceutical ingredient at the site of action. BE studies form the required basis for regulatory approval of generic drugs. The reliability of the results of a BE study is influenced by the design of the study. Among other factors, the importance of the sampling design of a BE study is widely recognized, as inadequate sampling designs can lead to study inaccuracies and uncertain results, while a very dense sampling design can increase the workload, the cost of the study, and most importantly, the inconvenience to participants. In recent decades, there has been an increasing use of modeling and simulation in the field of bioequivalence. In Silico Clinical Trials (ISCT) have proven to be very useful for various aspects of bioequivalence assessment, including determining the sampling design. The aim of the present work is to evaluate the impact of differences in sampling schedule on bioequivalence outcome using modeling and simulation, i.e., in silico clinical trials. For this purpose, the design of a bioequivalence study performed in vivo is used as a target scenario. Several scenarios are created by changing the sample size, sampling design, Between-Subject Variability (BSV) and similarity of absorption rate of test and reference product. The simulations are performed in a computer program developed in Matlab® 2018b and the power of the study and GMR for the pharmacokinetic parameters Cmax and AUC are evaluated for each scenario. The results of the simulations showed that less dense and shorter sampling schedules did not significantly affect the power of the study and the GMR for the two pharmacokinetic parameters. In addition, the ISCTs proved to be very helpful in investigating and determining the clinical design parameters in a BE study."],"dc:identifier":["uoadl:2959727","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2959727"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Μοντελοποίηση και προσομοιώσεις για την βελτιστοποίηση σχημάτων δειγματοληψίας σε μελέτες ΒιοΪσοδυναμίας"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:43:38Z"}