{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2959986"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2959986","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Τονοδότες-Η χρήση τους σήμερα-Προβληματισμοί","abstract":"Μετά την ανακάλυψη της οστέινης αγωγής του ήχου άνοιξε ο δρόμος για την είσοδο του τονοδότη στην ωτορινολαρυγγολογία. Αυτή η απλή συσκευή εφευρέθηκε με σκοπό τον συντονισμό των μουσικών οργάνων και χάρη στις μοναδικές ιδιότητές του αξιοποιήθηκε στη διαγνωστική ακοολόγια για πάνω από δύο αιώνες. Το κύριο χαρακτηριστικό του τονοδότη είναι η παραγωγή ενός καθαρού τόνου και μεγάλοι επιστήμονες το ανέδειξαν ως ένα σημαντικό επιστημονικό όργανο. Ιδιαίτερα τον 19ο και 20ο αιώνα πριν την εισαγωγή της τονικής ακοομετρίας ο τονοδότης θεωρούταν το απαραίτητο εργαλείο εκτίμησης της ακοής του ασθενούς. Τον περασμένο αιώνα πάνω από δεκαπέντε τεχνικές με τονοδότες εκτελούνταν από τους ωτορινολαρυγγολόγους όμως μόνο δύο παρέμειναν στην ρουτίνα τους, η δοκιμασία Rinne και η δοκιμασία Weber. Οι δύο αυτές δοκιμασίες είναι εξετάσεις διαλογής και πληροφορούν για τον τύπο της βαρηκοΐας (αγωγιμότητας ή νευροαισθητηριακού τύπου). Αν και έχουν περάσει αιώνες από την αρχική τους εφαρμογή ακόμα δεν υπάρχει ένας κοινός τρόπος εκτέλεσης των δοκιμασιών στις κατά τ’ άλλα απλές και γρήγορες εξετάσεις. Επιπλέον ο τονοδότης έχει κατηγορηθεί για συστηματικά ψευδή αποτελέσματα και πολλοί ειδικοί είναι επιφυλακτικοί στη χρήση του. Από τη δεκαετία του 80 που ξεκίνησε να υπολογίζεται ποσοτικά η ευαισθησία και η ειδικότητα των δοκιμασιών, ήταν χαμηλότερες από ότι αρχικώς πίστευαν. Σύμφωνα με το βιβλιογραφικό υλικό οι πιο μελετούμενοι τονοδότες είναι ο 256Hz και ο 512Hz. Η ευαισθησία της Rinne δοκιμασίας σύμφωνα με τη βιβλιογραφία στην ανίχνευση μιας βαρηκοΐας αγωγής (με συγκρίσιμο μέσο αναφοράς το τονικό ακοόγραμμα) πήρε τιμές από 16%-85,7% και η ειδικότητα από 50%-100%. Το ερευνητικό υλικό είναι περιορισμένο και επικρατεί μια μεγάλη ανομοιογένεια στον σχεδιασμό των ερευνών δυσκολεύοντας έτσι να εξαχθεί ένα ασφαλές συμπέρασμα. Σήμερα η χρήση του τονοδότη έχει περιοριστεί αρκετά αφού πλέον οι επιστήμονες στηρίζονται στα σύγχρονα διαγνωστικά μέσα εξέτασης. Παρόλο αυτά ο τονοδότης παραμένει ένα απλό, εύχρηστο και βοηθητικό εργαλείο στη διάθεση των γιατρών.","abstract_html":"Μετά την ανακάλυψη της οστέινης αγωγής του ήχου άνοιξε ο δρόμος για την είσοδο του τονοδότη στην ωτορινολαρυγγολογία. Αυτή η απλή συσκευή εφευρέθηκε με σκοπό τον συντονισμό των μουσικών οργάνων και χάρη στις μοναδικές ιδιότητές του αξιοποιήθηκε στη διαγνωστική ακοολόγια για πάνω από δύο αιώνες. Το κύριο χαρακτηριστικό του τονοδότη είναι η παραγωγή ενός καθαρού τόνου και μεγάλοι επιστήμονες το ανέδειξαν ως ένα σημαντικό επιστημονικό όργανο. Ιδιαίτερα τον 19ο και 20ο αιώνα πριν την εισαγωγή της τονικής ακοομετρίας ο τονοδότης θεωρούταν το απαραίτητο εργαλείο εκτίμησης της ακοής του ασθενούς. Τον περασμένο αιώνα πάνω από δεκαπέντε τεχνικές με τονοδότες εκτελούνταν από τους ωτορινολαρυγγολόγους όμως μόνο δύο παρέμειναν στην ρουτίνα τους, η δοκιμασία Rinne και η δοκιμασία Weber. Οι δύο αυτές δοκιμασίες είναι εξετάσεις διαλογής και πληροφορούν για τον τύπο της βαρηκοΐας (αγωγιμότητας ή νευροαισθητηριακού τύπου). Αν και έχουν περάσει αιώνες από την αρχική τους εφαρμογή ακόμα δεν υπάρχει ένας κοινός τρόπος εκτέλεσης των δοκιμασιών στις κατά τ’ άλλα απλές και γρήγορες εξετάσεις. Επιπλέον ο τονοδότης έχει κατηγορηθεί για συστηματικά ψευδή αποτελέσματα και πολλοί ειδικοί είναι επιφυλακτικοί στη χρήση του. Από τη δεκαετία του 80 που ξεκίνησε να υπολογίζεται ποσοτικά η ευαισθησία και η ειδικότητα των δοκιμασιών, ήταν χαμηλότερες από ότι αρχικώς πίστευαν. Σύμφωνα με το βιβλιογραφικό υλικό οι πιο μελετούμενοι τονοδότες είναι ο 256Hz και ο 512Hz. Η ευαισθησία της Rinne δοκιμασίας σύμφωνα με τη βιβλιογραφία στην ανίχνευση μιας βαρηκοΐας αγωγής (με συγκρίσιμο μέσο αναφοράς το τονικό ακοόγραμμα) πήρε τιμές από 16%-85,7% και η ειδικότητα από 50%-100%. Το ερευνητικό υλικό είναι περιορισμένο και επικρατεί μια μεγάλη ανομοιογένεια στον σχεδιασμό των ερευνών δυσκολεύοντας έτσι να εξαχθεί ένα ασφαλές συμπέρασμα. Σήμερα η χρήση του τονοδότη έχει περιοριστεί αρκετά αφού πλέον οι επιστήμονες στηρίζονται στα σύγχρονα διαγνωστικά μέσα εξέτασης. Παρόλο αυτά ο τονοδότης παραμένει ένα απλό, εύχρηστο και βοηθητικό εργαλείο στη διάθεση των γιατρών.","abstract_has_math":false,"creators":["Σταματοπούλου Ελένη","Stamatopoulou Eleni"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:43:43Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2959986"],"render_values":[{"text":"uoadl:2959986","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2959986","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2959986","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2959986","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Σταματοπούλου Ελένη","Stamatopoulou Eleni"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2959986","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2959986"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Μετά την ανακάλυψη της οστέινης αγωγής του ήχου άνοιξε ο δρόμος για την είσοδο του τονοδότη στην ωτορινολαρυγγολογία. Αυτή η απλή συσκευή εφευρέθηκε με σκοπό τον συντονισμό των μουσικών οργάνων και χάρη στις μοναδικές ιδιότητές του αξιοποιήθηκε στη διαγνωστική ακοολόγια για πάνω από δύο αιώνες. Το κύριο χαρακτηριστικό του τονοδότη είναι η παραγωγή ενός καθαρού τόνου και μεγάλοι επιστήμονες το ανέδειξαν ως ένα σημαντικό επιστημονικό όργανο. Ιδιαίτερα τον 19ο και 20ο αιώνα πριν την εισαγωγή της τονικής ακοομετρίας ο τονοδότης θεωρούταν το απαραίτητο εργαλείο εκτίμησης της ακοής του ασθενούς. Τον περασμένο αιώνα πάνω από δεκαπέντε τεχνικές με τονοδότες εκτελούνταν από τους ωτορινολαρυγγολόγους όμως μόνο δύο παρέμειναν στην ρουτίνα τους, η δοκιμασία Rinne και η δοκιμασία Weber. Οι δύο αυτές δοκιμασίες είναι εξετάσεις διαλογής και πληροφορούν για τον τύπο της βαρηκοΐας (αγωγιμότητας ή νευροαισθητηριακού τύπου). Αν και έχουν περάσει αιώνες από την αρχική τους εφαρμογή ακόμα δεν υπάρχει ένας κοινός τρόπος εκτέλεσης των δοκιμασιών στις κατά τ’ άλλα απλές και γρήγορες εξετάσεις. Επιπλέον ο τονοδότης έχει κατηγορηθεί για συστηματικά ψευδή αποτελέσματα και πολλοί ειδικοί είναι επιφυλακτικοί στη χρήση του. Από τη δεκαετία του 80 που ξεκίνησε να υπολογίζεται ποσοτικά η ευαισθησία και η ειδικότητα των δοκιμασιών, ήταν χαμηλότερες από ότι αρχικώς πίστευαν. Σύμφωνα με το βιβλιογραφικό υλικό οι πιο μελετούμενοι τονοδότες είναι ο 256Hz και ο 512Hz. Η ευαισθησία της Rinne δοκιμασίας σύμφωνα με τη βιβλιογραφία στην ανίχνευση μιας βαρηκοΐας αγωγής (με συγκρίσιμο μέσο αναφοράς το τονικό ακοόγραμμα) πήρε τιμές από 16%-85,7% και η ειδικότητα από 50%-100%. Το ερευνητικό υλικό είναι περιορισμένο και επικρατεί μια μεγάλη ανομοιογένεια στον σχεδιασμό των ερευνών δυσκολεύοντας έτσι να εξαχθεί ένα ασφαλές συμπέρασμα. Σήμερα η χρήση του τονοδότη έχει περιοριστεί αρκετά αφού πλέον οι επιστήμονες στηρίζονται στα σύγχρονα διαγνωστικά μέσα εξέτασης. Παρόλο αυτά ο τονοδότης παραμένει ένα απλό, εύχρηστο και βοηθητικό εργαλείο στη διάθεση των γιατρών.","After the discovery of bone conduction, the way was open for tuning fork to be established in otolaryngology. This simple device was invented to tune musical instruments and thanks to its unique properties, has been used in otology for over two centuries. The most significant property of a tuning fork is the production of a pure tone and great physicians have developed it as an important scientific instrument. Especially in the 19th and 20th centuries before the introduction of pure-tone audiometry the tuning fork was considered the necessary tool in clinical examination. In the previous century more than fifteen different tuning fork tests have been used by otolaryngologists but only two remained in widespread use, the Rinne test and the Weber test. These two tests are screening tests and provide information on the type of hearing loss (conductive or sensorineural). Although Rinne and Weber tests appears to be simple and offers a quick assessment of the hearing status, there is still a no uniform way to perform. In addition, tuning fork has been accused of systematically false results and many experts are mindful in using it. From the 1980s as sensitivity and specificity began to be quantified, tuning fork tests’ reliability was less than have believed previously. According to the bibliographic studies, the most studied tuning forks are 256Hz and 512Hz. The sensitivity of the Rinne test in detecting a conductive hearing loss (as compared with the clinical audiogram) took values from 16% - 85.7% and the specificity from 50% -100%. Nevertheless, the research material is restricted and there is a significant diversity of tuning fork tests methods making it difficult to draw a safe conclusion. Today the use of the tuning fork has been considerably limited and scientists now rely on modern diagnostic methods. However the tuning fork remains a simple, easy-to-use and helpful tool at the disposal of doctors."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Τονοδότες-Η χρήση τους σήμερα-Προβληματισμοί"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Σταματοπούλου Ελένη","Stamatopoulou Eleni"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Μετά την ανακάλυψη της οστέινης αγωγής του ήχου άνοιξε ο δρόμος για την είσοδο του τονοδότη στην ωτορινολαρυγγολογία. Αυτή η απλή συσκευή εφευρέθηκε με σκοπό τον συντονισμό των μουσικών οργάνων και χάρη στις μοναδικές ιδιότητές του αξιοποιήθηκε στη διαγνωστική ακοολόγια για πάνω από δύο αιώνες. Το κύριο χαρακτηριστικό του τονοδότη είναι η παραγωγή ενός καθαρού τόνου και μεγάλοι επιστήμονες το ανέδειξαν ως ένα σημαντικό επιστημονικό όργανο. Ιδιαίτερα τον 19ο και 20ο αιώνα πριν την εισαγωγή της τονικής ακοομετρίας ο τονοδότης θεωρούταν το απαραίτητο εργαλείο εκτίμησης της ακοής του ασθενούς. Τον περασμένο αιώνα πάνω από δεκαπέντε τεχνικές με τονοδότες εκτελούνταν από τους ωτορινολαρυγγολόγους όμως μόνο δύο παρέμειναν στην ρουτίνα τους, η δοκιμασία Rinne και η δοκιμασία Weber. Οι δύο αυτές δοκιμασίες είναι εξετάσεις διαλογής και πληροφορούν για τον τύπο της βαρηκοΐας (αγωγιμότητας ή νευροαισθητηριακού τύπου). Αν και έχουν περάσει αιώνες από την αρχική τους εφαρμογή ακόμα δεν υπάρχει ένας κοινός τρόπος εκτέλεσης των δοκιμασιών στις κατά τ’ άλλα απλές και γρήγορες εξετάσεις. Επιπλέον ο τονοδότης έχει κατηγορηθεί για συστηματικά ψευδή αποτελέσματα και πολλοί ειδικοί είναι επιφυλακτικοί στη χρήση του. Από τη δεκαετία του 80 που ξεκίνησε να υπολογίζεται ποσοτικά η ευαισθησία και η ειδικότητα των δοκιμασιών, ήταν χαμηλότερες από ότι αρχικώς πίστευαν. Σύμφωνα με το βιβλιογραφικό υλικό οι πιο μελετούμενοι τονοδότες είναι ο 256Hz και ο 512Hz. Η ευαισθησία της Rinne δοκιμασίας σύμφωνα με τη βιβλιογραφία στην ανίχνευση μιας βαρηκοΐας αγωγής (με συγκρίσιμο μέσο αναφοράς το τονικό ακοόγραμμα) πήρε τιμές από 16%-85,7% και η ειδικότητα από 50%-100%. Το ερευνητικό υλικό είναι περιορισμένο και επικρατεί μια μεγάλη ανομοιογένεια στον σχεδιασμό των ερευνών δυσκολεύοντας έτσι να εξαχθεί ένα ασφαλές συμπέρασμα. Σήμερα η χρήση του τονοδότη έχει περιοριστεί αρκετά αφού πλέον οι επιστήμονες στηρίζονται στα σύγχρονα διαγνωστικά μέσα εξέτασης. Παρόλο αυτά ο τονοδότης παραμένει ένα απλό, εύχρηστο και βοηθητικό εργαλείο στη διάθεση των γιατρών.","After the discovery of bone conduction, the way was open for tuning fork to be established in otolaryngology. This simple device was invented to tune musical instruments and thanks to its unique properties, has been used in otology for over two centuries. The most significant property of a tuning fork is the production of a pure tone and great physicians have developed it as an important scientific instrument. Especially in the 19th and 20th centuries before the introduction of pure-tone audiometry the tuning fork was considered the necessary tool in clinical examination. In the previous century more than fifteen different tuning fork tests have been used by otolaryngologists but only two remained in widespread use, the Rinne test and the Weber test. These two tests are screening tests and provide information on the type of hearing loss (conductive or sensorineural). Although Rinne and Weber tests appears to be simple and offers a quick assessment of the hearing status, there is still a no uniform way to perform. In addition, tuning fork has been accused of systematically false results and many experts are mindful in using it. From the 1980s as sensitivity and specificity began to be quantified, tuning fork tests’ reliability was less than have believed previously. According to the bibliographic studies, the most studied tuning forks are 256Hz and 512Hz. The sensitivity of the Rinne test in detecting a conductive hearing loss (as compared with the clinical audiogram) took values from 16% - 85.7% and the specificity from 50% -100%. Nevertheless, the research material is restricted and there is a significant diversity of tuning fork tests methods making it difficult to draw a safe conclusion. Today the use of the tuning fork has been considerably limited and scientists now rely on modern diagnostic methods. However the tuning fork remains a simple, easy-to-use and helpful tool at the disposal of doctors."],"dc:identifier":["uoadl:2959986","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2959986"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Τονοδότες-Η χρήση τους σήμερα-Προβληματισμοί"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:43:43Z"}