{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2959993"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2959993","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Αρτηριακή υπέρταση και αποφρακτική υπνική άπνοια (ανασκόπηση)","abstract":"Η αποφρακτική άπνοια ύπνου (OSA) αποτελεί χρόνια διαταραχή, που σχετίζεται με αυξημένο επιπολασμό της υπέρτασης. Οι παθοφυσιολογικοί μηχανισμοί υπέρτασης στο OSA συνδέονται τουλάχιστον εν μέρει με τη διαλείπουσα υποξία που αναπτύσσεται κατά τη διάρκεια νυχτερινής υποπνοίας και άπνοιας. Η υποξαιμία διεγείρει τη συμπαθητική δραστηριότητα, τη συστηματική φλεγμονή, το οξειδωτικό στρες και την ενδοθηλιακή δυσλειτουργία. Ωστόσο, φαίνεται ότι η διαλείπουσα υποξαιμία δεν είναι ο μόνος παράγοντας για την ανάπτυξη υπέρτασης στο OSA. Η συμπληρωματική θεραπεία οξυγόνου που βελτίωσε τον κορεσμό της οξυαιμοσφαιρίνης που επιτεύχθηκαν με τη θεραπεία με CPAP δεν μείωσε την αρτηριακή πίεση. Σε αυτό το σενάριο, θα μπορούσε να προταθεί ότι η υποξαιμία λειτουργεί ως έναυσμα για την αύξηση της συμπαθητικής δραστηριότητας, η οποία θα μπορούσε να οριστεί ως ένας από τους πιο κύριους παράγοντες για την ανάπτυξη υπέρτασης στο OSA. Σε αυτή την ανασκόπηση αξιολογούνται επίσης στοιχεία που παρέχονται από τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες δοκιμές σχετικά με την αποτελεσματικότητα μείωσης της αρτηριακής πίεσης μέσω της συνεχούς θετικής πίεσης των αεραγωγών (CPAP) σε ασθενείς με OSA και ανθεκτική υπέρταση. Διαπιστώθηκε ότι η θεραπεία με CPAP είναι πιο αποτελεσματική στη θεραπεία ανθεκτικής υπέρτασης από ότι στη μη ανθεκτική υπέρταση, ενώ δεν φαίνεται να υπάρχει μια συγκεκριμένη φαρμακευτική κατηγορία που να ρυθμίζει την αρτηριακή πίεση σε έδαφος αποφρακτικής υπνικής άπνοιας. Απαιτούνται περαιτέρω μακροχρόνιες δοκιμές σε ασθενείς με υπερτασική OSA για να εκτιμηθεί εάν η θεραπεία με CPAP σε ασθενείς με OSA αποκαθιστά σταθερά τη φυσιολογική νυκτερινή πτώση της αρτηριακής πίεσης και ρυθμίζει τον καρδιακό ρυθμό ανάπαυσης και τον κιρκαδικό.","abstract_html":"Η αποφρακτική άπνοια ύπνου (OSA) αποτελεί χρόνια διαταραχή, που σχετίζεται με αυξημένο επιπολασμό της υπέρτασης. Οι παθοφυσιολογικοί μηχανισμοί υπέρτασης στο OSA συνδέονται τουλάχιστον εν μέρει με τη διαλείπουσα υποξία που αναπτύσσεται κατά τη διάρκεια νυχτερινής υποπνοίας και άπνοιας. Η υποξαιμία διεγείρει τη συμπαθητική δραστηριότητα, τη συστηματική φλεγμονή, το οξειδωτικό στρες και την ενδοθηλιακή δυσλειτουργία. Ωστόσο, φαίνεται ότι η διαλείπουσα υποξαιμία δεν είναι ο μόνος παράγοντας για την ανάπτυξη υπέρτασης στο OSA. Η συμπληρωματική θεραπεία οξυγόνου που βελτίωσε τον κορεσμό της οξυαιμοσφαιρίνης που επιτεύχθηκαν με τη θεραπεία με CPAP δεν μείωσε την αρτηριακή πίεση. Σε αυτό το σενάριο, θα μπορούσε να προταθεί ότι η υποξαιμία λειτουργεί ως έναυσμα για την αύξηση της συμπαθητικής δραστηριότητας, η οποία θα μπορούσε να οριστεί ως ένας από τους πιο κύριους παράγοντες για την ανάπτυξη υπέρτασης στο OSA. Σε αυτή την ανασκόπηση αξιολογούνται επίσης στοιχεία που παρέχονται από τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες δοκιμές σχετικά με την αποτελεσματικότητα μείωσης της αρτηριακής πίεσης μέσω της συνεχούς θετικής πίεσης των αεραγωγών (CPAP) σε ασθενείς με OSA και ανθεκτική υπέρταση. Διαπιστώθηκε ότι η θεραπεία με CPAP είναι πιο αποτελεσματική στη θεραπεία ανθεκτικής υπέρτασης από ότι στη μη ανθεκτική υπέρταση, ενώ δεν φαίνεται να υπάρχει μια συγκεκριμένη φαρμακευτική κατηγορία που να ρυθμίζει την αρτηριακή πίεση σε έδαφος αποφρακτικής υπνικής άπνοιας. Απαιτούνται περαιτέρω μακροχρόνιες δοκιμές σε ασθενείς με υπερτασική OSA για να εκτιμηθεί εάν η θεραπεία με CPAP σε ασθενείς με OSA αποκαθιστά σταθερά τη φυσιολογική νυκτερινή πτώση της αρτηριακής πίεσης και ρυθμίζει τον καρδιακό ρυθμό ανάπαυσης και τον κιρκαδικό.","abstract_has_math":false,"creators":["Τσαντικίδη Ζηνοβία","Tsantikidi Zinovia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:43:43Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2959993"],"render_values":[{"text":"uoadl:2959993","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2959993","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2959993","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2959993","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Τσαντικίδη Ζηνοβία","Tsantikidi Zinovia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2959993","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2959993"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η αποφρακτική άπνοια ύπνου (OSA) αποτελεί χρόνια διαταραχή, που σχετίζεται με αυξημένο επιπολασμό της υπέρτασης. Οι παθοφυσιολογικοί μηχανισμοί υπέρτασης στο OSA συνδέονται τουλάχιστον εν μέρει με τη διαλείπουσα υποξία που αναπτύσσεται κατά τη διάρκεια νυχτερινής υποπνοίας και άπνοιας. Η υποξαιμία διεγείρει τη συμπαθητική δραστηριότητα, τη συστηματική φλεγμονή, το οξειδωτικό στρες και την ενδοθηλιακή δυσλειτουργία. Ωστόσο, φαίνεται ότι η διαλείπουσα υποξαιμία δεν είναι ο μόνος παράγοντας για την ανάπτυξη υπέρτασης στο OSA. Η συμπληρωματική θεραπεία οξυγόνου που βελτίωσε τον κορεσμό της οξυαιμοσφαιρίνης που επιτεύχθηκαν με τη θεραπεία με CPAP δεν μείωσε την αρτηριακή πίεση. Σε αυτό το σενάριο, θα μπορούσε να προταθεί ότι η υποξαιμία λειτουργεί ως έναυσμα για την αύξηση της συμπαθητικής δραστηριότητας, η οποία θα μπορούσε να οριστεί ως ένας από τους πιο κύριους παράγοντες για την ανάπτυξη υπέρτασης στο OSA. Σε αυτή την ανασκόπηση αξιολογούνται επίσης στοιχεία που παρέχονται από τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες δοκιμές σχετικά με την αποτελεσματικότητα μείωσης της αρτηριακής πίεσης μέσω της συνεχούς θετικής πίεσης των αεραγωγών (CPAP) σε ασθενείς με OSA και ανθεκτική υπέρταση. Διαπιστώθηκε ότι η θεραπεία με CPAP είναι πιο αποτελεσματική στη θεραπεία ανθεκτικής υπέρτασης από ότι στη μη ανθεκτική υπέρταση, ενώ δεν φαίνεται να υπάρχει μια συγκεκριμένη φαρμακευτική κατηγορία που να ρυθμίζει την αρτηριακή πίεση σε έδαφος αποφρακτικής υπνικής άπνοιας. Απαιτούνται περαιτέρω μακροχρόνιες δοκιμές σε ασθενείς με υπερτασική OSA για να εκτιμηθεί εάν η θεραπεία με CPAP σε ασθενείς με OSA αποκαθιστά σταθερά τη φυσιολογική νυκτερινή πτώση της αρτηριακής πίεσης και ρυθμίζει τον καρδιακό ρυθμό ανάπαυσης και τον κιρκαδικό.","Obstructive sleep apnea (OSA) is a chronic disorder associated with an increased prevalence of hypertension. The pathophysiological mechanisms of hypertension in OSA are at least partly related to the intermittent hypoxia that develops during nighttime hypnosis and apnea. Hypoxemia stimulates sympathetic activity, systemic inflammation, oxidative stress and endothelial dysfunction. However, it seems that intermittent hypoxemia is not the only factor in the development of hypertension in OSA. Oxygen supplementation that improved oxyhemoglobin saturation achieved with CPAP therapy did not lower blood pressure.In this scenario, it could be suggested that hypoxemia acts as a trigger for increased sympathetic activity, which could be defined as one of the major factors in the development of hypertension in OSA. This review also evaluates data provided by randomized controlled trials on the effectiveness of lowering positive blood pressure through continuous positive airway pressure (CPAP) in patients with OSA and resistant hypertension.It has been found that CPAP treatment is more effective in the treatment of refractory hypertension than in non-resistant hypertension, there does not appear to be any specific drug class that regulates blood pressure in the area of obstructive sleep apnea. Further long-term testing is required in a superficial OSA to assess whether CPAP treatment has been performed with OSA Rehabilitation stable the normal nocturnal blood pressure drop and regulates resting heart rate and circadian rhythm."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Αρτηριακή υπέρταση και αποφρακτική υπνική άπνοια (ανασκόπηση)"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Τσαντικίδη Ζηνοβία","Tsantikidi Zinovia"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Η αποφρακτική άπνοια ύπνου (OSA) αποτελεί χρόνια διαταραχή, που σχετίζεται με αυξημένο επιπολασμό της υπέρτασης. Οι παθοφυσιολογικοί μηχανισμοί υπέρτασης στο OSA συνδέονται τουλάχιστον εν μέρει με τη διαλείπουσα υποξία που αναπτύσσεται κατά τη διάρκεια νυχτερινής υποπνοίας και άπνοιας. Η υποξαιμία διεγείρει τη συμπαθητική δραστηριότητα, τη συστηματική φλεγμονή, το οξειδωτικό στρες και την ενδοθηλιακή δυσλειτουργία. Ωστόσο, φαίνεται ότι η διαλείπουσα υποξαιμία δεν είναι ο μόνος παράγοντας για την ανάπτυξη υπέρτασης στο OSA. Η συμπληρωματική θεραπεία οξυγόνου που βελτίωσε τον κορεσμό της οξυαιμοσφαιρίνης που επιτεύχθηκαν με τη θεραπεία με CPAP δεν μείωσε την αρτηριακή πίεση. Σε αυτό το σενάριο, θα μπορούσε να προταθεί ότι η υποξαιμία λειτουργεί ως έναυσμα για την αύξηση της συμπαθητικής δραστηριότητας, η οποία θα μπορούσε να οριστεί ως ένας από τους πιο κύριους παράγοντες για την ανάπτυξη υπέρτασης στο OSA. Σε αυτή την ανασκόπηση αξιολογούνται επίσης στοιχεία που παρέχονται από τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες δοκιμές σχετικά με την αποτελεσματικότητα μείωσης της αρτηριακής πίεσης μέσω της συνεχούς θετικής πίεσης των αεραγωγών (CPAP) σε ασθενείς με OSA και ανθεκτική υπέρταση. Διαπιστώθηκε ότι η θεραπεία με CPAP είναι πιο αποτελεσματική στη θεραπεία ανθεκτικής υπέρτασης από ότι στη μη ανθεκτική υπέρταση, ενώ δεν φαίνεται να υπάρχει μια συγκεκριμένη φαρμακευτική κατηγορία που να ρυθμίζει την αρτηριακή πίεση σε έδαφος αποφρακτικής υπνικής άπνοιας. Απαιτούνται περαιτέρω μακροχρόνιες δοκιμές σε ασθενείς με υπερτασική OSA για να εκτιμηθεί εάν η θεραπεία με CPAP σε ασθενείς με OSA αποκαθιστά σταθερά τη φυσιολογική νυκτερινή πτώση της αρτηριακής πίεσης και ρυθμίζει τον καρδιακό ρυθμό ανάπαυσης και τον κιρκαδικό.","Obstructive sleep apnea (OSA) is a chronic disorder associated with an increased prevalence of hypertension. The pathophysiological mechanisms of hypertension in OSA are at least partly related to the intermittent hypoxia that develops during nighttime hypnosis and apnea. Hypoxemia stimulates sympathetic activity, systemic inflammation, oxidative stress and endothelial dysfunction. However, it seems that intermittent hypoxemia is not the only factor in the development of hypertension in OSA. Oxygen supplementation that improved oxyhemoglobin saturation achieved with CPAP therapy did not lower blood pressure.In this scenario, it could be suggested that hypoxemia acts as a trigger for increased sympathetic activity, which could be defined as one of the major factors in the development of hypertension in OSA. This review also evaluates data provided by randomized controlled trials on the effectiveness of lowering positive blood pressure through continuous positive airway pressure (CPAP) in patients with OSA and resistant hypertension.It has been found that CPAP treatment is more effective in the treatment of refractory hypertension than in non-resistant hypertension, there does not appear to be any specific drug class that regulates blood pressure in the area of obstructive sleep apnea. Further long-term testing is required in a superficial OSA to assess whether CPAP treatment has been performed with OSA Rehabilitation stable the normal nocturnal blood pressure drop and regulates resting heart rate and circadian rhythm."],"dc:identifier":["uoadl:2959993","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2959993"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Αρτηριακή υπέρταση και αποφρακτική υπνική άπνοια (ανασκόπηση)"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:43:43Z"}