{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2960239"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2960239","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Προσδιορισμός του αναερόβιου κατωφλιού μέσω ανάλυσης της μεταβλητότητας της καρδιακής συχνότητας σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια","abstract":"Εισαγωγή. Αναερόβιο κατώφλι θεωρείται το σημείο όπου ο αναερόβιος μηχανισμός αρχίζει να συνεισφέρει σημαντικά στην συνολική παραγωγή ενέργειας και αντανακλάται με μια εκθετική αύξηση του γαλακτικού στο αίμα καθώς και μια μη γραμμική αύξηση του πνευμονικού αερισμού. Προτείνεται ως δείκτης εκτίμησης της φυσικής κατάστασης και χρησιμοποιείται για τον σχεδιασμό προγραμμάτων άσκησης και αποκατάστασης. Σκοπός. Η εύρεση ενός μη επεμβατικού τρόπου προσδιορισμού του αναερόβιου κατωφλιού σε μια ευαίσθητη πληθυσμιακή ομάδα όπως οι ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια. Σε αυτούς τους ασθενείς ο προσδιορισμός του αναερόβιου κατωφλιού είναι σημαντικός για την ένταξη τους σε κατάλληλα προγράμματα αποκατάστασης, καθώς και για την πρόγνωση και σοβαρότητα της καρδιακής ανεπάρκειας. Κατά τη διάρκεια της προοδευτικά αυξανόμενης δοκιμασίας έως εξάντλησης, συλλέχθηκε η καρδιακή συχνότητα παλμό ανά παλμό και έπειτα χρησιμοποιήθηκε η μέθοδος ανάλυσης της μεταβλητότητας της καρδιακής συχνότητας (HRV). Μέθοδος. Πέντε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια διατατικής ή ισχαιμικής αιτιολογίας έλαβαν μέρος. Οι ασθενείς πραγματοποίησαν καρδιοπνευμονική δοκιμασία κοπώσεως σε ηλεκτρονικά ρυθμιζόμενο κυκλοεργόμετρο. Η διάρκεια της δοκιμασίας ήταν 9.64 ± 0.47 λεπτά και το φορτίο 12.4 ± 4.87 watt/λεπτό, προσαρμοσμένο σε κάθε ασθενή και σταδιακά αυξανόμενο μέχρι εξάντλησης. Αρχικά πραγματοποιήθηκε σπιρομέτρηση. Στο στάδιο ηρεμίας, κατά την διάρκεια της δοκιμασίας καθώς και κατά την διάρκεια της αποκατάστασης μετρήθηκαν οι αναπνευστικές παράμετροι (V̇E, V̇O2, V̇CO2) για κάθε αναπνοή με εργοσπιρόμετρο. Μετρήθηκε ακόμα ο κορεσμός Ο2 με παλμική οξυμετρία, η καρδιακή συχνότητα με ηλεκτροκαρδιογράφο, η αντιλαμβανόμενη κόπωση με κλίμακα RPE και η αρτηριακή πίεση με σφυγμομανόμετρο. Το αναερόβιο κατώφλι προσδιορίστηκε με ανάλυση των αναπνευστικών αερίων και με ανάλυση της μεταβλητότητας της καρδιακής συχνότητας. Στα δεδομένα που προέκυψαν, έγινε μη παραμετρικός έλεγχος συσχέτισης (Spearman-rho) μεταξύ των διαφορετικών μεθόδων προσδιορισμού των κατωφλιών, καθώς και έλεγχος των διαφορών (Wilcoxon signed rank test- related samples) μεταξύ αυτών. Tο επίπεδο στατιστικής σημαντικότητας ορίστηκε σε α= 0,05. Αποτελέσματα. Υπήρχε υψηλή συσχέτιση μεταξύ των κατωφλιών της HRV και των αναπνευστικών κατωφλιών που κυμάνθηκε από 0,80 έως 1. Η συσχέτιση μεταξύ του δεύτερου αναπνευστικού κατωφλιού (VT2) με το δεύτερο κατώφλι της φασματικής ανάλυσης συχνοτήτων (fHF*HFp2) ήταν η υψηλότερη (rho= 1, p= 0,00). Η συσχέτιση RMSSD-VT2 βρέθηκε επίσης υψηλή και στατιστικά σημαντική (rho= 0,90, p= 0,03). Από την άλλη, η συσχέτιση του VT2-EDR2, ενώ ήταν αρκετά υψηλή (rho= 0,80) δεν ήταν στατιστικά σημαντική (p=0,2> 0,05). Επιπρόσθετο εύρημα, ήταν η παρατήρηση μιας αντιστρόφως ανάλογης πορείας της HRV σε σχέση με την HR σε όλη την διάρκεια της δοκιμασίας κοπώσεως. Συμπεράσματα. Η εύρεση κατωφλιού μέσω ανάλυσης της HRV ήταν εφικτή ακόμα και σε ασθενείς με πολύ χαμηλό κλάσμα εξώθησης. Τα κατώφλια που προέκυψαν από τους δείκτες HRV και από τους αναπνευστικούς δείκτες ήταν πολύ κοντά και οι διαφορές δεν ήταν στατιστικά σημαντικές. Το δεύτερο κατώφί fHF*HFp ήταν εκείνο που είχε την μεγαλύτερη συσχέτιση με το αναερόβιο κατώφλι των αναπνευστικών παραμέτρων. Ωστόσο, σημαντικός περιορισμός είναι το πολύ μικρό δείγμα των ασθενών, καθώς δεν επέτρεψε να γίνει έλεγχος της συμφωνίας μεταξύ των μεθόδων. Τέλος, η συμπεριφορά της HRV εξαρτάται από την HR και επηρεάζεται από αυτήν ή αντίστροφα. Προτάσεις. Να αναλυθούν τα κατώφλια RMSSD και EDR σε μεγαλύτερο δείγμα καρδιοπαθών ασθενών με χαμηλό κλάσμα εξώθησης και να επικεντρωθεί η ανάλυση του RMSSD σε ασθενείς με αναπνευστικές διαταραχές, όπου η εύρεση κατωφλιών μέσω αναπνευστικών παραμέτρων δεν είναι εφικτή.","abstract_html":"Εισαγωγή. Αναερόβιο κατώφλι θεωρείται το σημείο όπου ο αναερόβιος μηχανισμός αρχίζει να συνεισφέρει σημαντικά στην συνολική παραγωγή ενέργειας και αντανακλάται με μια εκθετική αύξηση του γαλακτικού στο αίμα καθώς και μια μη γραμμική αύξηση του πνευμονικού αερισμού. Προτείνεται ως δείκτης εκτίμησης της φυσικής κατάστασης και χρησιμοποιείται για τον σχεδιασμό προγραμμάτων άσκησης και αποκατάστασης. Σκοπός. Η εύρεση ενός μη επεμβατικού τρόπου προσδιορισμού του αναερόβιου κατωφλιού σε μια ευαίσθητη πληθυσμιακή ομάδα όπως οι ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια. Σε αυτούς τους ασθενείς ο προσδιορισμός του αναερόβιου κατωφλιού είναι σημαντικός για την ένταξη τους σε κατάλληλα προγράμματα αποκατάστασης, καθώς και για την πρόγνωση και σοβαρότητα της καρδιακής ανεπάρκειας. Κατά τη διάρκεια της προοδευτικά αυξανόμενης δοκιμασίας έως εξάντλησης, συλλέχθηκε η καρδιακή συχνότητα παλμό ανά παλμό και έπειτα χρησιμοποιήθηκε η μέθοδος ανάλυσης της μεταβλητότητας της καρδιακής συχνότητας (HRV). Μέθοδος. Πέντε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια διατατικής ή ισχαιμικής αιτιολογίας έλαβαν μέρος. Οι ασθενείς πραγματοποίησαν καρδιοπνευμονική δοκιμασία κοπώσεως σε ηλεκτρονικά ρυθμιζόμενο κυκλοεργόμετρο. Η διάρκεια της δοκιμασίας ήταν 9.64 ± 0.47 λεπτά και το φορτίο 12.4 ± 4.87 watt/λεπτό, προσαρμοσμένο σε κάθε ασθενή και σταδιακά αυξανόμενο μέχρι εξάντλησης. Αρχικά πραγματοποιήθηκε σπιρομέτρηση. Στο στάδιο ηρεμίας, κατά την διάρκεια της δοκιμασίας καθώς και κατά την διάρκεια της αποκατάστασης μετρήθηκαν οι αναπνευστικές παράμετροι (V̇E, V̇O2, V̇CO2) για κάθε αναπνοή με εργοσπιρόμετρο. Μετρήθηκε ακόμα ο κορεσμός Ο2 με παλμική οξυμετρία, η καρδιακή συχνότητα με ηλεκτροκαρδιογράφο, η αντιλαμβανόμενη κόπωση με κλίμακα RPE και η αρτηριακή πίεση με σφυγμομανόμετρο. Το αναερόβιο κατώφλι προσδιορίστηκε με ανάλυση των αναπνευστικών αερίων και με ανάλυση της μεταβλητότητας της καρδιακής συχνότητας. Στα δεδομένα που προέκυψαν, έγινε μη παραμετρικός έλεγχος συσχέτισης (Spearman-rho) μεταξύ των διαφορετικών μεθόδων προσδιορισμού των κατωφλιών, καθώς και έλεγχος των διαφορών (Wilcoxon signed rank test- related samples) μεταξύ αυτών. Tο επίπεδο στατιστικής σημαντικότητας ορίστηκε σε α= 0,05. Αποτελέσματα. Υπήρχε υψηλή συσχέτιση μεταξύ των κατωφλιών της HRV και των αναπνευστικών κατωφλιών που κυμάνθηκε από 0,80 έως 1. Η συσχέτιση μεταξύ του δεύτερου αναπνευστικού κατωφλιού (VT2) με το δεύτερο κατώφλι της φασματικής ανάλυσης συχνοτήτων (fHF*HFp2) ήταν η υψηλότερη (rho= 1, p= 0,00). Η συσχέτιση RMSSD-VT2 βρέθηκε επίσης υψηλή και στατιστικά σημαντική (rho= 0,90, p= 0,03). Από την άλλη, η συσχέτιση του VT2-EDR2, ενώ ήταν αρκετά υψηλή (rho= 0,80) δεν ήταν στατιστικά σημαντική (p=0,2&gt; 0,05). Επιπρόσθετο εύρημα, ήταν η παρατήρηση μιας αντιστρόφως ανάλογης πορείας της HRV σε σχέση με την HR σε όλη την διάρκεια της δοκιμασίας κοπώσεως. Συμπεράσματα. Η εύρεση κατωφλιού μέσω ανάλυσης της HRV ήταν εφικτή ακόμα και σε ασθενείς με πολύ χαμηλό κλάσμα εξώθησης. Τα κατώφλια που προέκυψαν από τους δείκτες HRV και από τους αναπνευστικούς δείκτες ήταν πολύ κοντά και οι διαφορές δεν ήταν στατιστικά σημαντικές. Το δεύτερο κατώφί fHF*HFp ήταν εκείνο που είχε την μεγαλύτερη συσχέτιση με το αναερόβιο κατώφλι των αναπνευστικών παραμέτρων. Ωστόσο, σημαντικός περιορισμός είναι το πολύ μικρό δείγμα των ασθενών, καθώς δεν επέτρεψε να γίνει έλεγχος της συμφωνίας μεταξύ των μεθόδων. Τέλος, η συμπεριφορά της HRV εξαρτάται από την HR και επηρεάζεται από αυτήν ή αντίστροφα. Προτάσεις. Να αναλυθούν τα κατώφλια RMSSD και EDR σε μεγαλύτερο δείγμα καρδιοπαθών ασθενών με χαμηλό κλάσμα εξώθησης και να επικεντρωθεί η ανάλυση του RMSSD σε ασθενείς με αναπνευστικές διαταραχές, όπου η εύρεση κατωφλιών μέσω αναπνευστικών παραμέτρων δεν είναι εφικτή.","abstract_has_math":false,"creators":["Μάντη Γιολάντα-Γεωργία","Manti Giolanta-Georgia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:43:43Z","subjects":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2960239"],"render_values":[{"text":"uoadl:2960239","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2960239","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2960239","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2960239","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μάντη Γιολάντα-Γεωργία","Manti Giolanta-Georgia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2960239","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2960239"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή. Αναερόβιο κατώφλι θεωρείται το σημείο όπου ο αναερόβιος μηχανισμός αρχίζει να συνεισφέρει σημαντικά στην συνολική παραγωγή ενέργειας και αντανακλάται με μια εκθετική αύξηση του γαλακτικού στο αίμα καθώς και μια μη γραμμική αύξηση του πνευμονικού αερισμού. Προτείνεται ως δείκτης εκτίμησης της φυσικής κατάστασης και χρησιμοποιείται για τον σχεδιασμό προγραμμάτων άσκησης και αποκατάστασης. Σκοπός. Η εύρεση ενός μη επεμβατικού τρόπου προσδιορισμού του αναερόβιου κατωφλιού σε μια ευαίσθητη πληθυσμιακή ομάδα όπως οι ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια. Σε αυτούς τους ασθενείς ο προσδιορισμός του αναερόβιου κατωφλιού είναι σημαντικός για την ένταξη τους σε κατάλληλα προγράμματα αποκατάστασης, καθώς και για την πρόγνωση και σοβαρότητα της καρδιακής ανεπάρκειας. Κατά τη διάρκεια της προοδευτικά αυξανόμενης δοκιμασίας έως εξάντλησης, συλλέχθηκε η καρδιακή συχνότητα παλμό ανά παλμό και έπειτα χρησιμοποιήθηκε η μέθοδος ανάλυσης της μεταβλητότητας της καρδιακής συχνότητας (HRV). Μέθοδος. Πέντε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια διατατικής ή ισχαιμικής αιτιολογίας έλαβαν μέρος. Οι ασθενείς πραγματοποίησαν καρδιοπνευμονική δοκιμασία κοπώσεως σε ηλεκτρονικά ρυθμιζόμενο κυκλοεργόμετρο. Η διάρκεια της δοκιμασίας ήταν 9.64 ± 0.47 λεπτά και το φορτίο 12.4 ± 4.87 watt/λεπτό, προσαρμοσμένο σε κάθε ασθενή και σταδιακά αυξανόμενο μέχρι εξάντλησης. Αρχικά πραγματοποιήθηκε σπιρομέτρηση. Στο στάδιο ηρεμίας, κατά την διάρκεια της δοκιμασίας καθώς και κατά την διάρκεια της αποκατάστασης μετρήθηκαν οι αναπνευστικές παράμετροι (V̇E, V̇O2, V̇CO2) για κάθε αναπνοή με εργοσπιρόμετρο. Μετρήθηκε ακόμα ο κορεσμός Ο2 με παλμική οξυμετρία, η καρδιακή συχνότητα με ηλεκτροκαρδιογράφο, η αντιλαμβανόμενη κόπωση με κλίμακα RPE και η αρτηριακή πίεση με σφυγμομανόμετρο. Το αναερόβιο κατώφλι προσδιορίστηκε με ανάλυση των αναπνευστικών αερίων και με ανάλυση της μεταβλητότητας της καρδιακής συχνότητας. Στα δεδομένα που προέκυψαν, έγινε μη παραμετρικός έλεγχος συσχέτισης (Spearman-rho) μεταξύ των διαφορετικών μεθόδων προσδιορισμού των κατωφλιών, καθώς και έλεγχος των διαφορών (Wilcoxon signed rank test- related samples) μεταξύ αυτών. Tο επίπεδο στατιστικής σημαντικότητας ορίστηκε σε α= 0,05. Αποτελέσματα. Υπήρχε υψηλή συσχέτιση μεταξύ των κατωφλιών της HRV και των αναπνευστικών κατωφλιών που κυμάνθηκε από 0,80 έως 1. Η συσχέτιση μεταξύ του δεύτερου αναπνευστικού κατωφλιού (VT2) με το δεύτερο κατώφλι της φασματικής ανάλυσης συχνοτήτων (fHF*HFp2) ήταν η υψηλότερη (rho= 1, p= 0,00). Η συσχέτιση RMSSD-VT2 βρέθηκε επίσης υψηλή και στατιστικά σημαντική (rho= 0,90, p= 0,03). Από την άλλη, η συσχέτιση του VT2-EDR2, ενώ ήταν αρκετά υψηλή (rho= 0,80) δεν ήταν στατιστικά σημαντική (p=0,2> 0,05). Επιπρόσθετο εύρημα, ήταν η παρατήρηση μιας αντιστρόφως ανάλογης πορείας της HRV σε σχέση με την HR σε όλη την διάρκεια της δοκιμασίας κοπώσεως. Συμπεράσματα. Η εύρεση κατωφλιού μέσω ανάλυσης της HRV ήταν εφικτή ακόμα και σε ασθενείς με πολύ χαμηλό κλάσμα εξώθησης. Τα κατώφλια που προέκυψαν από τους δείκτες HRV και από τους αναπνευστικούς δείκτες ήταν πολύ κοντά και οι διαφορές δεν ήταν στατιστικά σημαντικές. Το δεύτερο κατώφί fHF*HFp ήταν εκείνο που είχε την μεγαλύτερη συσχέτιση με το αναερόβιο κατώφλι των αναπνευστικών παραμέτρων. Ωστόσο, σημαντικός περιορισμός είναι το πολύ μικρό δείγμα των ασθενών, καθώς δεν επέτρεψε να γίνει έλεγχος της συμφωνίας μεταξύ των μεθόδων. Τέλος, η συμπεριφορά της HRV εξαρτάται από την HR και επηρεάζεται από αυτήν ή αντίστροφα. Προτάσεις. Να αναλυθούν τα κατώφλια RMSSD και EDR σε μεγαλύτερο δείγμα καρδιοπαθών ασθενών με χαμηλό κλάσμα εξώθησης και να επικεντρωθεί η ανάλυση του RMSSD σε ασθενείς με αναπνευστικές διαταραχές, όπου η εύρεση κατωφλιών μέσω αναπνευστικών παραμέτρων δεν είναι εφικτή.","Introduction. Anaerobic threshold is considered the point where the anaerobic mechanism begins to contribute significantly to total energy production and is reflected by an exponential increase in blood lactate as well as a non-linear increase in pulmonary ventilation. It is suggested as an indicator of fitness and is used to design exercise and rehabilitation programs. Purpose. Discovering a non-invasive way to determine the anaerobic threshold in patients with heart failure. In these patients, the determination of the anaerobic threshold is important for participating in appropriate rehabilitation programs, as well as for the prognosis and severity of heart failure. During the cardiopulmonary exercise testing (CPET), the heart rate was collected pulse by pulse followed by the heart rate variability (HRV) analysis method. Methods. The sample consisted of five patients with dilated or ischemic heart failure. Patients underwent a CPETon an electronically adjustable cycle-ergometer. The duration of the test was 9.64 ± 0.47 minutes and the load 12.4. 4.87 watts / minute adapted to each patient and gradually increased until exhaustion. Initially a spirometry test was performed. At the beginning, during the test, as well asduring the recovery, the respiratory parameters (V̇E, V̇O2, V̇CO2) were measured breath by breath using an ergospirometer. O2 saturation was measured by pulse oximetry, heart rate by electrocardiograph, perceived fatigue by RPE scale and blood pressure by pulse gauge. The anaerobic threshold was determined by ventilatory gases and by heart rate variability. In the resulting data was performed a non-parametric correlation test (Spearman-rho) between the methods of thresholds determination and the differences between them were checked with Wilcoxon signed rank test for related samples. The level of statistical significance was set at α = 0.05. Results. There was a high correlation between HRV thresholds andventilatory thresholds ranging from 0.80 to 1. The correlation between second ventilatory threshold (VT2) and second threshold of the spectral analysis (fHF * HFp2) was the highest (rho= 1, p = 0.00). The RMSSD-VT2 correlation was high and statistically significant (rho=0,90, p=0,03). On the other hand, the VT2-EDR2 correlation despite it was high (rho = 0.80) was not statistically significant (p = 0.2> 0.05). An additional finding was that HRV had an inverse relation to HR throughout the CPET. Conclusion. finding the anaerobic threshold through HRV analysis was possible even for patients with a very low ejection fraction. The thresholds obtained from HRV and respiratory indices were adjacent and the differences between them were not statistically significant. The second threshold fHF * HFp was the one that had the highest correlation to the anaerobic threshold. However, the small sample size had been a significant limitation, as it did not allowed to test for agreement between the methods. Finally, HRV behavior depends on HR and is influenced by it or vice versa. Suggestions. To determine RMSSD and EDR thresholds in a larger sample of CHF patients with low ejection fraction and focus on RMSSD analysis in patients with respiratory disorders."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Προσδιορισμός του αναερόβιου κατωφλιού μέσω ανάλυσης της μεταβλητότητας της καρδιακής συχνότητας σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μάντη Γιολάντα-Γεωργία","Manti Giolanta-Georgia"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Εισαγωγή. Αναερόβιο κατώφλι θεωρείται το σημείο όπου ο αναερόβιος μηχανισμός αρχίζει να συνεισφέρει σημαντικά στην συνολική παραγωγή ενέργειας και αντανακλάται με μια εκθετική αύξηση του γαλακτικού στο αίμα καθώς και μια μη γραμμική αύξηση του πνευμονικού αερισμού. Προτείνεται ως δείκτης εκτίμησης της φυσικής κατάστασης και χρησιμοποιείται για τον σχεδιασμό προγραμμάτων άσκησης και αποκατάστασης. Σκοπός. Η εύρεση ενός μη επεμβατικού τρόπου προσδιορισμού του αναερόβιου κατωφλιού σε μια ευαίσθητη πληθυσμιακή ομάδα όπως οι ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια. Σε αυτούς τους ασθενείς ο προσδιορισμός του αναερόβιου κατωφλιού είναι σημαντικός για την ένταξη τους σε κατάλληλα προγράμματα αποκατάστασης, καθώς και για την πρόγνωση και σοβαρότητα της καρδιακής ανεπάρκειας. Κατά τη διάρκεια της προοδευτικά αυξανόμενης δοκιμασίας έως εξάντλησης, συλλέχθηκε η καρδιακή συχνότητα παλμό ανά παλμό και έπειτα χρησιμοποιήθηκε η μέθοδος ανάλυσης της μεταβλητότητας της καρδιακής συχνότητας (HRV). Μέθοδος. Πέντε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια διατατικής ή ισχαιμικής αιτιολογίας έλαβαν μέρος. Οι ασθενείς πραγματοποίησαν καρδιοπνευμονική δοκιμασία κοπώσεως σε ηλεκτρονικά ρυθμιζόμενο κυκλοεργόμετρο. Η διάρκεια της δοκιμασίας ήταν 9.64 ± 0.47 λεπτά και το φορτίο 12.4 ± 4.87 watt/λεπτό, προσαρμοσμένο σε κάθε ασθενή και σταδιακά αυξανόμενο μέχρι εξάντλησης. Αρχικά πραγματοποιήθηκε σπιρομέτρηση. Στο στάδιο ηρεμίας, κατά την διάρκεια της δοκιμασίας καθώς και κατά την διάρκεια της αποκατάστασης μετρήθηκαν οι αναπνευστικές παράμετροι (V̇E, V̇O2, V̇CO2) για κάθε αναπνοή με εργοσπιρόμετρο. Μετρήθηκε ακόμα ο κορεσμός Ο2 με παλμική οξυμετρία, η καρδιακή συχνότητα με ηλεκτροκαρδιογράφο, η αντιλαμβανόμενη κόπωση με κλίμακα RPE και η αρτηριακή πίεση με σφυγμομανόμετρο. Το αναερόβιο κατώφλι προσδιορίστηκε με ανάλυση των αναπνευστικών αερίων και με ανάλυση της μεταβλητότητας της καρδιακής συχνότητας. Στα δεδομένα που προέκυψαν, έγινε μη παραμετρικός έλεγχος συσχέτισης (Spearman-rho) μεταξύ των διαφορετικών μεθόδων προσδιορισμού των κατωφλιών, καθώς και έλεγχος των διαφορών (Wilcoxon signed rank test- related samples) μεταξύ αυτών. Tο επίπεδο στατιστικής σημαντικότητας ορίστηκε σε α= 0,05. Αποτελέσματα. Υπήρχε υψηλή συσχέτιση μεταξύ των κατωφλιών της HRV και των αναπνευστικών κατωφλιών που κυμάνθηκε από 0,80 έως 1. Η συσχέτιση μεταξύ του δεύτερου αναπνευστικού κατωφλιού (VT2) με το δεύτερο κατώφλι της φασματικής ανάλυσης συχνοτήτων (fHF*HFp2) ήταν η υψηλότερη (rho= 1, p= 0,00). Η συσχέτιση RMSSD-VT2 βρέθηκε επίσης υψηλή και στατιστικά σημαντική (rho= 0,90, p= 0,03). Από την άλλη, η συσχέτιση του VT2-EDR2, ενώ ήταν αρκετά υψηλή (rho= 0,80) δεν ήταν στατιστικά σημαντική (p=0,2> 0,05). Επιπρόσθετο εύρημα, ήταν η παρατήρηση μιας αντιστρόφως ανάλογης πορείας της HRV σε σχέση με την HR σε όλη την διάρκεια της δοκιμασίας κοπώσεως. Συμπεράσματα. Η εύρεση κατωφλιού μέσω ανάλυσης της HRV ήταν εφικτή ακόμα και σε ασθενείς με πολύ χαμηλό κλάσμα εξώθησης. Τα κατώφλια που προέκυψαν από τους δείκτες HRV και από τους αναπνευστικούς δείκτες ήταν πολύ κοντά και οι διαφορές δεν ήταν στατιστικά σημαντικές. Το δεύτερο κατώφί fHF*HFp ήταν εκείνο που είχε την μεγαλύτερη συσχέτιση με το αναερόβιο κατώφλι των αναπνευστικών παραμέτρων. Ωστόσο, σημαντικός περιορισμός είναι το πολύ μικρό δείγμα των ασθενών, καθώς δεν επέτρεψε να γίνει έλεγχος της συμφωνίας μεταξύ των μεθόδων. Τέλος, η συμπεριφορά της HRV εξαρτάται από την HR και επηρεάζεται από αυτήν ή αντίστροφα. Προτάσεις. Να αναλυθούν τα κατώφλια RMSSD και EDR σε μεγαλύτερο δείγμα καρδιοπαθών ασθενών με χαμηλό κλάσμα εξώθησης και να επικεντρωθεί η ανάλυση του RMSSD σε ασθενείς με αναπνευστικές διαταραχές, όπου η εύρεση κατωφλιών μέσω αναπνευστικών παραμέτρων δεν είναι εφικτή.","Introduction. Anaerobic threshold is considered the point where the anaerobic mechanism begins to contribute significantly to total energy production and is reflected by an exponential increase in blood lactate as well as a non-linear increase in pulmonary ventilation. It is suggested as an indicator of fitness and is used to design exercise and rehabilitation programs. Purpose. Discovering a non-invasive way to determine the anaerobic threshold in patients with heart failure. In these patients, the determination of the anaerobic threshold is important for participating in appropriate rehabilitation programs, as well as for the prognosis and severity of heart failure. During the cardiopulmonary exercise testing (CPET), the heart rate was collected pulse by pulse followed by the heart rate variability (HRV) analysis method. Methods. The sample consisted of five patients with dilated or ischemic heart failure. Patients underwent a CPETon an electronically adjustable cycle-ergometer. The duration of the test was 9.64 ± 0.47 minutes and the load 12.4. 4.87 watts / minute adapted to each patient and gradually increased until exhaustion. Initially a spirometry test was performed. At the beginning, during the test, as well asduring the recovery, the respiratory parameters (V̇E, V̇O2, V̇CO2) were measured breath by breath using an ergospirometer. O2 saturation was measured by pulse oximetry, heart rate by electrocardiograph, perceived fatigue by RPE scale and blood pressure by pulse gauge. The anaerobic threshold was determined by ventilatory gases and by heart rate variability. In the resulting data was performed a non-parametric correlation test (Spearman-rho) between the methods of thresholds determination and the differences between them were checked with Wilcoxon signed rank test for related samples. The level of statistical significance was set at α = 0.05. Results. There was a high correlation between HRV thresholds andventilatory thresholds ranging from 0.80 to 1. The correlation between second ventilatory threshold (VT2) and second threshold of the spectral analysis (fHF * HFp2) was the highest (rho= 1, p = 0.00). The RMSSD-VT2 correlation was high and statistically significant (rho=0,90, p=0,03). On the other hand, the VT2-EDR2 correlation despite it was high (rho = 0.80) was not statistically significant (p = 0.2> 0.05). An additional finding was that HRV had an inverse relation to HR throughout the CPET. Conclusion. finding the anaerobic threshold through HRV analysis was possible even for patients with a very low ejection fraction. The thresholds obtained from HRV and respiratory indices were adjacent and the differences between them were not statistically significant. The second threshold fHF * HFp was the one that had the highest correlation to the anaerobic threshold. However, the small sample size had been a significant limitation, as it did not allowed to test for agreement between the methods. Finally, HRV behavior depends on HR and is influenced by it or vice versa. Suggestions. To determine RMSSD and EDR thresholds in a larger sample of CHF patients with low ejection fraction and focus on RMSSD analysis in patients with respiratory disorders."],"dc:identifier":["uoadl:2960239","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2960239"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"],"dc:title":["Προσδιορισμός του αναερόβιου κατωφλιού μέσω ανάλυσης της μεταβλητότητας της καρδιακής συχνότητας σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:43:43Z"}