{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2960361"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2960361","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Οστική απώλεια στους ογκολογικούς ασθενείς με πολλαπλούν μυέλωμα","abstract":"Το πολλαπλούν μυέλωμα (ΠΜ) είναι μια κακοήθεια των πλασματοκυττάρων του αίματος. Οι ασθενείς με πολλαπλούν μυέλωμα παρουσιάζουν τυπικά οστική απώλεια, άλγη και παθολογικά κατάγματα. Είναι η συνηθέστερη πλασματοκυτταρική κακοήθεια, στην οποία είτε το πλασματοκύτταρο διατηρεί την ικανότητα παραγωγής ανοσοσφαιρινών πλήρους δομής αλλά μειωμένης λειτουργίας είτε χάνει πλήρως την ικανότητα παραγωγής ανοσοσφαιρινών. H βλάβη που επιτελείται στα οστά είναι σημαντική για την ελάττωση της ποιότητας ζωής των ασθενών αυτών. Πολλές έρευνες έχουν γίνει για την κατάνόηση της παθοφυσιολογίας της οστικής βλάβης που λαμβάνει χώρα, όμως καμία δεν εξηγεί αυστηρά το μοριακό σηματοδοτικό μονοπάτι που υπάρχει σε κάθε ασθενή. Μετά την ανακάλυψη του μοντέλου που συμμετέχει στην αναδιαμόρφωση των οστών (bone remodeling) και των κυττάρων που συμμετέχουν σε αυτήν όπως ο οστεοβλάστης, ο οστεοκλάστης και κάποιες κυτοκίνες, η ιατρική κοινότητα ήρθε πιο κοντά στην εξήγηση της οστικής βλάβης στο ΠΜ. H κυρίως βλάβη που συντελείται στα οστά είναι οι οστεολύσεις, που οφείλονται στην αποτυχία σύζευξης της αναδιαμόρφωσης των οστών (ανεπιτυχές bone remodeling). H ανισορροπία μεταξύ σχηματισμού οστού και απορρόφησης του, επιτυγχάνεται κυρίως με την αύξηση της οστεοκλαστογένεσης και την καταστολή της οστεοβλαστικής σειράς. Αυξημένος πολλαπλασιασμός και δραστηριότητα οστεοκλαστών συνοδευόμενος από μειωμένη δραστηριότητα οστεοβλαστών οδηγεί στην αυξημένη απώλεια οστού. Σε μοριακό επίπεδο ο προσδιορισμός πολλών πρωτεϊνών οδήγησε σε πολλές υποθέσεις σχετικά με τον ρόλο αυτών στο ΠΜ. Ακόμη η ακινητοποίηση του ασθενή είτε από την πάθηση λόγω άλγους είτε παθολογικών καταγμάτων οδηγεί και αυτή με την σειρά της σε οστική απώλεια. Τέλος οι μεταστάσεις που συντελούνται στα οστά είναι ακόμη ένας επιβαρυντικός παράγοντας για την οστική νόσο των ασθενών αυτών. Στόχος αυτής της εργασίας είναι να παραθέσει τα νέα δεδομένα και να εξηγήσει την λειτουργία των βιοδεικτών στην οστική απώλεια στο ΠΜ. Τα τελευταία χρόνια έχει γίνει μεγάλη πρόοδος στην κατάνόηση των βιολογικών μηχανισμών της ασθένειας προκειμένου να ανακαλυφθούν προηγμένες και εξατομικευμένες θεραπείες με σκοπό τη βελτίωση της ποιότητας ζωής των ασθενών αυτών.","abstract_html":"Το πολλαπλούν μυέλωμα (ΠΜ) είναι μια κακοήθεια των πλασματοκυττάρων του αίματος. Οι ασθενείς με πολλαπλούν μυέλωμα παρουσιάζουν τυπικά οστική απώλεια, άλγη και παθολογικά κατάγματα. Είναι η συνηθέστερη πλασματοκυτταρική κακοήθεια, στην οποία είτε το πλασματοκύτταρο διατηρεί την ικανότητα παραγωγής ανοσοσφαιρινών πλήρους δομής αλλά μειωμένης λειτουργίας είτε χάνει πλήρως την ικανότητα παραγωγής ανοσοσφαιρινών. H βλάβη που επιτελείται στα οστά είναι σημαντική για την ελάττωση της ποιότητας ζωής των ασθενών αυτών. Πολλές έρευνες έχουν γίνει για την κατάνόηση της παθοφυσιολογίας της οστικής βλάβης που λαμβάνει χώρα, όμως καμία δεν εξηγεί αυστηρά το μοριακό σηματοδοτικό μονοπάτι που υπάρχει σε κάθε ασθενή. Μετά την ανακάλυψη του μοντέλου που συμμετέχει στην αναδιαμόρφωση των οστών (bone remodeling) και των κυττάρων που συμμετέχουν σε αυτήν όπως ο οστεοβλάστης, ο οστεοκλάστης και κάποιες κυτοκίνες, η ιατρική κοινότητα ήρθε πιο κοντά στην εξήγηση της οστικής βλάβης στο ΠΜ. H κυρίως βλάβη που συντελείται στα οστά είναι οι οστεολύσεις, που οφείλονται στην αποτυχία σύζευξης της αναδιαμόρφωσης των οστών (ανεπιτυχές bone remodeling). H ανισορροπία μεταξύ σχηματισμού οστού και απορρόφησης του, επιτυγχάνεται κυρίως με την αύξηση της οστεοκλαστογένεσης και την καταστολή της οστεοβλαστικής σειράς. Αυξημένος πολλαπλασιασμός και δραστηριότητα οστεοκλαστών συνοδευόμενος από μειωμένη δραστηριότητα οστεοβλαστών οδηγεί στην αυξημένη απώλεια οστού. Σε μοριακό επίπεδο ο προσδιορισμός πολλών πρωτεϊνών οδήγησε σε πολλές υποθέσεις σχετικά με τον ρόλο αυτών στο ΠΜ. Ακόμη η ακινητοποίηση του ασθενή είτε από την πάθηση λόγω άλγους είτε παθολογικών καταγμάτων οδηγεί και αυτή με την σειρά της σε οστική απώλεια. Τέλος οι μεταστάσεις που συντελούνται στα οστά είναι ακόμη ένας επιβαρυντικός παράγοντας για την οστική νόσο των ασθενών αυτών. Στόχος αυτής της εργασίας είναι να παραθέσει τα νέα δεδομένα και να εξηγήσει την λειτουργία των βιοδεικτών στην οστική απώλεια στο ΠΜ. Τα τελευταία χρόνια έχει γίνει μεγάλη πρόοδος στην κατάνόηση των βιολογικών μηχανισμών της ασθένειας προκειμένου να ανακαλυφθούν προηγμένες και εξατομικευμένες θεραπείες με σκοπό τη βελτίωση της ποιότητας ζωής των ασθενών αυτών.","abstract_has_math":false,"creators":["Ζαφείρη Άννα","Zafeiri Anna"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:43:45Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2960361"],"render_values":[{"text":"uoadl:2960361","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2960361","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2960361","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2960361","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ζαφείρη Άννα","Zafeiri Anna"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2960361","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2960361"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Το πολλαπλούν μυέλωμα (ΠΜ) είναι μια κακοήθεια των πλασματοκυττάρων του αίματος. Οι ασθενείς με πολλαπλούν μυέλωμα παρουσιάζουν τυπικά οστική απώλεια, άλγη και παθολογικά κατάγματα. Είναι η συνηθέστερη πλασματοκυτταρική κακοήθεια, στην οποία είτε το πλασματοκύτταρο διατηρεί την ικανότητα παραγωγής ανοσοσφαιρινών πλήρους δομής αλλά μειωμένης λειτουργίας είτε χάνει πλήρως την ικανότητα παραγωγής ανοσοσφαιρινών. H βλάβη που επιτελείται στα οστά είναι σημαντική για την ελάττωση της ποιότητας ζωής των ασθενών αυτών. Πολλές έρευνες έχουν γίνει για την κατάνόηση της παθοφυσιολογίας της οστικής βλάβης που λαμβάνει χώρα, όμως καμία δεν εξηγεί αυστηρά το μοριακό σηματοδοτικό μονοπάτι που υπάρχει σε κάθε ασθενή. Μετά την ανακάλυψη του μοντέλου που συμμετέχει στην αναδιαμόρφωση των οστών (bone remodeling) και των κυττάρων που συμμετέχουν σε αυτήν όπως ο οστεοβλάστης, ο οστεοκλάστης και κάποιες κυτοκίνες, η ιατρική κοινότητα ήρθε πιο κοντά στην εξήγηση της οστικής βλάβης στο ΠΜ. H κυρίως βλάβη που συντελείται στα οστά είναι οι οστεολύσεις, που οφείλονται στην αποτυχία σύζευξης της αναδιαμόρφωσης των οστών (ανεπιτυχές bone remodeling). H ανισορροπία μεταξύ σχηματισμού οστού και απορρόφησης του, επιτυγχάνεται κυρίως με την αύξηση της οστεοκλαστογένεσης και την καταστολή της οστεοβλαστικής σειράς. Αυξημένος πολλαπλασιασμός και δραστηριότητα οστεοκλαστών συνοδευόμενος από μειωμένη δραστηριότητα οστεοβλαστών οδηγεί στην αυξημένη απώλεια οστού. Σε μοριακό επίπεδο ο προσδιορισμός πολλών πρωτεϊνών οδήγησε σε πολλές υποθέσεις σχετικά με τον ρόλο αυτών στο ΠΜ. Ακόμη η ακινητοποίηση του ασθενή είτε από την πάθηση λόγω άλγους είτε παθολογικών καταγμάτων οδηγεί και αυτή με την σειρά της σε οστική απώλεια. Τέλος οι μεταστάσεις που συντελούνται στα οστά είναι ακόμη ένας επιβαρυντικός παράγοντας για την οστική νόσο των ασθενών αυτών. Στόχος αυτής της εργασίας είναι να παραθέσει τα νέα δεδομένα και να εξηγήσει την λειτουργία των βιοδεικτών στην οστική απώλεια στο ΠΜ. Τα τελευταία χρόνια έχει γίνει μεγάλη πρόοδος στην κατάνόηση των βιολογικών μηχανισμών της ασθένειας προκειμένου να ανακαλυφθούν προηγμένες και εξατομικευμένες θεραπείες με σκοπό τη βελτίωση της ποιότητας ζωής των ασθενών αυτών.","Multiple myeloma (MM) is a malignant condition that appears in the differentiated serum cells in the blood. Patient with multiple myeloma appears bone loss, bone pain and pathological fractures. This is the most common malignant condition of plasma cells. Cancer cells either maintain the ability to product functional immunoglobins or they don’t achieve this. The bone destruction is important and this decreases the quality of life of these patients. Many studies have been conducted in order to understand the pathophysiology of bone destruction, but none of these can explain the exact molecular path in every patient. After the discovery of the bone remodeling and the role of osteoblast, osteoclast and cytokines in bone turnover, scientists were close enough to the explanation of bone destruction in MM. Osteolytic bone disease is the hallmark of multiple myeloma, and the cause of the uncoupling of the normal bone remodeling process. The imbalance between bone regeneration and bone resorption underlies the pathogenesis of osteolytic bone disease. The increased osteoclast activity and the suppressed osteoblast activity leads to this. Increased osteoclast proliferation and activity accompanied by inhibition of bone-forming osteoblasts leads to progressive bone loss and lytic lesions. Furthermore, the determination of the level of many proteins led to many hypotheses and directly related them with the malignant cells in MM. Moreover the immobilization of the patient either from the disease or from the pathological fractures leads to bone loss. Last but not least bone metastasis is another cause of bone loss. The aim of the present review is to explain better the role of some bioactive proteins which are important in bone loss in MM. Many researches have been conducted in order to understand the pathogenic mechanism in this field. Fortunately, bone remodeling is now partly understood. The last years, a huge progress has been made in order to comprehend the biological mechanism of the disease. Possibly, this will shed light on new innovative and personalized treatments."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Οστική απώλεια στους ογκολογικούς ασθενείς με πολλαπλούν μυέλωμα"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ζαφείρη Άννα","Zafeiri Anna"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Το πολλαπλούν μυέλωμα (ΠΜ) είναι μια κακοήθεια των πλασματοκυττάρων του αίματος. Οι ασθενείς με πολλαπλούν μυέλωμα παρουσιάζουν τυπικά οστική απώλεια, άλγη και παθολογικά κατάγματα. Είναι η συνηθέστερη πλασματοκυτταρική κακοήθεια, στην οποία είτε το πλασματοκύτταρο διατηρεί την ικανότητα παραγωγής ανοσοσφαιρινών πλήρους δομής αλλά μειωμένης λειτουργίας είτε χάνει πλήρως την ικανότητα παραγωγής ανοσοσφαιρινών. H βλάβη που επιτελείται στα οστά είναι σημαντική για την ελάττωση της ποιότητας ζωής των ασθενών αυτών. Πολλές έρευνες έχουν γίνει για την κατάνόηση της παθοφυσιολογίας της οστικής βλάβης που λαμβάνει χώρα, όμως καμία δεν εξηγεί αυστηρά το μοριακό σηματοδοτικό μονοπάτι που υπάρχει σε κάθε ασθενή. Μετά την ανακάλυψη του μοντέλου που συμμετέχει στην αναδιαμόρφωση των οστών (bone remodeling) και των κυττάρων που συμμετέχουν σε αυτήν όπως ο οστεοβλάστης, ο οστεοκλάστης και κάποιες κυτοκίνες, η ιατρική κοινότητα ήρθε πιο κοντά στην εξήγηση της οστικής βλάβης στο ΠΜ. H κυρίως βλάβη που συντελείται στα οστά είναι οι οστεολύσεις, που οφείλονται στην αποτυχία σύζευξης της αναδιαμόρφωσης των οστών (ανεπιτυχές bone remodeling). H ανισορροπία μεταξύ σχηματισμού οστού και απορρόφησης του, επιτυγχάνεται κυρίως με την αύξηση της οστεοκλαστογένεσης και την καταστολή της οστεοβλαστικής σειράς. Αυξημένος πολλαπλασιασμός και δραστηριότητα οστεοκλαστών συνοδευόμενος από μειωμένη δραστηριότητα οστεοβλαστών οδηγεί στην αυξημένη απώλεια οστού. Σε μοριακό επίπεδο ο προσδιορισμός πολλών πρωτεϊνών οδήγησε σε πολλές υποθέσεις σχετικά με τον ρόλο αυτών στο ΠΜ. Ακόμη η ακινητοποίηση του ασθενή είτε από την πάθηση λόγω άλγους είτε παθολογικών καταγμάτων οδηγεί και αυτή με την σειρά της σε οστική απώλεια. Τέλος οι μεταστάσεις που συντελούνται στα οστά είναι ακόμη ένας επιβαρυντικός παράγοντας για την οστική νόσο των ασθενών αυτών. Στόχος αυτής της εργασίας είναι να παραθέσει τα νέα δεδομένα και να εξηγήσει την λειτουργία των βιοδεικτών στην οστική απώλεια στο ΠΜ. Τα τελευταία χρόνια έχει γίνει μεγάλη πρόοδος στην κατάνόηση των βιολογικών μηχανισμών της ασθένειας προκειμένου να ανακαλυφθούν προηγμένες και εξατομικευμένες θεραπείες με σκοπό τη βελτίωση της ποιότητας ζωής των ασθενών αυτών.","Multiple myeloma (MM) is a malignant condition that appears in the differentiated serum cells in the blood. Patient with multiple myeloma appears bone loss, bone pain and pathological fractures. This is the most common malignant condition of plasma cells. Cancer cells either maintain the ability to product functional immunoglobins or they don’t achieve this. The bone destruction is important and this decreases the quality of life of these patients. Many studies have been conducted in order to understand the pathophysiology of bone destruction, but none of these can explain the exact molecular path in every patient. After the discovery of the bone remodeling and the role of osteoblast, osteoclast and cytokines in bone turnover, scientists were close enough to the explanation of bone destruction in MM. Osteolytic bone disease is the hallmark of multiple myeloma, and the cause of the uncoupling of the normal bone remodeling process. The imbalance between bone regeneration and bone resorption underlies the pathogenesis of osteolytic bone disease. The increased osteoclast activity and the suppressed osteoblast activity leads to this. Increased osteoclast proliferation and activity accompanied by inhibition of bone-forming osteoblasts leads to progressive bone loss and lytic lesions. Furthermore, the determination of the level of many proteins led to many hypotheses and directly related them with the malignant cells in MM. Moreover the immobilization of the patient either from the disease or from the pathological fractures leads to bone loss. Last but not least bone metastasis is another cause of bone loss. The aim of the present review is to explain better the role of some bioactive proteins which are important in bone loss in MM. Many researches have been conducted in order to understand the pathogenic mechanism in this field. Fortunately, bone remodeling is now partly understood. The last years, a huge progress has been made in order to comprehend the biological mechanism of the disease. Possibly, this will shed light on new innovative and personalized treatments."],"dc:identifier":["uoadl:2960361","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2960361"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Οστική απώλεια στους ογκολογικούς ασθενείς με πολλαπλούν μυέλωμα"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:43:45Z"}