{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2960407"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2960407","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Αξιολόγηση δυσφαγίας σε καρδιοχειρουργικούς ασθενείς στη ΜΕΘ","abstract":"Τις τελευταίες δεκαετίες η εξέλιξη της ιατρικής επιστήμης και των μονάδων εντατικής θεραπείας (ΜΕΘ) έχει οδηγήσει στην αύξηση του προσδόκιμου επιβίωσης των ανθρώπων και στην βελτίωση της ποιότητας ζωής. Σύμφωνα όμως με μελέτες, οι ασθενείς που εισέρχονται στη ΜΕΘ, με την πάροδο του χρόνου, εμφανίζουν επιπλοκές που επιβαρύνουν την πρόγνωση τους. Σημαντική επιπλοκή που προκύπτει συνήθως είναι οι δυσφαγία ύστερα από παρατεταμένο χρόνο σε μηχανικό αερισμό. Η δυσφαγία είναι σοβαρή διαταραχή που οφείλεται σε μηχανική βλάβη και ατροφία των μυών του άνω αναπνευστικού-καταποτικού συστήματος. Όταν δεν έχει εντοπιστεί, είτε αντιμετωπιστεί κατάλληλα, μπορεί να προκαλέσει υποσιτισμό, κακή ενυδάτωση και σοβαρές αναπνευστικές λοιμώξεις. Η παρούσα μελέτη είχε σκοπό να διερευνήσει την ασφάλεια και εφαρμοσιμότητα ενός πρωτοκόλλου που στόχο είχε την αξιολόγηση δυσφαγίας σε ασθενείς μετά την καρδιοχειρουργική τους επέμβαση. Στην μελέτη εντάχθηκαν όσοι ήταν διασωληνωμένοι περισσότερο από 24 ώρες, ενώ αποκλείστηκαν άτομα με νευρολογικές διαταραχές, άτομα που είχαν υποβληθεί σε χειρουργεία που αφορούσαν την κεφαλή και τον τράχηλο, άτομα που είχαν υποβληθεί σε τραχειοστομία αλλά και όσοι είχαν προϋπάρχουσα δυσφαγία. Από τους 40 ασθενείς που ελέχθηκαν, μόνο οι 24 τελικώς μπόρεσαν να αξιολογηθούν. Οι υπόλοιποι 16 είτε δεν πληρούσαν τα κριτήρια εισαγωγής, είτε δεν κατάφεραν να αποσωληνωθούν λόγω θανάτου. Οι μελέτη μας είχε επίσης και αρκετούς περιορισμούς. Αρχικά, ένα μεγάλο μέρος του δείγματος αξιολογήθηκε μόνο 1 φορά και για αυτό δεν υπήρξε η παρακολούθηση των 7 ημερών όπως ήταν ο αρχικός στόχος. Επιπλέον το αρχικό πρωτόκολλο αξιολόγησης αποτελούταν από 3 βήματα και κατά την πορεία της έρευνας χρειάστηκε να το τροποποιήσουμε. Τελευταίος και πολύ σημαντικός περιορισμός της έρευνας ήταν ότι δεν υπήρχε δυνατότητα αξιολόγησης μέσω απεικονιστικών μεθόδων, όπως η εύκαμπτη ρινική βιντεοσκόπηση «FEES» και η βιντεοακτινοσκόπηση «VFSS», εξετάσεις που θα μπορούσαν να μας δώσουν σημαντικές πληροφορίες αλλά και να επηρεάσουν σημαντικά τα ευρήματά μας. Από τα αποτελέσματα της έρευνας παρατηρήσαμε ότι σε όλους σχεδόν τους ασθενείς μετά την αποσωλήνωσή τους υπήρχε μία ήπια οργανική βλάβη στον καταποτικό μηχανισμό. Ομοίως με άλλες έρευνες με καρδιοχειρουργικά δείγματα επιβεβαιώσαμε ότι ο παρατεταμένος χρόνος διασωλήνωσης σχετίζεται με την ύπαρξη δυσφαγίας. Επίσης στην αξιολόγηση χρησιμοποιήθηκε το 90ml « Timed Water Test», ένα τεστ που έχει χρησιμοποιηθεί και από άλλες έρευνες στο παρελθόν. Όπως αποδείχθηκε το «Timed Water Swallow Test» ήταν ασφαλές για το συγκεκριμένο εξεταζόμενο πληθυσμό. Δεν μπορούμε όμως να πούμε ότι μπορεί να χρησιμοποιηθεί από όλες τις κατηγορίες των ασθενών που εμφανίζουν δυσκολία στην κατάποση. Συμπερασματικά μπορούμε να πούμε ότι η αξιολόγηση της δυσφαγίας σε ασθενείς σε ΜΕΘ μετά από καρδιοχειρουργική επέμβαση είναι ασφαλής, εφικτή κι εφαρμόσιμη. Επίσης ο παρατεταμένος χρόνος διασωλήνωσης επηρεάζει τον καταποτικό μηχανισμό και συσχετίζεται με μεγαλύτερα ποσοστά δυσφαγίας ενώ τάση συσχέτισης εμφάνιζει και η διάρκεια αναισθησίας και καταστολής.","abstract_html":"Τις τελευταίες δεκαετίες η εξέλιξη της ιατρικής επιστήμης και των μονάδων εντατικής θεραπείας (ΜΕΘ) έχει οδηγήσει στην αύξηση του προσδόκιμου επιβίωσης των ανθρώπων και στην βελτίωση της ποιότητας ζωής. Σύμφωνα όμως με μελέτες, οι ασθενείς που εισέρχονται στη ΜΕΘ, με την πάροδο του χρόνου, εμφανίζουν επιπλοκές που επιβαρύνουν την πρόγνωση τους. Σημαντική επιπλοκή που προκύπτει συνήθως είναι οι δυσφαγία ύστερα από παρατεταμένο χρόνο σε μηχανικό αερισμό. Η δυσφαγία είναι σοβαρή διαταραχή που οφείλεται σε μηχανική βλάβη και ατροφία των μυών του άνω αναπνευστικού-καταποτικού συστήματος. Όταν δεν έχει εντοπιστεί, είτε αντιμετωπιστεί κατάλληλα, μπορεί να προκαλέσει υποσιτισμό, κακή ενυδάτωση και σοβαρές αναπνευστικές λοιμώξεις. Η παρούσα μελέτη είχε σκοπό να διερευνήσει την ασφάλεια και εφαρμοσιμότητα ενός πρωτοκόλλου που στόχο είχε την αξιολόγηση δυσφαγίας σε ασθενείς μετά την καρδιοχειρουργική τους επέμβαση. Στην μελέτη εντάχθηκαν όσοι ήταν διασωληνωμένοι περισσότερο από 24 ώρες, ενώ αποκλείστηκαν άτομα με νευρολογικές διαταραχές, άτομα που είχαν υποβληθεί σε χειρουργεία που αφορούσαν την κεφαλή και τον τράχηλο, άτομα που είχαν υποβληθεί σε τραχειοστομία αλλά και όσοι είχαν προϋπάρχουσα δυσφαγία. Από τους 40 ασθενείς που ελέχθηκαν, μόνο οι 24 τελικώς μπόρεσαν να αξιολογηθούν. Οι υπόλοιποι 16 είτε δεν πληρούσαν τα κριτήρια εισαγωγής, είτε δεν κατάφεραν να αποσωληνωθούν λόγω θανάτου. Οι μελέτη μας είχε επίσης και αρκετούς περιορισμούς. Αρχικά, ένα μεγάλο μέρος του δείγματος αξιολογήθηκε μόνο 1 φορά και για αυτό δεν υπήρξε η παρακολούθηση των 7 ημερών όπως ήταν ο αρχικός στόχος. Επιπλέον το αρχικό πρωτόκολλο αξιολόγησης αποτελούταν από 3 βήματα και κατά την πορεία της έρευνας χρειάστηκε να το τροποποιήσουμε. Τελευταίος και πολύ σημαντικός περιορισμός της έρευνας ήταν ότι δεν υπήρχε δυνατότητα αξιολόγησης μέσω απεικονιστικών μεθόδων, όπως η εύκαμπτη ρινική βιντεοσκόπηση «FEES» και η βιντεοακτινοσκόπηση «VFSS», εξετάσεις που θα μπορούσαν να μας δώσουν σημαντικές πληροφορίες αλλά και να επηρεάσουν σημαντικά τα ευρήματά μας. Από τα αποτελέσματα της έρευνας παρατηρήσαμε ότι σε όλους σχεδόν τους ασθενείς μετά την αποσωλήνωσή τους υπήρχε μία ήπια οργανική βλάβη στον καταποτικό μηχανισμό. Ομοίως με άλλες έρευνες με καρδιοχειρουργικά δείγματα επιβεβαιώσαμε ότι ο παρατεταμένος χρόνος διασωλήνωσης σχετίζεται με την ύπαρξη δυσφαγίας. Επίσης στην αξιολόγηση χρησιμοποιήθηκε το 90ml « Timed Water Test», ένα τεστ που έχει χρησιμοποιηθεί και από άλλες έρευνες στο παρελθόν. Όπως αποδείχθηκε το «Timed Water Swallow Test» ήταν ασφαλές για το συγκεκριμένο εξεταζόμενο πληθυσμό. Δεν μπορούμε όμως να πούμε ότι μπορεί να χρησιμοποιηθεί από όλες τις κατηγορίες των ασθενών που εμφανίζουν δυσκολία στην κατάποση. Συμπερασματικά μπορούμε να πούμε ότι η αξιολόγηση της δυσφαγίας σε ασθενείς σε ΜΕΘ μετά από καρδιοχειρουργική επέμβαση είναι ασφαλής, εφικτή κι εφαρμόσιμη. Επίσης ο παρατεταμένος χρόνος διασωλήνωσης επηρεάζει τον καταποτικό μηχανισμό και συσχετίζεται με μεγαλύτερα ποσοστά δυσφαγίας ενώ τάση συσχέτισης εμφάνιζει και η διάρκεια αναισθησίας και καταστολής.","abstract_has_math":false,"creators":["Πρασσά Βασιλική","Prassa Vasiliki"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:43:45Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2960407"],"render_values":[{"text":"uoadl:2960407","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2960407","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2960407","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2960407","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Πρασσά Βασιλική","Prassa Vasiliki"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2960407","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2960407"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Τις τελευταίες δεκαετίες η εξέλιξη της ιατρικής επιστήμης και των μονάδων εντατικής θεραπείας (ΜΕΘ) έχει οδηγήσει στην αύξηση του προσδόκιμου επιβίωσης των ανθρώπων και στην βελτίωση της ποιότητας ζωής. Σύμφωνα όμως με μελέτες, οι ασθενείς που εισέρχονται στη ΜΕΘ, με την πάροδο του χρόνου, εμφανίζουν επιπλοκές που επιβαρύνουν την πρόγνωση τους. Σημαντική επιπλοκή που προκύπτει συνήθως είναι οι δυσφαγία ύστερα από παρατεταμένο χρόνο σε μηχανικό αερισμό. Η δυσφαγία είναι σοβαρή διαταραχή που οφείλεται σε μηχανική βλάβη και ατροφία των μυών του άνω αναπνευστικού-καταποτικού συστήματος. Όταν δεν έχει εντοπιστεί, είτε αντιμετωπιστεί κατάλληλα, μπορεί να προκαλέσει υποσιτισμό, κακή ενυδάτωση και σοβαρές αναπνευστικές λοιμώξεις. Η παρούσα μελέτη είχε σκοπό να διερευνήσει την ασφάλεια και εφαρμοσιμότητα ενός πρωτοκόλλου που στόχο είχε την αξιολόγηση δυσφαγίας σε ασθενείς μετά την καρδιοχειρουργική τους επέμβαση. Στην μελέτη εντάχθηκαν όσοι ήταν διασωληνωμένοι περισσότερο από 24 ώρες, ενώ αποκλείστηκαν άτομα με νευρολογικές διαταραχές, άτομα που είχαν υποβληθεί σε χειρουργεία που αφορούσαν την κεφαλή και τον τράχηλο, άτομα που είχαν υποβληθεί σε τραχειοστομία αλλά και όσοι είχαν προϋπάρχουσα δυσφαγία. Από τους 40 ασθενείς που ελέχθηκαν, μόνο οι 24 τελικώς μπόρεσαν να αξιολογηθούν. Οι υπόλοιποι 16 είτε δεν πληρούσαν τα κριτήρια εισαγωγής, είτε δεν κατάφεραν να αποσωληνωθούν λόγω θανάτου. Οι μελέτη μας είχε επίσης και αρκετούς περιορισμούς. Αρχικά, ένα μεγάλο μέρος του δείγματος αξιολογήθηκε μόνο 1 φορά και για αυτό δεν υπήρξε η παρακολούθηση των 7 ημερών όπως ήταν ο αρχικός στόχος. Επιπλέον το αρχικό πρωτόκολλο αξιολόγησης αποτελούταν από 3 βήματα και κατά την πορεία της έρευνας χρειάστηκε να το τροποποιήσουμε. Τελευταίος και πολύ σημαντικός περιορισμός της έρευνας ήταν ότι δεν υπήρχε δυνατότητα αξιολόγησης μέσω απεικονιστικών μεθόδων, όπως η εύκαμπτη ρινική βιντεοσκόπηση «FEES» και η βιντεοακτινοσκόπηση «VFSS», εξετάσεις που θα μπορούσαν να μας δώσουν σημαντικές πληροφορίες αλλά και να επηρεάσουν σημαντικά τα ευρήματά μας. Από τα αποτελέσματα της έρευνας παρατηρήσαμε ότι σε όλους σχεδόν τους ασθενείς μετά την αποσωλήνωσή τους υπήρχε μία ήπια οργανική βλάβη στον καταποτικό μηχανισμό. Ομοίως με άλλες έρευνες με καρδιοχειρουργικά δείγματα επιβεβαιώσαμε ότι ο παρατεταμένος χρόνος διασωλήνωσης σχετίζεται με την ύπαρξη δυσφαγίας. Επίσης στην αξιολόγηση χρησιμοποιήθηκε το 90ml « Timed Water Test», ένα τεστ που έχει χρησιμοποιηθεί και από άλλες έρευνες στο παρελθόν. Όπως αποδείχθηκε το «Timed Water Swallow Test» ήταν ασφαλές για το συγκεκριμένο εξεταζόμενο πληθυσμό. Δεν μπορούμε όμως να πούμε ότι μπορεί να χρησιμοποιηθεί από όλες τις κατηγορίες των ασθενών που εμφανίζουν δυσκολία στην κατάποση. Συμπερασματικά μπορούμε να πούμε ότι η αξιολόγηση της δυσφαγίας σε ασθενείς σε ΜΕΘ μετά από καρδιοχειρουργική επέμβαση είναι ασφαλής, εφικτή κι εφαρμόσιμη. Επίσης ο παρατεταμένος χρόνος διασωλήνωσης επηρεάζει τον καταποτικό μηχανισμό και συσχετίζεται με μεγαλύτερα ποσοστά δυσφαγίας ενώ τάση συσχέτισης εμφάνιζει και η διάρκεια αναισθησίας και καταστολής.","In recent decades, the development of medical science and intensive care units (ICUs) has led to an increase in human survival and an improvement in the quality of life. However, according to studies, patients who enter the ICU, over time, develop complications that aggravate their prognosis. A major complication that usually occurs is dysphagia after prolonged time in mechanical ventilation. Dysphagia is a serious disorder due to mechanical damage and atrophy of the muscles of the upper respiratory tract. When it’s not detected or treated properly, it can cause malnutrition, poor hydration and severe respiratory infections. The aim of this study was to investigate the safety and feasibility of a protocol aimed at assessing dysphagia in patients after their cardiac surgery. The study included those who were intubated for more than 24 hours, while excluded people with neurological disorders, people who had undergone surgery on the head or neck, people who had undergone tracheostomy and pre-existing dysphagia. Of the 40 patients screened, only 24 were finally able to be evaluated. The remaining 16 either did not meet the admission criteria or excluded due to death. Like all surveys, ours was faced with limitations that may have affected the outcomes of the study. A large part of the sample was evaluated only once and therefore there was no follow-up of 7 days as was the original goal. In addition, the initial evaluation protocol consisted of 3 steps and during the course of the research we had to modify it. Last and very important limitation of the research was that there was no capability of evaluation through imaging methods such as fiberoptic endoscopic evaluation of swallowing «FEES» and videofluoroscopy «VFSS» that could give us important information and also significantly influence our findings. From the results of the research we noticed that in almost all patients after their extubation there was a mild organic damage to the swallowing mechanism. Similar to other studies with cardiac surgery samples, we confirmed that prolonged intubation time is associated with dysphagia. During assessment we also used the 90ml \"Timed Water Swallow Test\", a test that has been used by previous studies. We showed that the \"Water Swallow Test\" was safe for the target population. However, by the present study we cannot say that it can be used by all categories of patients who have swallowing disorder. In conclusion, we have shown that the evaluation of dysphagia in patients in ICU after cardiac surgery is safe, feasible and applicable. Also, the prolonged intubation time affects the swallowing mechanism and is associated with higher rates of dysphagia, while the duration of anesthesia and sedation is also correlated."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Αξιολόγηση δυσφαγίας σε καρδιοχειρουργικούς ασθενείς στη ΜΕΘ"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Πρασσά Βασιλική","Prassa Vasiliki"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Τις τελευταίες δεκαετίες η εξέλιξη της ιατρικής επιστήμης και των μονάδων εντατικής θεραπείας (ΜΕΘ) έχει οδηγήσει στην αύξηση του προσδόκιμου επιβίωσης των ανθρώπων και στην βελτίωση της ποιότητας ζωής. Σύμφωνα όμως με μελέτες, οι ασθενείς που εισέρχονται στη ΜΕΘ, με την πάροδο του χρόνου, εμφανίζουν επιπλοκές που επιβαρύνουν την πρόγνωση τους. Σημαντική επιπλοκή που προκύπτει συνήθως είναι οι δυσφαγία ύστερα από παρατεταμένο χρόνο σε μηχανικό αερισμό. Η δυσφαγία είναι σοβαρή διαταραχή που οφείλεται σε μηχανική βλάβη και ατροφία των μυών του άνω αναπνευστικού-καταποτικού συστήματος. Όταν δεν έχει εντοπιστεί, είτε αντιμετωπιστεί κατάλληλα, μπορεί να προκαλέσει υποσιτισμό, κακή ενυδάτωση και σοβαρές αναπνευστικές λοιμώξεις. Η παρούσα μελέτη είχε σκοπό να διερευνήσει την ασφάλεια και εφαρμοσιμότητα ενός πρωτοκόλλου που στόχο είχε την αξιολόγηση δυσφαγίας σε ασθενείς μετά την καρδιοχειρουργική τους επέμβαση. Στην μελέτη εντάχθηκαν όσοι ήταν διασωληνωμένοι περισσότερο από 24 ώρες, ενώ αποκλείστηκαν άτομα με νευρολογικές διαταραχές, άτομα που είχαν υποβληθεί σε χειρουργεία που αφορούσαν την κεφαλή και τον τράχηλο, άτομα που είχαν υποβληθεί σε τραχειοστομία αλλά και όσοι είχαν προϋπάρχουσα δυσφαγία. Από τους 40 ασθενείς που ελέχθηκαν, μόνο οι 24 τελικώς μπόρεσαν να αξιολογηθούν. Οι υπόλοιποι 16 είτε δεν πληρούσαν τα κριτήρια εισαγωγής, είτε δεν κατάφεραν να αποσωληνωθούν λόγω θανάτου. Οι μελέτη μας είχε επίσης και αρκετούς περιορισμούς. Αρχικά, ένα μεγάλο μέρος του δείγματος αξιολογήθηκε μόνο 1 φορά και για αυτό δεν υπήρξε η παρακολούθηση των 7 ημερών όπως ήταν ο αρχικός στόχος. Επιπλέον το αρχικό πρωτόκολλο αξιολόγησης αποτελούταν από 3 βήματα και κατά την πορεία της έρευνας χρειάστηκε να το τροποποιήσουμε. Τελευταίος και πολύ σημαντικός περιορισμός της έρευνας ήταν ότι δεν υπήρχε δυνατότητα αξιολόγησης μέσω απεικονιστικών μεθόδων, όπως η εύκαμπτη ρινική βιντεοσκόπηση «FEES» και η βιντεοακτινοσκόπηση «VFSS», εξετάσεις που θα μπορούσαν να μας δώσουν σημαντικές πληροφορίες αλλά και να επηρεάσουν σημαντικά τα ευρήματά μας. Από τα αποτελέσματα της έρευνας παρατηρήσαμε ότι σε όλους σχεδόν τους ασθενείς μετά την αποσωλήνωσή τους υπήρχε μία ήπια οργανική βλάβη στον καταποτικό μηχανισμό. Ομοίως με άλλες έρευνες με καρδιοχειρουργικά δείγματα επιβεβαιώσαμε ότι ο παρατεταμένος χρόνος διασωλήνωσης σχετίζεται με την ύπαρξη δυσφαγίας. Επίσης στην αξιολόγηση χρησιμοποιήθηκε το 90ml « Timed Water Test», ένα τεστ που έχει χρησιμοποιηθεί και από άλλες έρευνες στο παρελθόν. Όπως αποδείχθηκε το «Timed Water Swallow Test» ήταν ασφαλές για το συγκεκριμένο εξεταζόμενο πληθυσμό. Δεν μπορούμε όμως να πούμε ότι μπορεί να χρησιμοποιηθεί από όλες τις κατηγορίες των ασθενών που εμφανίζουν δυσκολία στην κατάποση. Συμπερασματικά μπορούμε να πούμε ότι η αξιολόγηση της δυσφαγίας σε ασθενείς σε ΜΕΘ μετά από καρδιοχειρουργική επέμβαση είναι ασφαλής, εφικτή κι εφαρμόσιμη. Επίσης ο παρατεταμένος χρόνος διασωλήνωσης επηρεάζει τον καταποτικό μηχανισμό και συσχετίζεται με μεγαλύτερα ποσοστά δυσφαγίας ενώ τάση συσχέτισης εμφάνιζει και η διάρκεια αναισθησίας και καταστολής.","In recent decades, the development of medical science and intensive care units (ICUs) has led to an increase in human survival and an improvement in the quality of life. However, according to studies, patients who enter the ICU, over time, develop complications that aggravate their prognosis. A major complication that usually occurs is dysphagia after prolonged time in mechanical ventilation. Dysphagia is a serious disorder due to mechanical damage and atrophy of the muscles of the upper respiratory tract. When it’s not detected or treated properly, it can cause malnutrition, poor hydration and severe respiratory infections. The aim of this study was to investigate the safety and feasibility of a protocol aimed at assessing dysphagia in patients after their cardiac surgery. The study included those who were intubated for more than 24 hours, while excluded people with neurological disorders, people who had undergone surgery on the head or neck, people who had undergone tracheostomy and pre-existing dysphagia. Of the 40 patients screened, only 24 were finally able to be evaluated. The remaining 16 either did not meet the admission criteria or excluded due to death. Like all surveys, ours was faced with limitations that may have affected the outcomes of the study. A large part of the sample was evaluated only once and therefore there was no follow-up of 7 days as was the original goal. In addition, the initial evaluation protocol consisted of 3 steps and during the course of the research we had to modify it. Last and very important limitation of the research was that there was no capability of evaluation through imaging methods such as fiberoptic endoscopic evaluation of swallowing «FEES» and videofluoroscopy «VFSS» that could give us important information and also significantly influence our findings. From the results of the research we noticed that in almost all patients after their extubation there was a mild organic damage to the swallowing mechanism. Similar to other studies with cardiac surgery samples, we confirmed that prolonged intubation time is associated with dysphagia. During assessment we also used the 90ml \"Timed Water Swallow Test\", a test that has been used by previous studies. We showed that the \"Water Swallow Test\" was safe for the target population. However, by the present study we cannot say that it can be used by all categories of patients who have swallowing disorder. In conclusion, we have shown that the evaluation of dysphagia in patients in ICU after cardiac surgery is safe, feasible and applicable. Also, the prolonged intubation time affects the swallowing mechanism and is associated with higher rates of dysphagia, while the duration of anesthesia and sedation is also correlated."],"dc:identifier":["uoadl:2960407","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2960407"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Αξιολόγηση δυσφαγίας σε καρδιοχειρουργικούς ασθενείς στη ΜΕΘ"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:43:45Z"}