{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2960539"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2960539","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Υποκειμενική υγεία και κοινωνικό άγχος σωματικής διάπλασης σε γυναίκες με ιστορικό παιδοψυχιατρικής νοσηλείας λόγω ψυχογενούς ανορεξίας: μελέτη σύγκρισης ασθενών-μαρτύρων","abstract":"Θεωρητικό υπόβαθρο: Η ψυχογενής ανορεξία (ΨΑ) είναι μια ψυχοσωματική ασθένεια με μακροπρόθεσμες σωματικές επιπλοκές. Οι γνώσεις μας για τη μακροπρόθεσμη πορεία της από την εφηβεία στην ενήλικη ζωή μετά τη νοσηλεία, και τις συνθήκες ζωής των πλέον υγιών ατόμων, παραμένουν περιοριμένες. Στόχος: Σκοπός της παρούσας έρευνας είναι να διερευνήσει τη σχέση του ιστορικού ΨΑ με έναρξη στη παιδική και εφηβική ηλικία, με τη παρούσα υποκειμενική σωματική και ψυχική υγεία και το κοινωνικό άγχος σωματικής διάπλασης. Μεθοδολογία: Συμμετείχαν 49 γυναίκες 19 έως 30 ετών. Οι 18 είχαν ιστορικό ψυχιατρικής νοσηλείας ως παιδιά ή έφηβες, λόγω ΨΑ, ενώ οι 31 δεν είχαν ψυχιατρικό ιστορικό. Οι δύο πληθυσμοί συμπλήρωσαν το ερωτηματολόγιο μέτρησης της υποκειμενικής υγείας 36-Item Short Form Health Survey, το Ερωτηματολόγιο Κοινωνικού Άγχους Σωματικής Διάπλασης (Social Physique Anxiety Scale), καθώς και ερωτηματολόγιο κοινωνικών και δημογραφικών χαρακτηριστικών. Αποτελέσματα: Στο σύνολο του δείγματος, υπήρξε σημαντική αρνητική συσχέτιση της κλίμακας κοινωνικού άγχους σωματικής διάπλασης με τις διαστάσεις «Γενική υγεία» (p=0,046), «Κοινωνικός ρόλος» (p=0,047), «Ψυχική υγεία» (p=0.006). Περισσότερα συμπτώματα κοινωνικού άγχους σωματικής διάπλασης φάνηκε να σχετίζονται με χειρότερη ψυχική υγεία συνολικά (p=0,001). Το εκπαιδευτικό επίπεδο βρέθηκε να σχετίζεται σημαντικά με τη διάσταση «Σωματική λειτουργικότητα» (p=.022) και «Σωματικός ρόλος» (p=.001). Τέλος, βρέθηκε ότι η μεγαλύτερη ηλικία των συμμετεχουσών συνδέεται με καλύτερη υποκειμενική υγεία στον τομέα της «Γενικής υγείας» (p=.004). Συμπεράσματα: Αναδεικνύεται η ανάγκη έρευνας του θέματος, με αρτιότερη μεθοδολογικά έρευνα που θα ακολουθεί την πορεία των ασθενών μετά τη νοσηλεία, με στόχο την ενδυνάμωση των θεραπειών, αλλά και τη καλύτερη καταγραφή προστατευτικών παραγότων και παραγόντων επικινδυνότητας για υποτροπή.","abstract_html":"Θεωρητικό υπόβαθρο: Η ψυχογενής ανορεξία (ΨΑ) είναι μια ψυχοσωματική ασθένεια με μακροπρόθεσμες σωματικές επιπλοκές. Οι γνώσεις μας για τη μακροπρόθεσμη πορεία της από την εφηβεία στην ενήλικη ζωή μετά τη νοσηλεία, και τις συνθήκες ζωής των πλέον υγιών ατόμων, παραμένουν περιοριμένες. Στόχος: Σκοπός της παρούσας έρευνας είναι να διερευνήσει τη σχέση του ιστορικού ΨΑ με έναρξη στη παιδική και εφηβική ηλικία, με τη παρούσα υποκειμενική σωματική και ψυχική υγεία και το κοινωνικό άγχος σωματικής διάπλασης. Μεθοδολογία: Συμμετείχαν 49 γυναίκες 19 έως 30 ετών. Οι 18 είχαν ιστορικό ψυχιατρικής νοσηλείας ως παιδιά ή έφηβες, λόγω ΨΑ, ενώ οι 31 δεν είχαν ψυχιατρικό ιστορικό. Οι δύο πληθυσμοί συμπλήρωσαν το ερωτηματολόγιο μέτρησης της υποκειμενικής υγείας 36-Item Short Form Health Survey, το Ερωτηματολόγιο Κοινωνικού Άγχους Σωματικής Διάπλασης (Social Physique Anxiety Scale), καθώς και ερωτηματολόγιο κοινωνικών και δημογραφικών χαρακτηριστικών. Αποτελέσματα: Στο σύνολο του δείγματος, υπήρξε σημαντική αρνητική συσχέτιση της κλίμακας κοινωνικού άγχους σωματικής διάπλασης με τις διαστάσεις «Γενική υγεία» (p=0,046), «Κοινωνικός ρόλος» (p=0,047), «Ψυχική υγεία» (p=0.006). Περισσότερα συμπτώματα κοινωνικού άγχους σωματικής διάπλασης φάνηκε να σχετίζονται με χειρότερη ψυχική υγεία συνολικά (p=0,001). Το εκπαιδευτικό επίπεδο βρέθηκε να σχετίζεται σημαντικά με τη διάσταση «Σωματική λειτουργικότητα» (p=.022) και «Σωματικός ρόλος» (p=.001). Τέλος, βρέθηκε ότι η μεγαλύτερη ηλικία των συμμετεχουσών συνδέεται με καλύτερη υποκειμενική υγεία στον τομέα της «Γενικής υγείας» (p=.004). Συμπεράσματα: Αναδεικνύεται η ανάγκη έρευνας του θέματος, με αρτιότερη μεθοδολογικά έρευνα που θα ακολουθεί την πορεία των ασθενών μετά τη νοσηλεία, με στόχο την ενδυνάμωση των θεραπειών, αλλά και τη καλύτερη καταγραφή προστατευτικών παραγότων και παραγόντων επικινδυνότητας για υποτροπή.","abstract_has_math":false,"creators":["Τσιαφούτη Δήμητρα","Tsiafouti Dimitra"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:43:45Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2960539"],"render_values":[{"text":"uoadl:2960539","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2960539","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2960539","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2960539","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Τσιαφούτη Δήμητρα","Tsiafouti Dimitra"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2960539","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2960539"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Θεωρητικό υπόβαθρο: Η ψυχογενής ανορεξία (ΨΑ) είναι μια ψυχοσωματική ασθένεια με μακροπρόθεσμες σωματικές επιπλοκές. Οι γνώσεις μας για τη μακροπρόθεσμη πορεία της από την εφηβεία στην ενήλικη ζωή μετά τη νοσηλεία, και τις συνθήκες ζωής των πλέον υγιών ατόμων, παραμένουν περιοριμένες. Στόχος: Σκοπός της παρούσας έρευνας είναι να διερευνήσει τη σχέση του ιστορικού ΨΑ με έναρξη στη παιδική και εφηβική ηλικία, με τη παρούσα υποκειμενική σωματική και ψυχική υγεία και το κοινωνικό άγχος σωματικής διάπλασης. Μεθοδολογία: Συμμετείχαν 49 γυναίκες 19 έως 30 ετών. Οι 18 είχαν ιστορικό ψυχιατρικής νοσηλείας ως παιδιά ή έφηβες, λόγω ΨΑ, ενώ οι 31 δεν είχαν ψυχιατρικό ιστορικό. Οι δύο πληθυσμοί συμπλήρωσαν το ερωτηματολόγιο μέτρησης της υποκειμενικής υγείας 36-Item Short Form Health Survey, το Ερωτηματολόγιο Κοινωνικού Άγχους Σωματικής Διάπλασης (Social Physique Anxiety Scale), καθώς και ερωτηματολόγιο κοινωνικών και δημογραφικών χαρακτηριστικών. Αποτελέσματα: Στο σύνολο του δείγματος, υπήρξε σημαντική αρνητική συσχέτιση της κλίμακας κοινωνικού άγχους σωματικής διάπλασης με τις διαστάσεις «Γενική υγεία» (p=0,046), «Κοινωνικός ρόλος» (p=0,047), «Ψυχική υγεία» (p=0.006). Περισσότερα συμπτώματα κοινωνικού άγχους σωματικής διάπλασης φάνηκε να σχετίζονται με χειρότερη ψυχική υγεία συνολικά (p=0,001). Το εκπαιδευτικό επίπεδο βρέθηκε να σχετίζεται σημαντικά με τη διάσταση «Σωματική λειτουργικότητα» (p=.022) και «Σωματικός ρόλος» (p=.001). Τέλος, βρέθηκε ότι η μεγαλύτερη ηλικία των συμμετεχουσών συνδέεται με καλύτερη υποκειμενική υγεία στον τομέα της «Γενικής υγείας» (p=.004). Συμπεράσματα: Αναδεικνύεται η ανάγκη έρευνας του θέματος, με αρτιότερη μεθοδολογικά έρευνα που θα ακολουθεί την πορεία των ασθενών μετά τη νοσηλεία, με στόχο την ενδυνάμωση των θεραπειών, αλλά και τη καλύτερη καταγραφή προστατευτικών παραγότων και παραγόντων επικινδυνότητας για υποτροπή.","Theoretical background: Anorexia Nervosa (AN) is a serious psychosomatic illness with long-term physical complications. Our knowledge of its long-term course from adolescence to adulthood after hospitalization, and the living conditions of the healthiest individuals, remains limited. Purpose: The purpose of this study is to investigate the relationship between AN beginning in childhood and adolescence with the presently subjective physical and mental health and social anxiety of physical appearance. Method: The study consisted of 49 women aging from 19 to 30 years old. 18 of these women had a history of psychiatric hospitalization during childhood due to AN, while 31 had no psychiatric history. Both groups completed a 36-Item Short Form Health Subjective Health Questionnaire Survey, a Social Physique Anxiety Scale Questionnaire and a questionnaire on socio-demographic characteristics. Results: In the sample as a whole, there was a significant negative correlation to the scale of social anxiety of physical appearance with the dimensions \"General health\" (p = 0.046), \"Social role\" (p = 0.047), \"Mental health\" (p = 0.006). More symptoms of social anxiety of physical appearance appeared to be related to worse mental health overall (p = 0.001). The educational level was found to be related to the dimensions of \"Physical functionality\" (p = .022) and \"Physical role\" (p = .001). Finally, it was deduced that the older participants were associated with better subjective health in the field of \"General health\" (p = .004). Conclusion: The need for research on this subject is extremely important. A more complete methodological study that follows the course of patients after hospitalization, with the aim of strengthening their therapies and providing a better recording of protective factors and risk factors for relapse, is paramount."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Υποκειμενική υγεία και κοινωνικό άγχος σωματικής διάπλασης σε γυναίκες με ιστορικό παιδοψυχιατρικής νοσηλείας λόγω ψυχογενούς ανορεξίας: μελέτη σύγκρισης ασθενών-μαρτύρων"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Τσιαφούτη Δήμητρα","Tsiafouti Dimitra"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Θεωρητικό υπόβαθρο: Η ψυχογενής ανορεξία (ΨΑ) είναι μια ψυχοσωματική ασθένεια με μακροπρόθεσμες σωματικές επιπλοκές. Οι γνώσεις μας για τη μακροπρόθεσμη πορεία της από την εφηβεία στην ενήλικη ζωή μετά τη νοσηλεία, και τις συνθήκες ζωής των πλέον υγιών ατόμων, παραμένουν περιοριμένες. Στόχος: Σκοπός της παρούσας έρευνας είναι να διερευνήσει τη σχέση του ιστορικού ΨΑ με έναρξη στη παιδική και εφηβική ηλικία, με τη παρούσα υποκειμενική σωματική και ψυχική υγεία και το κοινωνικό άγχος σωματικής διάπλασης. Μεθοδολογία: Συμμετείχαν 49 γυναίκες 19 έως 30 ετών. Οι 18 είχαν ιστορικό ψυχιατρικής νοσηλείας ως παιδιά ή έφηβες, λόγω ΨΑ, ενώ οι 31 δεν είχαν ψυχιατρικό ιστορικό. Οι δύο πληθυσμοί συμπλήρωσαν το ερωτηματολόγιο μέτρησης της υποκειμενικής υγείας 36-Item Short Form Health Survey, το Ερωτηματολόγιο Κοινωνικού Άγχους Σωματικής Διάπλασης (Social Physique Anxiety Scale), καθώς και ερωτηματολόγιο κοινωνικών και δημογραφικών χαρακτηριστικών. Αποτελέσματα: Στο σύνολο του δείγματος, υπήρξε σημαντική αρνητική συσχέτιση της κλίμακας κοινωνικού άγχους σωματικής διάπλασης με τις διαστάσεις «Γενική υγεία» (p=0,046), «Κοινωνικός ρόλος» (p=0,047), «Ψυχική υγεία» (p=0.006). Περισσότερα συμπτώματα κοινωνικού άγχους σωματικής διάπλασης φάνηκε να σχετίζονται με χειρότερη ψυχική υγεία συνολικά (p=0,001). Το εκπαιδευτικό επίπεδο βρέθηκε να σχετίζεται σημαντικά με τη διάσταση «Σωματική λειτουργικότητα» (p=.022) και «Σωματικός ρόλος» (p=.001). Τέλος, βρέθηκε ότι η μεγαλύτερη ηλικία των συμμετεχουσών συνδέεται με καλύτερη υποκειμενική υγεία στον τομέα της «Γενικής υγείας» (p=.004). Συμπεράσματα: Αναδεικνύεται η ανάγκη έρευνας του θέματος, με αρτιότερη μεθοδολογικά έρευνα που θα ακολουθεί την πορεία των ασθενών μετά τη νοσηλεία, με στόχο την ενδυνάμωση των θεραπειών, αλλά και τη καλύτερη καταγραφή προστατευτικών παραγότων και παραγόντων επικινδυνότητας για υποτροπή.","Theoretical background: Anorexia Nervosa (AN) is a serious psychosomatic illness with long-term physical complications. Our knowledge of its long-term course from adolescence to adulthood after hospitalization, and the living conditions of the healthiest individuals, remains limited. Purpose: The purpose of this study is to investigate the relationship between AN beginning in childhood and adolescence with the presently subjective physical and mental health and social anxiety of physical appearance. Method: The study consisted of 49 women aging from 19 to 30 years old. 18 of these women had a history of psychiatric hospitalization during childhood due to AN, while 31 had no psychiatric history. Both groups completed a 36-Item Short Form Health Subjective Health Questionnaire Survey, a Social Physique Anxiety Scale Questionnaire and a questionnaire on socio-demographic characteristics. Results: In the sample as a whole, there was a significant negative correlation to the scale of social anxiety of physical appearance with the dimensions \"General health\" (p = 0.046), \"Social role\" (p = 0.047), \"Mental health\" (p = 0.006). More symptoms of social anxiety of physical appearance appeared to be related to worse mental health overall (p = 0.001). The educational level was found to be related to the dimensions of \"Physical functionality\" (p = .022) and \"Physical role\" (p = .001). Finally, it was deduced that the older participants were associated with better subjective health in the field of \"General health\" (p = .004). Conclusion: The need for research on this subject is extremely important. A more complete methodological study that follows the course of patients after hospitalization, with the aim of strengthening their therapies and providing a better recording of protective factors and risk factors for relapse, is paramount."],"dc:identifier":["uoadl:2960539","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2960539"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Υποκειμενική υγεία και κοινωνικό άγχος σωματικής διάπλασης σε γυναίκες με ιστορικό παιδοψυχιατρικής νοσηλείας λόγω ψυχογενούς ανορεξίας: μελέτη σύγκρισης ασθενών-μαρτύρων"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:43:45Z"}