{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2960794"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2960794","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η επίδραση της ισοκινητικής διαλειμματικής άσκησης υψηλής έντασης στην οξυγόνωση του έξω πλατύ μηριαίου και του εγκεφάλου","abstract":"Ο στόχος της παρούσας μελέτης ήταν η διερεύνηση της επίδρασης της ποδηλάτησης, της ισοκινητικής ομόκεντρης και της ισοκινητικής έκκεντρης διαλειμματικής άσκησης υψηλής έντασης (HIIΤ) στη μυϊκή (έξω πλατύ μυ) και εγκεφαλική (δεξιός μετωπιαίος λοβός) οξυγόνωση. Δώδεκα υγιείς άνδρες (n = 12, ηλικία 26 ± 1 έτος, σωματική μάζα 78,4 ± 2 kg, ύψος 176 ± 2 cm, σωματικό λίπος 17 ± 1%) εκτέλεσαν σε τυχαία σειρά υψηλής έντασης διαλειμματική άσκηση με τη μορφή ποδηλάτησης και ισοκινητικής ομόκεντρης και έκκεντρης άσκησης. Ο διαχωρισμός μεταξύ άκρων και τρόπου ισοκινητικής άσκησης έγινε τυχαία. Η μυϊκή και η εγκεφαλική οξυγόνωση αξιολογήθηκε με μέτρηση της οξυγονωμένης αιμοσφαιρίνης, της αποξυγονωμένης αιμοσφαιρίνης, της ολικής αιμοσφαιρίνης και του δείκτη κορεσμού του ιστού σε οξυγόνο. Κατά τη διάρκεια της ποδηλάτησης οι συμμετέχοντες εκτέλεσαν συνολικά 7 σειρές μέγιστης έντασης άσκηση 7 δευτερολέπτων χρησιμοποιώντας φορτίο ίσο με το 7,5% του σωματικού βάρους τους, ενώ κατά τη διάρκεια της ισοκινητικής ομόκεντρης και έκκεντρης άσκησης πραγματοποίησαν συνολικά 7 σειρές 5 μέγιστων μυϊκών συστολών. Και στις τρεις συνθήκες, υπήρχε παθητική αποκατάσταση 15 δευτερολέπτων μεταξύ των σειρών. Η HIIΤ κατά την ποδηλάτηση προκάλεσε μεγαλύτερη αύξηση στον δείκτη κόπωσης σε σύγκριση με την ισοκινητική ομόκεντρη και έκκεντρη άσκηση των πρόσθιων μηριαίων. Η οξυγόνωση των μυών μειώθηκε σημαντικά κατά τη διάρκεια της άσκησης και με τα τρία είδη μυϊκής σύσπασης χωρίς να πρατηρηθεί σημαντική διαφορά μεταξύ τους. Η εγκεφαλική οξυγόνωση επηρεάστηκε μόνο οριακά κατά τη διάρκεια της ποδηλάτησης, ενώ δεν παρατηρήθηκε διαφορά μεταξύ των συνθηκών. Συμπεραίνεται ότι η διαλειμματική άσκηση υψηλής έντασης με ποδήλατο είναι περισσότερο απαιτητική όσον αφορά την μυϊκή οξυγόνωση σε σχέση με την ισοκινητική άσκηση των πρόσθιων μηριαίων της ίδιας έντασης και διάρκειας.","abstract_html":"Ο στόχος της παρούσας μελέτης ήταν η διερεύνηση της επίδρασης της ποδηλάτησης, της ισοκινητικής ομόκεντρης και της ισοκινητικής έκκεντρης διαλειμματικής άσκησης υψηλής έντασης (HIIΤ) στη μυϊκή (έξω πλατύ μυ) και εγκεφαλική (δεξιός μετωπιαίος λοβός) οξυγόνωση. Δώδεκα υγιείς άνδρες (n = 12, ηλικία 26 ± 1 έτος, σωματική μάζα 78,4 ± 2 kg, ύψος 176 ± 2 cm, σωματικό λίπος 17 ± 1%) εκτέλεσαν σε τυχαία σειρά υψηλής έντασης διαλειμματική άσκηση με τη μορφή ποδηλάτησης και ισοκινητικής ομόκεντρης και έκκεντρης άσκησης. Ο διαχωρισμός μεταξύ άκρων και τρόπου ισοκινητικής άσκησης έγινε τυχαία. Η μυϊκή και η εγκεφαλική οξυγόνωση αξιολογήθηκε με μέτρηση της οξυγονωμένης αιμοσφαιρίνης, της αποξυγονωμένης αιμοσφαιρίνης, της ολικής αιμοσφαιρίνης και του δείκτη κορεσμού του ιστού σε οξυγόνο. Κατά τη διάρκεια της ποδηλάτησης οι συμμετέχοντες εκτέλεσαν συνολικά 7 σειρές μέγιστης έντασης άσκηση 7 δευτερολέπτων χρησιμοποιώντας φορτίο ίσο με το 7,5% του σωματικού βάρους τους, ενώ κατά τη διάρκεια της ισοκινητικής ομόκεντρης και έκκεντρης άσκησης πραγματοποίησαν συνολικά 7 σειρές 5 μέγιστων μυϊκών συστολών. Και στις τρεις συνθήκες, υπήρχε παθητική αποκατάσταση 15 δευτερολέπτων μεταξύ των σειρών. Η HIIΤ κατά την ποδηλάτηση προκάλεσε μεγαλύτερη αύξηση στον δείκτη κόπωσης σε σύγκριση με την ισοκινητική ομόκεντρη και έκκεντρη άσκηση των πρόσθιων μηριαίων. Η οξυγόνωση των μυών μειώθηκε σημαντικά κατά τη διάρκεια της άσκησης και με τα τρία είδη μυϊκής σύσπασης χωρίς να πρατηρηθεί σημαντική διαφορά μεταξύ τους. Η εγκεφαλική οξυγόνωση επηρεάστηκε μόνο οριακά κατά τη διάρκεια της ποδηλάτησης, ενώ δεν παρατηρήθηκε διαφορά μεταξύ των συνθηκών. Συμπεραίνεται ότι η διαλειμματική άσκηση υψηλής έντασης με ποδήλατο είναι περισσότερο απαιτητική όσον αφορά την μυϊκή οξυγόνωση σε σχέση με την ισοκινητική άσκηση των πρόσθιων μηριαίων της ίδιας έντασης και διάρκειας.","abstract_has_math":false,"creators":["Περεντής Παναγιώτης-Αθανάσιος","Perentis Panagiotis-Athanasios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:43:45Z","subjects":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2960794"],"render_values":[{"text":"uoadl:2960794","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2960794","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2960794","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2960794","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Περεντής Παναγιώτης-Αθανάσιος","Perentis Panagiotis-Athanasios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2960794","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2960794"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ο στόχος της παρούσας μελέτης ήταν η διερεύνηση της επίδρασης της ποδηλάτησης, της ισοκινητικής ομόκεντρης και της ισοκινητικής έκκεντρης διαλειμματικής άσκησης υψηλής έντασης (HIIΤ) στη μυϊκή (έξω πλατύ μυ) και εγκεφαλική (δεξιός μετωπιαίος λοβός) οξυγόνωση. Δώδεκα υγιείς άνδρες (n = 12, ηλικία 26 ± 1 έτος, σωματική μάζα 78,4 ± 2 kg, ύψος 176 ± 2 cm, σωματικό λίπος 17 ± 1%) εκτέλεσαν σε τυχαία σειρά υψηλής έντασης διαλειμματική άσκηση με τη μορφή ποδηλάτησης και ισοκινητικής ομόκεντρης και έκκεντρης άσκησης. Ο διαχωρισμός μεταξύ άκρων και τρόπου ισοκινητικής άσκησης έγινε τυχαία. Η μυϊκή και η εγκεφαλική οξυγόνωση αξιολογήθηκε με μέτρηση της οξυγονωμένης αιμοσφαιρίνης, της αποξυγονωμένης αιμοσφαιρίνης, της ολικής αιμοσφαιρίνης και του δείκτη κορεσμού του ιστού σε οξυγόνο. Κατά τη διάρκεια της ποδηλάτησης οι συμμετέχοντες εκτέλεσαν συνολικά 7 σειρές μέγιστης έντασης άσκηση 7 δευτερολέπτων χρησιμοποιώντας φορτίο ίσο με το 7,5% του σωματικού βάρους τους, ενώ κατά τη διάρκεια της ισοκινητικής ομόκεντρης και έκκεντρης άσκησης πραγματοποίησαν συνολικά 7 σειρές 5 μέγιστων μυϊκών συστολών. Και στις τρεις συνθήκες, υπήρχε παθητική αποκατάσταση 15 δευτερολέπτων μεταξύ των σειρών. Η HIIΤ κατά την ποδηλάτηση προκάλεσε μεγαλύτερη αύξηση στον δείκτη κόπωσης σε σύγκριση με την ισοκινητική ομόκεντρη και έκκεντρη άσκηση των πρόσθιων μηριαίων. Η οξυγόνωση των μυών μειώθηκε σημαντικά κατά τη διάρκεια της άσκησης και με τα τρία είδη μυϊκής σύσπασης χωρίς να πρατηρηθεί σημαντική διαφορά μεταξύ τους. Η εγκεφαλική οξυγόνωση επηρεάστηκε μόνο οριακά κατά τη διάρκεια της ποδηλάτησης, ενώ δεν παρατηρήθηκε διαφορά μεταξύ των συνθηκών. Συμπεραίνεται ότι η διαλειμματική άσκηση υψηλής έντασης με ποδήλατο είναι περισσότερο απαιτητική όσον αφορά την μυϊκή οξυγόνωση σε σχέση με την ισοκινητική άσκηση των πρόσθιων μηριαίων της ίδιας έντασης και διάρκειας.","This study aimed to explore the effects of cycling, isokinetic concentric and isokinetic eccentric high-intensity interval exercise (HIIE) on skeletal muscle (vastus lateralis) and cerebral (right frontal lobe) oxygenation. Twelve healthy males (n=12, age 26±1 yr, body mass 78.4±2 kg, height 176±2 cm, body fat 17±1%) performed in random order cycling exercise and isokinetic concentric and eccentric exercise. The pairing between limbs and the modality of isokinetic exercise was randomly assigned. During the cycling exercise, participants performed a total of 7 sets of maximal intensity which lasted 7 seconds and used a load equal to 7.5% of their body weight. During the isokinetic concentric and eccentric exercise they performed 7 sets of 5 maximal muscle contraction. A 15-sec passive rest protocol was adopted between sets, during all three conditions. ΗΙΙΤ exercise during cycling elicited a bigger increase in fatigue index. Muscle oxygenation was significantly reduced during HIIE in all three exercise modalities, with no difference between them. Cerebral oxygenation was affected only marginally during cycling exercise, while no difference was observed between conditions. It is concluded that, for the quadriceps muscles, cycling HIIE is more taxing with respect to skeletal muscle oxygenation, compared to isokinetic exercise of matching duration and intensity."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η επίδραση της ισοκινητικής διαλειμματικής άσκησης υψηλής έντασης στην οξυγόνωση του έξω πλατύ μηριαίου και του εγκεφάλου"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Περεντής Παναγιώτης-Αθανάσιος","Perentis Panagiotis-Athanasios"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Ο στόχος της παρούσας μελέτης ήταν η διερεύνηση της επίδρασης της ποδηλάτησης, της ισοκινητικής ομόκεντρης και της ισοκινητικής έκκεντρης διαλειμματικής άσκησης υψηλής έντασης (HIIΤ) στη μυϊκή (έξω πλατύ μυ) και εγκεφαλική (δεξιός μετωπιαίος λοβός) οξυγόνωση. Δώδεκα υγιείς άνδρες (n = 12, ηλικία 26 ± 1 έτος, σωματική μάζα 78,4 ± 2 kg, ύψος 176 ± 2 cm, σωματικό λίπος 17 ± 1%) εκτέλεσαν σε τυχαία σειρά υψηλής έντασης διαλειμματική άσκηση με τη μορφή ποδηλάτησης και ισοκινητικής ομόκεντρης και έκκεντρης άσκησης. Ο διαχωρισμός μεταξύ άκρων και τρόπου ισοκινητικής άσκησης έγινε τυχαία. Η μυϊκή και η εγκεφαλική οξυγόνωση αξιολογήθηκε με μέτρηση της οξυγονωμένης αιμοσφαιρίνης, της αποξυγονωμένης αιμοσφαιρίνης, της ολικής αιμοσφαιρίνης και του δείκτη κορεσμού του ιστού σε οξυγόνο. Κατά τη διάρκεια της ποδηλάτησης οι συμμετέχοντες εκτέλεσαν συνολικά 7 σειρές μέγιστης έντασης άσκηση 7 δευτερολέπτων χρησιμοποιώντας φορτίο ίσο με το 7,5% του σωματικού βάρους τους, ενώ κατά τη διάρκεια της ισοκινητικής ομόκεντρης και έκκεντρης άσκησης πραγματοποίησαν συνολικά 7 σειρές 5 μέγιστων μυϊκών συστολών. Και στις τρεις συνθήκες, υπήρχε παθητική αποκατάσταση 15 δευτερολέπτων μεταξύ των σειρών. Η HIIΤ κατά την ποδηλάτηση προκάλεσε μεγαλύτερη αύξηση στον δείκτη κόπωσης σε σύγκριση με την ισοκινητική ομόκεντρη και έκκεντρη άσκηση των πρόσθιων μηριαίων. Η οξυγόνωση των μυών μειώθηκε σημαντικά κατά τη διάρκεια της άσκησης και με τα τρία είδη μυϊκής σύσπασης χωρίς να πρατηρηθεί σημαντική διαφορά μεταξύ τους. Η εγκεφαλική οξυγόνωση επηρεάστηκε μόνο οριακά κατά τη διάρκεια της ποδηλάτησης, ενώ δεν παρατηρήθηκε διαφορά μεταξύ των συνθηκών. Συμπεραίνεται ότι η διαλειμματική άσκηση υψηλής έντασης με ποδήλατο είναι περισσότερο απαιτητική όσον αφορά την μυϊκή οξυγόνωση σε σχέση με την ισοκινητική άσκηση των πρόσθιων μηριαίων της ίδιας έντασης και διάρκειας.","This study aimed to explore the effects of cycling, isokinetic concentric and isokinetic eccentric high-intensity interval exercise (HIIE) on skeletal muscle (vastus lateralis) and cerebral (right frontal lobe) oxygenation. Twelve healthy males (n=12, age 26±1 yr, body mass 78.4±2 kg, height 176±2 cm, body fat 17±1%) performed in random order cycling exercise and isokinetic concentric and eccentric exercise. The pairing between limbs and the modality of isokinetic exercise was randomly assigned. During the cycling exercise, participants performed a total of 7 sets of maximal intensity which lasted 7 seconds and used a load equal to 7.5% of their body weight. During the isokinetic concentric and eccentric exercise they performed 7 sets of 5 maximal muscle contraction. A 15-sec passive rest protocol was adopted between sets, during all three conditions. ΗΙΙΤ exercise during cycling elicited a bigger increase in fatigue index. Muscle oxygenation was significantly reduced during HIIE in all three exercise modalities, with no difference between them. Cerebral oxygenation was affected only marginally during cycling exercise, while no difference was observed between conditions. It is concluded that, for the quadriceps muscles, cycling HIIE is more taxing with respect to skeletal muscle oxygenation, compared to isokinetic exercise of matching duration and intensity."],"dc:identifier":["uoadl:2960794","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2960794"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"],"dc:title":["Η επίδραση της ισοκινητικής διαλειμματικής άσκησης υψηλής έντασης στην οξυγόνωση του έξω πλατύ μηριαίου και του εγκεφάλου"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:43:45Z"}