{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2960890"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2960890","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ψυχοκοινωνικά χαρακτηριστικά σε παιδιά με υψηλή νοημοσύνη και διάγνωση μαθησιακών δυσκολιών ή διάχυτων αναπτυξιακών διαταραχών: μελέτη σύγκρισης","abstract":"Εισαγωγή: Τα τελευταία χρόνια, όλο και περισσότερες έρευνες διεθνώς επικεντρώνονται στην ψυχική υγεία και τις ανάγκες των παιδιών με υψηλή νοημοσύνη. Σκοπός: Η παρούσα έρευνα σκοπεύει να διερευνήσει τα ψυχοκοινωνικά και τα κλινικά χαρακτηριστικά των παιδιών με υψηλή νοημοσύνη που προσήλθαν στην Παιδοψυχιατρική Κλινική του Γ.Ν. Παίδων «Αγία Σοφία» από το 2010 έως το 2020. Μέθοδος: Η παρούσα μη παρεμβατική, αναδρομικού χαρακτήρα μελέτη, πραγματοποιήθηκε στην Παιδοψυχιατρική Κλινική του Γ.Ν. Παίδων «Αγία Σοφία». Συμμετείχαν 85 παιδιά (72 αγόρια και 13 κορίτσια) με μέση ηλικία τα 9,7 έτη, τα οποία είχαν παραπεπεμφθεί για αξιολόγηση και είχαν Γενικό Δείκτη Νοημοσύνης ≥ 120 βαθμών. Αποτελέσματα: Το 30,6% του δείγματος είχε διαγνωσθεί με Δ.Α.Δ. και το 44,7% με μαθησιακές δυσκολίες. Συχνότερη αιτία παραπομπής ήταν οι μαθησιακές δυσκολίες (58,8%). Το 68,2% των παιδιών είχε κάποιο σύνοδο πρόβλημα. Δυσκολία στη σχέση με τους συνομηλίκους του αντιμετώπιζε το 41,2% των παιδιών και εντάσεις με τους γονείς είχε το 17,6%. Το 45,9% των παιδιών χαρακτηρίστηκε ως ευαίσθητο/συμπονετικό και κοινωνικό. Τα παιδιά με Δ.Α.Δ. παραπέμπονταν σε μικρότερη ηλικία και είχαν στατιστικά σημαντικά υψηλότερο ποσοστό συνοδών προβλημάτων (p=0,049) και δυσκολιών στις σχέσεις με τους συνομηλίκους τους συγκριτικά με τα παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες (p <0,001). Συμπεράσματα: Η παρούσα έρευνα κατέδειξε ότι τα παιδιά με υψηλή νοημοσύνη χρήζουν ιδιαίτερης ψυχοκοινωνικής και εκπαιδευτικής υποστήριξης λόγω των ιδιαίτερων αναγκών τους και των δυσκολιών που αντιμετωπίζουν. Κρίνεται απαραίτητη η περαιτέρω έρευνα στο πεδίο αλλά και η λήψη αποφάσεων που θα μεριμνούν για τη συγκεκριμένη πληθυσμιακή ομάδα.","abstract_html":"Εισαγωγή: Τα τελευταία χρόνια, όλο και περισσότερες έρευνες διεθνώς επικεντρώνονται στην ψυχική υγεία και τις ανάγκες των παιδιών με υψηλή νοημοσύνη. Σκοπός: Η παρούσα έρευνα σκοπεύει να διερευνήσει τα ψυχοκοινωνικά και τα κλινικά χαρακτηριστικά των παιδιών με υψηλή νοημοσύνη που προσήλθαν στην Παιδοψυχιατρική Κλινική του Γ.Ν. Παίδων «Αγία Σοφία» από το 2010 έως το 2020. Μέθοδος: Η παρούσα μη παρεμβατική, αναδρομικού χαρακτήρα μελέτη, πραγματοποιήθηκε στην Παιδοψυχιατρική Κλινική του Γ.Ν. Παίδων «Αγία Σοφία». Συμμετείχαν 85 παιδιά (72 αγόρια και 13 κορίτσια) με μέση ηλικία τα 9,7 έτη, τα οποία είχαν παραπεπεμφθεί για αξιολόγηση και είχαν Γενικό Δείκτη Νοημοσύνης ≥ 120 βαθμών. Αποτελέσματα: Το 30,6% του δείγματος είχε διαγνωσθεί με Δ.Α.Δ. και το 44,7% με μαθησιακές δυσκολίες. Συχνότερη αιτία παραπομπής ήταν οι μαθησιακές δυσκολίες (58,8%). Το 68,2% των παιδιών είχε κάποιο σύνοδο πρόβλημα. Δυσκολία στη σχέση με τους συνομηλίκους του αντιμετώπιζε το 41,2% των παιδιών και εντάσεις με τους γονείς είχε το 17,6%. Το 45,9% των παιδιών χαρακτηρίστηκε ως ευαίσθητο/συμπονετικό και κοινωνικό. Τα παιδιά με Δ.Α.Δ. παραπέμπονταν σε μικρότερη ηλικία και είχαν στατιστικά σημαντικά υψηλότερο ποσοστό συνοδών προβλημάτων (p=0,049) και δυσκολιών στις σχέσεις με τους συνομηλίκους τους συγκριτικά με τα παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες (p &lt;0,001). Συμπεράσματα: Η παρούσα έρευνα κατέδειξε ότι τα παιδιά με υψηλή νοημοσύνη χρήζουν ιδιαίτερης ψυχοκοινωνικής και εκπαιδευτικής υποστήριξης λόγω των ιδιαίτερων αναγκών τους και των δυσκολιών που αντιμετωπίζουν. Κρίνεται απαραίτητη η περαιτέρω έρευνα στο πεδίο αλλά και η λήψη αποφάσεων που θα μεριμνούν για τη συγκεκριμένη πληθυσμιακή ομάδα.","abstract_has_math":false,"creators":["Σουκούρογλου Ελένη","Soukouroglou Eleni"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:43:45Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2960890"],"render_values":[{"text":"uoadl:2960890","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2960890","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2960890","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2960890","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Σουκούρογλου Ελένη","Soukouroglou Eleni"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2960890","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2960890"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Τα τελευταία χρόνια, όλο και περισσότερες έρευνες διεθνώς επικεντρώνονται στην ψυχική υγεία και τις ανάγκες των παιδιών με υψηλή νοημοσύνη. Σκοπός: Η παρούσα έρευνα σκοπεύει να διερευνήσει τα ψυχοκοινωνικά και τα κλινικά χαρακτηριστικά των παιδιών με υψηλή νοημοσύνη που προσήλθαν στην Παιδοψυχιατρική Κλινική του Γ.Ν. Παίδων «Αγία Σοφία» από το 2010 έως το 2020. Μέθοδος: Η παρούσα μη παρεμβατική, αναδρομικού χαρακτήρα μελέτη, πραγματοποιήθηκε στην Παιδοψυχιατρική Κλινική του Γ.Ν. Παίδων «Αγία Σοφία». Συμμετείχαν 85 παιδιά (72 αγόρια και 13 κορίτσια) με μέση ηλικία τα 9,7 έτη, τα οποία είχαν παραπεπεμφθεί για αξιολόγηση και είχαν Γενικό Δείκτη Νοημοσύνης ≥ 120 βαθμών. Αποτελέσματα: Το 30,6% του δείγματος είχε διαγνωσθεί με Δ.Α.Δ. και το 44,7% με μαθησιακές δυσκολίες. Συχνότερη αιτία παραπομπής ήταν οι μαθησιακές δυσκολίες (58,8%). Το 68,2% των παιδιών είχε κάποιο σύνοδο πρόβλημα. Δυσκολία στη σχέση με τους συνομηλίκους του αντιμετώπιζε το 41,2% των παιδιών και εντάσεις με τους γονείς είχε το 17,6%. Το 45,9% των παιδιών χαρακτηρίστηκε ως ευαίσθητο/συμπονετικό και κοινωνικό. Τα παιδιά με Δ.Α.Δ. παραπέμπονταν σε μικρότερη ηλικία και είχαν στατιστικά σημαντικά υψηλότερο ποσοστό συνοδών προβλημάτων (p=0,049) και δυσκολιών στις σχέσεις με τους συνομηλίκους τους συγκριτικά με τα παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες (p <0,001). Συμπεράσματα: Η παρούσα έρευνα κατέδειξε ότι τα παιδιά με υψηλή νοημοσύνη χρήζουν ιδιαίτερης ψυχοκοινωνικής και εκπαιδευτικής υποστήριξης λόγω των ιδιαίτερων αναγκών τους και των δυσκολιών που αντιμετωπίζουν. Κρίνεται απαραίτητη η περαιτέρω έρευνα στο πεδίο αλλά και η λήψη αποφάσεων που θα μεριμνούν για τη συγκεκριμένη πληθυσμιακή ομάδα.","Introduction: In recent years an increasing number of studies focuses on the mental health and the needs of high intelligent children. Aim: This research paper aims to examine psycho-social/ clinical characteristics of high intelligent children that have been treated in the Department of Child and Adolescent Psychiatry of the “Aghia Sophia” Children’s Hospital between 2010 and 2020. Method: The present, non-invasive, retrospective study took place in the Department of Child and Adolescent Psychiatry of the “Aghia Sophia” Children’s Hospital. 85 children participated (72 boys and 13 girls) with an average age of 9,7 years, all of which had been referred to the Department for evaluation and had an IQ score of ≥ 120. Results: 30,6% of the control group had been diagnosed with PDD and 44,7% with learning disabilities. The most common reason of referral was learning disability (58,8%). 68,2% of the children had an accompanying problem. 41,2% of the children faced difficulties with their peers, while 17,6% had tense relationships with their parents. 45,9% of the children was described as sensitive /compassionate and sociable. Children with PDD were referred at a younger age and had a statistically significant larger number of accompanying problems (p=0,049) and difficulties with their peers in comparison to the children with learning difficulties (p <0,001). Conclusions: This research has shown that high intelligent children are in need of special psycho-social and educational support due to their special needs and the difficulties they face. Further research in the field is necessary but it is also necessary to make decisions that accommodate this particular population group."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ψυχοκοινωνικά χαρακτηριστικά σε παιδιά με υψηλή νοημοσύνη και διάγνωση μαθησιακών δυσκολιών ή διάχυτων αναπτυξιακών διαταραχών: μελέτη σύγκρισης"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Σουκούρογλου Ελένη","Soukouroglou Eleni"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Εισαγωγή: Τα τελευταία χρόνια, όλο και περισσότερες έρευνες διεθνώς επικεντρώνονται στην ψυχική υγεία και τις ανάγκες των παιδιών με υψηλή νοημοσύνη. Σκοπός: Η παρούσα έρευνα σκοπεύει να διερευνήσει τα ψυχοκοινωνικά και τα κλινικά χαρακτηριστικά των παιδιών με υψηλή νοημοσύνη που προσήλθαν στην Παιδοψυχιατρική Κλινική του Γ.Ν. Παίδων «Αγία Σοφία» από το 2010 έως το 2020. Μέθοδος: Η παρούσα μη παρεμβατική, αναδρομικού χαρακτήρα μελέτη, πραγματοποιήθηκε στην Παιδοψυχιατρική Κλινική του Γ.Ν. Παίδων «Αγία Σοφία». Συμμετείχαν 85 παιδιά (72 αγόρια και 13 κορίτσια) με μέση ηλικία τα 9,7 έτη, τα οποία είχαν παραπεπεμφθεί για αξιολόγηση και είχαν Γενικό Δείκτη Νοημοσύνης ≥ 120 βαθμών. Αποτελέσματα: Το 30,6% του δείγματος είχε διαγνωσθεί με Δ.Α.Δ. και το 44,7% με μαθησιακές δυσκολίες. Συχνότερη αιτία παραπομπής ήταν οι μαθησιακές δυσκολίες (58,8%). Το 68,2% των παιδιών είχε κάποιο σύνοδο πρόβλημα. Δυσκολία στη σχέση με τους συνομηλίκους του αντιμετώπιζε το 41,2% των παιδιών και εντάσεις με τους γονείς είχε το 17,6%. Το 45,9% των παιδιών χαρακτηρίστηκε ως ευαίσθητο/συμπονετικό και κοινωνικό. Τα παιδιά με Δ.Α.Δ. παραπέμπονταν σε μικρότερη ηλικία και είχαν στατιστικά σημαντικά υψηλότερο ποσοστό συνοδών προβλημάτων (p=0,049) και δυσκολιών στις σχέσεις με τους συνομηλίκους τους συγκριτικά με τα παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες (p <0,001). Συμπεράσματα: Η παρούσα έρευνα κατέδειξε ότι τα παιδιά με υψηλή νοημοσύνη χρήζουν ιδιαίτερης ψυχοκοινωνικής και εκπαιδευτικής υποστήριξης λόγω των ιδιαίτερων αναγκών τους και των δυσκολιών που αντιμετωπίζουν. Κρίνεται απαραίτητη η περαιτέρω έρευνα στο πεδίο αλλά και η λήψη αποφάσεων που θα μεριμνούν για τη συγκεκριμένη πληθυσμιακή ομάδα.","Introduction: In recent years an increasing number of studies focuses on the mental health and the needs of high intelligent children. Aim: This research paper aims to examine psycho-social/ clinical characteristics of high intelligent children that have been treated in the Department of Child and Adolescent Psychiatry of the “Aghia Sophia” Children’s Hospital between 2010 and 2020. Method: The present, non-invasive, retrospective study took place in the Department of Child and Adolescent Psychiatry of the “Aghia Sophia” Children’s Hospital. 85 children participated (72 boys and 13 girls) with an average age of 9,7 years, all of which had been referred to the Department for evaluation and had an IQ score of ≥ 120. Results: 30,6% of the control group had been diagnosed with PDD and 44,7% with learning disabilities. The most common reason of referral was learning disability (58,8%). 68,2% of the children had an accompanying problem. 41,2% of the children faced difficulties with their peers, while 17,6% had tense relationships with their parents. 45,9% of the children was described as sensitive /compassionate and sociable. Children with PDD were referred at a younger age and had a statistically significant larger number of accompanying problems (p=0,049) and difficulties with their peers in comparison to the children with learning difficulties (p <0,001). Conclusions: This research has shown that high intelligent children are in need of special psycho-social and educational support due to their special needs and the difficulties they face. Further research in the field is necessary but it is also necessary to make decisions that accommodate this particular population group."],"dc:identifier":["uoadl:2960890","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2960890"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Ψυχοκοινωνικά χαρακτηριστικά σε παιδιά με υψηλή νοημοσύνη και διάγνωση μαθησιακών δυσκολιών ή διάχυτων αναπτυξιακών διαταραχών: μελέτη σύγκρισης"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:43:45Z"}