{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2961227"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2961227","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Απόψεις και εμπειρίες ατόμων με αναπηρία σχετικά με την εκπαιδευτική τους ένταξη στο γενικό σχολείο","abstract":"Το ζήτημα της εκπαιδευτικής ένταξης μαθητών με αναπηρία πρωτοστατεί στις εκπαιδευτικές ατζέντες πολλών χωρών καθώς και σε κείμενα εκπαιδευτικής πολιτικής Διεθνών Οργανισμών. Παρ’ όλ’ αυτά, εξακολουθούν να παραμένουν σημαντικές προκλήσεις ως προς την ένταξη όλων των μαθητών, συμπεριλαμβανομένων των ανάπηρων μαθητών στο εκπαιδευτικό σύστημα. Με αφορμή αυτή τη διαπίστωση, η παρούσα εργασία επιχείρησε να αναδείξει τη φωνή των ίδιων των ατόμων με αναπηρία και να διερευνήσει, αφενός τις προσωπικές τους εμπειρίες σχετικά με την εκπαιδευτική τους πορεία στη γενική εκπαίδευση, και αφετέρου τις απόψεις τους περί ενταξιακής εκπαίδευσης. Πρωταρχικός στόχος της παρούσας μελέτης είναι να προσεγγιστεί σε βάθος η έννοια της Ενταξιακής Εκπαίδευσης η οποία, με την προϋπόθεση της ουσιαστικής υλοποίησής της στο εκπαιδευτικό σύστημα, μπορεί να οδηγήσει προς στην ισότιμη μεταχείριση όλων των μαθητών, πρωτίστως στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση και μετέπειτα στην κοινωνία. Η έρευνα πραγματοποιήθηκε με τη διεξαγωγή 10 ημιδομημένων συνεντεύξεων από ενήλικες των οποίων η ηλικία τους κυμαίνεται από 22 ως 40 ετών και που έχουν διεγνωσμένη αναπηρία, εκ γενετής ή από πολύ μικρή ηλικία. Σύμφωνα με τα πορίσματα που αναδείχθηκαν από την περιγραφή των εμπειριών των μελών του δείγματος και έχοντας ως βάση τις εμπειρίες που περιγράφηκαν, η πλειοψηφία τάχθηκε υπέρ της εφαρμογής της Ενταξιακής Εκπαίδευσης στα γενικά σχολεία. Εντούτοις, υπήρχαν ενδοιασμοί από τα μέλη του δείγματος που αφορούσαν στο κατά πόσο το σύγχρονο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα, όπως υφίσταται, είναι σε θέση να ανταποκριθεί στις ανάγκες μαθητών με βαρύτερες μορφές αναπηρίας, από άποψη φυσικής προσβασιμότητας και πρόσβασης στο αναλυτικό πρόγραμμα. Σε γενικές γραμμές, δύο κυρίαρχοι παράγοντες που παρεμποδίζουν την ισότιμη πρόσβαση των ανάπηρων παιδιών στη γενική εκπαίδευση είναι η έλλειψη υλικοτεχνικής υποδομής καθώς και η έλλειψη καταρτισμένου εκπαιδευτικού προσωπικού ή/και η ελλιπής επιμόρφωση του ήδη υπάρχοντος εκπαιδευτικού προσωπικού σχετικά με ζητήματα αναπηρίας. Τέλος, δίνεται έμφαση στο γεγονός πως κοινωνικοί παράγοντες βοηθούν ή αναστέλλουν την ανάπτυξη της προσωπικότητας των μαθητών. Επομένως, εστιάζοντας το εκπαιδευτικό σύστημα στην «παθολογία» του ανάπηρου μαθητή δεν επιφέρει κανένα θετικό αποτέλεσμα στην ψυχολογική του ευημερία και στην ολική του ένταξη. Το σχολικό πλαίσιο θα μπορούσε και οφείλει να είναι σε θέση να χτίσει τα θεμέλια για την ολόπλευρη ανάπτυξη του χαρακτήρα του ατόμου.","abstract_html":"Το ζήτημα της εκπαιδευτικής ένταξης μαθητών με αναπηρία πρωτοστατεί στις εκπαιδευτικές ατζέντες πολλών χωρών καθώς και σε κείμενα εκπαιδευτικής πολιτικής Διεθνών Οργανισμών. Παρ’ όλ’ αυτά, εξακολουθούν να παραμένουν σημαντικές προκλήσεις ως προς την ένταξη όλων των μαθητών, συμπεριλαμβανομένων των ανάπηρων μαθητών στο εκπαιδευτικό σύστημα. Με αφορμή αυτή τη διαπίστωση, η παρούσα εργασία επιχείρησε να αναδείξει τη φωνή των ίδιων των ατόμων με αναπηρία και να διερευνήσει, αφενός τις προσωπικές τους εμπειρίες σχετικά με την εκπαιδευτική τους πορεία στη γενική εκπαίδευση, και αφετέρου τις απόψεις τους περί ενταξιακής εκπαίδευσης. Πρωταρχικός στόχος της παρούσας μελέτης είναι να προσεγγιστεί σε βάθος η έννοια της Ενταξιακής Εκπαίδευσης η οποία, με την προϋπόθεση της ουσιαστικής υλοποίησής της στο εκπαιδευτικό σύστημα, μπορεί να οδηγήσει προς στην ισότιμη μεταχείριση όλων των μαθητών, πρωτίστως στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση και μετέπειτα στην κοινωνία. Η έρευνα πραγματοποιήθηκε με τη διεξαγωγή 10 ημιδομημένων συνεντεύξεων από ενήλικες των οποίων η ηλικία τους κυμαίνεται από 22 ως 40 ετών και που έχουν διεγνωσμένη αναπηρία, εκ γενετής ή από πολύ μικρή ηλικία. Σύμφωνα με τα πορίσματα που αναδείχθηκαν από την περιγραφή των εμπειριών των μελών του δείγματος και έχοντας ως βάση τις εμπειρίες που περιγράφηκαν, η πλειοψηφία τάχθηκε υπέρ της εφαρμογής της Ενταξιακής Εκπαίδευσης στα γενικά σχολεία. Εντούτοις, υπήρχαν ενδοιασμοί από τα μέλη του δείγματος που αφορούσαν στο κατά πόσο το σύγχρονο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα, όπως υφίσταται, είναι σε θέση να ανταποκριθεί στις ανάγκες μαθητών με βαρύτερες μορφές αναπηρίας, από άποψη φυσικής προσβασιμότητας και πρόσβασης στο αναλυτικό πρόγραμμα. Σε γενικές γραμμές, δύο κυρίαρχοι παράγοντες που παρεμποδίζουν την ισότιμη πρόσβαση των ανάπηρων παιδιών στη γενική εκπαίδευση είναι η έλλειψη υλικοτεχνικής υποδομής καθώς και η έλλειψη καταρτισμένου εκπαιδευτικού προσωπικού ή/και η ελλιπής επιμόρφωση του ήδη υπάρχοντος εκπαιδευτικού προσωπικού σχετικά με ζητήματα αναπηρίας. Τέλος, δίνεται έμφαση στο γεγονός πως κοινωνικοί παράγοντες βοηθούν ή αναστέλλουν την ανάπτυξη της προσωπικότητας των μαθητών. Επομένως, εστιάζοντας το εκπαιδευτικό σύστημα στην «παθολογία» του ανάπηρου μαθητή δεν επιφέρει κανένα θετικό αποτέλεσμα στην ψυχολογική του ευημερία και στην ολική του ένταξη. Το σχολικό πλαίσιο θα μπορούσε και οφείλει να είναι σε θέση να χτίσει τα θεμέλια για την ολόπλευρη ανάπτυξη του χαρακτήρα του ατόμου.","abstract_has_math":false,"creators":["Ταβερναράκη Μαρία","Tavernaraki Maria"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:43:46Z","subjects":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"],"languages":["Ελληνικά","Greek","English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2961227"],"render_values":[{"text":"uoadl:2961227","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2961227","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2961227","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2961227","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ταβερναράκη Μαρία","Tavernaraki Maria"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek","English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2961227","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2961227"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Το ζήτημα της εκπαιδευτικής ένταξης μαθητών με αναπηρία πρωτοστατεί στις εκπαιδευτικές ατζέντες πολλών χωρών καθώς και σε κείμενα εκπαιδευτικής πολιτικής Διεθνών Οργανισμών. Παρ’ όλ’ αυτά, εξακολουθούν να παραμένουν σημαντικές προκλήσεις ως προς την ένταξη όλων των μαθητών, συμπεριλαμβανομένων των ανάπηρων μαθητών στο εκπαιδευτικό σύστημα. Με αφορμή αυτή τη διαπίστωση, η παρούσα εργασία επιχείρησε να αναδείξει τη φωνή των ίδιων των ατόμων με αναπηρία και να διερευνήσει, αφενός τις προσωπικές τους εμπειρίες σχετικά με την εκπαιδευτική τους πορεία στη γενική εκπαίδευση, και αφετέρου τις απόψεις τους περί ενταξιακής εκπαίδευσης. Πρωταρχικός στόχος της παρούσας μελέτης είναι να προσεγγιστεί σε βάθος η έννοια της Ενταξιακής Εκπαίδευσης η οποία, με την προϋπόθεση της ουσιαστικής υλοποίησής της στο εκπαιδευτικό σύστημα, μπορεί να οδηγήσει προς στην ισότιμη μεταχείριση όλων των μαθητών, πρωτίστως στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση και μετέπειτα στην κοινωνία. Η έρευνα πραγματοποιήθηκε με τη διεξαγωγή 10 ημιδομημένων συνεντεύξεων από ενήλικες των οποίων η ηλικία τους κυμαίνεται από 22 ως 40 ετών και που έχουν διεγνωσμένη αναπηρία, εκ γενετής ή από πολύ μικρή ηλικία. Σύμφωνα με τα πορίσματα που αναδείχθηκαν από την περιγραφή των εμπειριών των μελών του δείγματος και έχοντας ως βάση τις εμπειρίες που περιγράφηκαν, η πλειοψηφία τάχθηκε υπέρ της εφαρμογής της Ενταξιακής Εκπαίδευσης στα γενικά σχολεία. Εντούτοις, υπήρχαν ενδοιασμοί από τα μέλη του δείγματος που αφορούσαν στο κατά πόσο το σύγχρονο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα, όπως υφίσταται, είναι σε θέση να ανταποκριθεί στις ανάγκες μαθητών με βαρύτερες μορφές αναπηρίας, από άποψη φυσικής προσβασιμότητας και πρόσβασης στο αναλυτικό πρόγραμμα. Σε γενικές γραμμές, δύο κυρίαρχοι παράγοντες που παρεμποδίζουν την ισότιμη πρόσβαση των ανάπηρων παιδιών στη γενική εκπαίδευση είναι η έλλειψη υλικοτεχνικής υποδομής καθώς και η έλλειψη καταρτισμένου εκπαιδευτικού προσωπικού ή/και η ελλιπής επιμόρφωση του ήδη υπάρχοντος εκπαιδευτικού προσωπικού σχετικά με ζητήματα αναπηρίας. Τέλος, δίνεται έμφαση στο γεγονός πως κοινωνικοί παράγοντες βοηθούν ή αναστέλλουν την ανάπτυξη της προσωπικότητας των μαθητών. Επομένως, εστιάζοντας το εκπαιδευτικό σύστημα στην «παθολογία» του ανάπηρου μαθητή δεν επιφέρει κανένα θετικό αποτέλεσμα στην ψυχολογική του ευημερία και στην ολική του ένταξη. Το σχολικό πλαίσιο θα μπορούσε και οφείλει να είναι σε θέση να χτίσει τα θεμέλια για την ολόπλευρη ανάπτυξη του χαρακτήρα του ατόμου.","The issue of the disabled students’ educational inclusion is at the forefront of the educational agendas of many countries as well as of educational police texts of International Organizations. Nevertheless, significant challenges remain in terms of the disabled student’s full inclusion into the education system as there are many shortcomings that hamper its implementation. On the occasion of this finding, the present study attempted to highlight the disabled people‘s voice and to investigate, on the one hand, their personal experiences regarding their educational process in general education and, on the other hand, their views on inclusive education. The main aim of this study is the meaning of inclusive education to be approached by recording perceptions about the current education system and suggesting modifications, so that there is an improvement to the educational procedure for all the pupils, no matter of disability or any other characteristics. The research was accomplished by conducting 10 semi-structured interviews with adults whose age ranges from 22 to 40 years and who have been diagnosed with a disability, either congenital or from a very young age. Τhe majority of the members were in favor of the inclusive education’ s implementation in general schools. However, there were hesitations from the participants about how the educational system is capable of covering children’s needs with severer types of disability. In general, according to the participants’ views, there are two dominant factors that prevent the equal access of disabled children from general education. These are the lack of material infrastructure and the lack of qualified teaching staff or / and training of existing teaching staff on disability issues. Finally, emphasis is given on the fact that social factors can boost or prevent a person with a disability from developing and forming his or her own personality. Therefore, the school could and should be able to build the foundations for the comprehensive development of individual’s character."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Απόψεις και εμπειρίες ατόμων με αναπηρία σχετικά με την εκπαιδευτική τους ένταξη στο γενικό σχολείο"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ταβερναράκη Μαρία","Tavernaraki Maria"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Το ζήτημα της εκπαιδευτικής ένταξης μαθητών με αναπηρία πρωτοστατεί στις εκπαιδευτικές ατζέντες πολλών χωρών καθώς και σε κείμενα εκπαιδευτικής πολιτικής Διεθνών Οργανισμών. Παρ’ όλ’ αυτά, εξακολουθούν να παραμένουν σημαντικές προκλήσεις ως προς την ένταξη όλων των μαθητών, συμπεριλαμβανομένων των ανάπηρων μαθητών στο εκπαιδευτικό σύστημα. Με αφορμή αυτή τη διαπίστωση, η παρούσα εργασία επιχείρησε να αναδείξει τη φωνή των ίδιων των ατόμων με αναπηρία και να διερευνήσει, αφενός τις προσωπικές τους εμπειρίες σχετικά με την εκπαιδευτική τους πορεία στη γενική εκπαίδευση, και αφετέρου τις απόψεις τους περί ενταξιακής εκπαίδευσης. Πρωταρχικός στόχος της παρούσας μελέτης είναι να προσεγγιστεί σε βάθος η έννοια της Ενταξιακής Εκπαίδευσης η οποία, με την προϋπόθεση της ουσιαστικής υλοποίησής της στο εκπαιδευτικό σύστημα, μπορεί να οδηγήσει προς στην ισότιμη μεταχείριση όλων των μαθητών, πρωτίστως στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση και μετέπειτα στην κοινωνία. Η έρευνα πραγματοποιήθηκε με τη διεξαγωγή 10 ημιδομημένων συνεντεύξεων από ενήλικες των οποίων η ηλικία τους κυμαίνεται από 22 ως 40 ετών και που έχουν διεγνωσμένη αναπηρία, εκ γενετής ή από πολύ μικρή ηλικία. Σύμφωνα με τα πορίσματα που αναδείχθηκαν από την περιγραφή των εμπειριών των μελών του δείγματος και έχοντας ως βάση τις εμπειρίες που περιγράφηκαν, η πλειοψηφία τάχθηκε υπέρ της εφαρμογής της Ενταξιακής Εκπαίδευσης στα γενικά σχολεία. Εντούτοις, υπήρχαν ενδοιασμοί από τα μέλη του δείγματος που αφορούσαν στο κατά πόσο το σύγχρονο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα, όπως υφίσταται, είναι σε θέση να ανταποκριθεί στις ανάγκες μαθητών με βαρύτερες μορφές αναπηρίας, από άποψη φυσικής προσβασιμότητας και πρόσβασης στο αναλυτικό πρόγραμμα. Σε γενικές γραμμές, δύο κυρίαρχοι παράγοντες που παρεμποδίζουν την ισότιμη πρόσβαση των ανάπηρων παιδιών στη γενική εκπαίδευση είναι η έλλειψη υλικοτεχνικής υποδομής καθώς και η έλλειψη καταρτισμένου εκπαιδευτικού προσωπικού ή/και η ελλιπής επιμόρφωση του ήδη υπάρχοντος εκπαιδευτικού προσωπικού σχετικά με ζητήματα αναπηρίας. Τέλος, δίνεται έμφαση στο γεγονός πως κοινωνικοί παράγοντες βοηθούν ή αναστέλλουν την ανάπτυξη της προσωπικότητας των μαθητών. Επομένως, εστιάζοντας το εκπαιδευτικό σύστημα στην «παθολογία» του ανάπηρου μαθητή δεν επιφέρει κανένα θετικό αποτέλεσμα στην ψυχολογική του ευημερία και στην ολική του ένταξη. Το σχολικό πλαίσιο θα μπορούσε και οφείλει να είναι σε θέση να χτίσει τα θεμέλια για την ολόπλευρη ανάπτυξη του χαρακτήρα του ατόμου.","The issue of the disabled students’ educational inclusion is at the forefront of the educational agendas of many countries as well as of educational police texts of International Organizations. Nevertheless, significant challenges remain in terms of the disabled student’s full inclusion into the education system as there are many shortcomings that hamper its implementation. On the occasion of this finding, the present study attempted to highlight the disabled people‘s voice and to investigate, on the one hand, their personal experiences regarding their educational process in general education and, on the other hand, their views on inclusive education. The main aim of this study is the meaning of inclusive education to be approached by recording perceptions about the current education system and suggesting modifications, so that there is an improvement to the educational procedure for all the pupils, no matter of disability or any other characteristics. The research was accomplished by conducting 10 semi-structured interviews with adults whose age ranges from 22 to 40 years and who have been diagnosed with a disability, either congenital or from a very young age. Τhe majority of the members were in favor of the inclusive education’ s implementation in general schools. However, there were hesitations from the participants about how the educational system is capable of covering children’s needs with severer types of disability. In general, according to the participants’ views, there are two dominant factors that prevent the equal access of disabled children from general education. These are the lack of material infrastructure and the lack of qualified teaching staff or / and training of existing teaching staff on disability issues. Finally, emphasis is given on the fact that social factors can boost or prevent a person with a disability from developing and forming his or her own personality. Therefore, the school could and should be able to build the foundations for the comprehensive development of individual’s character."],"dc:identifier":["uoadl:2961227","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2961227"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek","English"],"dc:subject":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"],"dc:title":["Απόψεις και εμπειρίες ατόμων με αναπηρία σχετικά με την εκπαιδευτική τους ένταξη στο γενικό σχολείο"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:43:46Z"}