{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2961621"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2961621","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ενδαγγειακή αντιμετώπιση σε επαναστένωση έσω καρωτίδας","abstract":"Εισαγωγή: Η ενδαγγειακή αντιμετώπιση αποτελεί μία βασική επιλογή στη θεραπεία της επαναστένωσης μετά από επαναγγείωση έσω καρωτίδας, είτε μετά από ανοικτή (CEA) ή ενδαγγειακή (CAS) αρχική επέμβαση. Σκοπός: Να αξιολογήσουμε τα συγκεντρωτικά δεδομένα από μελέτες που αφορούν την αντιμετώπιση αυτή. Μεθοδολογία: Η παρούσα συστηματική ανασκόπηση διενεργήθηκε με βάση τα κριτήρια PRISMA. Χρησιμοποιήθηκαν οι εξής βάσεις δεδομένων: Pubmed, Google Scholar και Scopus. Αναζητήθηκαν δημοσιευμένες μελέτες έως και το Μάιο του 2021, οι οποίες να αναφέρουν θνητότητα και ποσοστό εγκεφαλικών επεισοδίων εντός 30 ημερών σε σειρές ασθενών που αντιμετωπίστηκαν ενδαγγειακά μετά από επαναστένωση έσω καρωτίδας, όπου η αρχική επέμβαση ήταν ανοικτή ή ενδαγγειακή. Οι εξής λέξεις-κλειδιά χρησιμοποιήθηκαν: “endovascular”, “restenosis”, “carotid revascularization”, “carotid stenting”, “carotid endarterectomy”. Μόνο σειρές > 5 ασθενών συμπεριελήφθησαν. Αποτελέσματα: Συνολικά, 40 μελέτες (2 προοπτικές και 38 αναδρομικές) με 6.041 ενδαγγειακές επεμβάσεις αναλύθηκαν. Βρέθηκαν εντός 30 ημερών θνητότητα 0,75% [0,55%–0,98%]), ποσοστό stroke 2,11% [1,72%-2,55%], ποσοστό ΤΙΑ/amaurosis 1,61% [1,15%-2,15%], και ποσοστό ΟΕΜ 0,81% [0,60%- 1,05%]. Εντός μέσου follow-up 18,07 [0,1-171] μηνών, βρέθηκε ποσοστό επαναστένωσης >70% σε 26 μελέτες 9,4% [6,3%-13,1%], χρειάστηκαν 70 επαναγγειώσεις για επαναστένωση (6,3% [4,1%-8,9%]) και σημειώθηκαν 58 σχετιζόμενα με τη σύστοιχη καρωτίδα συμβάματα (48 strokes, 7 TIA/amaurosis, 3 θάνατοι) (ποσοστό stroke/TIA/death 1,6% [0,9%-2,3%]) Συμπεράσματα: Γενικά, η ενδαγγειακή θεραπεία της επαναστένωσης παρουσιάζει ικανοποιητικά πρώιμα και όψιμα αποτελέσματα. Περισσότερα δεδομένα είναι αναγκαία και για νεώτερες μεθόδους όπως DCB ή TCAR.","abstract_html":"Εισαγωγή: Η ενδαγγειακή αντιμετώπιση αποτελεί μία βασική επιλογή στη θεραπεία της επαναστένωσης μετά από επαναγγείωση έσω καρωτίδας, είτε μετά από ανοικτή (CEA) ή ενδαγγειακή (CAS) αρχική επέμβαση. Σκοπός: Να αξιολογήσουμε τα συγκεντρωτικά δεδομένα από μελέτες που αφορούν την αντιμετώπιση αυτή. Μεθοδολογία: Η παρούσα συστηματική ανασκόπηση διενεργήθηκε με βάση τα κριτήρια PRISMA. Χρησιμοποιήθηκαν οι εξής βάσεις δεδομένων: Pubmed, Google Scholar και Scopus. Αναζητήθηκαν δημοσιευμένες μελέτες έως και το Μάιο του 2021, οι οποίες να αναφέρουν θνητότητα και ποσοστό εγκεφαλικών επεισοδίων εντός 30 ημερών σε σειρές ασθενών που αντιμετωπίστηκαν ενδαγγειακά μετά από επαναστένωση έσω καρωτίδας, όπου η αρχική επέμβαση ήταν ανοικτή ή ενδαγγειακή. Οι εξής λέξεις-κλειδιά χρησιμοποιήθηκαν: “endovascular”, “restenosis”, “carotid revascularization”, “carotid stenting”, “carotid endarterectomy”. Μόνο σειρές &gt; 5 ασθενών συμπεριελήφθησαν. Αποτελέσματα: Συνολικά, 40 μελέτες (2 προοπτικές και 38 αναδρομικές) με 6.041 ενδαγγειακές επεμβάσεις αναλύθηκαν. Βρέθηκαν εντός 30 ημερών θνητότητα 0,75% [0,55%–0,98%]), ποσοστό stroke 2,11% [1,72%-2,55%], ποσοστό ΤΙΑ/amaurosis 1,61% [1,15%-2,15%], και ποσοστό ΟΕΜ 0,81% [0,60%- 1,05%]. Εντός μέσου follow-up 18,07 [0,1-171] μηνών, βρέθηκε ποσοστό επαναστένωσης &gt;70% σε 26 μελέτες 9,4% [6,3%-13,1%], χρειάστηκαν 70 επαναγγειώσεις για επαναστένωση (6,3% [4,1%-8,9%]) και σημειώθηκαν 58 σχετιζόμενα με τη σύστοιχη καρωτίδα συμβάματα (48 strokes, 7 TIA/amaurosis, 3 θάνατοι) (ποσοστό stroke/TIA/death 1,6% [0,9%-2,3%]) Συμπεράσματα: Γενικά, η ενδαγγειακή θεραπεία της επαναστένωσης παρουσιάζει ικανοποιητικά πρώιμα και όψιμα αποτελέσματα. Περισσότερα δεδομένα είναι αναγκαία και για νεώτερες μεθόδους όπως DCB ή TCAR.","abstract_has_math":false,"creators":["Σαχμπαζίδης Ιωάννης","Sachmpazidis Ioannis"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:43:48Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2961621"],"render_values":[{"text":"uoadl:2961621","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2961621","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2961621","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2961621","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Σαχμπαζίδης Ιωάννης","Sachmpazidis Ioannis"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2961621","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2961621"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η ενδαγγειακή αντιμετώπιση αποτελεί μία βασική επιλογή στη θεραπεία της επαναστένωσης μετά από επαναγγείωση έσω καρωτίδας, είτε μετά από ανοικτή (CEA) ή ενδαγγειακή (CAS) αρχική επέμβαση. Σκοπός: Να αξιολογήσουμε τα συγκεντρωτικά δεδομένα από μελέτες που αφορούν την αντιμετώπιση αυτή. Μεθοδολογία: Η παρούσα συστηματική ανασκόπηση διενεργήθηκε με βάση τα κριτήρια PRISMA. Χρησιμοποιήθηκαν οι εξής βάσεις δεδομένων: Pubmed, Google Scholar και Scopus. Αναζητήθηκαν δημοσιευμένες μελέτες έως και το Μάιο του 2021, οι οποίες να αναφέρουν θνητότητα και ποσοστό εγκεφαλικών επεισοδίων εντός 30 ημερών σε σειρές ασθενών που αντιμετωπίστηκαν ενδαγγειακά μετά από επαναστένωση έσω καρωτίδας, όπου η αρχική επέμβαση ήταν ανοικτή ή ενδαγγειακή. Οι εξής λέξεις-κλειδιά χρησιμοποιήθηκαν: “endovascular”, “restenosis”, “carotid revascularization”, “carotid stenting”, “carotid endarterectomy”. Μόνο σειρές > 5 ασθενών συμπεριελήφθησαν. Αποτελέσματα: Συνολικά, 40 μελέτες (2 προοπτικές και 38 αναδρομικές) με 6.041 ενδαγγειακές επεμβάσεις αναλύθηκαν. Βρέθηκαν εντός 30 ημερών θνητότητα 0,75% [0,55%–0,98%]), ποσοστό stroke 2,11% [1,72%-2,55%], ποσοστό ΤΙΑ/amaurosis 1,61% [1,15%-2,15%], και ποσοστό ΟΕΜ 0,81% [0,60%- 1,05%]. Εντός μέσου follow-up 18,07 [0,1-171] μηνών, βρέθηκε ποσοστό επαναστένωσης >70% σε 26 μελέτες 9,4% [6,3%-13,1%], χρειάστηκαν 70 επαναγγειώσεις για επαναστένωση (6,3% [4,1%-8,9%]) και σημειώθηκαν 58 σχετιζόμενα με τη σύστοιχη καρωτίδα συμβάματα (48 strokes, 7 TIA/amaurosis, 3 θάνατοι) (ποσοστό stroke/TIA/death 1,6% [0,9%-2,3%]) Συμπεράσματα: Γενικά, η ενδαγγειακή θεραπεία της επαναστένωσης παρουσιάζει ικανοποιητικά πρώιμα και όψιμα αποτελέσματα. Περισσότερα δεδομένα είναι αναγκαία και για νεώτερες μεθόδους όπως DCB ή TCAR.","Introduction: Endovascular approach is a basic strategy for treating carotid restenosis after primary open (CEA) or endovascular (CAS) revascularization for atherosclerotic disease. Aim: To assess pooled data regarding the efficacy and safety of this therapeutic strategy. Methods: This systematic review was conducted using the PRISMA criteria. The following search engines were utilized: Pubmed, Google Scholar and Scopus. Eligible studies (published up to May 2021) should report on 30-day mortality and neurologic events among patients undergoing endovascular treatment for restenosis after primary carotid revascularization (either CEA or CAS). The following key-words were utilized: “endovascular”, “restenosis”, “carotid revascularization”, “carotid stenting”, “carotid endarterectomy”. Only case series > 5 patients were included. Results: Overall, 40 studies (2 prospective and 38 retrospective) including 6,041 procedures were eligible. The following 30-day pooled rates were found: mortality 0.75% [0.55%–0.98%]), stroke 2.11% [1.72%-2.55%], ΤΙΑ/amaurosis 1.61% [1.15%-2.15%], and MI 0.81% [0.60%- 1.05%]. Within an mean follow-up of 18.07 [0.1-171] months, the following late rates were found: >70% restenosis 9.4% [6.3%-13.1%], revascularization 6.3% [4.1%-8.9%] and stroke/TIA/death relevant to ipsilateral carotid 1.6% [0.9%-2.3%]. Conclusions: Endovascular therapy of restenosis after primary carotid revascularization shows satisfying early and late outcomes. More data are needed to assess newer endovascular techniques such as DCB angioplasty or TCAR"]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ενδαγγειακή αντιμετώπιση σε επαναστένωση έσω καρωτίδας"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Σαχμπαζίδης Ιωάννης","Sachmpazidis Ioannis"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η ενδαγγειακή αντιμετώπιση αποτελεί μία βασική επιλογή στη θεραπεία της επαναστένωσης μετά από επαναγγείωση έσω καρωτίδας, είτε μετά από ανοικτή (CEA) ή ενδαγγειακή (CAS) αρχική επέμβαση. Σκοπός: Να αξιολογήσουμε τα συγκεντρωτικά δεδομένα από μελέτες που αφορούν την αντιμετώπιση αυτή. Μεθοδολογία: Η παρούσα συστηματική ανασκόπηση διενεργήθηκε με βάση τα κριτήρια PRISMA. Χρησιμοποιήθηκαν οι εξής βάσεις δεδομένων: Pubmed, Google Scholar και Scopus. Αναζητήθηκαν δημοσιευμένες μελέτες έως και το Μάιο του 2021, οι οποίες να αναφέρουν θνητότητα και ποσοστό εγκεφαλικών επεισοδίων εντός 30 ημερών σε σειρές ασθενών που αντιμετωπίστηκαν ενδαγγειακά μετά από επαναστένωση έσω καρωτίδας, όπου η αρχική επέμβαση ήταν ανοικτή ή ενδαγγειακή. Οι εξής λέξεις-κλειδιά χρησιμοποιήθηκαν: “endovascular”, “restenosis”, “carotid revascularization”, “carotid stenting”, “carotid endarterectomy”. Μόνο σειρές > 5 ασθενών συμπεριελήφθησαν. Αποτελέσματα: Συνολικά, 40 μελέτες (2 προοπτικές και 38 αναδρομικές) με 6.041 ενδαγγειακές επεμβάσεις αναλύθηκαν. Βρέθηκαν εντός 30 ημερών θνητότητα 0,75% [0,55%–0,98%]), ποσοστό stroke 2,11% [1,72%-2,55%], ποσοστό ΤΙΑ/amaurosis 1,61% [1,15%-2,15%], και ποσοστό ΟΕΜ 0,81% [0,60%- 1,05%]. Εντός μέσου follow-up 18,07 [0,1-171] μηνών, βρέθηκε ποσοστό επαναστένωσης >70% σε 26 μελέτες 9,4% [6,3%-13,1%], χρειάστηκαν 70 επαναγγειώσεις για επαναστένωση (6,3% [4,1%-8,9%]) και σημειώθηκαν 58 σχετιζόμενα με τη σύστοιχη καρωτίδα συμβάματα (48 strokes, 7 TIA/amaurosis, 3 θάνατοι) (ποσοστό stroke/TIA/death 1,6% [0,9%-2,3%]) Συμπεράσματα: Γενικά, η ενδαγγειακή θεραπεία της επαναστένωσης παρουσιάζει ικανοποιητικά πρώιμα και όψιμα αποτελέσματα. Περισσότερα δεδομένα είναι αναγκαία και για νεώτερες μεθόδους όπως DCB ή TCAR.","Introduction: Endovascular approach is a basic strategy for treating carotid restenosis after primary open (CEA) or endovascular (CAS) revascularization for atherosclerotic disease. Aim: To assess pooled data regarding the efficacy and safety of this therapeutic strategy. Methods: This systematic review was conducted using the PRISMA criteria. The following search engines were utilized: Pubmed, Google Scholar and Scopus. Eligible studies (published up to May 2021) should report on 30-day mortality and neurologic events among patients undergoing endovascular treatment for restenosis after primary carotid revascularization (either CEA or CAS). The following key-words were utilized: “endovascular”, “restenosis”, “carotid revascularization”, “carotid stenting”, “carotid endarterectomy”. Only case series > 5 patients were included. Results: Overall, 40 studies (2 prospective and 38 retrospective) including 6,041 procedures were eligible. The following 30-day pooled rates were found: mortality 0.75% [0.55%–0.98%]), stroke 2.11% [1.72%-2.55%], ΤΙΑ/amaurosis 1.61% [1.15%-2.15%], and MI 0.81% [0.60%- 1.05%]. Within an mean follow-up of 18.07 [0.1-171] months, the following late rates were found: >70% restenosis 9.4% [6.3%-13.1%], revascularization 6.3% [4.1%-8.9%] and stroke/TIA/death relevant to ipsilateral carotid 1.6% [0.9%-2.3%]. Conclusions: Endovascular therapy of restenosis after primary carotid revascularization shows satisfying early and late outcomes. More data are needed to assess newer endovascular techniques such as DCB angioplasty or TCAR"],"dc:identifier":["uoadl:2961621","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2961621"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Ενδαγγειακή αντιμετώπιση σε επαναστένωση έσω καρωτίδας"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:43:48Z"}