{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2961625"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2961625","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μοναξιά και συμπτώματα άγχους σε παιδιά, εφήβους και νεαρούς ενήλικες με οπτική αναπηρία κατά την πανδημία COVID-19: μία μελέτη κοόρτης","abstract":"Θεωρητικό υπόβαθρο: Στη μοναξιά οι άνθρωποι αντιλαμβάνονται τις κοινωνικές σχέσεις ως μη ικανοποιητικές, ενώ στο άγχος αισθάνονται φόβο σε άγνωστο κίνδυνο. Η πανδημία επηρεάζει αυτά τα αισθήματα. Σκοπός: Η μελέτη επικεντρώθηκε στη σχέση μοναξιάς και αγχωδών διαταραχών (κρίσεων πανικού, γενικευμένης αγχώδους διαταραχής και κοινωνικού άγχους) και στην επίδραση της πανδημίας COVID-19 στα συναισθήματα αυτά σε παιδιά, εφήβους και νεαρούς ενήλικες με οπτική αναπηρία. Μεθοδολογία: Στην έρευνα συμμετείχαν 41 γονείς και τα παιδιά τους, που ενημερώθηκαν μέσω του Κέντρου Εκπαιδεύσεως και Αποκαταστάσεως Τυφλών (ΚΕΑΤ) και του μη κερδοσκοπικού σωματείου «Φάρος Τυφλών της Ελλάδος». Χρησιμοποιήθηκαν τα ερωτηματολόγια: Louvain Loneliness Scale for Children and Adolescents (LLCA) για την αξιολόγηση της μοναξιάς, Spence Children’s Anxiety Scale (SCAS) για την εκτίμηση των αγχωδών διαταραχών και Coronavirus Health and Impact Survey (CRISIS) για τη μελέτη των επιπτώσεων της πανδημίας. Αποτελέσματα: Ο μέσος όρος ηλικίας των παιδιών ήταν 16,5 έτη (Τ.Α.: 4,1) και το 53,7% ήταν αγόρια. Βρέθηκε σχέση «μοναξιάς σε σχέση με συνομηλίκους» με κρίσεις πανικού (r=0,44), γενικευμένη αγχώδη διαταραχή (r=0,60) και κοινωνικό άγχος (r=0,57) (p<0,05). Επιπλέον, η οικονομική ανασφάλεια σχετίζεται με τη μοναξιά σε σχέση με τους γονείς (r=0,32) και με τους συνομηλίκους (r=0,31) (p<0,05). Τέλος, η «μοναξιά σε σχέση με τους γονείς» σχετίζεται με τη βελτίωση της ποιότητας των σχέσεων με την οικογένεια (r=-0,35) (p<0,05). Συμπεράσματα: Αναδείχθηκε η σχέση ανάμεσα στη μοναξιά και στη συμπτωματολογία των αγχωδών διαταραχών καθώς και η επίδραση της πανδημίας COVID-19 στη μοναξιά. Συνεπώς, προκύπτει η αναγκαιότητα υποστηρικτικών προγραμμάτων στα παιδιά με οπτική αναπηρία και στους γονείς τους.","abstract_html":"Θεωρητικό υπόβαθρο: Στη μοναξιά οι άνθρωποι αντιλαμβάνονται τις κοινωνικές σχέσεις ως μη ικανοποιητικές, ενώ στο άγχος αισθάνονται φόβο σε άγνωστο κίνδυνο. Η πανδημία επηρεάζει αυτά τα αισθήματα. Σκοπός: Η μελέτη επικεντρώθηκε στη σχέση μοναξιάς και αγχωδών διαταραχών (κρίσεων πανικού, γενικευμένης αγχώδους διαταραχής και κοινωνικού άγχους) και στην επίδραση της πανδημίας COVID-19 στα συναισθήματα αυτά σε παιδιά, εφήβους και νεαρούς ενήλικες με οπτική αναπηρία. Μεθοδολογία: Στην έρευνα συμμετείχαν 41 γονείς και τα παιδιά τους, που ενημερώθηκαν μέσω του Κέντρου Εκπαιδεύσεως και Αποκαταστάσεως Τυφλών (ΚΕΑΤ) και του μη κερδοσκοπικού σωματείου «Φάρος Τυφλών της Ελλάδος». Χρησιμοποιήθηκαν τα ερωτηματολόγια: Louvain Loneliness Scale for Children and Adolescents (LLCA) για την αξιολόγηση της μοναξιάς, Spence Children’s Anxiety Scale (SCAS) για την εκτίμηση των αγχωδών διαταραχών και Coronavirus Health and Impact Survey (CRISIS) για τη μελέτη των επιπτώσεων της πανδημίας. Αποτελέσματα: Ο μέσος όρος ηλικίας των παιδιών ήταν 16,5 έτη (Τ.Α.: 4,1) και το 53,7% ήταν αγόρια. Βρέθηκε σχέση «μοναξιάς σε σχέση με συνομηλίκους» με κρίσεις πανικού (r=0,44), γενικευμένη αγχώδη διαταραχή (r=0,60) και κοινωνικό άγχος (r=0,57) (p&lt;0,05). Επιπλέον, η οικονομική ανασφάλεια σχετίζεται με τη μοναξιά σε σχέση με τους γονείς (r=0,32) και με τους συνομηλίκους (r=0,31) (p&lt;0,05). Τέλος, η «μοναξιά σε σχέση με τους γονείς» σχετίζεται με τη βελτίωση της ποιότητας των σχέσεων με την οικογένεια (r=-0,35) (p&lt;0,05). Συμπεράσματα: Αναδείχθηκε η σχέση ανάμεσα στη μοναξιά και στη συμπτωματολογία των αγχωδών διαταραχών καθώς και η επίδραση της πανδημίας COVID-19 στη μοναξιά. Συνεπώς, προκύπτει η αναγκαιότητα υποστηρικτικών προγραμμάτων στα παιδιά με οπτική αναπηρία και στους γονείς τους.","abstract_has_math":false,"creators":["Μετσίνη Μυρτώ-Λαμπρινή","Metsini Myrto-Lamprini"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:43:48Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2961625"],"render_values":[{"text":"uoadl:2961625","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2961625","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2961625","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2961625","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μετσίνη Μυρτώ-Λαμπρινή","Metsini Myrto-Lamprini"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2961625","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2961625"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Θεωρητικό υπόβαθρο: Στη μοναξιά οι άνθρωποι αντιλαμβάνονται τις κοινωνικές σχέσεις ως μη ικανοποιητικές, ενώ στο άγχος αισθάνονται φόβο σε άγνωστο κίνδυνο. Η πανδημία επηρεάζει αυτά τα αισθήματα. Σκοπός: Η μελέτη επικεντρώθηκε στη σχέση μοναξιάς και αγχωδών διαταραχών (κρίσεων πανικού, γενικευμένης αγχώδους διαταραχής και κοινωνικού άγχους) και στην επίδραση της πανδημίας COVID-19 στα συναισθήματα αυτά σε παιδιά, εφήβους και νεαρούς ενήλικες με οπτική αναπηρία. Μεθοδολογία: Στην έρευνα συμμετείχαν 41 γονείς και τα παιδιά τους, που ενημερώθηκαν μέσω του Κέντρου Εκπαιδεύσεως και Αποκαταστάσεως Τυφλών (ΚΕΑΤ) και του μη κερδοσκοπικού σωματείου «Φάρος Τυφλών της Ελλάδος». Χρησιμοποιήθηκαν τα ερωτηματολόγια: Louvain Loneliness Scale for Children and Adolescents (LLCA) για την αξιολόγηση της μοναξιάς, Spence Children’s Anxiety Scale (SCAS) για την εκτίμηση των αγχωδών διαταραχών και Coronavirus Health and Impact Survey (CRISIS) για τη μελέτη των επιπτώσεων της πανδημίας. Αποτελέσματα: Ο μέσος όρος ηλικίας των παιδιών ήταν 16,5 έτη (Τ.Α.: 4,1) και το 53,7% ήταν αγόρια. Βρέθηκε σχέση «μοναξιάς σε σχέση με συνομηλίκους» με κρίσεις πανικού (r=0,44), γενικευμένη αγχώδη διαταραχή (r=0,60) και κοινωνικό άγχος (r=0,57) (p<0,05). Επιπλέον, η οικονομική ανασφάλεια σχετίζεται με τη μοναξιά σε σχέση με τους γονείς (r=0,32) και με τους συνομηλίκους (r=0,31) (p<0,05). Τέλος, η «μοναξιά σε σχέση με τους γονείς» σχετίζεται με τη βελτίωση της ποιότητας των σχέσεων με την οικογένεια (r=-0,35) (p<0,05). Συμπεράσματα: Αναδείχθηκε η σχέση ανάμεσα στη μοναξιά και στη συμπτωματολογία των αγχωδών διαταραχών καθώς και η επίδραση της πανδημίας COVID-19 στη μοναξιά. Συνεπώς, προκύπτει η αναγκαιότητα υποστηρικτικών προγραμμάτων στα παιδιά με οπτική αναπηρία και στους γονείς τους.","Background: Lonely people perceive their social relations as non-satisfactory, whereas anxious people express feelings of fear feelings toward an unknown danger. The pandemic affects these feelings. Aim: The study focuses on the relation between loneliness and anxiety disorders (panic disorders, generalized anxiety disorders and social anxiety) and on the COVID-19 pandemic impact on these feelings in children, adolescents and young adults with visual impairment. Methods: 41 parents and their children participated in the study. Participants were approached through KEAT and the nonprofit association “Lighthouse for the Blind”. Louvain Loneliness Scale for Children and Adolescents (LLCA) was used for loneliness assessment, Spence Children’s Anxiety Scale” (SCAS) for the assessment of anxiety disorders and Coronavirus Health and Impact Survey (CRISIS) for the impact of the pandemic. Results: Children's mean age was 16.5 years (SD: 4.1) and 53.7% of them were boys. A correlation between \"Loneliness in relationships with peers\" and panic disorders (r= 0.44), general anxiety disorder (r=0.60) and social anxiety (r= 0.57) (p<0,05) was found. Furthermore, economic insecurity was correlated to loneliness in relationships with parents (r= 0.32) and with peers (r=0.31) (p<0,05). Finally, \"loneliness in relationships with parents\" was correlated with improved quality of relations with family (r= -0.35) (p<0,05). Conclusions: The study points out the correlation between loneliness and symptomatology of anxiety disorders, as well as the impact of COVID-19 pandemic on loneliness levels. Efforts should be addressed towards supporting programs for children with visual impairment and their parents."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μοναξιά και συμπτώματα άγχους σε παιδιά, εφήβους και νεαρούς ενήλικες με οπτική αναπηρία κατά την πανδημία COVID-19: μία μελέτη κοόρτης"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μετσίνη Μυρτώ-Λαμπρινή","Metsini Myrto-Lamprini"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Θεωρητικό υπόβαθρο: Στη μοναξιά οι άνθρωποι αντιλαμβάνονται τις κοινωνικές σχέσεις ως μη ικανοποιητικές, ενώ στο άγχος αισθάνονται φόβο σε άγνωστο κίνδυνο. Η πανδημία επηρεάζει αυτά τα αισθήματα. Σκοπός: Η μελέτη επικεντρώθηκε στη σχέση μοναξιάς και αγχωδών διαταραχών (κρίσεων πανικού, γενικευμένης αγχώδους διαταραχής και κοινωνικού άγχους) και στην επίδραση της πανδημίας COVID-19 στα συναισθήματα αυτά σε παιδιά, εφήβους και νεαρούς ενήλικες με οπτική αναπηρία. Μεθοδολογία: Στην έρευνα συμμετείχαν 41 γονείς και τα παιδιά τους, που ενημερώθηκαν μέσω του Κέντρου Εκπαιδεύσεως και Αποκαταστάσεως Τυφλών (ΚΕΑΤ) και του μη κερδοσκοπικού σωματείου «Φάρος Τυφλών της Ελλάδος». Χρησιμοποιήθηκαν τα ερωτηματολόγια: Louvain Loneliness Scale for Children and Adolescents (LLCA) για την αξιολόγηση της μοναξιάς, Spence Children’s Anxiety Scale (SCAS) για την εκτίμηση των αγχωδών διαταραχών και Coronavirus Health and Impact Survey (CRISIS) για τη μελέτη των επιπτώσεων της πανδημίας. Αποτελέσματα: Ο μέσος όρος ηλικίας των παιδιών ήταν 16,5 έτη (Τ.Α.: 4,1) και το 53,7% ήταν αγόρια. Βρέθηκε σχέση «μοναξιάς σε σχέση με συνομηλίκους» με κρίσεις πανικού (r=0,44), γενικευμένη αγχώδη διαταραχή (r=0,60) και κοινωνικό άγχος (r=0,57) (p<0,05). Επιπλέον, η οικονομική ανασφάλεια σχετίζεται με τη μοναξιά σε σχέση με τους γονείς (r=0,32) και με τους συνομηλίκους (r=0,31) (p<0,05). Τέλος, η «μοναξιά σε σχέση με τους γονείς» σχετίζεται με τη βελτίωση της ποιότητας των σχέσεων με την οικογένεια (r=-0,35) (p<0,05). Συμπεράσματα: Αναδείχθηκε η σχέση ανάμεσα στη μοναξιά και στη συμπτωματολογία των αγχωδών διαταραχών καθώς και η επίδραση της πανδημίας COVID-19 στη μοναξιά. Συνεπώς, προκύπτει η αναγκαιότητα υποστηρικτικών προγραμμάτων στα παιδιά με οπτική αναπηρία και στους γονείς τους.","Background: Lonely people perceive their social relations as non-satisfactory, whereas anxious people express feelings of fear feelings toward an unknown danger. The pandemic affects these feelings. Aim: The study focuses on the relation between loneliness and anxiety disorders (panic disorders, generalized anxiety disorders and social anxiety) and on the COVID-19 pandemic impact on these feelings in children, adolescents and young adults with visual impairment. Methods: 41 parents and their children participated in the study. Participants were approached through KEAT and the nonprofit association “Lighthouse for the Blind”. Louvain Loneliness Scale for Children and Adolescents (LLCA) was used for loneliness assessment, Spence Children’s Anxiety Scale” (SCAS) for the assessment of anxiety disorders and Coronavirus Health and Impact Survey (CRISIS) for the impact of the pandemic. Results: Children's mean age was 16.5 years (SD: 4.1) and 53.7% of them were boys. A correlation between \"Loneliness in relationships with peers\" and panic disorders (r= 0.44), general anxiety disorder (r=0.60) and social anxiety (r= 0.57) (p<0,05) was found. Furthermore, economic insecurity was correlated to loneliness in relationships with parents (r= 0.32) and with peers (r=0.31) (p<0,05). Finally, \"loneliness in relationships with parents\" was correlated with improved quality of relations with family (r= -0.35) (p<0,05). Conclusions: The study points out the correlation between loneliness and symptomatology of anxiety disorders, as well as the impact of COVID-19 pandemic on loneliness levels. Efforts should be addressed towards supporting programs for children with visual impairment and their parents."],"dc:identifier":["uoadl:2961625","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2961625"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Μοναξιά και συμπτώματα άγχους σε παιδιά, εφήβους και νεαρούς ενήλικες με οπτική αναπηρία κατά την πανδημία COVID-19: μία μελέτη κοόρτης"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:43:48Z"}