{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2961648"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2961648","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Επιδράσεις των στεροειδών ορμονών του φύλου στα οστά μέσω εξωσκελετικών μηχανισμών","abstract":"Οι στεροειδείς ορμόνες του φύλου είναι γνωστές για την άμεση και καθοριστική δράση τους στο οστό μέσω των οιστρογονικών και ανδρογονικών υποδοχέων που εκφράζονται στον οστίτη ιστό. Ωστόσο, ανακύπτουν στοιχεία ότι οι μη άμεσες δράσεις τους έχουν σημαντικό ρόλο στην παθογένεση της οστεοπόρωσης και στην απώλεια οστού στις φλεγμονώδεις παθήσεις. Οι ιστοί που εμπλέκονται στις εξωσκελετικές δράσεις των στεροειδών ορμονών του φύλου και είναι επαρκέστερα μελετημένοι τις προηγούμενες δεκαετίες είναι ο μυϊκός ιστός, ο λιπώδης ιστός, το νευρικό σύστημα, το ανοσοποιητικό σύστημα και η οδός γένεσης των οξειδωτικών ριζών. Σημαντικοί ρυθμιστές αυτών των πολύπλοκων μονοπατιών είναι διάφοροι παράγοντες όπως το σύστημα της αυξητικής ορμόνης, διάφορες λιποκίνες όπως η αδιπονεκτίνη και η λεπτίνη, η επικράτηση των συνιστωσών του αυτονόμου νευρικού συστήματος (συμπαθητικό/παρασυμπαθητικό), μόρια που επιδρούν στο κεντρικό νευρικό σύστημα και ελέγχουν νέα μονοπάτια με τελικό στόχο το οστό (όπως η κισπεπτίνη) οι διάφορες κυτταροκίνες που συμμετέχουν στην επικοινωνία των στοιχείων του ανοσοποιητικού (TNFα, IL6), ακόμη και η ρύθμιση του εντερικού φραγμού. Στοιχεία για τις παραπάνω αλληλεπιδράσεις μπορούμε να βρούμε σε in vitro, in vivo και κλινικές μελέτες, ενώ οι ενδείξεις ότι η αλληλεπίδραση αυτών των ιστών μέσω πολύπλοκών μονοπατιών μπορεί να οδηγήσει σε νέους στόχους για την παθογένεση και μακροπρόθεσμα για την πρόοδο των θεραπειών που σχετίζονται με την παθολογία του μεταβολισμού των οστών, πληθαίνουν.","abstract_html":"Οι στεροειδείς ορμόνες του φύλου είναι γνωστές για την άμεση και καθοριστική δράση τους στο οστό μέσω των οιστρογονικών και ανδρογονικών υποδοχέων που εκφράζονται στον οστίτη ιστό. Ωστόσο, ανακύπτουν στοιχεία ότι οι μη άμεσες δράσεις τους έχουν σημαντικό ρόλο στην παθογένεση της οστεοπόρωσης και στην απώλεια οστού στις φλεγμονώδεις παθήσεις. Οι ιστοί που εμπλέκονται στις εξωσκελετικές δράσεις των στεροειδών ορμονών του φύλου και είναι επαρκέστερα μελετημένοι τις προηγούμενες δεκαετίες είναι ο μυϊκός ιστός, ο λιπώδης ιστός, το νευρικό σύστημα, το ανοσοποιητικό σύστημα και η οδός γένεσης των οξειδωτικών ριζών. Σημαντικοί ρυθμιστές αυτών των πολύπλοκων μονοπατιών είναι διάφοροι παράγοντες όπως το σύστημα της αυξητικής ορμόνης, διάφορες λιποκίνες όπως η αδιπονεκτίνη και η λεπτίνη, η επικράτηση των συνιστωσών του αυτονόμου νευρικού συστήματος (συμπαθητικό/παρασυμπαθητικό), μόρια που επιδρούν στο κεντρικό νευρικό σύστημα και ελέγχουν νέα μονοπάτια με τελικό στόχο το οστό (όπως η κισπεπτίνη) οι διάφορες κυτταροκίνες που συμμετέχουν στην επικοινωνία των στοιχείων του ανοσοποιητικού (TNFα, IL6), ακόμη και η ρύθμιση του εντερικού φραγμού. Στοιχεία για τις παραπάνω αλληλεπιδράσεις μπορούμε να βρούμε σε in vitro, in vivo και κλινικές μελέτες, ενώ οι ενδείξεις ότι η αλληλεπίδραση αυτών των ιστών μέσω πολύπλοκών μονοπατιών μπορεί να οδηγήσει σε νέους στόχους για την παθογένεση και μακροπρόθεσμα για την πρόοδο των θεραπειών που σχετίζονται με την παθολογία του μεταβολισμού των οστών, πληθαίνουν.","abstract_has_math":false,"creators":["Φωκάς Σταύρος","Fokas Stavros"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:43:48Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2961648"],"render_values":[{"text":"uoadl:2961648","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2961648","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2961648","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2961648","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Φωκάς Σταύρος","Fokas Stavros"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2961648","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2961648"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Οι στεροειδείς ορμόνες του φύλου είναι γνωστές για την άμεση και καθοριστική δράση τους στο οστό μέσω των οιστρογονικών και ανδρογονικών υποδοχέων που εκφράζονται στον οστίτη ιστό. Ωστόσο, ανακύπτουν στοιχεία ότι οι μη άμεσες δράσεις τους έχουν σημαντικό ρόλο στην παθογένεση της οστεοπόρωσης και στην απώλεια οστού στις φλεγμονώδεις παθήσεις. Οι ιστοί που εμπλέκονται στις εξωσκελετικές δράσεις των στεροειδών ορμονών του φύλου και είναι επαρκέστερα μελετημένοι τις προηγούμενες δεκαετίες είναι ο μυϊκός ιστός, ο λιπώδης ιστός, το νευρικό σύστημα, το ανοσοποιητικό σύστημα και η οδός γένεσης των οξειδωτικών ριζών. Σημαντικοί ρυθμιστές αυτών των πολύπλοκων μονοπατιών είναι διάφοροι παράγοντες όπως το σύστημα της αυξητικής ορμόνης, διάφορες λιποκίνες όπως η αδιπονεκτίνη και η λεπτίνη, η επικράτηση των συνιστωσών του αυτονόμου νευρικού συστήματος (συμπαθητικό/παρασυμπαθητικό), μόρια που επιδρούν στο κεντρικό νευρικό σύστημα και ελέγχουν νέα μονοπάτια με τελικό στόχο το οστό (όπως η κισπεπτίνη) οι διάφορες κυτταροκίνες που συμμετέχουν στην επικοινωνία των στοιχείων του ανοσοποιητικού (TNFα, IL6), ακόμη και η ρύθμιση του εντερικού φραγμού. Στοιχεία για τις παραπάνω αλληλεπιδράσεις μπορούμε να βρούμε σε in vitro, in vivo και κλινικές μελέτες, ενώ οι ενδείξεις ότι η αλληλεπίδραση αυτών των ιστών μέσω πολύπλοκών μονοπατιών μπορεί να οδηγήσει σε νέους στόχους για την παθογένεση και μακροπρόθεσμα για την πρόοδο των θεραπειών που σχετίζονται με την παθολογία του μεταβολισμού των οστών, πληθαίνουν.","Sex steroids are well known for their direct actions on bone through their receptors which are expressed throughout the various cell lines of bone tissue. Yet, emerging evidence demonstrate that their extraskeletal actions have an important role in pathophysiological aspects of osteoporosis and in bone loss due to inflammatory diseases of the bone. The tissues who are better described over the past decades as targets of the indirect actions of sex steroids are muscle tissue, adipose tissue, the nervous system, the immune system and oxidative stress. Important regulators of these complex pathways of tissue crosstalk are various factors such as the GH/IGF-1 system, several adipokines (i.e. adiponectin and leptin), the dominant aspect of the autonomous nervous system (sympathetic/parasympathetic), molecules that regulate novel neural pathways directed to bone (i.e. kisspeptim), cytokines that are part of the interconnection of immune system (TNFα, IL6 etc.) and even the intestinal barrier. Evidence supporting the aforementioned interactions can be extracted by in vitro and in vivo experimental studies, as well as from clinical trials. Our better understanding of the indirect actions of sex steroids on bone could expand our point of view regarding pathogenesis and, hopefully, treatment of pathologies related to bone metabolism."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Επιδράσεις των στεροειδών ορμονών του φύλου στα οστά μέσω εξωσκελετικών μηχανισμών"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Φωκάς Σταύρος","Fokas Stavros"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Οι στεροειδείς ορμόνες του φύλου είναι γνωστές για την άμεση και καθοριστική δράση τους στο οστό μέσω των οιστρογονικών και ανδρογονικών υποδοχέων που εκφράζονται στον οστίτη ιστό. Ωστόσο, ανακύπτουν στοιχεία ότι οι μη άμεσες δράσεις τους έχουν σημαντικό ρόλο στην παθογένεση της οστεοπόρωσης και στην απώλεια οστού στις φλεγμονώδεις παθήσεις. Οι ιστοί που εμπλέκονται στις εξωσκελετικές δράσεις των στεροειδών ορμονών του φύλου και είναι επαρκέστερα μελετημένοι τις προηγούμενες δεκαετίες είναι ο μυϊκός ιστός, ο λιπώδης ιστός, το νευρικό σύστημα, το ανοσοποιητικό σύστημα και η οδός γένεσης των οξειδωτικών ριζών. Σημαντικοί ρυθμιστές αυτών των πολύπλοκων μονοπατιών είναι διάφοροι παράγοντες όπως το σύστημα της αυξητικής ορμόνης, διάφορες λιποκίνες όπως η αδιπονεκτίνη και η λεπτίνη, η επικράτηση των συνιστωσών του αυτονόμου νευρικού συστήματος (συμπαθητικό/παρασυμπαθητικό), μόρια που επιδρούν στο κεντρικό νευρικό σύστημα και ελέγχουν νέα μονοπάτια με τελικό στόχο το οστό (όπως η κισπεπτίνη) οι διάφορες κυτταροκίνες που συμμετέχουν στην επικοινωνία των στοιχείων του ανοσοποιητικού (TNFα, IL6), ακόμη και η ρύθμιση του εντερικού φραγμού. Στοιχεία για τις παραπάνω αλληλεπιδράσεις μπορούμε να βρούμε σε in vitro, in vivo και κλινικές μελέτες, ενώ οι ενδείξεις ότι η αλληλεπίδραση αυτών των ιστών μέσω πολύπλοκών μονοπατιών μπορεί να οδηγήσει σε νέους στόχους για την παθογένεση και μακροπρόθεσμα για την πρόοδο των θεραπειών που σχετίζονται με την παθολογία του μεταβολισμού των οστών, πληθαίνουν.","Sex steroids are well known for their direct actions on bone through their receptors which are expressed throughout the various cell lines of bone tissue. Yet, emerging evidence demonstrate that their extraskeletal actions have an important role in pathophysiological aspects of osteoporosis and in bone loss due to inflammatory diseases of the bone. The tissues who are better described over the past decades as targets of the indirect actions of sex steroids are muscle tissue, adipose tissue, the nervous system, the immune system and oxidative stress. Important regulators of these complex pathways of tissue crosstalk are various factors such as the GH/IGF-1 system, several adipokines (i.e. adiponectin and leptin), the dominant aspect of the autonomous nervous system (sympathetic/parasympathetic), molecules that regulate novel neural pathways directed to bone (i.e. kisspeptim), cytokines that are part of the interconnection of immune system (TNFα, IL6 etc.) and even the intestinal barrier. Evidence supporting the aforementioned interactions can be extracted by in vitro and in vivo experimental studies, as well as from clinical trials. Our better understanding of the indirect actions of sex steroids on bone could expand our point of view regarding pathogenesis and, hopefully, treatment of pathologies related to bone metabolism."],"dc:identifier":["uoadl:2961648","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2961648"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Επιδράσεις των στεροειδών ορμονών του φύλου στα οστά μέσω εξωσκελετικών μηχανισμών"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:43:48Z"}