{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2961662"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2961662","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Acute pain management and perceptions among emergency healthcare workers: feedback from Greece","abstract":"Υπόβαθρο Ο πόνος παραμένει η συνηθέστερη αιτία προσέλευσης στο χώρο των επειγόντων, όμως το επίπεδο διαχείρισης του οξέως πόνου στα τμήματα επειγόντων περιστατικών (ΤΕΠ), κατά συνέπεια και σε μαζικές καταστροφές ή συμβάντα μαζικών απωλειών υγείας (ΣΜΑΥ), παραμένει ανησυχητικό. Σκοπός Να αξιολογηθεί η γνώση και ο βαθμός επίγνωσης των υγειονομικών εργαζομένων στα επείγοντα πάνω στην αντιμετώπιση του οξέως πόνου στα ΤΕΠ Μεθοδολογία Πραγματοποιήθηκε μια συγχρονική μελέτη μέσω ενός δομημένου, ανώνυμου ερωτηματολογίου, ανάμεσα σε ένα τυχαίο δείγμα υγειονομικών εργαζόμενων στα ΤΕΠ τριτοβάθμιων νοσοκομείων της Αθήνας και της επαρχίας Αποτελέσματα 101 ερωτηματολόγια συλλέχθηκαν από το προαναφερθέν δείγμα. Τα αποτελέσματα δείχνουν ανεπαρκή γνώση αλλά και στάση απέναντι στη διαχείριση του οξέως πόνου ανάμεσα στους εργαζόμενους. Η πλειοψηφία αγνοεί τον όρο πολυπαραγοντική αναλγησία (52%) καθώς και νεότερες θεραπευτικές μεθόδους (59%), δεν έχει συμμετάσχει σε σεμινάριο σχετικά με τη διαχείριση του οξέως πόνου (84%) και αγνοεί την ύπαρξη πρωτοκόλλου διαχείρισής του (74%). Η πλειοψηφία είναι πρόθυμη να παρακάμψει την ικανοποιητική αναλγησία λόγω έλλειψης χρόνου (58%), αφήνοντας παράλληλα συγκεκριμένο κομμάτι του πληθυσμού υπο-θεραπευόμενο ως προς την αναλγησία (παιδιά κάτω των 3 ετών κατά 75%). Δημογραφικοί συσχετισμοί έδειξαν ότι μεγαλύτεροι ηλικιακά και πιο έμπειροι ιατροί εμφάνισαν καλύτερο προφίλ απαντήσεων στο ερωτηματολόγιο. Το ίδιο παρουσίασαν και ειδικότητες όπου η αναλγησία κατέχει κεντρικό ρόλο στο κυρίως σώμα της εκπαίδευσής τους Συμπέρασμα Ένα εκπαιδευτικό πρόγραμμα/σεμινάριο, μαζί με δομημένους αλγορίθμους κρίνεται αναγκαίο να αναπτυχθεί για να καλύψει τις υπάρχουσες ανάγκες και να κάμψει τις υποβόσκουσες προκαταλήψεις","abstract_html":"Υπόβαθρο Ο πόνος παραμένει η συνηθέστερη αιτία προσέλευσης στο χώρο των επειγόντων, όμως το επίπεδο διαχείρισης του οξέως πόνου στα τμήματα επειγόντων περιστατικών (ΤΕΠ), κατά συνέπεια και σε μαζικές καταστροφές ή συμβάντα μαζικών απωλειών υγείας (ΣΜΑΥ), παραμένει ανησυχητικό. Σκοπός Να αξιολογηθεί η γνώση και ο βαθμός επίγνωσης των υγειονομικών εργαζομένων στα επείγοντα πάνω στην αντιμετώπιση του οξέως πόνου στα ΤΕΠ Μεθοδολογία Πραγματοποιήθηκε μια συγχρονική μελέτη μέσω ενός δομημένου, ανώνυμου ερωτηματολογίου, ανάμεσα σε ένα τυχαίο δείγμα υγειονομικών εργαζόμενων στα ΤΕΠ τριτοβάθμιων νοσοκομείων της Αθήνας και της επαρχίας Αποτελέσματα 101 ερωτηματολόγια συλλέχθηκαν από το προαναφερθέν δείγμα. Τα αποτελέσματα δείχνουν ανεπαρκή γνώση αλλά και στάση απέναντι στη διαχείριση του οξέως πόνου ανάμεσα στους εργαζόμενους. Η πλειοψηφία αγνοεί τον όρο πολυπαραγοντική αναλγησία (52%) καθώς και νεότερες θεραπευτικές μεθόδους (59%), δεν έχει συμμετάσχει σε σεμινάριο σχετικά με τη διαχείριση του οξέως πόνου (84%) και αγνοεί την ύπαρξη πρωτοκόλλου διαχείρισής του (74%). Η πλειοψηφία είναι πρόθυμη να παρακάμψει την ικανοποιητική αναλγησία λόγω έλλειψης χρόνου (58%), αφήνοντας παράλληλα συγκεκριμένο κομμάτι του πληθυσμού υπο-θεραπευόμενο ως προς την αναλγησία (παιδιά κάτω των 3 ετών κατά 75%). Δημογραφικοί συσχετισμοί έδειξαν ότι μεγαλύτεροι ηλικιακά και πιο έμπειροι ιατροί εμφάνισαν καλύτερο προφίλ απαντήσεων στο ερωτηματολόγιο. Το ίδιο παρουσίασαν και ειδικότητες όπου η αναλγησία κατέχει κεντρικό ρόλο στο κυρίως σώμα της εκπαίδευσής τους Συμπέρασμα Ένα εκπαιδευτικό πρόγραμμα/σεμινάριο, μαζί με δομημένους αλγορίθμους κρίνεται αναγκαίο να αναπτυχθεί για να καλύψει τις υπάρχουσες ανάγκες και να κάμψει τις υποβόσκουσες προκαταλήψεις","abstract_has_math":false,"creators":["Θεοδοσοπούλου Πολυξένη","Theodosopoulou Polyxeni"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:43:48Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2961662"],"render_values":[{"text":"uoadl:2961662","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2961662","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2961662","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2961662","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Θεοδοσοπούλου Πολυξένη","Theodosopoulou Polyxeni"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2961662","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2961662"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Υπόβαθρο Ο πόνος παραμένει η συνηθέστερη αιτία προσέλευσης στο χώρο των επειγόντων, όμως το επίπεδο διαχείρισης του οξέως πόνου στα τμήματα επειγόντων περιστατικών (ΤΕΠ), κατά συνέπεια και σε μαζικές καταστροφές ή συμβάντα μαζικών απωλειών υγείας (ΣΜΑΥ), παραμένει ανησυχητικό. Σκοπός Να αξιολογηθεί η γνώση και ο βαθμός επίγνωσης των υγειονομικών εργαζομένων στα επείγοντα πάνω στην αντιμετώπιση του οξέως πόνου στα ΤΕΠ Μεθοδολογία Πραγματοποιήθηκε μια συγχρονική μελέτη μέσω ενός δομημένου, ανώνυμου ερωτηματολογίου, ανάμεσα σε ένα τυχαίο δείγμα υγειονομικών εργαζόμενων στα ΤΕΠ τριτοβάθμιων νοσοκομείων της Αθήνας και της επαρχίας Αποτελέσματα 101 ερωτηματολόγια συλλέχθηκαν από το προαναφερθέν δείγμα. Τα αποτελέσματα δείχνουν ανεπαρκή γνώση αλλά και στάση απέναντι στη διαχείριση του οξέως πόνου ανάμεσα στους εργαζόμενους. Η πλειοψηφία αγνοεί τον όρο πολυπαραγοντική αναλγησία (52%) καθώς και νεότερες θεραπευτικές μεθόδους (59%), δεν έχει συμμετάσχει σε σεμινάριο σχετικά με τη διαχείριση του οξέως πόνου (84%) και αγνοεί την ύπαρξη πρωτοκόλλου διαχείρισής του (74%). Η πλειοψηφία είναι πρόθυμη να παρακάμψει την ικανοποιητική αναλγησία λόγω έλλειψης χρόνου (58%), αφήνοντας παράλληλα συγκεκριμένο κομμάτι του πληθυσμού υπο-θεραπευόμενο ως προς την αναλγησία (παιδιά κάτω των 3 ετών κατά 75%). Δημογραφικοί συσχετισμοί έδειξαν ότι μεγαλύτεροι ηλικιακά και πιο έμπειροι ιατροί εμφάνισαν καλύτερο προφίλ απαντήσεων στο ερωτηματολόγιο. Το ίδιο παρουσίασαν και ειδικότητες όπου η αναλγησία κατέχει κεντρικό ρόλο στο κυρίως σώμα της εκπαίδευσής τους Συμπέρασμα Ένα εκπαιδευτικό πρόγραμμα/σεμινάριο, μαζί με δομημένους αλγορίθμους κρίνεται αναγκαίο να αναπτυχθεί για να καλύψει τις υπάρχουσες ανάγκες και να κάμψει τις υποβόσκουσες προκαταλήψεις","Background Pain remains the most common reason patients seek assistance in emergency rooms, however the level of pain management during emergencies, and subsequently during disasters and mass casualty incidents, remains disturbing Objective To assess the awareness and knowledge of emergency providers regarding acute pain management in the emergency department Method A cross-sectional study was conducted using a structured anonymous questionnaire among a random sample of doctors working in different tertiary hospitals in Athens and in rural regions. The data were analyzed using descriptive statistics and statistical significance tests via R-Studio, version 1.4.1103. Results 101 questionnaires were collected from the aforementioned sample. Results show suboptimal knowledge and attitudes regarding acute pain management among emergency care providers in Greece. The majority of responders are unaware of the term multimodal analgesia (52%), of newer pain treatment methods (59%), they have not attended pain management seminars (84%) nor are they aware of pain treatment protocols in their workplace (74%) . They disregarded successful pain relief due to time constraints (58%), while leaving certain parts of the population (children under 3 years of age, 75%) significantly undertreated in terms of analgesia. Demographic correlations showed that older and more experienced emergency healthcare workers held a better response profile throughout the questionnaire in terms of awareness, assessment, opioid use and perceptions. Specialties with core training containing pain education again showed better results in the majority of the questions. Conclusion A relevant educational program/seminar along with standardized algorithms should be developed in order to cover existing needs and misconceptions"]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Acute pain management and perceptions among emergency healthcare workers: feedback from Greece"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Θεοδοσοπούλου Πολυξένη","Theodosopoulou Polyxeni"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Υπόβαθρο Ο πόνος παραμένει η συνηθέστερη αιτία προσέλευσης στο χώρο των επειγόντων, όμως το επίπεδο διαχείρισης του οξέως πόνου στα τμήματα επειγόντων περιστατικών (ΤΕΠ), κατά συνέπεια και σε μαζικές καταστροφές ή συμβάντα μαζικών απωλειών υγείας (ΣΜΑΥ), παραμένει ανησυχητικό. Σκοπός Να αξιολογηθεί η γνώση και ο βαθμός επίγνωσης των υγειονομικών εργαζομένων στα επείγοντα πάνω στην αντιμετώπιση του οξέως πόνου στα ΤΕΠ Μεθοδολογία Πραγματοποιήθηκε μια συγχρονική μελέτη μέσω ενός δομημένου, ανώνυμου ερωτηματολογίου, ανάμεσα σε ένα τυχαίο δείγμα υγειονομικών εργαζόμενων στα ΤΕΠ τριτοβάθμιων νοσοκομείων της Αθήνας και της επαρχίας Αποτελέσματα 101 ερωτηματολόγια συλλέχθηκαν από το προαναφερθέν δείγμα. Τα αποτελέσματα δείχνουν ανεπαρκή γνώση αλλά και στάση απέναντι στη διαχείριση του οξέως πόνου ανάμεσα στους εργαζόμενους. Η πλειοψηφία αγνοεί τον όρο πολυπαραγοντική αναλγησία (52%) καθώς και νεότερες θεραπευτικές μεθόδους (59%), δεν έχει συμμετάσχει σε σεμινάριο σχετικά με τη διαχείριση του οξέως πόνου (84%) και αγνοεί την ύπαρξη πρωτοκόλλου διαχείρισής του (74%). Η πλειοψηφία είναι πρόθυμη να παρακάμψει την ικανοποιητική αναλγησία λόγω έλλειψης χρόνου (58%), αφήνοντας παράλληλα συγκεκριμένο κομμάτι του πληθυσμού υπο-θεραπευόμενο ως προς την αναλγησία (παιδιά κάτω των 3 ετών κατά 75%). Δημογραφικοί συσχετισμοί έδειξαν ότι μεγαλύτεροι ηλικιακά και πιο έμπειροι ιατροί εμφάνισαν καλύτερο προφίλ απαντήσεων στο ερωτηματολόγιο. Το ίδιο παρουσίασαν και ειδικότητες όπου η αναλγησία κατέχει κεντρικό ρόλο στο κυρίως σώμα της εκπαίδευσής τους Συμπέρασμα Ένα εκπαιδευτικό πρόγραμμα/σεμινάριο, μαζί με δομημένους αλγορίθμους κρίνεται αναγκαίο να αναπτυχθεί για να καλύψει τις υπάρχουσες ανάγκες και να κάμψει τις υποβόσκουσες προκαταλήψεις","Background Pain remains the most common reason patients seek assistance in emergency rooms, however the level of pain management during emergencies, and subsequently during disasters and mass casualty incidents, remains disturbing Objective To assess the awareness and knowledge of emergency providers regarding acute pain management in the emergency department Method A cross-sectional study was conducted using a structured anonymous questionnaire among a random sample of doctors working in different tertiary hospitals in Athens and in rural regions. The data were analyzed using descriptive statistics and statistical significance tests via R-Studio, version 1.4.1103. Results 101 questionnaires were collected from the aforementioned sample. Results show suboptimal knowledge and attitudes regarding acute pain management among emergency care providers in Greece. The majority of responders are unaware of the term multimodal analgesia (52%), of newer pain treatment methods (59%), they have not attended pain management seminars (84%) nor are they aware of pain treatment protocols in their workplace (74%) . They disregarded successful pain relief due to time constraints (58%), while leaving certain parts of the population (children under 3 years of age, 75%) significantly undertreated in terms of analgesia. Demographic correlations showed that older and more experienced emergency healthcare workers held a better response profile throughout the questionnaire in terms of awareness, assessment, opioid use and perceptions. Specialties with core training containing pain education again showed better results in the majority of the questions. Conclusion A relevant educational program/seminar along with standardized algorithms should be developed in order to cover existing needs and misconceptions"],"dc:identifier":["uoadl:2961662","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2961662"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Acute pain management and perceptions among emergency healthcare workers: feedback from Greece"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:43:48Z"}