{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2961744"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2961744","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Paramedics- vs physician-based emergency prehospital care for the trauma patient","abstract":"Εισαγωγή: Οι έρευνες των τελευταίων δεκαετιών έχουν επικεντρωθεί στην εξεύρεση της καλύτερης προνοσοκομειακής φροντίδας τραύματος, κυρίως με τη σύγκριση των μέτρων προηγμένης και βασικής υποστήριξης της ζωής. Υπάρχουν διαφορές μεταξύ ευρωπαϊκών και αγγλοαμερικανικών συστημάτων με τα πρώτα να βασίζονται στην παρουσία ιατρού στο προνοσοκομειακό περιβάλλον., ο οποίος παρέχει μεγάλη ποικιλία θεραπευτικών παρεμβάσεων. Μέθοδοι: Σκοπός της παρούσας βιβλιογραφικής ανασκόπησης είναι να συγκρίνει την προνοσοκομειακή φροντίδα που παρέχεται από ιατρικά καθοδηγούμεο πλήρωμα με αμιγές πλήρωμα διασωστών. Διερευνήθηκαν οι βάσεις δεδομένων PubMed/Medline. Λόγω της προσπάθειας ευρείας ανάκτησης πληροφορίας και της τεράστιας ετερογένειας, δεν κατέστη δυνατή η διενέργεια μετα-ανάλυσης. Αποτελέσματα: 100 επιστημονικές εργασίες συμπεριλήφθηκαν στην παρούσα περιγραφική ανάλυση. Τα αποτελέσματα οργανώθηκαν σε εννέα κατηγορίες για περαιτέρω σύγκριση. Συζήτηση: Διαπιστώθηκε αυξημένη επιβίωση των ασθενών με τραύμα μεταξύ των ιατρικά καθοδηγούμενων ομάδων. Επιπλέον, οι ομάδες αυτές προχώρησαν σε προηγμένες παρεμβάσεις, οι οποίες ωφελούν τους βαριά τραυματισμένους ασθενείς, τους παιδιατρικούς, τους εγκαυματίες και τους ασθενείς με κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις (ΚΕΚ). Οι γιατροί αποδείχθηκαν υπέρτεροι στην διαλογή, τη λήψη αποφάσεων και την ενδοτραχειακή διασωλήνωση. Από την άλλη πλευρά, οι καλά εκπαιδευμένοι διασώστες μπορούν να χειριστούν πολύπλοκες καταστάσεις και ίσως με βοηθήματα, όπως η τηλεϊατρική και η βιντεολαρυγγοσκόπηση, θα μπορούσαν να παρέχουν εξίσου ποιοτική φροντίδα. Συμπέρασμα: Η προσπάθεια σύγκρισης ιατρών και διασωστών πρέπει να εγκαταλειφθεί. Η εμπειρία και η άρτια εκπαίδευση είναι καθοριστικοί παράγοντες για ποιοτική φροντίδα. Οι προσπάθειες οργάνωσης της προνοσοκομειακής περίθαλψης θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τους ενδιαφερόμενους φορείς και τους τοπικούς πόρους και να αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της περίθαλψης του τραύματος στο σύνολό της.","abstract_html":"Εισαγωγή: Οι έρευνες των τελευταίων δεκαετιών έχουν επικεντρωθεί στην εξεύρεση της καλύτερης προνοσοκομειακής φροντίδας τραύματος, κυρίως με τη σύγκριση των μέτρων προηγμένης και βασικής υποστήριξης της ζωής. Υπάρχουν διαφορές μεταξύ ευρωπαϊκών και αγγλοαμερικανικών συστημάτων με τα πρώτα να βασίζονται στην παρουσία ιατρού στο προνοσοκομειακό περιβάλλον., ο οποίος παρέχει μεγάλη ποικιλία θεραπευτικών παρεμβάσεων. Μέθοδοι: Σκοπός της παρούσας βιβλιογραφικής ανασκόπησης είναι να συγκρίνει την προνοσοκομειακή φροντίδα που παρέχεται από ιατρικά καθοδηγούμεο πλήρωμα με αμιγές πλήρωμα διασωστών. Διερευνήθηκαν οι βάσεις δεδομένων PubMed/Medline. Λόγω της προσπάθειας ευρείας ανάκτησης πληροφορίας και της τεράστιας ετερογένειας, δεν κατέστη δυνατή η διενέργεια μετα-ανάλυσης. Αποτελέσματα: 100 επιστημονικές εργασίες συμπεριλήφθηκαν στην παρούσα περιγραφική ανάλυση. Τα αποτελέσματα οργανώθηκαν σε εννέα κατηγορίες για περαιτέρω σύγκριση. Συζήτηση: Διαπιστώθηκε αυξημένη επιβίωση των ασθενών με τραύμα μεταξύ των ιατρικά καθοδηγούμενων ομάδων. Επιπλέον, οι ομάδες αυτές προχώρησαν σε προηγμένες παρεμβάσεις, οι οποίες ωφελούν τους βαριά τραυματισμένους ασθενείς, τους παιδιατρικούς, τους εγκαυματίες και τους ασθενείς με κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις (ΚΕΚ). Οι γιατροί αποδείχθηκαν υπέρτεροι στην διαλογή, τη λήψη αποφάσεων και την ενδοτραχειακή διασωλήνωση. Από την άλλη πλευρά, οι καλά εκπαιδευμένοι διασώστες μπορούν να χειριστούν πολύπλοκες καταστάσεις και ίσως με βοηθήματα, όπως η τηλεϊατρική και η βιντεολαρυγγοσκόπηση, θα μπορούσαν να παρέχουν εξίσου ποιοτική φροντίδα. Συμπέρασμα: Η προσπάθεια σύγκρισης ιατρών και διασωστών πρέπει να εγκαταλειφθεί. Η εμπειρία και η άρτια εκπαίδευση είναι καθοριστικοί παράγοντες για ποιοτική φροντίδα. Οι προσπάθειες οργάνωσης της προνοσοκομειακής περίθαλψης θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τους ενδιαφερόμενους φορείς και τους τοπικούς πόρους και να αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της περίθαλψης του τραύματος στο σύνολό της.","abstract_has_math":false,"creators":["Κατσάρας Αντώνιος","Katsaras Antonios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:43:48Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","English","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2961744"],"render_values":[{"text":"uoadl:2961744","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2961744","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2961744","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2961744","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κατσάρας Αντώνιος","Katsaras Antonios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","English","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2961744","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2961744"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Οι έρευνες των τελευταίων δεκαετιών έχουν επικεντρωθεί στην εξεύρεση της καλύτερης προνοσοκομειακής φροντίδας τραύματος, κυρίως με τη σύγκριση των μέτρων προηγμένης και βασικής υποστήριξης της ζωής. Υπάρχουν διαφορές μεταξύ ευρωπαϊκών και αγγλοαμερικανικών συστημάτων με τα πρώτα να βασίζονται στην παρουσία ιατρού στο προνοσοκομειακό περιβάλλον., ο οποίος παρέχει μεγάλη ποικιλία θεραπευτικών παρεμβάσεων. Μέθοδοι: Σκοπός της παρούσας βιβλιογραφικής ανασκόπησης είναι να συγκρίνει την προνοσοκομειακή φροντίδα που παρέχεται από ιατρικά καθοδηγούμεο πλήρωμα με αμιγές πλήρωμα διασωστών. Διερευνήθηκαν οι βάσεις δεδομένων PubMed/Medline. Λόγω της προσπάθειας ευρείας ανάκτησης πληροφορίας και της τεράστιας ετερογένειας, δεν κατέστη δυνατή η διενέργεια μετα-ανάλυσης. Αποτελέσματα: 100 επιστημονικές εργασίες συμπεριλήφθηκαν στην παρούσα περιγραφική ανάλυση. Τα αποτελέσματα οργανώθηκαν σε εννέα κατηγορίες για περαιτέρω σύγκριση. Συζήτηση: Διαπιστώθηκε αυξημένη επιβίωση των ασθενών με τραύμα μεταξύ των ιατρικά καθοδηγούμενων ομάδων. Επιπλέον, οι ομάδες αυτές προχώρησαν σε προηγμένες παρεμβάσεις, οι οποίες ωφελούν τους βαριά τραυματισμένους ασθενείς, τους παιδιατρικούς, τους εγκαυματίες και τους ασθενείς με κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις (ΚΕΚ). Οι γιατροί αποδείχθηκαν υπέρτεροι στην διαλογή, τη λήψη αποφάσεων και την ενδοτραχειακή διασωλήνωση. Από την άλλη πλευρά, οι καλά εκπαιδευμένοι διασώστες μπορούν να χειριστούν πολύπλοκες καταστάσεις και ίσως με βοηθήματα, όπως η τηλεϊατρική και η βιντεολαρυγγοσκόπηση, θα μπορούσαν να παρέχουν εξίσου ποιοτική φροντίδα. Συμπέρασμα: Η προσπάθεια σύγκρισης ιατρών και διασωστών πρέπει να εγκαταλειφθεί. Η εμπειρία και η άρτια εκπαίδευση είναι καθοριστικοί παράγοντες για ποιοτική φροντίδα. Οι προσπάθειες οργάνωσης της προνοσοκομειακής περίθαλψης θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τους ενδιαφερόμενους φορείς και τους τοπικούς πόρους και να αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της περίθαλψης του τραύματος στο σύνολό της.","Introduction: Research in the last decades has focused on finding the better prehospital trauma care, mainly by comparing advanced versus basic life support measures. There are differences among European and Anglo-American systems with the first dispatching a doctor on scene and providing a wide variety of therapeutic interventions in the prehospital setting. Methods: The aim of the present literature review is to compare physician- and paramedic-delivered prehospital trauma care. The PubMed/Medline databases were surveyed. Due to wide coverage prioritization and massive heterogeneity, no meta-analysis could be performed. Results: 100 scientific papers were included in the present descriptive analysis. Results were organized in nine broad categories for further comparison. Discussion: Increased survival of trauma patients among physician-led teams was found. Moreover, these teams proceeded to advanced interventions, that benefit severely injured patients, Traumatic Brain Injury (TBI), burned and pediatric patients. Doctors proved superior in triaging, decision making and endotracheal intubation. On the other side, well trained paramedics can handle complex situations, and maybe with adjuncts, such as telemedicine and video laryngoscopy could provide equally qualitative care. Conclusion: The comparison between physicians and paramedics is obsolete and should be abandoned. Experience and solid training are decisive factors for qualitative care. Organizational attempts of prehospital care should consider regional stakeholders and local resources and be an integral part of trauma care in whole."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Paramedics- vs physician-based emergency prehospital care for the trauma patient"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κατσάρας Αντώνιος","Katsaras Antonios"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Εισαγωγή: Οι έρευνες των τελευταίων δεκαετιών έχουν επικεντρωθεί στην εξεύρεση της καλύτερης προνοσοκομειακής φροντίδας τραύματος, κυρίως με τη σύγκριση των μέτρων προηγμένης και βασικής υποστήριξης της ζωής. Υπάρχουν διαφορές μεταξύ ευρωπαϊκών και αγγλοαμερικανικών συστημάτων με τα πρώτα να βασίζονται στην παρουσία ιατρού στο προνοσοκομειακό περιβάλλον., ο οποίος παρέχει μεγάλη ποικιλία θεραπευτικών παρεμβάσεων. Μέθοδοι: Σκοπός της παρούσας βιβλιογραφικής ανασκόπησης είναι να συγκρίνει την προνοσοκομειακή φροντίδα που παρέχεται από ιατρικά καθοδηγούμεο πλήρωμα με αμιγές πλήρωμα διασωστών. Διερευνήθηκαν οι βάσεις δεδομένων PubMed/Medline. Λόγω της προσπάθειας ευρείας ανάκτησης πληροφορίας και της τεράστιας ετερογένειας, δεν κατέστη δυνατή η διενέργεια μετα-ανάλυσης. Αποτελέσματα: 100 επιστημονικές εργασίες συμπεριλήφθηκαν στην παρούσα περιγραφική ανάλυση. Τα αποτελέσματα οργανώθηκαν σε εννέα κατηγορίες για περαιτέρω σύγκριση. Συζήτηση: Διαπιστώθηκε αυξημένη επιβίωση των ασθενών με τραύμα μεταξύ των ιατρικά καθοδηγούμενων ομάδων. Επιπλέον, οι ομάδες αυτές προχώρησαν σε προηγμένες παρεμβάσεις, οι οποίες ωφελούν τους βαριά τραυματισμένους ασθενείς, τους παιδιατρικούς, τους εγκαυματίες και τους ασθενείς με κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις (ΚΕΚ). Οι γιατροί αποδείχθηκαν υπέρτεροι στην διαλογή, τη λήψη αποφάσεων και την ενδοτραχειακή διασωλήνωση. Από την άλλη πλευρά, οι καλά εκπαιδευμένοι διασώστες μπορούν να χειριστούν πολύπλοκες καταστάσεις και ίσως με βοηθήματα, όπως η τηλεϊατρική και η βιντεολαρυγγοσκόπηση, θα μπορούσαν να παρέχουν εξίσου ποιοτική φροντίδα. Συμπέρασμα: Η προσπάθεια σύγκρισης ιατρών και διασωστών πρέπει να εγκαταλειφθεί. Η εμπειρία και η άρτια εκπαίδευση είναι καθοριστικοί παράγοντες για ποιοτική φροντίδα. Οι προσπάθειες οργάνωσης της προνοσοκομειακής περίθαλψης θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τους ενδιαφερόμενους φορείς και τους τοπικούς πόρους και να αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της περίθαλψης του τραύματος στο σύνολό της.","Introduction: Research in the last decades has focused on finding the better prehospital trauma care, mainly by comparing advanced versus basic life support measures. There are differences among European and Anglo-American systems with the first dispatching a doctor on scene and providing a wide variety of therapeutic interventions in the prehospital setting. Methods: The aim of the present literature review is to compare physician- and paramedic-delivered prehospital trauma care. The PubMed/Medline databases were surveyed. Due to wide coverage prioritization and massive heterogeneity, no meta-analysis could be performed. Results: 100 scientific papers were included in the present descriptive analysis. Results were organized in nine broad categories for further comparison. Discussion: Increased survival of trauma patients among physician-led teams was found. Moreover, these teams proceeded to advanced interventions, that benefit severely injured patients, Traumatic Brain Injury (TBI), burned and pediatric patients. Doctors proved superior in triaging, decision making and endotracheal intubation. On the other side, well trained paramedics can handle complex situations, and maybe with adjuncts, such as telemedicine and video laryngoscopy could provide equally qualitative care. Conclusion: The comparison between physicians and paramedics is obsolete and should be abandoned. Experience and solid training are decisive factors for qualitative care. Organizational attempts of prehospital care should consider regional stakeholders and local resources and be an integral part of trauma care in whole."],"dc:identifier":["uoadl:2961744","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2961744"],"dc:language":["Ελληνικά","English","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Paramedics- vs physician-based emergency prehospital care for the trauma patient"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:43:48Z"}