{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2961762"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2961762","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"«Απόψεις και εμπειρίες εκπαιδευτικών αναφορικά με το ζήτημα της ευαισθητοποίησης των μαθητών/τριών για την αναπηρία: διερεύνηση του φαινομένου υπό το πρίσμα ενταξιακών και κοινωνικών θεωρήσεων της αναπηρίας»","abstract":"Το ζήτημα της ευαισθητοποίησης των πολιτών των σύγχρονων κοινωνιών σχετικά με το φαινόμενο της αναπηρίας αποτελεί ένα ακανθώδες και περίπλοκο εγχείρημα, το οποίο αποτελεί ολοένα και περισσότερο πεδίο συζήτησης, συνιστώντας ένα θέμα που αφορά τόσο τον τομέα της εκπαίδευσης όσο και την ίδια την κοινωνία εν γένει. Παρά το γεγονός ότι αναπηρικά κινήματα, διεθνείς οργανισμοί και μέλη της ακαδημαϊκής κοινότητας πραγματεύονται συχνά το εν λόγω ζήτημα, εξετάζοντας κάνεις ενδελεχώς την βιβλιογραφία διακρίνει πως φαινόμενα μισαναπηρισμού κάνουν αισθητή την παρουσία τους σήμερα (Sullivan & Glidden, 2014•Thomas, 2004). Πεποιθήσεις και στάσεις της ευρύτερης κοινωνίας απέναντι στο ζήτημα της αναπηρίας κρίνονται συχνά εξαιρετικά ανεπαρκείς, τόσο σε θεωρητικό επίπεδο, όσο και σε επίπεδο πολιτικής πρακτικής (Oliver, 2004), στοιχείο που οφείλει να μας προβληματίσει. Τέτοιου είδους αντιλήψεις και πρακτικές ενδέχεται να αποβούν ιδιαίτερα προβληματικές, παρακωλύοντας οποιαδήποτε συλλογική προσπάθεια για ένταξη και ισότητα (Scior, 2011) και απομακρύνοντας το αναπηρικό κίνημα από την διεκδίκηση ίσης συμμετοχής, αυτονομίας και χειραφέτησης εντός του κοινωνικού και πολιτικού γίγνεσθαι (Beckett & Buckner, 2012). Στη παρούσα εργασία διερευνώνται απόψεις και εμπειρίες εκπαιδευτικών αναφορικά με το ζήτημα της ευαισθητοποίησης των μαθητών για την αναπηρία. Πιο συγκεκριμένα, επιχειρείται η εις βάθος κατανόηση του εν λόγω ζητήματος μέσα από την μελέτη και επεξεργασία των αντιλήψεων των εκπαιδευτικών, τόσο σχετικά με την νοηματοδότηση της έννοιας της αναπηρίας και της διαδικασίας της ευαισθητοποίησης, όσο και σε σχέση με τις εκπαιδευτικές πρακτικές που οι ίδιοι/ες εφαρμόζουν. Πρόκειται για μια ποιοτική έρευνα, ερευνητικό εργαλείο της οποίας αποτελεί η διεξαγωγή ημι-δομημένων συνεντεύξεων. Για την συγκεκριμένη εργασία έλαβαν χώρα δέκα (10) συνεντεύξεις. Δείγμα της έρευνας αποτέλεσαν νηπιαγωγοί, οι οποίες εργάζονται είτε στον ιδιωτικό είτε στον δημόσιο τομέα, ενώ η επιλογή έγινε με βάση την μέθοδο της βολικής δειγματοληψίας, καθώς και με την μέθοδο της χιονοστιβάδας. Μέθοδο ανάλυσης των ερευνητικών δεδομένων αποτέλεσε η μέθοδος της θεματικής ανάλυσης περιεχομένου. Τα ευρήματα της έρευνας υποδεικνύουν την νοηματοδότηση της έννοιας της αναπηρίας υπό το πρίσμα ιατρικών και ατομοκεντρικών θεωρήσεων από την πλευρά των εκπαιδευτικών. Σύμφωνα με τα συμπεράσματα της έρευνας η αναπηρία ταυτίζεται με την βλάβη και το έλλειμμα, ενώ συχνά προσδιορίζεται ως δυσκολία και ως διαφορετικότητα. Συγχρόνως, λαμβάνοντας υπόψη τα ερευνητικά δεδομένα, η έρευνα συμπεραίνει πως η διαδικασία της ευαισθητοποίησης αποτελεί για την πλειοψηφία των εκπαιδευτικών μέσο ενημέρωσης, ένταξης και αποδοχής, καθώς επίσης και μέσο παροχής βοήθειας προς τους αναπήρους. Αναφορικά με το ζήτημα της υλοποίησης προγραμμάτων ευαισθητοποίησης για την αναπηρία, αναδεικνύεται η απουσία επαρκών κινήτρων για την ενασχόληση με το ζήτημα, με το υλικό που αξιοποιείται να κρίνεται ανεπαρκές και την φωνή των αναπήρων να απουσιάζει. Τέλος, σύμφωνα με τα ερευνητικά δεδομένα, συμπεραίνεται η αναποτελεσματικότητα των εκπαιδευτικών παρεμβάσεων που περιγράφονται, καθώς μετά την ολοκλήρωσή τους οι μαθητές νοηματοδοτούν, κατά τις εκπαιδευτικούς, την αναπηρία με βάση το έλλειμμα και την βλάβη και να παρουσιάζουν αισθήματα λύπησης προς αυτή.","abstract_html":"Το ζήτημα της ευαισθητοποίησης των πολιτών των σύγχρονων κοινωνιών σχετικά με το φαινόμενο της αναπηρίας αποτελεί ένα ακανθώδες και περίπλοκο εγχείρημα, το οποίο αποτελεί ολοένα και περισσότερο πεδίο συζήτησης, συνιστώντας ένα θέμα που αφορά τόσο τον τομέα της εκπαίδευσης όσο και την ίδια την κοινωνία εν γένει. Παρά το γεγονός ότι αναπηρικά κινήματα, διεθνείς οργανισμοί και μέλη της ακαδημαϊκής κοινότητας πραγματεύονται συχνά το εν λόγω ζήτημα, εξετάζοντας κάνεις ενδελεχώς την βιβλιογραφία διακρίνει πως φαινόμενα μισαναπηρισμού κάνουν αισθητή την παρουσία τους σήμερα (Sullivan &amp; Glidden, 2014•Thomas, 2004). Πεποιθήσεις και στάσεις της ευρύτερης κοινωνίας απέναντι στο ζήτημα της αναπηρίας κρίνονται συχνά εξαιρετικά ανεπαρκείς, τόσο σε θεωρητικό επίπεδο, όσο και σε επίπεδο πολιτικής πρακτικής (Oliver, 2004), στοιχείο που οφείλει να μας προβληματίσει. Τέτοιου είδους αντιλήψεις και πρακτικές ενδέχεται να αποβούν ιδιαίτερα προβληματικές, παρακωλύοντας οποιαδήποτε συλλογική προσπάθεια για ένταξη και ισότητα (Scior, 2011) και απομακρύνοντας το αναπηρικό κίνημα από την διεκδίκηση ίσης συμμετοχής, αυτονομίας και χειραφέτησης εντός του κοινωνικού και πολιτικού γίγνεσθαι (Beckett &amp; Buckner, 2012). Στη παρούσα εργασία διερευνώνται απόψεις και εμπειρίες εκπαιδευτικών αναφορικά με το ζήτημα της ευαισθητοποίησης των μαθητών για την αναπηρία. Πιο συγκεκριμένα, επιχειρείται η εις βάθος κατανόηση του εν λόγω ζητήματος μέσα από την μελέτη και επεξεργασία των αντιλήψεων των εκπαιδευτικών, τόσο σχετικά με την νοηματοδότηση της έννοιας της αναπηρίας και της διαδικασίας της ευαισθητοποίησης, όσο και σε σχέση με τις εκπαιδευτικές πρακτικές που οι ίδιοι/ες εφαρμόζουν. Πρόκειται για μια ποιοτική έρευνα, ερευνητικό εργαλείο της οποίας αποτελεί η διεξαγωγή ημι-δομημένων συνεντεύξεων. Για την συγκεκριμένη εργασία έλαβαν χώρα δέκα (10) συνεντεύξεις. Δείγμα της έρευνας αποτέλεσαν νηπιαγωγοί, οι οποίες εργάζονται είτε στον ιδιωτικό είτε στον δημόσιο τομέα, ενώ η επιλογή έγινε με βάση την μέθοδο της βολικής δειγματοληψίας, καθώς και με την μέθοδο της χιονοστιβάδας. Μέθοδο ανάλυσης των ερευνητικών δεδομένων αποτέλεσε η μέθοδος της θεματικής ανάλυσης περιεχομένου. Τα ευρήματα της έρευνας υποδεικνύουν την νοηματοδότηση της έννοιας της αναπηρίας υπό το πρίσμα ιατρικών και ατομοκεντρικών θεωρήσεων από την πλευρά των εκπαιδευτικών. Σύμφωνα με τα συμπεράσματα της έρευνας η αναπηρία ταυτίζεται με την βλάβη και το έλλειμμα, ενώ συχνά προσδιορίζεται ως δυσκολία και ως διαφορετικότητα. Συγχρόνως, λαμβάνοντας υπόψη τα ερευνητικά δεδομένα, η έρευνα συμπεραίνει πως η διαδικασία της ευαισθητοποίησης αποτελεί για την πλειοψηφία των εκπαιδευτικών μέσο ενημέρωσης, ένταξης και αποδοχής, καθώς επίσης και μέσο παροχής βοήθειας προς τους αναπήρους. Αναφορικά με το ζήτημα της υλοποίησης προγραμμάτων ευαισθητοποίησης για την αναπηρία, αναδεικνύεται η απουσία επαρκών κινήτρων για την ενασχόληση με το ζήτημα, με το υλικό που αξιοποιείται να κρίνεται ανεπαρκές και την φωνή των αναπήρων να απουσιάζει. Τέλος, σύμφωνα με τα ερευνητικά δεδομένα, συμπεραίνεται η αναποτελεσματικότητα των εκπαιδευτικών παρεμβάσεων που περιγράφονται, καθώς μετά την ολοκλήρωσή τους οι μαθητές νοηματοδοτούν, κατά τις εκπαιδευτικούς, την αναπηρία με βάση το έλλειμμα και την βλάβη και να παρουσιάζουν αισθήματα λύπησης προς αυτή.","abstract_has_math":false,"creators":["Ταγκλή Ειρήνη","Tagkli Eirini"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:43:48Z","subjects":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2961762"],"render_values":[{"text":"uoadl:2961762","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2961762","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2961762","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2961762","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ταγκλή Ειρήνη","Tagkli Eirini"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2961762","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2961762"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Το ζήτημα της ευαισθητοποίησης των πολιτών των σύγχρονων κοινωνιών σχετικά με το φαινόμενο της αναπηρίας αποτελεί ένα ακανθώδες και περίπλοκο εγχείρημα, το οποίο αποτελεί ολοένα και περισσότερο πεδίο συζήτησης, συνιστώντας ένα θέμα που αφορά τόσο τον τομέα της εκπαίδευσης όσο και την ίδια την κοινωνία εν γένει. Παρά το γεγονός ότι αναπηρικά κινήματα, διεθνείς οργανισμοί και μέλη της ακαδημαϊκής κοινότητας πραγματεύονται συχνά το εν λόγω ζήτημα, εξετάζοντας κάνεις ενδελεχώς την βιβλιογραφία διακρίνει πως φαινόμενα μισαναπηρισμού κάνουν αισθητή την παρουσία τους σήμερα (Sullivan & Glidden, 2014•Thomas, 2004). Πεποιθήσεις και στάσεις της ευρύτερης κοινωνίας απέναντι στο ζήτημα της αναπηρίας κρίνονται συχνά εξαιρετικά ανεπαρκείς, τόσο σε θεωρητικό επίπεδο, όσο και σε επίπεδο πολιτικής πρακτικής (Oliver, 2004), στοιχείο που οφείλει να μας προβληματίσει. Τέτοιου είδους αντιλήψεις και πρακτικές ενδέχεται να αποβούν ιδιαίτερα προβληματικές, παρακωλύοντας οποιαδήποτε συλλογική προσπάθεια για ένταξη και ισότητα (Scior, 2011) και απομακρύνοντας το αναπηρικό κίνημα από την διεκδίκηση ίσης συμμετοχής, αυτονομίας και χειραφέτησης εντός του κοινωνικού και πολιτικού γίγνεσθαι (Beckett & Buckner, 2012). Στη παρούσα εργασία διερευνώνται απόψεις και εμπειρίες εκπαιδευτικών αναφορικά με το ζήτημα της ευαισθητοποίησης των μαθητών για την αναπηρία. Πιο συγκεκριμένα, επιχειρείται η εις βάθος κατανόηση του εν λόγω ζητήματος μέσα από την μελέτη και επεξεργασία των αντιλήψεων των εκπαιδευτικών, τόσο σχετικά με την νοηματοδότηση της έννοιας της αναπηρίας και της διαδικασίας της ευαισθητοποίησης, όσο και σε σχέση με τις εκπαιδευτικές πρακτικές που οι ίδιοι/ες εφαρμόζουν. Πρόκειται για μια ποιοτική έρευνα, ερευνητικό εργαλείο της οποίας αποτελεί η διεξαγωγή ημι-δομημένων συνεντεύξεων. Για την συγκεκριμένη εργασία έλαβαν χώρα δέκα (10) συνεντεύξεις. Δείγμα της έρευνας αποτέλεσαν νηπιαγωγοί, οι οποίες εργάζονται είτε στον ιδιωτικό είτε στον δημόσιο τομέα, ενώ η επιλογή έγινε με βάση την μέθοδο της βολικής δειγματοληψίας, καθώς και με την μέθοδο της χιονοστιβάδας. Μέθοδο ανάλυσης των ερευνητικών δεδομένων αποτέλεσε η μέθοδος της θεματικής ανάλυσης περιεχομένου. Τα ευρήματα της έρευνας υποδεικνύουν την νοηματοδότηση της έννοιας της αναπηρίας υπό το πρίσμα ιατρικών και ατομοκεντρικών θεωρήσεων από την πλευρά των εκπαιδευτικών. Σύμφωνα με τα συμπεράσματα της έρευνας η αναπηρία ταυτίζεται με την βλάβη και το έλλειμμα, ενώ συχνά προσδιορίζεται ως δυσκολία και ως διαφορετικότητα. Συγχρόνως, λαμβάνοντας υπόψη τα ερευνητικά δεδομένα, η έρευνα συμπεραίνει πως η διαδικασία της ευαισθητοποίησης αποτελεί για την πλειοψηφία των εκπαιδευτικών μέσο ενημέρωσης, ένταξης και αποδοχής, καθώς επίσης και μέσο παροχής βοήθειας προς τους αναπήρους. Αναφορικά με το ζήτημα της υλοποίησης προγραμμάτων ευαισθητοποίησης για την αναπηρία, αναδεικνύεται η απουσία επαρκών κινήτρων για την ενασχόληση με το ζήτημα, με το υλικό που αξιοποιείται να κρίνεται ανεπαρκές και την φωνή των αναπήρων να απουσιάζει. Τέλος, σύμφωνα με τα ερευνητικά δεδομένα, συμπεραίνεται η αναποτελεσματικότητα των εκπαιδευτικών παρεμβάσεων που περιγράφονται, καθώς μετά την ολοκλήρωσή τους οι μαθητές νοηματοδοτούν, κατά τις εκπαιδευτικούς, την αναπηρία με βάση το έλλειμμα και την βλάβη και να παρουσιάζουν αισθήματα λύπησης προς αυτή.","The issue of raising public awareness about disability is a controversial and complex task, which is increasingly being discussed, an issue that concerns both education and society as a whole. Although disability movements, international organizations, and members of the academic community often address this issue, a thorough study of literature reveals that disablism nowadays exists (Sullivan & Glidden, 2014; Thomas, 2004). Beliefs and attitudes of society towards disability are often considered extremely inadequate, both in theory and in practice (Oliver, 2004), which is an issue that should concern us. Such perceptions and practices may be particularly problematic, hampering any common effort for inclusion and equality (Scior, 2011) and removing the disability movement from claiming equal participation, autonomy and emancipation within the social and political whole (Beckett & Buckner, 2012). This paper researches teachers' beliefs and experiences on raising students' awareness about disability. More specifically, an in-depth understanding of this issue is attempted through the investigation of teachers' perceptions, both on the understanding of the concept of disability and the concept of raising awareness, and on the educational practices they apply themselves. This research paper is a qualitative descriptive research, which conducted through semi-structured interviews. Ten (10) interviews took place for this paper. The sample consists of kindergarten teachers, who work either in private or in public schools, and was chosen by the convenience sampling method, as well as the snowball sampling. The method of analysis was the method of thematic content analysis. The findings of the research indicate that teachers interpret disability through a medical and individual perspective. According to the research findings, disability is identified as impairment, deficiency, difficulty and diversity. At the same time, taking into account the research data, the research concludes that the awareness process is for most teachers a means of information, inclusion and acceptance, as well as a means of providing assistance to the disabled. Regarding the issue of the implementation of disability awareness programs, the lack of sufficient motivation to address the issue is highlighted, with the material used being deemed insufficient and the voice of the disabled being absent. Finally, according to the research data, ineffectiveness of the educational interventions described is concluded, as according to the teachers, students understand the disability with as deficit and impairment, showing feelings of lamentable towards it."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["«Απόψεις και εμπειρίες εκπαιδευτικών αναφορικά με το ζήτημα της ευαισθητοποίησης των μαθητών/τριών για την αναπηρία: διερεύνηση του φαινομένου υπό το πρίσμα ενταξιακών και κοινωνικών θεωρήσεων της αναπηρίας»"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ταγκλή Ειρήνη","Tagkli Eirini"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Το ζήτημα της ευαισθητοποίησης των πολιτών των σύγχρονων κοινωνιών σχετικά με το φαινόμενο της αναπηρίας αποτελεί ένα ακανθώδες και περίπλοκο εγχείρημα, το οποίο αποτελεί ολοένα και περισσότερο πεδίο συζήτησης, συνιστώντας ένα θέμα που αφορά τόσο τον τομέα της εκπαίδευσης όσο και την ίδια την κοινωνία εν γένει. Παρά το γεγονός ότι αναπηρικά κινήματα, διεθνείς οργανισμοί και μέλη της ακαδημαϊκής κοινότητας πραγματεύονται συχνά το εν λόγω ζήτημα, εξετάζοντας κάνεις ενδελεχώς την βιβλιογραφία διακρίνει πως φαινόμενα μισαναπηρισμού κάνουν αισθητή την παρουσία τους σήμερα (Sullivan & Glidden, 2014•Thomas, 2004). Πεποιθήσεις και στάσεις της ευρύτερης κοινωνίας απέναντι στο ζήτημα της αναπηρίας κρίνονται συχνά εξαιρετικά ανεπαρκείς, τόσο σε θεωρητικό επίπεδο, όσο και σε επίπεδο πολιτικής πρακτικής (Oliver, 2004), στοιχείο που οφείλει να μας προβληματίσει. Τέτοιου είδους αντιλήψεις και πρακτικές ενδέχεται να αποβούν ιδιαίτερα προβληματικές, παρακωλύοντας οποιαδήποτε συλλογική προσπάθεια για ένταξη και ισότητα (Scior, 2011) και απομακρύνοντας το αναπηρικό κίνημα από την διεκδίκηση ίσης συμμετοχής, αυτονομίας και χειραφέτησης εντός του κοινωνικού και πολιτικού γίγνεσθαι (Beckett & Buckner, 2012). Στη παρούσα εργασία διερευνώνται απόψεις και εμπειρίες εκπαιδευτικών αναφορικά με το ζήτημα της ευαισθητοποίησης των μαθητών για την αναπηρία. Πιο συγκεκριμένα, επιχειρείται η εις βάθος κατανόηση του εν λόγω ζητήματος μέσα από την μελέτη και επεξεργασία των αντιλήψεων των εκπαιδευτικών, τόσο σχετικά με την νοηματοδότηση της έννοιας της αναπηρίας και της διαδικασίας της ευαισθητοποίησης, όσο και σε σχέση με τις εκπαιδευτικές πρακτικές που οι ίδιοι/ες εφαρμόζουν. Πρόκειται για μια ποιοτική έρευνα, ερευνητικό εργαλείο της οποίας αποτελεί η διεξαγωγή ημι-δομημένων συνεντεύξεων. Για την συγκεκριμένη εργασία έλαβαν χώρα δέκα (10) συνεντεύξεις. Δείγμα της έρευνας αποτέλεσαν νηπιαγωγοί, οι οποίες εργάζονται είτε στον ιδιωτικό είτε στον δημόσιο τομέα, ενώ η επιλογή έγινε με βάση την μέθοδο της βολικής δειγματοληψίας, καθώς και με την μέθοδο της χιονοστιβάδας. Μέθοδο ανάλυσης των ερευνητικών δεδομένων αποτέλεσε η μέθοδος της θεματικής ανάλυσης περιεχομένου. Τα ευρήματα της έρευνας υποδεικνύουν την νοηματοδότηση της έννοιας της αναπηρίας υπό το πρίσμα ιατρικών και ατομοκεντρικών θεωρήσεων από την πλευρά των εκπαιδευτικών. Σύμφωνα με τα συμπεράσματα της έρευνας η αναπηρία ταυτίζεται με την βλάβη και το έλλειμμα, ενώ συχνά προσδιορίζεται ως δυσκολία και ως διαφορετικότητα. Συγχρόνως, λαμβάνοντας υπόψη τα ερευνητικά δεδομένα, η έρευνα συμπεραίνει πως η διαδικασία της ευαισθητοποίησης αποτελεί για την πλειοψηφία των εκπαιδευτικών μέσο ενημέρωσης, ένταξης και αποδοχής, καθώς επίσης και μέσο παροχής βοήθειας προς τους αναπήρους. Αναφορικά με το ζήτημα της υλοποίησης προγραμμάτων ευαισθητοποίησης για την αναπηρία, αναδεικνύεται η απουσία επαρκών κινήτρων για την ενασχόληση με το ζήτημα, με το υλικό που αξιοποιείται να κρίνεται ανεπαρκές και την φωνή των αναπήρων να απουσιάζει. Τέλος, σύμφωνα με τα ερευνητικά δεδομένα, συμπεραίνεται η αναποτελεσματικότητα των εκπαιδευτικών παρεμβάσεων που περιγράφονται, καθώς μετά την ολοκλήρωσή τους οι μαθητές νοηματοδοτούν, κατά τις εκπαιδευτικούς, την αναπηρία με βάση το έλλειμμα και την βλάβη και να παρουσιάζουν αισθήματα λύπησης προς αυτή.","The issue of raising public awareness about disability is a controversial and complex task, which is increasingly being discussed, an issue that concerns both education and society as a whole. Although disability movements, international organizations, and members of the academic community often address this issue, a thorough study of literature reveals that disablism nowadays exists (Sullivan & Glidden, 2014; Thomas, 2004). Beliefs and attitudes of society towards disability are often considered extremely inadequate, both in theory and in practice (Oliver, 2004), which is an issue that should concern us. Such perceptions and practices may be particularly problematic, hampering any common effort for inclusion and equality (Scior, 2011) and removing the disability movement from claiming equal participation, autonomy and emancipation within the social and political whole (Beckett & Buckner, 2012). This paper researches teachers' beliefs and experiences on raising students' awareness about disability. More specifically, an in-depth understanding of this issue is attempted through the investigation of teachers' perceptions, both on the understanding of the concept of disability and the concept of raising awareness, and on the educational practices they apply themselves. This research paper is a qualitative descriptive research, which conducted through semi-structured interviews. Ten (10) interviews took place for this paper. The sample consists of kindergarten teachers, who work either in private or in public schools, and was chosen by the convenience sampling method, as well as the snowball sampling. The method of analysis was the method of thematic content analysis. The findings of the research indicate that teachers interpret disability through a medical and individual perspective. According to the research findings, disability is identified as impairment, deficiency, difficulty and diversity. At the same time, taking into account the research data, the research concludes that the awareness process is for most teachers a means of information, inclusion and acceptance, as well as a means of providing assistance to the disabled. Regarding the issue of the implementation of disability awareness programs, the lack of sufficient motivation to address the issue is highlighted, with the material used being deemed insufficient and the voice of the disabled being absent. Finally, according to the research data, ineffectiveness of the educational interventions described is concluded, as according to the teachers, students understand the disability with as deficit and impairment, showing feelings of lamentable towards it."],"dc:identifier":["uoadl:2961762","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2961762"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"],"dc:title":["«Απόψεις και εμπειρίες εκπαιδευτικών αναφορικά με το ζήτημα της ευαισθητοποίησης των μαθητών/τριών για την αναπηρία: διερεύνηση του φαινομένου υπό το πρίσμα ενταξιακών και κοινωνικών θεωρήσεων της αναπηρίας»"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:43:48Z"}