{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2961777"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2961777","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Αξιολόγηση της επιβάρυνσης αδελφών ατόμων με σύνδρομο down και νοητική υστέρηση","abstract":"Εισαγωγή: Ο ρόλος της επιβάρυνσης του οικογενειακού περιβάλλοντος, αποτελεί σημαντικό παράγοντα στην εξέλιξη της οικογένειας και των μελών της, ιδίως με νοητική αναπηρία. Προηγούμενες μελέτες εστίασαν στην επιβάρυνση των γονέων των ατόμων αυτών. Σκοπός της μελέτης, ήταν να διερευνηθεί ο βαθμός επιβάρυνσης των αδελφών των ατόμων με νοητική υστέρηση και σύνδρομο Down στην νεαρή ενήλικη ζωή. Μέθοδος: Στη μελέτη συμμετείχαν 162 ενήλικες 18 έως 35 ετών, 64 αδέλφια ατόμων με νοητική υστέρηση και σύνδρομο Down με μέση ηλικία τα 27 έτη (Τ.Α.= 5,1 έτη) και 62 αδέλφια ατόμων τυπικής ανάπτυξης με μέση ηλικία τα 28,6 έτη (Τ.Α.= 3,1 έτη).Οι συμμετέχοντες συμπλήρωσαν ηλεκτρονικά τα ερωτηματολόγια: δημογραφικών παραγόντων, BDI,STAI,F-COPES,CRISIS. Αποτελέσματα: Η πλειοψηφία των αδελφών-δικαστικών συμπαραστατών, είναι γυναίκες (66,7%). Η ομάδα των αδελφών φροντιστών παρουσίασε αυξημένα ποσοστά ως προς τη συχνότητα (26,1%) επαφών. Το 67,2% των αδελφών-φροντιστών είχε πολύ καλή σχέση με τον αδελφό. Η ύπαρξη αδελφού με ΝΥ/σύνδρομο Down στην επιλογή επαγγέλματος ήταν σημαντικά υψηλότερη στα αδέλφια ατόμων με νοητική αναπηρία (p=0,020). Το παροδικό άγχος των αδελφών και στις δύο ομάδες δεν αποτέλεσε στατιστικά σημαντικό εύρημα καθώς τα αποτελέσματα ήταν παρόμοια (p=0,081). Επίσης τα αδέλφια της κλινικής ομάδας είχαν στατιστικά υψηλότερα επίπεδα κατάθλιψης σε σύγκριση με την ομάδα ελέγχου (p=0,005). Συμπεράσματα: Οι επαγγελματίες της ψυχικής υγείας μπορούν να παρέχουν συμβουλευτική υποστήριξη στα αδέλφια καθώς το πέρασμα της ευθύνης από τους γονείς γίνεται με τρόπο αυτονόητο χωρίς προετοιμασία. Ιδιαίτερα σημαντικό εύρημα, στην περίοδο της πανδημίας καθώς η ψυχική επιβάρυνση φαίνεται να είναι μεγαλύτερη στον πληθυσμό αυτό.","abstract_html":"Εισαγωγή: Ο ρόλος της επιβάρυνσης του οικογενειακού περιβάλλοντος, αποτελεί σημαντικό παράγοντα στην εξέλιξη της οικογένειας και των μελών της, ιδίως με νοητική αναπηρία. Προηγούμενες μελέτες εστίασαν στην επιβάρυνση των γονέων των ατόμων αυτών. Σκοπός της μελέτης, ήταν να διερευνηθεί ο βαθμός επιβάρυνσης των αδελφών των ατόμων με νοητική υστέρηση και σύνδρομο Down στην νεαρή ενήλικη ζωή. Μέθοδος: Στη μελέτη συμμετείχαν 162 ενήλικες 18 έως 35 ετών, 64 αδέλφια ατόμων με νοητική υστέρηση και σύνδρομο Down με μέση ηλικία τα 27 έτη (Τ.Α.= 5,1 έτη) και 62 αδέλφια ατόμων τυπικής ανάπτυξης με μέση ηλικία τα 28,6 έτη (Τ.Α.= 3,1 έτη).Οι συμμετέχοντες συμπλήρωσαν ηλεκτρονικά τα ερωτηματολόγια: δημογραφικών παραγόντων, BDI,STAI,F-COPES,CRISIS. Αποτελέσματα: Η πλειοψηφία των αδελφών-δικαστικών συμπαραστατών, είναι γυναίκες (66,7%). Η ομάδα των αδελφών φροντιστών παρουσίασε αυξημένα ποσοστά ως προς τη συχνότητα (26,1%) επαφών. Το 67,2% των αδελφών-φροντιστών είχε πολύ καλή σχέση με τον αδελφό. Η ύπαρξη αδελφού με ΝΥ/σύνδρομο Down στην επιλογή επαγγέλματος ήταν σημαντικά υψηλότερη στα αδέλφια ατόμων με νοητική αναπηρία (p=0,020). Το παροδικό άγχος των αδελφών και στις δύο ομάδες δεν αποτέλεσε στατιστικά σημαντικό εύρημα καθώς τα αποτελέσματα ήταν παρόμοια (p=0,081). Επίσης τα αδέλφια της κλινικής ομάδας είχαν στατιστικά υψηλότερα επίπεδα κατάθλιψης σε σύγκριση με την ομάδα ελέγχου (p=0,005). Συμπεράσματα: Οι επαγγελματίες της ψυχικής υγείας μπορούν να παρέχουν συμβουλευτική υποστήριξη στα αδέλφια καθώς το πέρασμα της ευθύνης από τους γονείς γίνεται με τρόπο αυτονόητο χωρίς προετοιμασία. Ιδιαίτερα σημαντικό εύρημα, στην περίοδο της πανδημίας καθώς η ψυχική επιβάρυνση φαίνεται να είναι μεγαλύτερη στον πληθυσμό αυτό.","abstract_has_math":false,"creators":["Παπαδιώτη Ευαγγελία","Papadioti Evangelia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:43:48Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2961777"],"render_values":[{"text":"uoadl:2961777","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2961777","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2961777","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2961777","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Παπαδιώτη Ευαγγελία","Papadioti Evangelia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2961777","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2961777"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Ο ρόλος της επιβάρυνσης του οικογενειακού περιβάλλοντος, αποτελεί σημαντικό παράγοντα στην εξέλιξη της οικογένειας και των μελών της, ιδίως με νοητική αναπηρία. Προηγούμενες μελέτες εστίασαν στην επιβάρυνση των γονέων των ατόμων αυτών. Σκοπός της μελέτης, ήταν να διερευνηθεί ο βαθμός επιβάρυνσης των αδελφών των ατόμων με νοητική υστέρηση και σύνδρομο Down στην νεαρή ενήλικη ζωή. Μέθοδος: Στη μελέτη συμμετείχαν 162 ενήλικες 18 έως 35 ετών, 64 αδέλφια ατόμων με νοητική υστέρηση και σύνδρομο Down με μέση ηλικία τα 27 έτη (Τ.Α.= 5,1 έτη) και 62 αδέλφια ατόμων τυπικής ανάπτυξης με μέση ηλικία τα 28,6 έτη (Τ.Α.= 3,1 έτη).Οι συμμετέχοντες συμπλήρωσαν ηλεκτρονικά τα ερωτηματολόγια: δημογραφικών παραγόντων, BDI,STAI,F-COPES,CRISIS. Αποτελέσματα: Η πλειοψηφία των αδελφών-δικαστικών συμπαραστατών, είναι γυναίκες (66,7%). Η ομάδα των αδελφών φροντιστών παρουσίασε αυξημένα ποσοστά ως προς τη συχνότητα (26,1%) επαφών. Το 67,2% των αδελφών-φροντιστών είχε πολύ καλή σχέση με τον αδελφό. Η ύπαρξη αδελφού με ΝΥ/σύνδρομο Down στην επιλογή επαγγέλματος ήταν σημαντικά υψηλότερη στα αδέλφια ατόμων με νοητική αναπηρία (p=0,020). Το παροδικό άγχος των αδελφών και στις δύο ομάδες δεν αποτέλεσε στατιστικά σημαντικό εύρημα καθώς τα αποτελέσματα ήταν παρόμοια (p=0,081). Επίσης τα αδέλφια της κλινικής ομάδας είχαν στατιστικά υψηλότερα επίπεδα κατάθλιψης σε σύγκριση με την ομάδα ελέγχου (p=0,005). Συμπεράσματα: Οι επαγγελματίες της ψυχικής υγείας μπορούν να παρέχουν συμβουλευτική υποστήριξη στα αδέλφια καθώς το πέρασμα της ευθύνης από τους γονείς γίνεται με τρόπο αυτονόητο χωρίς προετοιμασία. Ιδιαίτερα σημαντικό εύρημα, στην περίοδο της πανδημίας καθώς η ψυχική επιβάρυνση φαίνεται να είναι μεγαλύτερη στον πληθυσμό αυτό.","Background: The burden on family plays an important role in the development of all members including those with intellectual disability. Research illustrated the burden of having a child with mental disability on parents' lives. The study aims to explore aspects of the psychological, economic and social burden on the siblings of people with mental retardation and Down syndrome. Methods: The study included 162 adults aged 18 to 35 years, 64 siblings of people with mental retardation and Down syndrome with a mean age of 27 years (Τ.Α. = 5.1 years) and 62 siblings of normal developmental individuals with a mean age of 28.6 years (Τ.Α. = 3.1 years). Participants completed the following web-based questionnaires: demographic questionnaire, BDI,STAI,F-COPES,CRISIS. Results: Many siblings who participated, are women (66.7%). Siblings of caregivers showed higher frequency (26.1%) of visits to their brother compared to the control group. Specifically, 67.2% of siblings had an excellent relationship with their brother. The presence of a person with these disabilities influenced the sibling's choice of profession (p = 0.020). The stait anxiety of the participants was not statistical significant (p = 0.081).The clinical group showed significantly higher levels of depression compared to the control group (p = 0.005). Conclusion: Mental health professionals need to provide counseling to siblings-legal assistants of people with intellectual disability. The transfer of responsibility from parents to siblings is often self-evident, but without preparation for the future. This is important during the pandemic period when the mental burden appears to be greater in this population."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Αξιολόγηση της επιβάρυνσης αδελφών ατόμων με σύνδρομο down και νοητική υστέρηση"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Παπαδιώτη Ευαγγελία","Papadioti Evangelia"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Εισαγωγή: Ο ρόλος της επιβάρυνσης του οικογενειακού περιβάλλοντος, αποτελεί σημαντικό παράγοντα στην εξέλιξη της οικογένειας και των μελών της, ιδίως με νοητική αναπηρία. Προηγούμενες μελέτες εστίασαν στην επιβάρυνση των γονέων των ατόμων αυτών. Σκοπός της μελέτης, ήταν να διερευνηθεί ο βαθμός επιβάρυνσης των αδελφών των ατόμων με νοητική υστέρηση και σύνδρομο Down στην νεαρή ενήλικη ζωή. Μέθοδος: Στη μελέτη συμμετείχαν 162 ενήλικες 18 έως 35 ετών, 64 αδέλφια ατόμων με νοητική υστέρηση και σύνδρομο Down με μέση ηλικία τα 27 έτη (Τ.Α.= 5,1 έτη) και 62 αδέλφια ατόμων τυπικής ανάπτυξης με μέση ηλικία τα 28,6 έτη (Τ.Α.= 3,1 έτη).Οι συμμετέχοντες συμπλήρωσαν ηλεκτρονικά τα ερωτηματολόγια: δημογραφικών παραγόντων, BDI,STAI,F-COPES,CRISIS. Αποτελέσματα: Η πλειοψηφία των αδελφών-δικαστικών συμπαραστατών, είναι γυναίκες (66,7%). Η ομάδα των αδελφών φροντιστών παρουσίασε αυξημένα ποσοστά ως προς τη συχνότητα (26,1%) επαφών. Το 67,2% των αδελφών-φροντιστών είχε πολύ καλή σχέση με τον αδελφό. Η ύπαρξη αδελφού με ΝΥ/σύνδρομο Down στην επιλογή επαγγέλματος ήταν σημαντικά υψηλότερη στα αδέλφια ατόμων με νοητική αναπηρία (p=0,020). Το παροδικό άγχος των αδελφών και στις δύο ομάδες δεν αποτέλεσε στατιστικά σημαντικό εύρημα καθώς τα αποτελέσματα ήταν παρόμοια (p=0,081). Επίσης τα αδέλφια της κλινικής ομάδας είχαν στατιστικά υψηλότερα επίπεδα κατάθλιψης σε σύγκριση με την ομάδα ελέγχου (p=0,005). Συμπεράσματα: Οι επαγγελματίες της ψυχικής υγείας μπορούν να παρέχουν συμβουλευτική υποστήριξη στα αδέλφια καθώς το πέρασμα της ευθύνης από τους γονείς γίνεται με τρόπο αυτονόητο χωρίς προετοιμασία. Ιδιαίτερα σημαντικό εύρημα, στην περίοδο της πανδημίας καθώς η ψυχική επιβάρυνση φαίνεται να είναι μεγαλύτερη στον πληθυσμό αυτό.","Background: The burden on family plays an important role in the development of all members including those with intellectual disability. Research illustrated the burden of having a child with mental disability on parents' lives. The study aims to explore aspects of the psychological, economic and social burden on the siblings of people with mental retardation and Down syndrome. Methods: The study included 162 adults aged 18 to 35 years, 64 siblings of people with mental retardation and Down syndrome with a mean age of 27 years (Τ.Α. = 5.1 years) and 62 siblings of normal developmental individuals with a mean age of 28.6 years (Τ.Α. = 3.1 years). Participants completed the following web-based questionnaires: demographic questionnaire, BDI,STAI,F-COPES,CRISIS. Results: Many siblings who participated, are women (66.7%). Siblings of caregivers showed higher frequency (26.1%) of visits to their brother compared to the control group. Specifically, 67.2% of siblings had an excellent relationship with their brother. The presence of a person with these disabilities influenced the sibling's choice of profession (p = 0.020). The stait anxiety of the participants was not statistical significant (p = 0.081).The clinical group showed significantly higher levels of depression compared to the control group (p = 0.005). Conclusion: Mental health professionals need to provide counseling to siblings-legal assistants of people with intellectual disability. The transfer of responsibility from parents to siblings is often self-evident, but without preparation for the future. This is important during the pandemic period when the mental burden appears to be greater in this population."],"dc:identifier":["uoadl:2961777","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2961777"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Αξιολόγηση της επιβάρυνσης αδελφών ατόμων με σύνδρομο down και νοητική υστέρηση"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:43:48Z"}