{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2962051"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2962051","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ποσοτική και ποιοτική ανάλυση δεδομένων της Εισαγγελίας Ανηλίκων Αθηνών: Καταγγελίες και φερόμενα θύματα","abstract":"Εισαγωγή: Στην Ελλάδα δεν υπάρχει μέχρι στιγμής επίσημη λεπτομερής καταγραφή των καταγγελιών για αδικήματα εις βάρος του ανήλικου πληθυσμού. Η παρούσα διπλωματική αποτελεί μία έρευνα αρχείου στους φακέλους της Εισαγγελίας Ανηλίκων Αθηνών κατά το διάστημα του πρώτου τριμήνου του έτους 2018. Η κακομεταχείριση ανηλίκου περιλαμβάνει τη φυσική, τη σεξουαλική και τη συναισθηματική κακοποίηση καθώς και την παραμέληση μέσω πράξεων ή παράληψης πράξεων εκ μέρους του γονέα ή του φροντιστή. Η κακοποίηση περιλαμβάνει πράξεις επιβλαβείς για την σωματική, σεξουαλική και συναισθηματική ακεραιότητα του ανηλίκου ενώ η παραμέληση την απουσία πράξεων σχετικών με την φυσική, συναισθηματική, ηθική και ακαδημαϊκή ανάπτυξη του ανήλικου, τις ιατρικές του ανάγκες και την εποπτεία του. Οι συνέπειες της πάσης φύσεως κακομεταχείρισης κατά την παιδική ηλικία είναι καθοριστικές για την μετέπειτα εφηβική και ενήλικη περίοδο. Η Εισαγγελία Ανηλίκων Αθηνών τηρεί αρχεία για κάθε εισερχόμενη καταγγελία αδικημάτων εις βάρος του ανήλικου πληθυσμού. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας έρευνας ήταν η διερεύνηση των αρχείων της Εισαγγελίας Ανηλίκων Αθηνών και η κωδικοποιημένη καταγραφή των καταγγελιών αδικημάτων εις βάρος του ανήλικου πληθυσμού. Διατυπώθηκαν οι εξής ερευνητικές υποθέσεις: (1) Υπάρχει στατιστικά σημαντική σχέση μεταξύ φύλου του ανηλίκου και τύπου αδικήματος. (2) Υπάρχει στατιστικά σημαντική σχέση μεταξύ εθνικότητας του ανηλίκου και βίαιου οικογενειακού περιβάλλοντος. (3) Υπάρχει στατιστικά σημαντική σχέση μεταξύ εθνικότητας του ανηλίκου και τύπου αδικήματος. (4) Το βίαιο περιβάλλον είναι ισχυρότερος συντελεστής πρόβλεψης της επιβεβαίωσης αδικήματος από το φύλο και την ηλικία του ανηλίκου και τον τύπο αδικήματος. Μέθοδος: Η πρόσβαση στα αρχεία της εγκρίθηκε με την κατάθεση ειδικών εγγράφων. Κατεγράφησαν 215 φάκελοι καταγγελιών που αντιστοιχούσαν σε 316 ανήλικα. Οι λεπτομέρειες του κάθε φακέλου καταχωρήθηκαν σε μία ενιαία φόρμα συλλογής δεδομένων. Μεταξύ άλλων η φόρμα περιλαμβάνει μεταβλητές όπως η ηλικία, το φύλο, ο βαθμός συγγένειας με τον θύτη, ο τύπος του αδικήματος, η ύπαρξη βίαιου περιβάλλοντος, οι εισαγγελικές ενέργειες και η επιβεβαίωση αδικήματος. Αποτελέσματα: Το τελικό δείγμα της μελέτης ήταν Ν = 297 καταγγελίες. Από την στατιστική μελέτη αποκλείστηκαν 12 φάκελοι που δεν αφορούσαν καταγγελίες πιθανού εγκλήματος και χαρακτηρίστηκαν ως «επίλυση κοινωνικού προβλήματος». Η μέση ηλικία των φερομένων θυμάτων ήταν τα 8.29 έτη (SD = 4.47). Από το σύνολο των καταγγελμένων περιστατικών μόνο στο 5,49% ασκήθηκε ποινική δίωξη. Απορρίφθηκε η ύπαρξη στατιστικά σημαντικής σχέσης μεταξύ φύλου και είδους αδικήματος σε p επίπεδο .05. Επιβεβαιώθηκε η ύπαρξη στατιστικά σημαντικής σχέσης μεταξύ εθνικότητας του φερόμενου θύματος και βίαιου οικογενειακού περιβάλλοντος με τα φερόμενα θύματα με ελληνική υπηκοότητα να έχουν μεγαλύτερη πιθανότητα να προέρχονται από βίαιο περιβάλλον. Επιβεβαιώθηκε η ύπαρξη στατιστικά σημαντικής σχέσης μεταξύ εθνικότητας του φερόμενου θύματος και τύπου αδικήματος με τις post-hoc συγκρίσεις να δείχνουν ότι τα φερόμενα θύματα με μη-ελληνική εθνικότητα (67.9%) και τα φερόμενα θύματα με ελληνική εθνικότητα (40.7%) να έχουν σε στατιστικά σημαντικό βαθμό συχνότερη την παραμέληση σε σχέση με όλες τις άλλες μορφές κακομεταχείρισης. Τέλος, το βίαιο περιβάλλον απεδείχθη ισχυρότερος συντελεστής πρόβλεψης της επιβεβαίωσης αδικήματος από το φύλο, την ηλικία και τον τύπο αδικήματος. Το μοντέλο έδωσε μικρά (Cox & Snell R2 =.261, Hosmer and Lemeshow’s RL2 = .246) έως μέτρια μεγέθη ισχύος (Nagelkerke R2 = .369). Όταν υπάρχει βίαιο ενδοοικογενειακό περιβάλλον τότε είναι 11,088 φορές πιο πιθανό το καταγγελμένο αδίκημα να αποδειχθεί. Συμπέρασμα: Τα κρατικά αντανακλαστικά είναι ταχέα και ο τοπικός κοινωνικός ουδός ανοχής χαμηλός. Το φύλο δεν έδειξε στατιστικά σημαντική συσχέτιση με τον τύπο του αδικήματος, εύρημα που έρχεται σε σύγκρουση με την υπάρχουσα βιβλιογραφία. Η παραμέληση διαφαίνεται ως το συχνότερο έγκλημα που καταγγέλλεται αλλά και επιβεβαιώνεται παγκοσμίως αλλά στην Ελλάδα. Ενδέχεται να οφείλεται στην οφθαλμοφανή φύση του και όχι στην υψηλότερη συχνότητα εμφάνισης σε σχέση με τις άλλες μορφές κακομεταχείρισης ανηλίκου. Σε σύγκρουση με κοινές προκαταλήψεις, η ύπαρξη βίαιου ενδοοικογενειακού περιβάλλοντος απεδείχθη συχνότερη στους Έλληνες πολίτες. Όσων αφορά στους πολίτες άλλων εθνών που διαμένουν στην Ελλάδα ενδέχεται ταυτόχρονα το φαινόμενο να υποκαταγγέλλεται και ίσως όχι να εκλείπει. Η ύπαρξη βίαιου περιβάλλοντος αυξάνει την πιθανότητα η καταγγελία να επιβεβαιωθεί. Η μη-επιβεβαίωση καταγγελίας δεν σημαίνει απαραίτητα απουσία εγκλήματος εις βάρος του ανήλικου. Μελλοντικές έρευνες θα ήταν χρήσιμο να επεκταθούν σε ολόκληρο το έτος, να παρακολουθήσουν την υποτροπή ή την επανακαταγγελία μη επιβεβαιωμένων περιστατικών σε μελλοντικό χρόνο αλλά και τις πορείες των περιστατικών στα αρχεία της Εισαγγελίας Ποινικής Δίωξης.","abstract_html":"Εισαγωγή: Στην Ελλάδα δεν υπάρχει μέχρι στιγμής επίσημη λεπτομερής καταγραφή των καταγγελιών για αδικήματα εις βάρος του ανήλικου πληθυσμού. Η παρούσα διπλωματική αποτελεί μία έρευνα αρχείου στους φακέλους της Εισαγγελίας Ανηλίκων Αθηνών κατά το διάστημα του πρώτου τριμήνου του έτους 2018. Η κακομεταχείριση ανηλίκου περιλαμβάνει τη φυσική, τη σεξουαλική και τη συναισθηματική κακοποίηση καθώς και την παραμέληση μέσω πράξεων ή παράληψης πράξεων εκ μέρους του γονέα ή του φροντιστή. Η κακοποίηση περιλαμβάνει πράξεις επιβλαβείς για την σωματική, σεξουαλική και συναισθηματική ακεραιότητα του ανηλίκου ενώ η παραμέληση την απουσία πράξεων σχετικών με την φυσική, συναισθηματική, ηθική και ακαδημαϊκή ανάπτυξη του ανήλικου, τις ιατρικές του ανάγκες και την εποπτεία του. Οι συνέπειες της πάσης φύσεως κακομεταχείρισης κατά την παιδική ηλικία είναι καθοριστικές για την μετέπειτα εφηβική και ενήλικη περίοδο. Η Εισαγγελία Ανηλίκων Αθηνών τηρεί αρχεία για κάθε εισερχόμενη καταγγελία αδικημάτων εις βάρος του ανήλικου πληθυσμού. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας έρευνας ήταν η διερεύνηση των αρχείων της Εισαγγελίας Ανηλίκων Αθηνών και η κωδικοποιημένη καταγραφή των καταγγελιών αδικημάτων εις βάρος του ανήλικου πληθυσμού. Διατυπώθηκαν οι εξής ερευνητικές υποθέσεις: (1) Υπάρχει στατιστικά σημαντική σχέση μεταξύ φύλου του ανηλίκου και τύπου αδικήματος. (2) Υπάρχει στατιστικά σημαντική σχέση μεταξύ εθνικότητας του ανηλίκου και βίαιου οικογενειακού περιβάλλοντος. (3) Υπάρχει στατιστικά σημαντική σχέση μεταξύ εθνικότητας του ανηλίκου και τύπου αδικήματος. (4) Το βίαιο περιβάλλον είναι ισχυρότερος συντελεστής πρόβλεψης της επιβεβαίωσης αδικήματος από το φύλο και την ηλικία του ανηλίκου και τον τύπο αδικήματος. Μέθοδος: Η πρόσβαση στα αρχεία της εγκρίθηκε με την κατάθεση ειδικών εγγράφων. Κατεγράφησαν 215 φάκελοι καταγγελιών που αντιστοιχούσαν σε 316 ανήλικα. Οι λεπτομέρειες του κάθε φακέλου καταχωρήθηκαν σε μία ενιαία φόρμα συλλογής δεδομένων. Μεταξύ άλλων η φόρμα περιλαμβάνει μεταβλητές όπως η ηλικία, το φύλο, ο βαθμός συγγένειας με τον θύτη, ο τύπος του αδικήματος, η ύπαρξη βίαιου περιβάλλοντος, οι εισαγγελικές ενέργειες και η επιβεβαίωση αδικήματος. Αποτελέσματα: Το τελικό δείγμα της μελέτης ήταν Ν = 297 καταγγελίες. Από την στατιστική μελέτη αποκλείστηκαν 12 φάκελοι που δεν αφορούσαν καταγγελίες πιθανού εγκλήματος και χαρακτηρίστηκαν ως «επίλυση κοινωνικού προβλήματος». Η μέση ηλικία των φερομένων θυμάτων ήταν τα 8.29 έτη (SD = 4.47). Από το σύνολο των καταγγελμένων περιστατικών μόνο στο 5,49% ασκήθηκε ποινική δίωξη. Απορρίφθηκε η ύπαρξη στατιστικά σημαντικής σχέσης μεταξύ φύλου και είδους αδικήματος σε p επίπεδο .05. Επιβεβαιώθηκε η ύπαρξη στατιστικά σημαντικής σχέσης μεταξύ εθνικότητας του φερόμενου θύματος και βίαιου οικογενειακού περιβάλλοντος με τα φερόμενα θύματα με ελληνική υπηκοότητα να έχουν μεγαλύτερη πιθανότητα να προέρχονται από βίαιο περιβάλλον. Επιβεβαιώθηκε η ύπαρξη στατιστικά σημαντικής σχέσης μεταξύ εθνικότητας του φερόμενου θύματος και τύπου αδικήματος με τις post-hoc συγκρίσεις να δείχνουν ότι τα φερόμενα θύματα με μη-ελληνική εθνικότητα (67.9%) και τα φερόμενα θύματα με ελληνική εθνικότητα (40.7%) να έχουν σε στατιστικά σημαντικό βαθμό συχνότερη την παραμέληση σε σχέση με όλες τις άλλες μορφές κακομεταχείρισης. Τέλος, το βίαιο περιβάλλον απεδείχθη ισχυρότερος συντελεστής πρόβλεψης της επιβεβαίωσης αδικήματος από το φύλο, την ηλικία και τον τύπο αδικήματος. Το μοντέλο έδωσε μικρά (Cox &amp; Snell R2 =.261, Hosmer and Lemeshow’s RL2 = .246) έως μέτρια μεγέθη ισχύος (Nagelkerke R2 = .369). Όταν υπάρχει βίαιο ενδοοικογενειακό περιβάλλον τότε είναι 11,088 φορές πιο πιθανό το καταγγελμένο αδίκημα να αποδειχθεί. Συμπέρασμα: Τα κρατικά αντανακλαστικά είναι ταχέα και ο τοπικός κοινωνικός ουδός ανοχής χαμηλός. Το φύλο δεν έδειξε στατιστικά σημαντική συσχέτιση με τον τύπο του αδικήματος, εύρημα που έρχεται σε σύγκρουση με την υπάρχουσα βιβλιογραφία. Η παραμέληση διαφαίνεται ως το συχνότερο έγκλημα που καταγγέλλεται αλλά και επιβεβαιώνεται παγκοσμίως αλλά στην Ελλάδα. Ενδέχεται να οφείλεται στην οφθαλμοφανή φύση του και όχι στην υψηλότερη συχνότητα εμφάνισης σε σχέση με τις άλλες μορφές κακομεταχείρισης ανηλίκου. Σε σύγκρουση με κοινές προκαταλήψεις, η ύπαρξη βίαιου ενδοοικογενειακού περιβάλλοντος απεδείχθη συχνότερη στους Έλληνες πολίτες. Όσων αφορά στους πολίτες άλλων εθνών που διαμένουν στην Ελλάδα ενδέχεται ταυτόχρονα το φαινόμενο να υποκαταγγέλλεται και ίσως όχι να εκλείπει. Η ύπαρξη βίαιου περιβάλλοντος αυξάνει την πιθανότητα η καταγγελία να επιβεβαιωθεί. Η μη-επιβεβαίωση καταγγελίας δεν σημαίνει απαραίτητα απουσία εγκλήματος εις βάρος του ανήλικου. Μελλοντικές έρευνες θα ήταν χρήσιμο να επεκταθούν σε ολόκληρο το έτος, να παρακολουθήσουν την υποτροπή ή την επανακαταγγελία μη επιβεβαιωμένων περιστατικών σε μελλοντικό χρόνο αλλά και τις πορείες των περιστατικών στα αρχεία της Εισαγγελίας Ποινικής Δίωξης.","abstract_has_math":false,"creators":["Μάρρα Ελένη","Marra Eleni"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:43:51Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2962051"],"render_values":[{"text":"uoadl:2962051","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2962051","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2962051","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2962051","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μάρρα Ελένη","Marra Eleni"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2962051","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2962051"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Στην Ελλάδα δεν υπάρχει μέχρι στιγμής επίσημη λεπτομερής καταγραφή των καταγγελιών για αδικήματα εις βάρος του ανήλικου πληθυσμού. Η παρούσα διπλωματική αποτελεί μία έρευνα αρχείου στους φακέλους της Εισαγγελίας Ανηλίκων Αθηνών κατά το διάστημα του πρώτου τριμήνου του έτους 2018. Η κακομεταχείριση ανηλίκου περιλαμβάνει τη φυσική, τη σεξουαλική και τη συναισθηματική κακοποίηση καθώς και την παραμέληση μέσω πράξεων ή παράληψης πράξεων εκ μέρους του γονέα ή του φροντιστή. Η κακοποίηση περιλαμβάνει πράξεις επιβλαβείς για την σωματική, σεξουαλική και συναισθηματική ακεραιότητα του ανηλίκου ενώ η παραμέληση την απουσία πράξεων σχετικών με την φυσική, συναισθηματική, ηθική και ακαδημαϊκή ανάπτυξη του ανήλικου, τις ιατρικές του ανάγκες και την εποπτεία του. Οι συνέπειες της πάσης φύσεως κακομεταχείρισης κατά την παιδική ηλικία είναι καθοριστικές για την μετέπειτα εφηβική και ενήλικη περίοδο. Η Εισαγγελία Ανηλίκων Αθηνών τηρεί αρχεία για κάθε εισερχόμενη καταγγελία αδικημάτων εις βάρος του ανήλικου πληθυσμού. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας έρευνας ήταν η διερεύνηση των αρχείων της Εισαγγελίας Ανηλίκων Αθηνών και η κωδικοποιημένη καταγραφή των καταγγελιών αδικημάτων εις βάρος του ανήλικου πληθυσμού. Διατυπώθηκαν οι εξής ερευνητικές υποθέσεις: (1) Υπάρχει στατιστικά σημαντική σχέση μεταξύ φύλου του ανηλίκου και τύπου αδικήματος. (2) Υπάρχει στατιστικά σημαντική σχέση μεταξύ εθνικότητας του ανηλίκου και βίαιου οικογενειακού περιβάλλοντος. (3) Υπάρχει στατιστικά σημαντική σχέση μεταξύ εθνικότητας του ανηλίκου και τύπου αδικήματος. (4) Το βίαιο περιβάλλον είναι ισχυρότερος συντελεστής πρόβλεψης της επιβεβαίωσης αδικήματος από το φύλο και την ηλικία του ανηλίκου και τον τύπο αδικήματος. Μέθοδος: Η πρόσβαση στα αρχεία της εγκρίθηκε με την κατάθεση ειδικών εγγράφων. Κατεγράφησαν 215 φάκελοι καταγγελιών που αντιστοιχούσαν σε 316 ανήλικα. Οι λεπτομέρειες του κάθε φακέλου καταχωρήθηκαν σε μία ενιαία φόρμα συλλογής δεδομένων. Μεταξύ άλλων η φόρμα περιλαμβάνει μεταβλητές όπως η ηλικία, το φύλο, ο βαθμός συγγένειας με τον θύτη, ο τύπος του αδικήματος, η ύπαρξη βίαιου περιβάλλοντος, οι εισαγγελικές ενέργειες και η επιβεβαίωση αδικήματος. Αποτελέσματα: Το τελικό δείγμα της μελέτης ήταν Ν = 297 καταγγελίες. Από την στατιστική μελέτη αποκλείστηκαν 12 φάκελοι που δεν αφορούσαν καταγγελίες πιθανού εγκλήματος και χαρακτηρίστηκαν ως «επίλυση κοινωνικού προβλήματος». Η μέση ηλικία των φερομένων θυμάτων ήταν τα 8.29 έτη (SD = 4.47). Από το σύνολο των καταγγελμένων περιστατικών μόνο στο 5,49% ασκήθηκε ποινική δίωξη. Απορρίφθηκε η ύπαρξη στατιστικά σημαντικής σχέσης μεταξύ φύλου και είδους αδικήματος σε p επίπεδο .05. Επιβεβαιώθηκε η ύπαρξη στατιστικά σημαντικής σχέσης μεταξύ εθνικότητας του φερόμενου θύματος και βίαιου οικογενειακού περιβάλλοντος με τα φερόμενα θύματα με ελληνική υπηκοότητα να έχουν μεγαλύτερη πιθανότητα να προέρχονται από βίαιο περιβάλλον. Επιβεβαιώθηκε η ύπαρξη στατιστικά σημαντικής σχέσης μεταξύ εθνικότητας του φερόμενου θύματος και τύπου αδικήματος με τις post-hoc συγκρίσεις να δείχνουν ότι τα φερόμενα θύματα με μη-ελληνική εθνικότητα (67.9%) και τα φερόμενα θύματα με ελληνική εθνικότητα (40.7%) να έχουν σε στατιστικά σημαντικό βαθμό συχνότερη την παραμέληση σε σχέση με όλες τις άλλες μορφές κακομεταχείρισης. Τέλος, το βίαιο περιβάλλον απεδείχθη ισχυρότερος συντελεστής πρόβλεψης της επιβεβαίωσης αδικήματος από το φύλο, την ηλικία και τον τύπο αδικήματος. Το μοντέλο έδωσε μικρά (Cox & Snell R2 =.261, Hosmer and Lemeshow’s RL2 = .246) έως μέτρια μεγέθη ισχύος (Nagelkerke R2 = .369). Όταν υπάρχει βίαιο ενδοοικογενειακό περιβάλλον τότε είναι 11,088 φορές πιο πιθανό το καταγγελμένο αδίκημα να αποδειχθεί. Συμπέρασμα: Τα κρατικά αντανακλαστικά είναι ταχέα και ο τοπικός κοινωνικός ουδός ανοχής χαμηλός. Το φύλο δεν έδειξε στατιστικά σημαντική συσχέτιση με τον τύπο του αδικήματος, εύρημα που έρχεται σε σύγκρουση με την υπάρχουσα βιβλιογραφία. Η παραμέληση διαφαίνεται ως το συχνότερο έγκλημα που καταγγέλλεται αλλά και επιβεβαιώνεται παγκοσμίως αλλά στην Ελλάδα. Ενδέχεται να οφείλεται στην οφθαλμοφανή φύση του και όχι στην υψηλότερη συχνότητα εμφάνισης σε σχέση με τις άλλες μορφές κακομεταχείρισης ανηλίκου. Σε σύγκρουση με κοινές προκαταλήψεις, η ύπαρξη βίαιου ενδοοικογενειακού περιβάλλοντος απεδείχθη συχνότερη στους Έλληνες πολίτες. Όσων αφορά στους πολίτες άλλων εθνών που διαμένουν στην Ελλάδα ενδέχεται ταυτόχρονα το φαινόμενο να υποκαταγγέλλεται και ίσως όχι να εκλείπει. Η ύπαρξη βίαιου περιβάλλοντος αυξάνει την πιθανότητα η καταγγελία να επιβεβαιωθεί. Η μη-επιβεβαίωση καταγγελίας δεν σημαίνει απαραίτητα απουσία εγκλήματος εις βάρος του ανήλικου. Μελλοντικές έρευνες θα ήταν χρήσιμο να επεκταθούν σε ολόκληρο το έτος, να παρακολουθήσουν την υποτροπή ή την επανακαταγγελία μη επιβεβαιωμένων περιστατικών σε μελλοντικό χρόνο αλλά και τις πορείες των περιστατικών στα αρχεία της Εισαγγελίας Ποινικής Δίωξης.","Introduction Greece does not have a detailed registration of the reported assaults on children. The present paper is an archival research on the records of the Athens Prosecution Office for Children for the period of January until March of the year 2018. It falls under the category of descriptive and exploratory research. Child maltreatment encompasses the physical, sexual, and emotional abuse as well as the neglect, via actions or lack of actions by the parent or caregiver. Abuse includes detrimental actions towards the physical, sexual, and emotional integrity of the baby, the child, or the adolescent whereas the neglect, the lack of protective actions regarding the physical, emotional, ethical, and academic development, medical needs, as well as the supervision of the child. The consequences of any of the above experiences are crucial for the psychosocial development of the victim across his or her life span. The Prosecution Office of Athens for Children keeps records of all incoming reports of alleged crimes. Aim The aim of the present paper was the exploration of the records of the Prosecution Office of Athens for Children as well as the detailed and coded registration of the reports of alleged crimes towards children. Four hypotheses were formed: (1) There is a statistically significant association between the gender of the alleged victim and type of the alleged maltreatment. (2) There is a statistically significant association between the nationality of the alleged victim and the domestic violence / intimate partner discord status (yes/no/unknown). (3) There is a statistically significant association between the nationality of the alleged victim and type of the alleged maltreatment. (4) Domestic violence status is the most significant predictor of the Substantiation status of each report (yes/no/unknown) compared to gender and age of the alleged victim and type of the alleged maltreatment. Method Access was granted via the National and Kapodistrian University of Athens along with official papers of the Principal Office of Personal Data Protection and parts of the Greek Constitution. 215 records were registered. These reflected in total 316 children that included babies, children, and adolescents. The details of each report were recorded in a uniformed database archive. Some of the registered variables are gender, age, ethnicity, degree of kinship with the alleged perpetrator, the type of the alleged maltreatment, the domestic violence status, the Prosecutors’ actions, and the substantiation of the report. Results The final sample was N=297 reports of alleged victims. 12 records were excluded from the analysis, since they referred to official permissions regarding standard procedures for children lacking custody and did not reflect report of child maltreatment. The mean age of the sample was 8.29 years (SD=4.47). Out of the total reports, 5.49% were legally prosecuted. Results showed that there is no statistically significant association between the gender of the alleged victim and type of the alleged maltreatment. The second hypothesis was confirmed. There is a statistically significant association between the nationality of the alleged victim and the domestic violence status. Alleged victims of Greek nationality (91.7%) experience more often domestic violence as compared to non-Greek alleged victims (8.3%). The third hypothesis was also confirmed. There is a statistically significant association between the nationality of the alleged victim and type of the alleged maltreatment. The post-hoc analysis revealed that alleged victims of non-Greek nationality (67.9%) and Greek alleged victims (40.7%) are reported the crime of Neglect at a statistically significant level in comparison to all other types of maltreatment. Finally, domestic violence / intimate partner discord status of the record (yes/no/unknown) is a statistically significant predictor of the Substantiation status of each report (yes/no/unknown) compared to gender and age of the alleged victim and type of the alleged maltreatment (Cox & Snell R2 =.261, Hosmer and Lemeshow’s RL2 = .246, Nagelkerke R2 = .369). The hypothesis was confirmed with the results showing that there are 11.088 more chances of the maltreatment to be confirmed when the house of the alleged victim is under domestic violence / intimate partner discord status. Discussion The reactions of the Athens Prosecution Office for Children to a filled report are quick and the social local threshold for child maltreatment is shown to be low. The fact that there is no statistically significant association between the gender of the alleged victim and type of the alleged maltreatment is contradicting previous findings. Child neglect, found as the most reported and substantiated type of maltreatment, is in line with existing research both in Greece and worldwide. It is argued that there is a probability of this fact being due to the clearly deduced nature of the crime rather than its actual higher frequency of occurring, in comparison to all other types of maltreatment. Contrary to prejudice, the presence of domestic violence/intimate partner discord status was found higher for Greek families compared to non-Greek. Both directions of argument are discussed, as this could reflect reality or be the result of under-reported incidents. Domestic violence/intimate partner discord status of the family can predict substantiation of the report. Non-substantiated cases are not necessarily lacking child maltreatment. Future research is suggested to record the data for the whole year of 2018 - or even more -, to follow up the recidivism of non-substantiated cases and to finally follow up the substantiated records until the trial’s outcome."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ποσοτική και ποιοτική ανάλυση δεδομένων της Εισαγγελίας Ανηλίκων Αθηνών: Καταγγελίες και φερόμενα θύματα"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μάρρα Ελένη","Marra Eleni"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Εισαγωγή: Στην Ελλάδα δεν υπάρχει μέχρι στιγμής επίσημη λεπτομερής καταγραφή των καταγγελιών για αδικήματα εις βάρος του ανήλικου πληθυσμού. Η παρούσα διπλωματική αποτελεί μία έρευνα αρχείου στους φακέλους της Εισαγγελίας Ανηλίκων Αθηνών κατά το διάστημα του πρώτου τριμήνου του έτους 2018. Η κακομεταχείριση ανηλίκου περιλαμβάνει τη φυσική, τη σεξουαλική και τη συναισθηματική κακοποίηση καθώς και την παραμέληση μέσω πράξεων ή παράληψης πράξεων εκ μέρους του γονέα ή του φροντιστή. Η κακοποίηση περιλαμβάνει πράξεις επιβλαβείς για την σωματική, σεξουαλική και συναισθηματική ακεραιότητα του ανηλίκου ενώ η παραμέληση την απουσία πράξεων σχετικών με την φυσική, συναισθηματική, ηθική και ακαδημαϊκή ανάπτυξη του ανήλικου, τις ιατρικές του ανάγκες και την εποπτεία του. Οι συνέπειες της πάσης φύσεως κακομεταχείρισης κατά την παιδική ηλικία είναι καθοριστικές για την μετέπειτα εφηβική και ενήλικη περίοδο. Η Εισαγγελία Ανηλίκων Αθηνών τηρεί αρχεία για κάθε εισερχόμενη καταγγελία αδικημάτων εις βάρος του ανήλικου πληθυσμού. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας έρευνας ήταν η διερεύνηση των αρχείων της Εισαγγελίας Ανηλίκων Αθηνών και η κωδικοποιημένη καταγραφή των καταγγελιών αδικημάτων εις βάρος του ανήλικου πληθυσμού. Διατυπώθηκαν οι εξής ερευνητικές υποθέσεις: (1) Υπάρχει στατιστικά σημαντική σχέση μεταξύ φύλου του ανηλίκου και τύπου αδικήματος. (2) Υπάρχει στατιστικά σημαντική σχέση μεταξύ εθνικότητας του ανηλίκου και βίαιου οικογενειακού περιβάλλοντος. (3) Υπάρχει στατιστικά σημαντική σχέση μεταξύ εθνικότητας του ανηλίκου και τύπου αδικήματος. (4) Το βίαιο περιβάλλον είναι ισχυρότερος συντελεστής πρόβλεψης της επιβεβαίωσης αδικήματος από το φύλο και την ηλικία του ανηλίκου και τον τύπο αδικήματος. Μέθοδος: Η πρόσβαση στα αρχεία της εγκρίθηκε με την κατάθεση ειδικών εγγράφων. Κατεγράφησαν 215 φάκελοι καταγγελιών που αντιστοιχούσαν σε 316 ανήλικα. Οι λεπτομέρειες του κάθε φακέλου καταχωρήθηκαν σε μία ενιαία φόρμα συλλογής δεδομένων. Μεταξύ άλλων η φόρμα περιλαμβάνει μεταβλητές όπως η ηλικία, το φύλο, ο βαθμός συγγένειας με τον θύτη, ο τύπος του αδικήματος, η ύπαρξη βίαιου περιβάλλοντος, οι εισαγγελικές ενέργειες και η επιβεβαίωση αδικήματος. Αποτελέσματα: Το τελικό δείγμα της μελέτης ήταν Ν = 297 καταγγελίες. Από την στατιστική μελέτη αποκλείστηκαν 12 φάκελοι που δεν αφορούσαν καταγγελίες πιθανού εγκλήματος και χαρακτηρίστηκαν ως «επίλυση κοινωνικού προβλήματος». Η μέση ηλικία των φερομένων θυμάτων ήταν τα 8.29 έτη (SD = 4.47). Από το σύνολο των καταγγελμένων περιστατικών μόνο στο 5,49% ασκήθηκε ποινική δίωξη. Απορρίφθηκε η ύπαρξη στατιστικά σημαντικής σχέσης μεταξύ φύλου και είδους αδικήματος σε p επίπεδο .05. Επιβεβαιώθηκε η ύπαρξη στατιστικά σημαντικής σχέσης μεταξύ εθνικότητας του φερόμενου θύματος και βίαιου οικογενειακού περιβάλλοντος με τα φερόμενα θύματα με ελληνική υπηκοότητα να έχουν μεγαλύτερη πιθανότητα να προέρχονται από βίαιο περιβάλλον. Επιβεβαιώθηκε η ύπαρξη στατιστικά σημαντικής σχέσης μεταξύ εθνικότητας του φερόμενου θύματος και τύπου αδικήματος με τις post-hoc συγκρίσεις να δείχνουν ότι τα φερόμενα θύματα με μη-ελληνική εθνικότητα (67.9%) και τα φερόμενα θύματα με ελληνική εθνικότητα (40.7%) να έχουν σε στατιστικά σημαντικό βαθμό συχνότερη την παραμέληση σε σχέση με όλες τις άλλες μορφές κακομεταχείρισης. Τέλος, το βίαιο περιβάλλον απεδείχθη ισχυρότερος συντελεστής πρόβλεψης της επιβεβαίωσης αδικήματος από το φύλο, την ηλικία και τον τύπο αδικήματος. Το μοντέλο έδωσε μικρά (Cox & Snell R2 =.261, Hosmer and Lemeshow’s RL2 = .246) έως μέτρια μεγέθη ισχύος (Nagelkerke R2 = .369). Όταν υπάρχει βίαιο ενδοοικογενειακό περιβάλλον τότε είναι 11,088 φορές πιο πιθανό το καταγγελμένο αδίκημα να αποδειχθεί. Συμπέρασμα: Τα κρατικά αντανακλαστικά είναι ταχέα και ο τοπικός κοινωνικός ουδός ανοχής χαμηλός. Το φύλο δεν έδειξε στατιστικά σημαντική συσχέτιση με τον τύπο του αδικήματος, εύρημα που έρχεται σε σύγκρουση με την υπάρχουσα βιβλιογραφία. Η παραμέληση διαφαίνεται ως το συχνότερο έγκλημα που καταγγέλλεται αλλά και επιβεβαιώνεται παγκοσμίως αλλά στην Ελλάδα. Ενδέχεται να οφείλεται στην οφθαλμοφανή φύση του και όχι στην υψηλότερη συχνότητα εμφάνισης σε σχέση με τις άλλες μορφές κακομεταχείρισης ανηλίκου. Σε σύγκρουση με κοινές προκαταλήψεις, η ύπαρξη βίαιου ενδοοικογενειακού περιβάλλοντος απεδείχθη συχνότερη στους Έλληνες πολίτες. Όσων αφορά στους πολίτες άλλων εθνών που διαμένουν στην Ελλάδα ενδέχεται ταυτόχρονα το φαινόμενο να υποκαταγγέλλεται και ίσως όχι να εκλείπει. Η ύπαρξη βίαιου περιβάλλοντος αυξάνει την πιθανότητα η καταγγελία να επιβεβαιωθεί. Η μη-επιβεβαίωση καταγγελίας δεν σημαίνει απαραίτητα απουσία εγκλήματος εις βάρος του ανήλικου. Μελλοντικές έρευνες θα ήταν χρήσιμο να επεκταθούν σε ολόκληρο το έτος, να παρακολουθήσουν την υποτροπή ή την επανακαταγγελία μη επιβεβαιωμένων περιστατικών σε μελλοντικό χρόνο αλλά και τις πορείες των περιστατικών στα αρχεία της Εισαγγελίας Ποινικής Δίωξης.","Introduction Greece does not have a detailed registration of the reported assaults on children. The present paper is an archival research on the records of the Athens Prosecution Office for Children for the period of January until March of the year 2018. It falls under the category of descriptive and exploratory research. Child maltreatment encompasses the physical, sexual, and emotional abuse as well as the neglect, via actions or lack of actions by the parent or caregiver. Abuse includes detrimental actions towards the physical, sexual, and emotional integrity of the baby, the child, or the adolescent whereas the neglect, the lack of protective actions regarding the physical, emotional, ethical, and academic development, medical needs, as well as the supervision of the child. The consequences of any of the above experiences are crucial for the psychosocial development of the victim across his or her life span. The Prosecution Office of Athens for Children keeps records of all incoming reports of alleged crimes. Aim The aim of the present paper was the exploration of the records of the Prosecution Office of Athens for Children as well as the detailed and coded registration of the reports of alleged crimes towards children. Four hypotheses were formed: (1) There is a statistically significant association between the gender of the alleged victim and type of the alleged maltreatment. (2) There is a statistically significant association between the nationality of the alleged victim and the domestic violence / intimate partner discord status (yes/no/unknown). (3) There is a statistically significant association between the nationality of the alleged victim and type of the alleged maltreatment. (4) Domestic violence status is the most significant predictor of the Substantiation status of each report (yes/no/unknown) compared to gender and age of the alleged victim and type of the alleged maltreatment. Method Access was granted via the National and Kapodistrian University of Athens along with official papers of the Principal Office of Personal Data Protection and parts of the Greek Constitution. 215 records were registered. These reflected in total 316 children that included babies, children, and adolescents. The details of each report were recorded in a uniformed database archive. Some of the registered variables are gender, age, ethnicity, degree of kinship with the alleged perpetrator, the type of the alleged maltreatment, the domestic violence status, the Prosecutors’ actions, and the substantiation of the report. Results The final sample was N=297 reports of alleged victims. 12 records were excluded from the analysis, since they referred to official permissions regarding standard procedures for children lacking custody and did not reflect report of child maltreatment. The mean age of the sample was 8.29 years (SD=4.47). Out of the total reports, 5.49% were legally prosecuted. Results showed that there is no statistically significant association between the gender of the alleged victim and type of the alleged maltreatment. The second hypothesis was confirmed. There is a statistically significant association between the nationality of the alleged victim and the domestic violence status. Alleged victims of Greek nationality (91.7%) experience more often domestic violence as compared to non-Greek alleged victims (8.3%). The third hypothesis was also confirmed. There is a statistically significant association between the nationality of the alleged victim and type of the alleged maltreatment. The post-hoc analysis revealed that alleged victims of non-Greek nationality (67.9%) and Greek alleged victims (40.7%) are reported the crime of Neglect at a statistically significant level in comparison to all other types of maltreatment. Finally, domestic violence / intimate partner discord status of the record (yes/no/unknown) is a statistically significant predictor of the Substantiation status of each report (yes/no/unknown) compared to gender and age of the alleged victim and type of the alleged maltreatment (Cox & Snell R2 =.261, Hosmer and Lemeshow’s RL2 = .246, Nagelkerke R2 = .369). The hypothesis was confirmed with the results showing that there are 11.088 more chances of the maltreatment to be confirmed when the house of the alleged victim is under domestic violence / intimate partner discord status. Discussion The reactions of the Athens Prosecution Office for Children to a filled report are quick and the social local threshold for child maltreatment is shown to be low. The fact that there is no statistically significant association between the gender of the alleged victim and type of the alleged maltreatment is contradicting previous findings. Child neglect, found as the most reported and substantiated type of maltreatment, is in line with existing research both in Greece and worldwide. It is argued that there is a probability of this fact being due to the clearly deduced nature of the crime rather than its actual higher frequency of occurring, in comparison to all other types of maltreatment. Contrary to prejudice, the presence of domestic violence/intimate partner discord status was found higher for Greek families compared to non-Greek. Both directions of argument are discussed, as this could reflect reality or be the result of under-reported incidents. Domestic violence/intimate partner discord status of the family can predict substantiation of the report. Non-substantiated cases are not necessarily lacking child maltreatment. Future research is suggested to record the data for the whole year of 2018 - or even more -, to follow up the recidivism of non-substantiated cases and to finally follow up the substantiated records until the trial’s outcome."],"dc:identifier":["uoadl:2962051","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2962051"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Ποσοτική και ποιοτική ανάλυση δεδομένων της Εισαγγελίας Ανηλίκων Αθηνών: Καταγγελίες και φερόμενα θύματα"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:43:51Z"}