{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2962066"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2962066","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Αποκατάσταση σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια με διατηρημένο κλάσμα εξώθησης","abstract":"Αντικείμενο-σκοπός: Η καρδιακή ανεπάρκεια με διατηρημένο κλάσμα εξώθησης(HFpEF) περιλαμβάνει ένα μεγάλο ποσοστό ασθενών με καρδιακή ανεπάρκεια και προοιωνίζεται φτωχή πρόγνωση με παρόμοια αποτελέσματα με αυτά των ασθενών με καρδιακή ανεπάρκεια με μειωμένο κλάσμα εξώθησης.Έως σήμερα,δεν έχει εδραιωθεί φαρμακευτική θεραπεία που να βελτιώνει την κλινική έκβαση σ’αυτή τη συνήθη κατάσταση.Ο σκοπός αυτής της συστηματικής ανασκόπησης είναι να συλλέξει δεδομένα από διάφορες μελέτες και ν’αναγνωρίσει τη σχέση μεταξύ της φυσικής δραστηριότητας(όγκος,διάρκεια και ένταση αυτής) και του κλινικού φαινοτύπου σ’ένα μεγάλο αριθμό ασθενών με καρδιακή ανεπάρκεια με διατηρημένο κλάσμα εξώθησης. Μεθοδολογία: Σε όλες τις μελέτες εξειδικεύθηκαν τα κριτήρια εισόδου σε αυτές και οι συμμετέχοντες στη πλειοψηφία αυτών τυχαιοποιήθηκαν σε ομάδες και δεν υπήρξε ‘’τυφλοποίησή’’ τους σε αντίθεση με τους εκτιμητές των μελετών για τουλάχιστον ένα πρωτεύον καταληκτικό σημείο.Επίσης στη πλειοψηφία των μελετών οι ομάδες των συμμετεχόντων ήταν παρόμοιες κατά την έναρξη αναφορικά με τους πιο σημαντικούς προγνωστικούς δείκτες.Τα δεδομένα για τουλάχιστον ένα πρωτεύον καταληκτικό σημείο αναλύθηκαν με βάση τον κανόνα πρόθεσης θεραπείας με εξαίρεση μία μελέτη και όλες οι μελέτες παρέχουν τόσο μέτρα θέσης όσο και μέτρα μεταβλητότητας για τουλάχιστον ένα πρωτεύον καταληκτικό σημείο.Κατά την έναρξη, στη πλειοψηφία των μελετών όλοι οι ασθενείς υπεβλήθησαν σε ανάλυση του κλινικού τους φαινοτύπου συμπεριλαμβανομένης της καρδιοαναπνευστικής δοκιμασίας κοπώσεως,της υ- περηχοκαρδιογραφίας,της δοκιμασίας βάδισης 6 λεπτών(6MWT) και εκτίμησης της ποιότητας ζωής(QoL) με χρήση του ερωτηματολογίου βραχείας φόρμας 36-θεμάτων όπως και της φυσικής δραστηριότητας(PA) με ερωτηματολόγιο προσωπικής αναφοράς.Οι ασθενείς αυτών των μελετών τυχαιοποιήθηκαν προοπτικά σε επιτηρούμενη άσκηση αντοχής/αντιστάσεως επιπρόσθετα της συνήθους φροντίδας ή σε συνήθη φροντίδα μόνο. Αποτελέσματα: Σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια με διατηρημένο κλάσμα εξώθησης ο συνολικός όγκος φυσικής δραστηριότητας σχετίζεται με υπομεγίστη ικανότητα άσκησης και παραμέτρους ευεξίας της ποιότητας ζωής.Αντιθέτως,μόνο η υψηλής εντάσεως άσκηση συνδέεται με μεγίστη ικανότητα άσκησης στους ασθενείς με διατηρημένο κλάσμα εξώθησης.Άλλη μελέτη έδειξε ότι η υψηλής εντάσεως άσκηση διαλειμματικής μορφής(HIIT) θα μπορούσε να προτιμηθεί από τη μετρίας εντάσεως αεροβική συνεχή άσκηση(MI-ACT) για βελτίωση των κλινικών αποτελεσμάτων σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια με διατηρημένο κλάσμα εξώθησης και μας δείχνουν ότι σημαντικές βελτιώσεις στη μεγίστη πρόσληψη οξυγόνου(VO2peak) και στη διαστολική λειτουργία είναι δυνατές ακόμη και 4 εβδομάδες μετά την έναρξη της υψηλής εντάσεως άσκησης διαλειμματικής μορφής στους καρδιοανεπαρκείς ασθενείς με διατηρημένο κλάσμα εξώθησης.Η πιλοτική μελέτη REACH-HF είναι η πρώτη με παρεμβάσεις καρδιακής αποκατάστασης κατ’οίκον για ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια με διατηρημένο κλάσμα εξώ- θησης και τους φροντιστές τους.Οι δυνητικά ευνοϊκές επιδράσεις των παρεμβάσεων αυτών στη ψυχική υγεία των φροντιστών και στους δείκτες επιβάρυνσής της που παρατηρήθηκαν στη πιλοτική αυτή μελέτη υποστηρίζουν τη σκοπιμότητα και αποδοχή της κατ’οίκον καρδιακής αποκατάστασης στους ασθενείς με διατηρημένο κλάσμα εξώθησης.Τα αποτελέσματα της άσκησης σε άλλη πιλοτική μελέτη ασθενών με διαστολική καρδιακή ανεπάρκεια(Ex-DHF) μας δείχνουν ότι ένα βραχυχρόνιο επιτηρούμενο προπονητικό πρόγραμμα άσκησης αντοχής/αντιστάσεως είναι αποτελεσματικό και ασφαλές στους ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια με διατηρημένο κλάσμα εξώθησης.Η άσκηση αποκατάστασης βελτίωσε τη λειτουργική ικανότητα, τη διαστολική λειτουργία και την ποιότητα ζωής στους ασθενείς αυτούς.Μία εναλλακτική μορφή άσκησης σε ασθενείς με προχωρημένη καρδιακή ανεπάρκεια με διατηρημένο κλάσμα εξώθησης που αδυνατούν ή δεν επιθυμούν να συμμετάσχουν σε συμβατικές συνεδρίες άσκησης θα μπορούσε να είναι η άσκηση των εισπνευστικών μυών(IMT) και ο λειτουργικός διά ηλεκτρικού ρεύματος ερεθισμός(FES) κι αυτές οι εναλλακτικές μορφές συσχετίζονται με σημαντική αύξηση στη μεγίστη πρόσληψη οξυγόνου(VO2peak). Συμπεράσματα: Όλες οι μελέτες της συστηματικής ανασκόπησης έδειξαν άλλοτε σε άλλο βαθμό βελτίωση στη μεγίστη πρόσληψη οξυγόνου και άλλες μεταβλητές με αλλαγές στη δοκιμασία 6 λεπτών βάδισης(6MWT),στην καρδιοαναπνευστική δοκιμασία κοπώσεως(CPET) και στη ποιότητα ζωής με χρήση του ερωτηματολογίου βραχείας φόρμας 36-θεμάτων και του ερωτηματολογίου προσωπικής αναφοράς για εκτίμηση της φυσικής δραστηριότητας(PA).","abstract_html":"Αντικείμενο-σκοπός: Η καρδιακή ανεπάρκεια με διατηρημένο κλάσμα εξώθησης(HFpEF) περιλαμβάνει ένα μεγάλο ποσοστό ασθενών με καρδιακή ανεπάρκεια και προοιωνίζεται φτωχή πρόγνωση με παρόμοια αποτελέσματα με αυτά των ασθενών με καρδιακή ανεπάρκεια με μειωμένο κλάσμα εξώθησης.Έως σήμερα,δεν έχει εδραιωθεί φαρμακευτική θεραπεία που να βελτιώνει την κλινική έκβαση σ’αυτή τη συνήθη κατάσταση.Ο σκοπός αυτής της συστηματικής ανασκόπησης είναι να συλλέξει δεδομένα από διάφορες μελέτες και ν’αναγνωρίσει τη σχέση μεταξύ της φυσικής δραστηριότητας(όγκος,διάρκεια και ένταση αυτής) και του κλινικού φαινοτύπου σ’ένα μεγάλο αριθμό ασθενών με καρδιακή ανεπάρκεια με διατηρημένο κλάσμα εξώθησης. Μεθοδολογία: Σε όλες τις μελέτες εξειδικεύθηκαν τα κριτήρια εισόδου σε αυτές και οι συμμετέχοντες στη πλειοψηφία αυτών τυχαιοποιήθηκαν σε ομάδες και δεν υπήρξε ‘’τυφλοποίησή’’ τους σε αντίθεση με τους εκτιμητές των μελετών για τουλάχιστον ένα πρωτεύον καταληκτικό σημείο.Επίσης στη πλειοψηφία των μελετών οι ομάδες των συμμετεχόντων ήταν παρόμοιες κατά την έναρξη αναφορικά με τους πιο σημαντικούς προγνωστικούς δείκτες.Τα δεδομένα για τουλάχιστον ένα πρωτεύον καταληκτικό σημείο αναλύθηκαν με βάση τον κανόνα πρόθεσης θεραπείας με εξαίρεση μία μελέτη και όλες οι μελέτες παρέχουν τόσο μέτρα θέσης όσο και μέτρα μεταβλητότητας για τουλάχιστον ένα πρωτεύον καταληκτικό σημείο.Κατά την έναρξη, στη πλειοψηφία των μελετών όλοι οι ασθενείς υπεβλήθησαν σε ανάλυση του κλινικού τους φαινοτύπου συμπεριλαμβανομένης της καρδιοαναπνευστικής δοκιμασίας κοπώσεως,της υ- περηχοκαρδιογραφίας,της δοκιμασίας βάδισης 6 λεπτών(6MWT) και εκτίμησης της ποιότητας ζωής(QoL) με χρήση του ερωτηματολογίου βραχείας φόρμας 36-θεμάτων όπως και της φυσικής δραστηριότητας(PA) με ερωτηματολόγιο προσωπικής αναφοράς.Οι ασθενείς αυτών των μελετών τυχαιοποιήθηκαν προοπτικά σε επιτηρούμενη άσκηση αντοχής/αντιστάσεως επιπρόσθετα της συνήθους φροντίδας ή σε συνήθη φροντίδα μόνο. Αποτελέσματα: Σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια με διατηρημένο κλάσμα εξώθησης ο συνολικός όγκος φυσικής δραστηριότητας σχετίζεται με υπομεγίστη ικανότητα άσκησης και παραμέτρους ευεξίας της ποιότητας ζωής.Αντιθέτως,μόνο η υψηλής εντάσεως άσκηση συνδέεται με μεγίστη ικανότητα άσκησης στους ασθενείς με διατηρημένο κλάσμα εξώθησης.Άλλη μελέτη έδειξε ότι η υψηλής εντάσεως άσκηση διαλειμματικής μορφής(HIIT) θα μπορούσε να προτιμηθεί από τη μετρίας εντάσεως αεροβική συνεχή άσκηση(MI-ACT) για βελτίωση των κλινικών αποτελεσμάτων σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια με διατηρημένο κλάσμα εξώθησης και μας δείχνουν ότι σημαντικές βελτιώσεις στη μεγίστη πρόσληψη οξυγόνου(VO2peak) και στη διαστολική λειτουργία είναι δυνατές ακόμη και 4 εβδομάδες μετά την έναρξη της υψηλής εντάσεως άσκησης διαλειμματικής μορφής στους καρδιοανεπαρκείς ασθενείς με διατηρημένο κλάσμα εξώθησης.Η πιλοτική μελέτη REACH-HF είναι η πρώτη με παρεμβάσεις καρδιακής αποκατάστασης κατ’οίκον για ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια με διατηρημένο κλάσμα εξώ- θησης και τους φροντιστές τους.Οι δυνητικά ευνοϊκές επιδράσεις των παρεμβάσεων αυτών στη ψυχική υγεία των φροντιστών και στους δείκτες επιβάρυνσής της που παρατηρήθηκαν στη πιλοτική αυτή μελέτη υποστηρίζουν τη σκοπιμότητα και αποδοχή της κατ’οίκον καρδιακής αποκατάστασης στους ασθενείς με διατηρημένο κλάσμα εξώθησης.Τα αποτελέσματα της άσκησης σε άλλη πιλοτική μελέτη ασθενών με διαστολική καρδιακή ανεπάρκεια(Ex-DHF) μας δείχνουν ότι ένα βραχυχρόνιο επιτηρούμενο προπονητικό πρόγραμμα άσκησης αντοχής/αντιστάσεως είναι αποτελεσματικό και ασφαλές στους ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια με διατηρημένο κλάσμα εξώθησης.Η άσκηση αποκατάστασης βελτίωσε τη λειτουργική ικανότητα, τη διαστολική λειτουργία και την ποιότητα ζωής στους ασθενείς αυτούς.Μία εναλλακτική μορφή άσκησης σε ασθενείς με προχωρημένη καρδιακή ανεπάρκεια με διατηρημένο κλάσμα εξώθησης που αδυνατούν ή δεν επιθυμούν να συμμετάσχουν σε συμβατικές συνεδρίες άσκησης θα μπορούσε να είναι η άσκηση των εισπνευστικών μυών(IMT) και ο λειτουργικός διά ηλεκτρικού ρεύματος ερεθισμός(FES) κι αυτές οι εναλλακτικές μορφές συσχετίζονται με σημαντική αύξηση στη μεγίστη πρόσληψη οξυγόνου(VO2peak). Συμπεράσματα: Όλες οι μελέτες της συστηματικής ανασκόπησης έδειξαν άλλοτε σε άλλο βαθμό βελτίωση στη μεγίστη πρόσληψη οξυγόνου και άλλες μεταβλητές με αλλαγές στη δοκιμασία 6 λεπτών βάδισης(6MWT),στην καρδιοαναπνευστική δοκιμασία κοπώσεως(CPET) και στη ποιότητα ζωής με χρήση του ερωτηματολογίου βραχείας φόρμας 36-θεμάτων και του ερωτηματολογίου προσωπικής αναφοράς για εκτίμηση της φυσικής δραστηριότητας(PA).","abstract_has_math":false,"creators":["Χατζηγεωργίου Βασίλειος","Chatzigeorgiou Vassilios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:43:51Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2962066"],"render_values":[{"text":"uoadl:2962066","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2962066","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2962066","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2962066","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Χατζηγεωργίου Βασίλειος","Chatzigeorgiou Vassilios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2962066","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2962066"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Αντικείμενο-σκοπός: Η καρδιακή ανεπάρκεια με διατηρημένο κλάσμα εξώθησης(HFpEF) περιλαμβάνει ένα μεγάλο ποσοστό ασθενών με καρδιακή ανεπάρκεια και προοιωνίζεται φτωχή πρόγνωση με παρόμοια αποτελέσματα με αυτά των ασθενών με καρδιακή ανεπάρκεια με μειωμένο κλάσμα εξώθησης.Έως σήμερα,δεν έχει εδραιωθεί φαρμακευτική θεραπεία που να βελτιώνει την κλινική έκβαση σ’αυτή τη συνήθη κατάσταση.Ο σκοπός αυτής της συστηματικής ανασκόπησης είναι να συλλέξει δεδομένα από διάφορες μελέτες και ν’αναγνωρίσει τη σχέση μεταξύ της φυσικής δραστηριότητας(όγκος,διάρκεια και ένταση αυτής) και του κλινικού φαινοτύπου σ’ένα μεγάλο αριθμό ασθενών με καρδιακή ανεπάρκεια με διατηρημένο κλάσμα εξώθησης. Μεθοδολογία: Σε όλες τις μελέτες εξειδικεύθηκαν τα κριτήρια εισόδου σε αυτές και οι συμμετέχοντες στη πλειοψηφία αυτών τυχαιοποιήθηκαν σε ομάδες και δεν υπήρξε ‘’τυφλοποίησή’’ τους σε αντίθεση με τους εκτιμητές των μελετών για τουλάχιστον ένα πρωτεύον καταληκτικό σημείο.Επίσης στη πλειοψηφία των μελετών οι ομάδες των συμμετεχόντων ήταν παρόμοιες κατά την έναρξη αναφορικά με τους πιο σημαντικούς προγνωστικούς δείκτες.Τα δεδομένα για τουλάχιστον ένα πρωτεύον καταληκτικό σημείο αναλύθηκαν με βάση τον κανόνα πρόθεσης θεραπείας με εξαίρεση μία μελέτη και όλες οι μελέτες παρέχουν τόσο μέτρα θέσης όσο και μέτρα μεταβλητότητας για τουλάχιστον ένα πρωτεύον καταληκτικό σημείο.Κατά την έναρξη, στη πλειοψηφία των μελετών όλοι οι ασθενείς υπεβλήθησαν σε ανάλυση του κλινικού τους φαινοτύπου συμπεριλαμβανομένης της καρδιοαναπνευστικής δοκιμασίας κοπώσεως,της υ- περηχοκαρδιογραφίας,της δοκιμασίας βάδισης 6 λεπτών(6MWT) και εκτίμησης της ποιότητας ζωής(QoL) με χρήση του ερωτηματολογίου βραχείας φόρμας 36-θεμάτων όπως και της φυσικής δραστηριότητας(PA) με ερωτηματολόγιο προσωπικής αναφοράς.Οι ασθενείς αυτών των μελετών τυχαιοποιήθηκαν προοπτικά σε επιτηρούμενη άσκηση αντοχής/αντιστάσεως επιπρόσθετα της συνήθους φροντίδας ή σε συνήθη φροντίδα μόνο. Αποτελέσματα: Σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια με διατηρημένο κλάσμα εξώθησης ο συνολικός όγκος φυσικής δραστηριότητας σχετίζεται με υπομεγίστη ικανότητα άσκησης και παραμέτρους ευεξίας της ποιότητας ζωής.Αντιθέτως,μόνο η υψηλής εντάσεως άσκηση συνδέεται με μεγίστη ικανότητα άσκησης στους ασθενείς με διατηρημένο κλάσμα εξώθησης.Άλλη μελέτη έδειξε ότι η υψηλής εντάσεως άσκηση διαλειμματικής μορφής(HIIT) θα μπορούσε να προτιμηθεί από τη μετρίας εντάσεως αεροβική συνεχή άσκηση(MI-ACT) για βελτίωση των κλινικών αποτελεσμάτων σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια με διατηρημένο κλάσμα εξώθησης και μας δείχνουν ότι σημαντικές βελτιώσεις στη μεγίστη πρόσληψη οξυγόνου(VO2peak) και στη διαστολική λειτουργία είναι δυνατές ακόμη και 4 εβδομάδες μετά την έναρξη της υψηλής εντάσεως άσκησης διαλειμματικής μορφής στους καρδιοανεπαρκείς ασθενείς με διατηρημένο κλάσμα εξώθησης.Η πιλοτική μελέτη REACH-HF είναι η πρώτη με παρεμβάσεις καρδιακής αποκατάστασης κατ’οίκον για ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια με διατηρημένο κλάσμα εξώ- θησης και τους φροντιστές τους.Οι δυνητικά ευνοϊκές επιδράσεις των παρεμβάσεων αυτών στη ψυχική υγεία των φροντιστών και στους δείκτες επιβάρυνσής της που παρατηρήθηκαν στη πιλοτική αυτή μελέτη υποστηρίζουν τη σκοπιμότητα και αποδοχή της κατ’οίκον καρδιακής αποκατάστασης στους ασθενείς με διατηρημένο κλάσμα εξώθησης.Τα αποτελέσματα της άσκησης σε άλλη πιλοτική μελέτη ασθενών με διαστολική καρδιακή ανεπάρκεια(Ex-DHF) μας δείχνουν ότι ένα βραχυχρόνιο επιτηρούμενο προπονητικό πρόγραμμα άσκησης αντοχής/αντιστάσεως είναι αποτελεσματικό και ασφαλές στους ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια με διατηρημένο κλάσμα εξώθησης.Η άσκηση αποκατάστασης βελτίωσε τη λειτουργική ικανότητα, τη διαστολική λειτουργία και την ποιότητα ζωής στους ασθενείς αυτούς.Μία εναλλακτική μορφή άσκησης σε ασθενείς με προχωρημένη καρδιακή ανεπάρκεια με διατηρημένο κλάσμα εξώθησης που αδυνατούν ή δεν επιθυμούν να συμμετάσχουν σε συμβατικές συνεδρίες άσκησης θα μπορούσε να είναι η άσκηση των εισπνευστικών μυών(IMT) και ο λειτουργικός διά ηλεκτρικού ρεύματος ερεθισμός(FES) κι αυτές οι εναλλακτικές μορφές συσχετίζονται με σημαντική αύξηση στη μεγίστη πρόσληψη οξυγόνου(VO2peak). Συμπεράσματα: Όλες οι μελέτες της συστηματικής ανασκόπησης έδειξαν άλλοτε σε άλλο βαθμό βελτίωση στη μεγίστη πρόσληψη οξυγόνου και άλλες μεταβλητές με αλλαγές στη δοκιμασία 6 λεπτών βάδισης(6MWT),στην καρδιοαναπνευστική δοκιμασία κοπώσεως(CPET) και στη ποιότητα ζωής με χρήση του ερωτηματολογίου βραχείας φόρμας 36-θεμάτων και του ερωτηματολογίου προσωπικής αναφοράς για εκτίμηση της φυσικής δραστηριότητας(PA).","Background: Heart failure with preserved ejection fraction(HFpEF) comprises a large portion of heart failure patients and portends poor prognosis with similar outcome to heart failure with reduced ejection fraction.Thus far,no pharmacological treatment has been shown to improve clinical outcome in this common condition.The aim of this systematic review was to pull data from various studies and identify associations between physical activity(volume,duration and intensity) and clinical phenotype in a large cohort of HFpEF patients. Methods: Eligibility criteria were specified in all studies and the subjects were randomly allocated to groups in the majority of them and there was no blinding of the subjects in contrast to assessors who measured at least one key outcome.Also the groups were similar at baseline regarding the most important prognostic indicators in the majority of the studies.Data for at least one key outcome was analysed by ‘’intention to treat’’ with the exception of one study and all studies provide both point measures and measures of variability for at least one key outcome. At baseline,in the majority of the studies all patients underwent phenotypization including cardiopulmonary exercise testing,echocardiography,6 minute walking test(6MWT) and quality of life(QoL) assessment using the 36-item Short-Form questionnaire and the physical activity(PA) was assessed by a self-report questionnaire.The patients of these studies were prospectively randomized to supervised endurance/resistance training in addition to usual care or to usual care alone. Results: In patients with HFpEF,the total amount of PA is related to submaximal exercise capacity and physical dimensions of QoL.In contrast,only high-intensity exercise is associated with maximal exercise capacity in HFpEF patients.Other study showed that high-intensity interval training(HIIT) may be preferred to moderate-intensity aerobic continuous training(MI-ACT) for improving health outcomes in HFpEF and our results show that significant improvements in peak oxygen uptake(VO2peak) and diastolic function are possible after just 4 weeks of HIIT in patients with HFpEF.Rehabilitation enablement in chronic heart failure (REACH-HF) is the first home-based cardiac rehabilitation intervention for patients with HFpEF and their caregivers.Potentials favourable impacts of the REACH-HF intervention on caregiver mental health and mea- sures of burden were observed in this pilot study and the findings support the feasibility and acceptability of the home-based REACH-HF rehabilitation intervention in patients with HFpEF. The results of the exercise training in diastolic heart failure(Ex-DHF) pilot study show that a short-term supervised endurance/resistance exercise program is safe and effective in patients with HFpEF.Exercise training improves functional capacity,diastolic function and quality of life in patients with HFpEF.An alternative form of exercise for advanced HFpEF patients who are unable or unwilling to participate in conventional exercise sessions could be the inspiratory muscle training(IMT) and functional electrical stimulation(FES) and these alternative forms were associated with a significant increase of VO2peak. Conclusions: All studies of the systematic review showed to another extent improvement in peak oxygen uptake and other variables with changes in 6MWT,CPET and quality of life using the 36-item short form questionnaire and a self-report questionnaire for assessment of PA."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Αποκατάσταση σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια με διατηρημένο κλάσμα εξώθησης"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Χατζηγεωργίου Βασίλειος","Chatzigeorgiou Vassilios"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Αντικείμενο-σκοπός: Η καρδιακή ανεπάρκεια με διατηρημένο κλάσμα εξώθησης(HFpEF) περιλαμβάνει ένα μεγάλο ποσοστό ασθενών με καρδιακή ανεπάρκεια και προοιωνίζεται φτωχή πρόγνωση με παρόμοια αποτελέσματα με αυτά των ασθενών με καρδιακή ανεπάρκεια με μειωμένο κλάσμα εξώθησης.Έως σήμερα,δεν έχει εδραιωθεί φαρμακευτική θεραπεία που να βελτιώνει την κλινική έκβαση σ’αυτή τη συνήθη κατάσταση.Ο σκοπός αυτής της συστηματικής ανασκόπησης είναι να συλλέξει δεδομένα από διάφορες μελέτες και ν’αναγνωρίσει τη σχέση μεταξύ της φυσικής δραστηριότητας(όγκος,διάρκεια και ένταση αυτής) και του κλινικού φαινοτύπου σ’ένα μεγάλο αριθμό ασθενών με καρδιακή ανεπάρκεια με διατηρημένο κλάσμα εξώθησης. Μεθοδολογία: Σε όλες τις μελέτες εξειδικεύθηκαν τα κριτήρια εισόδου σε αυτές και οι συμμετέχοντες στη πλειοψηφία αυτών τυχαιοποιήθηκαν σε ομάδες και δεν υπήρξε ‘’τυφλοποίησή’’ τους σε αντίθεση με τους εκτιμητές των μελετών για τουλάχιστον ένα πρωτεύον καταληκτικό σημείο.Επίσης στη πλειοψηφία των μελετών οι ομάδες των συμμετεχόντων ήταν παρόμοιες κατά την έναρξη αναφορικά με τους πιο σημαντικούς προγνωστικούς δείκτες.Τα δεδομένα για τουλάχιστον ένα πρωτεύον καταληκτικό σημείο αναλύθηκαν με βάση τον κανόνα πρόθεσης θεραπείας με εξαίρεση μία μελέτη και όλες οι μελέτες παρέχουν τόσο μέτρα θέσης όσο και μέτρα μεταβλητότητας για τουλάχιστον ένα πρωτεύον καταληκτικό σημείο.Κατά την έναρξη, στη πλειοψηφία των μελετών όλοι οι ασθενείς υπεβλήθησαν σε ανάλυση του κλινικού τους φαινοτύπου συμπεριλαμβανομένης της καρδιοαναπνευστικής δοκιμασίας κοπώσεως,της υ- περηχοκαρδιογραφίας,της δοκιμασίας βάδισης 6 λεπτών(6MWT) και εκτίμησης της ποιότητας ζωής(QoL) με χρήση του ερωτηματολογίου βραχείας φόρμας 36-θεμάτων όπως και της φυσικής δραστηριότητας(PA) με ερωτηματολόγιο προσωπικής αναφοράς.Οι ασθενείς αυτών των μελετών τυχαιοποιήθηκαν προοπτικά σε επιτηρούμενη άσκηση αντοχής/αντιστάσεως επιπρόσθετα της συνήθους φροντίδας ή σε συνήθη φροντίδα μόνο. Αποτελέσματα: Σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια με διατηρημένο κλάσμα εξώθησης ο συνολικός όγκος φυσικής δραστηριότητας σχετίζεται με υπομεγίστη ικανότητα άσκησης και παραμέτρους ευεξίας της ποιότητας ζωής.Αντιθέτως,μόνο η υψηλής εντάσεως άσκηση συνδέεται με μεγίστη ικανότητα άσκησης στους ασθενείς με διατηρημένο κλάσμα εξώθησης.Άλλη μελέτη έδειξε ότι η υψηλής εντάσεως άσκηση διαλειμματικής μορφής(HIIT) θα μπορούσε να προτιμηθεί από τη μετρίας εντάσεως αεροβική συνεχή άσκηση(MI-ACT) για βελτίωση των κλινικών αποτελεσμάτων σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια με διατηρημένο κλάσμα εξώθησης και μας δείχνουν ότι σημαντικές βελτιώσεις στη μεγίστη πρόσληψη οξυγόνου(VO2peak) και στη διαστολική λειτουργία είναι δυνατές ακόμη και 4 εβδομάδες μετά την έναρξη της υψηλής εντάσεως άσκησης διαλειμματικής μορφής στους καρδιοανεπαρκείς ασθενείς με διατηρημένο κλάσμα εξώθησης.Η πιλοτική μελέτη REACH-HF είναι η πρώτη με παρεμβάσεις καρδιακής αποκατάστασης κατ’οίκον για ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια με διατηρημένο κλάσμα εξώ- θησης και τους φροντιστές τους.Οι δυνητικά ευνοϊκές επιδράσεις των παρεμβάσεων αυτών στη ψυχική υγεία των φροντιστών και στους δείκτες επιβάρυνσής της που παρατηρήθηκαν στη πιλοτική αυτή μελέτη υποστηρίζουν τη σκοπιμότητα και αποδοχή της κατ’οίκον καρδιακής αποκατάστασης στους ασθενείς με διατηρημένο κλάσμα εξώθησης.Τα αποτελέσματα της άσκησης σε άλλη πιλοτική μελέτη ασθενών με διαστολική καρδιακή ανεπάρκεια(Ex-DHF) μας δείχνουν ότι ένα βραχυχρόνιο επιτηρούμενο προπονητικό πρόγραμμα άσκησης αντοχής/αντιστάσεως είναι αποτελεσματικό και ασφαλές στους ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια με διατηρημένο κλάσμα εξώθησης.Η άσκηση αποκατάστασης βελτίωσε τη λειτουργική ικανότητα, τη διαστολική λειτουργία και την ποιότητα ζωής στους ασθενείς αυτούς.Μία εναλλακτική μορφή άσκησης σε ασθενείς με προχωρημένη καρδιακή ανεπάρκεια με διατηρημένο κλάσμα εξώθησης που αδυνατούν ή δεν επιθυμούν να συμμετάσχουν σε συμβατικές συνεδρίες άσκησης θα μπορούσε να είναι η άσκηση των εισπνευστικών μυών(IMT) και ο λειτουργικός διά ηλεκτρικού ρεύματος ερεθισμός(FES) κι αυτές οι εναλλακτικές μορφές συσχετίζονται με σημαντική αύξηση στη μεγίστη πρόσληψη οξυγόνου(VO2peak). Συμπεράσματα: Όλες οι μελέτες της συστηματικής ανασκόπησης έδειξαν άλλοτε σε άλλο βαθμό βελτίωση στη μεγίστη πρόσληψη οξυγόνου και άλλες μεταβλητές με αλλαγές στη δοκιμασία 6 λεπτών βάδισης(6MWT),στην καρδιοαναπνευστική δοκιμασία κοπώσεως(CPET) και στη ποιότητα ζωής με χρήση του ερωτηματολογίου βραχείας φόρμας 36-θεμάτων και του ερωτηματολογίου προσωπικής αναφοράς για εκτίμηση της φυσικής δραστηριότητας(PA).","Background: Heart failure with preserved ejection fraction(HFpEF) comprises a large portion of heart failure patients and portends poor prognosis with similar outcome to heart failure with reduced ejection fraction.Thus far,no pharmacological treatment has been shown to improve clinical outcome in this common condition.The aim of this systematic review was to pull data from various studies and identify associations between physical activity(volume,duration and intensity) and clinical phenotype in a large cohort of HFpEF patients. Methods: Eligibility criteria were specified in all studies and the subjects were randomly allocated to groups in the majority of them and there was no blinding of the subjects in contrast to assessors who measured at least one key outcome.Also the groups were similar at baseline regarding the most important prognostic indicators in the majority of the studies.Data for at least one key outcome was analysed by ‘’intention to treat’’ with the exception of one study and all studies provide both point measures and measures of variability for at least one key outcome. At baseline,in the majority of the studies all patients underwent phenotypization including cardiopulmonary exercise testing,echocardiography,6 minute walking test(6MWT) and quality of life(QoL) assessment using the 36-item Short-Form questionnaire and the physical activity(PA) was assessed by a self-report questionnaire.The patients of these studies were prospectively randomized to supervised endurance/resistance training in addition to usual care or to usual care alone. Results: In patients with HFpEF,the total amount of PA is related to submaximal exercise capacity and physical dimensions of QoL.In contrast,only high-intensity exercise is associated with maximal exercise capacity in HFpEF patients.Other study showed that high-intensity interval training(HIIT) may be preferred to moderate-intensity aerobic continuous training(MI-ACT) for improving health outcomes in HFpEF and our results show that significant improvements in peak oxygen uptake(VO2peak) and diastolic function are possible after just 4 weeks of HIIT in patients with HFpEF.Rehabilitation enablement in chronic heart failure (REACH-HF) is the first home-based cardiac rehabilitation intervention for patients with HFpEF and their caregivers.Potentials favourable impacts of the REACH-HF intervention on caregiver mental health and mea- sures of burden were observed in this pilot study and the findings support the feasibility and acceptability of the home-based REACH-HF rehabilitation intervention in patients with HFpEF. The results of the exercise training in diastolic heart failure(Ex-DHF) pilot study show that a short-term supervised endurance/resistance exercise program is safe and effective in patients with HFpEF.Exercise training improves functional capacity,diastolic function and quality of life in patients with HFpEF.An alternative form of exercise for advanced HFpEF patients who are unable or unwilling to participate in conventional exercise sessions could be the inspiratory muscle training(IMT) and functional electrical stimulation(FES) and these alternative forms were associated with a significant increase of VO2peak. Conclusions: All studies of the systematic review showed to another extent improvement in peak oxygen uptake and other variables with changes in 6MWT,CPET and quality of life using the 36-item short form questionnaire and a self-report questionnaire for assessment of PA."],"dc:identifier":["uoadl:2962066","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2962066"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Αποκατάσταση σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια με διατηρημένο κλάσμα εξώθησης"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:43:51Z"}