{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2962120"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2962120","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η εκπαίδευση στην κώφωση","abstract":"Εισαγωγή Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι, μέσα από τη βιβλιογραφική έρευνα, να εντοπιστούν οι εκπαιδευτικές τεχνικές που χρησιμοποιούνται, κατά κύριο λόγο στην Ελλάδα, στην εκπαίδευση των ατόμων με κώφωση. Έτσι στη συνέχεια αναπτύσσονται οι επιλογές των κωφών μαθητών σε πλαίσια, τρόπους επικοινωνίας και σε αναλυτικά προγράμματα προσαρμοσμένα στις ανάγκες τους. Πράγματι, οι περιορισμοί στην εκμάθηση της γραφής και της ανάγνωσης εμποδίζουν την ουσιαστική πρόσβασή τους στην ίση εκπαίδευση με τους ακούοντες μαθητές. Μεθοδολογία Πραγματοποιήθηκε βιβλιογραφική ανασκόπηση με υλικό που συλλέχθηκε από ξενόγλωσση και ελληνική βιβλιογραφία, αρθρογραφία κατά κύριο λόγο από τις πλατφόρμες pubmed και google scolar, καθώς και από συνέδρια. Χρησιμοποιήθηκαν συστηματικές ανασκοπήσεις, πρακτικοί οδηγοί εκμάθησης της αγγλικής γλώσσας για ακούοντες μαθητές, πρακτικοί οδηγοί εκμάθησης ακαδημαϊκών δεξιοτήτων για κωφούς μαθητές και αρκετές πληροφορίες από ακαδημαϊκά συγγράμματα. Αποτελέσματα Συνολικά συγκεντρώθηκαν 45 επιστημονικά άρθρα και βιβλία εκ των οποίων αντλήθηκαν πληροφορίες που έχουν να κάνουν με θέματα σχετικά με την φύση της κώφωσης (τα αίτια, τη διάγνωση και την αντιμετώπιση της με τη χρήση τεχνικών βοηθημάτων), την ιστορική αναδρομή της εκπαίδευσης των κωφών στην Ελλάδα, τη γνωστική και γλωσσική λειτουργία των κωφών παιδιών, την κοινωνικοσυναισθηματική προσαρμογή τους, τις μέθόδους και τα συστήματα επικοινωνίας στην εκπαίδευση τους, τα διαθέσιμα εκπαιδευτικά πλαίσια, την προετοιμασία τους πριν την τοποθέτηση τους σε αυτά, τις στρατηγικές διδασκαλίας των εκπαιδευτικών, την ακαδημαϊκή τους πρόοδο και τέλος, το εκπαιδευτικό υλικό που χρησιμοποιείται στην Ελλάδα. Παρατηρήθηκε έλλειψη διεξαγωγής ερευνών, σε παγκόσμιο επίπεδο, που να χρησιμοποιούν τεχνικές, ερευνητικά τεκμηριωμένες, ειδικά σχεδιασμένες για τις ανάγκες των κωφών μαθητών. Σύμφωνα με τη βιβλιογραφία, οι ακούοντες τείνουν να σχεδιάζουν και να εφαρμόζουν πρακτικές για τους κωφούς χωρίς τη συμμετοχή τους με αποτέλεσμα την περιθωριοποίηση και αδρανοποίηση της κοινότητας τους. Τα δεδομένα από την ελληνική βιβλιογραφία είναι ακόμα πιο περιορισμένα και παλαιότερων ετών. Συζήτηση Οι μαθητές με κώφωση έχουν στην διάθεσή τους έναν ικανοποιητικό αριθμό επιλογών αναφορικά με τα πλαίσια, τους τρόπους επικοινωνίας και των αναλυτικών προγραμμάτων που προσαρμόζονται στις ανάγκες τους. Το πλαίσιο μπορεί να σχετίζεται με την πλήρη ένταξη του κωφού μαθητή σε σχολεία ακουόντων (είτε με τη χρήση διερμηνέα, είτε με το θεσμό της παράλληλης στήριξης) ή στην ένταξή του σε ειδικά σχολεία κωφών. Παρόλα αυτά υπάρχουν προβλήματα και αντιπαραθέσεις στην πολιτική διαχωρισμού της εκπαίδευσης των κωφών. Οι διάφορες απόψεις και ιδέες συγκρούονται καθώς δεν έχουν πραγματοποιηθεί διαχρονικές έρευνες που να παρακολουθούν την ακαδημαϊκή πρόοδο αυτών των μαθητών σε βάθος χρόνου. Επιπλέον, η ετερογένεια του πληθυσμού αυτού και οι εξατομικευμένες ανάγκες τους κάνουν την ανάπτυξη μίας κοινής γραμμής εκπαίδευσης τους δύσκολο να επιτευχθεί. Οι μέθοδοι επικοινωνίας που χρησιμοποιούνται στην εκπαίδευση των κωφών μαθητών είναι η Προφορική, η Νεοπροφορική, η Ολική και η Δίγλωσση-Διαπολιτισμική. Όσον αφορά στην ανάπτυξη δεξιοτήτων γραφής και ανάγνωσης οι τεχνικές που χρησιμοποιούνται είναι η δημιουργία μικρών ομάδων συζήτησης με στόχο την συνεχή ανατροφοδότηση και αυτοδιόρθωση των κωφών μαθητών, η αφιέρωση αρκετού χρόνου διδασκαλίας όλων των ενοτήτων που δυσκολεύουν τους μαθητές, η χρήση βιωματικής προσέγγισης κατά την οποία οι μαθητές δημιουργούν το δικό τους αναγνωστικό υλικό, η κατευθυνόμενη ανάγνωση στην οποία ο εκπαιδευτικός ακολουθεί συγκεκριμένα βήματα διδαχής, η χρήση τεχνολογίας όπως την προβολή υποτιτλισμένων ταινιών, η διδαχή και ανάπτυξη του λεξιλογίου, η δημιουργία υποστηρικτικού κοινωνικού περιβάλλοντος που να ενθαρρύνει το μοίρασμα ιδεών μέσω της ανάγνωσης, της γραφής και της συνομιλίας. Συμπεράσματα Ενώ παρατηρείται γενική βελτίωση στην εκπαίδευση των κωφών, η ακαδημαϊκή τους πρόοδος είναι χαμηλή. Στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, ο μέσος κωφός απόφοιτος λυκείου διαβάζει σε επίπεδο τετάρτης δημοτικού (Holt, Traxler & Allen, 1997) και στην Ελλάδα σε επίπεδο δευτέρας δημοτικού (Λαμπροπούλου, 1999). Έρευνες αναφέρουν ότι το 3 με 5% των κωφών μαθητών δύναται να καταφέρουν ισότιμες δεξιότητες ανάγνωσης με τους ακούοντες συμμαθητές τους (Αllen, 1992). Σύμφωνα με τους Allen et. al. βρέθηκε ότι από κάθε σχολική χρονιά ένας μέσος κωφός μαθητής αναπτύσσει το ένα τρίτο από τις μαθησιακές δεξιότητες που αναμένεται να διδαχτεί. Επομένως, κάθε χρόνος ενός ακούοντα μαθητή, στην αποκωδικοποίηση της ανάγνωσης, ισοδυναμεί με τρία χρόνια εκπαίδευσης ενός κωφού. Σε μία μελέτη, όπου περιελάμβανε τη συμμετοχή 100 κωφών μαθητών από την Αυστραλία, οι Roberts et. al (1994), ζήτησαν την ακαδημαϊκή τους αυτοαξιολόγηση σε σχέση με τους ομηλίκους ακούοντες συμμαθητές τους. Το 62,1% θεωρούσε ότι κοντά στον μέσο όρο της επίδοσης των ακούοντων συμμαθητών τους ενώ το 30,5% θεωρούσε ότι βρισκόταν κάτω από τον μέσο όρο. Μία άλλη έρευνα της Antia et al. (2009) μέσα από τη χρήση ερωτηματολογίου στους καθηγητές, συμπέρανε για το ακαδημαϊκό τους επίπεδο ότι, το 67% - 77% των κωφών μαθητών είχε μέτρια βαθμολογία, το 20%-31% είχε κάτω του μετρίου βαθμολογία ενώ το 3%-7% είχε άνω του μετρίου βαθμολογία. Οι εκπαιδευτικοί θα πρέπει να αναρωτηθούν το που πρέπει να διδαχτούν οι μαθητές, τι και πως πρέπει να τους διδάξουν οι ίδιοι. Οι περιορισμοί στην εκμάθηση της γραφής και της ανάγνωσης εμποδίζουν την ουσιαστική πρόσβασή τους στην ίση εκπαίδευση με τους ακούοντες μαθητές. Η ιατρική προσέγγιση της κώφωσης δεν έχει καταφέρει έως σήμερα να αλλάξει τα δεδομένα, ακόμα και με τα εμφυτεύματα, δεν είναι σε θέση τις περισσότερες φορές να επιλύσει τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι κωφοί στην κοινωνία και στην εκπαίδευση. Τα ακαδημαϊκά επιτεύγματα των κωφών είναι αποτέλεσμα της σύνθετης αλληλεπίδρασης πολλών παραγόντων που περιλαμβάνουν τα χαρακτηριστικά: των μαθητών (π.χ. κατώφλια ακοής, τρόποι και λειτουργία επικοινωνίας κ.α.), του οικογενειακού τους περιβάλλοντος (κοινωνικοοικονομική κατάσταση γονέων, επίπεδο εκπαίδευσης τους κ.α.) και τις εμπειρίες τους μέσα και έξω από το σχολείο (επιλογή σχολικού πλαισίου κ.α.). Επιπλέον, έχει φανεί πως η χαμηλή επίδοση των κωφών μαθητών πολλές φορές οφείλεται σε λάθος επιλογή εκπαιδευτικής στρατηγικής και όχι σε γνωστικό έλλειμμα (Moores, 2011). Το επίπεδο και ο ρυθμός ανάπτυξης της γλώσσας σε αυτά τα παιδιά εξαρτάται από την εξάσκηση συνδυαστικά με την όραση που αποτελεί βασική λειτουργία για την κατάκτηση της αντίληψης και της μάθησης (Λαμπροπούλου,1999). Από τις μεθόδους επικοινωνίας, η νοηματική διγλωσσία θεωρείται η βέλτιστη προσέγγιση για την διδασκαλία της ανάγνωσης και της γραφής προϋποθέτει όμως την ύπαρξη δίγλωσσων δασκάλων. Τέλος, η έγκαιρη παρέμβαση είναι αναγκαία ειδικά για παιδιά με κώφωση που προέρχονται από ακούοντες γονείς, καθώς αυτή η κατηγορία μαθητών αναμένεται να αντιμετωπίσει αρκετά προβλήματα στην γενική του ανάπτυξη, δηλαδή στην αντίληψη, στην ομιλία και στην επικοινωνία, στην κοινωνική του συμπεριφορά, στον γνωστικό, στον συναισθηματικό και στον εκπαιδευτικό τομέα. Με λίγα λόγια, χωρίς ακοή τα παιδιά αυτά δεν μπορούν να κατανοήσουν τον κόσμο, να μιμηθούν κοινωνικές συμπεριφορές και, επομένως, θα αντιμετωπίσουν μεγαλύτερα και περισσότερα εμπόδια στην εκπαίδευσή τους.","abstract_html":"Εισαγωγή Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι, μέσα από τη βιβλιογραφική έρευνα, να εντοπιστούν οι εκπαιδευτικές τεχνικές που χρησιμοποιούνται, κατά κύριο λόγο στην Ελλάδα, στην εκπαίδευση των ατόμων με κώφωση. Έτσι στη συνέχεια αναπτύσσονται οι επιλογές των κωφών μαθητών σε πλαίσια, τρόπους επικοινωνίας και σε αναλυτικά προγράμματα προσαρμοσμένα στις ανάγκες τους. Πράγματι, οι περιορισμοί στην εκμάθηση της γραφής και της ανάγνωσης εμποδίζουν την ουσιαστική πρόσβασή τους στην ίση εκπαίδευση με τους ακούοντες μαθητές. Μεθοδολογία Πραγματοποιήθηκε βιβλιογραφική ανασκόπηση με υλικό που συλλέχθηκε από ξενόγλωσση και ελληνική βιβλιογραφία, αρθρογραφία κατά κύριο λόγο από τις πλατφόρμες pubmed και google scolar, καθώς και από συνέδρια. Χρησιμοποιήθηκαν συστηματικές ανασκοπήσεις, πρακτικοί οδηγοί εκμάθησης της αγγλικής γλώσσας για ακούοντες μαθητές, πρακτικοί οδηγοί εκμάθησης ακαδημαϊκών δεξιοτήτων για κωφούς μαθητές και αρκετές πληροφορίες από ακαδημαϊκά συγγράμματα. Αποτελέσματα Συνολικά συγκεντρώθηκαν 45 επιστημονικά άρθρα και βιβλία εκ των οποίων αντλήθηκαν πληροφορίες που έχουν να κάνουν με θέματα σχετικά με την φύση της κώφωσης (τα αίτια, τη διάγνωση και την αντιμετώπιση της με τη χρήση τεχνικών βοηθημάτων), την ιστορική αναδρομή της εκπαίδευσης των κωφών στην Ελλάδα, τη γνωστική και γλωσσική λειτουργία των κωφών παιδιών, την κοινωνικοσυναισθηματική προσαρμογή τους, τις μέθόδους και τα συστήματα επικοινωνίας στην εκπαίδευση τους, τα διαθέσιμα εκπαιδευτικά πλαίσια, την προετοιμασία τους πριν την τοποθέτηση τους σε αυτά, τις στρατηγικές διδασκαλίας των εκπαιδευτικών, την ακαδημαϊκή τους πρόοδο και τέλος, το εκπαιδευτικό υλικό που χρησιμοποιείται στην Ελλάδα. Παρατηρήθηκε έλλειψη διεξαγωγής ερευνών, σε παγκόσμιο επίπεδο, που να χρησιμοποιούν τεχνικές, ερευνητικά τεκμηριωμένες, ειδικά σχεδιασμένες για τις ανάγκες των κωφών μαθητών. Σύμφωνα με τη βιβλιογραφία, οι ακούοντες τείνουν να σχεδιάζουν και να εφαρμόζουν πρακτικές για τους κωφούς χωρίς τη συμμετοχή τους με αποτέλεσμα την περιθωριοποίηση και αδρανοποίηση της κοινότητας τους. Τα δεδομένα από την ελληνική βιβλιογραφία είναι ακόμα πιο περιορισμένα και παλαιότερων ετών. Συζήτηση Οι μαθητές με κώφωση έχουν στην διάθεσή τους έναν ικανοποιητικό αριθμό επιλογών αναφορικά με τα πλαίσια, τους τρόπους επικοινωνίας και των αναλυτικών προγραμμάτων που προσαρμόζονται στις ανάγκες τους. Το πλαίσιο μπορεί να σχετίζεται με την πλήρη ένταξη του κωφού μαθητή σε σχολεία ακουόντων (είτε με τη χρήση διερμηνέα, είτε με το θεσμό της παράλληλης στήριξης) ή στην ένταξή του σε ειδικά σχολεία κωφών. Παρόλα αυτά υπάρχουν προβλήματα και αντιπαραθέσεις στην πολιτική διαχωρισμού της εκπαίδευσης των κωφών. Οι διάφορες απόψεις και ιδέες συγκρούονται καθώς δεν έχουν πραγματοποιηθεί διαχρονικές έρευνες που να παρακολουθούν την ακαδημαϊκή πρόοδο αυτών των μαθητών σε βάθος χρόνου. Επιπλέον, η ετερογένεια του πληθυσμού αυτού και οι εξατομικευμένες ανάγκες τους κάνουν την ανάπτυξη μίας κοινής γραμμής εκπαίδευσης τους δύσκολο να επιτευχθεί. Οι μέθοδοι επικοινωνίας που χρησιμοποιούνται στην εκπαίδευση των κωφών μαθητών είναι η Προφορική, η Νεοπροφορική, η Ολική και η Δίγλωσση-Διαπολιτισμική. Όσον αφορά στην ανάπτυξη δεξιοτήτων γραφής και ανάγνωσης οι τεχνικές που χρησιμοποιούνται είναι η δημιουργία μικρών ομάδων συζήτησης με στόχο την συνεχή ανατροφοδότηση και αυτοδιόρθωση των κωφών μαθητών, η αφιέρωση αρκετού χρόνου διδασκαλίας όλων των ενοτήτων που δυσκολεύουν τους μαθητές, η χρήση βιωματικής προσέγγισης κατά την οποία οι μαθητές δημιουργούν το δικό τους αναγνωστικό υλικό, η κατευθυνόμενη ανάγνωση στην οποία ο εκπαιδευτικός ακολουθεί συγκεκριμένα βήματα διδαχής, η χρήση τεχνολογίας όπως την προβολή υποτιτλισμένων ταινιών, η διδαχή και ανάπτυξη του λεξιλογίου, η δημιουργία υποστηρικτικού κοινωνικού περιβάλλοντος που να ενθαρρύνει το μοίρασμα ιδεών μέσω της ανάγνωσης, της γραφής και της συνομιλίας. Συμπεράσματα Ενώ παρατηρείται γενική βελτίωση στην εκπαίδευση των κωφών, η ακαδημαϊκή τους πρόοδος είναι χαμηλή. Στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, ο μέσος κωφός απόφοιτος λυκείου διαβάζει σε επίπεδο τετάρτης δημοτικού (Holt, Traxler &amp; Allen, 1997) και στην Ελλάδα σε επίπεδο δευτέρας δημοτικού (Λαμπροπούλου, 1999). Έρευνες αναφέρουν ότι το 3 με 5% των κωφών μαθητών δύναται να καταφέρουν ισότιμες δεξιότητες ανάγνωσης με τους ακούοντες συμμαθητές τους (Αllen, 1992). Σύμφωνα με τους Allen et. al. βρέθηκε ότι από κάθε σχολική χρονιά ένας μέσος κωφός μαθητής αναπτύσσει το ένα τρίτο από τις μαθησιακές δεξιότητες που αναμένεται να διδαχτεί. Επομένως, κάθε χρόνος ενός ακούοντα μαθητή, στην αποκωδικοποίηση της ανάγνωσης, ισοδυναμεί με τρία χρόνια εκπαίδευσης ενός κωφού. Σε μία μελέτη, όπου περιελάμβανε τη συμμετοχή 100 κωφών μαθητών από την Αυστραλία, οι Roberts et. al (1994), ζήτησαν την ακαδημαϊκή τους αυτοαξιολόγηση σε σχέση με τους ομηλίκους ακούοντες συμμαθητές τους. Το 62,1% θεωρούσε ότι κοντά στον μέσο όρο της επίδοσης των ακούοντων συμμαθητών τους ενώ το 30,5% θεωρούσε ότι βρισκόταν κάτω από τον μέσο όρο. Μία άλλη έρευνα της Antia et al. (2009) μέσα από τη χρήση ερωτηματολογίου στους καθηγητές, συμπέρανε για το ακαδημαϊκό τους επίπεδο ότι, το 67% - 77% των κωφών μαθητών είχε μέτρια βαθμολογία, το 20%-31% είχε κάτω του μετρίου βαθμολογία ενώ το 3%-7% είχε άνω του μετρίου βαθμολογία. Οι εκπαιδευτικοί θα πρέπει να αναρωτηθούν το που πρέπει να διδαχτούν οι μαθητές, τι και πως πρέπει να τους διδάξουν οι ίδιοι. Οι περιορισμοί στην εκμάθηση της γραφής και της ανάγνωσης εμποδίζουν την ουσιαστική πρόσβασή τους στην ίση εκπαίδευση με τους ακούοντες μαθητές. Η ιατρική προσέγγιση της κώφωσης δεν έχει καταφέρει έως σήμερα να αλλάξει τα δεδομένα, ακόμα και με τα εμφυτεύματα, δεν είναι σε θέση τις περισσότερες φορές να επιλύσει τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι κωφοί στην κοινωνία και στην εκπαίδευση. Τα ακαδημαϊκά επιτεύγματα των κωφών είναι αποτέλεσμα της σύνθετης αλληλεπίδρασης πολλών παραγόντων που περιλαμβάνουν τα χαρακτηριστικά: των μαθητών (π.χ. κατώφλια ακοής, τρόποι και λειτουργία επικοινωνίας κ.α.), του οικογενειακού τους περιβάλλοντος (κοινωνικοοικονομική κατάσταση γονέων, επίπεδο εκπαίδευσης τους κ.α.) και τις εμπειρίες τους μέσα και έξω από το σχολείο (επιλογή σχολικού πλαισίου κ.α.). Επιπλέον, έχει φανεί πως η χαμηλή επίδοση των κωφών μαθητών πολλές φορές οφείλεται σε λάθος επιλογή εκπαιδευτικής στρατηγικής και όχι σε γνωστικό έλλειμμα (Moores, 2011). Το επίπεδο και ο ρυθμός ανάπτυξης της γλώσσας σε αυτά τα παιδιά εξαρτάται από την εξάσκηση συνδυαστικά με την όραση που αποτελεί βασική λειτουργία για την κατάκτηση της αντίληψης και της μάθησης (Λαμπροπούλου,1999). Από τις μεθόδους επικοινωνίας, η νοηματική διγλωσσία θεωρείται η βέλτιστη προσέγγιση για την διδασκαλία της ανάγνωσης και της γραφής προϋποθέτει όμως την ύπαρξη δίγλωσσων δασκάλων. Τέλος, η έγκαιρη παρέμβαση είναι αναγκαία ειδικά για παιδιά με κώφωση που προέρχονται από ακούοντες γονείς, καθώς αυτή η κατηγορία μαθητών αναμένεται να αντιμετωπίσει αρκετά προβλήματα στην γενική του ανάπτυξη, δηλαδή στην αντίληψη, στην ομιλία και στην επικοινωνία, στην κοινωνική του συμπεριφορά, στον γνωστικό, στον συναισθηματικό και στον εκπαιδευτικό τομέα. Με λίγα λόγια, χωρίς ακοή τα παιδιά αυτά δεν μπορούν να κατανοήσουν τον κόσμο, να μιμηθούν κοινωνικές συμπεριφορές και, επομένως, θα αντιμετωπίσουν μεγαλύτερα και περισσότερα εμπόδια στην εκπαίδευσή τους.","abstract_has_math":false,"creators":["Διαμάντη Νίκη","Diamanti Niki"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:43:51Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2962120"],"render_values":[{"text":"uoadl:2962120","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2962120","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2962120","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2962120","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Διαμάντη Νίκη","Diamanti Niki"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2962120","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2962120"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι, μέσα από τη βιβλιογραφική έρευνα, να εντοπιστούν οι εκπαιδευτικές τεχνικές που χρησιμοποιούνται, κατά κύριο λόγο στην Ελλάδα, στην εκπαίδευση των ατόμων με κώφωση. Έτσι στη συνέχεια αναπτύσσονται οι επιλογές των κωφών μαθητών σε πλαίσια, τρόπους επικοινωνίας και σε αναλυτικά προγράμματα προσαρμοσμένα στις ανάγκες τους. Πράγματι, οι περιορισμοί στην εκμάθηση της γραφής και της ανάγνωσης εμποδίζουν την ουσιαστική πρόσβασή τους στην ίση εκπαίδευση με τους ακούοντες μαθητές. Μεθοδολογία Πραγματοποιήθηκε βιβλιογραφική ανασκόπηση με υλικό που συλλέχθηκε από ξενόγλωσση και ελληνική βιβλιογραφία, αρθρογραφία κατά κύριο λόγο από τις πλατφόρμες pubmed και google scolar, καθώς και από συνέδρια. Χρησιμοποιήθηκαν συστηματικές ανασκοπήσεις, πρακτικοί οδηγοί εκμάθησης της αγγλικής γλώσσας για ακούοντες μαθητές, πρακτικοί οδηγοί εκμάθησης ακαδημαϊκών δεξιοτήτων για κωφούς μαθητές και αρκετές πληροφορίες από ακαδημαϊκά συγγράμματα. Αποτελέσματα Συνολικά συγκεντρώθηκαν 45 επιστημονικά άρθρα και βιβλία εκ των οποίων αντλήθηκαν πληροφορίες που έχουν να κάνουν με θέματα σχετικά με την φύση της κώφωσης (τα αίτια, τη διάγνωση και την αντιμετώπιση της με τη χρήση τεχνικών βοηθημάτων), την ιστορική αναδρομή της εκπαίδευσης των κωφών στην Ελλάδα, τη γνωστική και γλωσσική λειτουργία των κωφών παιδιών, την κοινωνικοσυναισθηματική προσαρμογή τους, τις μέθόδους και τα συστήματα επικοινωνίας στην εκπαίδευση τους, τα διαθέσιμα εκπαιδευτικά πλαίσια, την προετοιμασία τους πριν την τοποθέτηση τους σε αυτά, τις στρατηγικές διδασκαλίας των εκπαιδευτικών, την ακαδημαϊκή τους πρόοδο και τέλος, το εκπαιδευτικό υλικό που χρησιμοποιείται στην Ελλάδα. Παρατηρήθηκε έλλειψη διεξαγωγής ερευνών, σε παγκόσμιο επίπεδο, που να χρησιμοποιούν τεχνικές, ερευνητικά τεκμηριωμένες, ειδικά σχεδιασμένες για τις ανάγκες των κωφών μαθητών. Σύμφωνα με τη βιβλιογραφία, οι ακούοντες τείνουν να σχεδιάζουν και να εφαρμόζουν πρακτικές για τους κωφούς χωρίς τη συμμετοχή τους με αποτέλεσμα την περιθωριοποίηση και αδρανοποίηση της κοινότητας τους. Τα δεδομένα από την ελληνική βιβλιογραφία είναι ακόμα πιο περιορισμένα και παλαιότερων ετών. Συζήτηση Οι μαθητές με κώφωση έχουν στην διάθεσή τους έναν ικανοποιητικό αριθμό επιλογών αναφορικά με τα πλαίσια, τους τρόπους επικοινωνίας και των αναλυτικών προγραμμάτων που προσαρμόζονται στις ανάγκες τους. Το πλαίσιο μπορεί να σχετίζεται με την πλήρη ένταξη του κωφού μαθητή σε σχολεία ακουόντων (είτε με τη χρήση διερμηνέα, είτε με το θεσμό της παράλληλης στήριξης) ή στην ένταξή του σε ειδικά σχολεία κωφών. Παρόλα αυτά υπάρχουν προβλήματα και αντιπαραθέσεις στην πολιτική διαχωρισμού της εκπαίδευσης των κωφών. Οι διάφορες απόψεις και ιδέες συγκρούονται καθώς δεν έχουν πραγματοποιηθεί διαχρονικές έρευνες που να παρακολουθούν την ακαδημαϊκή πρόοδο αυτών των μαθητών σε βάθος χρόνου. Επιπλέον, η ετερογένεια του πληθυσμού αυτού και οι εξατομικευμένες ανάγκες τους κάνουν την ανάπτυξη μίας κοινής γραμμής εκπαίδευσης τους δύσκολο να επιτευχθεί. Οι μέθοδοι επικοινωνίας που χρησιμοποιούνται στην εκπαίδευση των κωφών μαθητών είναι η Προφορική, η Νεοπροφορική, η Ολική και η Δίγλωσση-Διαπολιτισμική. Όσον αφορά στην ανάπτυξη δεξιοτήτων γραφής και ανάγνωσης οι τεχνικές που χρησιμοποιούνται είναι η δημιουργία μικρών ομάδων συζήτησης με στόχο την συνεχή ανατροφοδότηση και αυτοδιόρθωση των κωφών μαθητών, η αφιέρωση αρκετού χρόνου διδασκαλίας όλων των ενοτήτων που δυσκολεύουν τους μαθητές, η χρήση βιωματικής προσέγγισης κατά την οποία οι μαθητές δημιουργούν το δικό τους αναγνωστικό υλικό, η κατευθυνόμενη ανάγνωση στην οποία ο εκπαιδευτικός ακολουθεί συγκεκριμένα βήματα διδαχής, η χρήση τεχνολογίας όπως την προβολή υποτιτλισμένων ταινιών, η διδαχή και ανάπτυξη του λεξιλογίου, η δημιουργία υποστηρικτικού κοινωνικού περιβάλλοντος που να ενθαρρύνει το μοίρασμα ιδεών μέσω της ανάγνωσης, της γραφής και της συνομιλίας. Συμπεράσματα Ενώ παρατηρείται γενική βελτίωση στην εκπαίδευση των κωφών, η ακαδημαϊκή τους πρόοδος είναι χαμηλή. Στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, ο μέσος κωφός απόφοιτος λυκείου διαβάζει σε επίπεδο τετάρτης δημοτικού (Holt, Traxler & Allen, 1997) και στην Ελλάδα σε επίπεδο δευτέρας δημοτικού (Λαμπροπούλου, 1999). Έρευνες αναφέρουν ότι το 3 με 5% των κωφών μαθητών δύναται να καταφέρουν ισότιμες δεξιότητες ανάγνωσης με τους ακούοντες συμμαθητές τους (Αllen, 1992). Σύμφωνα με τους Allen et. al. βρέθηκε ότι από κάθε σχολική χρονιά ένας μέσος κωφός μαθητής αναπτύσσει το ένα τρίτο από τις μαθησιακές δεξιότητες που αναμένεται να διδαχτεί. Επομένως, κάθε χρόνος ενός ακούοντα μαθητή, στην αποκωδικοποίηση της ανάγνωσης, ισοδυναμεί με τρία χρόνια εκπαίδευσης ενός κωφού. Σε μία μελέτη, όπου περιελάμβανε τη συμμετοχή 100 κωφών μαθητών από την Αυστραλία, οι Roberts et. al (1994), ζήτησαν την ακαδημαϊκή τους αυτοαξιολόγηση σε σχέση με τους ομηλίκους ακούοντες συμμαθητές τους. Το 62,1% θεωρούσε ότι κοντά στον μέσο όρο της επίδοσης των ακούοντων συμμαθητών τους ενώ το 30,5% θεωρούσε ότι βρισκόταν κάτω από τον μέσο όρο. Μία άλλη έρευνα της Antia et al. (2009) μέσα από τη χρήση ερωτηματολογίου στους καθηγητές, συμπέρανε για το ακαδημαϊκό τους επίπεδο ότι, το 67% - 77% των κωφών μαθητών είχε μέτρια βαθμολογία, το 20%-31% είχε κάτω του μετρίου βαθμολογία ενώ το 3%-7% είχε άνω του μετρίου βαθμολογία. Οι εκπαιδευτικοί θα πρέπει να αναρωτηθούν το που πρέπει να διδαχτούν οι μαθητές, τι και πως πρέπει να τους διδάξουν οι ίδιοι. Οι περιορισμοί στην εκμάθηση της γραφής και της ανάγνωσης εμποδίζουν την ουσιαστική πρόσβασή τους στην ίση εκπαίδευση με τους ακούοντες μαθητές. Η ιατρική προσέγγιση της κώφωσης δεν έχει καταφέρει έως σήμερα να αλλάξει τα δεδομένα, ακόμα και με τα εμφυτεύματα, δεν είναι σε θέση τις περισσότερες φορές να επιλύσει τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι κωφοί στην κοινωνία και στην εκπαίδευση. Τα ακαδημαϊκά επιτεύγματα των κωφών είναι αποτέλεσμα της σύνθετης αλληλεπίδρασης πολλών παραγόντων που περιλαμβάνουν τα χαρακτηριστικά: των μαθητών (π.χ. κατώφλια ακοής, τρόποι και λειτουργία επικοινωνίας κ.α.), του οικογενειακού τους περιβάλλοντος (κοινωνικοοικονομική κατάσταση γονέων, επίπεδο εκπαίδευσης τους κ.α.) και τις εμπειρίες τους μέσα και έξω από το σχολείο (επιλογή σχολικού πλαισίου κ.α.). Επιπλέον, έχει φανεί πως η χαμηλή επίδοση των κωφών μαθητών πολλές φορές οφείλεται σε λάθος επιλογή εκπαιδευτικής στρατηγικής και όχι σε γνωστικό έλλειμμα (Moores, 2011). Το επίπεδο και ο ρυθμός ανάπτυξης της γλώσσας σε αυτά τα παιδιά εξαρτάται από την εξάσκηση συνδυαστικά με την όραση που αποτελεί βασική λειτουργία για την κατάκτηση της αντίληψης και της μάθησης (Λαμπροπούλου,1999). Από τις μεθόδους επικοινωνίας, η νοηματική διγλωσσία θεωρείται η βέλτιστη προσέγγιση για την διδασκαλία της ανάγνωσης και της γραφής προϋποθέτει όμως την ύπαρξη δίγλωσσων δασκάλων. Τέλος, η έγκαιρη παρέμβαση είναι αναγκαία ειδικά για παιδιά με κώφωση που προέρχονται από ακούοντες γονείς, καθώς αυτή η κατηγορία μαθητών αναμένεται να αντιμετωπίσει αρκετά προβλήματα στην γενική του ανάπτυξη, δηλαδή στην αντίληψη, στην ομιλία και στην επικοινωνία, στην κοινωνική του συμπεριφορά, στον γνωστικό, στον συναισθηματικό και στον εκπαιδευτικό τομέα. Με λίγα λόγια, χωρίς ακοή τα παιδιά αυτά δεν μπορούν να κατανοήσουν τον κόσμο, να μιμηθούν κοινωνικές συμπεριφορές και, επομένως, θα αντιμετωπίσουν μεγαλύτερα και περισσότερα εμπόδια στην εκπαίδευσή τους.","Introduction The purpose of this study is, through literature research, to identify the educational techniques used, mainly in Greece, in the education of deaf people. Thus, the choices of deaf students are developed in contexts, ways of communication and in curricula adapted to their needs. Indeed, restrictions on learning to read and write prevent them from having access to equal education with listening students. Methodology A bibliographic review was carried out by collecting literature from foreign and Greek bibliography, articles mainly from the pubmed and google scolar platforms and from conferences. Systematic reviews, practical guides of learning English language for listening students, practical guides of academic skills learning for deaf students, and much information from academic textbooks were used. Results Fortyfive scientific articles and books were collected from which information was obtained related to issues of the nature of deafness (causes, diagnosis and treatment with the use of technical aids), the historical background of deaf education in Greece , the cognitive and linguistic function of deaf children, their socio-emotional adaptation, the methods and communication systems in their education, the available educational fields, their preparation before being placed in them, the teaching strategies of the teachers, their academic progress and finally, the educational material used in Greece. There has been a worldwide lack of research on evidenced- based techniques specifically designed for deaf students. According to the literature, listeners tend to plan and implement practices for the deaf without their participation resulting in the marginalization and inactivation of their community. The data from the Greek bibliography are even more limited and older. Discussion Deaf students have at their disposal a sufficient number of options regarding the types of school placements, the ways of communication and the curricula that are adapted to their needs. School options may be related to the full integration of the deaf student in listening schools (either with the use of an interpreter or with the institution of parallel support) or with their integration into special schools for the deaf. Nevertheless, there are problems and controversies in the policy of separating the education of the deaf. The various views and ideas are conflicting as no timeless research has been conducted to monitor the long-term academic progress of these students. Regarding the development of writing and reading skills, the techniques used are the creation of small discussion groups with the aim of continuous feedback and self-correction of deaf students, the dedication of sufficient teaching time of all modules that are difficult for students, the use of experiential approach in which students create their own reading material, guided reading in which the teacher follows specific learning steps, the use of technology such as showing subtitled movies, teaching and developing vocabulary, creating a supportive social environment that encourages sharing ideas through reading, writing and conversation. Conclusions While there is general improvement in the education of the deaf, their academic progress is low. In the United States, the average deaf person graduated from high school haw the ability to read at the fourth grade level (Holt, Traxler & Allen, 1997) and in Greece at the second grade level (Lambropoulou, 1999). Research shows that 3 to 5% of deaf students can achieve equal reading skills with their listening classmates (Allen, 1992). According to Allen et. al. it was found that from each school year an average deaf student develops one third of the learning skills expected to be taught. Therefore, every year of a listening student, in the decoding of reading, is equivalent to three years of training a deaf person. Teachers should ask themselves what students should be taught, what and how they should be taught themselves. Restrictions on learning to read and write prevent them from having access to equal education with listening students. The medical approach of deafness has so far failed to change the data, even with implants, it is often unable to solve the problems faced by deaf people in society and in education. The academic achievements of the deaf are the result of the complex interaction of many factors that include the characteristics: the students (eg hearing thresholds, ways and function of communication, etc.), their family environment (socio-economic status of parents, their level of education and .a.) and their experiences inside and outside school (choice of school, etc.). In addition, it has been shown that the poor performance of deaf students is often due to a wrong choice of educational strategy and not to a cognitive deficit (Moores, 2011). The level and pace of language development in these children depends on practice combined with vision which is a key function for the acquisition of perception and learning (Lambropoulou, 1999). From the methods of communication, sign language is considered the best approach for teaching reading and writing, but it presupposes the existence of bilingual teachers. Finally, early intervention is necessary especially for deaf children from hearing parents, as this category of students is expected to face several problems in their general development, in perception, speech and communication, social behavior, cognitive , in the emotional and educational field. In short, without hearing these children can not understand the world, imitate social behaviors and, therefore, will face greater and more obstacles in their education."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η εκπαίδευση στην κώφωση"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Διαμάντη Νίκη","Diamanti Niki"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Εισαγωγή Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι, μέσα από τη βιβλιογραφική έρευνα, να εντοπιστούν οι εκπαιδευτικές τεχνικές που χρησιμοποιούνται, κατά κύριο λόγο στην Ελλάδα, στην εκπαίδευση των ατόμων με κώφωση. Έτσι στη συνέχεια αναπτύσσονται οι επιλογές των κωφών μαθητών σε πλαίσια, τρόπους επικοινωνίας και σε αναλυτικά προγράμματα προσαρμοσμένα στις ανάγκες τους. Πράγματι, οι περιορισμοί στην εκμάθηση της γραφής και της ανάγνωσης εμποδίζουν την ουσιαστική πρόσβασή τους στην ίση εκπαίδευση με τους ακούοντες μαθητές. Μεθοδολογία Πραγματοποιήθηκε βιβλιογραφική ανασκόπηση με υλικό που συλλέχθηκε από ξενόγλωσση και ελληνική βιβλιογραφία, αρθρογραφία κατά κύριο λόγο από τις πλατφόρμες pubmed και google scolar, καθώς και από συνέδρια. Χρησιμοποιήθηκαν συστηματικές ανασκοπήσεις, πρακτικοί οδηγοί εκμάθησης της αγγλικής γλώσσας για ακούοντες μαθητές, πρακτικοί οδηγοί εκμάθησης ακαδημαϊκών δεξιοτήτων για κωφούς μαθητές και αρκετές πληροφορίες από ακαδημαϊκά συγγράμματα. Αποτελέσματα Συνολικά συγκεντρώθηκαν 45 επιστημονικά άρθρα και βιβλία εκ των οποίων αντλήθηκαν πληροφορίες που έχουν να κάνουν με θέματα σχετικά με την φύση της κώφωσης (τα αίτια, τη διάγνωση και την αντιμετώπιση της με τη χρήση τεχνικών βοηθημάτων), την ιστορική αναδρομή της εκπαίδευσης των κωφών στην Ελλάδα, τη γνωστική και γλωσσική λειτουργία των κωφών παιδιών, την κοινωνικοσυναισθηματική προσαρμογή τους, τις μέθόδους και τα συστήματα επικοινωνίας στην εκπαίδευση τους, τα διαθέσιμα εκπαιδευτικά πλαίσια, την προετοιμασία τους πριν την τοποθέτηση τους σε αυτά, τις στρατηγικές διδασκαλίας των εκπαιδευτικών, την ακαδημαϊκή τους πρόοδο και τέλος, το εκπαιδευτικό υλικό που χρησιμοποιείται στην Ελλάδα. Παρατηρήθηκε έλλειψη διεξαγωγής ερευνών, σε παγκόσμιο επίπεδο, που να χρησιμοποιούν τεχνικές, ερευνητικά τεκμηριωμένες, ειδικά σχεδιασμένες για τις ανάγκες των κωφών μαθητών. Σύμφωνα με τη βιβλιογραφία, οι ακούοντες τείνουν να σχεδιάζουν και να εφαρμόζουν πρακτικές για τους κωφούς χωρίς τη συμμετοχή τους με αποτέλεσμα την περιθωριοποίηση και αδρανοποίηση της κοινότητας τους. Τα δεδομένα από την ελληνική βιβλιογραφία είναι ακόμα πιο περιορισμένα και παλαιότερων ετών. Συζήτηση Οι μαθητές με κώφωση έχουν στην διάθεσή τους έναν ικανοποιητικό αριθμό επιλογών αναφορικά με τα πλαίσια, τους τρόπους επικοινωνίας και των αναλυτικών προγραμμάτων που προσαρμόζονται στις ανάγκες τους. Το πλαίσιο μπορεί να σχετίζεται με την πλήρη ένταξη του κωφού μαθητή σε σχολεία ακουόντων (είτε με τη χρήση διερμηνέα, είτε με το θεσμό της παράλληλης στήριξης) ή στην ένταξή του σε ειδικά σχολεία κωφών. Παρόλα αυτά υπάρχουν προβλήματα και αντιπαραθέσεις στην πολιτική διαχωρισμού της εκπαίδευσης των κωφών. Οι διάφορες απόψεις και ιδέες συγκρούονται καθώς δεν έχουν πραγματοποιηθεί διαχρονικές έρευνες που να παρακολουθούν την ακαδημαϊκή πρόοδο αυτών των μαθητών σε βάθος χρόνου. Επιπλέον, η ετερογένεια του πληθυσμού αυτού και οι εξατομικευμένες ανάγκες τους κάνουν την ανάπτυξη μίας κοινής γραμμής εκπαίδευσης τους δύσκολο να επιτευχθεί. Οι μέθοδοι επικοινωνίας που χρησιμοποιούνται στην εκπαίδευση των κωφών μαθητών είναι η Προφορική, η Νεοπροφορική, η Ολική και η Δίγλωσση-Διαπολιτισμική. Όσον αφορά στην ανάπτυξη δεξιοτήτων γραφής και ανάγνωσης οι τεχνικές που χρησιμοποιούνται είναι η δημιουργία μικρών ομάδων συζήτησης με στόχο την συνεχή ανατροφοδότηση και αυτοδιόρθωση των κωφών μαθητών, η αφιέρωση αρκετού χρόνου διδασκαλίας όλων των ενοτήτων που δυσκολεύουν τους μαθητές, η χρήση βιωματικής προσέγγισης κατά την οποία οι μαθητές δημιουργούν το δικό τους αναγνωστικό υλικό, η κατευθυνόμενη ανάγνωση στην οποία ο εκπαιδευτικός ακολουθεί συγκεκριμένα βήματα διδαχής, η χρήση τεχνολογίας όπως την προβολή υποτιτλισμένων ταινιών, η διδαχή και ανάπτυξη του λεξιλογίου, η δημιουργία υποστηρικτικού κοινωνικού περιβάλλοντος που να ενθαρρύνει το μοίρασμα ιδεών μέσω της ανάγνωσης, της γραφής και της συνομιλίας. Συμπεράσματα Ενώ παρατηρείται γενική βελτίωση στην εκπαίδευση των κωφών, η ακαδημαϊκή τους πρόοδος είναι χαμηλή. Στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, ο μέσος κωφός απόφοιτος λυκείου διαβάζει σε επίπεδο τετάρτης δημοτικού (Holt, Traxler & Allen, 1997) και στην Ελλάδα σε επίπεδο δευτέρας δημοτικού (Λαμπροπούλου, 1999). Έρευνες αναφέρουν ότι το 3 με 5% των κωφών μαθητών δύναται να καταφέρουν ισότιμες δεξιότητες ανάγνωσης με τους ακούοντες συμμαθητές τους (Αllen, 1992). Σύμφωνα με τους Allen et. al. βρέθηκε ότι από κάθε σχολική χρονιά ένας μέσος κωφός μαθητής αναπτύσσει το ένα τρίτο από τις μαθησιακές δεξιότητες που αναμένεται να διδαχτεί. Επομένως, κάθε χρόνος ενός ακούοντα μαθητή, στην αποκωδικοποίηση της ανάγνωσης, ισοδυναμεί με τρία χρόνια εκπαίδευσης ενός κωφού. Σε μία μελέτη, όπου περιελάμβανε τη συμμετοχή 100 κωφών μαθητών από την Αυστραλία, οι Roberts et. al (1994), ζήτησαν την ακαδημαϊκή τους αυτοαξιολόγηση σε σχέση με τους ομηλίκους ακούοντες συμμαθητές τους. Το 62,1% θεωρούσε ότι κοντά στον μέσο όρο της επίδοσης των ακούοντων συμμαθητών τους ενώ το 30,5% θεωρούσε ότι βρισκόταν κάτω από τον μέσο όρο. Μία άλλη έρευνα της Antia et al. (2009) μέσα από τη χρήση ερωτηματολογίου στους καθηγητές, συμπέρανε για το ακαδημαϊκό τους επίπεδο ότι, το 67% - 77% των κωφών μαθητών είχε μέτρια βαθμολογία, το 20%-31% είχε κάτω του μετρίου βαθμολογία ενώ το 3%-7% είχε άνω του μετρίου βαθμολογία. Οι εκπαιδευτικοί θα πρέπει να αναρωτηθούν το που πρέπει να διδαχτούν οι μαθητές, τι και πως πρέπει να τους διδάξουν οι ίδιοι. Οι περιορισμοί στην εκμάθηση της γραφής και της ανάγνωσης εμποδίζουν την ουσιαστική πρόσβασή τους στην ίση εκπαίδευση με τους ακούοντες μαθητές. Η ιατρική προσέγγιση της κώφωσης δεν έχει καταφέρει έως σήμερα να αλλάξει τα δεδομένα, ακόμα και με τα εμφυτεύματα, δεν είναι σε θέση τις περισσότερες φορές να επιλύσει τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι κωφοί στην κοινωνία και στην εκπαίδευση. Τα ακαδημαϊκά επιτεύγματα των κωφών είναι αποτέλεσμα της σύνθετης αλληλεπίδρασης πολλών παραγόντων που περιλαμβάνουν τα χαρακτηριστικά: των μαθητών (π.χ. κατώφλια ακοής, τρόποι και λειτουργία επικοινωνίας κ.α.), του οικογενειακού τους περιβάλλοντος (κοινωνικοοικονομική κατάσταση γονέων, επίπεδο εκπαίδευσης τους κ.α.) και τις εμπειρίες τους μέσα και έξω από το σχολείο (επιλογή σχολικού πλαισίου κ.α.). Επιπλέον, έχει φανεί πως η χαμηλή επίδοση των κωφών μαθητών πολλές φορές οφείλεται σε λάθος επιλογή εκπαιδευτικής στρατηγικής και όχι σε γνωστικό έλλειμμα (Moores, 2011). Το επίπεδο και ο ρυθμός ανάπτυξης της γλώσσας σε αυτά τα παιδιά εξαρτάται από την εξάσκηση συνδυαστικά με την όραση που αποτελεί βασική λειτουργία για την κατάκτηση της αντίληψης και της μάθησης (Λαμπροπούλου,1999). Από τις μεθόδους επικοινωνίας, η νοηματική διγλωσσία θεωρείται η βέλτιστη προσέγγιση για την διδασκαλία της ανάγνωσης και της γραφής προϋποθέτει όμως την ύπαρξη δίγλωσσων δασκάλων. Τέλος, η έγκαιρη παρέμβαση είναι αναγκαία ειδικά για παιδιά με κώφωση που προέρχονται από ακούοντες γονείς, καθώς αυτή η κατηγορία μαθητών αναμένεται να αντιμετωπίσει αρκετά προβλήματα στην γενική του ανάπτυξη, δηλαδή στην αντίληψη, στην ομιλία και στην επικοινωνία, στην κοινωνική του συμπεριφορά, στον γνωστικό, στον συναισθηματικό και στον εκπαιδευτικό τομέα. Με λίγα λόγια, χωρίς ακοή τα παιδιά αυτά δεν μπορούν να κατανοήσουν τον κόσμο, να μιμηθούν κοινωνικές συμπεριφορές και, επομένως, θα αντιμετωπίσουν μεγαλύτερα και περισσότερα εμπόδια στην εκπαίδευσή τους.","Introduction The purpose of this study is, through literature research, to identify the educational techniques used, mainly in Greece, in the education of deaf people. Thus, the choices of deaf students are developed in contexts, ways of communication and in curricula adapted to their needs. Indeed, restrictions on learning to read and write prevent them from having access to equal education with listening students. Methodology A bibliographic review was carried out by collecting literature from foreign and Greek bibliography, articles mainly from the pubmed and google scolar platforms and from conferences. Systematic reviews, practical guides of learning English language for listening students, practical guides of academic skills learning for deaf students, and much information from academic textbooks were used. Results Fortyfive scientific articles and books were collected from which information was obtained related to issues of the nature of deafness (causes, diagnosis and treatment with the use of technical aids), the historical background of deaf education in Greece , the cognitive and linguistic function of deaf children, their socio-emotional adaptation, the methods and communication systems in their education, the available educational fields, their preparation before being placed in them, the teaching strategies of the teachers, their academic progress and finally, the educational material used in Greece. There has been a worldwide lack of research on evidenced- based techniques specifically designed for deaf students. According to the literature, listeners tend to plan and implement practices for the deaf without their participation resulting in the marginalization and inactivation of their community. The data from the Greek bibliography are even more limited and older. Discussion Deaf students have at their disposal a sufficient number of options regarding the types of school placements, the ways of communication and the curricula that are adapted to their needs. School options may be related to the full integration of the deaf student in listening schools (either with the use of an interpreter or with the institution of parallel support) or with their integration into special schools for the deaf. Nevertheless, there are problems and controversies in the policy of separating the education of the deaf. The various views and ideas are conflicting as no timeless research has been conducted to monitor the long-term academic progress of these students. Regarding the development of writing and reading skills, the techniques used are the creation of small discussion groups with the aim of continuous feedback and self-correction of deaf students, the dedication of sufficient teaching time of all modules that are difficult for students, the use of experiential approach in which students create their own reading material, guided reading in which the teacher follows specific learning steps, the use of technology such as showing subtitled movies, teaching and developing vocabulary, creating a supportive social environment that encourages sharing ideas through reading, writing and conversation. Conclusions While there is general improvement in the education of the deaf, their academic progress is low. In the United States, the average deaf person graduated from high school haw the ability to read at the fourth grade level (Holt, Traxler & Allen, 1997) and in Greece at the second grade level (Lambropoulou, 1999). Research shows that 3 to 5% of deaf students can achieve equal reading skills with their listening classmates (Allen, 1992). According to Allen et. al. it was found that from each school year an average deaf student develops one third of the learning skills expected to be taught. Therefore, every year of a listening student, in the decoding of reading, is equivalent to three years of training a deaf person. Teachers should ask themselves what students should be taught, what and how they should be taught themselves. Restrictions on learning to read and write prevent them from having access to equal education with listening students. The medical approach of deafness has so far failed to change the data, even with implants, it is often unable to solve the problems faced by deaf people in society and in education. The academic achievements of the deaf are the result of the complex interaction of many factors that include the characteristics: the students (eg hearing thresholds, ways and function of communication, etc.), their family environment (socio-economic status of parents, their level of education and .a.) and their experiences inside and outside school (choice of school, etc.). In addition, it has been shown that the poor performance of deaf students is often due to a wrong choice of educational strategy and not to a cognitive deficit (Moores, 2011). The level and pace of language development in these children depends on practice combined with vision which is a key function for the acquisition of perception and learning (Lambropoulou, 1999). From the methods of communication, sign language is considered the best approach for teaching reading and writing, but it presupposes the existence of bilingual teachers. Finally, early intervention is necessary especially for deaf children from hearing parents, as this category of students is expected to face several problems in their general development, in perception, speech and communication, social behavior, cognitive , in the emotional and educational field. In short, without hearing these children can not understand the world, imitate social behaviors and, therefore, will face greater and more obstacles in their education."],"dc:identifier":["uoadl:2962120","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2962120"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Η εκπαίδευση στην κώφωση"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:43:51Z"}