{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2962657"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2962657","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Καρκίνος θυρεοειδούς: Σύγκριση της 8ης με την 7η έκδοση ΤΝΜ- Ποιες αλλαγές προκύπτουν στην πρόγνωση και το σχεδιασμό θεραπείας","abstract":"Εισαγωγή: Η συχνότητα εμφάνισης του καρκίνου του θυρεοειδούς αδένα συνεχίζει να αυξάνεται συνεχώς σε παγκόσμια κλίμακα, κατά κύριο λόγο εξαιτίας του αυξημένου ελέγχου και των δυνατοτήτων της διαγνωστικής απεικόνισής του – και είναι χαρακτηριστικό ότι πλέον αποτελεί την 5η πιο συχνά εμφανιζόμενη νεοπλασματική νόσο στις Η.Π.Α. Η νόσος εμφανίζει ένα μεγάλο εύρος κλινικής συμπεριφοράς, – από περιστατικά με χαμηλή θνητότητα στις περισσότερες περιπτώσεις, έως τα πολύ επιθετικά νεοπλάσματα-, όπως το αναπλαστικό καρκίνωμα. Τον Οκτώβριο του 2016 η Κοινή Αμερικανική Επιτροπή για τον Καρκίνο (American Joint Committee on Cancer – AJCC), δημοσίευσε την 8η ‘Έκδοση του συστήματος σταδιοποίησης των νεοπλασμάτων κατά AJCC/TNM, η οποία αντικατέστησε την 7η Έκδοση, που χρησιμοποιούταν από τους κλινικούς ιατρούς, τα μητρώα των νεοπλασματικών νόσων αλλά και από τους ερευνητές από το 2009. Το σύστημα σταδιοποίησης AJCC/TNM, αποτελεί το «σημείο αναφοράς» για την ακριβή ταξινόμηση και σταδιοποίηση των ασθενών οι οποίοι πάσχουν από νεοπλασματικές νόσους, τον καθορισμό της πρόγνωσης αλλά και τις βέλτιστες θεραπευτικές προσεγγίσεις. Σκοπός: Με την παρούσα πτυχιακή θα διερευνηθούν όλες οι αλλαγές που έχουν προκύψει ανάμεσα στις δύο τελευταίες Εκδόσεις του συστήματος AJCC/TNM, όσον αφορά την σταδιοποίηση, την πρόγνωση αλλά και τις θεραπευτικές κατευθυντήριες οδηγίες για τις διάφορες μορφές των νεοπλασμάτων του θυρεοειδούς αδένα. Μέθοδος: Πραγματοποιήθηκε λεπτομερής αναζήτηση της πρόσφατης σχετικής βιβλιογραφίας στις βάσεις δεδομένων: Pubmed-NCBI, Google Scholar, Cochrane Library, Web of Science, Embase και Scopus. Αποτελέσματα: Στην διαφοροποιημένη μορφή της νόσου, για τους ασθενείς μικρότερης ηλικίας, η μόνη αλλαγή – αλλά ιδιαίτερα σημαντική - για τον ορισμό της κατηγορίας Ι και ΙΙ αφορά το ηλικιακό όριο: 55 έτη έναντι 45 έτη που υπήρχε στην 7η Έκδοση. Για τους ασθενείς μεγαλύτερης ηλικίας, οι αλλαγές οι οποίες έχουν προκύψει είναι σαφώς περισσότερες και έχουν σχέση με το μέγεθος του πρωτοπαθούς όγκου, την εντόπιση των επιχώριων λεμφαδενικών μεταστάσεων, και την εντόπιση της διήθησης των παρακείμενων ιστών και οργάνων. Όσον αφορά την αναπλαστική μορφή της νόσου η ουσιαστική διαφοροποίηση αφορά την κατηγοριοποίηση Τ (όγκος), που πλέον ακολουθεί την ίδια ταξινόμηση με αυτήν της διαφοροποιημένης μορφής της νόσου. Συμπέρασμα: Αν και απαιτούνται επιπλέον μελέτες προκειμένου να ελεγχθεί ακόμα περισσότερο η αξιοπιστία και η προγνωστική αξία της 8ης ‘Έκδοσης της σταδιοποίησης των νεοπλασμάτων του θυρεοειδούς αδένα κατά AJCC / TNM, ήδη θεωρείται ότι αποτελεί ένα σημαντικό βήμα προόδου για τον καθορισμό της αρχικής διαστρωμάτωσης του κινδύνου των ασθενών που πάσχουν από αυτή την νόσο.","abstract_html":"Εισαγωγή: Η συχνότητα εμφάνισης του καρκίνου του θυρεοειδούς αδένα συνεχίζει να αυξάνεται συνεχώς σε παγκόσμια κλίμακα, κατά κύριο λόγο εξαιτίας του αυξημένου ελέγχου και των δυνατοτήτων της διαγνωστικής απεικόνισής του – και είναι χαρακτηριστικό ότι πλέον αποτελεί την 5η πιο συχνά εμφανιζόμενη νεοπλασματική νόσο στις Η.Π.Α. Η νόσος εμφανίζει ένα μεγάλο εύρος κλινικής συμπεριφοράς, – από περιστατικά με χαμηλή θνητότητα στις περισσότερες περιπτώσεις, έως τα πολύ επιθετικά νεοπλάσματα-, όπως το αναπλαστικό καρκίνωμα. Τον Οκτώβριο του 2016 η Κοινή Αμερικανική Επιτροπή για τον Καρκίνο (American Joint Committee on Cancer – AJCC), δημοσίευσε την 8η ‘Έκδοση του συστήματος σταδιοποίησης των νεοπλασμάτων κατά AJCC/TNM, η οποία αντικατέστησε την 7η Έκδοση, που χρησιμοποιούταν από τους κλινικούς ιατρούς, τα μητρώα των νεοπλασματικών νόσων αλλά και από τους ερευνητές από το 2009. Το σύστημα σταδιοποίησης AJCC/TNM, αποτελεί το «σημείο αναφοράς» για την ακριβή ταξινόμηση και σταδιοποίηση των ασθενών οι οποίοι πάσχουν από νεοπλασματικές νόσους, τον καθορισμό της πρόγνωσης αλλά και τις βέλτιστες θεραπευτικές προσεγγίσεις. Σκοπός: Με την παρούσα πτυχιακή θα διερευνηθούν όλες οι αλλαγές που έχουν προκύψει ανάμεσα στις δύο τελευταίες Εκδόσεις του συστήματος AJCC/TNM, όσον αφορά την σταδιοποίηση, την πρόγνωση αλλά και τις θεραπευτικές κατευθυντήριες οδηγίες για τις διάφορες μορφές των νεοπλασμάτων του θυρεοειδούς αδένα. Μέθοδος: Πραγματοποιήθηκε λεπτομερής αναζήτηση της πρόσφατης σχετικής βιβλιογραφίας στις βάσεις δεδομένων: Pubmed-NCBI, Google Scholar, Cochrane Library, Web of Science, Embase και Scopus. Αποτελέσματα: Στην διαφοροποιημένη μορφή της νόσου, για τους ασθενείς μικρότερης ηλικίας, η μόνη αλλαγή – αλλά ιδιαίτερα σημαντική - για τον ορισμό της κατηγορίας Ι και ΙΙ αφορά το ηλικιακό όριο: 55 έτη έναντι 45 έτη που υπήρχε στην 7η Έκδοση. Για τους ασθενείς μεγαλύτερης ηλικίας, οι αλλαγές οι οποίες έχουν προκύψει είναι σαφώς περισσότερες και έχουν σχέση με το μέγεθος του πρωτοπαθούς όγκου, την εντόπιση των επιχώριων λεμφαδενικών μεταστάσεων, και την εντόπιση της διήθησης των παρακείμενων ιστών και οργάνων. Όσον αφορά την αναπλαστική μορφή της νόσου η ουσιαστική διαφοροποίηση αφορά την κατηγοριοποίηση Τ (όγκος), που πλέον ακολουθεί την ίδια ταξινόμηση με αυτήν της διαφοροποιημένης μορφής της νόσου. Συμπέρασμα: Αν και απαιτούνται επιπλέον μελέτες προκειμένου να ελεγχθεί ακόμα περισσότερο η αξιοπιστία και η προγνωστική αξία της 8ης ‘Έκδοσης της σταδιοποίησης των νεοπλασμάτων του θυρεοειδούς αδένα κατά AJCC / TNM, ήδη θεωρείται ότι αποτελεί ένα σημαντικό βήμα προόδου για τον καθορισμό της αρχικής διαστρωμάτωσης του κινδύνου των ασθενών που πάσχουν από αυτή την νόσο.","abstract_has_math":false,"creators":["Βραχνή Βασιλική","Vrachni Vasiliki"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:43:52Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2962657"],"render_values":[{"text":"uoadl:2962657","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2962657","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2962657","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2962657","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Βραχνή Βασιλική","Vrachni Vasiliki"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2962657","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2962657"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η συχνότητα εμφάνισης του καρκίνου του θυρεοειδούς αδένα συνεχίζει να αυξάνεται συνεχώς σε παγκόσμια κλίμακα, κατά κύριο λόγο εξαιτίας του αυξημένου ελέγχου και των δυνατοτήτων της διαγνωστικής απεικόνισής του – και είναι χαρακτηριστικό ότι πλέον αποτελεί την 5η πιο συχνά εμφανιζόμενη νεοπλασματική νόσο στις Η.Π.Α. Η νόσος εμφανίζει ένα μεγάλο εύρος κλινικής συμπεριφοράς, – από περιστατικά με χαμηλή θνητότητα στις περισσότερες περιπτώσεις, έως τα πολύ επιθετικά νεοπλάσματα-, όπως το αναπλαστικό καρκίνωμα. Τον Οκτώβριο του 2016 η Κοινή Αμερικανική Επιτροπή για τον Καρκίνο (American Joint Committee on Cancer – AJCC), δημοσίευσε την 8η ‘Έκδοση του συστήματος σταδιοποίησης των νεοπλασμάτων κατά AJCC/TNM, η οποία αντικατέστησε την 7η Έκδοση, που χρησιμοποιούταν από τους κλινικούς ιατρούς, τα μητρώα των νεοπλασματικών νόσων αλλά και από τους ερευνητές από το 2009. Το σύστημα σταδιοποίησης AJCC/TNM, αποτελεί το «σημείο αναφοράς» για την ακριβή ταξινόμηση και σταδιοποίηση των ασθενών οι οποίοι πάσχουν από νεοπλασματικές νόσους, τον καθορισμό της πρόγνωσης αλλά και τις βέλτιστες θεραπευτικές προσεγγίσεις. Σκοπός: Με την παρούσα πτυχιακή θα διερευνηθούν όλες οι αλλαγές που έχουν προκύψει ανάμεσα στις δύο τελευταίες Εκδόσεις του συστήματος AJCC/TNM, όσον αφορά την σταδιοποίηση, την πρόγνωση αλλά και τις θεραπευτικές κατευθυντήριες οδηγίες για τις διάφορες μορφές των νεοπλασμάτων του θυρεοειδούς αδένα. Μέθοδος: Πραγματοποιήθηκε λεπτομερής αναζήτηση της πρόσφατης σχετικής βιβλιογραφίας στις βάσεις δεδομένων: Pubmed-NCBI, Google Scholar, Cochrane Library, Web of Science, Embase και Scopus. Αποτελέσματα: Στην διαφοροποιημένη μορφή της νόσου, για τους ασθενείς μικρότερης ηλικίας, η μόνη αλλαγή – αλλά ιδιαίτερα σημαντική - για τον ορισμό της κατηγορίας Ι και ΙΙ αφορά το ηλικιακό όριο: 55 έτη έναντι 45 έτη που υπήρχε στην 7η Έκδοση. Για τους ασθενείς μεγαλύτερης ηλικίας, οι αλλαγές οι οποίες έχουν προκύψει είναι σαφώς περισσότερες και έχουν σχέση με το μέγεθος του πρωτοπαθούς όγκου, την εντόπιση των επιχώριων λεμφαδενικών μεταστάσεων, και την εντόπιση της διήθησης των παρακείμενων ιστών και οργάνων. Όσον αφορά την αναπλαστική μορφή της νόσου η ουσιαστική διαφοροποίηση αφορά την κατηγοριοποίηση Τ (όγκος), που πλέον ακολουθεί την ίδια ταξινόμηση με αυτήν της διαφοροποιημένης μορφής της νόσου. Συμπέρασμα: Αν και απαιτούνται επιπλέον μελέτες προκειμένου να ελεγχθεί ακόμα περισσότερο η αξιοπιστία και η προγνωστική αξία της 8ης ‘Έκδοσης της σταδιοποίησης των νεοπλασμάτων του θυρεοειδούς αδένα κατά AJCC / TNM, ήδη θεωρείται ότι αποτελεί ένα σημαντικό βήμα προόδου για τον καθορισμό της αρχικής διαστρωμάτωσης του κινδύνου των ασθενών που πάσχουν από αυτή την νόσο.","Introduction: Thyroid cancer’s incidence continues to rise worldwide, mainly due to the improvement of its diagnostic procedures – being at the present time the fifth most common disease in the United States. The disease presents with a wide range of clinical behaviour, from mild cases with low mortality most of the time, to very aggressive disease, such as the anaplastic carcinoma. In October 2016 the American Joint Committee for on Cancer (AJCC) published the 8th Edition of the AJCC / TNM Neoplastic Staging System, which replaced the 7th Edition which have been used by the clinicians, the registries of the neoplastic diseases and by the researchers since 2009. The AJCC / TNM staging system is the “reference point” for the accurate classification and staging of patients suffering from neoplastic diseases, for the determination of the prognosis and the optimal therapeutic approaches to them. Purpose: The aim of the present dissertation is to study all the changes which have occurred between the last two versions of the AJCC / TNM system, in terms of staging, prognosis and treatment guidelines for the various forms of the neoplasms of the thyroid gland. Method: A detailed search of the relevant literature was performed in the following databases: Pubmed-NCBI, Google Scholar, Cochrane Library, Web of Science, Embase and Scopus. Results: In the differentiated form of the disease, for the younger patients, the only – but particularly significant change – involved the definition of categories I and II regarding the age limit: 55 years, compared to 45 years in the 7th Edition; in the older patient age group the changes that occurred are definitely greater and are related to the size of the primary tumor, the location of the lymph nodes’ metastases, and the location of the infiltrated adjacent tissues and organs. Regarding the anaplastic form of the disease, the essential differentiation concerns the T (tumor) category, which now follows the same classification as that of the differentiated form of the disease. Conclusion: Although more studies are needed in order to further assess the reliability and the prognostic value of the 8th Edition of the AJCC / TNM thyroid cancer staging system, it is already considered to be an important step forward in determining the initial stratification of patients suffering from the disease."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Καρκίνος θυρεοειδούς: Σύγκριση της 8ης με την 7η έκδοση ΤΝΜ- Ποιες αλλαγές προκύπτουν στην πρόγνωση και το σχεδιασμό θεραπείας"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Βραχνή Βασιλική","Vrachni Vasiliki"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η συχνότητα εμφάνισης του καρκίνου του θυρεοειδούς αδένα συνεχίζει να αυξάνεται συνεχώς σε παγκόσμια κλίμακα, κατά κύριο λόγο εξαιτίας του αυξημένου ελέγχου και των δυνατοτήτων της διαγνωστικής απεικόνισής του – και είναι χαρακτηριστικό ότι πλέον αποτελεί την 5η πιο συχνά εμφανιζόμενη νεοπλασματική νόσο στις Η.Π.Α. Η νόσος εμφανίζει ένα μεγάλο εύρος κλινικής συμπεριφοράς, – από περιστατικά με χαμηλή θνητότητα στις περισσότερες περιπτώσεις, έως τα πολύ επιθετικά νεοπλάσματα-, όπως το αναπλαστικό καρκίνωμα. Τον Οκτώβριο του 2016 η Κοινή Αμερικανική Επιτροπή για τον Καρκίνο (American Joint Committee on Cancer – AJCC), δημοσίευσε την 8η ‘Έκδοση του συστήματος σταδιοποίησης των νεοπλασμάτων κατά AJCC/TNM, η οποία αντικατέστησε την 7η Έκδοση, που χρησιμοποιούταν από τους κλινικούς ιατρούς, τα μητρώα των νεοπλασματικών νόσων αλλά και από τους ερευνητές από το 2009. Το σύστημα σταδιοποίησης AJCC/TNM, αποτελεί το «σημείο αναφοράς» για την ακριβή ταξινόμηση και σταδιοποίηση των ασθενών οι οποίοι πάσχουν από νεοπλασματικές νόσους, τον καθορισμό της πρόγνωσης αλλά και τις βέλτιστες θεραπευτικές προσεγγίσεις. Σκοπός: Με την παρούσα πτυχιακή θα διερευνηθούν όλες οι αλλαγές που έχουν προκύψει ανάμεσα στις δύο τελευταίες Εκδόσεις του συστήματος AJCC/TNM, όσον αφορά την σταδιοποίηση, την πρόγνωση αλλά και τις θεραπευτικές κατευθυντήριες οδηγίες για τις διάφορες μορφές των νεοπλασμάτων του θυρεοειδούς αδένα. Μέθοδος: Πραγματοποιήθηκε λεπτομερής αναζήτηση της πρόσφατης σχετικής βιβλιογραφίας στις βάσεις δεδομένων: Pubmed-NCBI, Google Scholar, Cochrane Library, Web of Science, Embase και Scopus. Αποτελέσματα: Στην διαφοροποιημένη μορφή της νόσου, για τους ασθενείς μικρότερης ηλικίας, η μόνη αλλαγή – αλλά ιδιαίτερα σημαντική - για τον ορισμό της κατηγορίας Ι και ΙΙ αφορά το ηλικιακό όριο: 55 έτη έναντι 45 έτη που υπήρχε στην 7η Έκδοση. Για τους ασθενείς μεγαλύτερης ηλικίας, οι αλλαγές οι οποίες έχουν προκύψει είναι σαφώς περισσότερες και έχουν σχέση με το μέγεθος του πρωτοπαθούς όγκου, την εντόπιση των επιχώριων λεμφαδενικών μεταστάσεων, και την εντόπιση της διήθησης των παρακείμενων ιστών και οργάνων. Όσον αφορά την αναπλαστική μορφή της νόσου η ουσιαστική διαφοροποίηση αφορά την κατηγοριοποίηση Τ (όγκος), που πλέον ακολουθεί την ίδια ταξινόμηση με αυτήν της διαφοροποιημένης μορφής της νόσου. Συμπέρασμα: Αν και απαιτούνται επιπλέον μελέτες προκειμένου να ελεγχθεί ακόμα περισσότερο η αξιοπιστία και η προγνωστική αξία της 8ης ‘Έκδοσης της σταδιοποίησης των νεοπλασμάτων του θυρεοειδούς αδένα κατά AJCC / TNM, ήδη θεωρείται ότι αποτελεί ένα σημαντικό βήμα προόδου για τον καθορισμό της αρχικής διαστρωμάτωσης του κινδύνου των ασθενών που πάσχουν από αυτή την νόσο.","Introduction: Thyroid cancer’s incidence continues to rise worldwide, mainly due to the improvement of its diagnostic procedures – being at the present time the fifth most common disease in the United States. The disease presents with a wide range of clinical behaviour, from mild cases with low mortality most of the time, to very aggressive disease, such as the anaplastic carcinoma. In October 2016 the American Joint Committee for on Cancer (AJCC) published the 8th Edition of the AJCC / TNM Neoplastic Staging System, which replaced the 7th Edition which have been used by the clinicians, the registries of the neoplastic diseases and by the researchers since 2009. The AJCC / TNM staging system is the “reference point” for the accurate classification and staging of patients suffering from neoplastic diseases, for the determination of the prognosis and the optimal therapeutic approaches to them. Purpose: The aim of the present dissertation is to study all the changes which have occurred between the last two versions of the AJCC / TNM system, in terms of staging, prognosis and treatment guidelines for the various forms of the neoplasms of the thyroid gland. Method: A detailed search of the relevant literature was performed in the following databases: Pubmed-NCBI, Google Scholar, Cochrane Library, Web of Science, Embase and Scopus. Results: In the differentiated form of the disease, for the younger patients, the only – but particularly significant change – involved the definition of categories I and II regarding the age limit: 55 years, compared to 45 years in the 7th Edition; in the older patient age group the changes that occurred are definitely greater and are related to the size of the primary tumor, the location of the lymph nodes’ metastases, and the location of the infiltrated adjacent tissues and organs. Regarding the anaplastic form of the disease, the essential differentiation concerns the T (tumor) category, which now follows the same classification as that of the differentiated form of the disease. Conclusion: Although more studies are needed in order to further assess the reliability and the prognostic value of the 8th Edition of the AJCC / TNM thyroid cancer staging system, it is already considered to be an important step forward in determining the initial stratification of patients suffering from the disease."],"dc:identifier":["uoadl:2962657","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2962657"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Καρκίνος θυρεοειδούς: Σύγκριση της 8ης με την 7η έκδοση ΤΝΜ- Ποιες αλλαγές προκύπτουν στην πρόγνωση και το σχεδιασμό θεραπείας"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:43:52Z"}