{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2962667"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2962667","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Επιβίωση με βάση τα χαρακτηριστικά των καρκίνων της κεφαλής του παγκρέατος","abstract":"Εισαγωγή: Η βελτίωση των απεικονιστικών μεθόδων και των χειρουργικών τεχνικών αλλά και η εισαγωγή νεότερων χημειοθεραπευτικών σχημάτων προσέφεραν νέες επιλογές στην διάγνωση και την αντιμετώπιση του καρκίνου του παγκρέατος. Ωστόσο, οι περισσότεροι ασθενείς με καρκίνο του παγκρέατος έχουν τοπικά προχωρημένη ή μεταστατική νόσο τη στιγμή της διάγνωσης, με αποτέλεσμα μόνο ένα 10-20% των ασθενών να παρουσιάζουν εξαιρέσιμο όγκο. Επιπλέον, ο καρκίνος της κεφαλής του παγκρέατος χαρακτηρίζεται ακόμα και σήμερα από χαμηλή ολική επιβίωση και επιβίωση ελεύθερης νόσου. Σκοπός: Σκοπός της μελέτης ήταν ο προσδιορισμός της προγνωστικής αξίας κλινικών και ιστοπαθολογικών προγνωστικών παραγόντων και η συσχέτιση τους με την επιβίωση σε ασθενείς με αδενοκαρκίνωμα κεφαλής παγκρέατος που υπεβλήθησαν σε παγκρεατοδωδεκαδακτυλεκτομή. Υλικό και μέθοδος: Η παρούσα μελέτη είναι αναδρομική και περιλαμβάνει 27 ασθενείς με αδενοκαρκίνωμα κεφαλής παγκρέατος, οι οποίοι χειρουργήθηκαν το διάστημα 2011- 2017. Τα στοιχεία που καταγράφηκαν για κάθε ασθενή ήταν: η ηλικία, το φύλο, η ημερομηνία χειρουργείου, τα χειρουργικά όρια, του μέγεθος του όγκου, ο αριθμός των εξαιρεθέντων λεμφαδένων, ο αριθμός των διηθημένων λεμφαδένων, το στάδιο κατά ΤΝΜ, ο βαθμός διαφοροποίησης και η κατάσταση επιβίωσης. Στη συνέχεια πραγματοποιήθηκε μονοπαραγοντική και πολυπαραγοντική ανάλυση επιβίωσης. Αποτελέσματα: Η 2-ετής ολική επιβίωση σχετίστηκε σε βαθμό στατιστικά σημαντικό με το μέγεθος του όγκου (p=0,01), τα χειρουργικά όρια (p=0,01), το στάδιο Ν (p=0,02), και την ύπαρξη άνω των 3 λεμφαδενικών μεταστάσεων (p<0,001). Στην πολυπαραγοντική ανάλυση, η ύπαρξη άνω των 3 διηθημένων λεμφαδένων αποδείχθηκε στατιστικά σημαντικός ανεξάρτητος προγνωστικός δείκτης (p=0,005). Συμπεράσματα: Τα αποτελέσματα της παρούσας μελέτης συμφωνούν με τη βιβλιογραφία και την τελευταία αναθεώρηση της σταδιοποίηση κατά TNM για τον καρκίνο του παγκρέατος. Το επόμενο στοίχημα θα ήταν η ενσωμάτωση στη σταδιοποίηση του καρκίνου του παγκρέατος νέων μοριακών δεικτών, οι οποίοι θα προσδιορίζουν τους ασθενείς εκείνους που θα μπορούσαν να ωφεληθούν από πιο επιθετικά θεραπευτικά σχήματα.","abstract_html":"Εισαγωγή: Η βελτίωση των απεικονιστικών μεθόδων και των χειρουργικών τεχνικών αλλά και η εισαγωγή νεότερων χημειοθεραπευτικών σχημάτων προσέφεραν νέες επιλογές στην διάγνωση και την αντιμετώπιση του καρκίνου του παγκρέατος. Ωστόσο, οι περισσότεροι ασθενείς με καρκίνο του παγκρέατος έχουν τοπικά προχωρημένη ή μεταστατική νόσο τη στιγμή της διάγνωσης, με αποτέλεσμα μόνο ένα 10-20% των ασθενών να παρουσιάζουν εξαιρέσιμο όγκο. Επιπλέον, ο καρκίνος της κεφαλής του παγκρέατος χαρακτηρίζεται ακόμα και σήμερα από χαμηλή ολική επιβίωση και επιβίωση ελεύθερης νόσου. Σκοπός: Σκοπός της μελέτης ήταν ο προσδιορισμός της προγνωστικής αξίας κλινικών και ιστοπαθολογικών προγνωστικών παραγόντων και η συσχέτιση τους με την επιβίωση σε ασθενείς με αδενοκαρκίνωμα κεφαλής παγκρέατος που υπεβλήθησαν σε παγκρεατοδωδεκαδακτυλεκτομή. Υλικό και μέθοδος: Η παρούσα μελέτη είναι αναδρομική και περιλαμβάνει 27 ασθενείς με αδενοκαρκίνωμα κεφαλής παγκρέατος, οι οποίοι χειρουργήθηκαν το διάστημα 2011- 2017. Τα στοιχεία που καταγράφηκαν για κάθε ασθενή ήταν: η ηλικία, το φύλο, η ημερομηνία χειρουργείου, τα χειρουργικά όρια, του μέγεθος του όγκου, ο αριθμός των εξαιρεθέντων λεμφαδένων, ο αριθμός των διηθημένων λεμφαδένων, το στάδιο κατά ΤΝΜ, ο βαθμός διαφοροποίησης και η κατάσταση επιβίωσης. Στη συνέχεια πραγματοποιήθηκε μονοπαραγοντική και πολυπαραγοντική ανάλυση επιβίωσης. Αποτελέσματα: Η 2-ετής ολική επιβίωση σχετίστηκε σε βαθμό στατιστικά σημαντικό με το μέγεθος του όγκου (p=0,01), τα χειρουργικά όρια (p=0,01), το στάδιο Ν (p=0,02), και την ύπαρξη άνω των 3 λεμφαδενικών μεταστάσεων (p&lt;0,001). Στην πολυπαραγοντική ανάλυση, η ύπαρξη άνω των 3 διηθημένων λεμφαδένων αποδείχθηκε στατιστικά σημαντικός ανεξάρτητος προγνωστικός δείκτης (p=0,005). Συμπεράσματα: Τα αποτελέσματα της παρούσας μελέτης συμφωνούν με τη βιβλιογραφία και την τελευταία αναθεώρηση της σταδιοποίηση κατά TNM για τον καρκίνο του παγκρέατος. Το επόμενο στοίχημα θα ήταν η ενσωμάτωση στη σταδιοποίηση του καρκίνου του παγκρέατος νέων μοριακών δεικτών, οι οποίοι θα προσδιορίζουν τους ασθενείς εκείνους που θα μπορούσαν να ωφεληθούν από πιο επιθετικά θεραπευτικά σχήματα.","abstract_has_math":false,"creators":["Γεωργαντάς Θεμιστοκλής","Georgantas Themistoklis"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:43:52Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2962667"],"render_values":[{"text":"uoadl:2962667","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2962667","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2962667","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2962667","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Γεωργαντάς Θεμιστοκλής","Georgantas Themistoklis"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2962667","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2962667"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η βελτίωση των απεικονιστικών μεθόδων και των χειρουργικών τεχνικών αλλά και η εισαγωγή νεότερων χημειοθεραπευτικών σχημάτων προσέφεραν νέες επιλογές στην διάγνωση και την αντιμετώπιση του καρκίνου του παγκρέατος. Ωστόσο, οι περισσότεροι ασθενείς με καρκίνο του παγκρέατος έχουν τοπικά προχωρημένη ή μεταστατική νόσο τη στιγμή της διάγνωσης, με αποτέλεσμα μόνο ένα 10-20% των ασθενών να παρουσιάζουν εξαιρέσιμο όγκο. Επιπλέον, ο καρκίνος της κεφαλής του παγκρέατος χαρακτηρίζεται ακόμα και σήμερα από χαμηλή ολική επιβίωση και επιβίωση ελεύθερης νόσου. Σκοπός: Σκοπός της μελέτης ήταν ο προσδιορισμός της προγνωστικής αξίας κλινικών και ιστοπαθολογικών προγνωστικών παραγόντων και η συσχέτιση τους με την επιβίωση σε ασθενείς με αδενοκαρκίνωμα κεφαλής παγκρέατος που υπεβλήθησαν σε παγκρεατοδωδεκαδακτυλεκτομή. Υλικό και μέθοδος: Η παρούσα μελέτη είναι αναδρομική και περιλαμβάνει 27 ασθενείς με αδενοκαρκίνωμα κεφαλής παγκρέατος, οι οποίοι χειρουργήθηκαν το διάστημα 2011- 2017. Τα στοιχεία που καταγράφηκαν για κάθε ασθενή ήταν: η ηλικία, το φύλο, η ημερομηνία χειρουργείου, τα χειρουργικά όρια, του μέγεθος του όγκου, ο αριθμός των εξαιρεθέντων λεμφαδένων, ο αριθμός των διηθημένων λεμφαδένων, το στάδιο κατά ΤΝΜ, ο βαθμός διαφοροποίησης και η κατάσταση επιβίωσης. Στη συνέχεια πραγματοποιήθηκε μονοπαραγοντική και πολυπαραγοντική ανάλυση επιβίωσης. Αποτελέσματα: Η 2-ετής ολική επιβίωση σχετίστηκε σε βαθμό στατιστικά σημαντικό με το μέγεθος του όγκου (p=0,01), τα χειρουργικά όρια (p=0,01), το στάδιο Ν (p=0,02), και την ύπαρξη άνω των 3 λεμφαδενικών μεταστάσεων (p<0,001). Στην πολυπαραγοντική ανάλυση, η ύπαρξη άνω των 3 διηθημένων λεμφαδένων αποδείχθηκε στατιστικά σημαντικός ανεξάρτητος προγνωστικός δείκτης (p=0,005). Συμπεράσματα: Τα αποτελέσματα της παρούσας μελέτης συμφωνούν με τη βιβλιογραφία και την τελευταία αναθεώρηση της σταδιοποίηση κατά TNM για τον καρκίνο του παγκρέατος. Το επόμενο στοίχημα θα ήταν η ενσωμάτωση στη σταδιοποίηση του καρκίνου του παγκρέατος νέων μοριακών δεικτών, οι οποίοι θα προσδιορίζουν τους ασθενείς εκείνους που θα μπορούσαν να ωφεληθούν από πιο επιθετικά θεραπευτικά σχήματα.","Introduction: Advances in imaging and surgical techniques and development of newer chemotherapeutic regimens have offered new options in diagnosis and treatment of pancreatic cancer. However, most patients with pancreatic head cancer have locally advanced or metastatic disease at the time of diagnosis, while only 10-20% of them are candidates for surgery. In addition, pancreatic head cancer is still characterized today by low overall and disease-free survival. Purpose: The purpose of this study was to determine the prognostic value of clinical and histopathologic prognostic factors and their impact on survival in patients with pancreatic head adenocarcinoma who underwent Whipple procedure. Material and Method: This is a retrospective study involving 27 patients with pancreatic head adenocarcinoma who underwent surgery from 2011 till 2017. Age, sex, date of surgery, surgical margins, tumor size, number of extracted lymph nodes, number of positive lymph nodes, histological grade and survival status were recorded for each patient and univariate and multivariate survival analyses were performed. Results: Tumor size (p = 0.01), surgical margins (p = 0.01), N staging (p = 0.02) and the existence of more than 3 positive lymph node (p <0.001) proved to be significant prognostic factors for 2-year overall survival. In the multivariate analysis, the presence of more than 3 positive lymph node proved to be a statistically significant independent predictor (p = 0.005). Conclusions: The results are in accordance with literature and in line with the last update of TNM staging for pancreatic cancer. The next step should be to incorporate new molecular markers into TNM staging, which would identify those patients who could benefit from more aggressive treatment options."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Επιβίωση με βάση τα χαρακτηριστικά των καρκίνων της κεφαλής του παγκρέατος"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Γεωργαντάς Θεμιστοκλής","Georgantas Themistoklis"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η βελτίωση των απεικονιστικών μεθόδων και των χειρουργικών τεχνικών αλλά και η εισαγωγή νεότερων χημειοθεραπευτικών σχημάτων προσέφεραν νέες επιλογές στην διάγνωση και την αντιμετώπιση του καρκίνου του παγκρέατος. Ωστόσο, οι περισσότεροι ασθενείς με καρκίνο του παγκρέατος έχουν τοπικά προχωρημένη ή μεταστατική νόσο τη στιγμή της διάγνωσης, με αποτέλεσμα μόνο ένα 10-20% των ασθενών να παρουσιάζουν εξαιρέσιμο όγκο. Επιπλέον, ο καρκίνος της κεφαλής του παγκρέατος χαρακτηρίζεται ακόμα και σήμερα από χαμηλή ολική επιβίωση και επιβίωση ελεύθερης νόσου. Σκοπός: Σκοπός της μελέτης ήταν ο προσδιορισμός της προγνωστικής αξίας κλινικών και ιστοπαθολογικών προγνωστικών παραγόντων και η συσχέτιση τους με την επιβίωση σε ασθενείς με αδενοκαρκίνωμα κεφαλής παγκρέατος που υπεβλήθησαν σε παγκρεατοδωδεκαδακτυλεκτομή. Υλικό και μέθοδος: Η παρούσα μελέτη είναι αναδρομική και περιλαμβάνει 27 ασθενείς με αδενοκαρκίνωμα κεφαλής παγκρέατος, οι οποίοι χειρουργήθηκαν το διάστημα 2011- 2017. Τα στοιχεία που καταγράφηκαν για κάθε ασθενή ήταν: η ηλικία, το φύλο, η ημερομηνία χειρουργείου, τα χειρουργικά όρια, του μέγεθος του όγκου, ο αριθμός των εξαιρεθέντων λεμφαδένων, ο αριθμός των διηθημένων λεμφαδένων, το στάδιο κατά ΤΝΜ, ο βαθμός διαφοροποίησης και η κατάσταση επιβίωσης. Στη συνέχεια πραγματοποιήθηκε μονοπαραγοντική και πολυπαραγοντική ανάλυση επιβίωσης. Αποτελέσματα: Η 2-ετής ολική επιβίωση σχετίστηκε σε βαθμό στατιστικά σημαντικό με το μέγεθος του όγκου (p=0,01), τα χειρουργικά όρια (p=0,01), το στάδιο Ν (p=0,02), και την ύπαρξη άνω των 3 λεμφαδενικών μεταστάσεων (p<0,001). Στην πολυπαραγοντική ανάλυση, η ύπαρξη άνω των 3 διηθημένων λεμφαδένων αποδείχθηκε στατιστικά σημαντικός ανεξάρτητος προγνωστικός δείκτης (p=0,005). Συμπεράσματα: Τα αποτελέσματα της παρούσας μελέτης συμφωνούν με τη βιβλιογραφία και την τελευταία αναθεώρηση της σταδιοποίηση κατά TNM για τον καρκίνο του παγκρέατος. Το επόμενο στοίχημα θα ήταν η ενσωμάτωση στη σταδιοποίηση του καρκίνου του παγκρέατος νέων μοριακών δεικτών, οι οποίοι θα προσδιορίζουν τους ασθενείς εκείνους που θα μπορούσαν να ωφεληθούν από πιο επιθετικά θεραπευτικά σχήματα.","Introduction: Advances in imaging and surgical techniques and development of newer chemotherapeutic regimens have offered new options in diagnosis and treatment of pancreatic cancer. However, most patients with pancreatic head cancer have locally advanced or metastatic disease at the time of diagnosis, while only 10-20% of them are candidates for surgery. In addition, pancreatic head cancer is still characterized today by low overall and disease-free survival. Purpose: The purpose of this study was to determine the prognostic value of clinical and histopathologic prognostic factors and their impact on survival in patients with pancreatic head adenocarcinoma who underwent Whipple procedure. Material and Method: This is a retrospective study involving 27 patients with pancreatic head adenocarcinoma who underwent surgery from 2011 till 2017. Age, sex, date of surgery, surgical margins, tumor size, number of extracted lymph nodes, number of positive lymph nodes, histological grade and survival status were recorded for each patient and univariate and multivariate survival analyses were performed. Results: Tumor size (p = 0.01), surgical margins (p = 0.01), N staging (p = 0.02) and the existence of more than 3 positive lymph node (p <0.001) proved to be significant prognostic factors for 2-year overall survival. In the multivariate analysis, the presence of more than 3 positive lymph node proved to be a statistically significant independent predictor (p = 0.005). Conclusions: The results are in accordance with literature and in line with the last update of TNM staging for pancreatic cancer. The next step should be to incorporate new molecular markers into TNM staging, which would identify those patients who could benefit from more aggressive treatment options."],"dc:identifier":["uoadl:2962667","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2962667"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Επιβίωση με βάση τα χαρακτηριστικά των καρκίνων της κεφαλής του παγκρέατος"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:43:52Z"}