{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2963198"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2963198","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μια εμπειρική μελέτη της επιχειρηματολογίας κατά τη διδασκαλία του Θεωρήματος του Fermat στην Γ’ Λυκείου υπό την οπτική του Perelman","abstract":"Από το παράδειγμα της γνώσης των αντικειμένων υπάρχει πλέον έκδηλη μετατόπιση στο παράδειγμα της συνεννόησης μεταξύ των υποκειμένων, ικανών να επικοινωνούν μέσω της γλώσσας και να πράττουν. Στην παρούσα έρευνα υιοθετώντας την Νέα ρητορική του Perelman και με τη συνδρομή του σχήματος Toulmin, επιχειρήσαμε να αναδείξουμε τον σημαντικό ρόλο των ρητορικών σχημάτων στην διαμόρφωση των επιχειρημάτων, εκ μέρους εκπαιδευτικών, κατά την διδασκαλία μιας απόδειξης και πόσο καταλυτικό ρόλο μπορεί να έχει η δημιουργία παρουσίας σε αυτήν, είτε στην ροή της είτε στην συσχέτιση της με τα δομικά στοιχεία του επιχειρήματος. Συγκεκριμένα επιλέξαμε να μελετήσουμε την διδασκαλία της απόδειξης του θεωρήματος Fermat, που διδάσκεται στην Γ λυκείου στα πλαίσια προετοιμασίας Πανελληνίων εξετάσεων, που είναι ένα θεώρημα με τρία διακριτά στάδια απόδειξης, τα οποία στηρίζονται στην σωστή χρήση και ερμηνεία των τριών προϋποθέσεών του, καθώς και άλλων άρρητων προϋποθέσεων. Καταγράψαμε την διδασκαλία της απόδειξης όπως αυτή γίνεται κατά τη συνήθη πρακτική. Στα πρότυπα των Gabel & Dreyfus, ακολούθησε η διδακτική παρέμβαση ενθαρρύνοντας τους εκπαιδευτικούς να κάνουν ομαλότερες μεταβάσεις μεταξύ των σταδίων απόδειξης, δίνοντας έμφαση σε ρητές και άρρητες προϋποθέσεις και καταγράψαμε την διδασκαλία μετά την παρέμβαση, που είχε ως βασικό στόχο την γενετική απόδειξη του θεωρήματος. Αντλώντας από τον Μούτσιο-Ρέντζο κατασκευάσαμε ένα ερευνητικό εργαλείο για να μελετήσουμε τα ρητορικά σχήματα παρουσίας των εκπαιδευτικών κατά Perelman (1η φάση ανάλυσης) και πως συνδέονται αυτά με τα δομικά στοιχεία ενός επιχειρήματος κατά Toulmin (2η φάση ανάλυσης), πριν και μετά την διδακτική παρέμβαση, ερευνώντας ταυτόχρονα την αξιακή κρίση των επιχειρημάτων, όπως αυτά διατυπώνονται από τους εκπαιδευτικούς. Σημαντικό εύρημα αποτελεί κατά την γνώμη μας, ότι διαπιστώθηκε μετατόπιση των εκπαιδευτικών με ενισχυμένη την προοδευτική παρουσία στον εμπλουτισμό εγγυήσεων των επιχειρημάτων τους, αλλά κυρίως στην παραγωγή δεδομένων και ισχυρισμών, μετά την παρέμβαση, κυρίως στο πρώτο στάδιο της απόδειξης που αφορά το ακρότατο σε εσωτερικό σημείο, με ρητορικά σχήματα παρουσίας που σχετίζονται με επαναληπτικότητα και εμφατικότητα. Επιπροσθέτως αναγνωρίστηκε διαφοροποίηση στην χρήση ρητορικών σχημάτων παρουσίας, μεταξύ των δύο πρώτων σταδίων της απόδειξης που επικρατεί απαγωγικός συλλογισμός, σε σχέση με το τρίτο της σύγκλισης που κυριάρχησε η παραγωγική επιχειρηματολογία. Επιπλέον παρατηρήθηκαν σημαντικές αλλαγές που είχαν άμεσο αντίκτυπο στον βαθμό πειστικότητας των επιχειρημάτων από τους εκπαιδευτικούς μετά την παρέμβαση, και στα τρία στάδια της απόδειξης, όπως επίσης και μια προσπάθεια από τους εκπαιδευτικούς για μετάβαση σε υψηλότερα στάτους επιχειρηματολογίας, στάτους που απολαμβάνει την ευρύτερη συμφωνία από το κοινό. Άρα κατά κάποιον τρόπο μπορούμε να ισχυριστούμε ότι αφού οι εκπαιδευτικοί επένδυσαν περισσότερο χρόνο και προσπάθεια για να δοθεί έμφαση σε χαρακτηριστικά απόδειξης που υπερβαίνουν τους ορισμούς, τις υποθέσεις και την αλυσίδα των παραγωγικών συλλογισμών που αποτελούν την επίσημη απόδειξη, η χρήση της Νέας ρητορικής φαίνεται να προσθέτει σημαντικά επίπεδα ανάλυσης πέρα από την ανάλυση της δομής της επιχειρηματολογίας που επιτυγχάνεται μέσω της χρήσης του σχήματος Toulmin. Έτσι μπορούμε να υποστηρίξουμε ίσως ότι οι εκπαιδευτικοί που χρησιμοποιούν συνειδητά ρητορικά σχήματα μπορούν να βελτιώσουν και να εμπλουτίσουν την διδασκαλία τους και να υποστηρίξουν τις ιδέες που θεωρούν σημαντικές για να τις μεταφέρουν στους μαθητές.","abstract_html":"Από το παράδειγμα της γνώσης των αντικειμένων υπάρχει πλέον έκδηλη μετατόπιση στο παράδειγμα της συνεννόησης μεταξύ των υποκειμένων, ικανών να επικοινωνούν μέσω της γλώσσας και να πράττουν. Στην παρούσα έρευνα υιοθετώντας την Νέα ρητορική του Perelman και με τη συνδρομή του σχήματος Toulmin, επιχειρήσαμε να αναδείξουμε τον σημαντικό ρόλο των ρητορικών σχημάτων στην διαμόρφωση των επιχειρημάτων, εκ μέρους εκπαιδευτικών, κατά την διδασκαλία μιας απόδειξης και πόσο καταλυτικό ρόλο μπορεί να έχει η δημιουργία παρουσίας σε αυτήν, είτε στην ροή της είτε στην συσχέτιση της με τα δομικά στοιχεία του επιχειρήματος. Συγκεκριμένα επιλέξαμε να μελετήσουμε την διδασκαλία της απόδειξης του θεωρήματος Fermat, που διδάσκεται στην Γ λυκείου στα πλαίσια προετοιμασίας Πανελληνίων εξετάσεων, που είναι ένα θεώρημα με τρία διακριτά στάδια απόδειξης, τα οποία στηρίζονται στην σωστή χρήση και ερμηνεία των τριών προϋποθέσεών του, καθώς και άλλων άρρητων προϋποθέσεων. Καταγράψαμε την διδασκαλία της απόδειξης όπως αυτή γίνεται κατά τη συνήθη πρακτική. Στα πρότυπα των Gabel &amp; Dreyfus, ακολούθησε η διδακτική παρέμβαση ενθαρρύνοντας τους εκπαιδευτικούς να κάνουν ομαλότερες μεταβάσεις μεταξύ των σταδίων απόδειξης, δίνοντας έμφαση σε ρητές και άρρητες προϋποθέσεις και καταγράψαμε την διδασκαλία μετά την παρέμβαση, που είχε ως βασικό στόχο την γενετική απόδειξη του θεωρήματος. Αντλώντας από τον Μούτσιο-Ρέντζο κατασκευάσαμε ένα ερευνητικό εργαλείο για να μελετήσουμε τα ρητορικά σχήματα παρουσίας των εκπαιδευτικών κατά Perelman (1η φάση ανάλυσης) και πως συνδέονται αυτά με τα δομικά στοιχεία ενός επιχειρήματος κατά Toulmin (2η φάση ανάλυσης), πριν και μετά την διδακτική παρέμβαση, ερευνώντας ταυτόχρονα την αξιακή κρίση των επιχειρημάτων, όπως αυτά διατυπώνονται από τους εκπαιδευτικούς. Σημαντικό εύρημα αποτελεί κατά την γνώμη μας, ότι διαπιστώθηκε μετατόπιση των εκπαιδευτικών με ενισχυμένη την προοδευτική παρουσία στον εμπλουτισμό εγγυήσεων των επιχειρημάτων τους, αλλά κυρίως στην παραγωγή δεδομένων και ισχυρισμών, μετά την παρέμβαση, κυρίως στο πρώτο στάδιο της απόδειξης που αφορά το ακρότατο σε εσωτερικό σημείο, με ρητορικά σχήματα παρουσίας που σχετίζονται με επαναληπτικότητα και εμφατικότητα. Επιπροσθέτως αναγνωρίστηκε διαφοροποίηση στην χρήση ρητορικών σχημάτων παρουσίας, μεταξύ των δύο πρώτων σταδίων της απόδειξης που επικρατεί απαγωγικός συλλογισμός, σε σχέση με το τρίτο της σύγκλισης που κυριάρχησε η παραγωγική επιχειρηματολογία. Επιπλέον παρατηρήθηκαν σημαντικές αλλαγές που είχαν άμεσο αντίκτυπο στον βαθμό πειστικότητας των επιχειρημάτων από τους εκπαιδευτικούς μετά την παρέμβαση, και στα τρία στάδια της απόδειξης, όπως επίσης και μια προσπάθεια από τους εκπαιδευτικούς για μετάβαση σε υψηλότερα στάτους επιχειρηματολογίας, στάτους που απολαμβάνει την ευρύτερη συμφωνία από το κοινό. Άρα κατά κάποιον τρόπο μπορούμε να ισχυριστούμε ότι αφού οι εκπαιδευτικοί επένδυσαν περισσότερο χρόνο και προσπάθεια για να δοθεί έμφαση σε χαρακτηριστικά απόδειξης που υπερβαίνουν τους ορισμούς, τις υποθέσεις και την αλυσίδα των παραγωγικών συλλογισμών που αποτελούν την επίσημη απόδειξη, η χρήση της Νέας ρητορικής φαίνεται να προσθέτει σημαντικά επίπεδα ανάλυσης πέρα από την ανάλυση της δομής της επιχειρηματολογίας που επιτυγχάνεται μέσω της χρήσης του σχήματος Toulmin. Έτσι μπορούμε να υποστηρίξουμε ίσως ότι οι εκπαιδευτικοί που χρησιμοποιούν συνειδητά ρητορικά σχήματα μπορούν να βελτιώσουν και να εμπλουτίσουν την διδασκαλία τους και να υποστηρίξουν τις ιδέες που θεωρούν σημαντικές για να τις μεταφέρουν στους μαθητές.","abstract_has_math":false,"creators":["Μητσόπουλος Νικόλαος","Mitsopoulos Nikolaos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:43:57Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2963198"],"render_values":[{"text":"uoadl:2963198","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2963198","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2963198","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2963198","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μητσόπουλος Νικόλαος","Mitsopoulos Nikolaos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2963198","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2963198"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Από το παράδειγμα της γνώσης των αντικειμένων υπάρχει πλέον έκδηλη μετατόπιση στο παράδειγμα της συνεννόησης μεταξύ των υποκειμένων, ικανών να επικοινωνούν μέσω της γλώσσας και να πράττουν. Στην παρούσα έρευνα υιοθετώντας την Νέα ρητορική του Perelman και με τη συνδρομή του σχήματος Toulmin, επιχειρήσαμε να αναδείξουμε τον σημαντικό ρόλο των ρητορικών σχημάτων στην διαμόρφωση των επιχειρημάτων, εκ μέρους εκπαιδευτικών, κατά την διδασκαλία μιας απόδειξης και πόσο καταλυτικό ρόλο μπορεί να έχει η δημιουργία παρουσίας σε αυτήν, είτε στην ροή της είτε στην συσχέτιση της με τα δομικά στοιχεία του επιχειρήματος. Συγκεκριμένα επιλέξαμε να μελετήσουμε την διδασκαλία της απόδειξης του θεωρήματος Fermat, που διδάσκεται στην Γ λυκείου στα πλαίσια προετοιμασίας Πανελληνίων εξετάσεων, που είναι ένα θεώρημα με τρία διακριτά στάδια απόδειξης, τα οποία στηρίζονται στην σωστή χρήση και ερμηνεία των τριών προϋποθέσεών του, καθώς και άλλων άρρητων προϋποθέσεων. Καταγράψαμε την διδασκαλία της απόδειξης όπως αυτή γίνεται κατά τη συνήθη πρακτική. Στα πρότυπα των Gabel & Dreyfus, ακολούθησε η διδακτική παρέμβαση ενθαρρύνοντας τους εκπαιδευτικούς να κάνουν ομαλότερες μεταβάσεις μεταξύ των σταδίων απόδειξης, δίνοντας έμφαση σε ρητές και άρρητες προϋποθέσεις και καταγράψαμε την διδασκαλία μετά την παρέμβαση, που είχε ως βασικό στόχο την γενετική απόδειξη του θεωρήματος. Αντλώντας από τον Μούτσιο-Ρέντζο κατασκευάσαμε ένα ερευνητικό εργαλείο για να μελετήσουμε τα ρητορικά σχήματα παρουσίας των εκπαιδευτικών κατά Perelman (1η φάση ανάλυσης) και πως συνδέονται αυτά με τα δομικά στοιχεία ενός επιχειρήματος κατά Toulmin (2η φάση ανάλυσης), πριν και μετά την διδακτική παρέμβαση, ερευνώντας ταυτόχρονα την αξιακή κρίση των επιχειρημάτων, όπως αυτά διατυπώνονται από τους εκπαιδευτικούς. Σημαντικό εύρημα αποτελεί κατά την γνώμη μας, ότι διαπιστώθηκε μετατόπιση των εκπαιδευτικών με ενισχυμένη την προοδευτική παρουσία στον εμπλουτισμό εγγυήσεων των επιχειρημάτων τους, αλλά κυρίως στην παραγωγή δεδομένων και ισχυρισμών, μετά την παρέμβαση, κυρίως στο πρώτο στάδιο της απόδειξης που αφορά το ακρότατο σε εσωτερικό σημείο, με ρητορικά σχήματα παρουσίας που σχετίζονται με επαναληπτικότητα και εμφατικότητα. Επιπροσθέτως αναγνωρίστηκε διαφοροποίηση στην χρήση ρητορικών σχημάτων παρουσίας, μεταξύ των δύο πρώτων σταδίων της απόδειξης που επικρατεί απαγωγικός συλλογισμός, σε σχέση με το τρίτο της σύγκλισης που κυριάρχησε η παραγωγική επιχειρηματολογία. Επιπλέον παρατηρήθηκαν σημαντικές αλλαγές που είχαν άμεσο αντίκτυπο στον βαθμό πειστικότητας των επιχειρημάτων από τους εκπαιδευτικούς μετά την παρέμβαση, και στα τρία στάδια της απόδειξης, όπως επίσης και μια προσπάθεια από τους εκπαιδευτικούς για μετάβαση σε υψηλότερα στάτους επιχειρηματολογίας, στάτους που απολαμβάνει την ευρύτερη συμφωνία από το κοινό. Άρα κατά κάποιον τρόπο μπορούμε να ισχυριστούμε ότι αφού οι εκπαιδευτικοί επένδυσαν περισσότερο χρόνο και προσπάθεια για να δοθεί έμφαση σε χαρακτηριστικά απόδειξης που υπερβαίνουν τους ορισμούς, τις υποθέσεις και την αλυσίδα των παραγωγικών συλλογισμών που αποτελούν την επίσημη απόδειξη, η χρήση της Νέας ρητορικής φαίνεται να προσθέτει σημαντικά επίπεδα ανάλυσης πέρα από την ανάλυση της δομής της επιχειρηματολογίας που επιτυγχάνεται μέσω της χρήσης του σχήματος Toulmin. Έτσι μπορούμε να υποστηρίξουμε ίσως ότι οι εκπαιδευτικοί που χρησιμοποιούν συνειδητά ρητορικά σχήματα μπορούν να βελτιώσουν και να εμπλουτίσουν την διδασκαλία τους και να υποστηρίξουν τις ιδέες που θεωρούν σημαντικές για να τις μεταφέρουν στους μαθητές.","From the example of knowledge of objects there is now a clear shift to the example of communication between subjects, able to communicate through language and act. In the present study, adopting Perelman's New Rhetoric and with the help of the Toulmin scheme, we attempted to highlight the important role of rhetorical schemes in shaping arguments by teachers in teaching a proof and how catalytic the creating of presence can be in it, either in its flow or in its relation to the structural elements of the argument. Specifically, we chose to study the teaching of the proof of the Fermat theorem, which is taught at the last grade of Greek high school in the context of preparation for the final exams, which is a theorem with three distinct stages of proof, which are based on the correct use and interpretation of its three conditions, as well as other implicit conditions. We recorded the teaching of the proof as it is done in the usual practice. Modelled on Gabel & Dreyfus, didactic intervention followed, encouraging teachers to make smoother transitions between stages of proof, emphasizing explicit and implicit conditions, and we recorded the teaching after the intervention, which had as its main objective the genetic proof of the theorem. Drawing on Moutsios-Rentzos, we developed a research tool to study the rhetorical figures of presence according to Perelman (1st phase of analysis) and how they relate to the structural elements of a Toulmin argument (2nd phase of analysis), before and after the teaching intervention, while researching the value judgment of arguments as formulated by teachers. An important finding in our opinion is that there was a shift from teachers with an enhanced progressive presence in the enrichment of warrants of their arguments, but mainly in the production of data and claims, after the intervention, mainly in the first stage of proof concerning the inner extreme, with rhetorical figures of presence associated with repetition and emphasis. In addition, differences were recognized in the use of rhetorical figures of presence, between the first two stages of the proof with mostly inductive reasoning, in relation to the third stage that the productive reasoning was dominant. In addition, there were significant changes that had a direct impact on the degree of persuasiveness of the arguments by teachers after the intervention, in all three stages of proof, as well as an attempt by teachers to move to higher status of argumentation, status that enjoys broader adherence from the audience. So, in a way we can argue that since teachers have invested more time and effort in emphasizing evidence characteristics that go beyond the definitions, conditions, and chain of productive reasoning that are the official evidence, the use of New Rhetoric seems to add significant levels of analysis beyond the analysis of the structure of the argument achieved through the use of the Toulmin scheme. Moreover, we can argue that teachers who use conscious rhetorical figures can improve and enrich their teaching methods and support the ideas they consider important to convey to students."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μια εμπειρική μελέτη της επιχειρηματολογίας κατά τη διδασκαλία του Θεωρήματος του Fermat στην Γ’ Λυκείου υπό την οπτική του Perelman"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μητσόπουλος Νικόλαος","Mitsopoulos Nikolaos"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Από το παράδειγμα της γνώσης των αντικειμένων υπάρχει πλέον έκδηλη μετατόπιση στο παράδειγμα της συνεννόησης μεταξύ των υποκειμένων, ικανών να επικοινωνούν μέσω της γλώσσας και να πράττουν. Στην παρούσα έρευνα υιοθετώντας την Νέα ρητορική του Perelman και με τη συνδρομή του σχήματος Toulmin, επιχειρήσαμε να αναδείξουμε τον σημαντικό ρόλο των ρητορικών σχημάτων στην διαμόρφωση των επιχειρημάτων, εκ μέρους εκπαιδευτικών, κατά την διδασκαλία μιας απόδειξης και πόσο καταλυτικό ρόλο μπορεί να έχει η δημιουργία παρουσίας σε αυτήν, είτε στην ροή της είτε στην συσχέτιση της με τα δομικά στοιχεία του επιχειρήματος. Συγκεκριμένα επιλέξαμε να μελετήσουμε την διδασκαλία της απόδειξης του θεωρήματος Fermat, που διδάσκεται στην Γ λυκείου στα πλαίσια προετοιμασίας Πανελληνίων εξετάσεων, που είναι ένα θεώρημα με τρία διακριτά στάδια απόδειξης, τα οποία στηρίζονται στην σωστή χρήση και ερμηνεία των τριών προϋποθέσεών του, καθώς και άλλων άρρητων προϋποθέσεων. Καταγράψαμε την διδασκαλία της απόδειξης όπως αυτή γίνεται κατά τη συνήθη πρακτική. Στα πρότυπα των Gabel & Dreyfus, ακολούθησε η διδακτική παρέμβαση ενθαρρύνοντας τους εκπαιδευτικούς να κάνουν ομαλότερες μεταβάσεις μεταξύ των σταδίων απόδειξης, δίνοντας έμφαση σε ρητές και άρρητες προϋποθέσεις και καταγράψαμε την διδασκαλία μετά την παρέμβαση, που είχε ως βασικό στόχο την γενετική απόδειξη του θεωρήματος. Αντλώντας από τον Μούτσιο-Ρέντζο κατασκευάσαμε ένα ερευνητικό εργαλείο για να μελετήσουμε τα ρητορικά σχήματα παρουσίας των εκπαιδευτικών κατά Perelman (1η φάση ανάλυσης) και πως συνδέονται αυτά με τα δομικά στοιχεία ενός επιχειρήματος κατά Toulmin (2η φάση ανάλυσης), πριν και μετά την διδακτική παρέμβαση, ερευνώντας ταυτόχρονα την αξιακή κρίση των επιχειρημάτων, όπως αυτά διατυπώνονται από τους εκπαιδευτικούς. Σημαντικό εύρημα αποτελεί κατά την γνώμη μας, ότι διαπιστώθηκε μετατόπιση των εκπαιδευτικών με ενισχυμένη την προοδευτική παρουσία στον εμπλουτισμό εγγυήσεων των επιχειρημάτων τους, αλλά κυρίως στην παραγωγή δεδομένων και ισχυρισμών, μετά την παρέμβαση, κυρίως στο πρώτο στάδιο της απόδειξης που αφορά το ακρότατο σε εσωτερικό σημείο, με ρητορικά σχήματα παρουσίας που σχετίζονται με επαναληπτικότητα και εμφατικότητα. Επιπροσθέτως αναγνωρίστηκε διαφοροποίηση στην χρήση ρητορικών σχημάτων παρουσίας, μεταξύ των δύο πρώτων σταδίων της απόδειξης που επικρατεί απαγωγικός συλλογισμός, σε σχέση με το τρίτο της σύγκλισης που κυριάρχησε η παραγωγική επιχειρηματολογία. Επιπλέον παρατηρήθηκαν σημαντικές αλλαγές που είχαν άμεσο αντίκτυπο στον βαθμό πειστικότητας των επιχειρημάτων από τους εκπαιδευτικούς μετά την παρέμβαση, και στα τρία στάδια της απόδειξης, όπως επίσης και μια προσπάθεια από τους εκπαιδευτικούς για μετάβαση σε υψηλότερα στάτους επιχειρηματολογίας, στάτους που απολαμβάνει την ευρύτερη συμφωνία από το κοινό. Άρα κατά κάποιον τρόπο μπορούμε να ισχυριστούμε ότι αφού οι εκπαιδευτικοί επένδυσαν περισσότερο χρόνο και προσπάθεια για να δοθεί έμφαση σε χαρακτηριστικά απόδειξης που υπερβαίνουν τους ορισμούς, τις υποθέσεις και την αλυσίδα των παραγωγικών συλλογισμών που αποτελούν την επίσημη απόδειξη, η χρήση της Νέας ρητορικής φαίνεται να προσθέτει σημαντικά επίπεδα ανάλυσης πέρα από την ανάλυση της δομής της επιχειρηματολογίας που επιτυγχάνεται μέσω της χρήσης του σχήματος Toulmin. Έτσι μπορούμε να υποστηρίξουμε ίσως ότι οι εκπαιδευτικοί που χρησιμοποιούν συνειδητά ρητορικά σχήματα μπορούν να βελτιώσουν και να εμπλουτίσουν την διδασκαλία τους και να υποστηρίξουν τις ιδέες που θεωρούν σημαντικές για να τις μεταφέρουν στους μαθητές.","From the example of knowledge of objects there is now a clear shift to the example of communication between subjects, able to communicate through language and act. In the present study, adopting Perelman's New Rhetoric and with the help of the Toulmin scheme, we attempted to highlight the important role of rhetorical schemes in shaping arguments by teachers in teaching a proof and how catalytic the creating of presence can be in it, either in its flow or in its relation to the structural elements of the argument. Specifically, we chose to study the teaching of the proof of the Fermat theorem, which is taught at the last grade of Greek high school in the context of preparation for the final exams, which is a theorem with three distinct stages of proof, which are based on the correct use and interpretation of its three conditions, as well as other implicit conditions. We recorded the teaching of the proof as it is done in the usual practice. Modelled on Gabel & Dreyfus, didactic intervention followed, encouraging teachers to make smoother transitions between stages of proof, emphasizing explicit and implicit conditions, and we recorded the teaching after the intervention, which had as its main objective the genetic proof of the theorem. Drawing on Moutsios-Rentzos, we developed a research tool to study the rhetorical figures of presence according to Perelman (1st phase of analysis) and how they relate to the structural elements of a Toulmin argument (2nd phase of analysis), before and after the teaching intervention, while researching the value judgment of arguments as formulated by teachers. An important finding in our opinion is that there was a shift from teachers with an enhanced progressive presence in the enrichment of warrants of their arguments, but mainly in the production of data and claims, after the intervention, mainly in the first stage of proof concerning the inner extreme, with rhetorical figures of presence associated with repetition and emphasis. In addition, differences were recognized in the use of rhetorical figures of presence, between the first two stages of the proof with mostly inductive reasoning, in relation to the third stage that the productive reasoning was dominant. In addition, there were significant changes that had a direct impact on the degree of persuasiveness of the arguments by teachers after the intervention, in all three stages of proof, as well as an attempt by teachers to move to higher status of argumentation, status that enjoys broader adherence from the audience. So, in a way we can argue that since teachers have invested more time and effort in emphasizing evidence characteristics that go beyond the definitions, conditions, and chain of productive reasoning that are the official evidence, the use of New Rhetoric seems to add significant levels of analysis beyond the analysis of the structure of the argument achieved through the use of the Toulmin scheme. Moreover, we can argue that teachers who use conscious rhetorical figures can improve and enrich their teaching methods and support the ideas they consider important to convey to students."],"dc:identifier":["uoadl:2963198","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2963198"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Μια εμπειρική μελέτη της επιχειρηματολογίας κατά τη διδασκαλία του Θεωρήματος του Fermat στην Γ’ Λυκείου υπό την οπτική του Perelman"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:43:57Z"}