{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2963515"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2963515","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"ΑΠΟΨΕΙΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΑΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΠΟΥ ΕΡΓΑΖΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΗΣ ΠΑΡΑΛΛΗΛΗΣ ΣΤΗΡΙΞΗΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΝΤΑΞΗ ΝΑΘΗΤΩΝ ΜΕ ΑΝΑΠΗΡΙΑ Ή/ΚΑΙ ΕΙΔΙΚΕΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΕΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΣΤΟ ΓΕΝΙΚΟ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ","abstract":"Τις τελευταίες δεκαετίες μια σειρά συμβάσεων και κειμένων διεθνών οργανισμών προβάλουν την ενταξιακή εκπαίδευση ως την αναγκαία οργανωτική αρχή των σύγχρονων εκπαιδευτικών συστημάτων. Τα ίδια κείμενα υπογραμμίζουν εμφατικά τα δικαιώματα των παιδιών με αναπηρία, ή/και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες και υποδεικνύουν τρόπους για την εξασφάλιση της ισότιμης πρόσβασής τους στην εκπαίδευση (Vislie, 2003). Παρομοίως, στη χώρα μας, η τρέχουσα πολιτική δίνει έμφαση στην εκπαίδευση χωρίς αποκλεισμούς, που σημαίνει ότι όλο και περισσότερο παιδιά με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες τοποθετούνται στη γενική εκπαίδευση αντί για ειδικά σχολεία, όπως συνέβαινε παραδοσιακά (Vislie, 2003). Η ενταξιακή αυτή στροφή αποτυπώνεται χαρακτηριστικά στο άρθρο 24 της Σύμβασης για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρία αλλά και στους στόχους του Εθνικού Σχεδίου Δράσης για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρία στην Εκπαίδευση (Minou 2011). Λαμβάνοντας υπόψη τα παραπάνω, ο στόχος αυτής της μελέτης ήταν να διερευνήσει τον τομέα της εκπαιδευτικής ένταξης των μαθητών με αναπηρία ή/και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης που εργάζονται στο πλαίσιο της παράλληλης στήριξης. Επιπρόσθετα, βασικός στόχος ήταν να καθοριστεί εάν η πραγματικότητα της ένταξης παιδιών με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες αντιστοιχούσε στο θεωρητικό πλαίσιο. Για τη συλλογή στοιχείων στη συγκεκριμένη έρευνα αξιοποιήθηκαν οι αρχές της ποιοτικής μεθοδολογίας, ενώ για την ανάλυση των ευρημάτων αξιοποιήθηκαν οι αρχές της ανάλυσης περιεχομένου και συγκεκριμένα πραγματοποιήθηκαν ημιδομημένες συνεντεύξεις με δείγμα 10 ατόμων, που εργάζονται ως εκπαιδευτικοί παράλληλης στήριξης. Τα ευρήματα έδειξαν ότι ενώ η εκπαίδευση χωρίς αποκλεισμούς κρίνεται από τους εκπαιδευτικούς ως επωφελής για παιδιά με ή/και χωρίς αναπηρίες, ιδιαίτερα όσον αφορά την κοινωνική ανάπτυξη, πολλές φορές η ευκαιρία για πραγματική ένταξη παιδιών με αναπηρία, ή/και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες προσκρούει σε μια σειρά από προκλήσεις και εμπόδια που υπάρχουν στο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα και σχετίζονται με τις υπάρχουσες συνθήκες προσβασιμότητας, τα ανελαστικά αναλυτικά προγράμματα, την ελλιπή επιμόρφωση των εκπαιδευτικών, την ασυνέχεια στο παρεχόμενο εκπαιδευτικό έργο και την έλλειψη ενός σταθερού σημείου αναφοράς για τους μαθητές διότι τα σχολεία στελεχώνονται κυρίως με αναπληρωτές εκπαιδευτικούς, καθώς και την έλλειψη συνεργασίας μεταξύ γενικών και ειδικών εκπαιδευτικών (Vislie, 2003).","abstract_html":"Τις τελευταίες δεκαετίες μια σειρά συμβάσεων και κειμένων διεθνών οργανισμών προβάλουν την ενταξιακή εκπαίδευση ως την αναγκαία οργανωτική αρχή των σύγχρονων εκπαιδευτικών συστημάτων. Τα ίδια κείμενα υπογραμμίζουν εμφατικά τα δικαιώματα των παιδιών με αναπηρία, ή/και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες και υποδεικνύουν τρόπους για την εξασφάλιση της ισότιμης πρόσβασής τους στην εκπαίδευση (Vislie, 2003). Παρομοίως, στη χώρα μας, η τρέχουσα πολιτική δίνει έμφαση στην εκπαίδευση χωρίς αποκλεισμούς, που σημαίνει ότι όλο και περισσότερο παιδιά με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες τοποθετούνται στη γενική εκπαίδευση αντί για ειδικά σχολεία, όπως συνέβαινε παραδοσιακά (Vislie, 2003). Η ενταξιακή αυτή στροφή αποτυπώνεται χαρακτηριστικά στο άρθρο 24 της Σύμβασης για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρία αλλά και στους στόχους του Εθνικού Σχεδίου Δράσης για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρία στην Εκπαίδευση (Minou 2011). Λαμβάνοντας υπόψη τα παραπάνω, ο στόχος αυτής της μελέτης ήταν να διερευνήσει τον τομέα της εκπαιδευτικής ένταξης των μαθητών με αναπηρία ή/και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης που εργάζονται στο πλαίσιο της παράλληλης στήριξης. Επιπρόσθετα, βασικός στόχος ήταν να καθοριστεί εάν η πραγματικότητα της ένταξης παιδιών με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες αντιστοιχούσε στο θεωρητικό πλαίσιο. Για τη συλλογή στοιχείων στη συγκεκριμένη έρευνα αξιοποιήθηκαν οι αρχές της ποιοτικής μεθοδολογίας, ενώ για την ανάλυση των ευρημάτων αξιοποιήθηκαν οι αρχές της ανάλυσης περιεχομένου και συγκεκριμένα πραγματοποιήθηκαν ημιδομημένες συνεντεύξεις με δείγμα 10 ατόμων, που εργάζονται ως εκπαιδευτικοί παράλληλης στήριξης. Τα ευρήματα έδειξαν ότι ενώ η εκπαίδευση χωρίς αποκλεισμούς κρίνεται από τους εκπαιδευτικούς ως επωφελής για παιδιά με ή/και χωρίς αναπηρίες, ιδιαίτερα όσον αφορά την κοινωνική ανάπτυξη, πολλές φορές η ευκαιρία για πραγματική ένταξη παιδιών με αναπηρία, ή/και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες προσκρούει σε μια σειρά από προκλήσεις και εμπόδια που υπάρχουν στο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα και σχετίζονται με τις υπάρχουσες συνθήκες προσβασιμότητας, τα ανελαστικά αναλυτικά προγράμματα, την ελλιπή επιμόρφωση των εκπαιδευτικών, την ασυνέχεια στο παρεχόμενο εκπαιδευτικό έργο και την έλλειψη ενός σταθερού σημείου αναφοράς για τους μαθητές διότι τα σχολεία στελεχώνονται κυρίως με αναπληρωτές εκπαιδευτικούς, καθώς και την έλλειψη συνεργασίας μεταξύ γενικών και ειδικών εκπαιδευτικών (Vislie, 2003).","abstract_has_math":false,"creators":["Γκρίζη Ασημίνα","Gkrizi Asimina"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:43:59Z","subjects":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2963515"],"render_values":[{"text":"uoadl:2963515","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2963515","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2963515","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2963515","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Γκρίζη Ασημίνα","Gkrizi Asimina"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2963515","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2963515"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Τις τελευταίες δεκαετίες μια σειρά συμβάσεων και κειμένων διεθνών οργανισμών προβάλουν την ενταξιακή εκπαίδευση ως την αναγκαία οργανωτική αρχή των σύγχρονων εκπαιδευτικών συστημάτων. Τα ίδια κείμενα υπογραμμίζουν εμφατικά τα δικαιώματα των παιδιών με αναπηρία, ή/και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες και υποδεικνύουν τρόπους για την εξασφάλιση της ισότιμης πρόσβασής τους στην εκπαίδευση (Vislie, 2003). Παρομοίως, στη χώρα μας, η τρέχουσα πολιτική δίνει έμφαση στην εκπαίδευση χωρίς αποκλεισμούς, που σημαίνει ότι όλο και περισσότερο παιδιά με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες τοποθετούνται στη γενική εκπαίδευση αντί για ειδικά σχολεία, όπως συνέβαινε παραδοσιακά (Vislie, 2003). Η ενταξιακή αυτή στροφή αποτυπώνεται χαρακτηριστικά στο άρθρο 24 της Σύμβασης για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρία αλλά και στους στόχους του Εθνικού Σχεδίου Δράσης για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρία στην Εκπαίδευση (Minou 2011). Λαμβάνοντας υπόψη τα παραπάνω, ο στόχος αυτής της μελέτης ήταν να διερευνήσει τον τομέα της εκπαιδευτικής ένταξης των μαθητών με αναπηρία ή/και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης που εργάζονται στο πλαίσιο της παράλληλης στήριξης. Επιπρόσθετα, βασικός στόχος ήταν να καθοριστεί εάν η πραγματικότητα της ένταξης παιδιών με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες αντιστοιχούσε στο θεωρητικό πλαίσιο. Για τη συλλογή στοιχείων στη συγκεκριμένη έρευνα αξιοποιήθηκαν οι αρχές της ποιοτικής μεθοδολογίας, ενώ για την ανάλυση των ευρημάτων αξιοποιήθηκαν οι αρχές της ανάλυσης περιεχομένου και συγκεκριμένα πραγματοποιήθηκαν ημιδομημένες συνεντεύξεις με δείγμα 10 ατόμων, που εργάζονται ως εκπαιδευτικοί παράλληλης στήριξης. Τα ευρήματα έδειξαν ότι ενώ η εκπαίδευση χωρίς αποκλεισμούς κρίνεται από τους εκπαιδευτικούς ως επωφελής για παιδιά με ή/και χωρίς αναπηρίες, ιδιαίτερα όσον αφορά την κοινωνική ανάπτυξη, πολλές φορές η ευκαιρία για πραγματική ένταξη παιδιών με αναπηρία, ή/και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες προσκρούει σε μια σειρά από προκλήσεις και εμπόδια που υπάρχουν στο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα και σχετίζονται με τις υπάρχουσες συνθήκες προσβασιμότητας, τα ανελαστικά αναλυτικά προγράμματα, την ελλιπή επιμόρφωση των εκπαιδευτικών, την ασυνέχεια στο παρεχόμενο εκπαιδευτικό έργο και την έλλειψη ενός σταθερού σημείου αναφοράς για τους μαθητές διότι τα σχολεία στελεχώνονται κυρίως με αναπληρωτές εκπαιδευτικούς, καθώς και την έλλειψη συνεργασίας μεταξύ γενικών και ειδικών εκπαιδευτικών (Vislie, 2003).","In recent decades, a number of conventions and texts of international organizations have presented inclusive education as the necessary organizational principle of modern education systems. The same texts emphatically emphasize the rights of children with disabilities and / or special educational needs and suggest ways to ensure their equal access to education (Vislie, 2003). Similarly, in our country, the current policy emphasizes inclusive education, which means that more and more children with special educational needs are placed in general education instead of special schools, as has traditionally been the case (Vislie, 2003). This accession shift is typically reflected in Article 24 of the Convention on the Rights of Persons with Disabilities but also in the objectives of the National Action Plan for the Rights of Persons with Disabilities in Education (Minou 2011). In view of the above, the aim of this study was to explore the field of educational inclusion of students with disabilities and / or special educational needs and secondary education working in the context of parallel support. In addition, the main objective was to determine whether the reality of the integration of children with special educational needs corresponded to the theoretical framework. The principles of qualitative methodology were used for data collection in this research, while the principles of content analysis were used for the analysis of the findings and in particular semi-structured interviews were conducted with a sample of 10 people working as parallel support teachers. The findings showed that while inclusive education is considered by teachers to be beneficial for children with and / or without disabilities, especially in terms of social development, the opportunity for real inclusion of children with disabilities and a series of challenges and obstacles that exist in the Greek education system and are related to the existing accessibility conditions, inelastic curricula, lack of teacher training, inconsistency in the educational work provided and the lack of a fixed reference point for students because schools are staffed mainly with substitute teachers, as well as the lack of cooperation between general and special teachers (Vislie, 2003 )."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["ΑΠΟΨΕΙΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΑΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΠΟΥ ΕΡΓΑΖΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΗΣ ΠΑΡΑΛΛΗΛΗΣ ΣΤΗΡΙΞΗΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΝΤΑΞΗ ΝΑΘΗΤΩΝ ΜΕ ΑΝΑΠΗΡΙΑ Ή/ΚΑΙ ΕΙΔΙΚΕΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΕΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΣΤΟ ΓΕΝΙΚΟ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Γκρίζη Ασημίνα","Gkrizi Asimina"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Τις τελευταίες δεκαετίες μια σειρά συμβάσεων και κειμένων διεθνών οργανισμών προβάλουν την ενταξιακή εκπαίδευση ως την αναγκαία οργανωτική αρχή των σύγχρονων εκπαιδευτικών συστημάτων. Τα ίδια κείμενα υπογραμμίζουν εμφατικά τα δικαιώματα των παιδιών με αναπηρία, ή/και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες και υποδεικνύουν τρόπους για την εξασφάλιση της ισότιμης πρόσβασής τους στην εκπαίδευση (Vislie, 2003). Παρομοίως, στη χώρα μας, η τρέχουσα πολιτική δίνει έμφαση στην εκπαίδευση χωρίς αποκλεισμούς, που σημαίνει ότι όλο και περισσότερο παιδιά με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες τοποθετούνται στη γενική εκπαίδευση αντί για ειδικά σχολεία, όπως συνέβαινε παραδοσιακά (Vislie, 2003). Η ενταξιακή αυτή στροφή αποτυπώνεται χαρακτηριστικά στο άρθρο 24 της Σύμβασης για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρία αλλά και στους στόχους του Εθνικού Σχεδίου Δράσης για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρία στην Εκπαίδευση (Minou 2011). Λαμβάνοντας υπόψη τα παραπάνω, ο στόχος αυτής της μελέτης ήταν να διερευνήσει τον τομέα της εκπαιδευτικής ένταξης των μαθητών με αναπηρία ή/και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης που εργάζονται στο πλαίσιο της παράλληλης στήριξης. Επιπρόσθετα, βασικός στόχος ήταν να καθοριστεί εάν η πραγματικότητα της ένταξης παιδιών με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες αντιστοιχούσε στο θεωρητικό πλαίσιο. Για τη συλλογή στοιχείων στη συγκεκριμένη έρευνα αξιοποιήθηκαν οι αρχές της ποιοτικής μεθοδολογίας, ενώ για την ανάλυση των ευρημάτων αξιοποιήθηκαν οι αρχές της ανάλυσης περιεχομένου και συγκεκριμένα πραγματοποιήθηκαν ημιδομημένες συνεντεύξεις με δείγμα 10 ατόμων, που εργάζονται ως εκπαιδευτικοί παράλληλης στήριξης. Τα ευρήματα έδειξαν ότι ενώ η εκπαίδευση χωρίς αποκλεισμούς κρίνεται από τους εκπαιδευτικούς ως επωφελής για παιδιά με ή/και χωρίς αναπηρίες, ιδιαίτερα όσον αφορά την κοινωνική ανάπτυξη, πολλές φορές η ευκαιρία για πραγματική ένταξη παιδιών με αναπηρία, ή/και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες προσκρούει σε μια σειρά από προκλήσεις και εμπόδια που υπάρχουν στο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα και σχετίζονται με τις υπάρχουσες συνθήκες προσβασιμότητας, τα ανελαστικά αναλυτικά προγράμματα, την ελλιπή επιμόρφωση των εκπαιδευτικών, την ασυνέχεια στο παρεχόμενο εκπαιδευτικό έργο και την έλλειψη ενός σταθερού σημείου αναφοράς για τους μαθητές διότι τα σχολεία στελεχώνονται κυρίως με αναπληρωτές εκπαιδευτικούς, καθώς και την έλλειψη συνεργασίας μεταξύ γενικών και ειδικών εκπαιδευτικών (Vislie, 2003).","In recent decades, a number of conventions and texts of international organizations have presented inclusive education as the necessary organizational principle of modern education systems. The same texts emphatically emphasize the rights of children with disabilities and / or special educational needs and suggest ways to ensure their equal access to education (Vislie, 2003). Similarly, in our country, the current policy emphasizes inclusive education, which means that more and more children with special educational needs are placed in general education instead of special schools, as has traditionally been the case (Vislie, 2003). This accession shift is typically reflected in Article 24 of the Convention on the Rights of Persons with Disabilities but also in the objectives of the National Action Plan for the Rights of Persons with Disabilities in Education (Minou 2011). In view of the above, the aim of this study was to explore the field of educational inclusion of students with disabilities and / or special educational needs and secondary education working in the context of parallel support. In addition, the main objective was to determine whether the reality of the integration of children with special educational needs corresponded to the theoretical framework. The principles of qualitative methodology were used for data collection in this research, while the principles of content analysis were used for the analysis of the findings and in particular semi-structured interviews were conducted with a sample of 10 people working as parallel support teachers. The findings showed that while inclusive education is considered by teachers to be beneficial for children with and / or without disabilities, especially in terms of social development, the opportunity for real inclusion of children with disabilities and a series of challenges and obstacles that exist in the Greek education system and are related to the existing accessibility conditions, inelastic curricula, lack of teacher training, inconsistency in the educational work provided and the lack of a fixed reference point for students because schools are staffed mainly with substitute teachers, as well as the lack of cooperation between general and special teachers (Vislie, 2003 )."],"dc:identifier":["uoadl:2963515","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2963515"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"],"dc:title":["ΑΠΟΨΕΙΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΑΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΠΟΥ ΕΡΓΑΖΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΗΣ ΠΑΡΑΛΛΗΛΗΣ ΣΤΗΡΙΞΗΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΝΤΑΞΗ ΝΑΘΗΤΩΝ ΜΕ ΑΝΑΠΗΡΙΑ Ή/ΚΑΙ ΕΙΔΙΚΕΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΕΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΣΤΟ ΓΕΝΙΚΟ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:43:59Z"}