{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2963723"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2963723","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Καταγραφή παιδιατρικών περιστατικών με πνευμονία της κοινότητας που νοσηλεύθηκαν στο παιδιατρικό Νοσοκομείο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος Γ΄ (ΝΑΜ ΙΙΙ)","abstract":"Εισαγωγή Η πνευμονία στα παιδιά είναι συχνή λοίμωξη με σημαντική νοσηρότητα ενώ προκαλεί και σημαντική θνητότητα στις αναπτυσσόμενες χώρες. Το αίτιο σπάνια απομονώνεται με τις συνήθεις τεχνικές, όμως μελέτες έχουν δείξει ότι τα συχνότερα αίτια είναι ιοί, και τα βακτήρια Streptococcus pneumoniae, Staphylococcus aureus, Streptococcus pyogenes, Haemophilus influenzae type b, nontypeable Haemophilus influenzae, Moraxella catarrhalis, Mycoplasma pneumoniae, Chlamydophila pneumoniae (1). Yπολογίζεται ότι περίπου τα μισά παιδιά με πνευμονία της κοινότητας ηλικίας κάτω των 5 ετών χρειάζονται νοσηλεία (2). Έχει διαπιστωθεί διεθνώς ότι τα τελευταία χρόνια η επίπτωση της βακτηριακής πνευμονίας της κοινότητας έχει μειωθεί μετά την εφαρμογή του εμβολιασμού με τα συζευγμένα εμβόλια κατά του πνευμονιοκόκκου και του αιμοφίλου της ινφλουένζας. Παράγοντες που επηρεάζουν την βαρύτητα της νόσου και προδιαθέτουν σε πνευμονία είναι οι καρδιοπάθειες, βρογχοπνευμονική δυσπλασία, κυστική ίνωση, άσθμα, νευρομυικές νόσοι, ανοσοανεπάρκειες, δρεπανοκυτταρική αναιμία και κάποιες νόσοι του γαστρεντερικού (π.χ ΓΟΠ). Στόχοι-Σκοπός Σκοπός της εργασίας είναι η περιγραφή των επιδημιολογικών δεδομένων των παιδιών που νοσηλεύθηκαν με πνευμονία της κοινότητας στο παιδιατρικό νοσοκομείο «Αρχιεπίσκοπος Μακάριος Γ΄» (ΝΑΜ ΙΙΙ). Αναλύθηκαν τα χαρακτηριστικά αυτών των παιδιών (φύλο, ηλικία, εμβολιαστική κάλυψη, παράγοντες κινδύνου), η χρήση ή όχι αντιμικροβιακής αγωγής προ της νοσηλείας, η βαρύτητα νόσου, το ποσοστό επιπλοκών, η διάρκεια νοσηλείας, τα παθογόνα που απομονώθηκαν και η εποχιακή κατανομή. Επίσης καταγράφηκε η αντιβιοτική θεραπεία που χορηγήθηκε κατά την νοσηλεία και μετά την έξοδο, η διάρκεια ενδοφλέβιας θεραπείας και η συνολική διάρκεια χορήγησης αγωγής. Επίσης σε επιπεπλεγμένα περιστατικά καταγράφηκε η πιθανή νοσηλεία σε Μονάδα Εντατικής Θεραπείας, η τοποθέτηση ή όχι παροχετευτικού σωλήνα ή η διενέργεια χειρουργείου. Στην Κύπρο δεν υπάρχει μέχρι στιγμής καταγραφή των παιδιατρικών περιστατικών με πνευμονία της κοινότητας που χρειάστηκαν νοσηλεία και της αντιμετώπισής τους. Η μελέτη αυτή αποσκοπεί στο να καταγράψει την εικόνα των τελευταίων 5 ετών στο μεγαλύτερο νοσοκομείο που νοσηλεύει παιδιά στην Κύπρο, και να αποτελέσει μέτρο σύγκρισης για το μέλλον. Τα αποτελέσματα της μελέτης θα χρησιμεύσουν για τη βελτίωση της πρόληψης και της αντιμετώπισης της νόσου. Μεθοδολογία Μελετήθηκε αναδρομικά το ιστορικό των παιδιών που νοσηλεύθηκαν στο ΝΑΜ ΙΙΙ με διάγνωση εξόδου πνευμονία κατά το διάστημα 1/1/2016 ως 31/12/2020. Οι φάκελοι των ασθενών βρέθηκαν μέσω του ηλεκτρονικού συστήματος κωδικοποίησης εισαγωγών με κριτήρια τη διάγνωση εξόδου «πνευμονία», «πλευριτική συλλογή» . Δεν συμπεριελήφθησαν παιδιά με διάγνωση εξόδου βρογχοπνευμονία, βρογχίτιδα/βρογχιολίτιδα. Οι εισαγωγές αφορούσαν τη Γενική Παιδιατρική πτέρυγα και τη Μονάδα Εντατικής Νοσηλείας Παίδων ενώ εξαιρέθηκαν περιστατικά που αφορούσαν εισαγωγές ογκολογικών περιστατικών. Κατά τη μελέτη των φακέλων απορρίφθηκαν τα παιδιά των οποίων η πνευμονία δεν ήταν πνευμονία της κοινότητας (πχ ενδονοσοκομειακή ή φυματιώδης). Για κάθε ασθενή καταγράφηκαν τα εξής δεδομένα: φύλο, ηλικία, ημερομηνία εισαγωγής, διάρκεια νοσηλείας, εμβολιαστική κάλυψη, παράγοντες κινδύνου (παθήσεις πνεύμονα, προωρότητα, νευρομυικές παθήσεις, παθήσεις καρδιαγγειακού σύνδρομο Down, αιματολογικές παθήσεις, γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση), χρήση ή όχι αντιβιοτικής αγωγής προ της νοσηλείας, βαρύτητα νόσου, τυχόν επιπλοκές, τα παθογόνα που απομονώθηκαν, εργαστηριακοί δείκτες λοίμωξης, αντιβιοτική αγωγή κατά τη νοσηλεία και η διάρκειά της, η αγωγή μετά την έξοδο και η συνολική διάρκεια χορήγησης αντιβιοτικής αγωγής. Αποτελέσματα Στη μελέτη συμπεριελήφθησαν 146 παιδιά που νοσηλεύθηκαν με πνευμονία, τα 84 (57,5%) αφορούσαν αγόρια. Η μέση ηλικία κατά την εισαγωγή ήταν τα 4,7έτη. Τα περισσότερα περιστατικά νοσηλεύθηκαν τους χειμερινούς μήνες (Δεκέμβριο-Μάρτιο). Το 2020 κατεγράφη ο μικρότερος αριθμός περιστατικών πνευμονίας ανά έτος. Η μέση διάρκεια νοσηλείας υπολογίστηκε στις 6 μέρες, ενώ σε παρουσία επιπλοκών 11,6μέρες. Η μέση διάρκεια του πυρετού μετά την έναρξη της θεραπείας ήταν οι 2,7 ημέρες και στα παιδιά που παρουσίασαν επιπλοκές 6,13 μέρες. Επιπλοκές παρουσίασε το 20,5% (30/146παιδιά). Τοποθετήθηκε σωλήνας παροχέτευσης (Bullau) σε 16/30 παιδιά που παρουσίασαν επιπλοκές, με μέση διάρκεια παραμονής 5,8 ημέρες. Όλα τα περιστατικά που παρουσίασαν εμπύημα υπεζωκότος αντιμετωπίσθηκαν χειρουργικά, με αποφλοίωση του πνεύμονα και τοποθέτηση παροχετευτικού σωλήνα (VATS). Με σοβαρής βαρύτητας πνευμονία νόσησαν 58/146 (39,7%) ασθενείς. Εισαγωγή στη μονάδα εντατικής θεραπείας (ΜΕΘ) χρειάστηκαν 14 παιδιά (9,6%), με διάμεση διάρκεια παραμονής 1,5 ημέρες. Οι παράγοντες κινδύνου που μελετηθήκαν δεν αποδείχθηκε να είχαν στατιστικά σημαντική σχέση με τη βαρύτητα νόσου ή την παρουσία επιπλοκών. Η CRP ήταν μεγαλύτερη στους ασθενείς με επιπλοκές (158mg/dl), σε σοβαρή νόσο (141mg/dl) και στα παιδιά με πύκνωση στην ακτινογραφία θώρακος (124mg/dl) έναντι των υπολοίπων (102mg/dl, 96mg/dl και 45mg/dl αντίστοιχα). Η μέση τιμή της αιμοσφαιρίνης ήταν κατά περίπου 1gr/dl πιο χαμηλή στα παιδιά με επιπλοκές και στα σοβαρά νοσούντα. Καλλιέργειες αίματος ελήφθησαν μόνο στο 15,2% και ήταν όλες αρνητικές. Το υπεύθυνο παθογόνο απομονώθηκε σε 11/30 παιδιά με επιπλοκές και το κύριο αίτιο ήταν ο πνευμονιόκοκκος. Τα συχνότερα αντιβιοτικά που έλαβαν τα παιδιά σαν εξωτερικοί ασθενείς προ της εισαγωγής ήταν οι μακρολίδες, η αμοξυκιλλίνη/κλαβουλανικό και η κεφαλοσπορίνη 3ης γενεάς. Η πρώτης γραμμής αντιβιοτική αγωγή που χορηγήθηκε συχνότερα κατά τη νοσηλεία στο ΝΑΜ ΙΙΙ ήταν ο συνδυασμός 2ης γενεάς κεφαλοσπορίνη με αζιθρομυκίνη (34,9%) και η μονοθεραπεία με 2ης γενεάς κεφαλοσπορίνη (21,2%), ενώ μόλις το 5,5% των παιδιών έλαβαν αμπικιλλίνη και αυτή ήταν πάντα σε συνδυασμό με μακρολίδη. Η μέση διάρκεια θεραπείας ήταν οι 12 μέρες. Συμπεράσματα Η διάμεση ηλικία των παιδιών που νοσηλεύθηκαν ήταν ελαφρώς μεγαλύτερη από αυτή που αναφέρεται σε άλλες μελέτες (3,4). Τα περιστατικά πνευμονίας μειώθηκαν κατά 50% κατά το έτος 2020 σε σχέση με τα προηγούμενα έτη, λόγω των μέτρων πρόληψης που λαμβάνονταν για τον ιό COVID 19, τα οποία φαίνεται να επηρέασαν ανά το παγκόσμιο τις εισαγωγές των παιδιών στα νοσοκομεία (5–7). Δεν αναδείχθηκε στατιστικά σημαντική σχέση της παρουσίας επιπλοκών ή πιο σοβαρής νόσου με την ηλικία, το βάρος ή την ύπαρξη άλλων παραγόντων κινδύνου που αναφέρονται στην βιβλιογραφία σαν επιβαρυντικοί παράγοντες (8–10). Στα παιδία με επιπλοκές φαίνεται ότι σημαντικό ρόλο έχει ο πνευμονιόκοκκος και χρειάζεται εκτενέστερη διερεύνηση αυτών των περιστατικών με καινούριες μεθόδους (πχ PCR πλευριτικού υγρού (11,12)) αλλά και καλύτερη χρήση των κλασσικών μεθόδων (λήψη καλλιέργειας αίματος σε όλα τα παιδιά με σοβαρή πνευμονία ή επιπλοκές (13,14)). Το ποσοστό επιπλοκών όπως και η αντιμετώπισή τους συμφωνούν με τους περισσότερους συγγραφείς (15–19) . Η αντιμικροβιακή αγωγή που χορηγήθηκε σαν πρώτης γραμμής είναι πιο ευρέως φάσματος από αυτή που προτείνουν οι διεθνείς κατευθυντήριες οδηγίες (14,20,21), ενώ φαίνεται να γίνεται και υπέρμετρη χρήση των μακρολιδών. Είναι απαραίτητη η δημιουργία πρωτοκόλλων για την ορθή χρήση των αντιβιοτικών και η εφαρμογή προγράμματος επιστασίας των αντιβιοτικών στο ΝΑΜ ΙΙΙ.","abstract_html":"Εισαγωγή Η πνευμονία στα παιδιά είναι συχνή λοίμωξη με σημαντική νοσηρότητα ενώ προκαλεί και σημαντική θνητότητα στις αναπτυσσόμενες χώρες. Το αίτιο σπάνια απομονώνεται με τις συνήθεις τεχνικές, όμως μελέτες έχουν δείξει ότι τα συχνότερα αίτια είναι ιοί, και τα βακτήρια Streptococcus pneumoniae, Staphylococcus aureus, Streptococcus pyogenes, Haemophilus influenzae type b, nontypeable Haemophilus influenzae, Moraxella catarrhalis, Mycoplasma pneumoniae, Chlamydophila pneumoniae (1). Yπολογίζεται ότι περίπου τα μισά παιδιά με πνευμονία της κοινότητας ηλικίας κάτω των 5 ετών χρειάζονται νοσηλεία (2). Έχει διαπιστωθεί διεθνώς ότι τα τελευταία χρόνια η επίπτωση της βακτηριακής πνευμονίας της κοινότητας έχει μειωθεί μετά την εφαρμογή του εμβολιασμού με τα συζευγμένα εμβόλια κατά του πνευμονιοκόκκου και του αιμοφίλου της ινφλουένζας. Παράγοντες που επηρεάζουν την βαρύτητα της νόσου και προδιαθέτουν σε πνευμονία είναι οι καρδιοπάθειες, βρογχοπνευμονική δυσπλασία, κυστική ίνωση, άσθμα, νευρομυικές νόσοι, ανοσοανεπάρκειες, δρεπανοκυτταρική αναιμία και κάποιες νόσοι του γαστρεντερικού (π.χ ΓΟΠ). Στόχοι-Σκοπός Σκοπός της εργασίας είναι η περιγραφή των επιδημιολογικών δεδομένων των παιδιών που νοσηλεύθηκαν με πνευμονία της κοινότητας στο παιδιατρικό νοσοκομείο «Αρχιεπίσκοπος Μακάριος Γ΄» (ΝΑΜ ΙΙΙ). Αναλύθηκαν τα χαρακτηριστικά αυτών των παιδιών (φύλο, ηλικία, εμβολιαστική κάλυψη, παράγοντες κινδύνου), η χρήση ή όχι αντιμικροβιακής αγωγής προ της νοσηλείας, η βαρύτητα νόσου, το ποσοστό επιπλοκών, η διάρκεια νοσηλείας, τα παθογόνα που απομονώθηκαν και η εποχιακή κατανομή. Επίσης καταγράφηκε η αντιβιοτική θεραπεία που χορηγήθηκε κατά την νοσηλεία και μετά την έξοδο, η διάρκεια ενδοφλέβιας θεραπείας και η συνολική διάρκεια χορήγησης αγωγής. Επίσης σε επιπεπλεγμένα περιστατικά καταγράφηκε η πιθανή νοσηλεία σε Μονάδα Εντατικής Θεραπείας, η τοποθέτηση ή όχι παροχετευτικού σωλήνα ή η διενέργεια χειρουργείου. Στην Κύπρο δεν υπάρχει μέχρι στιγμής καταγραφή των παιδιατρικών περιστατικών με πνευμονία της κοινότητας που χρειάστηκαν νοσηλεία και της αντιμετώπισής τους. Η μελέτη αυτή αποσκοπεί στο να καταγράψει την εικόνα των τελευταίων 5 ετών στο μεγαλύτερο νοσοκομείο που νοσηλεύει παιδιά στην Κύπρο, και να αποτελέσει μέτρο σύγκρισης για το μέλλον. Τα αποτελέσματα της μελέτης θα χρησιμεύσουν για τη βελτίωση της πρόληψης και της αντιμετώπισης της νόσου. Μεθοδολογία Μελετήθηκε αναδρομικά το ιστορικό των παιδιών που νοσηλεύθηκαν στο ΝΑΜ ΙΙΙ με διάγνωση εξόδου πνευμονία κατά το διάστημα 1/1/2016 ως 31/12/2020. Οι φάκελοι των ασθενών βρέθηκαν μέσω του ηλεκτρονικού συστήματος κωδικοποίησης εισαγωγών με κριτήρια τη διάγνωση εξόδου «πνευμονία», «πλευριτική συλλογή» . Δεν συμπεριελήφθησαν παιδιά με διάγνωση εξόδου βρογχοπνευμονία, βρογχίτιδα/βρογχιολίτιδα. Οι εισαγωγές αφορούσαν τη Γενική Παιδιατρική πτέρυγα και τη Μονάδα Εντατικής Νοσηλείας Παίδων ενώ εξαιρέθηκαν περιστατικά που αφορούσαν εισαγωγές ογκολογικών περιστατικών. Κατά τη μελέτη των φακέλων απορρίφθηκαν τα παιδιά των οποίων η πνευμονία δεν ήταν πνευμονία της κοινότητας (πχ ενδονοσοκομειακή ή φυματιώδης). Για κάθε ασθενή καταγράφηκαν τα εξής δεδομένα: φύλο, ηλικία, ημερομηνία εισαγωγής, διάρκεια νοσηλείας, εμβολιαστική κάλυψη, παράγοντες κινδύνου (παθήσεις πνεύμονα, προωρότητα, νευρομυικές παθήσεις, παθήσεις καρδιαγγειακού σύνδρομο Down, αιματολογικές παθήσεις, γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση), χρήση ή όχι αντιβιοτικής αγωγής προ της νοσηλείας, βαρύτητα νόσου, τυχόν επιπλοκές, τα παθογόνα που απομονώθηκαν, εργαστηριακοί δείκτες λοίμωξης, αντιβιοτική αγωγή κατά τη νοσηλεία και η διάρκειά της, η αγωγή μετά την έξοδο και η συνολική διάρκεια χορήγησης αντιβιοτικής αγωγής. Αποτελέσματα Στη μελέτη συμπεριελήφθησαν 146 παιδιά που νοσηλεύθηκαν με πνευμονία, τα 84 (57,5%) αφορούσαν αγόρια. Η μέση ηλικία κατά την εισαγωγή ήταν τα 4,7έτη. Τα περισσότερα περιστατικά νοσηλεύθηκαν τους χειμερινούς μήνες (Δεκέμβριο-Μάρτιο). Το 2020 κατεγράφη ο μικρότερος αριθμός περιστατικών πνευμονίας ανά έτος. Η μέση διάρκεια νοσηλείας υπολογίστηκε στις 6 μέρες, ενώ σε παρουσία επιπλοκών 11,6μέρες. Η μέση διάρκεια του πυρετού μετά την έναρξη της θεραπείας ήταν οι 2,7 ημέρες και στα παιδιά που παρουσίασαν επιπλοκές 6,13 μέρες. Επιπλοκές παρουσίασε το 20,5% (30/146παιδιά). Τοποθετήθηκε σωλήνας παροχέτευσης (Bullau) σε 16/30 παιδιά που παρουσίασαν επιπλοκές, με μέση διάρκεια παραμονής 5,8 ημέρες. Όλα τα περιστατικά που παρουσίασαν εμπύημα υπεζωκότος αντιμετωπίσθηκαν χειρουργικά, με αποφλοίωση του πνεύμονα και τοποθέτηση παροχετευτικού σωλήνα (VATS). Με σοβαρής βαρύτητας πνευμονία νόσησαν 58/146 (39,7%) ασθενείς. Εισαγωγή στη μονάδα εντατικής θεραπείας (ΜΕΘ) χρειάστηκαν 14 παιδιά (9,6%), με διάμεση διάρκεια παραμονής 1,5 ημέρες. Οι παράγοντες κινδύνου που μελετηθήκαν δεν αποδείχθηκε να είχαν στατιστικά σημαντική σχέση με τη βαρύτητα νόσου ή την παρουσία επιπλοκών. Η CRP ήταν μεγαλύτερη στους ασθενείς με επιπλοκές (158mg/dl), σε σοβαρή νόσο (141mg/dl) και στα παιδιά με πύκνωση στην ακτινογραφία θώρακος (124mg/dl) έναντι των υπολοίπων (102mg/dl, 96mg/dl και 45mg/dl αντίστοιχα). Η μέση τιμή της αιμοσφαιρίνης ήταν κατά περίπου 1gr/dl πιο χαμηλή στα παιδιά με επιπλοκές και στα σοβαρά νοσούντα. Καλλιέργειες αίματος ελήφθησαν μόνο στο 15,2% και ήταν όλες αρνητικές. Το υπεύθυνο παθογόνο απομονώθηκε σε 11/30 παιδιά με επιπλοκές και το κύριο αίτιο ήταν ο πνευμονιόκοκκος. Τα συχνότερα αντιβιοτικά που έλαβαν τα παιδιά σαν εξωτερικοί ασθενείς προ της εισαγωγής ήταν οι μακρολίδες, η αμοξυκιλλίνη/κλαβουλανικό και η κεφαλοσπορίνη 3ης γενεάς. Η πρώτης γραμμής αντιβιοτική αγωγή που χορηγήθηκε συχνότερα κατά τη νοσηλεία στο ΝΑΜ ΙΙΙ ήταν ο συνδυασμός 2ης γενεάς κεφαλοσπορίνη με αζιθρομυκίνη (34,9%) και η μονοθεραπεία με 2ης γενεάς κεφαλοσπορίνη (21,2%), ενώ μόλις το 5,5% των παιδιών έλαβαν αμπικιλλίνη και αυτή ήταν πάντα σε συνδυασμό με μακρολίδη. Η μέση διάρκεια θεραπείας ήταν οι 12 μέρες. Συμπεράσματα Η διάμεση ηλικία των παιδιών που νοσηλεύθηκαν ήταν ελαφρώς μεγαλύτερη από αυτή που αναφέρεται σε άλλες μελέτες (3,4). Τα περιστατικά πνευμονίας μειώθηκαν κατά 50% κατά το έτος 2020 σε σχέση με τα προηγούμενα έτη, λόγω των μέτρων πρόληψης που λαμβάνονταν για τον ιό COVID 19, τα οποία φαίνεται να επηρέασαν ανά το παγκόσμιο τις εισαγωγές των παιδιών στα νοσοκομεία (5–7). Δεν αναδείχθηκε στατιστικά σημαντική σχέση της παρουσίας επιπλοκών ή πιο σοβαρής νόσου με την ηλικία, το βάρος ή την ύπαρξη άλλων παραγόντων κινδύνου που αναφέρονται στην βιβλιογραφία σαν επιβαρυντικοί παράγοντες (8–10). Στα παιδία με επιπλοκές φαίνεται ότι σημαντικό ρόλο έχει ο πνευμονιόκοκκος και χρειάζεται εκτενέστερη διερεύνηση αυτών των περιστατικών με καινούριες μεθόδους (πχ PCR πλευριτικού υγρού (11,12)) αλλά και καλύτερη χρήση των κλασσικών μεθόδων (λήψη καλλιέργειας αίματος σε όλα τα παιδιά με σοβαρή πνευμονία ή επιπλοκές (13,14)). Το ποσοστό επιπλοκών όπως και η αντιμετώπισή τους συμφωνούν με τους περισσότερους συγγραφείς (15–19) . Η αντιμικροβιακή αγωγή που χορηγήθηκε σαν πρώτης γραμμής είναι πιο ευρέως φάσματος από αυτή που προτείνουν οι διεθνείς κατευθυντήριες οδηγίες (14,20,21), ενώ φαίνεται να γίνεται και υπέρμετρη χρήση των μακρολιδών. Είναι απαραίτητη η δημιουργία πρωτοκόλλων για την ορθή χρήση των αντιβιοτικών και η εφαρμογή προγράμματος επιστασίας των αντιβιοτικών στο ΝΑΜ ΙΙΙ.","abstract_has_math":false,"creators":["Αργυρού Μαρία","Argyrou Maria"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:43:59Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2963723"],"render_values":[{"text":"uoadl:2963723","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2963723","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2963723","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2963723","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Αργυρού Μαρία","Argyrou Maria"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2963723","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2963723"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή Η πνευμονία στα παιδιά είναι συχνή λοίμωξη με σημαντική νοσηρότητα ενώ προκαλεί και σημαντική θνητότητα στις αναπτυσσόμενες χώρες. Το αίτιο σπάνια απομονώνεται με τις συνήθεις τεχνικές, όμως μελέτες έχουν δείξει ότι τα συχνότερα αίτια είναι ιοί, και τα βακτήρια Streptococcus pneumoniae, Staphylococcus aureus, Streptococcus pyogenes, Haemophilus influenzae type b, nontypeable Haemophilus influenzae, Moraxella catarrhalis, Mycoplasma pneumoniae, Chlamydophila pneumoniae (1). Yπολογίζεται ότι περίπου τα μισά παιδιά με πνευμονία της κοινότητας ηλικίας κάτω των 5 ετών χρειάζονται νοσηλεία (2). Έχει διαπιστωθεί διεθνώς ότι τα τελευταία χρόνια η επίπτωση της βακτηριακής πνευμονίας της κοινότητας έχει μειωθεί μετά την εφαρμογή του εμβολιασμού με τα συζευγμένα εμβόλια κατά του πνευμονιοκόκκου και του αιμοφίλου της ινφλουένζας. Παράγοντες που επηρεάζουν την βαρύτητα της νόσου και προδιαθέτουν σε πνευμονία είναι οι καρδιοπάθειες, βρογχοπνευμονική δυσπλασία, κυστική ίνωση, άσθμα, νευρομυικές νόσοι, ανοσοανεπάρκειες, δρεπανοκυτταρική αναιμία και κάποιες νόσοι του γαστρεντερικού (π.χ ΓΟΠ). Στόχοι-Σκοπός Σκοπός της εργασίας είναι η περιγραφή των επιδημιολογικών δεδομένων των παιδιών που νοσηλεύθηκαν με πνευμονία της κοινότητας στο παιδιατρικό νοσοκομείο «Αρχιεπίσκοπος Μακάριος Γ΄» (ΝΑΜ ΙΙΙ). Αναλύθηκαν τα χαρακτηριστικά αυτών των παιδιών (φύλο, ηλικία, εμβολιαστική κάλυψη, παράγοντες κινδύνου), η χρήση ή όχι αντιμικροβιακής αγωγής προ της νοσηλείας, η βαρύτητα νόσου, το ποσοστό επιπλοκών, η διάρκεια νοσηλείας, τα παθογόνα που απομονώθηκαν και η εποχιακή κατανομή. Επίσης καταγράφηκε η αντιβιοτική θεραπεία που χορηγήθηκε κατά την νοσηλεία και μετά την έξοδο, η διάρκεια ενδοφλέβιας θεραπείας και η συνολική διάρκεια χορήγησης αγωγής. Επίσης σε επιπεπλεγμένα περιστατικά καταγράφηκε η πιθανή νοσηλεία σε Μονάδα Εντατικής Θεραπείας, η τοποθέτηση ή όχι παροχετευτικού σωλήνα ή η διενέργεια χειρουργείου. Στην Κύπρο δεν υπάρχει μέχρι στιγμής καταγραφή των παιδιατρικών περιστατικών με πνευμονία της κοινότητας που χρειάστηκαν νοσηλεία και της αντιμετώπισής τους. Η μελέτη αυτή αποσκοπεί στο να καταγράψει την εικόνα των τελευταίων 5 ετών στο μεγαλύτερο νοσοκομείο που νοσηλεύει παιδιά στην Κύπρο, και να αποτελέσει μέτρο σύγκρισης για το μέλλον. Τα αποτελέσματα της μελέτης θα χρησιμεύσουν για τη βελτίωση της πρόληψης και της αντιμετώπισης της νόσου. Μεθοδολογία Μελετήθηκε αναδρομικά το ιστορικό των παιδιών που νοσηλεύθηκαν στο ΝΑΜ ΙΙΙ με διάγνωση εξόδου πνευμονία κατά το διάστημα 1/1/2016 ως 31/12/2020. Οι φάκελοι των ασθενών βρέθηκαν μέσω του ηλεκτρονικού συστήματος κωδικοποίησης εισαγωγών με κριτήρια τη διάγνωση εξόδου «πνευμονία», «πλευριτική συλλογή» . Δεν συμπεριελήφθησαν παιδιά με διάγνωση εξόδου βρογχοπνευμονία, βρογχίτιδα/βρογχιολίτιδα. Οι εισαγωγές αφορούσαν τη Γενική Παιδιατρική πτέρυγα και τη Μονάδα Εντατικής Νοσηλείας Παίδων ενώ εξαιρέθηκαν περιστατικά που αφορούσαν εισαγωγές ογκολογικών περιστατικών. Κατά τη μελέτη των φακέλων απορρίφθηκαν τα παιδιά των οποίων η πνευμονία δεν ήταν πνευμονία της κοινότητας (πχ ενδονοσοκομειακή ή φυματιώδης). Για κάθε ασθενή καταγράφηκαν τα εξής δεδομένα: φύλο, ηλικία, ημερομηνία εισαγωγής, διάρκεια νοσηλείας, εμβολιαστική κάλυψη, παράγοντες κινδύνου (παθήσεις πνεύμονα, προωρότητα, νευρομυικές παθήσεις, παθήσεις καρδιαγγειακού σύνδρομο Down, αιματολογικές παθήσεις, γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση), χρήση ή όχι αντιβιοτικής αγωγής προ της νοσηλείας, βαρύτητα νόσου, τυχόν επιπλοκές, τα παθογόνα που απομονώθηκαν, εργαστηριακοί δείκτες λοίμωξης, αντιβιοτική αγωγή κατά τη νοσηλεία και η διάρκειά της, η αγωγή μετά την έξοδο και η συνολική διάρκεια χορήγησης αντιβιοτικής αγωγής. Αποτελέσματα Στη μελέτη συμπεριελήφθησαν 146 παιδιά που νοσηλεύθηκαν με πνευμονία, τα 84 (57,5%) αφορούσαν αγόρια. Η μέση ηλικία κατά την εισαγωγή ήταν τα 4,7έτη. Τα περισσότερα περιστατικά νοσηλεύθηκαν τους χειμερινούς μήνες (Δεκέμβριο-Μάρτιο). Το 2020 κατεγράφη ο μικρότερος αριθμός περιστατικών πνευμονίας ανά έτος. Η μέση διάρκεια νοσηλείας υπολογίστηκε στις 6 μέρες, ενώ σε παρουσία επιπλοκών 11,6μέρες. Η μέση διάρκεια του πυρετού μετά την έναρξη της θεραπείας ήταν οι 2,7 ημέρες και στα παιδιά που παρουσίασαν επιπλοκές 6,13 μέρες. Επιπλοκές παρουσίασε το 20,5% (30/146παιδιά). Τοποθετήθηκε σωλήνας παροχέτευσης (Bullau) σε 16/30 παιδιά που παρουσίασαν επιπλοκές, με μέση διάρκεια παραμονής 5,8 ημέρες. Όλα τα περιστατικά που παρουσίασαν εμπύημα υπεζωκότος αντιμετωπίσθηκαν χειρουργικά, με αποφλοίωση του πνεύμονα και τοποθέτηση παροχετευτικού σωλήνα (VATS). Με σοβαρής βαρύτητας πνευμονία νόσησαν 58/146 (39,7%) ασθενείς. Εισαγωγή στη μονάδα εντατικής θεραπείας (ΜΕΘ) χρειάστηκαν 14 παιδιά (9,6%), με διάμεση διάρκεια παραμονής 1,5 ημέρες. Οι παράγοντες κινδύνου που μελετηθήκαν δεν αποδείχθηκε να είχαν στατιστικά σημαντική σχέση με τη βαρύτητα νόσου ή την παρουσία επιπλοκών. Η CRP ήταν μεγαλύτερη στους ασθενείς με επιπλοκές (158mg/dl), σε σοβαρή νόσο (141mg/dl) και στα παιδιά με πύκνωση στην ακτινογραφία θώρακος (124mg/dl) έναντι των υπολοίπων (102mg/dl, 96mg/dl και 45mg/dl αντίστοιχα). Η μέση τιμή της αιμοσφαιρίνης ήταν κατά περίπου 1gr/dl πιο χαμηλή στα παιδιά με επιπλοκές και στα σοβαρά νοσούντα. Καλλιέργειες αίματος ελήφθησαν μόνο στο 15,2% και ήταν όλες αρνητικές. Το υπεύθυνο παθογόνο απομονώθηκε σε 11/30 παιδιά με επιπλοκές και το κύριο αίτιο ήταν ο πνευμονιόκοκκος. Τα συχνότερα αντιβιοτικά που έλαβαν τα παιδιά σαν εξωτερικοί ασθενείς προ της εισαγωγής ήταν οι μακρολίδες, η αμοξυκιλλίνη/κλαβουλανικό και η κεφαλοσπορίνη 3ης γενεάς. Η πρώτης γραμμής αντιβιοτική αγωγή που χορηγήθηκε συχνότερα κατά τη νοσηλεία στο ΝΑΜ ΙΙΙ ήταν ο συνδυασμός 2ης γενεάς κεφαλοσπορίνη με αζιθρομυκίνη (34,9%) και η μονοθεραπεία με 2ης γενεάς κεφαλοσπορίνη (21,2%), ενώ μόλις το 5,5% των παιδιών έλαβαν αμπικιλλίνη και αυτή ήταν πάντα σε συνδυασμό με μακρολίδη. Η μέση διάρκεια θεραπείας ήταν οι 12 μέρες. Συμπεράσματα Η διάμεση ηλικία των παιδιών που νοσηλεύθηκαν ήταν ελαφρώς μεγαλύτερη από αυτή που αναφέρεται σε άλλες μελέτες (3,4). Τα περιστατικά πνευμονίας μειώθηκαν κατά 50% κατά το έτος 2020 σε σχέση με τα προηγούμενα έτη, λόγω των μέτρων πρόληψης που λαμβάνονταν για τον ιό COVID 19, τα οποία φαίνεται να επηρέασαν ανά το παγκόσμιο τις εισαγωγές των παιδιών στα νοσοκομεία (5–7). Δεν αναδείχθηκε στατιστικά σημαντική σχέση της παρουσίας επιπλοκών ή πιο σοβαρής νόσου με την ηλικία, το βάρος ή την ύπαρξη άλλων παραγόντων κινδύνου που αναφέρονται στην βιβλιογραφία σαν επιβαρυντικοί παράγοντες (8–10). Στα παιδία με επιπλοκές φαίνεται ότι σημαντικό ρόλο έχει ο πνευμονιόκοκκος και χρειάζεται εκτενέστερη διερεύνηση αυτών των περιστατικών με καινούριες μεθόδους (πχ PCR πλευριτικού υγρού (11,12)) αλλά και καλύτερη χρήση των κλασσικών μεθόδων (λήψη καλλιέργειας αίματος σε όλα τα παιδιά με σοβαρή πνευμονία ή επιπλοκές (13,14)). Το ποσοστό επιπλοκών όπως και η αντιμετώπισή τους συμφωνούν με τους περισσότερους συγγραφείς (15–19) . Η αντιμικροβιακή αγωγή που χορηγήθηκε σαν πρώτης γραμμής είναι πιο ευρέως φάσματος από αυτή που προτείνουν οι διεθνείς κατευθυντήριες οδηγίες (14,20,21), ενώ φαίνεται να γίνεται και υπέρμετρη χρήση των μακρολιδών. Είναι απαραίτητη η δημιουργία πρωτοκόλλων για την ορθή χρήση των αντιβιοτικών και η εφαρμογή προγράμματος επιστασίας των αντιβιοτικών στο ΝΑΜ ΙΙΙ.","Introduction Pneumonia in children is a frequent infection with significant morbidity and in developing countries with significant mortality. The causative agent is rarely isolated with the traditional microbiological methods but resend studies have shown that the most often pathogens are viruses, and the bacteria Streptococcus pneumoniae, Staphylococcus aureus, Streptococcus pyogenes, Haemophilus influenzae type b, nontypeable, Haemophilus influenzae, Moraxella catarrhalis, Mycoplasma pneumoniae and Chlamydophila pneumoniae (1). Although the incidence of bacterial community acquired pneumonia has decreased after the introduction of the pneumococcal and H.influezae type b conjugated vaccines, it is has been estimated that about half of the children with community acquired pneumonia under the age of five years need hospitalization (2). Factors that affect the severity of the disease and predispose to pneumonia are heart disease, bronchoplumonary dysplasia, cystic fibrosis, asthma, neuromuscular disease, immunodeficiency, stickle cell anemia and some gastrointestinal diseases (e.g. Gastroesophageal reflux). Objective The aim of this study was to examine the epidemiological and clinical characteristics of children as well as the management of children hospitalized with community acquired pneumonia at “Archbishop Makarios III” mother-child hospital over a five-year period. The demographic characteristics of these children were recorded and analyzed (sex, age, vaccination status, predisposing factors). We also we studied the seasonal variation, antibiotic treatment prior to admission, disease severity, pathogens isolated or identified, rate of complications and the duration of hospitalization. The type and duration of antibiotic treatment during hospitalization and after discharge was also recorded. Admission to the Pediatric Intensive Care Unit (PICU), chest tube insertion or the performance of a surgical procedure was also recorded. There are no current data on pediatric cases with community acquired pneumonia requiring hospitalization in Cyprus. This research aims to describe the picture the past five years at the largest hospital that treats children in Cyprus, thus providing the basis for future comparisons. The results of this study we will be useful for the improvement of prevention and treatment of community acquired pneumonia in children. Design In this retrospective cohort study, we reviewed the medical history of children hospitalized with the diagnosis of pneumonia at Archbishop Makarios III Hospital from 1/1/2016 to 31/12/2020. These files were found through the electronic admission coding system with the criteria of final diagnosis on discharge being “pneumonia” or “pleural effusion”. Children with final diagnosis on discharge “bronchopneumonia”, “bronchitis/bronchiolitis” were excluded. The children included in this study were admitted at the General Pediatric Ward or the Pediatric Intensive Care Unit, but the pediatric oncology admissions were excluded. Children whose pneumonia was not acquired in the community (hospital acquired, tuberculosis) were excluded. Documentation of the age, sex, admission date, duration of hospitalization, vaccination status, risk factors, use of antibiotic prior admission, disease severity, complications, pathogens isolated, inflammatory markers, antibiotic use during hospitalization and post discharge and the total duration of the antibiotic treatment was taken for each patient. In complicated cases the admission at Pediatric Intensive Care Unit (PICU), the insertion of chest tube or surgery performance was noted. Results This study included 146 children hospitalized with pneumonia, 84 (57%) were boys. The mean age of the children on admission was 4,7years. Most of the patients were hospitalized during winter months. During 2020 there was a reduction of children with pneumonia treated as inpatients. The mean length of staying in hospital was 6 days, while in children with complications 11,6 days. The mean duration of fever, after the onset of in hospital treatment, was 2,7 days and in children with complications 6,13 days. Complications were present in 20,5% (30/146) of children. Chest tube (Bullau) was inserted in 16/30 children, with 5,8 days mean length of staying of the tube. All the cases of empyema were treated with video assisted thoracoscopy (VATS). 58/146 children presented severe pneumonia. Admission at the Pediatric Intensive Care Unit (PICU) was necessary in 14 children (9,6%) with mean length of staying at PICU 1,5 days. There was no association between the possible risk factors studied and the severity of the disease or the presence of complications. CRP was higher in patients with complications (158mg/dl), severe disease (141mg/dl) and consolidation at the chest X-Ray (124mg/dl) than in the rest of the children (102mg/dl, 96mg/dl and 45mg/dl respectively). The mean value of hemoglobin was about 1gr/dl lower in children with complications or severe disease. Blood cultures were taken in only 15,2% of patients and all of them were negative. Pathogens were detected in 11/30 children with complications and the main possible cause was S. pneumoniae. The most often used antibiotics at home, before admission, were macrolides, amoxicillin/clavulanic acid and third generation cephalosporin. First line antibiotics most often used were the combination of second generation cephalosporin with azithromycin (34,9%) and single treatment with second generation cephalosporin (21,2%), while only 5,5% of children received treatment with ampicillin and that was always in combination with macrolide. The mean duration of the treatment was 12 days. Conclusions The mean age of the children of this study was slightly bigger than in other studies(3,4). The number of children hospitalized because of community acquired pneumonia during 2020 was reduced by 50% comparing to previous years, probably because of the measures taken for SARS COV 2 pandemic, which affected the number of hospitalizations of children worldwide (5–7). This study revealed no significant relation of the presence of complications or severe disease with age, weight or other predisposing factors that are considered according to literature to be related with more severe disease (8–10). S.pneumoniae was an important factor in children with complications, and these cases need further evaluation with new techniques (e.g. pleural fluid PCR (11,12)) as well as improvement of the use of the classic techniques (e.g. blood cultures in all children with severe or complicated pneumonia (13,14)). The percentage and the treatment of complicated pneumonia was according to most writers (15–19) . The first line antimicrobial treatment used in this study was more broad spectrum than the one suggested by the international guidelines (14,20,21), while there is also an overuse of macrolides. It is there for necessary to create protocols for the right use of antibiotics and form an antibiotic stewardship program at Makarios III Hospital."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Καταγραφή παιδιατρικών περιστατικών με πνευμονία της κοινότητας που νοσηλεύθηκαν στο παιδιατρικό Νοσοκομείο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος Γ΄ (ΝΑΜ ΙΙΙ)"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Αργυρού Μαρία","Argyrou Maria"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Εισαγωγή Η πνευμονία στα παιδιά είναι συχνή λοίμωξη με σημαντική νοσηρότητα ενώ προκαλεί και σημαντική θνητότητα στις αναπτυσσόμενες χώρες. Το αίτιο σπάνια απομονώνεται με τις συνήθεις τεχνικές, όμως μελέτες έχουν δείξει ότι τα συχνότερα αίτια είναι ιοί, και τα βακτήρια Streptococcus pneumoniae, Staphylococcus aureus, Streptococcus pyogenes, Haemophilus influenzae type b, nontypeable Haemophilus influenzae, Moraxella catarrhalis, Mycoplasma pneumoniae, Chlamydophila pneumoniae (1). Yπολογίζεται ότι περίπου τα μισά παιδιά με πνευμονία της κοινότητας ηλικίας κάτω των 5 ετών χρειάζονται νοσηλεία (2). Έχει διαπιστωθεί διεθνώς ότι τα τελευταία χρόνια η επίπτωση της βακτηριακής πνευμονίας της κοινότητας έχει μειωθεί μετά την εφαρμογή του εμβολιασμού με τα συζευγμένα εμβόλια κατά του πνευμονιοκόκκου και του αιμοφίλου της ινφλουένζας. Παράγοντες που επηρεάζουν την βαρύτητα της νόσου και προδιαθέτουν σε πνευμονία είναι οι καρδιοπάθειες, βρογχοπνευμονική δυσπλασία, κυστική ίνωση, άσθμα, νευρομυικές νόσοι, ανοσοανεπάρκειες, δρεπανοκυτταρική αναιμία και κάποιες νόσοι του γαστρεντερικού (π.χ ΓΟΠ). Στόχοι-Σκοπός Σκοπός της εργασίας είναι η περιγραφή των επιδημιολογικών δεδομένων των παιδιών που νοσηλεύθηκαν με πνευμονία της κοινότητας στο παιδιατρικό νοσοκομείο «Αρχιεπίσκοπος Μακάριος Γ΄» (ΝΑΜ ΙΙΙ). Αναλύθηκαν τα χαρακτηριστικά αυτών των παιδιών (φύλο, ηλικία, εμβολιαστική κάλυψη, παράγοντες κινδύνου), η χρήση ή όχι αντιμικροβιακής αγωγής προ της νοσηλείας, η βαρύτητα νόσου, το ποσοστό επιπλοκών, η διάρκεια νοσηλείας, τα παθογόνα που απομονώθηκαν και η εποχιακή κατανομή. Επίσης καταγράφηκε η αντιβιοτική θεραπεία που χορηγήθηκε κατά την νοσηλεία και μετά την έξοδο, η διάρκεια ενδοφλέβιας θεραπείας και η συνολική διάρκεια χορήγησης αγωγής. Επίσης σε επιπεπλεγμένα περιστατικά καταγράφηκε η πιθανή νοσηλεία σε Μονάδα Εντατικής Θεραπείας, η τοποθέτηση ή όχι παροχετευτικού σωλήνα ή η διενέργεια χειρουργείου. Στην Κύπρο δεν υπάρχει μέχρι στιγμής καταγραφή των παιδιατρικών περιστατικών με πνευμονία της κοινότητας που χρειάστηκαν νοσηλεία και της αντιμετώπισής τους. Η μελέτη αυτή αποσκοπεί στο να καταγράψει την εικόνα των τελευταίων 5 ετών στο μεγαλύτερο νοσοκομείο που νοσηλεύει παιδιά στην Κύπρο, και να αποτελέσει μέτρο σύγκρισης για το μέλλον. Τα αποτελέσματα της μελέτης θα χρησιμεύσουν για τη βελτίωση της πρόληψης και της αντιμετώπισης της νόσου. Μεθοδολογία Μελετήθηκε αναδρομικά το ιστορικό των παιδιών που νοσηλεύθηκαν στο ΝΑΜ ΙΙΙ με διάγνωση εξόδου πνευμονία κατά το διάστημα 1/1/2016 ως 31/12/2020. Οι φάκελοι των ασθενών βρέθηκαν μέσω του ηλεκτρονικού συστήματος κωδικοποίησης εισαγωγών με κριτήρια τη διάγνωση εξόδου «πνευμονία», «πλευριτική συλλογή» . Δεν συμπεριελήφθησαν παιδιά με διάγνωση εξόδου βρογχοπνευμονία, βρογχίτιδα/βρογχιολίτιδα. Οι εισαγωγές αφορούσαν τη Γενική Παιδιατρική πτέρυγα και τη Μονάδα Εντατικής Νοσηλείας Παίδων ενώ εξαιρέθηκαν περιστατικά που αφορούσαν εισαγωγές ογκολογικών περιστατικών. Κατά τη μελέτη των φακέλων απορρίφθηκαν τα παιδιά των οποίων η πνευμονία δεν ήταν πνευμονία της κοινότητας (πχ ενδονοσοκομειακή ή φυματιώδης). Για κάθε ασθενή καταγράφηκαν τα εξής δεδομένα: φύλο, ηλικία, ημερομηνία εισαγωγής, διάρκεια νοσηλείας, εμβολιαστική κάλυψη, παράγοντες κινδύνου (παθήσεις πνεύμονα, προωρότητα, νευρομυικές παθήσεις, παθήσεις καρδιαγγειακού σύνδρομο Down, αιματολογικές παθήσεις, γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση), χρήση ή όχι αντιβιοτικής αγωγής προ της νοσηλείας, βαρύτητα νόσου, τυχόν επιπλοκές, τα παθογόνα που απομονώθηκαν, εργαστηριακοί δείκτες λοίμωξης, αντιβιοτική αγωγή κατά τη νοσηλεία και η διάρκειά της, η αγωγή μετά την έξοδο και η συνολική διάρκεια χορήγησης αντιβιοτικής αγωγής. Αποτελέσματα Στη μελέτη συμπεριελήφθησαν 146 παιδιά που νοσηλεύθηκαν με πνευμονία, τα 84 (57,5%) αφορούσαν αγόρια. Η μέση ηλικία κατά την εισαγωγή ήταν τα 4,7έτη. Τα περισσότερα περιστατικά νοσηλεύθηκαν τους χειμερινούς μήνες (Δεκέμβριο-Μάρτιο). Το 2020 κατεγράφη ο μικρότερος αριθμός περιστατικών πνευμονίας ανά έτος. Η μέση διάρκεια νοσηλείας υπολογίστηκε στις 6 μέρες, ενώ σε παρουσία επιπλοκών 11,6μέρες. Η μέση διάρκεια του πυρετού μετά την έναρξη της θεραπείας ήταν οι 2,7 ημέρες και στα παιδιά που παρουσίασαν επιπλοκές 6,13 μέρες. Επιπλοκές παρουσίασε το 20,5% (30/146παιδιά). Τοποθετήθηκε σωλήνας παροχέτευσης (Bullau) σε 16/30 παιδιά που παρουσίασαν επιπλοκές, με μέση διάρκεια παραμονής 5,8 ημέρες. Όλα τα περιστατικά που παρουσίασαν εμπύημα υπεζωκότος αντιμετωπίσθηκαν χειρουργικά, με αποφλοίωση του πνεύμονα και τοποθέτηση παροχετευτικού σωλήνα (VATS). Με σοβαρής βαρύτητας πνευμονία νόσησαν 58/146 (39,7%) ασθενείς. Εισαγωγή στη μονάδα εντατικής θεραπείας (ΜΕΘ) χρειάστηκαν 14 παιδιά (9,6%), με διάμεση διάρκεια παραμονής 1,5 ημέρες. Οι παράγοντες κινδύνου που μελετηθήκαν δεν αποδείχθηκε να είχαν στατιστικά σημαντική σχέση με τη βαρύτητα νόσου ή την παρουσία επιπλοκών. Η CRP ήταν μεγαλύτερη στους ασθενείς με επιπλοκές (158mg/dl), σε σοβαρή νόσο (141mg/dl) και στα παιδιά με πύκνωση στην ακτινογραφία θώρακος (124mg/dl) έναντι των υπολοίπων (102mg/dl, 96mg/dl και 45mg/dl αντίστοιχα). Η μέση τιμή της αιμοσφαιρίνης ήταν κατά περίπου 1gr/dl πιο χαμηλή στα παιδιά με επιπλοκές και στα σοβαρά νοσούντα. Καλλιέργειες αίματος ελήφθησαν μόνο στο 15,2% και ήταν όλες αρνητικές. Το υπεύθυνο παθογόνο απομονώθηκε σε 11/30 παιδιά με επιπλοκές και το κύριο αίτιο ήταν ο πνευμονιόκοκκος. Τα συχνότερα αντιβιοτικά που έλαβαν τα παιδιά σαν εξωτερικοί ασθενείς προ της εισαγωγής ήταν οι μακρολίδες, η αμοξυκιλλίνη/κλαβουλανικό και η κεφαλοσπορίνη 3ης γενεάς. Η πρώτης γραμμής αντιβιοτική αγωγή που χορηγήθηκε συχνότερα κατά τη νοσηλεία στο ΝΑΜ ΙΙΙ ήταν ο συνδυασμός 2ης γενεάς κεφαλοσπορίνη με αζιθρομυκίνη (34,9%) και η μονοθεραπεία με 2ης γενεάς κεφαλοσπορίνη (21,2%), ενώ μόλις το 5,5% των παιδιών έλαβαν αμπικιλλίνη και αυτή ήταν πάντα σε συνδυασμό με μακρολίδη. Η μέση διάρκεια θεραπείας ήταν οι 12 μέρες. Συμπεράσματα Η διάμεση ηλικία των παιδιών που νοσηλεύθηκαν ήταν ελαφρώς μεγαλύτερη από αυτή που αναφέρεται σε άλλες μελέτες (3,4). Τα περιστατικά πνευμονίας μειώθηκαν κατά 50% κατά το έτος 2020 σε σχέση με τα προηγούμενα έτη, λόγω των μέτρων πρόληψης που λαμβάνονταν για τον ιό COVID 19, τα οποία φαίνεται να επηρέασαν ανά το παγκόσμιο τις εισαγωγές των παιδιών στα νοσοκομεία (5–7). Δεν αναδείχθηκε στατιστικά σημαντική σχέση της παρουσίας επιπλοκών ή πιο σοβαρής νόσου με την ηλικία, το βάρος ή την ύπαρξη άλλων παραγόντων κινδύνου που αναφέρονται στην βιβλιογραφία σαν επιβαρυντικοί παράγοντες (8–10). Στα παιδία με επιπλοκές φαίνεται ότι σημαντικό ρόλο έχει ο πνευμονιόκοκκος και χρειάζεται εκτενέστερη διερεύνηση αυτών των περιστατικών με καινούριες μεθόδους (πχ PCR πλευριτικού υγρού (11,12)) αλλά και καλύτερη χρήση των κλασσικών μεθόδων (λήψη καλλιέργειας αίματος σε όλα τα παιδιά με σοβαρή πνευμονία ή επιπλοκές (13,14)). Το ποσοστό επιπλοκών όπως και η αντιμετώπισή τους συμφωνούν με τους περισσότερους συγγραφείς (15–19) . Η αντιμικροβιακή αγωγή που χορηγήθηκε σαν πρώτης γραμμής είναι πιο ευρέως φάσματος από αυτή που προτείνουν οι διεθνείς κατευθυντήριες οδηγίες (14,20,21), ενώ φαίνεται να γίνεται και υπέρμετρη χρήση των μακρολιδών. Είναι απαραίτητη η δημιουργία πρωτοκόλλων για την ορθή χρήση των αντιβιοτικών και η εφαρμογή προγράμματος επιστασίας των αντιβιοτικών στο ΝΑΜ ΙΙΙ.","Introduction Pneumonia in children is a frequent infection with significant morbidity and in developing countries with significant mortality. The causative agent is rarely isolated with the traditional microbiological methods but resend studies have shown that the most often pathogens are viruses, and the bacteria Streptococcus pneumoniae, Staphylococcus aureus, Streptococcus pyogenes, Haemophilus influenzae type b, nontypeable, Haemophilus influenzae, Moraxella catarrhalis, Mycoplasma pneumoniae and Chlamydophila pneumoniae (1). Although the incidence of bacterial community acquired pneumonia has decreased after the introduction of the pneumococcal and H.influezae type b conjugated vaccines, it is has been estimated that about half of the children with community acquired pneumonia under the age of five years need hospitalization (2). Factors that affect the severity of the disease and predispose to pneumonia are heart disease, bronchoplumonary dysplasia, cystic fibrosis, asthma, neuromuscular disease, immunodeficiency, stickle cell anemia and some gastrointestinal diseases (e.g. Gastroesophageal reflux). Objective The aim of this study was to examine the epidemiological and clinical characteristics of children as well as the management of children hospitalized with community acquired pneumonia at “Archbishop Makarios III” mother-child hospital over a five-year period. The demographic characteristics of these children were recorded and analyzed (sex, age, vaccination status, predisposing factors). We also we studied the seasonal variation, antibiotic treatment prior to admission, disease severity, pathogens isolated or identified, rate of complications and the duration of hospitalization. The type and duration of antibiotic treatment during hospitalization and after discharge was also recorded. Admission to the Pediatric Intensive Care Unit (PICU), chest tube insertion or the performance of a surgical procedure was also recorded. There are no current data on pediatric cases with community acquired pneumonia requiring hospitalization in Cyprus. This research aims to describe the picture the past five years at the largest hospital that treats children in Cyprus, thus providing the basis for future comparisons. The results of this study we will be useful for the improvement of prevention and treatment of community acquired pneumonia in children. Design In this retrospective cohort study, we reviewed the medical history of children hospitalized with the diagnosis of pneumonia at Archbishop Makarios III Hospital from 1/1/2016 to 31/12/2020. These files were found through the electronic admission coding system with the criteria of final diagnosis on discharge being “pneumonia” or “pleural effusion”. Children with final diagnosis on discharge “bronchopneumonia”, “bronchitis/bronchiolitis” were excluded. The children included in this study were admitted at the General Pediatric Ward or the Pediatric Intensive Care Unit, but the pediatric oncology admissions were excluded. Children whose pneumonia was not acquired in the community (hospital acquired, tuberculosis) were excluded. Documentation of the age, sex, admission date, duration of hospitalization, vaccination status, risk factors, use of antibiotic prior admission, disease severity, complications, pathogens isolated, inflammatory markers, antibiotic use during hospitalization and post discharge and the total duration of the antibiotic treatment was taken for each patient. In complicated cases the admission at Pediatric Intensive Care Unit (PICU), the insertion of chest tube or surgery performance was noted. Results This study included 146 children hospitalized with pneumonia, 84 (57%) were boys. The mean age of the children on admission was 4,7years. Most of the patients were hospitalized during winter months. During 2020 there was a reduction of children with pneumonia treated as inpatients. The mean length of staying in hospital was 6 days, while in children with complications 11,6 days. The mean duration of fever, after the onset of in hospital treatment, was 2,7 days and in children with complications 6,13 days. Complications were present in 20,5% (30/146) of children. Chest tube (Bullau) was inserted in 16/30 children, with 5,8 days mean length of staying of the tube. All the cases of empyema were treated with video assisted thoracoscopy (VATS). 58/146 children presented severe pneumonia. Admission at the Pediatric Intensive Care Unit (PICU) was necessary in 14 children (9,6%) with mean length of staying at PICU 1,5 days. There was no association between the possible risk factors studied and the severity of the disease or the presence of complications. CRP was higher in patients with complications (158mg/dl), severe disease (141mg/dl) and consolidation at the chest X-Ray (124mg/dl) than in the rest of the children (102mg/dl, 96mg/dl and 45mg/dl respectively). The mean value of hemoglobin was about 1gr/dl lower in children with complications or severe disease. Blood cultures were taken in only 15,2% of patients and all of them were negative. Pathogens were detected in 11/30 children with complications and the main possible cause was S. pneumoniae. The most often used antibiotics at home, before admission, were macrolides, amoxicillin/clavulanic acid and third generation cephalosporin. First line antibiotics most often used were the combination of second generation cephalosporin with azithromycin (34,9%) and single treatment with second generation cephalosporin (21,2%), while only 5,5% of children received treatment with ampicillin and that was always in combination with macrolide. The mean duration of the treatment was 12 days. Conclusions The mean age of the children of this study was slightly bigger than in other studies(3,4). The number of children hospitalized because of community acquired pneumonia during 2020 was reduced by 50% comparing to previous years, probably because of the measures taken for SARS COV 2 pandemic, which affected the number of hospitalizations of children worldwide (5–7). This study revealed no significant relation of the presence of complications or severe disease with age, weight or other predisposing factors that are considered according to literature to be related with more severe disease (8–10). S.pneumoniae was an important factor in children with complications, and these cases need further evaluation with new techniques (e.g. pleural fluid PCR (11,12)) as well as improvement of the use of the classic techniques (e.g. blood cultures in all children with severe or complicated pneumonia (13,14)). The percentage and the treatment of complicated pneumonia was according to most writers (15–19) . The first line antimicrobial treatment used in this study was more broad spectrum than the one suggested by the international guidelines (14,20,21), while there is also an overuse of macrolides. It is there for necessary to create protocols for the right use of antibiotics and form an antibiotic stewardship program at Makarios III Hospital."],"dc:identifier":["uoadl:2963723","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2963723"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Καταγραφή παιδιατρικών περιστατικών με πνευμονία της κοινότητας που νοσηλεύθηκαν στο παιδιατρικό Νοσοκομείο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος Γ΄ (ΝΑΜ ΙΙΙ)"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:43:59Z"}