{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2963749"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2963749","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Σύνθεση Στερεοχημικά Καθορισμένων Φωσφινικού Τύπου Δυνάμει Αναστολέων της Ρυθμιζόμενης από Ινσουλίνη Αμινοπεπτιδάσης IRAP","abstract":"Η εισαγωγή στοιχείων περιορισμού διαμορφωτικής ελευθερίας αποτελεί μια πολύ σημαντική παράμετρο κατά τον σχεδιασμό και την ανάπτυξη φαρμακολογικά χρήσιμων βιοδραστικών ενώσεων. Σκοπός της παρούσας εργασίας, είναι η βελτιστοποίηση της εκλεκτικότητας των DG026 και 37 αναστολέων, οι οποίοι έχουν αναπτυχθεί στο εργαστήριό μας και έχουν παρουσιάσει σημαντική ανασταλτική ικανότητα έναντι της IRAP, συγκριτικά με τις ERAP1 και ERAP2. Σημαντικό ρόλο έχει η εισαγωγή στοιχείων που προσδίδουν διαμορφωτική δυσκαμψία στις ενώσεις. Απώτερο σκοπό αποτελεί η εύρεση της βέλτιστης δομής των νέων δυνάμει αναστολέων που να παρουσιάζουν την αντίστοιχη βέλτιστη εκλεκτικότητα έναντι της IRAP. Αυτό επιχειρείται συνδυάζοντας τον ογκώδη υποκαταστάτη της P1’ θέση του DG026, με τo κυκλικό L-προλιναμίδιο της P2’ θέσης της ένωσης 37. Είναι πολύ πιθανόν ο ρόλος της 2,2-διφαινυλο αιθυλο ομάδας, να είναι διττός και να μην σχετίζεται μόνο με τις ευνοϊκότερες αλληλεπιδράσεις που λαμβάνουν χώρα στο ενεργό κέντρο της IRAP, σε σχέση με τα άλλα δύο ένζυμα, αλλά να συνεισφέρει στην υψηλότερη εκλεκτική συγγένεια μέσω της δυσκαμψίας που μπορεί να προσφέρει. Η σύνθεση των φωσφινικών ψευδοτριπεπτιδίων πραγματοποιείται, διατηρώντας την υποκατάσταση της P1’ θέσης του DG026 σταθερή, μεταβάλλοντας όμως, την ομάδα υποκατάστασης στην P2’ θέση του ψευδοτριπεπτιδίου, με τη χρήση διαφόρων αμιδίων αμινοξέων με συγκεκριμένη στερεοχημική ταυτότητα και περιορισμένη διαμορφωτική κινητικότητα. Για τη σύνθεση της βασικής διπεπτιδικής δομικής μονάδας ακολουθείται ένα διαστερεοεκλεκτικό πρωτόκολλο σύνθεσης που επιτρέπει τον καθορισμό των στερεογονικών κέντρων των θέσεων Ρ1 και Ρ1΄.","abstract_html":"Η εισαγωγή στοιχείων περιορισμού διαμορφωτικής ελευθερίας αποτελεί μια πολύ σημαντική παράμετρο κατά τον σχεδιασμό και την ανάπτυξη φαρμακολογικά χρήσιμων βιοδραστικών ενώσεων. Σκοπός της παρούσας εργασίας, είναι η βελτιστοποίηση της εκλεκτικότητας των DG026 και 37 αναστολέων, οι οποίοι έχουν αναπτυχθεί στο εργαστήριό μας και έχουν παρουσιάσει σημαντική ανασταλτική ικανότητα έναντι της IRAP, συγκριτικά με τις ERAP1 και ERAP2. Σημαντικό ρόλο έχει η εισαγωγή στοιχείων που προσδίδουν διαμορφωτική δυσκαμψία στις ενώσεις. Απώτερο σκοπό αποτελεί η εύρεση της βέλτιστης δομής των νέων δυνάμει αναστολέων που να παρουσιάζουν την αντίστοιχη βέλτιστη εκλεκτικότητα έναντι της IRAP. Αυτό επιχειρείται συνδυάζοντας τον ογκώδη υποκαταστάτη της P1’ θέση του DG026, με τo κυκλικό L-προλιναμίδιο της P2’ θέσης της ένωσης 37. Είναι πολύ πιθανόν ο ρόλος της 2,2-διφαινυλο αιθυλο ομάδας, να είναι διττός και να μην σχετίζεται μόνο με τις ευνοϊκότερες αλληλεπιδράσεις που λαμβάνουν χώρα στο ενεργό κέντρο της IRAP, σε σχέση με τα άλλα δύο ένζυμα, αλλά να συνεισφέρει στην υψηλότερη εκλεκτική συγγένεια μέσω της δυσκαμψίας που μπορεί να προσφέρει. Η σύνθεση των φωσφινικών ψευδοτριπεπτιδίων πραγματοποιείται, διατηρώντας την υποκατάσταση της P1’ θέσης του DG026 σταθερή, μεταβάλλοντας όμως, την ομάδα υποκατάστασης στην P2’ θέση του ψευδοτριπεπτιδίου, με τη χρήση διαφόρων αμιδίων αμινοξέων με συγκεκριμένη στερεοχημική ταυτότητα και περιορισμένη διαμορφωτική κινητικότητα. Για τη σύνθεση της βασικής διπεπτιδικής δομικής μονάδας ακολουθείται ένα διαστερεοεκλεκτικό πρωτόκολλο σύνθεσης που επιτρέπει τον καθορισμό των στερεογονικών κέντρων των θέσεων Ρ1 και Ρ1΄.","abstract_has_math":false,"creators":["Παπασάβα Αντωνία","Papasava Antonia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:44:01Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2963749"],"render_values":[{"text":"uoadl:2963749","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2963749","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2963749","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2963749","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Παπασάβα Αντωνία","Papasava Antonia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2963749","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2963749"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η εισαγωγή στοιχείων περιορισμού διαμορφωτικής ελευθερίας αποτελεί μια πολύ σημαντική παράμετρο κατά τον σχεδιασμό και την ανάπτυξη φαρμακολογικά χρήσιμων βιοδραστικών ενώσεων. Σκοπός της παρούσας εργασίας, είναι η βελτιστοποίηση της εκλεκτικότητας των DG026 και 37 αναστολέων, οι οποίοι έχουν αναπτυχθεί στο εργαστήριό μας και έχουν παρουσιάσει σημαντική ανασταλτική ικανότητα έναντι της IRAP, συγκριτικά με τις ERAP1 και ERAP2. Σημαντικό ρόλο έχει η εισαγωγή στοιχείων που προσδίδουν διαμορφωτική δυσκαμψία στις ενώσεις. Απώτερο σκοπό αποτελεί η εύρεση της βέλτιστης δομής των νέων δυνάμει αναστολέων που να παρουσιάζουν την αντίστοιχη βέλτιστη εκλεκτικότητα έναντι της IRAP. Αυτό επιχειρείται συνδυάζοντας τον ογκώδη υποκαταστάτη της P1’ θέση του DG026, με τo κυκλικό L-προλιναμίδιο της P2’ θέσης της ένωσης 37. Είναι πολύ πιθανόν ο ρόλος της 2,2-διφαινυλο αιθυλο ομάδας, να είναι διττός και να μην σχετίζεται μόνο με τις ευνοϊκότερες αλληλεπιδράσεις που λαμβάνουν χώρα στο ενεργό κέντρο της IRAP, σε σχέση με τα άλλα δύο ένζυμα, αλλά να συνεισφέρει στην υψηλότερη εκλεκτική συγγένεια μέσω της δυσκαμψίας που μπορεί να προσφέρει. Η σύνθεση των φωσφινικών ψευδοτριπεπτιδίων πραγματοποιείται, διατηρώντας την υποκατάσταση της P1’ θέσης του DG026 σταθερή, μεταβάλλοντας όμως, την ομάδα υποκατάστασης στην P2’ θέση του ψευδοτριπεπτιδίου, με τη χρήση διαφόρων αμιδίων αμινοξέων με συγκεκριμένη στερεοχημική ταυτότητα και περιορισμένη διαμορφωτική κινητικότητα. Για τη σύνθεση της βασικής διπεπτιδικής δομικής μονάδας ακολουθείται ένα διαστερεοεκλεκτικό πρωτόκολλο σύνθεσης που επιτρέπει τον καθορισμό των στερεογονικών κέντρων των θέσεων Ρ1 και Ρ1΄.","The inclusion of conformational restrictions to bioactive structures constitutes a very important parameter of drug design and discovery of pharmacologically useful compounds. The purpose of this thesis is the optimization of the selectivity of DG026 and 37 inhibitors, which have been developed in our laboratory and have shown significant inhibitory capacity against IRAP, compared to ERAP1 and ERAP2. The introduction of groups that give a conformational inflexibility to the target compounds plays an important role to our design. The ultimate goal is to find the optimal structure of the new potential inhibitors that show the optimal potency and selectivity for IRAP. This is achieved by combining the bulky substituent of P1' position of DG026, with the cyclic L-prolinamide of P2' position of compound 37. It is very likely that the role of the 2,2-diphenyl ethyl group is dual and not related only on the more favorable interactions that take place at the active site of IRAP, compared to the other two enzymes. It might, also, contributes to the higher selective affinity through the inflexibility that a bulky group can offer. The synthesis of the phosphine pseudotripeptides was carried out by maintaining the substitution of the P1' position of DG026 but changing the substitution to the P2' position of the pseudotripeptide, using various aminoacid carboxamides with a defined stereochemical identity and limited conformational mobility. For the synthesis of the main dipeptide unit a diastereoselective protocol is followed which allows the stereochemical control of Ρ1 and Ρ1΄ positions."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Σύνθεση Στερεοχημικά Καθορισμένων Φωσφινικού Τύπου Δυνάμει Αναστολέων της Ρυθμιζόμενης από Ινσουλίνη Αμινοπεπτιδάσης IRAP"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Παπασάβα Αντωνία","Papasava Antonia"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Η εισαγωγή στοιχείων περιορισμού διαμορφωτικής ελευθερίας αποτελεί μια πολύ σημαντική παράμετρο κατά τον σχεδιασμό και την ανάπτυξη φαρμακολογικά χρήσιμων βιοδραστικών ενώσεων. Σκοπός της παρούσας εργασίας, είναι η βελτιστοποίηση της εκλεκτικότητας των DG026 και 37 αναστολέων, οι οποίοι έχουν αναπτυχθεί στο εργαστήριό μας και έχουν παρουσιάσει σημαντική ανασταλτική ικανότητα έναντι της IRAP, συγκριτικά με τις ERAP1 και ERAP2. Σημαντικό ρόλο έχει η εισαγωγή στοιχείων που προσδίδουν διαμορφωτική δυσκαμψία στις ενώσεις. Απώτερο σκοπό αποτελεί η εύρεση της βέλτιστης δομής των νέων δυνάμει αναστολέων που να παρουσιάζουν την αντίστοιχη βέλτιστη εκλεκτικότητα έναντι της IRAP. Αυτό επιχειρείται συνδυάζοντας τον ογκώδη υποκαταστάτη της P1’ θέση του DG026, με τo κυκλικό L-προλιναμίδιο της P2’ θέσης της ένωσης 37. Είναι πολύ πιθανόν ο ρόλος της 2,2-διφαινυλο αιθυλο ομάδας, να είναι διττός και να μην σχετίζεται μόνο με τις ευνοϊκότερες αλληλεπιδράσεις που λαμβάνουν χώρα στο ενεργό κέντρο της IRAP, σε σχέση με τα άλλα δύο ένζυμα, αλλά να συνεισφέρει στην υψηλότερη εκλεκτική συγγένεια μέσω της δυσκαμψίας που μπορεί να προσφέρει. Η σύνθεση των φωσφινικών ψευδοτριπεπτιδίων πραγματοποιείται, διατηρώντας την υποκατάσταση της P1’ θέσης του DG026 σταθερή, μεταβάλλοντας όμως, την ομάδα υποκατάστασης στην P2’ θέση του ψευδοτριπεπτιδίου, με τη χρήση διαφόρων αμιδίων αμινοξέων με συγκεκριμένη στερεοχημική ταυτότητα και περιορισμένη διαμορφωτική κινητικότητα. Για τη σύνθεση της βασικής διπεπτιδικής δομικής μονάδας ακολουθείται ένα διαστερεοεκλεκτικό πρωτόκολλο σύνθεσης που επιτρέπει τον καθορισμό των στερεογονικών κέντρων των θέσεων Ρ1 και Ρ1΄.","The inclusion of conformational restrictions to bioactive structures constitutes a very important parameter of drug design and discovery of pharmacologically useful compounds. The purpose of this thesis is the optimization of the selectivity of DG026 and 37 inhibitors, which have been developed in our laboratory and have shown significant inhibitory capacity against IRAP, compared to ERAP1 and ERAP2. The introduction of groups that give a conformational inflexibility to the target compounds plays an important role to our design. The ultimate goal is to find the optimal structure of the new potential inhibitors that show the optimal potency and selectivity for IRAP. This is achieved by combining the bulky substituent of P1' position of DG026, with the cyclic L-prolinamide of P2' position of compound 37. It is very likely that the role of the 2,2-diphenyl ethyl group is dual and not related only on the more favorable interactions that take place at the active site of IRAP, compared to the other two enzymes. It might, also, contributes to the higher selective affinity through the inflexibility that a bulky group can offer. The synthesis of the phosphine pseudotripeptides was carried out by maintaining the substitution of the P1' position of DG026 but changing the substitution to the P2' position of the pseudotripeptide, using various aminoacid carboxamides with a defined stereochemical identity and limited conformational mobility. For the synthesis of the main dipeptide unit a diastereoselective protocol is followed which allows the stereochemical control of Ρ1 and Ρ1΄ positions."],"dc:identifier":["uoadl:2963749","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2963749"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Σύνθεση Στερεοχημικά Καθορισμένων Φωσφινικού Τύπου Δυνάμει Αναστολέων της Ρυθμιζόμενης από Ινσουλίνη Αμινοπεπτιδάσης IRAP"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:44:01Z"}