{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2964177"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2964177","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Mελέτη υποτροπών μετά από ηπατεκτομή υπό αγγειακό αποκλεισμό","abstract":"Σκοπός: Μείζονες ισχαιµικές μεταβολές στο υπολοιπόµενο ήπαρ μετά από ηπατεκτομή μπορούν να επιταχύνουν την υποτρπή του όγκου σε αυτό. Στόχος της μελέτης αυτής είναι η εκτίμηση της επίδρασης της θερμής ισχαιμίας / επαναιμάτωσης κατά την διάρκεια ηπατεκτομών υπό διαφορετικές συνθήκες αγγειακού αποκλεισμού στην τελική έκβαση του ασθενή. Υλικό και Μέθοδος: 72 ασθενείς υπεβλήθησαν σε ηπατεκτομή με ολικό αγγειακό αποκλεισμό (ομάδα μελέτης) . Αυτοί συγκρίθηκαν με 72 ασθενείς που υπεβλήθησαν σε ηπατεκτομή με εκλεκτικό αγγειακό αποκλεισμό μόνο στο τμήμα που έφερε τον όγκο, διασώζοντας έτσι το υπολειπόμενο ήπαρ απο την βλάβη ισχαιμίας / επαναιμάτωσης (ομάδα ελέγχου) . Οι δύο ομάδες μελετήθηκαν ως προς τον χρόνο χειρουργείου - πρώτης υποτροπής , την ελεύθερη νόσου επιβίωση και την συνολική επιβίωση. Αποτελέσματα: Οι αναστρέψιμες βλάβες ισχαιμίας / επαναιμάτωσης στο υπολειπόμενο ήπαρ που οφείλονται στον ολικό αγγειακό αποκλεισμό της ομάδας μελέτης εκδηλώθηκαν με άνοδο της AST συγκριτικά με την ομάδα ελέγχου και επανήλθαν σε φυσιολογικές τιμές ως την 7η ΜΤΧ μέρα. Ο χρόνος από το χειρουργείο ως την πρώτη υποτροπή ήταν 35 μήνες για την ομάδα μελέτης και 38 για την ομάδα ελέγχου. Παρομοίως, η ελεύθερη υποτροπής επιβίωση και η συνολική επιβίωση ήταν συγκρίσιμες. Συμπεράσματα: Από την παραπάνω μελέτη δεν φαίνεται οι αναστρέψιμες βλάβες της ισχαιμίας / επαναιμάτωσης στο υπολειπόμενο ήπαρ μετά από ολικό αγγειακό αποκλεισμό να σχετίζονται με αυξημένες πιθανότητες εμφάνισης υποτροπής ή μειωμένη επιβίωση σε σχέση με την τεχνική ηπατεκτομής που διασώζει το υπολειπόμενο ηπατικό παρέγχυμα από την ισχαιμία.","abstract_html":"Σκοπός: Μείζονες ισχαιµικές μεταβολές στο υπολοιπόµενο ήπαρ μετά από ηπατεκτομή μπορούν να επιταχύνουν την υποτρπή του όγκου σε αυτό. Στόχος της μελέτης αυτής είναι η εκτίμηση της επίδρασης της θερμής ισχαιμίας / επαναιμάτωσης κατά την διάρκεια ηπατεκτομών υπό διαφορετικές συνθήκες αγγειακού αποκλεισμού στην τελική έκβαση του ασθενή. Υλικό και Μέθοδος: 72 ασθενείς υπεβλήθησαν σε ηπατεκτομή με ολικό αγγειακό αποκλεισμό (ομάδα μελέτης) . Αυτοί συγκρίθηκαν με 72 ασθενείς που υπεβλήθησαν σε ηπατεκτομή με εκλεκτικό αγγειακό αποκλεισμό μόνο στο τμήμα που έφερε τον όγκο, διασώζοντας έτσι το υπολειπόμενο ήπαρ απο την βλάβη ισχαιμίας / επαναιμάτωσης (ομάδα ελέγχου) . Οι δύο ομάδες μελετήθηκαν ως προς τον χρόνο χειρουργείου - πρώτης υποτροπής , την ελεύθερη νόσου επιβίωση και την συνολική επιβίωση. Αποτελέσματα: Οι αναστρέψιμες βλάβες ισχαιμίας / επαναιμάτωσης στο υπολειπόμενο ήπαρ που οφείλονται στον ολικό αγγειακό αποκλεισμό της ομάδας μελέτης εκδηλώθηκαν με άνοδο της AST συγκριτικά με την ομάδα ελέγχου και επανήλθαν σε φυσιολογικές τιμές ως την 7η ΜΤΧ μέρα. Ο χρόνος από το χειρουργείο ως την πρώτη υποτροπή ήταν 35 μήνες για την ομάδα μελέτης και 38 για την ομάδα ελέγχου. Παρομοίως, η ελεύθερη υποτροπής επιβίωση και η συνολική επιβίωση ήταν συγκρίσιμες. Συμπεράσματα: Από την παραπάνω μελέτη δεν φαίνεται οι αναστρέψιμες βλάβες της ισχαιμίας / επαναιμάτωσης στο υπολειπόμενο ήπαρ μετά από ολικό αγγειακό αποκλεισμό να σχετίζονται με αυξημένες πιθανότητες εμφάνισης υποτροπής ή μειωμένη επιβίωση σε σχέση με την τεχνική ηπατεκτομής που διασώζει το υπολειπόμενο ηπατικό παρέγχυμα από την ισχαιμία.","abstract_has_math":false,"creators":["Σελμάνη Γιονίντα","Selmani Jonida"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:44:03Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2964177"],"render_values":[{"text":"uoadl:2964177","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2964177","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2964177","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2964177","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Σελμάνη Γιονίντα","Selmani Jonida"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2964177","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2964177"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Σκοπός: Μείζονες ισχαιµικές μεταβολές στο υπολοιπόµενο ήπαρ μετά από ηπατεκτομή μπορούν να επιταχύνουν την υποτρπή του όγκου σε αυτό. Στόχος της μελέτης αυτής είναι η εκτίμηση της επίδρασης της θερμής ισχαιμίας / επαναιμάτωσης κατά την διάρκεια ηπατεκτομών υπό διαφορετικές συνθήκες αγγειακού αποκλεισμού στην τελική έκβαση του ασθενή. Υλικό και Μέθοδος: 72 ασθενείς υπεβλήθησαν σε ηπατεκτομή με ολικό αγγειακό αποκλεισμό (ομάδα μελέτης) . Αυτοί συγκρίθηκαν με 72 ασθενείς που υπεβλήθησαν σε ηπατεκτομή με εκλεκτικό αγγειακό αποκλεισμό μόνο στο τμήμα που έφερε τον όγκο, διασώζοντας έτσι το υπολειπόμενο ήπαρ απο την βλάβη ισχαιμίας / επαναιμάτωσης (ομάδα ελέγχου) . Οι δύο ομάδες μελετήθηκαν ως προς τον χρόνο χειρουργείου - πρώτης υποτροπής , την ελεύθερη νόσου επιβίωση και την συνολική επιβίωση. Αποτελέσματα: Οι αναστρέψιμες βλάβες ισχαιμίας / επαναιμάτωσης στο υπολειπόμενο ήπαρ που οφείλονται στον ολικό αγγειακό αποκλεισμό της ομάδας μελέτης εκδηλώθηκαν με άνοδο της AST συγκριτικά με την ομάδα ελέγχου και επανήλθαν σε φυσιολογικές τιμές ως την 7η ΜΤΧ μέρα. Ο χρόνος από το χειρουργείο ως την πρώτη υποτροπή ήταν 35 μήνες για την ομάδα μελέτης και 38 για την ομάδα ελέγχου. Παρομοίως, η ελεύθερη υποτροπής επιβίωση και η συνολική επιβίωση ήταν συγκρίσιμες. Συμπεράσματα: Από την παραπάνω μελέτη δεν φαίνεται οι αναστρέψιμες βλάβες της ισχαιμίας / επαναιμάτωσης στο υπολειπόμενο ήπαρ μετά από ολικό αγγειακό αποκλεισμό να σχετίζονται με αυξημένες πιθανότητες εμφάνισης υποτροπής ή μειωμένη επιβίωση σε σχέση με την τεχνική ηπατεκτομής που διασώζει το υπολειπόμενο ηπατικό παρέγχυμα από την ισχαιμία.","Background: Severe ischemic changes of the liver remnant after hepatectomy could expedite tumor recurrence on the residual liver. Our study aimed at assessing the effect of warm ischemic / repercussion (I/R) injuries on surgery-to-local recurrence interval and patient overall survival, during major hepatectomies under inflow and outflow vascular control. Methods: One hundred and eighteen patients were subjected to liver resection under total inflow and outflow vascular clamping and were assigned as study group. These individuals were retrospectivly matched to 112 counterparts, who underwent liver surgery applying inflow and outflow vascular clamping only of the segment harboring the tumor, sparing the liver remnant from any I/R injury (control group). The two cohorts were compared regarding recurrence-free survival and overall survival. Results: Reversible I/R injuries of the liver remnant subjected to vascular clamping were manifested, with increase of AST values at postoperative day 2 in the study group, as compared to the control group ( 603±270 U/L vs 450±290 U/L,p<0.001), reversing to normal by day 7. Recurrence-free survival and overall survival were no significantly different between the two groups (log rank statistic p=0.298 and 0.639, respectively). Conclusion: Reversible I/R injuries of the liver remnant do not seem to be implicated in the precipitation of local malignant recurrence or in shorter long term survival, in comparison to a technique sparing the residual liver of I/R injury."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Mελέτη υποτροπών μετά από ηπατεκτομή υπό αγγειακό αποκλεισμό"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Σελμάνη Γιονίντα","Selmani Jonida"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Σκοπός: Μείζονες ισχαιµικές μεταβολές στο υπολοιπόµενο ήπαρ μετά από ηπατεκτομή μπορούν να επιταχύνουν την υποτρπή του όγκου σε αυτό. Στόχος της μελέτης αυτής είναι η εκτίμηση της επίδρασης της θερμής ισχαιμίας / επαναιμάτωσης κατά την διάρκεια ηπατεκτομών υπό διαφορετικές συνθήκες αγγειακού αποκλεισμού στην τελική έκβαση του ασθενή. Υλικό και Μέθοδος: 72 ασθενείς υπεβλήθησαν σε ηπατεκτομή με ολικό αγγειακό αποκλεισμό (ομάδα μελέτης) . Αυτοί συγκρίθηκαν με 72 ασθενείς που υπεβλήθησαν σε ηπατεκτομή με εκλεκτικό αγγειακό αποκλεισμό μόνο στο τμήμα που έφερε τον όγκο, διασώζοντας έτσι το υπολειπόμενο ήπαρ απο την βλάβη ισχαιμίας / επαναιμάτωσης (ομάδα ελέγχου) . Οι δύο ομάδες μελετήθηκαν ως προς τον χρόνο χειρουργείου - πρώτης υποτροπής , την ελεύθερη νόσου επιβίωση και την συνολική επιβίωση. Αποτελέσματα: Οι αναστρέψιμες βλάβες ισχαιμίας / επαναιμάτωσης στο υπολειπόμενο ήπαρ που οφείλονται στον ολικό αγγειακό αποκλεισμό της ομάδας μελέτης εκδηλώθηκαν με άνοδο της AST συγκριτικά με την ομάδα ελέγχου και επανήλθαν σε φυσιολογικές τιμές ως την 7η ΜΤΧ μέρα. Ο χρόνος από το χειρουργείο ως την πρώτη υποτροπή ήταν 35 μήνες για την ομάδα μελέτης και 38 για την ομάδα ελέγχου. Παρομοίως, η ελεύθερη υποτροπής επιβίωση και η συνολική επιβίωση ήταν συγκρίσιμες. Συμπεράσματα: Από την παραπάνω μελέτη δεν φαίνεται οι αναστρέψιμες βλάβες της ισχαιμίας / επαναιμάτωσης στο υπολειπόμενο ήπαρ μετά από ολικό αγγειακό αποκλεισμό να σχετίζονται με αυξημένες πιθανότητες εμφάνισης υποτροπής ή μειωμένη επιβίωση σε σχέση με την τεχνική ηπατεκτομής που διασώζει το υπολειπόμενο ηπατικό παρέγχυμα από την ισχαιμία.","Background: Severe ischemic changes of the liver remnant after hepatectomy could expedite tumor recurrence on the residual liver. Our study aimed at assessing the effect of warm ischemic / repercussion (I/R) injuries on surgery-to-local recurrence interval and patient overall survival, during major hepatectomies under inflow and outflow vascular control. Methods: One hundred and eighteen patients were subjected to liver resection under total inflow and outflow vascular clamping and were assigned as study group. These individuals were retrospectivly matched to 112 counterparts, who underwent liver surgery applying inflow and outflow vascular clamping only of the segment harboring the tumor, sparing the liver remnant from any I/R injury (control group). The two cohorts were compared regarding recurrence-free survival and overall survival. Results: Reversible I/R injuries of the liver remnant subjected to vascular clamping were manifested, with increase of AST values at postoperative day 2 in the study group, as compared to the control group ( 603±270 U/L vs 450±290 U/L,p<0.001), reversing to normal by day 7. Recurrence-free survival and overall survival were no significantly different between the two groups (log rank statistic p=0.298 and 0.639, respectively). Conclusion: Reversible I/R injuries of the liver remnant do not seem to be implicated in the precipitation of local malignant recurrence or in shorter long term survival, in comparison to a technique sparing the residual liver of I/R injury."],"dc:identifier":["uoadl:2964177","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2964177"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Mελέτη υποτροπών μετά από ηπατεκτομή υπό αγγειακό αποκλεισμό"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:44:03Z"}