{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2964221"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2964221","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η πορεία της οικογενειακής λειτουργικότητας και των διαστάσεων της κατά την οικογενειακή ψυχοθεραπεία οικογενειών με σοβαρή ψυχιατρική διαταραχή","abstract":"Εισαγωγή: Ερευνητικά δεδομένα έχουν αναδείξει τη σχέση των ψυχικών διαταραχών και την επίδραση αυτών στην οικογενειακή λειτουργικότητα. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η διερεύνηση της οικογενειακής λειτουργικότητας και των επιμέρους διαστάσεών της σε άτομα με διάγνωση ψυχικής διαταραχής και στα μέλη της οικογένειάς τους τόσο πριν όσο και μετά από την ολοκλήρωση προγράμματος παρέμβασης οικογενειακής ψυχοθεραπείας. Μέθοδος: Στη μελέτη, η οποία ήταν διαχρονικού σχεδιασμού, συμμετείχαν 59 οικογένειες με 194 μέλη που προήλθαν από τα ιατρεία οικογενειακής θεραπείας των νοσοκομείων Αιγινήτειο και Αττικόν. Πραγματοποιήθηκαν δύο μετρήσεις με τη χρήση του SCORE-15 (κατά την 1η, και την τελευταία συνεδρία) σε όλα τα μέλη κάθε οικογένειας. Το εν λόγω εργαλείο αποτελείται από 15 ερωτήσεις που αξιολογούν τη θεραπευτική επίδραση στην γενικότερη «οικογενειακή λειτουργικότητα», και περιλαμβάνει τρεις υποκλίμακες· «πλεονεκτήματα και προσαρμοστικότητα», «καταπονημένοι από τις δυσκολίες», και «διαταραγμένη επικοινωνία». Αποτελέσματα: Κατά την πρώτη μέτρηση, στην συνολική «οικογενειακή λειτουργικότητα» στατιστικά σημαντική διαφορά παρατηρήθηκε υπέρ των μελών χωρίς διάγνωση (p=0,034). Αναφορικά με τη σύγκριση των αποτελεσμάτων (score-15) μεταξύ της 1ης και τελευταίας μέτρησης, στατιστικά σημαντική διαφορά και αισθητή βελτίωση της λειτουργικότητας, βρέθηκε μόνο για την υποκλίμακα «Καταπονημένοι από τις δυσκολίες» για τα μέλη με διάγνωση (p= 0,039), ενώ για τα μέλη χωρίς διάγνωση, μόνο για την υποκλίμακα «Διαταραγμένη επικοινωνία» (p= 0,041). Όσον αφορά την επίδραση δημογραφικών παραγόντων, στατιστικά σημαντική ήταν η επίδραση του φύλου (p=0,037, υπέρ των ανδρών), της ηλικίας (p =0,042 για την υποκατηγορία 46-65), και του εκπαιδευτικού επιπέδου (p =0,051, για όσους συνεχίζουν τη μεταλυκειακή τους εκπαίδευση), καθώς παρουσίασαν αυξημένη οικογενειακή λειτουργικότητα, αλλά μόνο για την πρώτη μέτρηση. Συζήτηση: Παρότι η συνολική λειτουργικότητα της οικογένειας φάνηκε να μην αλλάζει σημαντικά, τα αποτελέσματα ανέδειξαν τη θετική επίδραση της ψυχοθεραπείας τουλάχιστον σε κάποιους από τους τομείς της οικογενειακής λειτουργίας τόσο για τους ασθενείς, όσο και για τα μέλη των οικογενειών τους. Η παρούσα μελέτη μπορεί να αποτελέσει το εφαλτήριο για μεγαλύτερης κλίμακας μελέτες, που θα επιβεβαιώσουν ή όχι τα παρόντα ευρήματα.","abstract_html":"Εισαγωγή: Ερευνητικά δεδομένα έχουν αναδείξει τη σχέση των ψυχικών διαταραχών και την επίδραση αυτών στην οικογενειακή λειτουργικότητα. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η διερεύνηση της οικογενειακής λειτουργικότητας και των επιμέρους διαστάσεών της σε άτομα με διάγνωση ψυχικής διαταραχής και στα μέλη της οικογένειάς τους τόσο πριν όσο και μετά από την ολοκλήρωση προγράμματος παρέμβασης οικογενειακής ψυχοθεραπείας. Μέθοδος: Στη μελέτη, η οποία ήταν διαχρονικού σχεδιασμού, συμμετείχαν 59 οικογένειες με 194 μέλη που προήλθαν από τα ιατρεία οικογενειακής θεραπείας των νοσοκομείων Αιγινήτειο και Αττικόν. Πραγματοποιήθηκαν δύο μετρήσεις με τη χρήση του SCORE-15 (κατά την 1η, και την τελευταία συνεδρία) σε όλα τα μέλη κάθε οικογένειας. Το εν λόγω εργαλείο αποτελείται από 15 ερωτήσεις που αξιολογούν τη θεραπευτική επίδραση στην γενικότερη «οικογενειακή λειτουργικότητα», και περιλαμβάνει τρεις υποκλίμακες· «πλεονεκτήματα και προσαρμοστικότητα», «καταπονημένοι από τις δυσκολίες», και «διαταραγμένη επικοινωνία». Αποτελέσματα: Κατά την πρώτη μέτρηση, στην συνολική «οικογενειακή λειτουργικότητα» στατιστικά σημαντική διαφορά παρατηρήθηκε υπέρ των μελών χωρίς διάγνωση (p=0,034). Αναφορικά με τη σύγκριση των αποτελεσμάτων (score-15) μεταξύ της 1ης και τελευταίας μέτρησης, στατιστικά σημαντική διαφορά και αισθητή βελτίωση της λειτουργικότητας, βρέθηκε μόνο για την υποκλίμακα «Καταπονημένοι από τις δυσκολίες» για τα μέλη με διάγνωση (p= 0,039), ενώ για τα μέλη χωρίς διάγνωση, μόνο για την υποκλίμακα «Διαταραγμένη επικοινωνία» (p= 0,041). Όσον αφορά την επίδραση δημογραφικών παραγόντων, στατιστικά σημαντική ήταν η επίδραση του φύλου (p=0,037, υπέρ των ανδρών), της ηλικίας (p =0,042 για την υποκατηγορία 46-65), και του εκπαιδευτικού επιπέδου (p =0,051, για όσους συνεχίζουν τη μεταλυκειακή τους εκπαίδευση), καθώς παρουσίασαν αυξημένη οικογενειακή λειτουργικότητα, αλλά μόνο για την πρώτη μέτρηση. Συζήτηση: Παρότι η συνολική λειτουργικότητα της οικογένειας φάνηκε να μην αλλάζει σημαντικά, τα αποτελέσματα ανέδειξαν τη θετική επίδραση της ψυχοθεραπείας τουλάχιστον σε κάποιους από τους τομείς της οικογενειακής λειτουργίας τόσο για τους ασθενείς, όσο και για τα μέλη των οικογενειών τους. Η παρούσα μελέτη μπορεί να αποτελέσει το εφαλτήριο για μεγαλύτερης κλίμακας μελέτες, που θα επιβεβαιώσουν ή όχι τα παρόντα ευρήματα.","abstract_has_math":false,"creators":["Μαρή Αγγελική","Mari Angeliki"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:44:03Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2964221"],"render_values":[{"text":"uoadl:2964221","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2964221","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2964221","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2964221","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μαρή Αγγελική","Mari Angeliki"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2964221","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2964221"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Ερευνητικά δεδομένα έχουν αναδείξει τη σχέση των ψυχικών διαταραχών και την επίδραση αυτών στην οικογενειακή λειτουργικότητα. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η διερεύνηση της οικογενειακής λειτουργικότητας και των επιμέρους διαστάσεών της σε άτομα με διάγνωση ψυχικής διαταραχής και στα μέλη της οικογένειάς τους τόσο πριν όσο και μετά από την ολοκλήρωση προγράμματος παρέμβασης οικογενειακής ψυχοθεραπείας. Μέθοδος: Στη μελέτη, η οποία ήταν διαχρονικού σχεδιασμού, συμμετείχαν 59 οικογένειες με 194 μέλη που προήλθαν από τα ιατρεία οικογενειακής θεραπείας των νοσοκομείων Αιγινήτειο και Αττικόν. Πραγματοποιήθηκαν δύο μετρήσεις με τη χρήση του SCORE-15 (κατά την 1η, και την τελευταία συνεδρία) σε όλα τα μέλη κάθε οικογένειας. Το εν λόγω εργαλείο αποτελείται από 15 ερωτήσεις που αξιολογούν τη θεραπευτική επίδραση στην γενικότερη «οικογενειακή λειτουργικότητα», και περιλαμβάνει τρεις υποκλίμακες· «πλεονεκτήματα και προσαρμοστικότητα», «καταπονημένοι από τις δυσκολίες», και «διαταραγμένη επικοινωνία». Αποτελέσματα: Κατά την πρώτη μέτρηση, στην συνολική «οικογενειακή λειτουργικότητα» στατιστικά σημαντική διαφορά παρατηρήθηκε υπέρ των μελών χωρίς διάγνωση (p=0,034). Αναφορικά με τη σύγκριση των αποτελεσμάτων (score-15) μεταξύ της 1ης και τελευταίας μέτρησης, στατιστικά σημαντική διαφορά και αισθητή βελτίωση της λειτουργικότητας, βρέθηκε μόνο για την υποκλίμακα «Καταπονημένοι από τις δυσκολίες» για τα μέλη με διάγνωση (p= 0,039), ενώ για τα μέλη χωρίς διάγνωση, μόνο για την υποκλίμακα «Διαταραγμένη επικοινωνία» (p= 0,041). Όσον αφορά την επίδραση δημογραφικών παραγόντων, στατιστικά σημαντική ήταν η επίδραση του φύλου (p=0,037, υπέρ των ανδρών), της ηλικίας (p =0,042 για την υποκατηγορία 46-65), και του εκπαιδευτικού επιπέδου (p =0,051, για όσους συνεχίζουν τη μεταλυκειακή τους εκπαίδευση), καθώς παρουσίασαν αυξημένη οικογενειακή λειτουργικότητα, αλλά μόνο για την πρώτη μέτρηση. Συζήτηση: Παρότι η συνολική λειτουργικότητα της οικογένειας φάνηκε να μην αλλάζει σημαντικά, τα αποτελέσματα ανέδειξαν τη θετική επίδραση της ψυχοθεραπείας τουλάχιστον σε κάποιους από τους τομείς της οικογενειακής λειτουργίας τόσο για τους ασθενείς, όσο και για τα μέλη των οικογενειών τους. Η παρούσα μελέτη μπορεί να αποτελέσει το εφαλτήριο για μεγαλύτερης κλίμακας μελέτες, που θα επιβεβαιώσουν ή όχι τα παρόντα ευρήματα.","Introduction: Research data have highlighted the relationship between mental disorders and their effect on family functioning. The aim of the present study was to investigate family functioning and its individual dimensions in individuals diagnosed with mental disorder and their family members both before and after completing a family psychotherapy intervention program. Methods: In the study, which was longitudinal, 59 families with 194 members from the family therapy clinics of Aiginiteio and Attikon hospitals participated. Two measurements were performed using SCORE-15 (during the 1st and final session) in all members of each family. This tool consists of 15 questions that assess the therapeutic effect on general \"family functioning\", and includes three subscales; \"strengths and adaptability\", \"overwhelmed by difficulties\", and \"disrupted communication\". Results: During the first measurement, a statistically significant difference in overall \"family functioning\" was observed in favor of the members without diagnosis (p=0,034). Regarding the comparison of the results (score-15) between the 1st and the final measurement, a statistically significant difference and a noticeable improvement of functioning was found only for the subscale \"Overwhelmed by difficulties\" for the members with diagnosis (p= 0,039), while for members without diagnosis, only for the sub-scale \"Disrupted communication\" (p= 0,041). Regarding the effect of demographic factors, the effect of gender (p = 0.037, in favor of males), age (p =0,042 for the subcategory 46-65) and educational level were statistically significant (p =0,051, for those who continue their post-secondary education), as they showed increased family functioning, but only for the first measurement, Discussion: Although the overall functioning of the family did not seem to change significantly, the results showed the positive effect of psychotherapy at least in some of the areas of family functioning for both patients and their family members. The present study may be the starting point for larger-scale studies, which will confirm or not the present findings."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η πορεία της οικογενειακής λειτουργικότητας και των διαστάσεων της κατά την οικογενειακή ψυχοθεραπεία οικογενειών με σοβαρή ψυχιατρική διαταραχή"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μαρή Αγγελική","Mari Angeliki"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Εισαγωγή: Ερευνητικά δεδομένα έχουν αναδείξει τη σχέση των ψυχικών διαταραχών και την επίδραση αυτών στην οικογενειακή λειτουργικότητα. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η διερεύνηση της οικογενειακής λειτουργικότητας και των επιμέρους διαστάσεών της σε άτομα με διάγνωση ψυχικής διαταραχής και στα μέλη της οικογένειάς τους τόσο πριν όσο και μετά από την ολοκλήρωση προγράμματος παρέμβασης οικογενειακής ψυχοθεραπείας. Μέθοδος: Στη μελέτη, η οποία ήταν διαχρονικού σχεδιασμού, συμμετείχαν 59 οικογένειες με 194 μέλη που προήλθαν από τα ιατρεία οικογενειακής θεραπείας των νοσοκομείων Αιγινήτειο και Αττικόν. Πραγματοποιήθηκαν δύο μετρήσεις με τη χρήση του SCORE-15 (κατά την 1η, και την τελευταία συνεδρία) σε όλα τα μέλη κάθε οικογένειας. Το εν λόγω εργαλείο αποτελείται από 15 ερωτήσεις που αξιολογούν τη θεραπευτική επίδραση στην γενικότερη «οικογενειακή λειτουργικότητα», και περιλαμβάνει τρεις υποκλίμακες· «πλεονεκτήματα και προσαρμοστικότητα», «καταπονημένοι από τις δυσκολίες», και «διαταραγμένη επικοινωνία». Αποτελέσματα: Κατά την πρώτη μέτρηση, στην συνολική «οικογενειακή λειτουργικότητα» στατιστικά σημαντική διαφορά παρατηρήθηκε υπέρ των μελών χωρίς διάγνωση (p=0,034). Αναφορικά με τη σύγκριση των αποτελεσμάτων (score-15) μεταξύ της 1ης και τελευταίας μέτρησης, στατιστικά σημαντική διαφορά και αισθητή βελτίωση της λειτουργικότητας, βρέθηκε μόνο για την υποκλίμακα «Καταπονημένοι από τις δυσκολίες» για τα μέλη με διάγνωση (p= 0,039), ενώ για τα μέλη χωρίς διάγνωση, μόνο για την υποκλίμακα «Διαταραγμένη επικοινωνία» (p= 0,041). Όσον αφορά την επίδραση δημογραφικών παραγόντων, στατιστικά σημαντική ήταν η επίδραση του φύλου (p=0,037, υπέρ των ανδρών), της ηλικίας (p =0,042 για την υποκατηγορία 46-65), και του εκπαιδευτικού επιπέδου (p =0,051, για όσους συνεχίζουν τη μεταλυκειακή τους εκπαίδευση), καθώς παρουσίασαν αυξημένη οικογενειακή λειτουργικότητα, αλλά μόνο για την πρώτη μέτρηση. Συζήτηση: Παρότι η συνολική λειτουργικότητα της οικογένειας φάνηκε να μην αλλάζει σημαντικά, τα αποτελέσματα ανέδειξαν τη θετική επίδραση της ψυχοθεραπείας τουλάχιστον σε κάποιους από τους τομείς της οικογενειακής λειτουργίας τόσο για τους ασθενείς, όσο και για τα μέλη των οικογενειών τους. Η παρούσα μελέτη μπορεί να αποτελέσει το εφαλτήριο για μεγαλύτερης κλίμακας μελέτες, που θα επιβεβαιώσουν ή όχι τα παρόντα ευρήματα.","Introduction: Research data have highlighted the relationship between mental disorders and their effect on family functioning. The aim of the present study was to investigate family functioning and its individual dimensions in individuals diagnosed with mental disorder and their family members both before and after completing a family psychotherapy intervention program. Methods: In the study, which was longitudinal, 59 families with 194 members from the family therapy clinics of Aiginiteio and Attikon hospitals participated. Two measurements were performed using SCORE-15 (during the 1st and final session) in all members of each family. This tool consists of 15 questions that assess the therapeutic effect on general \"family functioning\", and includes three subscales; \"strengths and adaptability\", \"overwhelmed by difficulties\", and \"disrupted communication\". Results: During the first measurement, a statistically significant difference in overall \"family functioning\" was observed in favor of the members without diagnosis (p=0,034). Regarding the comparison of the results (score-15) between the 1st and the final measurement, a statistically significant difference and a noticeable improvement of functioning was found only for the subscale \"Overwhelmed by difficulties\" for the members with diagnosis (p= 0,039), while for members without diagnosis, only for the sub-scale \"Disrupted communication\" (p= 0,041). Regarding the effect of demographic factors, the effect of gender (p = 0.037, in favor of males), age (p =0,042 for the subcategory 46-65) and educational level were statistically significant (p =0,051, for those who continue their post-secondary education), as they showed increased family functioning, but only for the first measurement, Discussion: Although the overall functioning of the family did not seem to change significantly, the results showed the positive effect of psychotherapy at least in some of the areas of family functioning for both patients and their family members. The present study may be the starting point for larger-scale studies, which will confirm or not the present findings."],"dc:identifier":["uoadl:2964221","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2964221"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Η πορεία της οικογενειακής λειτουργικότητας και των διαστάσεων της κατά την οικογενειακή ψυχοθεραπεία οικογενειών με σοβαρή ψυχιατρική διαταραχή"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:44:03Z"}